vul

Unnamed repository; edit this file 'description' to name the repository.
Log | Files | Refs | README

vul.tsv (4658652B)


      1 Genesis	Gen	1	1	1	In principio creavit Deus caelum et terram.
      2 Genesis	Gen	1	1	2	Terra autem erat inanis et vacua, et tenebrae erant super faciem abyssi : et spiritus Dei ferebatur super aquas.
      3 Genesis	Gen	1	1	3	Dixitque Deus : Fiat lux. Et facta est lux.
      4 Genesis	Gen	1	1	4	Et vidit Deus lucem quod esset bona : et divisit lucem a tenebris.
      5 Genesis	Gen	1	1	5	Appellavitque lucem Diem, et tenebras Noctem : factumque est vespere et mane, dies unus.
      6 Genesis	Gen	1	1	6	Dixit quoque Deus : Fiat firmamentum in medio aquarum : et dividat aquas ab aquis.
      7 Genesis	Gen	1	1	7	Et fecit Deus firmamentum, divisitque aquas, quae erant sub firmamento, ab his, quae erant super firmamentum. Et factum est ita.
      8 Genesis	Gen	1	1	8	Vocavitque Deus firmamentum, Caelum : et factum est vespere et mane, dies secundus.
      9 Genesis	Gen	1	1	9	Dixit vero Deus : Congregentur aquae, quae sub caelo sunt, in locum unum : et appareat arida. Et factum est ita.
     10 Genesis	Gen	1	1	10	Et vocavit Deus aridam Terram, congregationesque aquarum appellavit Maria. Et vidit Deus quod esset bonum.
     11 Genesis	Gen	1	1	11	Et ait : Germinet terra herbam virentem, et facientem semen, et lignum pomiferum faciens fructum juxta genus suum, cujus semen in semetipso sit super terram. Et factum est ita.
     12 Genesis	Gen	1	1	12	Et protulit terra herbam virentem, et facientem semen juxta genus suum, lignumque faciens fructum, et habens unumquodque sementem secundum speciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum.
     13 Genesis	Gen	1	1	13	Et factum est vespere et mane, dies tertius.
     14 Genesis	Gen	1	1	14	Dixit autem Deus : Fiant luminaria in firmamento caeli, et dividant diem ac noctem, et sint in signa et tempora, et dies et annos :
     15 Genesis	Gen	1	1	15	ut luceant in firmamento caeli, et illuminent terram. Et factum est ita.
     16 Genesis	Gen	1	1	16	Fecitque Deus duo luminaria magna : luminare majus, ut praeesset diei : et luminare minus, ut praeesset nocti : et stellas.
     17 Genesis	Gen	1	1	17	Et posuit eas in firmamento caeli, ut lucerent super terram,
     18 Genesis	Gen	1	1	18	et praeessent diei ac nocti, et dividerent lucem ac tenebras. Et vidit Deus quod esset bonum.
     19 Genesis	Gen	1	1	19	Et factum est vespere et mane, dies quartus.
     20 Genesis	Gen	1	1	20	Dixit etiam Deus : Producant aquae reptile animae viventis, et volatile super terram sub firmamento caeli.
     21 Genesis	Gen	1	1	21	Creavitque Deus cete grandia, et omnem animam viventem atque motabilem, quam produxerant aquae in species suas, et omne volatile secundum genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum.
     22 Genesis	Gen	1	1	22	Benedixitque eis, dicens : Crescite, et multiplicamini, et replete aquas maris : avesque multiplicentur super terram.
     23 Genesis	Gen	1	1	23	Et factum est vespere et mane, dies quintus.
     24 Genesis	Gen	1	1	24	Dixit quoque Deus : Producat terra animam viventem in genere suo, jumenta, et reptilia, et bestias terrae secundum species suas. Factumque est ita.
     25 Genesis	Gen	1	1	25	Et fecit Deus bestias terrae juxta species suas, et jumenta, et omne reptile terrae in genere suo. Et vidit Deus quod esset bonum,
     26 Genesis	Gen	1	1	26	et ait : Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram : et praesit piscibus maris, et volatilibus caeli, et bestiis, universaeque terrae, omnique reptili, quod movetur in terra.
     27 Genesis	Gen	1	1	27	Et creavit Deus hominem ad imaginem suam : ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam creavit eos.
     28 Genesis	Gen	1	1	28	Benedixitque illis Deus, et ait : Crescite et multiplicamini, et replete terram, et subjicite eam, et dominamini piscibus maris, et volatilibus caeli, et universis animantibus, quae moventur super terram.
     29 Genesis	Gen	1	1	29	Dixitque Deus : Ecce dedi vobis omnem herbam afferentem semen super terram, et universa ligna quae habent in semetipsis sementem generis sui, ut sint vobis in escam :
     30 Genesis	Gen	1	1	30	et cunctis animantibus terrae, omnique volucri caeli, et universis quae moventur in terra, et in quibus est anima vivens, ut habeant ad vescendum. Et factum est ita.
     31 Genesis	Gen	1	1	31	Viditque Deus cuncta quae fecerat, et erant valde bona. Et factum est vespere et mane, dies sextus.
     32 Genesis	Gen	1	2	1	Igitur perfecti sunt caeli et terra, et omnis ornatus eorum.
     33 Genesis	Gen	1	2	2	Complevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat : et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat.
     34 Genesis	Gen	1	2	3	Et benedixit diei septimo, et sanctificavit illum, quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret.
     35 Genesis	Gen	1	2	4	Istae sunt generationes caeli et terrae, quando creata sunt, in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram,
     36 Genesis	Gen	1	2	5	et omne virgultum agri antequam oriretur in terra, omnemque herbam regionis priusquam germinaret : non enim pluerat Dominus Deus super terram, et homo non erat qui operaretur terram :
     37 Genesis	Gen	1	2	6	sed fons ascendebat e terra, irrigans universam superficiem terrae.
     38 Genesis	Gen	1	2	7	Formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae, et inspiravit in faciem ejus spiraculum vitae, et factus est homo in animam viventem.
     39 Genesis	Gen	1	2	8	Plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio, in quo posuit hominem quem formaverat.
     40 Genesis	Gen	1	2	9	Produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu, et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi, lignumque scientiae boni et mali.
     41 Genesis	Gen	1	2	10	Et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quatuor capita.
     42 Genesis	Gen	1	2	11	Nomen uni Phison : ipse est qui circuit omnem terram Hevilath, ubi nascitur aurum :
     43 Genesis	Gen	1	2	12	et aurum terrae illius optimum est ; ibi invenitur bdellium, et lapis onychinus.
     44 Genesis	Gen	1	2	13	Et nomen fluvii secundi Gehon ; ipse est qui circumit omnem terram Aethiopiae.
     45 Genesis	Gen	1	2	14	Nomen vero fluminis tertii, Tigris : ipse vadit contra Assyrios. Fluvius autem quartus, ipse est Euphrates.
     46 Genesis	Gen	1	2	15	Tulit ergo Dominus Deus hominem, et posuit eum in paradiso voluptatis, ut operaretur, et custodiret illum :
     47 Genesis	Gen	1	2	16	praecepitque ei, dicens : Ex omni ligno paradisi comede ;
     48 Genesis	Gen	1	2	17	de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas : in quocumque enim die comederis ex eo, morte morieris.
     49 Genesis	Gen	1	2	18	Dixit quoque Dominus Deus : Non est bonum esse hominem solum : faciamus ei adjutorium simile sibi.
     50 Genesis	Gen	1	2	19	Formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae, et universis volatilibus caeli, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea : omne enim quod vocavit Adam animae viventis, ipsum est nomen ejus.
     51 Genesis	Gen	1	2	20	Appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia, et universa volatilia caeli, et omnes bestias terrae : Adae vero non inveniebatur adjutor similis ejus.
     52 Genesis	Gen	1	2	21	Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam : cumque obdormisset, tulit unam de costis ejus, et replevit carnem pro ea.
     53 Genesis	Gen	1	2	22	Et aedificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem : et adduxit eam ad Adam.
     54 Genesis	Gen	1	2	23	Dixitque Adam : Hoc nunc os ex ossibus meis, et caro de carne mea : haec vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est.
     55 Genesis	Gen	1	2	24	Quam ob rem relinquet homo patrem suum, et matrem, et adhaerebit uxori suae : et erunt duo in carne una.
     56 Genesis	Gen	1	2	25	Erat autem uterque nudus, Adam scilicet et uxor ejus : et non erubescebant.
     57 Genesis	Gen	1	3	1	Sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad mulierem : Cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi ?
     58 Genesis	Gen	1	3	2	Cui respondit mulier : De fructu lignorum, quae sunt in paradiso, vescimur :
     59 Genesis	Gen	1	3	3	de fructu vero ligni quod est in medio paradisi, praecepit nobis Deus ne comederemus, et ne tangeremus illud, ne forte moriamur.
     60 Genesis	Gen	1	3	4	Dixit autem serpens ad mulierem : Nequaquam morte moriemini.
     61 Genesis	Gen	1	3	5	Scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum.
     62 Genesis	Gen	1	3	6	Vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque delectabile : et tulit de fructu illius, et comedit : deditque viro suo, qui comedit.
     63 Genesis	Gen	1	3	7	Et aperti sunt oculi amborum ; cumque cognovissent se esse nudos, consuerunt folia ficus, et fecerunt sibi perizomata.
     64 Genesis	Gen	1	3	8	Et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem, abscondit se Adam et uxor ejus a facie Domini Dei in medio ligni paradisi.
     65 Genesis	Gen	1	3	9	Vocavitque Dominus Deus Adam, et dixit ei : Ubi es ?
     66 Genesis	Gen	1	3	10	Qui ait : Vocem tuam audivi in paradiso, et timui, eo quod nudus essem, et abscondi me.
     67 Genesis	Gen	1	3	11	Cui dixit : Quis enim indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno de quo praeceperam tibi ne comederes, comedisti ?
     68 Genesis	Gen	1	3	12	Dixitque Adam : Mulier, quam dedisti mihi sociam, dedit mihi de ligno, et comedi.
     69 Genesis	Gen	1	3	13	Et dixit Dominus Deus ad mulierem : Quare hoc fecisti ? Quae respondit : Serpens decepit me, et comedi.
     70 Genesis	Gen	1	3	14	Et ait Dominus Deus ad serpentem : [Quia fecisti hoc, maledictus es inter omnia animantia, et bestias terrae : super pectus tuum gradieris, et terram comedes cunctis diebus vitae tuae.
     71 Genesis	Gen	1	3	15	Inimicitias ponam inter te et mulierem, et semen tuum et semen illius : ipsa conteret caput tuum, et tu insidiaberis calcaneo ejus.]
     72 Genesis	Gen	1	3	16	Mulieri quoque dixit : Multiplicabo aerumnas tuas, et conceptus tuos : in dolore paries filios, et sub viri potestate eris, et ipse dominabitur tui.
     73 Genesis	Gen	1	3	17	Adae vero dixit : Quia audisti vocem uxoris tuae, et comedisti de ligno, ex quo praeceperam tibi ne comederes, maledicta terra in opere tuo : in laboribus comedes ex ea cunctis diebus vitae tuae.
     74 Genesis	Gen	1	3	18	Spinas et tribulos germinabit tibi, et comedes herbam terrae.
     75 Genesis	Gen	1	3	19	In sudore vultus tui vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sumptus es : quia pulvis es et in pulverem reverteris.
     76 Genesis	Gen	1	3	20	Et vocavit Adam nomen uxoris suae, Heva : eo quod mater esset cunctorum viventium.
     77 Genesis	Gen	1	3	21	Fecit quoque Dominus Deus Adae et uxori ejus tunicas pelliceas, et induit eos :
     78 Genesis	Gen	1	3	22	et ait : Ecce Adam quasi unus ex nobis factus est, sciens bonum et malum : nunc ergo ne forte mittat manum suam, et sumat etiam de ligno vitae, et comedat, et vivat in aeternum.
     79 Genesis	Gen	1	3	23	Et emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis, ut operaretur terram de qua sumptus est.
     80 Genesis	Gen	1	3	24	Ejecitque Adam : et collocavit ante paradisum voluptatis cherubim, et flammeum gladium, atque versatilem, ad custodiendam viam ligni vitae.
     81 Genesis	Gen	1	4	1	Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, quae concepit et peperit Cain, dicens : Possedi hominem per Deum.
     82 Genesis	Gen	1	4	2	Rursumque peperit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola.
     83 Genesis	Gen	1	4	3	Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae munera Domino.
     84 Genesis	Gen	1	4	4	Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum : et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus.
     85 Genesis	Gen	1	4	5	Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit : iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus.
     86 Genesis	Gen	1	4	6	Dixitque Dominus ad eum : Quare iratus es ? et cur concidit facies tua ?
     87 Genesis	Gen	1	4	7	nonne si bene egeris, recipies : sin autem male, statim in foribus peccatum aderit ? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius.
     88 Genesis	Gen	1	4	8	Dixitque Cain ad Abel fratrem suum : Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum.
     89 Genesis	Gen	1	4	9	Et ait Dominus ad Cain : Ubi est Abel frater tuus ? Qui respondit : Nescio : num custos fratris mei sum ego ?
     90 Genesis	Gen	1	4	10	Dixitque ad eum : Quid fecisti ? vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra.
     91 Genesis	Gen	1	4	11	Nunc igitur maledictus eris super terram, quae aperuit os suum, et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua.
     92 Genesis	Gen	1	4	12	Cum operatus fueris eam, non dabit tibi fructus suos : vagus et profugus eris super terram.
     93 Genesis	Gen	1	4	13	Dixitque Cain ad Dominum : Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear.
     94 Genesis	Gen	1	4	14	Ecce ejicis me hodie a facie terrae, et a facie tua abscondar, et ero vagus et profugus in terra : omnis igitur qui invenerit me, occidet me.
     95 Genesis	Gen	1	4	15	Dixitque ei Dominus : Nequaquam ita fiet : sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non interficeret eum omnis qui invenisset eum.
     96 Genesis	Gen	1	4	16	Egressusque Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra ad orientalem plagam Eden.
     97 Genesis	Gen	1	4	17	Cognovit autem Cain uxorem suam, quae concepit, et peperit Henoch : et aedificavit civitatem, vocavitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch.
     98 Genesis	Gen	1	4	18	Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit MaviaŽl, et MaviaŽl genuit MathusaŽl, et MathusaŽl genuit Lamech.
     99 Genesis	Gen	1	4	19	Qui accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri Sella.
    100 Genesis	Gen	1	4	20	Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis, atque pastorum.
    101 Genesis	Gen	1	4	21	Et nomen fratris ejus Jubal : ipse fuit pater canentium cithara et organo.
    102 Genesis	Gen	1	4	22	Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri. Soror vero Tubalcain, NoŽma.
    103 Genesis	Gen	1	4	23	Dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae : [Audite vocem meam, uxores Lamech ; auscultate sermonem meum : quoniam occidi virum in vulnus meum, et adolescentulum in livorem meum.
    104 Genesis	Gen	1	4	24	Septuplum ultio dabitur de Cain : de Lamech vero septuagies septies.]
    105 Genesis	Gen	1	4	25	Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam : et peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens : Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain.
    106 Genesis	Gen	1	4	26	Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos : iste coepit invocare nomen Domini.
    107 Genesis	Gen	1	5	1	Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit Deus hominem, ad similitudinem Dei fecit illum.
    108 Genesis	Gen	1	5	2	Masculum et feminam creavit eos, et benedixit illis : et vocavit nomen eorum Adam, in die quo creati sunt.
    109 Genesis	Gen	1	5	3	Vixit autem Adam centum triginta annis : et genuit ad imaginem et similitudinem suam, vocavitque nomen ejus Seth.
    110 Genesis	Gen	1	5	4	Et facti sunt dies Adam, postquam genuit Seth, octingenti anni : genuitque filios et filias.
    111 Genesis	Gen	1	5	5	Et factum est omne tempus quod vixit Adam, anni nongenti triginta, et mortuus est.
    112 Genesis	Gen	1	5	6	Vixit quoque Seth centum quinque annis, et genuit Enos.
    113 Genesis	Gen	1	5	7	Vixitque Seth, postquam genuit Enos, octingentis septem annis, genuitque filios et filias.
    114 Genesis	Gen	1	5	8	Et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum, et mortuus est.
    115 Genesis	Gen	1	5	9	Vixit vero Enos nonaginta annis, et genuit Cainan.
    116 Genesis	Gen	1	5	10	Post cujus ortum vixit octingentis quindecim annis, et genuit filios et filias.
    117 Genesis	Gen	1	5	11	Factique sunt omnes dies Enos nongenti quinque anni, et mortuus est.
    118 Genesis	Gen	1	5	12	Vixit quoque Cainan septuaginta annis, et genuit Malaleel.
    119 Genesis	Gen	1	5	13	Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingentis quadraginta annis, genuitque filios et filias.
    120 Genesis	Gen	1	5	14	Et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et mortuus est.
    121 Genesis	Gen	1	5	15	Vixit autem Malaleel sexaginta quinque annis, et genuit Jared.
    122 Genesis	Gen	1	5	16	Et vixit Malaleel, postquam genuit Jared, octingentis triginta annis, et genuit filios et filias.
    123 Genesis	Gen	1	5	17	Et facti sunt omnes dies Malaleel octingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est.
    124 Genesis	Gen	1	5	18	Vixitque Jared centum sexaginta duobus annis, et genuit Henoch.
    125 Genesis	Gen	1	5	19	Et vixit Jared, postquam genuit Henoch, octingentis annis, et genuit filios et filias.
    126 Genesis	Gen	1	5	20	Et facti sunt omnes dies Jared nongenti sexaginta duo anni, et mortuus est.
    127 Genesis	Gen	1	5	21	Porro Henoch vixit sexaginta quinque annis, et genuit Mathusalam.
    128 Genesis	Gen	1	5	22	Et ambulavit Henoch cum Deo : et vixit, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis, et genuit filios et filias.
    129 Genesis	Gen	1	5	23	Et facti sunt omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni.
    130 Genesis	Gen	1	5	24	Ambulavitque cum Deo, et non apparuit : quia tulit eum Deus.
    131 Genesis	Gen	1	5	25	Vixit quoque Mathusala centum octoginta septem annis, et genuit Lamech.
    132 Genesis	Gen	1	5	26	Et vixit Mathusala, postquam genuit Lamech, septingentis octoginta duobus annis, et genuit filios et filias.
    133 Genesis	Gen	1	5	27	Et facti sunt omnes dies Mathusala nongenti sexaginta novem anni, et mortuus est.
    134 Genesis	Gen	1	5	28	Vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis, et genuit filium :
    135 Genesis	Gen	1	5	29	vocavitque nomen ejus NoŽ, dicens : Iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra, cui maledixit Dominus.
    136 Genesis	Gen	1	5	30	Vixitque Lamech, postquam genuit NoŽ, quingentis nonaginta quinque annis, et genuit filios et filias.
    137 Genesis	Gen	1	5	31	Et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni, et mortuus est. NoŽ vero cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham et Japheth.
    138 Genesis	Gen	1	6	1	Cumque coepissent homines multiplicari super terram, et filias procreassent,
    139 Genesis	Gen	1	6	2	videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchrae, acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant.
    140 Genesis	Gen	1	6	3	Dixitque Deus : Non permanebit spiritus meus in homine in aeternum, quia caro est : eruntque dies illius centum viginti annorum.
    141 Genesis	Gen	1	6	4	Gigantes autem erant super terram in diebus illis : postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illaeque genuerunt, isti sunt potentes a saeculo viri famosi.
    142 Genesis	Gen	1	6	5	Videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore,
    143 Genesis	Gen	1	6	6	poenituit eum quod hominum fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus,
    144 Genesis	Gen	1	6	7	Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terrae, ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres caeli : poenitet enim me fecisse eos.
    145 Genesis	Gen	1	6	8	NoŽ vero invenit gratiam coram Domino.
    146 Genesis	Gen	1	6	9	Hae sunt generationes NoŽ : NoŽ vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis ; cum Deo ambulavit.
    147 Genesis	Gen	1	6	10	Et genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth.
    148 Genesis	Gen	1	6	11	Corrupta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate.
    149 Genesis	Gen	1	6	12	Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (omnis quippe caro corruperat viam suam super terram),
    150 Genesis	Gen	1	6	13	dixit ad NoŽ : Finis universae carnis venit coram me : repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego disperdam eos cum terra.
    151 Genesis	Gen	1	6	14	Fac tibi arcam de lignis laevigatis ; mansiunculas in arca facies, et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus.
    152 Genesis	Gen	1	6	15	Et sic facies eam : trecentorum cubitorum erit longitudo arcae, quinquaginta cubitorum latitudo, et triginta cubitorum altitudo illius.
    153 Genesis	Gen	1	6	16	Fenestram in arca facies, et in cubito consummabis summitatem ejus : ostium autem arcae pones ex latere ; deorsum, coenacula et tristega facies in ea.
    154 Genesis	Gen	1	6	17	Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vitae est subter caelum : universa quae in terra sunt, consumentur.
    155 Genesis	Gen	1	6	18	Ponamque foedus meum tecum : et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum tecum.
    156 Genesis	Gen	1	6	19	Et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum : masculini sexus et feminini.
    157 Genesis	Gen	1	6	20	De volucribus juxta genus suum, et de jumentis in genere suo, et ex omni reptili terrae secundum genus suum : bina de omnibus ingredientur tecum, ut possint vivere.
    158 Genesis	Gen	1	6	21	Tolles igitur tecum ex omnibus escis, quae mandi possunt, et comportabis apud te : et erunt tam tibi, quam illis in cibum.
    159 Genesis	Gen	1	6	22	Fecit igitur NoŽ omnia quae praeceperat illi Deus.
    160 Genesis	Gen	1	7	1	Dixitque Dominus ad eum : Ingredere tu et omnis domus tua in arcam : te enim vidi justum coram me in generatione hac.
    161 Genesis	Gen	1	7	2	Ex omnibus animantibus mundis tolle septena et septena, masculum et feminam : de animantibus vero immundis duo et duo, masculum et feminam.
    162 Genesis	Gen	1	7	3	Sed et de volatilibus caeli septena et septena, masculum et feminam : ut salvetur semen super faciem universae terrae.
    163 Genesis	Gen	1	7	4	Adhuc enim, et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus : et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terrae.
    164 Genesis	Gen	1	7	5	Fecit ergo NoŽ omnia quae mandaverat ei Dominus.
    165 Genesis	Gen	1	7	6	Eratque sexcentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super terram.
    166 Genesis	Gen	1	7	7	Et ingressus est NoŽ et filii ejus, uxor ejus et uxores filiorum ejus cum eo in arcam propter aquas diluvii.
    167 Genesis	Gen	1	7	8	De animantibus quoque mundis et immundis, et de volucribus, et ex omni quod movetur super terram,
    168 Genesis	Gen	1	7	9	duo et duo ingressa sunt ad NoŽ in arcam, masculus et femina, sicut praeceperat Dominus NoŽ.
    169 Genesis	Gen	1	7	10	Cumque transissent septem dies, aquae diluvii inundaverunt super terram.
    170 Genesis	Gen	1	7	11	Anno sexcentesimo vitae NoŽ, mense secundo, septimodecimo die mensis, rupti sunt omnes fontes abyssi magnae, et cataractae caeli apertae sunt :
    171 Genesis	Gen	1	7	12	et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus.
    172 Genesis	Gen	1	7	13	In articulo diei illius ingressus est NoŽ, et Sem, et Cham, et Japheth filii ejus ; uxor illius, et tres uxores filiorum ejus cum eis in arcam :
    173 Genesis	Gen	1	7	14	ipsi et omne animal secundum genus suum, universaque jumenta in genere suo, et omne quod movetur super terram in genere suo, cunctumque volatile secundum genus suum, universae aves, omnesque volucres,
    174 Genesis	Gen	1	7	15	ingressae sunt ad NoŽ in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat spiritus vitae.
    175 Genesis	Gen	1	7	16	Et quae ingressa sunt, masculus et femina ex omni carne introierunt, sicut praeceperat ei Deus : et inclusit eum Dominus deforis.
    176 Genesis	Gen	1	7	17	Factumque est diluvium quadraginta diebus super terram : et multiplicatae sunt aquae, et elevaverunt arcam in sublime a terra.
    177 Genesis	Gen	1	7	18	Vehementer enim inundaverunt, et omnia repleverunt in superficie terrae : porro arca ferebatur super aquas.
    178 Genesis	Gen	1	7	19	Et aquae praevaluerunt nimis super terram : opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo.
    179 Genesis	Gen	1	7	20	Quindecim cubitis altior fuit aqua super montes, quos operuerat.
    180 Genesis	Gen	1	7	21	Consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram, volucrum, animantium, bestiarum, omniumque reptilium, quae reptant super terram : universi homines,
    181 Genesis	Gen	1	7	22	et cuncta, in quibus spiraculum vitae est in terra, mortua sunt.
    182 Genesis	Gen	1	7	23	Et delevit omnem substantiam quae erat super terram, ab homine usque ad pecus, tam reptile quam volucres caeli : et deleta sunt de terra. Remansit autem solus NoŽ, et qui cum eo erant in arca.
    183 Genesis	Gen	1	7	24	Obtinueruntque aquae terram centum quinquaginta diebus.
    184 Genesis	Gen	1	8	1	Recordatus autem Deus NoŽ, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quae erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutae sunt aquae.
    185 Genesis	Gen	1	8	2	Et clausi sunt fontes abyssi, et cataractae caeli : et prohibitae sunt pluviae de caelo.
    186 Genesis	Gen	1	8	3	Reversaeque sunt aquae de terra euntes et redeuntes : et coeperunt minui post centum quinquaginta dies.
    187 Genesis	Gen	1	8	4	Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeniae.
    188 Genesis	Gen	1	8	5	At vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem : decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium.
    189 Genesis	Gen	1	8	6	Cumque transissent quadraginta dies, aperiens NoŽ fenestram arcae, quam fecerat, dimisit corvum,
    190 Genesis	Gen	1	8	7	qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aquae super terram.
    191 Genesis	Gen	1	8	8	Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aquae super faciem terrae.
    192 Genesis	Gen	1	8	9	Quae cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam : aquae enim erant super universam terram : extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam.
    193 Genesis	Gen	1	8	10	Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca.
    194 Genesis	Gen	1	8	11	At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo : intellexit ergo NoŽ quod cessassent aquae super terram.
    195 Genesis	Gen	1	8	12	Expectavitque nihilominus septem alios dies : et emisit columbam, quae non est reversa ultra ad eum.
    196 Genesis	Gen	1	8	13	Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminutae sunt aquae super terram : et aperiens NoŽ tectum arcae, aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terrae.
    197 Genesis	Gen	1	8	14	Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra.
    198 Genesis	Gen	1	8	15	Locutus est autem Deus ad NoŽ, dicens :
    199 Genesis	Gen	1	8	16	Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum.
    200 Genesis	Gen	1	8	17	Cuncta animantia, quae sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, quae reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram : crescite et multiplicamini super eam.
    201 Genesis	Gen	1	8	18	Egressus est ergo NoŽ, et filii ejus : uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo.
    202 Genesis	Gen	1	8	19	Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia quae reptant super terram, secundum genus suum, egressa sunt de arca.
    203 Genesis	Gen	1	8	20	Aedificavit autem NoŽ altare Domino : et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit holocausta super altare.
    204 Genesis	Gen	1	8	21	Odoratusque est Dominus odorem suavitatis, et ait : Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines : sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia sua : non igitur ultra percutiam omnem animam viventem sicut feci.
    205 Genesis	Gen	1	8	22	Cunctis diebus terrae, sementis et messis, frigus et aestus, aestas et hiems, nox et dies non requiescent.
    206 Genesis	Gen	1	9	1	Benedixitque Deus NoŽ et filiis ejus. Et dixit ad eos : Crescite, et multiplicamini, et replete terram.
    207 Genesis	Gen	1	9	2	Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae, et super omnes volucres caeli, cum universis quae moventur super terram : omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt.
    208 Genesis	Gen	1	9	3	Et omne, quod movetur et vivit, erit vobis in cibum : quasi olera virentia tradidi vobis omnia.
    209 Genesis	Gen	1	9	4	Excepto, quod carnem cum sanguine non comedetis.
    210 Genesis	Gen	1	9	5	Sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum : et de manu hominis, de manu viri, et fratris ejus requiram animam hominis.
    211 Genesis	Gen	1	9	6	Quicumque effuderit humanum sanguinem, fundetur sanguis illius : ad imaginem quippe Dei factus est homo.
    212 Genesis	Gen	1	9	7	Vos autem crescite et multiplicamini, et ingredimini super terram, et implete eam.
    213 Genesis	Gen	1	9	8	Haec quoque dixit Deus ad NoŽ, et ad filios ejus cum eo :
    214 Genesis	Gen	1	9	9	Ecce ego statuam pactum meum vobiscum, et cum semine vestro post vos :
    215 Genesis	Gen	1	9	10	et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum, tam in volucribus quam in jumentis et pecudibus terrae cunctis, quae egressa sunt de arca, et universis bestiis terrae.
    216 Genesis	Gen	1	9	11	Statuam pactum meum vobiscum, et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit deinceps diluvium dissipans terram.
    217 Genesis	Gen	1	9	12	Dixitque Deus : Hoc signum foederis quod do inter me et vos, et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum in generationes sempiternas :
    218 Genesis	Gen	1	9	13	arcum meum ponam in nubibus, et erit signum foederis inter me et inter terram.
    219 Genesis	Gen	1	9	14	Cumque obduxero nubibus caelum, apparebit arcus meus in nubibus :
    220 Genesis	Gen	1	9	15	et recordabor foederis mei vobiscum, et cum omni anima vivente quae carnem vegetat : et non erunt ultra aquae diluvii ad delendum universam carnem.
    221 Genesis	Gen	1	9	16	Eritque arcus in nubibus, et videbo illum, et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et omnem animam viventem universae carnis quae est super terram.
    222 Genesis	Gen	1	9	17	Dixitque Deus ad NoŽ : Hoc erit signum foederis, quod constitui inter me et omnem carnem super terram.
    223 Genesis	Gen	1	9	18	Erant ergo filii NoŽ, qui egressi sunt de arca, Sem, Cham et Japheth : porro Cham ipse est pater Chanaan.
    224 Genesis	Gen	1	9	19	Tres isti filii sunt NoŽ : et ab his disseminatum est omne genus hominum super universam terram.
    225 Genesis	Gen	1	9	20	Coepitque NoŽ vir agricola exercere terram, et plantavit vineam.
    226 Genesis	Gen	1	9	21	Bibensque vinum inebriatus est, et nudatus in tabernaculo suo.
    227 Genesis	Gen	1	9	22	Quod cum vidisset Cham, pater Chanaan, verenda scilicet patris sui esse nudata, nuntiavit duobus fratribus suis foras.
    228 Genesis	Gen	1	9	23	At vero Sem et Japheth pallium imposuerunt humeris suis, et incedentes retrorsum, operuerunt verenda patris sui : faciesque eorum aversae erant, et patris virilia non viderunt.
    229 Genesis	Gen	1	9	24	Evigilans autem NoŽ ex vino, cum didicisset quae fecerat ei filius suus minor,
    230 Genesis	Gen	1	9	25	ait : [Maledictus Chanaan, servus servorum erit fratribus suis.]
    231 Genesis	Gen	1	9	26	Dixitque : [Benedictus Dominus Deus Sem, sit Chanaan servus ejus.
    232 Genesis	Gen	1	9	27	Dilatet Deus Japheth, et habitet in tabernaculis Sem, sitque Chanaan servus ejus.]
    233 Genesis	Gen	1	9	28	Vixit autem NoŽ post diluvium trecentis quinquaginta annis.
    234 Genesis	Gen	1	9	29	Et impleti sunt omnes dies ejus nongentorum quinquaginta annorum : et mortuus est.
    235 Genesis	Gen	1	10	1	Hae sunt generationes filiorum NoŽ, Sem, Cham et Japheth : natique sunt eis filii post diluvium.
    236 Genesis	Gen	1	10	2	Filii Japheth : Gomer, et Magog, et Madai, et Javan, et Thubal, et Mosoch, et Thiras.
    237 Genesis	Gen	1	10	3	Porro filii Gomer : Ascenez et Riphath et Thogorma.
    238 Genesis	Gen	1	10	4	Filii autem Javan : Elisa et Tharsis, Cetthim et Dodanim.
    239 Genesis	Gen	1	10	5	Ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis, unusquisque secundum linguam suam et familias suas in nationibus suis.
    240 Genesis	Gen	1	10	6	Filii autem Cham : Chus, et Mesraim, et Phuth, et Chanaan.
    241 Genesis	Gen	1	10	7	Filii Chus : Saba, et Hevila, et Sabatha, et Regma, et Sabatacha. Filii Regma : Saba et Dadan.
    242 Genesis	Gen	1	10	8	Porro Chus genuit Nemrod : ipse coepit esse potens in terra,
    243 Genesis	Gen	1	10	9	et erat robustus venator coram Domino. Ob hoc exivit proverbium : Quasi Nemrod robustus venator coram Domino.
    244 Genesis	Gen	1	10	10	Fuit autem principium regni ejus Babylon, et Arach et Achad, et Chalanne, in terra Sennaar.
    245 Genesis	Gen	1	10	11	De terra illa egressus est Assur, et aedificavit Niniven, et plateas civitatis, et Chale.
    246 Genesis	Gen	1	10	12	Resen quoque inter Niniven et Chale : haec est civitas magna.
    247 Genesis	Gen	1	10	13	At vero Mesraim genuit Ludim, et Anamim et Laabim, Nephthuim,
    248 Genesis	Gen	1	10	14	et Phetrusim, et Chasluim : de quibus egressi sunt Philisthiim et Caphtorim.
    249 Genesis	Gen	1	10	15	Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum. Hethaeum,
    250 Genesis	Gen	1	10	16	et Jebusaeum, et Amorrhaeum, Gergesaeum,
    251 Genesis	Gen	1	10	17	Hevaeum, et Aracaeum : Sinaeum,
    252 Genesis	Gen	1	10	18	et Aradium, Samaraeum, et Amathaeum : et post haec disseminati sunt populi Chananaeorum.
    253 Genesis	Gen	1	10	19	Factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam, donec ingrediaris Sodomam et Gomorrham, et Adamam, et Seboim usque Lesa.
    254 Genesis	Gen	1	10	20	Hi sunt filii Cham in cognationibus, et linguis, et generationibus, terrisque et gentibus suis.
    255 Genesis	Gen	1	10	21	De Sem quoque nati sunt, patre omnium filiorum Heber, fratre Japheth majore.
    256 Genesis	Gen	1	10	22	Filii Sem : Aelam, et Assur, et Arphaxad, et Lud, et Aram.
    257 Genesis	Gen	1	10	23	Filii Aram : Us, et Hul, et Gether, et Mes.
    258 Genesis	Gen	1	10	24	At vero Arphaxad genuit Sale, de quo ortus est Heber.
    259 Genesis	Gen	1	10	25	Natique sunt Heber filii duo : nomen uni Phaleg, eo quod in diebus ejus divisa sit terra : et nomen fratris ejus Jectan.
    260 Genesis	Gen	1	10	26	Qui Jectan genuit Elmodad, et Saleph, et Asarmoth, Jare,
    261 Genesis	Gen	1	10	27	et Aduram, et Uzal, et Decla,
    262 Genesis	Gen	1	10	28	et Ebal, et AbimaŽl, Saba,
    263 Genesis	Gen	1	10	29	et Ophir, et Hevila, et Jobab : omnes isti, filii Jectan.
    264 Genesis	Gen	1	10	30	Et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem.
    265 Genesis	Gen	1	10	31	Isti filii Sem secundum cognationes, et linguas, et regiones in gentibus suis.
    266 Genesis	Gen	1	10	32	Hae familiae NoŽ juxta populos et nationes suas. Ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium.
    267 Genesis	Gen	1	11	1	Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.
    268 Genesis	Gen	1	11	2	Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.
    269 Genesis	Gen	1	11	3	Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro caemento :
    270 Genesis	Gen	1	11	4	et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad caelum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.
    271 Genesis	Gen	1	11	5	Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam aedificabant filii Adam,
    272 Genesis	Gen	1	11	6	et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : coeperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.
    273 Genesis	Gen	1	11	7	Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.
    274 Genesis	Gen	1	11	8	Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt aedificare civitatem.
    275 Genesis	Gen	1	11	9	Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universae terrae : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.
    276 Genesis	Gen	1	11	10	Hae sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.
    277 Genesis	Gen	1	11	11	Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias.
    278 Genesis	Gen	1	11	12	Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.
    279 Genesis	Gen	1	11	13	Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias.
    280 Genesis	Gen	1	11	14	Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.
    281 Genesis	Gen	1	11	15	Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias.
    282 Genesis	Gen	1	11	16	Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.
    283 Genesis	Gen	1	11	17	Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias.
    284 Genesis	Gen	1	11	18	Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.
    285 Genesis	Gen	1	11	19	Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias.
    286 Genesis	Gen	1	11	20	Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.
    287 Genesis	Gen	1	11	21	Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias.
    288 Genesis	Gen	1	11	22	Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.
    289 Genesis	Gen	1	11	23	Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias.
    290 Genesis	Gen	1	11	24	Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.
    291 Genesis	Gen	1	11	25	Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias.
    292 Genesis	Gen	1	11	26	Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.
    293 Genesis	Gen	1	11	27	Hae sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.
    294 Genesis	Gen	1	11	28	Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suae, in Ur Chaldaeorum.
    295 Genesis	Gen	1	11	29	Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchae, et patris Jeschae.
    296 Genesis	Gen	1	11	30	Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.
    297 Genesis	Gen	1	11	31	Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldaeorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.
    298 Genesis	Gen	1	11	32	Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.
    299 Genesis	Gen	1	12	1	Dixit autem Dominus ad Abram : Egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi.
    300 Genesis	Gen	1	12	2	Faciamque te in gentem magnam, et benedicam tibi, et magnificabo nomen tuum, erisque benedictus.
    301 Genesis	Gen	1	12	3	Benedicam benedicentibus tibi, et maledicam maledicentibus tibi, atque in te benedicentur universae cognationes terrae.
    302 Genesis	Gen	1	12	4	Egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus, et ivit cum eo Lot : septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran.
    303 Genesis	Gen	1	12	5	Tulitque Sarai uxorem suam, et Lot filium fratris sui, universamque substantiam quam possederant, et animas quas fecerant in Haran : et egressi sunt ut irent in terram Chanaan. Cumque venissent in eam,
    304 Genesis	Gen	1	12	6	pertransivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad convallem illustrem : Chananaeus autem tunc erat in terra.
    305 Genesis	Gen	1	12	7	Apparuit autem Dominus Abram, et dixit ei : Semini tuo dabo terram hanc. Qui aedificavit ibi altare Domino, qui apparuerat ei.
    306 Genesis	Gen	1	12	8	Et inde transgrediens ad montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi tabernaculum suum, ab occidente habens Bethel, et ab oriente Hai : aedificavit quoque ibi altare Domino, et invocavit nomen ejus.
    307 Genesis	Gen	1	12	9	Perrexitque Abram vadens, et ultra progrediens ad meridiem.
    308 Genesis	Gen	1	12	10	Facta est autem fames in terra : descenditque Abram in Aegyptum, ut peregrinaretur ibi : praevaluerat enim fames in terra.
    309 Genesis	Gen	1	12	11	Cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum, dixit Sarai uxori suae : Novi quod pulchra sis mulier :
    310 Genesis	Gen	1	12	12	et quod cum viderint te Aegyptii, dicturi sunt : Uxor ipsius est : et interficient me, et te reservabunt.
    311 Genesis	Gen	1	12	13	Dic ergo, obsecro te, quod soror mea sis : ut bene sit mihi propter te, et vivat anima mea ob gratiam tui.
    312 Genesis	Gen	1	12	14	Cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum, viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis.
    313 Genesis	Gen	1	12	15	Et nuntiaverunt principes Pharaoni, et laudaverunt eam apud illum : et sublata est mulier in domum Pharaonis.
    314 Genesis	Gen	1	12	16	Abram vero bene usi sunt propter illam : fueruntque ei oves et boves et asini, et servi et famulae, et asinae et cameli.
    315 Genesis	Gen	1	12	17	Flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis, et domum ejus, propter Sarai uxorem Abram.
    316 Genesis	Gen	1	12	18	Vocavitque Pharao Abram, et dixit ei : Quidnam est hoc quod fecisti mihi ? quare non indicasti quod uxor tua esset ?
    317 Genesis	Gen	1	12	19	quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tollerem eam mihi in uxorem ? Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, et vade.
    318 Genesis	Gen	1	12	20	Praecepitque Pharao super Abram viris : et deduxerunt eum, et uxorem illius, et omnia quae habebat.
    319 Genesis	Gen	1	13	1	Ascendit ergo Abram de Aegypto, ipse et uxor ejus, et omnia quae habebat, et Lot cum eo, ad australem plagam.
    320 Genesis	Gen	1	13	2	Erat autem dives valde in possessione auri et argenti.
    321 Genesis	Gen	1	13	3	Reversusque est per iter, quo venerat, a meridie in Bethel, usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Hai,
    322 Genesis	Gen	1	13	4	in loco altaris quod fecerat prius : et invocavit ibi nomen Domini.
    323 Genesis	Gen	1	13	5	Sed et Lot qui erat cum Abram, fuerunt greges ovium, et armenta, et tabernacula.
    324 Genesis	Gen	1	13	6	Nec poterat eos capere terra, ut habitarent simul : erat quippe substantia eorum multa, et nequibant habitare communiter.
    325 Genesis	Gen	1	13	7	Unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Lot. Eo autem tempore Chananaeus et Pherezaeus habitabant in terra illa.
    326 Genesis	Gen	1	13	8	Dixit ergo Abram ad Lot : Ne quaeso sit jurgium inter me et te, et inter pastores meos et pastores tuos : fratres enim sumus.
    327 Genesis	Gen	1	13	9	Ecce universa terra coram te est : recede a me, obsecro : si ad sinistram ieris, ego dexteram tenebo : si tu dexteram elegeris, ego ad sinistram pergam.
    328 Genesis	Gen	1	13	10	Elevatis itaque Lot oculis, vidit omnem circa regionem Jordanis, quae universa irrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorrham, sicut paradisus Domini, et sicut Aegyptus venientibus in Segor.
    329 Genesis	Gen	1	13	11	Elegitque sibi Lot regionem circa Jordanem, et recessit ab oriente : divisique sunt alterutrum a fratre suo.
    330 Genesis	Gen	1	13	12	Abram habitavit in terra Chanaan ; Lot vero moratus est in oppidis, quae erant circa Jordanem, et habitavit in Sodomis.
    331 Genesis	Gen	1	13	13	Homines autem Sodomitae pessimi erant, et peccatores coram Domino nimis.
    332 Genesis	Gen	1	13	14	Dixitque Dominus ad Abram, postquam divisus est ab eo Lot : Leva oculos tuos et vide a loco, in quo nunc es, ad aquilonem et meridiem, ad orientem et occidentem.
    333 Genesis	Gen	1	13	15	Omnem terram, quam conspicis, tibi dabo, et semini tuo usque in sempiternum.
    334 Genesis	Gen	1	13	16	Faciamque semen tuum sicut pulverem terrae : si quis potest hominum numerare pulverem terrae, semen quoque tuum numerare poterit.
    335 Genesis	Gen	1	13	17	Surge, et perambula terram in longitudine et in latitudine sua : quia tibi daturus sum eam.
    336 Genesis	Gen	1	13	18	Movens igitur tabernaculum suum Abram, venit, et habitavit juxta convallem Mambre, quae est in Hebron : aedificavitque ibi altare Domino.
    337 Genesis	Gen	1	14	1	Factum est autem in illo tempore, ut Amraphel rex Sennaar, et Arioch rex Ponti, et Chodorlahomor rex Elamitarum, et Thadal rex gentium
    338 Genesis	Gen	1	14	2	inirent bellum contra Bara regem Sodomorum, et contra Bersa regem Gomorrhae, et contra Sennaab regem Adamae, et contra Semeber regem Seboim, contraque regem Balae, ipsa est Segor.
    339 Genesis	Gen	1	14	3	Omnes hi convenerunt in vallem Silvestrem, quae nunc est mare salis.
    340 Genesis	Gen	1	14	4	Duodecim enim annis servierunt Chodorlahomor, et tertiodecimo anno recesserunt ab eo.
    341 Genesis	Gen	1	14	5	Igitur quartodecimo anno venit Chodorlahomor, et reges qui erant cum eo : percusseruntque Raphaim in Astarothcarnaim, et Zuzim cum eis, et Emim in Save Cariathaim,
    342 Genesis	Gen	1	14	6	et Chorraeos in montibus Seir, usque ad Campestria Pharan, quae est in solitudine.
    343 Genesis	Gen	1	14	7	Reversique sunt, et venerunt ad fontem Misphat, ipsa est Cades : et percusserunt omnem regionem Amalecitarum, et Amorrhaeum, qui habitabat in Asasonthamar.
    344 Genesis	Gen	1	14	8	Et egressi sunt rex Sodomorum, et rex Gomorrhae, rexque Adamae, et rex Seboim, necnon et rex Balae, quae est Segor : et direxerunt aciem contra eos in valle Silvestri :
    345 Genesis	Gen	1	14	9	scilicet adversus Chodorlahomor regem Elamitarum, et Thadal regem Gentium, et Amraphel regem Sennaar, et Arioch regem Ponti : quatuor reges adversus quinque.
    346 Genesis	Gen	1	14	10	Vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis. Itaque rex Sodomorum, et Gomorrhae, terga verterunt, cecideruntque ibi : et qui remanserant, fugerunt ad montem.
    347 Genesis	Gen	1	14	11	Tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrhae, et universa quae ad cibum pertinent, et abierunt :
    348 Genesis	Gen	1	14	12	necnon et Lot, et substantiam ejus, filium fratris Abram, qui habitabat in Sodomis.
    349 Genesis	Gen	1	14	13	Et ecce unus, qui evaserat, nuntiavit Abram Hebraeo, qui habitabat in convalle Mambre Amorrhaei, fratris Escol, et fratris Aner : hi enim pepigerant foedus cum Abram.
    350 Genesis	Gen	1	14	14	Quod cum audisset Abram, captum videlicet Lot fratrem suum, numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo : et persecutus est usque Dan.
    351 Genesis	Gen	1	14	15	Et divisis sociis, irruit super eos nocte : percussitque eos, et persecutus est eos usque Hoba, quae est ad laevam Damasci.
    352 Genesis	Gen	1	14	16	Reduxitque omnem substantiam, et Lot fratrem suum cum substantia illius, mulieres quoque et populum.
    353 Genesis	Gen	1	14	17	Egressus est autem rex Sodomorum in occursum ejus postquam reversus est a caede Chodorlahomor, et regum qui cum eo erant in valle Save, quae est vallis regis.
    354 Genesis	Gen	1	14	18	At vero Melchisedech rex Salem, proferens panem et vinum, erat enim sacerdos Dei altissimi,
    355 Genesis	Gen	1	14	19	benedixit ei, et ait : Benedictus Abram Deo excelso, qui creavit caelum et terram :
    356 Genesis	Gen	1	14	20	et benedictus Deus excelsus, quo protegente, hostes in manibus tuis sunt. Et dedit ei decimas ex omnibus.
    357 Genesis	Gen	1	14	21	Dixit autem rex Sodomorum ad Abram : Da mihi animas, cetera tolle tibi.
    358 Genesis	Gen	1	14	22	Qui respondit ei : Levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae,
    359 Genesis	Gen	1	14	23	quod a filo subtegminis usque ad corigiam caligae, non accipiam ex omnibus quae tua sunt, ne dicas : Ego ditavi Abram :
    360 Genesis	Gen	1	14	24	exceptis his, quae comederunt juvenes, et partibus virorum, qui venerunt mecum, Aner, Escol et Mambre : isti accipient partes suas.
    361 Genesis	Gen	1	15	1	His itaque transactis, factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens : Noli timere, Abram : ego protector tuus sum, et merces tua magna nimis.
    362 Genesis	Gen	1	15	2	Dixitque Abram : Domine Deus, quid dabis mihi ? ego vadam absque liberis, et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer.
    363 Genesis	Gen	1	15	3	Addiditque Abram : Mihi autem non dedisti semen, et ecce vernaculus meus, haeres meus erit.
    364 Genesis	Gen	1	15	4	Statimque sermo Domini factus est ad eum, dicens : Non erit hic haeres tuus, sed qui egredietur de utero tuo, ipsum habebis haeredem.
    365 Genesis	Gen	1	15	5	Eduxitque eum foras, et ait illi : Suspice caelum, et numera stellas, si potes. Et dixit ei : Sic erit semen tuum.
    366 Genesis	Gen	1	15	6	Credidit Abram Deo, et reputatum est illi ad justitiam.
    367 Genesis	Gen	1	15	7	Dixitque ad eum : Ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldaeorum ut darem tibi terram istam, et possideres eam.
    368 Genesis	Gen	1	15	8	At ille ait : Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam ?
    369 Genesis	Gen	1	15	9	Et respondens Dominus : Sume, inquit, mihi vaccam triennem, et capram trimam, et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam.
    370 Genesis	Gen	1	15	10	Qui tollens universa haec, divisit ea per medium, et utrasque partes contra se altrinsecus posuit ; aves autem non divisit.
    371 Genesis	Gen	1	15	11	Descenderuntque volucres super cadavera, et abigebat eas Abram.
    372 Genesis	Gen	1	15	12	Cumque sol occumberet, sopor irruit super Abram, et horror magnus et tenebrosus invasit eum.
    373 Genesis	Gen	1	15	13	Dictumque est ad eum : Scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua, et subjicient eos servituti, et affligent quadringentis annis.
    374 Genesis	Gen	1	15	14	Verumtamen gentem, cui servituri sunt, ego judicabo : et post haec egredientur cum magna substantia.
    375 Genesis	Gen	1	15	15	Tu autem ibis ad patres tuos in pace, sepultus in senectute bona.
    376 Genesis	Gen	1	15	16	Generatione autem quarta revertentur huc : necdum enim completae sunt iniquitates Amorrhaeorum usque ad praesens tempus.
    377 Genesis	Gen	1	15	17	Cum ergo occubuisset sol, facta est caligo tenebrosa, et apparuit clibanus fumans, et lampas ignis transiens inter divisiones illas.
    378 Genesis	Gen	1	15	18	In illo die pepigit Dominus foedus cum Abram, dicens : Semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum Euphraten,
    379 Genesis	Gen	1	15	19	Cinaeos, et Cenezaeos, Cedmonaeos,
    380 Genesis	Gen	1	15	20	et Hethaeos, et Pherezaeos, Raphaim quoque,
    381 Genesis	Gen	1	15	21	et Amorrhaeos, et Chananaeos, et Gergesaeos, et Jebusaeos.
    382 Genesis	Gen	1	16	1	Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos : sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar,
    383 Genesis	Gen	1	16	2	dixit marito suo : Ecce, conclusit me Dominus, ne parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret deprecanti,
    384 Genesis	Gen	1	16	3	tulit Agar aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan : et dedit eam viro suo uxorem.
    385 Genesis	Gen	1	16	4	Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit dominam suam.
    386 Genesis	Gen	1	16	5	Dixitque Sarai ad Abram : Inique agis contra me : ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quae videns quod conceperit, despectui me habet : judicet Dominus inter me et te.
    387 Genesis	Gen	1	16	6	Cui respondens Abram : Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit.
    388 Genesis	Gen	1	16	7	Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fontem aquae in solitudine, qui est in via Sur in deserto,
    389 Genesis	Gen	1	16	8	dixit ad illam : Agar ancilla Sarai, unde venis ? et quo vadis ? Quae respondit : A facie Sarai dominae meae ego fugio.
    390 Genesis	Gen	1	16	9	Dixitque ei angelus Domini : Revertere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius.
    391 Genesis	Gen	1	16	10	Et rursum : Multiplicans, inquit, multiplicabo semen tuum, et non numerabitur prae multitudine.
    392 Genesis	Gen	1	16	11	Ac deinceps : Ecce, ait, concepisti, et paries filium : vocabisque nomen ejus IsmaŽl, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam.
    393 Genesis	Gen	1	16	12	Hic erit ferus homo : manus ejus contra omnes, et manus omnium contra eum : et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula.
    394 Genesis	Gen	1	16	13	Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam : Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim : Profecto hic vidi posteriora videntis me.
    395 Genesis	Gen	1	16	14	Propterea appellavit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse est inter Cades et Barad.
    396 Genesis	Gen	1	16	15	Peperitque Agar Abrae filium : qui vocavit nomen ejus IsmaŽl.
    397 Genesis	Gen	1	16	16	Octoginta et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar IsmaŽlem.
    398 Genesis	Gen	1	17	1	Postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat, apparuit ei Dominus, dixitque ad eum : Ego Deus omnipotens : ambula coram me, et esto perfectus.
    399 Genesis	Gen	1	17	2	Ponamque foedus meum inter me et te, et multiplicabo te vehementer nimis.
    400 Genesis	Gen	1	17	3	Cecidit Abram pronus in faciem.
    401 Genesis	Gen	1	17	4	Dixitque ei Deus : Ego sum, et pactum meum tecum, erisque pater multarum gentium.
    402 Genesis	Gen	1	17	5	Nec ultra vocabitur nomen tuum Abram, sed appellaberis Abraham : quia patrem multarum gentium constitui te.
    403 Genesis	Gen	1	17	6	Faciamque te crescere vehementissime, et ponam te in gentibus, regesque ex te egredientur.
    404 Genesis	Gen	1	17	7	Et statuam pactum meum inter me et te, et inter semen tuum post te in generationibus suis, foedere sempiterno : ut sim Deus tuus, et seminis tui post te.
    405 Genesis	Gen	1	17	8	Daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae, omnem terram Chanaan in possessionem aeternam, eroque Deus eorum.
    406 Genesis	Gen	1	17	9	Dixit iterum Deus ad Abraham : Et tu ergo custodies pactum meum, et semen tuum post te in generationibus suis.
    407 Genesis	Gen	1	17	10	Hoc est pactum meum quod observabitis inter me et vos, et semen tuum post te : circumcidetur ex vobis omne masculinum :
    408 Genesis	Gen	1	17	11	et circumcidetis carnem praeputii vestri, ut sit in signum foederis inter me et vos.
    409 Genesis	Gen	1	17	12	Infans octo dierum circumcidetur in vobis, omne masculinum in generationibus vestris : tam vernaculus, quam emptitius circumcidetur, et quicumque non fuerit de stirpe vestra :
    410 Genesis	Gen	1	17	13	eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum.
    411 Genesis	Gen	1	17	14	Masculus, cujus praeputii caro circumcisa non fuerit, delebitur anima illa de populo suo : quia pactum meum irritum fecit.
    412 Genesis	Gen	1	17	15	Dixit quoque Deus ad Abraham : Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai, sed Saram.
    413 Genesis	Gen	1	17	16	Et benedicam ei, et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum : eritque in nationes, et reges populorum orientur ex eo.
    414 Genesis	Gen	1	17	17	Cecidit Abraham in faciem suam, et risit, dicens in corde suo : Putasne centenario nascetur filius ? et Sara nonagenaria pariet ?
    415 Genesis	Gen	1	17	18	Dixitque ad Deum : Utinam IsmaŽl vivat coram te.
    416 Genesis	Gen	1	17	19	Et ait Deus ad Abraham : Sara uxor tua pariet tibi filium, vocabisque nomen ejus Isaac, et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum, et semini ejus post eum.
    417 Genesis	Gen	1	17	20	Super IsmaŽl quoque exaudivi te : ecce, benedicam ei, et augebo, et multiplicabo eum valde : duodecim duces generabit, et faciam illum in gentem magnam.
    418 Genesis	Gen	1	17	21	Pactum vero meum statuam ad Isaac, quem pariet tibi Sara tempore isto in anno altero.
    419 Genesis	Gen	1	17	22	Cumque finitus esset sermo loquentis cum eo, ascendit Deus ab Abraham.
    420 Genesis	Gen	1	17	23	Tulit autem Abraham IsmaŽl filium suum, et omnes vernaculos domus suae, universosque quos emerat, cunctos mares ex omnibus viris domus suae : et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die, sicut praeceperat ei Deus.
    421 Genesis	Gen	1	17	24	Abraham nonaginta et novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui.
    422 Genesis	Gen	1	17	25	Et IsmaŽl filius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae.
    423 Genesis	Gen	1	17	26	Eadem die circumcisus est Abraham et IsmaŽl filius ejus :
    424 Genesis	Gen	1	17	27	et omnes viri domus illius, tam vernaculi, quam emptitii et alienigenae pariter circumcisi sunt.
    425 Genesis	Gen	1	18	1	Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei.
    426 Genesis	Gen	1	18	2	Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum : quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi, et adoravit in terram.
    427 Genesis	Gen	1	18	3	Et dixit : Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum :
    428 Genesis	Gen	1	18	4	sed afferam pauxillum aquae, et lavate pedes vestros, et requiescite sub arbore.
    429 Genesis	Gen	1	18	5	Ponamque buccellam panis, et confortate cor vestrum : postea transibitis : idcirco enim declinastis ad servum vestrum. Qui dixerunt : Fac ut locutus es.
    430 Genesis	Gen	1	18	6	Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram, dixitque ei : Accelera, tria sata similae commisce, et fac subcinericios panes.
    431 Genesis	Gen	1	18	7	Ipse vero ad armentum cucurrit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, deditque puero : qui festinavit et coxit illum.
    432 Genesis	Gen	1	18	8	Tulit quoque butyrum et lac, et vitulum quem coxerat, et posuit coram eis : ipse vero stabat juxta eos sub arbore.
    433 Genesis	Gen	1	18	9	Cumque comedissent, dixerunt ad eum : Ubi est Sara uxor tua ? Ille respondit : Ecce in tabernaculo est.
    434 Genesis	Gen	1	18	10	Cui dixit : Revertens veniam ad te tempore isto, vita comite, et habebit filium Sara uxor tua. Quo audito, Sara risit post ostium tabernaculi.
    435 Genesis	Gen	1	18	11	Erant autem ambo senes, provectaeque aetatis, et desierant Sarae fieri muliebria.
    436 Genesis	Gen	1	18	12	Quae risit occulte dicens : Postquam consenui, et dominus meus vetulus est, voluptati operam dabo ?
    437 Genesis	Gen	1	18	13	Dixit autem Dominus ad Abraham : Quare risit Sara, dicens : Num vere paritura sum anus ?
    438 Genesis	Gen	1	18	14	Numquid Deo quidquam est difficile ? juxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium.
    439 Genesis	Gen	1	18	15	Negavit Sara, dicens : Non risi, timore perterrita. Dominus autem : Non est, inquit, ita : sed risisti.
    440 Genesis	Gen	1	18	16	Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt oculos contra Sodomam : et Abraham simul gradiebatur, deducens eos.
    441 Genesis	Gen	1	18	17	Dixitque Dominus : Num celare potero Abraham quae gesturus sum :
    442 Genesis	Gen	1	18	18	cum futurus sit in gentem magnam, ac robustissimam, et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae ?
    443 Genesis	Gen	1	18	19	Scio enim quod praecepturus sit filiis suis, et domui suae post se ut custodiant viam Domini, et faciant judicium et justitiam : ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum.
    444 Genesis	Gen	1	18	20	Dixit itaque Dominus : Clamor Sodomorum et Gomorrhae multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis.
    445 Genesis	Gen	1	18	21	Descendam, et videbo utrum clamorem qui venit ad me, opere compleverint ; an non est ita, ut sciam.
    446 Genesis	Gen	1	18	22	Converteruntque se inde, et abierunt Sodomam : Abraham vero adhuc stabat coram Domino.
    447 Genesis	Gen	1	18	23	Et appropinquans ait : Numquid perdes justum cum impio ?
    448 Genesis	Gen	1	18	24	si fuerint quinquaginta justi in civitate, peribunt simul ? et non parces loco illi propter quinquaginta justos, si fuerint in eo ?
    449 Genesis	Gen	1	18	25	Absit a te ut rem hanc facias, et occidas justum cum impio, fiatque justus sicut impius, non est hoc tuum : qui judicas omnem terram, nequaquam facies judicium hoc.
    450 Genesis	Gen	1	18	26	Dixitque Dominus ad eum : Si invenero Sodomis quinquaginta justos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos.
    451 Genesis	Gen	1	18	27	Respondensque Abraham, ait : Quia semel coepi, loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis.
    452 Genesis	Gen	1	18	28	Quid si minus quinquaginta justis quinque fuerint ? delebis, propter quadraginta quinque, universam urbem ? Et ait : Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque.
    453 Genesis	Gen	1	18	29	Rursumque locutus est ad eum : Sin autem quadraginta ibi inventi fuerint, quid facies ? Ait : Non percutiam propter quadraginta.
    454 Genesis	Gen	1	18	30	Ne quaeso, inquit, indigneris, Domine, si loquar : quid si ibi inventi fuerint triginta ? Respondit : Non faciam, si invenero ibi triginta.
    455 Genesis	Gen	1	18	31	Quia semel, ait, coepi loquar ad Dominum meum : quid si ibi inventi fuerint viginti ? Ait : Non interficiam propter viginti.
    456 Genesis	Gen	1	18	32	Obsecro, inquit, ne irascaris, Domine, si loquar adhuc semel : quid si inventi fuerint ibi decem ? Et dixit : Non delebo propter decem.
    457 Genesis	Gen	1	18	33	Abiitque Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham : et ille reversus est in locum suum.
    458 Genesis	Gen	1	19	1	Veneruntque duo angeli Sodomam vespere, et sedente Lot in foribus civitatis. Qui cum vidisset eos, surrexit, et ivit obviam eis : adoravitque pronus in terram,
    459 Genesis	Gen	1	19	2	et dixit : Obsecro, domini, declinate in domum pueri vestri, et manete ibi : lavate pedes vestros, et mane proficiscemini in viam vestram. Qui dixerunt : Minime, sed in platea manebimus.
    460 Genesis	Gen	1	19	3	Compulit illos oppido ut diverterent ad eum : ingressisque domum illius fecit convivium, et coxit azyma, et comederunt.
    461 Genesis	Gen	1	19	4	Prius autem quam irent cubitum, viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem, omnis populus simul.
    462 Genesis	Gen	1	19	5	Vocaveruntque Lot, et dixerunt ei : Ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte ? educ illos huc, ut cognoscamus eos.
    463 Genesis	Gen	1	19	6	Egressus ad eos Lot, post tergum occludens ostium, ait :
    464 Genesis	Gen	1	19	7	Nolite, quaeso, fratres mei, nolite malum hoc facere.
    465 Genesis	Gen	1	19	8	Habeo duas filias, quae necdum cognoverunt virum : educam eas ad vos, et abutimini eis sicut vobis placuerit, dummodo viris istis nihil mali faciatis, quia ingressi sunt sub umbra culminis mei.
    466 Genesis	Gen	1	19	9	At illi dixerunt : Recede illuc. Et rursus : Ingressus es, inquiunt, ut advena ; numquid ut judices ? te ergo ipsum magis quam hos affligemus. Vimque faciebant Lot vehementissime : jamque prope erat ut effringerent fores.
    467 Genesis	Gen	1	19	10	Et ecce miserunt manum viri, et introduxerunt ad se Lot, clauseruntque ostium :
    468 Genesis	Gen	1	19	11	et eos, qui foris erant, percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum, ita ut ostium invenire non possent.
    469 Genesis	Gen	1	19	12	Dixerunt autem ad Lot : Habes hic quempiam tuorum ? generum, aut filios, aut filias, omnes, qui tui sunt, educ de urbe hac :
    470 Genesis	Gen	1	19	13	delebimus enim locum istum, eo quod increverit clamor eorum coram Domino, qui misit nos ut perdamus illos.
    471 Genesis	Gen	1	19	14	Egressus itaque Lot, locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias ejus, et dixit : Surgite, egredimini de loco isto : quia delebit Dominus civitatem hanc. Et visus est eis quasi ludens loqui.
    472 Genesis	Gen	1	19	15	Cumque esset mane, cogebant eum angeli, dicentes : Surge, tolle uxorem tuam, et duas filias quas habes : ne et tu pariter pereas in scelere civitatis.
    473 Genesis	Gen	1	19	16	Dissimulante illo, apprehenderunt manum ejus, et manum uxoris, ac duarum filiarum ejus, eo quod parceret Dominus illi.
    474 Genesis	Gen	1	19	17	Eduxeruntque eum, et posuerunt extra civitatem : ibique locuti sunt ad eum, dicentes : Salva animam tuam : noli respicere post tergum, nec stes in omni circa regione : sed in monte salvum te fac, ne et tu simul pereas.
    475 Genesis	Gen	1	19	18	Dixitque Lot ad eos : Quaeso, domine mi,
    476 Genesis	Gen	1	19	19	quia invenit servus tuus gratiam coram te, et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum, ut salvares animam meam, nec possum in monte salvari, ne forte apprehendat me malum, et moriar :
    477 Genesis	Gen	1	19	20	est civitas haec juxta, ad quam possum fugere, parva, et salvabor in ea : numquid non modica est, et vivet anima mea ?
    478 Genesis	Gen	1	19	21	Dixitque ad eum : Ecce etiam in hoc suscepi preces tuas, ut non subvertam urbem pro qua locutus es.
    479 Genesis	Gen	1	19	22	Festina, et salvare ibi : quia non potero facere quidquam donec ingrediaris illuc. Idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor.
    480 Genesis	Gen	1	19	23	Sol egressus est super terram, et Lot ingressus est Segor.
    481 Genesis	Gen	1	19	24	Igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorrham sulphur et ignem a Domino de caelo :
    482 Genesis	Gen	1	19	25	et subvertit civitates has, et omnem circa regionem, universos habitatores urbium, et cuncta terrae virentia.
    483 Genesis	Gen	1	19	26	Respiciensque uxor ejus post se, versa est in statuam salis.
    484 Genesis	Gen	1	19	27	Abraham autem consurgens mane, ubi steterat prius cum Domino,
    485 Genesis	Gen	1	19	28	intuitus est Sodomam et Gomorrham, et universam terram regionis illius : viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum.
    486 Genesis	Gen	1	19	29	Cum enim subverteret Deus civitates regionis illius, recordatus Abrahae, liberavit Lot de subversione urbium in quibus habitaverat.
    487 Genesis	Gen	1	19	30	Ascenditque Lot de Segor, et mansit in monte, duae quoque filiae ejus cum eo (timuerat enim manere in Segor) et mansit in spelunca ipse, et duae filiae ejus cum eo.
    488 Genesis	Gen	1	19	31	Dixitque major ad minorem : Pater noster senex est, et nullus virorum remansit in terra, qui possit ingredi ad nos juxta morem universae terrae.
    489 Genesis	Gen	1	19	32	Veni, inebriemus eum vino, dormiamusque cum eo, ut servare possimus ex patre nostro semen.
    490 Genesis	Gen	1	19	33	Dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa. Et ingressa est major, dormivitque cum patre ; at ille non sensit, nec quando accubuit filia, nec quando surrexit.
    491 Genesis	Gen	1	19	34	Altera quoque die dixit major ad minorem : Ecce dormivi heri cum patre meo, demus ei bibere vinum etiam hac nocte, et dormies cum eo, ut salvemus semen de patre nostro.
    492 Genesis	Gen	1	19	35	Dederunt etiam et illa nocte patri suo bibere vinum, ingressaque minor filia, dormivit cum eo : et ne tunc quidem sensit quando concubuerit, vel quando illa surrexerit.
    493 Genesis	Gen	1	19	36	Conceperunt ergo duae filiae Lot de patre suo.
    494 Genesis	Gen	1	19	37	Peperitque major filium, et vocavit nomen ejus Moab : ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem.
    495 Genesis	Gen	1	19	38	Minor quoque peperit filium, et vocavit nomen ejus Ammon, id est, Filius populi mei : ipse est pater Ammonitarum usque hodie.
    496 Genesis	Gen	1	20	1	Profectus inde Abraham in terram australem, habitavit inter Cades et Sur : et peregrinatus est in Geraris.
    497 Genesis	Gen	1	20	2	Dixitque de Sara uxore suo : Soror mea est. Misit ergo Abimelech rex Gerarae, et tulit eam.
    498 Genesis	Gen	1	20	3	Venit autem Deus ad Abimelech per somnium nocte, et ait illi : En morieris propter mulierem quam tulisti : habet enim virum.
    499 Genesis	Gen	1	20	4	Abimelech vero non tetigerat eam, et ait : Domine, num gentem ignorantem et justam interficies ?
    500 Genesis	Gen	1	20	5	nonne ipse dixit mihi : Soror mea est : et ipsa ait : Frater meus est ? In simplicitate cordis mei, et munditia manuum mearum feci hoc.
    501 Genesis	Gen	1	20	6	Dixitque ad eum Deus : Et ego scio quod simplici corde feceris : et ideo custodivi te ne peccares in me, et non dimisi ut tangeres eam.
    502 Genesis	Gen	1	20	7	Nunc ergo redde viro suo uxorem, quia propheta est : et orabit pro te, et vives : si autem nolueris reddere, scito quod morte morieris tu, et omnia quae tua sunt.
    503 Genesis	Gen	1	20	8	Statimque de nocte consurgens Abimelech, vocavit omnes servos suos : et locutus est universa verba haec in auribus eorum, timueruntque omnes viri valde.
    504 Genesis	Gen	1	20	9	Vocavit autem Abimelech etiam Abraham, et dixit ei : Quid fecisti nobis ? quid peccavimus in te, quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande ? quae non debuisti facere, fecisti nobis.
    505 Genesis	Gen	1	20	10	Rursumque expostulans, ait : Quid vidisti, ut hoc faceres ?
    506 Genesis	Gen	1	20	11	Respondit Abraham : Cogitavi mecum, dicens : Forsitan non est timor Dei in loco isto : et interficient me propter uxorem meam :
    507 Genesis	Gen	1	20	12	alias autem et vere soror mea est, filia patris mei, et non filia matris meae, et duxi eam in uxorem.
    508 Genesis	Gen	1	20	13	Postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei, dixi ad eam : Hanc misericordiam facies mecum : in omni loco, ad quem ingrediemur, dices quod frater tuus sim.
    509 Genesis	Gen	1	20	14	Tulit igitur Abimelech oves et boves, et servos et ancillas, et dedit Abraham : reddiditque illi Saram uxorem suam,
    510 Genesis	Gen	1	20	15	et ait : Terra coram vobis est, ubicumque tibi placuerit habita.
    511 Genesis	Gen	1	20	16	Sarae autem dixit : Ecce mille argenteos dedi fratri tuo, hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt, et quocumque perrexeris : mementoque te deprehensam.
    512 Genesis	Gen	1	20	17	Orante autem Abraham, sanavit Deus Abimelech et uxorem, ancillasque ejus, et pepererunt :
    513 Genesis	Gen	1	20	18	concluserat enim Dominus omnem vulvam domus Abimelech propter Saram uxorem Abrahae.
    514 Genesis	Gen	1	21	1	Visitavit autem Dominus Saram, sicut promiserat : et implevit quae locutus est.
    515 Genesis	Gen	1	21	2	Concepitque et peperit filium in senectute sua, tempore quo praedixerat ei Deus.
    516 Genesis	Gen	1	21	3	Vocavitque Abraham nomen filii sui, quem genuit ei Sara, Isaac :
    517 Genesis	Gen	1	21	4	et circumcidit eum octavo die, sicut praeceperat ei Deus,
    518 Genesis	Gen	1	21	5	cum centum esset annorum : hac quippe aetate patris, natus est Isaac.
    519 Genesis	Gen	1	21	6	Dixitque Sara : Risum fecit mihi Deus : quicumque audierit, corridebit mihi.
    520 Genesis	Gen	1	21	7	Rursumque ait : Quis auditurus crederet Abraham quod Sara lactaret filium, quem peperit ei jam seni ?
    521 Genesis	Gen	1	21	8	Crevit igitur puer, et ablactatus est : fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis ejus.
    522 Genesis	Gen	1	21	9	Cumque vidisset Sara filium Agar Aegyptiae ludentem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham :
    523 Genesis	Gen	1	21	10	Ejice ancillam hanc, et filium ejus : non enim erit haeres filius ancillae cum filio meo Isaac.
    524 Genesis	Gen	1	21	11	Dure accepit hoc Abraham pro filio suo.
    525 Genesis	Gen	1	21	12	Cui dixit Deus : Non tibi videatur asperum super puero, et super ancilla tua : omnia quae dixerit tibi Sara, audi vocem ejus : quia in Isaac vocabitur tibi semen.
    526 Genesis	Gen	1	21	13	Sed et filium ancillae faciam in gentem magnam, quia semen tuum est.
    527 Genesis	Gen	1	21	14	Surrexit itaque Abraham mane, et tollens panem et utrem aquae, imposuit scapulae ejus, tradiditque puerum, et dimisit eam. Quae cum abiisset, errabat in solitudine Bersabee.
    528 Genesis	Gen	1	21	15	Cumque consumpta esset aqua in utre, abjecit puerum subter unam arborum, quae ibi erant.
    529 Genesis	Gen	1	21	16	Et abiit, seditque e regione procul quantum potest arcus jacere : dixit enim : Non videbo morientem puerum : et sedens contra, levavit vocem suam et flevit.
    530 Genesis	Gen	1	21	17	Exaudivit autem Deus vocem pueri : vocavitque angelus Dei Agar de caelo, dicens : Quid agis Agar ? noli timere : exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est.
    531 Genesis	Gen	1	21	18	Surge, tolle puerum, et tene manum illius : quia in gentem magnam faciam eum.
    532 Genesis	Gen	1	21	19	Aperuitque oculos ejus Deus : quae videns puteum aquae, abiit, et implevit utrem, deditque puero bibere.
    533 Genesis	Gen	1	21	20	Et fuit cum eo : qui crevit, et moratus est in solitudine, factusque est juvenis sagittarius.
    534 Genesis	Gen	1	21	21	Habitavitque in deserto Pharan, et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti.
    535 Genesis	Gen	1	21	22	Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, ad Abraham : Deus tecum est in universis quae agis.
    536 Genesis	Gen	1	21	23	Jura ergo per Deum, ne noceas mihi, et posteris meis, stirpique meae : sed juxta misericordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terrae in qua versatus es advena.
    537 Genesis	Gen	1	21	24	Dixitque Abraham : Ego jurabo.
    538 Genesis	Gen	1	21	25	Et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerunt servi ejus.
    539 Genesis	Gen	1	21	26	Responditque Abimelech : Nescivi quis fecerit hanc rem : sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi praeter hodie.
    540 Genesis	Gen	1	21	27	Tulit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech : percusseruntque ambo foedus.
    541 Genesis	Gen	1	21	28	Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum.
    542 Genesis	Gen	1	21	29	Cui dixit Abimelech : Quid sibi volunt septem agnae istae, quas stare fecisti seorsum ?
    543 Genesis	Gen	1	21	30	At ille : Septem, inquit, agnas accipies de manu mea : ut sint mihi in testimonium, quoniam ego fodi puteum istum.
    544 Genesis	Gen	1	21	31	Idcirco vocatus est locus ille Bersabee : quia ibi uterque juravit.
    545 Genesis	Gen	1	21	32	Et inierunt foedus pro puteo juramenti.
    546 Genesis	Gen	1	21	33	Surrexit autem Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, reversique sunt in terram Palaestinorum. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee, et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni.
    547 Genesis	Gen	1	21	34	Et fuit colonus terrae Palaestinorum diebus multis.
    548 Genesis	Gen	1	22	1	Quae postquam gesta sunt, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum : Abraham, Abraham. At ille respondit : Adsum.
    549 Genesis	Gen	1	22	2	Ait illi : Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram visionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super unum montium quem monstravero tibi.
    550 Genesis	Gen	1	22	3	Igitur Abraham de nocte consurgens, stravit asinum suum, ducens secum duos juvenes, et Isaac filium suum : cumque concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum quem praeceperat ei Deus.
    551 Genesis	Gen	1	22	4	Die autem tertio, elevatis oculis, vidit locum procul :
    552 Genesis	Gen	1	22	5	dixitque ad pueros suos : Expectate hic cum asino : ego et puer illuc usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos.
    553 Genesis	Gen	1	22	6	Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit super Isaac filium suum : ipse vero portabat in manibus ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul,
    554 Genesis	Gen	1	22	7	dixit Isaac patri suo : Pater mi. At ille respondit : Quid vis, fili ? Ecce, inquit, ignis et ligna : ubi est victima holocausti ?
    555 Genesis	Gen	1	22	8	Dixit autem Abraham : Deus providebit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pariter.
    556 Genesis	Gen	1	22	9	Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus, in quo aedificavit altare, et desuper ligna composuit ; cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in altare super struem lignorum.
    557 Genesis	Gen	1	22	10	Extenditque manum, et arripuit gladium, ut immolaret filium suum.
    558 Genesis	Gen	1	22	11	Et ecce angelus Domini de caelo clamavit, dicens : Abraham, Abraham. Qui respondit : Adsum.
    559 Genesis	Gen	1	22	12	Dixitque ei : Non extendas manum tuam super puerum, neque facias illi quidquam : nunc cognovi quod times Deum, et non pepercisti unigenito filio tuo propter me.
    560 Genesis	Gen	1	22	13	Levavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arietem inter vepres haerentem cornibus, quem assumens obtulit holocaustum pro filio.
    561 Genesis	Gen	1	22	14	Appellavitque nomen loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur : In monte Dominus videbit.
    562 Genesis	Gen	1	22	15	Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo, dicens :
    563 Genesis	Gen	1	22	16	Per memetipsum juravi, dicit Dominus : quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me :
    564 Genesis	Gen	1	22	17	benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli, et velut arenam quae est in littore maris : possidebit semen tuum portas inimicorum suorum,
    565 Genesis	Gen	1	22	18	et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, quia obedisti voci meae.
    566 Genesis	Gen	1	22	19	Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque Bersabee simul, et habitavit ibi.
    567 Genesis	Gen	1	22	20	His ita gestis, nuntiatum est Abrahae quod Melcha quoque genuisset filios Nachor fratri suo :
    568 Genesis	Gen	1	22	21	Hus primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem Syrorum,
    569 Genesis	Gen	1	22	22	et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jedlaph,
    570 Genesis	Gen	1	22	23	ac Bathuel, de quo nata est Rebecca : octo istos genuit Melcha, Nachor fratri Abrahae.
    571 Genesis	Gen	1	22	24	Concubina vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et Thahas, et Maacha.
    572 Genesis	Gen	1	23	1	Vixit autem Sara centum viginti septem annis.
    573 Genesis	Gen	1	23	2	Et mortua est in civitate Arbee, quae est Hebron, in terra Chanaan : venitque Abraham ut plangeret et fleret eam.
    574 Genesis	Gen	1	23	3	Cumque surrexisset ab officio funeris, locutus est ad filios Heth, dicens :
    575 Genesis	Gen	1	23	4	Advena sum et peregrinus apud vos : date mihi jus sepulchri vobiscum, ut sepeliam mortuum meum.
    576 Genesis	Gen	1	23	5	Responderunt filii Heth, dicentes :
    577 Genesis	Gen	1	23	6	Audi nos, domine : princeps Dei es apud nos : in electis sepulchris nostris sepeli mortuum tuum, nullusque te prohibere poterit quin in monumento ejus sepelias mortuum tuum.
    578 Genesis	Gen	1	23	7	Surrexit Abraham, et adoravit populum terrae, filios videlicet Heth :
    579 Genesis	Gen	1	23	8	dixitque ad eos : Si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum, audite me, et intercedite pro me apud Ephron filium Seor :
    580 Genesis	Gen	1	23	9	ut det mihi speluncam duplicem, quam habet in extrema parte agri sui : pecunia digna tradat eam mihi coram vobis in possessionem sepulchri.
    581 Genesis	Gen	1	23	10	Habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth. Responditque Ephron ad Abraham, cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius, dicens :
    582 Genesis	Gen	1	23	11	Nequaquam ita fiat, domine mi, sed tu magis ausculta quod loquor. Agrum trado tibi, et speluncam quae in eo est, praesentibus filiis populi mei ; sepeli mortuum tuum.
    583 Genesis	Gen	1	23	12	Adoravit Abraham coram populo terrae.
    584 Genesis	Gen	1	23	13	Et locutus est ad Ephron circumstante plebe : Quaeso ut audias me : dabo pecuniam pro agro : suscipe eam, et sic sepeliam mortuum meum in eo.
    585 Genesis	Gen	1	23	14	Responditque Ephron :
    586 Genesis	Gen	1	23	15	Domine mi, audi me : terra, quam postulas, quadringentis siclis argenti valet : istud est pretium inter me et te : sed quantum est hoc ? sepeli mortuum tuum.
    587 Genesis	Gen	1	23	16	Quod cum audisset Abraham, appendit pecuniam, quam Ephron postulaverat, audientibus filiis Heth, quadringentos siclos argenti probatae monetae publicae.
    588 Genesis	Gen	1	23	17	Confirmatusque est ager quondam Ephronis, in quo erat spelunca duplex, respiciens Mambre, tam ipse, quam spelunca, et omnes arbores ejus in cunctis terminis ejus per circuitum,
    589 Genesis	Gen	1	23	18	Abrahae in possessionem, videntibus filiis Heth, et cunctis qui intrabant portam civitatis illius.
    590 Genesis	Gen	1	23	19	Atque ita sepelivit Abraham Saram uxorem suam in spelunca agri duplici, quae respiciebat Mambre. Haec est Hebron in terra Chanaan.
    591 Genesis	Gen	1	23	20	Et confirmatus est ager, et antrum quod erat in eo, Abrahae in possessionem monumenti a filiis Heth.
    592 Genesis	Gen	1	24	1	Erat autem Abraham senex, dierumque multorum : et Dominus in cunctis benedixerat ei.
    593 Genesis	Gen	1	24	2	Dixitque ad servum seniorem domus suae, qui praeerat omnibus quae habebat : Pone manum tuam subter femur meum,
    594 Genesis	Gen	1	24	3	ut adjurem te per Dominum Deum caeli et terrae, ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananaeorum, inter quos habito :
    595 Genesis	Gen	1	24	4	sed ad terram et cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac.
    596 Genesis	Gen	1	24	5	Respondit servus : Si noluerit mulier venire mecum in terram hanc, numquid reducere debeo filium tuum ad locum, de quo egressus es ?
    597 Genesis	Gen	1	24	6	Dixitque Abraham : Cave nequando reducas filium meum illuc.
    598 Genesis	Gen	1	24	7	Dominus Deus caeli, qui tulit me de domo patris mei, et de terra nativitatis meae, qui locutus est mihi, et juravit mihi, dicens : Semini tuo dabo terram hanc : ipse mittet angelum suum coram te, et accipies inde uxorem filio meo :
    599 Genesis	Gen	1	24	8	sin autem mulier noluerit sequi te, non teneberis juramento : filium meum tantum ne reducas illuc.
    600 Genesis	Gen	1	24	9	Posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui, et juravit illi super sermone hoc.
    601 Genesis	Gen	1	24	10	Tulitque decem camelos de grege domini sui, et abiit, ex omnibus bonis ejus portans secum, profectusque perrexit in Mesopotamiam ad urbem Nachor.
    602 Genesis	Gen	1	24	11	Cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum juxta puteum aquae vespere, tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, dixit :
    603 Genesis	Gen	1	24	12	Domine Deus domini mei Abraham, occurre, obsecro, mihi hodie, et fac misericordiam cum domino meo Abraham.
    604 Genesis	Gen	1	24	13	Ecce ego sto prope fontem aquae, et filiae habitatorum hujus civitatis egredientur ad hauriendam aquam.
    605 Genesis	Gen	1	24	14	Igitur puella, cui ego dixero : Inclina hydriam tuam ut bibam : et illa responderit : Bibe, quin et camelis tuis dabo potum : ipsa est quam praeparasti servo tuo Isaac : et per hoc intelligam quod feceris misericordiam cum domino meo.
    606 Genesis	Gen	1	24	15	Necdum intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egrediebatur, filia Bathuel, filii Melchae uxoris Nachor fratris Abraham, habens hydriam in scapula sua :
    607 Genesis	Gen	1	24	16	puella decora nimis, virgoque pulcherrima, et incognita viro : descenderat autem ad fontem, et impleverat hydriam, ac revertebatur.
    608 Genesis	Gen	1	24	17	Occurritque ei servus, et ait : Pauxillum aquae mihi ad bibendum praebe de hydria tua.
    609 Genesis	Gen	1	24	18	Quae respondit : Bibe, domine mi : celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam, et dedit ei potum.
    610 Genesis	Gen	1	24	19	Cumque ille bibisset, adjecit : Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant.
    611 Genesis	Gen	1	24	20	Effundensque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum ut hauriret aquam : et haustam omnibus camelis dedit.
    612 Genesis	Gen	1	24	21	Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus, an non.
    613 Genesis	Gen	1	24	22	Postquam autem biberunt cameli, protulit vir inaures aureas, appendentes siclos duos, et armillas totidem pondo siclorum decem.
    614 Genesis	Gen	1	24	23	Dixitque ad eam : Cujus es filia ? indica mihi, est in domo patris tui locus ad manendum ?
    615 Genesis	Gen	1	24	24	Quae respondit : Filia sum Bathuelis, filii Melchae, quem peperit ipsi Nachor.
    616 Genesis	Gen	1	24	25	Et addidit, dicens : Palearum quoque et foeni plurimum est apud nos, et locus spatiosus ad manendum.
    617 Genesis	Gen	1	24	26	Inclinavit se homo, et adoravit Dominum,
    618 Genesis	Gen	1	24	27	dicens : Benedictus Dominus Deus domini mei Abraham, qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo, et recto itinere me perduxit in domum fratris domini mei.
    619 Genesis	Gen	1	24	28	Cucurrit itaque puella, et nuntiavit in domum matris suae omnia quae audierat.
    620 Genesis	Gen	1	24	29	Habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad hominem, ubi erat fons.
    621 Genesis	Gen	1	24	30	Cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae, et audisset cuncta verba referentis : Haec locutus est mihi homo : venit ad virum qui stabat juxta camelos, et prope fontem aquae :
    622 Genesis	Gen	1	24	31	dixitque ad eum : Ingredere, benedicte Domini : cur foris stas ? praeparavi domum, et locum camelis.
    623 Genesis	Gen	1	24	32	Et introduxit eum in hospitium : ac destravit camelos, deditque paleas et foenum, et aquam ad lavandos pedes ejus, et virorum qui venerant cum eo.
    624 Genesis	Gen	1	24	33	Et appositus est in conspectu ejus panis. Qui ait : Non comedam, donec loquar sermones meos. Respondit ei : Loquere.
    625 Genesis	Gen	1	24	34	At ille : Servus, inquit, Abraham sum :
    626 Genesis	Gen	1	24	35	et Dominus benedixit domino meo valde, magnificatusque est : et dedit ei oves et boves, argentum et aurum, servos et ancillas, camelos et asinos.
    627 Genesis	Gen	1	24	36	Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua, deditque illi omnia quae habuerat.
    628 Genesis	Gen	1	24	37	Et adjuravit me dominus meus, dicens : Non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananaeorum, in quorum terra habito :
    629 Genesis	Gen	1	24	38	sed ad domum patris mei perges, et de cognatione mea accipies uxorem filio meo.
    630 Genesis	Gen	1	24	39	Ego vero respondi domino meo : Quid si noluerit venire mecum mulier ?
    631 Genesis	Gen	1	24	40	Dominus, ait, in cujus conspectu ambulo, mittet angelum suum tecum, et diriget viam tuam : accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea, et de domo patris mei.
    632 Genesis	Gen	1	24	41	Innocens eris a maledictione mea, cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi.
    633 Genesis	Gen	1	24	42	Veni ergo hodie ad fontem aquae, et dixi : Domine Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, in qua nunc ambulo,
    634 Genesis	Gen	1	24	43	ecce sto juxta fontem aquae, et virgo, quae egredietur ad hauriendam aquam, audierit a me : Da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua :
    635 Genesis	Gen	1	24	44	et dixerit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis hauriam : ipsa est mulier, quam praeparavit Dominus filio domini mei.
    636 Genesis	Gen	1	24	45	Dumque haec tacitus mecum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria, quam portabat in scapula : descenditque ad fontem, et hausit aquam. Et aio ad eam : Da mihi paululum bibere.
    637 Genesis	Gen	1	24	46	Quae festinans deposuit hydriam de humero, et dixit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis tribuam potum. Bibi, et adaquavit camelos.
    638 Genesis	Gen	1	24	47	Interrogavique eam, et dixi : Cujus es filia ? Quae respondit : Filia Bathuelis sum, filii Nachor, quem peperit ei Melcha. Suspendi itaque inaures ad ornandam faciem ejus, et armillas posui in manibus ejus.
    639 Genesis	Gen	1	24	48	Pronusque adoravi Dominum, benedicens Domino Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio ejus.
    640 Genesis	Gen	1	24	49	Quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi : sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dextram, sive ad sinistram.
    641 Genesis	Gen	1	24	50	Responderuntque Laban et Bathuel : A Domino egressus est sermo : non possumus extra placitum ejus quidquam aliud loqui tecum.
    642 Genesis	Gen	1	24	51	En Rebecca coram te est, tolle eam, et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus.
    643 Genesis	Gen	1	24	52	Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum.
    644 Genesis	Gen	1	24	53	Prolatisque vasis argenteis, et aureis, ac vestibus, dedit ea Rebeccae pro munere : fratribus quoque ejus et matri dona obtulit.
    645 Genesis	Gen	1	24	54	Inito convivio, vescentes pariter et bibentes manserunt ibi. Surgens autem mane, locutus est puer : Dimitte me, ut vadam ad dominum meum.
    646 Genesis	Gen	1	24	55	Responderuntque fratres ejus et mater : Maneat puella saltem decem dies apud nos, et postea proficiscetur.
    647 Genesis	Gen	1	24	56	Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam : dimittite me ut pergam ad dominum meum.
    648 Genesis	Gen	1	24	57	Et dixerunt : Vocemus puellam, et quaeramus ipsius voluntatem.
    649 Genesis	Gen	1	24	58	Cumque vocata venisset, sciscitati sunt : Vis ire cum homine isto ? Quae ait : Vadam.
    650 Genesis	Gen	1	24	59	Dimiserunt ergo eam, et nutricem illius, servumque Abraham, et comites ejus,
    651 Genesis	Gen	1	24	60	imprecantes prospera sorori suae, atque dicentes : Soror nostra es, crescas in mille millia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum.
    652 Genesis	Gen	1	24	61	Igitur Rebecca et puellae illius, ascensis camelis, secutae sunt virum : qui festinus revertebatur ad dominum suum.
    653 Genesis	Gen	1	24	62	Eo autem tempore deambulabat Isaac per viam quae ducit ad puteum, cujus nomen est Viventis et videntis : habitabat enim in terra australi :
    654 Genesis	Gen	1	24	63	et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die : cumque elevasset oculos, vidit camelos venientes procul.
    655 Genesis	Gen	1	24	64	Rebecca quoque, conspecto Isaac, descendit de camelo,
    656 Genesis	Gen	1	24	65	et ait ad puerum : Quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis ? Dixitque ei : Ipse est dominus meus. At illa tollens cito pallium, operuit se.
    657 Genesis	Gen	1	24	66	Servus autem cuncta, quae gesserat, narravit Isaac.
    658 Genesis	Gen	1	24	67	Qui introduxit eam in tabernaculum Sarae matris suae, et accepit eam uxorem : et in tantum dilexit eam, ut dolorem, qui ex morte matris ejus acciderat, temperaret.
    659 Genesis	Gen	1	25	1	Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Ceturam :
    660 Genesis	Gen	1	25	2	quae peperit ei Zamran et Jecsan, et Madan, et Madian, et Jesboc, et Sue.
    661 Genesis	Gen	1	25	3	Jecsan quoque genuit Saba et Dadan. Filii Dadan fuerunt Assurim, et Latusim, et Loomin.
    662 Genesis	Gen	1	25	4	At vero ex Madian ortus est Epha, et Opher, et Henoch, et Abida, et Eldaa : omnes hi filii Ceturae.
    663 Genesis	Gen	1	25	5	Deditque Abraham cuncta quae possederat, Isaac :
    664 Genesis	Gen	1	25	6	filiis autem concubinarum largitus est munera, et separavit eos ab Isaac filio suo, dum adhuc ipse viveret, ad plagam orientalem.
    665 Genesis	Gen	1	25	7	Fuerunt autem dies vitae Abrahae, centum septuaginta quinque anni.
    666 Genesis	Gen	1	25	8	Et deficiens mortuus est in senectute bona, provectaeque aetatis et plenus dierum : congregatusque est ad populum suum.
    667 Genesis	Gen	1	25	9	Et sepelierunt eum Isaac et IsmaŽl filii sui in spelunca duplici, quae sita est in agro Ephron filii Seor Hethaei, e regione Mambre,
    668 Genesis	Gen	1	25	10	quem emerat a filiis Heth : ibi sepultus est ipse, et Sara uxor ejus.
    669 Genesis	Gen	1	25	11	Et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio ejus, qui habitabat juxta puteum nomine Viventis et videntis.
    670 Genesis	Gen	1	25	12	Hae sunt generationes IsmaŽl filii Abrahae, quem peperit ei Agar Aegyptia, famula Sarae : et
    671 Genesis	Gen	1	25	13	haec nomina filiorum ejus in vocabulis et generationibus suis. Primogenitus IsmaŽlis Nabaioth, deinde Cedar, et Adbeel, et Mabsam,
    672 Genesis	Gen	1	25	14	Masma quoque, et Duma, et Massa,
    673 Genesis	Gen	1	25	15	Hadar, et Thema, et Jethur, et Naphis, et Cedma.
    674 Genesis	Gen	1	25	16	Isti sunt filii IsmaŽlis : et haec nomina per castella et oppida eorum, duodecim principes tribuum suarum.
    675 Genesis	Gen	1	25	17	Et facti sunt anni vitae IsmaŽlis centum triginta septem, deficiensque mortuus est, et appositus ad populum suum.
    676 Genesis	Gen	1	25	18	Habitavit autem ab Hevila usque Sur, quae respicit Aegyptum introŽuntibus Assyrios ; coram cunctis fratribus suis obiit.
    677 Genesis	Gen	1	25	19	Hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham : Abraham genuit Isaac :
    678 Genesis	Gen	1	25	20	qui cum quadraginta esset annorum, duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuelis Syri de Mesopotamia, sororem Laban.
    679 Genesis	Gen	1	25	21	Deprecatusque est Isaac Dominum pro uxore sua, eo quod esset sterilis : qui exaudivit eum, et dedit conceptum Rebeccae.
    680 Genesis	Gen	1	25	22	Sed collidebantur in utero ejus parvuli ; quae ait : Si sic mihi futurum erat, quid necesse fuit concipere ? perrexitque ut consuleret Dominum.
    681 Genesis	Gen	1	25	23	Qui respondens ait : [Duae gentes sunt in utero tuo, et duo populi ex ventre tuo dividentur, populusque populum superabit, et major serviet minori.]
    682 Genesis	Gen	1	25	24	Jam tempus pariendi advenerat, et ecce gemini in utero ejus reperti sunt.
    683 Genesis	Gen	1	25	25	Qui prior egressus est, rufus erat, et totus in morem pellis hispidus : vocatumque est nomen ejus Esau. Protinus alter egrediens, plantam fratris tenebat manu : et idcirco appellavit eum Jacob.
    684 Genesis	Gen	1	25	26	Sexagenarius erat Isaac quando nati sunt ei parvuli.
    685 Genesis	Gen	1	25	27	Quibus adultis, factus est Esau vir gnarus venandi, et homo agricola : Jacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis.
    686 Genesis	Gen	1	25	28	Isaac amabat Esau, eo quod de venationibus illius vesceretur : et Rebecca diligebat Jacob.
    687 Genesis	Gen	1	25	29	Coxit autem Jacob pulmentum : ad quem cum venisset Esau de agro lassus,
    688 Genesis	Gen	1	25	30	ait : Da mihi de coctione hac rufa, quia oppido lassus sum. Quam ob causam vocatum est nomen ejus Edom.
    689 Genesis	Gen	1	25	31	Cui dixit Jacob : Vende mihi primogenita tua.
    690 Genesis	Gen	1	25	32	Ille respondit : En morior, quid mihi proderunt primogenita ?
    691 Genesis	Gen	1	25	33	Ait Jacob : Jura ergo mihi. Juravit ei Esau et vendidit primogenita.
    692 Genesis	Gen	1	25	34	Et sic, accepto pane et lentis edulio, comedit et bibit, et abiit, parvipendens quod primogenita vendidisset.
    693 Genesis	Gen	1	26	1	Orta autem fame super terram post eam sterilitatem, quae acciderat in diebus Abraham, abiit Isaac ad Abimelech regem Palaestinorum in Gerara.
    694 Genesis	Gen	1	26	2	Apparuitque ei Dominus, et ait : Ne descendas in Aegyptum, sed quiesce in terra quam dixero tibi,
    695 Genesis	Gen	1	26	3	et peregrinare in ea : eroque tecum, et benedicam tibi : tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has, complens juramentum quod spopondi Abraham patri tuo.
    696 Genesis	Gen	1	26	4	Et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli : daboque posteris tuis universas regiones has : et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae,
    697 Genesis	Gen	1	26	5	eo quod obedierit Abraham voci meae, et custodierit praecepta et mandata mea, et caeremonias legesque servaverit.
    698 Genesis	Gen	1	26	6	Mansit itaque Isaac in Geraris.
    699 Genesis	Gen	1	26	7	Qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua, respondit : Soror mea est : timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata conjugio, reputans ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem.
    700 Genesis	Gen	1	26	8	Cumque pertransissent dies plurimi, et ibidem moraretur, prospiciens Abimelech rex Palaestinorum per fenestram, vidit eum jocantem cum Rebecca uxore sua.
    701 Genesis	Gen	1	26	9	Et accersito eo, ait : Perspicuum est quod uxor tua sit : cur mentitus es eam sororem tuam esse ? Respondit : Timui ne morerer propter eam.
    702 Genesis	Gen	1	26	10	Dixitque Abimelech : Quare imposuisti nobis ? potuit coire quispiam de populo cum uxore tua, et induxeras super nos grande peccatum. Praecepitque omni populo, dicens :
    703 Genesis	Gen	1	26	11	Qui tetigerit hominis hujus uxorem, morte morietur.
    704 Genesis	Gen	1	26	12	Sevit autem Isaac in terra illa, et invenit in ipso anno centuplum : benedixitque ei Dominus.
    705 Genesis	Gen	1	26	13	Et locupletatus est homo, et ibat proficiens atque succrescens, donec magnus vehementer effectus est :
    706 Genesis	Gen	1	26	14	habuit quoque possessiones ovium et armentorum, et familiae plurimum. Ob hoc invidentes ei Palaestini,
    707 Genesis	Gen	1	26	15	omnes puteos, quos foderant servi patris illius Abraham, illo tempore obstruxerunt, implentes humo :
    708 Genesis	Gen	1	26	16	in tantum, ut ipse Abimelech diceret ad Isaac : Recede a nobis, quoniam potentior nobis factus es valde.
    709 Genesis	Gen	1	26	17	Et ille discedens, ut veniret ad torrentem Gerarae, habitaretque ibi,
    710 Genesis	Gen	1	26	18	rursum fodit alios puteos, quos foderant servi patris sui Abraham, et quos, illo mortuo, olim obstruxerant Philisthiim : appellavitque eos eisdem nominibus quibus ante pater vocaverat.
    711 Genesis	Gen	1	26	19	Foderuntque in torrente, et repererunt aquam vivam.
    712 Genesis	Gen	1	26	20	Sed et ibi jurgium fuit pastorum Gerarae adversus pastores Isaac, dicentium : Nostra est aqua, quam ob rem nomen putei ex eo, quod acciderat, vocavit Calumniam.
    713 Genesis	Gen	1	26	21	Foderunt autem et alium : et pro illo quoque rixati sunt, appellavitque eum Inimicitias.
    714 Genesis	Gen	1	26	22	Profectus inde fodit alium puteum, pro quo non contenderunt : itaque vocavit nomen ejus Latitudo, dicens : Nunc dilatavit nos Dominus, et fecit crescere super terram.
    715 Genesis	Gen	1	26	23	Ascendit autem ex illo loco in Bersabee,
    716 Genesis	Gen	1	26	24	ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte, dicens : Ego sum Deus Abraham patris tui : noli timere, quia ego tecum sum : benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham.
    717 Genesis	Gen	1	26	25	Itaque aedificavit ibi altare : et invocato nomine Domini, extendit tabernaculum, praecepitque servis suis ut foderent puteum.
    718 Genesis	Gen	1	26	26	Ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech, et Ochozath amicus illius, et Phicol dux militum,
    719 Genesis	Gen	1	26	27	locutus est eis Isaac : Quid venistis ad me, hominem quem odistis, et expulistis a vobis ?
    720 Genesis	Gen	1	26	28	Qui responderunt : Vidimus tecum esse Dominum, et idcirco nos diximus : Sit juramentum inter nos, et ineamus foedus,
    721 Genesis	Gen	1	26	29	ut non facias nobis quidquam mali, sicut et nos nihil tuorum attigimus, nec fecimus quod te laederet : sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini.
    722 Genesis	Gen	1	26	30	Fecit ergo eis convivium, et post cibum et potum
    723 Genesis	Gen	1	26	31	surgentes mane, juraverunt sibi mutuo : dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum.
    724 Genesis	Gen	1	26	32	Ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac annuntiantes ei de puteo, quem foderant, atque dicentes : Invenimus aquam.
    725 Genesis	Gen	1	26	33	Unde appellavit eum Abundantiam : et nomen urbi impositum est Bersabee, usque in praesentem diem.
    726 Genesis	Gen	1	26	34	Esau vero quadragenarius duxit uxores, Judith filiam Beeri Hethaei, et Basemath filiam Elon ejusdem loci :
    727 Genesis	Gen	1	26	35	quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae.
    728 Genesis	Gen	1	27	1	Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat : vocavitque Esau filium suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Qui respondit : Adsum.
    729 Genesis	Gen	1	27	2	Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis meae.
    730 Genesis	Gen	1	27	3	Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu aliquid apprehenderis,
    731 Genesis	Gen	1	27	4	fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat tibi anima mea antequam moriar.
    732 Genesis	Gen	1	27	5	Quod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem patris impleret,
    733 Genesis	Gen	1	27	6	dixit filio suo Jacob : Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei :
    734 Genesis	Gen	1	27	7	Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar.
    735 Genesis	Gen	1	27	8	Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis :
    736 Genesis	Gen	1	27	9	et pergens ad gregem, affer mihi duos haedos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur :
    737 Genesis	Gen	1	27	10	quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur.
    738 Genesis	Gen	1	27	11	Cui ille respondit : Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis :
    739 Genesis	Gen	1	27	12	si attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione.
    740 Genesis	Gen	1	27	13	Ad quem mater : In me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem meam, et pergens, affer quae dixi.
    741 Genesis	Gen	1	27	14	Abiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius.
    742 Genesis	Gen	1	27	15	Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum :
    743 Genesis	Gen	1	27	16	pelliculasque haedorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit :
    744 Genesis	Gen	1	27	17	deditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit.
    745 Genesis	Gen	1	27	18	Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ?
    746 Genesis	Gen	1	27	19	Dixitque Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut praecepisti mihi : surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua.
    747 Genesis	Gen	1	27	20	Rursumque Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam.
    748 Genesis	Gen	1	27	21	Dixitque Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non.
    749 Genesis	Gen	1	27	22	Accessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox Jacob est : sed manus, manus sunt Esau.
    750 Genesis	Gen	1	27	23	Et non cognovit eum, quia pilosae manus similitudinem majoris expresserant. Benedicens ergo illi,
    751 Genesis	Gen	1	27	24	ait : Tu es filius meus Esau ? Respondit : Ego sum.
    752 Genesis	Gen	1	27	25	At ille : Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto,
    753 Genesis	Gen	1	27	26	dixit ad eum : Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi.
    754 Genesis	Gen	1	27	27	Accessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait : [Ecce odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus.
    755 Genesis	Gen	1	27	28	Det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini.
    756 Genesis	Gen	1	27	29	Et serviant tibi populi, et adorent te tribus : esto dominus fratrum tuorum, et incurventur ante te filii matris tuae : qui maledixerit tibi, sit ille maledictus, et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur.]
    757 Genesis	Gen	1	27	30	Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob foras, venit Esau,
    758 Genesis	Gen	1	27	31	coctosque de venatione cibos intulit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua.
    759 Genesis	Gen	1	27	32	Dixitque illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum filius tuus primogenitus Esau.
    760 Genesis	Gen	1	27	33	Expavit Isaac stupore vehementi : et ultra quam credi potest admirans, ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus ?
    761 Genesis	Gen	1	27	34	Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno : et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi.
    762 Genesis	Gen	1	27	35	Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam.
    763 Genesis	Gen	1	27	36	At ille subjunxit : Juste vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem ?
    764 Genesis	Gen	1	27	37	Respondit Isaac : Dominum tuum illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius subjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post haec, fili mi, ultra quid faciam ?
    765 Genesis	Gen	1	27	38	Cui Esau : Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu magno fleret,
    766 Genesis	Gen	1	27	39	motus Isaac, dixit ad eum : [In pinguedine terrae, et in rore caeli desuper,
    767 Genesis	Gen	1	27	40	erit benedictio tua. Vives in gladio, et fratri tuo servies : tempusque veniet, cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis.]
    768 Genesis	Gen	1	27	41	Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Venient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem meum.
    769 Genesis	Gen	1	27	42	Nuntiata sunt haec Rebeccae : quae mittens et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te.
    770 Genesis	Gen	1	27	43	Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran :
    771 Genesis	Gen	1	27	44	habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui,
    772 Genesis	Gen	1	27	45	et cesset indignatio ejus, obliviscaturque eorum quae fecisti in eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur utroque orbabor filio in uno die ?
    773 Genesis	Gen	1	27	46	Dixitque Rebecca ad Isaac : Taedet me vitae meae propter filias Heth : si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terrae, nolo vivere.
    774 Genesis	Gen	1	28	1	Vocavit itaque Isaac Jacob, et benedixit eum, praecepitque ei dicens : Noli accipere conjugem de genere Chanaan :
    775 Genesis	Gen	1	28	2	sed vade, et proficiscere in Mesopotamiam Syriae, ad domum Bathuel patris matris tuae, et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui.
    776 Genesis	Gen	1	28	3	Deus autem omnipotens benedicat tibi, et crescere te faciat, atque multiplicet, ut sis in turbas populorum.
    777 Genesis	Gen	1	28	4	Et det tibi benedictiones Abrahae, et semini tuo post te : ut possideas terram peregrinationis tuae, quam pollicitus est avo tuo.
    778 Genesis	Gen	1	28	5	Cumque dimisisset eum Isaac, profectus venit in Mesopotamiam Syriae ad Laban filium Bathuel Syri, fratrem Rebeccae matris suae.
    779 Genesis	Gen	1	28	6	Videns autem Esau quod benedixisset pater suus Jacob, et misisset eum in Mesopotamiam Syriae, ut inde uxorem duceret ; et quod post benedictionem praecepisset ei, dicens : Non accipies uxorem de filiabus Chanaan :
    780 Genesis	Gen	1	28	7	quodque obediens Jacob parentibus suis isset in Syriam :
    781 Genesis	Gen	1	28	8	probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus :
    782 Genesis	Gen	1	28	9	ivit ad IsmaŽlem, et duxit uxorem absque iis, quas prius habebat, Maheleth filiam IsmaŽl filii Abraham, sororem Nabaioth.
    783 Genesis	Gen	1	28	10	Igitur egressus Jacob de Bersabee, pergebat Haran.
    784 Genesis	Gen	1	28	11	Cumque venisset ad quemdam locum, et vellet in eo requiescere post solis occubitum, tulit de lapidibus qui jacebant, et supponens capiti suo, dormivit in eodem loco.
    785 Genesis	Gen	1	28	12	Viditque in somnis scalam stantem super terram, et cacumen illius tangens caelum : angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam,
    786 Genesis	Gen	1	28	13	et Dominum innixum scalae dicentem sibi : Ego sum Dominus Deus Abraham patris tui, et Deus Isaac : terram, in qua dormis, tibi dabo et semini tuo.
    787 Genesis	Gen	1	28	14	Eritque semen tuum quasi pulvis terrae : dilataberis ad occidentem, et orientem, et septentrionem, et meridiem : et benedicentur in te et in semine tuo cunctae tribus terrae.
    788 Genesis	Gen	1	28	15	Et ero custos tuus quocumque perrexeris, et reducam te in terram hanc : nec dimittam nisi complevero universa quae dixi.
    789 Genesis	Gen	1	28	16	Cumque evigilasset Jacob de somno, ait : Vere Dominus est in loco isto, et ego nesciebam.
    790 Genesis	Gen	1	28	17	Pavensque, Quam terribilis est, inquit, locus iste ! non est hic aliud nisi domus Dei, et porta caeli.
    791 Genesis	Gen	1	28	18	Surgens ergo Jacob mane, tulit lapidem quem supposuerat capiti suo, et erexit in titulum, fundens oleum desuper.
    792 Genesis	Gen	1	28	19	Appellavitque nomen urbis Bethel, quae prius Luza vocabatur.
    793 Genesis	Gen	1	28	20	Vovit etiam votum, dicens : Si fuerit Deus mecum, et custodierit me in via, per quam ego ambulo, et dederit mihi panem ad vescendum, et vestimentum ad induendum,
    794 Genesis	Gen	1	28	21	reversusque fuero prospere ad domum patris mei : erit mihi Dominus in Deum,
    795 Genesis	Gen	1	28	22	et lapis iste, quem erexi in titulum, vocabitur Domus Dei : cunctorumque quae dederis mihi, decimas offeram tibi.
    796 Genesis	Gen	1	29	1	Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem.
    797 Genesis	Gen	1	29	2	Et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta eum : nam ex illo adaquabantur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur.
    798 Genesis	Gen	1	29	3	Morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei ponerent.
    799 Genesis	Gen	1	29	4	Dixitque ad pastores : Fratres, unde estis ? Qui responderunt : De Haran.
    800 Genesis	Gen	1	29	5	Quos interrogans, Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor ? Dixerunt : Novimus.
    801 Genesis	Gen	1	29	6	Sanusne est ? inquit. Valet, inquiunt : et ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo.
    802 Genesis	Gen	1	29	7	Dixitque Jacob : Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut reducantur ad caulas greges : date ante potum ovibus, et sic eas ad pastum reducite.
    803 Genesis	Gen	1	29	8	Qui responderunt : Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus greges.
    804 Genesis	Gen	1	29	9	Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum ovibus patris sui : nam gregem ipsa pascebat.
    805 Genesis	Gen	1	29	10	Quam cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, ovesque Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus claudebatur.
    806 Genesis	Gen	1	29	11	Et adaquato grege, osculatus est eam : et elevata voce flevit,
    807 Genesis	Gen	1	29	12	et indicavit ei quod frater esset patris sui, et filius Rebeccae : at illa festinans nuntiavit patri suo.
    808 Genesis	Gen	1	29	13	Qui cum audisset venisse Jacob filium sororis suae, cucurrit obviam ei : complexusque eum, et in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem causis itineris,
    809 Genesis	Gen	1	29	14	respondit : Os meum es, et caro mea. Et postquam impleti sunt dies mensis unius,
    810 Genesis	Gen	1	29	15	dixit ei : Num quia frater meus es, gratis servies mihi ? dic quid mercedis accipias.
    811 Genesis	Gen	1	29	16	Habebat vero duas filias : nomen majoris Lia, minor vero appellabatur Rachel.
    812 Genesis	Gen	1	29	17	Sed Lia lippis erat oculis : Rachel decora facie, et venusto aspectu.
    813 Genesis	Gen	1	29	18	Quam diligens Jacob, ait : Serviam tibi pro Rachel filia tua minore, septem annis.
    814 Genesis	Gen	1	29	19	Respondit Laban : Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro : mane apud me.
    815 Genesis	Gen	1	29	20	Servivit ergo Jacob pro Rachel septem annis : et videbantur illi pauci dies prae amoris magnitudine.
    816 Genesis	Gen	1	29	21	Dixitque ad Laban : Da mihi uxorem meam : quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam.
    817 Genesis	Gen	1	29	22	Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, fecit nuptias.
    818 Genesis	Gen	1	29	23	Et vespere Liam filiam suam introduxit ad eum,
    819 Genesis	Gen	1	29	24	dans ancillam filiae, Zelpham nomine. Ad quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto mane vidit Liam :
    820 Genesis	Gen	1	29	25	et dixit ad socerum suum : Quid est quod facere voluisti ? nonne pro Rachel servivi tibi ? quare imposuisti mihi ?
    821 Genesis	Gen	1	29	26	Respondit Laban : Non est in loco nostro consuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias.
    822 Genesis	Gen	1	29	27	Imple hebdomadam dierum hujus copulae : et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis.
    823 Genesis	Gen	1	29	28	Acquievit placito : et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem :
    824 Genesis	Gen	1	29	29	cui pater servam Balam tradiderat.
    825 Genesis	Gen	1	29	30	Tandemque potitus optatis nuptiis, amorem sequentis priori praetulit, serviens apud eum septem annis aliis.
    826 Genesis	Gen	1	29	31	Videns autem Dominus quod despiceret Liam, aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente.
    827 Genesis	Gen	1	29	32	Quae conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ruben, dicens : Vidit Dominus humilitatem meam : nunc amabit me vir meus.
    828 Genesis	Gen	1	29	33	Rursumque concepit et peperit filium, et ait : Quoniam audivit me Dominus haberi contemptui, dedit etiam istum mihi ; vocavitque nomen ejus Simeon.
    829 Genesis	Gen	1	29	34	Concepitque tertio, et genuit alium filium : dixitque : Nunc quoque copulabitur mihi maritus meus : eo quod pepererim ei tres filios : et idcirco appellavit nomen ejus Levi.
    830 Genesis	Gen	1	29	35	Quarto concepit, et peperit filium, et ait : Modo confitebor Domino, et ob hoc vocavit eum Judam : cessavitque parere.
    831 Genesis	Gen	1	30	1	Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suae, et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar.
    832 Genesis	Gen	1	30	2	Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ?
    833 Genesis	Gen	1	30	3	At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios.
    834 Genesis	Gen	1	30	4	Deditque illi Balam in conjugium : quae,
    835 Genesis	Gen	1	30	5	ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium.
    836 Genesis	Gen	1	30	6	Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan.
    837 Genesis	Gen	1	30	7	Rursumque Bala concipiens, peperit alterum,
    838 Genesis	Gen	1	30	8	pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali.
    839 Genesis	Gen	1	30	9	Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit.
    840 Genesis	Gen	1	30	10	Qua post conceptum edente filium,
    841 Genesis	Gen	1	30	11	dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad.
    842 Genesis	Gen	1	30	12	Peperit quoque Zelpha alterum.
    843 Genesis	Gen	1	30	13	Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser.
    844 Genesis	Gen	1	30	14	Egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liae detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandragoris filii tui.
    845 Genesis	Gen	1	30	15	Illa respondit : Parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui.
    846 Genesis	Gen	1	30	16	Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa.
    847 Genesis	Gen	1	30	17	Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum,
    848 Genesis	Gen	1	30	18	et ait : Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : appellavitque nomen ejus Issachar.
    849 Genesis	Gen	1	30	19	Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium,
    850 Genesis	Gen	1	30	20	et ait : Dotavit me Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon.
    851 Genesis	Gen	1	30	21	Post quem peperit filiam, nomine Dinam.
    852 Genesis	Gen	1	30	22	Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus.
    853 Genesis	Gen	1	30	23	Quae concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit Deus opprobrium meum.
    854 Genesis	Gen	1	30	24	Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum.
    855 Genesis	Gen	1	30	25	Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam.
    856 Genesis	Gen	1	30	26	Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi.
    857 Genesis	Gen	1	30	27	Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te :
    858 Genesis	Gen	1	30	28	constitue mercedem tuam quam dem tibi.
    859 Genesis	Gen	1	30	29	At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua.
    860 Genesis	Gen	1	30	30	Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae.
    861 Genesis	Gen	1	30	31	Dixitque Laban : Quid tibi dabo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua.
    862 Genesis	Gen	1	30	32	Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea.
    863 Genesis	Gen	1	30	33	Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia quae non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent.
    864 Genesis	Gen	1	30	34	Dixitque Laban : Gratum habeo quod petis.
    865 Genesis	Gen	1	30	35	Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum.
    866 Genesis	Gen	1	30	36	Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus.
    867 Genesis	Gen	1	30	37	Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque corticibus, in his, quae spoliata fuerant, candor apparuit : illa vero quae integra fuerant, viridia permanserunt : atque in hunc modum color effectus est varius.
    868 Genesis	Gen	1	30	38	Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent.
    869 Genesis	Gen	1	30	39	Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa.
    870 Genesis	Gen	1	30	40	Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem alba et nigra quaeque, Laban ; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus.
    871 Genesis	Gen	1	30	41	Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent :
    872 Genesis	Gen	1	30	42	quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea quae erant serotina, Laban : et quae primi temporis, Jacob.
    873 Genesis	Gen	1	30	43	Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos.
    874 Genesis	Gen	1	31	1	Postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium : Tulit Jacob omnia quae fuerunt patris nostri, et de illius facultate ditatus, factus est inclytus :
    875 Genesis	Gen	1	31	2	animadvertit quoque faciem Laban, quod non esset erga se sicut heri et nudiustertius,
    876 Genesis	Gen	1	31	3	maxime dicente sibi Domino : Revertere in terram patrum tuorum, et ad generationem tuam, eroque tecum.
    877 Genesis	Gen	1	31	4	Misit, et vocavit Rachel et Liam in agrum, ubi pascebat greges,
    878 Genesis	Gen	1	31	5	dixitque eis : Video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudiustertius : Deus autem patris mei fuit mecum.
    879 Genesis	Gen	1	31	6	Et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro.
    880 Genesis	Gen	1	31	7	Sed et pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus : et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi.
    881 Genesis	Gen	1	31	8	Si quando dixit : Variae erunt mercedes tuae : pariebant omnes oves varios foetus ; quando vero e contrario, ait : Alba quaeque accipies pro mercede : omnes greges alba pepererunt.
    882 Genesis	Gen	1	31	9	Tulitque Deus substantiam patris vestri, et dedit mihi.
    883 Genesis	Gen	1	31	10	Postquam enim conceptus ovium tempus advenerat, levavi oculos meos, et vidi in somnis ascendentes mares super feminas, varios et maculosos, et diversorum colorum.
    884 Genesis	Gen	1	31	11	Dixitque angelus Dei ad me in somnis : Jacob ? Et ego respondi : Adsum.
    885 Genesis	Gen	1	31	12	Qui ait : Leva oculos tuos, et vide universos masculos ascendentes super feminas, varios, maculosos, atque respersos. Vidi enim omnia quae fecit tibi Laban.
    886 Genesis	Gen	1	31	13	Ego sum Deus Bethel, ubi unxisti lapidem, et votum vovisti mihi. Nunc ergo surge, et egredere de terra hac, revertens in terram nativitatis tuae.
    887 Genesis	Gen	1	31	14	Responderuntque Rachel et Lia : Numquid habemus residui quidquam in facultatibus et haereditate domus patris nostri ?
    888 Genesis	Gen	1	31	15	nonne quasi alienas reputavit nos, et vendidit, comeditque pretium nostrum ?
    889 Genesis	Gen	1	31	16	Sed Deus tulit opes patris nostri, et eas tradidit nobis, ac filiis nostris : unde omnia quae praecepit tibi Deus, fac.
    890 Genesis	Gen	1	31	17	Surrexit itaque Jacob, et impositis liberis ac conjugibus suis super camelos, abiit.
    891 Genesis	Gen	1	31	18	Tulitque omnem substantiam suam, et greges, et quidquid in Mesopotamia acquisierat, pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan.
    892 Genesis	Gen	1	31	19	Eo tempore ierat Laban ad tondendas oves, et Rachel furata est idola patris sui.
    893 Genesis	Gen	1	31	20	Noluitque Jacob confiteri socero suo quod fugeret.
    894 Genesis	Gen	1	31	21	Cumque abiisset tam ipse quam omnia quae juris sui erant, et amne transmisso pergeret contra montem Galaad,
    895 Genesis	Gen	1	31	22	nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Jacob.
    896 Genesis	Gen	1	31	23	Qui, assumptis fratribus suis, persecutus est eum diebus septem : et comprehendit eum in monte Galaad.
    897 Genesis	Gen	1	31	24	Viditque in somnis dicentem sibi Deum : Cave ne quidquam aspere loquaris contra Jacob.
    898 Genesis	Gen	1	31	25	Jamque Jacob extenderat in monte tabernaculum : cumque ille consecutus fuisset eum cum fratribus suis, in eodem monte Galaad fixit tentorium.
    899 Genesis	Gen	1	31	26	Et dixit ad Jacob : Quare ita egisti, ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio ?
    900 Genesis	Gen	1	31	27	cur ignorante me fugere voluisti, nec indicare mihi, ut prosequerer te cum gaudio, et canticis, et tympanis, et citharis ?
    901 Genesis	Gen	1	31	28	Non es passus ut oscularer filios meos et filias : stulte operatus es : et nunc quidem
    902 Genesis	Gen	1	31	29	valet manus mea reddere tibi malum : sed Deus patris vestri heri dixit mihi : Cave ne loquaris contra Jacob quidquam durius.
    903 Genesis	Gen	1	31	30	Esto, ad tuos ire cupiebas, et desiderio erat tibi domus patris tui : cur furatus es deos meos ?
    904 Genesis	Gen	1	31	31	Respondit Jacob : Quod inscio te profectus sum, timui ne violenter auferres filias tuas.
    905 Genesis	Gen	1	31	32	Quod autem furti me arguis : apud quemcumque inveneris deos tuos, necetur coram fratribus nostris : scrutare, quidquid tuorum apud me inveneris, et aufer. Haec dicens, ignorabat quod Rachel furata esset idola.
    906 Genesis	Gen	1	31	33	Ingressus itaque Laban tabernaculum Jacob, et Liae, et utriusque famulae, non invenit. Cumque intrasset tentorium Rachelis,
    907 Genesis	Gen	1	31	34	illa festinans abscondit idola subter stramenta cameli, et sedit desuper : scrutantique omne tentorium, et nihil invenienti,
    908 Genesis	Gen	1	31	35	ait : Ne irascatur dominus meus quod coram te assurgere nequeo : quia juxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi : sic delusa sollicitudo quaerentis est.
    909 Genesis	Gen	1	31	36	Tumensque Jacob, cum jurgio ait : Quam ob culpam meam, et ob quod peccatum meum sic exarsisti post me,
    910 Genesis	Gen	1	31	37	et scrutatus es omnem supellectilem meam ? quid invenisti de cuncta substantia domus tuae ? pone hic coram fratribus meis, et fratribus tuis, et judicent inter me et te.
    911 Genesis	Gen	1	31	38	Idcirco viginti annis fui tecum ? oves tuae et caprae steriles non fuerunt, arietes gregis tui non comedi :
    912 Genesis	Gen	1	31	39	nec captum a bestia ostendi tibi, ego damnum omne reddebam : quidquid furto peribat, a me exigebas :
    913 Genesis	Gen	1	31	40	die noctuque aestu urebar, et gelu, fugiebatque somnus ab oculis meis.
    914 Genesis	Gen	1	31	41	Sicque per viginti annos in domo tua servivi tibi, quatuordecim pro filiabus, et sex pro gregibus tuis : immutasti quoque mercedem meam decem vicibus.
    915 Genesis	Gen	1	31	42	Nisi Deus patris mei Abraham, et timor Isaac affuisset mihi, forsitan modo nudum me dimisisses : afflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus, et arguit te heri.
    916 Genesis	Gen	1	31	43	Respondit ei Laban : Filiae meae et filii, et greges tui, et omnia quae cernis, mea sunt : quid possum facere filiis et nepotibus meis ?
    917 Genesis	Gen	1	31	44	Veni ergo, et ineamus foedus, ut sit in testimonium inter me et te.
    918 Genesis	Gen	1	31	45	Tulit itaque Jacob lapidem, et erexit illum in titulum :
    919 Genesis	Gen	1	31	46	dixitque fratribus suis : Afferte lapides. Qui congregantes fecerunt tumulum, comederuntque super eum :
    920 Genesis	Gen	1	31	47	quem vocavit Laban Tumulum testis : et Jacob, Acervum testimonii, uterque juxta proprietatem linguae suae.
    921 Genesis	Gen	1	31	48	Dixitque Laban : Tumulus iste erit testis inter me et te hodie, et idcirco appellatum est nomen ejus Galaad, id est, Tumulus testis.
    922 Genesis	Gen	1	31	49	Intueatur et judicet Dominus inter nos quando recesserimus a nobis,
    923 Genesis	Gen	1	31	50	si afflixeris filias meas, et si introduxeris alias uxores super eas : nullus sermonis nostri testis est absque Deo, qui praesens respicit.
    924 Genesis	Gen	1	31	51	Dixitque rursus ad Jacob : En tumulus hic, et lapis quem erexi inter me et te,
    925 Genesis	Gen	1	31	52	testis erit : tumulus, inquam, iste et lapis sint in testimonium, si aut ego transiero illum pergens ad te, aut tu praeterieris, malum mihi cogitans.
    926 Genesis	Gen	1	31	53	Deus Abraham, et Deus Nachor, judicet inter nos, Deus patris eorum. Juravit ergo Jacob per timorem patris sui Isaac :
    927 Genesis	Gen	1	31	54	immolatisque victimis in monte, vocavit fratres suos ut ederent panem. Qui cum comedissent, manserunt ibi :
    928 Genesis	Gen	1	31	55	Laban vero de nocte consurgens, osculatus est filios, et filias suas, et benedixit illis : reversusque est in locum suum.
    929 Genesis	Gen	1	32	1	Jacob quoque abiit itinere quo coeperat : fueruntque ei obviam angeli Dei.
    930 Genesis	Gen	1	32	2	Quos cum vidisset, ait : Castra Dei sunt haec : et appellavit nomen loci illius Mahanaim, id est, Castra.
    931 Genesis	Gen	1	32	3	Misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir, in regionem Edom :
    932 Genesis	Gen	1	32	4	praecepitque eis, dicens : Sic loquimini domino meo Esau : Haec dicit frater tuus Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in praesentem diem.
    933 Genesis	Gen	1	32	5	Habeo boves, et asinos, et oves, et servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad dominum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo.
    934 Genesis	Gen	1	32	6	Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occursum cum quadringentis viris.
    935 Genesis	Gen	1	32	7	Timuit Jacob valde : et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas,
    936 Genesis	Gen	1	32	8	dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et percusserit eam, alia turma, quae relicta est, salvabitur.
    937 Genesis	Gen	1	32	9	Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere in terram tuam, et in locum nativitatis tuae, et benefaciam tibi :
    938 Genesis	Gen	1	32	10	minor sum cunctis miserationibus tuis, et veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis regredior.
    939 Genesis	Gen	1	32	11	Erue me de manu fratris mei Esau, quia valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem cum filiis.
    940 Genesis	Gen	1	32	12	Tu locutus es quod benefaceres mihi, et dilatares semen meum sicut arenam maris, quae prae multitudine numerari non potest.
    941 Genesis	Gen	1	32	13	Cumque dormisset ibi nocte illa, separavit de his quae habebat, munera Esau fratri suo,
    942 Genesis	Gen	1	32	14	capras ducentas, hircos viginti, oves ducentas, et arietes viginti,
    943 Genesis	Gen	1	32	15	camelos foetas cum pullis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, asinas viginti et pullos earum decem.
    944 Genesis	Gen	1	32	16	Et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges, dixitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter gregem et gregem.
    945 Genesis	Gen	1	32	17	Et praecepit priori, dicens : Si obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogaverit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt ista quae sequeris ?
    946 Genesis	Gen	1	32	18	respondebis : Servi tui Jacob, munera misit domino meo Esau, ipse quoque post nos venit.
    947 Genesis	Gen	1	32	19	Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum.
    948 Genesis	Gen	1	32	20	Et addetis : Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur. Dixit enim : Placabo illum muneribus quae praecedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur mihi.
    949 Genesis	Gen	1	32	21	Praecesserunt itaque munera ante eum, ipse vero mansit nocte illa in castris.
    950 Genesis	Gen	1	32	22	Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et transivit vadum Jaboc.
    951 Genesis	Gen	1	32	23	Traductisque omnibus quae ad se pertinebant,
    952 Genesis	Gen	1	32	24	mansit solus : et ecce vir luctabatur cum eo usque mane.
    953 Genesis	Gen	1	32	25	Qui cum videret quod eum superare non posset, tetigit nervum femoris ejus, et statim emarcuit.
    954 Genesis	Gen	1	32	26	Dixitque ad eum : Dimitte me : jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam te, nisi benedixeris mihi.
    955 Genesis	Gen	1	32	27	Ait ergo : Quod nomen est tibi ? Respondit : Jacob.
    956 Genesis	Gen	1	32	28	At ille : Nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, sed IsraŽl : quoniam si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra homines praevalebis ?
    957 Genesis	Gen	1	32	29	Interrogavit eum Jacob : Dic mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur quaeris nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco.
    958 Genesis	Gen	1	32	30	Vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea.
    959 Genesis	Gen	1	32	31	Ortusque est ei statim sol, postquam transgressus est Phanuel : ipse vero claudicabat pede.
    960 Genesis	Gen	1	32	32	Quam ob causam non comedunt nervum filii IsraŽl, qui emarcuit in femore Jacob, usque in praesentem diem : eo quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit.
    961 Genesis	Gen	1	33	1	Elevans autem Jacob oculos suos, vidit venientem Esau, et cum eo quadringentos viros : divisitque filios Liae et Rachel, ambarumque famularum :
    962 Genesis	Gen	1	33	2	et posuit utramque ancillam, et liberos earum, in principio : Liam vero, et filios ejus, in secundo loco : Rachel autem et Joseph novissimos.
    963 Genesis	Gen	1	33	3	Et ipse progrediens adoravit pronus in terram septies, donec appropinquaret frater ejus.
    964 Genesis	Gen	1	33	4	Currens itaque Esau obviam fratri suo, amplexatus est eum : stringensque collum ejus, et osculans flevit.
    965 Genesis	Gen	1	33	5	Levatisque oculis, vidit mulieres et parvulos earum, et ait : Quid sibi volunt isti ? et si ad te pertinent ? Respondit : Parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo.
    966 Genesis	Gen	1	33	6	Et appropinquantes ancillae et filii earum, incurvati sunt.
    967 Genesis	Gen	1	33	7	Accessit quoque Lia cum pueris suis : et cum similiter adorassent, extremi Joseph et Rachel adoraverunt.
    968 Genesis	Gen	1	33	8	Dixitque Esau : Quaenam sunt istae turmae quas obviam habui ? Respondit : Ut invenirem gratiam coram domino meo.
    969 Genesis	Gen	1	33	9	At ille ait : Habeo plurima, frater mi, sint tua tibi.
    970 Genesis	Gen	1	33	10	Dixitque Jacob : Noli ita, obsecro : sed si inveni gratiam in oculis tuis, accipe munusculum de manibus meis. Sic enim vidi faciem tuam, quasi viderim vultum Dei : esto mihi propitius,
    971 Genesis	Gen	1	33	11	et suscipe benedictionem quam attuli tibi, et quam donavit mihi Deus tribuens omnia. Vix fratre compellente, suscipiens,
    972 Genesis	Gen	1	33	12	ait : Gradiamur simul, eroque socius itineris tui.
    973 Genesis	Gen	1	33	13	Dixitque Jacob : Nosti, domine mi, quod parvulos habeam teneros, et oves, et boves foetas mecum : quas si plus in ambulando fecero laborare, morientur una die cuncti greges.
    974 Genesis	Gen	1	33	14	Praecedat dominus meus ante servum suum : et ego sequar paulatim vestigia ejus, sicut videro parvulos meos posse, donec veniam ad dominum meum in Seir.
    975 Genesis	Gen	1	33	15	Respondit Esau : Oro te, ut de populo qui mecum est, saltem socii remaneant viae tuae. Non est, inquit, necesse : hoc uno tantum indigeo, ut inveniam gratiam in conspectu tuo, domine mi.
    976 Genesis	Gen	1	33	16	Reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir.
    977 Genesis	Gen	1	33	17	Et Jacob venit in Socoth : ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Socoth, id est, Tabernacula.
    978 Genesis	Gen	1	33	18	Transivitque in Salem urbem Sichimorum, quae est in terra Chanaan, postquam reversus est de Mesopotamia Syriae : et habitavit juxta oppidum.
    979 Genesis	Gen	1	33	19	Emitque partem agri, in qua fixerat tabernacula, a filiis Hemor patris Sichem centum agnis.
    980 Genesis	Gen	1	33	20	Et erecto ibi altari, invocavit super illud fortissimum Deum IsraŽl.
    981 Genesis	Gen	1	34	1	Egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius.
    982 Genesis	Gen	1	34	2	Quam cum vidisset Sichem filius Hemor Hevaei, princeps terrae illius, adamavit eam : et rapuit, et dormivit cum illa, vi opprimens virginem.
    983 Genesis	Gen	1	34	3	Et conglutinata est anima ejus cum ea, tristemque delinivit blanditiis.
    984 Genesis	Gen	1	34	4	Et pergens ad Hemor patrem suum : Accipe, inquit, mihi puellam hanc conjugem.
    985 Genesis	Gen	1	34	5	Quod cum audisset Jacob absentibus filiis, et in pastu pecorum occupatis, siluit donec redirent.
    986 Genesis	Gen	1	34	6	Egresso autem Hemor patre Sichem ut loqueretur ad Jacob,
    987 Genesis	Gen	1	34	7	ecce filii ejus veniebant de agro : auditoque quod acciderat, irati sunt valde, eo quod foedam rem operatus esset in IsraŽl et, violata filia Jacob, rem illicitam perpetrasset.
    988 Genesis	Gen	1	34	8	Locutus est itaque Hemor ad eos : Sichem filii mei adhaesit anima filiae vestrae : date eam illi uxorem :
    989 Genesis	Gen	1	34	9	et jungamus vicissim connubia : filias vestras tradite nobis, et filias nostras accipite,
    990 Genesis	Gen	1	34	10	et habitate nobiscum : terra in potestate vestra est : exercete, negotiamini, et possidete eam.
    991 Genesis	Gen	1	34	11	Sed et Sichem ad patrem et ad fratres ejus ait : Inveniam gratiam coram vobis : et quaecumque statueritis, dabo :
    992 Genesis	Gen	1	34	12	augete dotem, et munera postulate, et libenter tribuam quod petieritis : tantum date mihi puellam hanc uxorem.
    993 Genesis	Gen	1	34	13	Responderunt filii Jacob Sichem et patri ejus in dolo, saevientes ob stuprum sororis :
    994 Genesis	Gen	1	34	14	Non possumus facere quod petitis, nec dare sororem nostram homini incircumciso : quod illicitum et nefarium est apud nos.
    995 Genesis	Gen	1	34	15	Sed in hoc valebimus foederari, si volueritis esse similes nostri, et circumcidatur in vobis omne masculini sexus ;
    996 Genesis	Gen	1	34	16	tunc dabimus et accipiemus mutuo filias vestras ac nostras : et habitabimus vobiscum, erimusque unus populus.
    997 Genesis	Gen	1	34	17	Si autem circumcidi nolueritis, tollemus filiam nostram, et recedemus.
    998 Genesis	Gen	1	34	18	Placuit oblatio eorum Hemor, et Sichem filio ejus,
    999 Genesis	Gen	1	34	19	nec distulit adolescens quin statim quod petebatur expleret : amabat enim puellam valde, et ipse erat inclytus in omni domo patris sui.
   1000 Genesis	Gen	1	34	20	Ingressique portam urbis, locuti sunt ad populum :
   1001 Genesis	Gen	1	34	21	Viri isti pacifici sunt, et volunt habitare nobiscum : negotientur in terra, et exerceant eam, quae spatiosa et lata cultoribus indiget : filias eorum accipiemus uxores, et nostras illis dabimus.
   1002 Genesis	Gen	1	34	22	Unum est quo differtur tantum bonum : si circumcidamus masculos nostros, ritum gentis imitantes.
   1003 Genesis	Gen	1	34	23	Et substantia eorum, et pecora, et cuncta quae possident, nostra erunt : tantum in hoc acquiescamus, et habitantes simul, unum efficiemus populum.
   1004 Genesis	Gen	1	34	24	Assensique sunt omnes, circumcisis cunctis maribus.
   1005 Genesis	Gen	1	34	25	Et ecce, die tertio, quando gravissimus vulnerum dolor est : arreptis duo filii Jacob, Simeon et Levi fratres Dinae, gladiis, ingressi sunt urbem confidenter : interfectisque omnibus masculis,
   1006 Genesis	Gen	1	34	26	Hemor et Sichem pariter necaverunt, tollentes Dinam de domo Sichem sororem suam.
   1007 Genesis	Gen	1	34	27	Quibus egressis, irruerunt super occisos ceteri filii Jacob : et depopulati sunt urbem in ultionem stupri.
   1008 Genesis	Gen	1	34	28	Oves eorum, et armenta, et asinos, cunctaque vastantes quae in domibus et in agris erant,
   1009 Genesis	Gen	1	34	29	parvulos quoque eorum et uxores duxerunt captivas.
   1010 Genesis	Gen	1	34	30	Quibus patratis audacter, Jacob dixit ad Simeon et Levi : Turbastis me, et odiosum fecistis me Chananaeis, et Pherezaeis habitatoribus terrae hujus : nos pauci sumus ; illi congregati percutient me, et delebor ego, et domus mea.
   1011 Genesis	Gen	1	34	31	Responderunt : Numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra ?
   1012 Genesis	Gen	1	35	1	Interea locutus est Deus ad Jacob : Surge, et ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum.
   1013 Genesis	Gen	1	35	2	Jacob vero convocata omni domo sua, ait : Abjicite deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, ac mutate vestimenta vestra.
   1014 Genesis	Gen	1	35	3	Surgite, et ascendamus in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo : qui exaudivit me in die tribulationis meae, et socius fuit itineris mei.
   1015 Genesis	Gen	1	35	4	Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, et inaures quae erant in auribus eorum : at ille infodit ea subter terebinthum, quae est post urbem Sichem.
   1016 Genesis	Gen	1	35	5	Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per circuitum civitates, et non sunt ausi persequi recedentes.
   1017 Genesis	Gen	1	35	6	Venit igitur Jacob Luzam, quae est in terra Chanaan, cognomento Bethel : ipse et omnis populus cum eo.
   1018 Genesis	Gen	1	35	7	Aedificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci illius, Domus Dei : ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum.
   1019 Genesis	Gen	1	35	8	Eodem tempore mortua est Debora nutrix Rebeccae, et sepulta est ad radices Bethel subter quercum : vocatumque est nomen loci illius, Quercus fletus.
   1020 Genesis	Gen	1	35	9	Apparuit autem iterum Deus Jacob postquam reversus est de Mesopotamia Syriae, benedixitque ei
   1021 Genesis	Gen	1	35	10	dicens : Non vocaberis ultra Jacob, sed IsraŽl erit nomen tuum. Et appellavit eum IsraŽl,
   1022 Genesis	Gen	1	35	11	dixitque ei : Ego Deus omnipotens : cresce, et multiplicare : gentes et populi nationum ex te erunt, reges de lumbis tuis egredientur,
   1023 Genesis	Gen	1	35	12	terramque quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te.
   1024 Genesis	Gen	1	35	13	Et recessit ab eo.
   1025 Genesis	Gen	1	35	14	Ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus fuerat ei Deus : libans super eum libamina, et effundens oleum :
   1026 Genesis	Gen	1	35	15	vocansque nomen loci illius Bethel.
   1027 Genesis	Gen	1	35	16	Egressus autem inde, venit verno tempore ad terram quae ducit Ephratam : in qua cum parturiret Rachel,
   1028 Genesis	Gen	1	35	17	ob difficultatem partus periclitari coepit. Dixitque ei obstetrix : Noli timere, quia et hunc habebis filium.
   1029 Genesis	Gen	1	35	18	Egrediente autem anima prae dolore, et imminente jam morte, vocavit nomen filii sui Benomi, id est, Filius doloris mei : pater vero appellavit eum Benjamin, id est, Filius dextrae.
   1030 Genesis	Gen	1	35	19	Mortua est ergo Rachel, et sepulta est in via quae ducit Ephratam, haec est Bethlehem.
   1031 Genesis	Gen	1	35	20	Erexitque Jacob titulum super sepulchrum ejus : hic est titulus monumenti Rachel, usque in praesentem diem.
   1032 Genesis	Gen	1	35	21	Egressus inde, fixit tabernaculum trans Turrem gregis.
   1033 Genesis	Gen	1	35	22	Cumque habitaret in illa regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina patris sui : quod illum minime latuit. Erant autem filii Jacob duodecim.
   1034 Genesis	Gen	1	35	23	Filii Liae : primogenitus Ruben, et Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon.
   1035 Genesis	Gen	1	35	24	Filii Rachel : Joseph et Benjamin.
   1036 Genesis	Gen	1	35	25	Filii Balae ancillae Rachelis : Dan et Nephthali.
   1037 Genesis	Gen	1	35	26	Filii Zelphae ancillae Liae : Gad et Aser : hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei in Mesopotamia Syriae.
   1038 Genesis	Gen	1	35	27	Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, civitatem Arbee, haec est Hebron, in qua peregrinatus est Abraham et Isaac.
   1039 Genesis	Gen	1	35	28	Et completi sunt dies Isaac centum octoginta annorum.
   1040 Genesis	Gen	1	35	29	Consumptusque aetate mortuus est : et appositus est populo suo senex et plenus dierum : et sepelierunt eum Esau et Jacob filii sui.
   1041 Genesis	Gen	1	36	1	Hae sunt autem generationes Esau, ipse est Edom.
   1042 Genesis	Gen	1	36	2	Esau accepit uxores de filiabus Chanaan : Ada filiam Elon Hethaei, et Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Hevaei :
   1043 Genesis	Gen	1	36	3	Basemath quoque filiam IsmaŽl sororem Nabaioth.
   1044 Genesis	Gen	1	36	4	Peperit autem Ada Eliphaz : Basemath genuit Rahuel :
   1045 Genesis	Gen	1	36	5	Oolibama genuit Jehus et Ihelon et Core. Hi filii Esau qui nati sunt ei in terra Chanaan.
   1046 Genesis	Gen	1	36	6	Tulit autem Esau uxores suas et filios et filias, et omnem animam domus suae, et substantiam, et pecora, et cuncta quae habere poterat in terra Chanaan : et abiit in alteram regionem, recessitque a fratre suo Jacob.
   1047 Genesis	Gen	1	36	7	Divites enim erant valde, et simul habitare non poterant : nec sustinebat eos terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum.
   1048 Genesis	Gen	1	36	8	Habitavitque Esau in monte Seir, ipse est Edom.
   1049 Genesis	Gen	1	36	9	Hae autem sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir,
   1050 Genesis	Gen	1	36	10	et haec nomina filiorum ejus : Eliphaz filius Ada uxoris Esau : Rahuel quoque filius Basemath uxoris ejus.
   1051 Genesis	Gen	1	36	11	Fueruntque Eliphaz filii : Theman, Omar, Sepho, et Gatham, et Cenez.
   1052 Genesis	Gen	1	36	12	Erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau : quae peperit ei Amalech. Hi sunt filii Ada uxoris Esau.
   1053 Genesis	Gen	1	36	13	Filii autem Rahuel : Nahath et Zara, Samma et Meza : hi filii Basemath uxoris Esau.
   1054 Genesis	Gen	1	36	14	Isti quoque erant filii Oolibama filiae Anae filiae Sebeon, uxoris Esau, quos genuit ei, Jehus et Ihelon et Core.
   1055 Genesis	Gen	1	36	15	Hi duces filiorum Esau : filii Eliphaz primogeniti Esau : dux Theman, dux Omra, dux Sepho, dux Cenez,
   1056 Genesis	Gen	1	36	16	dux Core, dux Gathan, dux Amalech. Hi filii Eliphaz in terra Edom, et hi filii Ada.
   1057 Genesis	Gen	1	36	17	Hi quoque filii Rahuel filii Esau : dux Nahath, dux Zara, dux Samma, dux Meza : hi autem duces Rahuel in terra Edom : isti filii Basemath uxoris Esau.
   1058 Genesis	Gen	1	36	18	Hi autem filii Oolibama uxoris Esau : dux Jehus, dux Ihelon, dux Core : hi duces Oolibama filiae Anae uxoris Esau.
   1059 Genesis	Gen	1	36	19	Isti sunt filii Esau, et hi duces eorum : ipse est Edom.
   1060 Genesis	Gen	1	36	20	Isti sunt filii Seir Horraei, habitatores terrae : Lotan, et Sobal, et Sebeon, et Ana,
   1061 Genesis	Gen	1	36	21	et Dison, et Eser, et Disan : hi duces Horraei, filii Seir in terra Edom.
   1062 Genesis	Gen	1	36	22	Facti sunt autem filii Lotan : Hori et Heman. Erat autem soror Lotan, Thamna.
   1063 Genesis	Gen	1	36	23	Et isti filii Sobal : Alvan et Manahat et Ebal, et Sepho et Onam.
   1064 Genesis	Gen	1	36	24	Et hi filii Sebeon : Aja et Ana. Iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudine, cum pasceret asinos Sebeon patris sui :
   1065 Genesis	Gen	1	36	25	habuitque filium Dison, et filiam Oolibama.
   1066 Genesis	Gen	1	36	26	Et isti filii Dison : Hamdan, et Eseban, et Jethram, et Charan.
   1067 Genesis	Gen	1	36	27	Hi quoque filii Eser : Balaan, et Zavan, et Acan.
   1068 Genesis	Gen	1	36	28	Habuit autem filios Disan : Hus et Aram.
   1069 Genesis	Gen	1	36	29	Hi duces Horraeorum : dux Lotan, dux Sobal, dux Sebeon, dux Ana,
   1070 Genesis	Gen	1	36	30	dux Dison, dux Eser, dux Disan : isti duces Horraeorum qui imperaverunt in terra Seir.
   1071 Genesis	Gen	1	36	31	Reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem filii IsraŽl, fuerunt hi :
   1072 Genesis	Gen	1	36	32	Bela filius Beor, nomenque urbis ejus Denaba.
   1073 Genesis	Gen	1	36	33	Mortuus est autem Bela, et regnavit pro eo Jobab filius Zarae de Bosra.
   1074 Genesis	Gen	1	36	34	Cumque mortuus esset Jobab, regnavit pro eo Husam de terra Themanorum.
   1075 Genesis	Gen	1	36	35	Hoc quoque mortuo, regnavit pro eo Adad filius Badad, qui percussit Madian in regione Moab : et nomen urbis ejus Avith.
   1076 Genesis	Gen	1	36	36	Cumque mortuus esset Adad, regnavit pro eo Semla de Masreca.
   1077 Genesis	Gen	1	36	37	Hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rohoboth.
   1078 Genesis	Gen	1	36	38	Cumque et hic obiisset, successit in regnum Balanan filius Achobor.
   1079 Genesis	Gen	1	36	39	Isto quoque mortuo regnavit pro eo Adar, nomenque urbis ejus Phau : et appellabatur uxor ejus Meetabel, filia Matred filiae Mezaab.
   1080 Genesis	Gen	1	36	40	Haec ergo nomina ducum Esau in cognationibus, et locis, et vocabulis suis : dux Thamna, dux Alva, dux Jetheth,
   1081 Genesis	Gen	1	36	41	dux Oolibama, dux Ela, dux Phinon,
   1082 Genesis	Gen	1	36	42	dux Cenez, dux Theman, dux Mabsar,
   1083 Genesis	Gen	1	36	43	dux Magdiel, dux Hiram : hi duces Edom habitantes in terra imperii sui, ipse est Esau pater Idumaeorum.
   1084 Genesis	Gen	1	37	1	Habitavit autem Jacob in terra Chanaan, in qua pater suus peregrinatus est.
   1085 Genesis	Gen	1	37	2	Et hae sunt generationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum, pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et erat cum filiis Balae et Zelphae uxorum patris sui : accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo.
   1086 Genesis	Gen	1	37	3	IsraŽl autem diligebat Joseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tunicam polymitam.
   1087 Genesis	Gen	1	37	4	Videntes autem fratres ejus quod a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec poterant ei quidquam pacifice loqui.
   1088 Genesis	Gen	1	37	5	Accidit quoque ut visum somnium referret fratribus suis : quae causa majoris odii seminarium fuit.
   1089 Genesis	Gen	1	37	6	Dixitque ad eos : Audite somnium meum quod vidi :
   1090 Genesis	Gen	1	37	7	putabam nos ligare manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum.
   1091 Genesis	Gen	1	37	8	Responderunt fratres ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditioni tuae ? Haec ergo causa somniorum atque sermonum, invidiae et odii fomitem ministravit.
   1092 Genesis	Gen	1	37	9	Aliud quoque vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim adorare me.
   1093 Genesis	Gen	1	37	10	Quod cum patri suo, et fratribus retulisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram ?
   1094 Genesis	Gen	1	37	11	Invidebant ei igitur fratres sui : pater vero rem tacitus considerabat.
   1095 Genesis	Gen	1	37	12	Cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sichem,
   1096 Genesis	Gen	1	37	13	dixit ad eum IsraŽl : Fratres tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. Quo respondente,
   1097 Genesis	Gen	1	37	14	Praesto sum, ait ei : Vade, et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron, venit in Sichem :
   1098 Genesis	Gen	1	37	15	invenitque eum vir errantem in agro, et interrogavit quid quaereret.
   1099 Genesis	Gen	1	37	16	At ille respondit : Fratres meos quaero : indica mihi ubi pascant greges.
   1100 Genesis	Gen	1	37	17	Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto : audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Perrexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in Dothain.
   1101 Genesis	Gen	1	37	18	Qui cum vidissent eum procul, antequam accederet ad eos, cogitaverunt illum occidere :
   1102 Genesis	Gen	1	37	19	et mutuo loquebantur : Ecce somniator venit :
   1103 Genesis	Gen	1	37	20	venite, occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem : dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua.
   1104 Genesis	Gen	1	37	21	Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, et dicebat :
   1105 Genesis	Gen	1	37	22	Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, quae est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo.
   1106 Genesis	Gen	1	37	23	Confestim igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tunica talari et polymita :
   1107 Genesis	Gen	1	37	24	miseruntque eum in cisternam veterem, quae non habebat aquam.
   1108 Genesis	Gen	1	37	25	Et sedentes ut comederent panem, viderunt IsmaŽlitas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in Aegyptum.
   1109 Genesis	Gen	1	37	26	Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ?
   1110 Genesis	Gen	1	37	27	melius est ut venundetur IsmaŽlitis, et manus nostrae non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius.
   1111 Genesis	Gen	1	37	28	Et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum IsmaŽlitis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in Aegyptum.
   1112 Genesis	Gen	1	37	29	Reversusque Ruben ad cisternam, non invenit puerum :
   1113 Genesis	Gen	1	37	30	et scissis vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non comparet, et ego quo ibo ?
   1114 Genesis	Gen	1	37	31	Tulerunt autem tunicam ejus, et in sanguine haedi, quem occiderant, tinxerunt :
   1115 Genesis	Gen	1	37	32	mittentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc invenimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non.
   1116 Genesis	Gen	1	37	33	Quam cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph.
   1117 Genesis	Gen	1	37	34	Scissisque vestibus, indutus est cilicio, lugens filium suum multo tempore.
   1118 Genesis	Gen	1	37	35	Congregatis autem cunctis liberis ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens in infernum. Et illo perseverante in fletu,
   1119 Genesis	Gen	1	37	36	Madianitae vendiderunt Joseph in Aegypto Putiphari eunucho Pharaonis, magistro militum.
   1120 Genesis	Gen	1	38	1	Eodem tempore, descendens Judas a fratribus suis, divertit ad virum Odollamitem, nomine Hiram.
   1121 Genesis	Gen	1	38	2	Viditque ibi filiam hominis Chananaei, vocabulo Sue : et accepta uxore, ingressus est ad eam.
   1122 Genesis	Gen	1	38	3	Quae concepit, et peperit filium, et vocavit nomen ejus Her.
   1123 Genesis	Gen	1	38	4	Rursumque concepto foetu, natum filium vocavit Onan.
   1124 Genesis	Gen	1	38	5	Tertium quoque peperit : quem appellavit Sela ; quo nato, parere ultra cessavit.
   1125 Genesis	Gen	1	38	6	Dedit autem Judas uxorem primogenito suo Her, nomine Thamar.
   1126 Genesis	Gen	1	38	7	Fuit quoque Her primogenitus Judae nequam in conspectu Domini : et ab eo occisus est.
   1127 Genesis	Gen	1	38	8	Dixit ergo Judas ad Onan filium suum : Ingredere uxorem fratris tui, et sociare illi, ut suscites semen fratri tuo.
   1128 Genesis	Gen	1	38	9	Ille sciens non sibi nasci filios, introiens ad uxorem fratris sui, semen fundebat in terram, ne liberi fratris nomine nascerentur.
   1129 Genesis	Gen	1	38	10	Et idcirco percussit eum Dominus, quod rem detestabilem faceret.
   1130 Genesis	Gen	1	38	11	Quam ob rem dixit Judas Thamar nurui suae : Esto vidua in domo patris tui, donec crescat Sela filius meus : timebat enim ne et ipse moreretur, sicut fratres ejus. Quae abiit, et habitavit in domo patris sui.
   1131 Genesis	Gen	1	38	12	Evolutis autem multis diebus, mortua est filia Sue uxor Judae : qui, post luctum consolatione suscepta, ascendebat ad tonsores ovium suarum, ipse et Hiras opilio gregis Odollamites, in Thamnas.
   1132 Genesis	Gen	1	38	13	Nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad tondendas oves.
   1133 Genesis	Gen	1	38	14	Quae, depositis viduitatis vestibus, assumpsit theristrum : et mutato habitu, sedit in bivio itineris, quod ducit Thamnam : eo quod crevisset Sela, et non eum accepisset maritum.
   1134 Genesis	Gen	1	38	15	Quam cum vidisset Judas, suspicatus est esse meretricem : operuerat enim vultum suum, ne agnosceretur.
   1135 Genesis	Gen	1	38	16	Ingrediensque ad eam, ait : Dimitte me ut coŽam tecum : nesciebat enim quod nurus sua esset. Qua respondente : Quid dabis mihi ut fruaris concubitu meo ?
   1136 Genesis	Gen	1	38	17	dixit : Mittam tibi haedum de gregibus. Rursumque illa dicente : Patiar quod vis, si dederis mihi arrhabonem, donec mittas quod polliceris.
   1137 Genesis	Gen	1	38	18	Ait Judas : Quid tibi vis pro arrhabone dari ? Respondit : Annulum tuum, et armillam, et baculum quem manu tenes. Ad unum igitur coitum mulier concepit,
   1138 Genesis	Gen	1	38	19	et surgens abiit : depositoque habitu quem sumpserat, induta est viduitatis vestibus.
   1139 Genesis	Gen	1	38	20	Misit autem Judas haedum per pastorem suum Odollamitem, ut reciperet pignus quod dederat mulieri : qui cum non invenisset eam,
   1140 Genesis	Gen	1	38	21	interrogavit homines loci illius : Ubi est mulier quae sedebat in bivio ? Respondentibus cunctis : Non fuit in loco ista meretrix.
   1141 Genesis	Gen	1	38	22	Reversus est ad Judam, et dixit ei : Non inveni eam : sed et homines loci illius dixerunt mihi, numquam sedisse ibi scortum.
   1142 Genesis	Gen	1	38	23	Ait Judas : Habeat sibi, certe mendacii arguere nos non potest, ego misi haedum quem promiseram : et tu non invenisti eam.
   1143 Genesis	Gen	1	38	24	Ecce autem post tres menses nuntiaverunt Judae, dicentes : Fornicata est Thamar nurus tua, et videtur uterus illius intumescere. Dixitque Judas : Producite eam ut comburatur.
   1144 Genesis	Gen	1	38	25	Quae cum duceretur ad poenam, misit ad socerum suum, dicens : De viro, cujus haec sunt, concepi : cognosce cujus sit annulus, et armilla, et baculus.
   1145 Genesis	Gen	1	38	26	Qui, agnitis muneribus, ait : Justior me est : quia non tradidi eam Sela filio meo. Attamen ultra non cognovit eam.
   1146 Genesis	Gen	1	38	27	Instante autem partu, apparuerunt gemini in utero : atque in ipsa effusione infantium unus protulit manum, in qua obstetrix ligavit coccinum, dicens :
   1147 Genesis	Gen	1	38	28	Iste egredietur prior.
   1148 Genesis	Gen	1	38	29	Illo vero retrahente manum, egressus est alter : dixitque mulier : Quare divisa est propter te maceria ? et ob hanc causam, vocavit nomen ejus Phares.
   1149 Genesis	Gen	1	38	30	Postea egressus est frater ejus, in cujus manu erat coccinum : quem appellavit Zara.
   1150 Genesis	Gen	1	39	1	Igitur Joseph ductus est in Aegyptum, emitque eum Putiphar eunuchus Pharaonis, princeps exercitus, vir aegyptius, de manu IsmaŽlitarum, a quibus perductus erat.
   1151 Genesis	Gen	1	39	2	Fuitque Dominus cum eo, et erat vir in cunctis prospere agens : habitavitque in domo domini sui,
   1152 Genesis	Gen	1	39	3	qui optime noverat Dominum esse cum eo, et omnia, quae gerebat, ab eo dirigi in manu illius.
   1153 Genesis	Gen	1	39	4	Invenitque Joseph gratiam coram domino suo, et ministrabat ei : a quo praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum, et universa quae ei tradita fuerant :
   1154 Genesis	Gen	1	39	5	benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Joseph, et multiplicavit tam in aedibus quam in agris cunctam ejus substantiam :
   1155 Genesis	Gen	1	39	6	nec quidquam aliud noverat, nisi panem quo vescebatur. Erat autem Joseph pulchra facie, et decorus aspectu.
   1156 Genesis	Gen	1	39	7	Post multos itaque dies injecit domina sua oculos suos in Joseph, et ait : Dormi mecum.
   1157 Genesis	Gen	1	39	8	Qui nequaquam acquiescens operi nefario, dixit ad eam : Ecce dominus meus, omnibus mihi traditis, ignorat quid habeat in domo sua :
   1158 Genesis	Gen	1	39	9	nec quidquam est quod non in mea sit potestate, vel non tradiderit mihi, praeter te, quae uxor ejus es : quomodo ergo possum hoc malum facere, et peccare in Deum meum ?
   1159 Genesis	Gen	1	39	10	Hujuscemodi verbis per singulos dies, et mulier molesta erat adolescenti : et ille recusabat stuprum.
   1160 Genesis	Gen	1	39	11	Accidit autem quadam die ut intraret Joseph domum, et operis quippiam absque arbitris faceret :
   1161 Genesis	Gen	1	39	12	et illa, apprehensa lacinia vestimenti ejus, diceret : Dormi mecum. Qui relicto in manu ejus pallio fugit, et egressus est foras.
   1162 Genesis	Gen	1	39	13	Cumque vidisset mulier vestem in manibus suis, et se esse contemptam,
   1163 Genesis	Gen	1	39	14	vocavit ad se homines domus suae, et ait ad eos : En introduxit virum hebraeum, ut illuderet nobis : ingressus est ad me, ut coiret mecum : cumque ego succlamassem,
   1164 Genesis	Gen	1	39	15	et audisset vocem meam, reliquit pallium quod tenebam, et fugit foras.
   1165 Genesis	Gen	1	39	16	In argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti domum,
   1166 Genesis	Gen	1	39	17	et ait : Ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti, ut illuderet mihi :
   1167 Genesis	Gen	1	39	18	cumque audisset me clamare, reliquit pallium quod tenebam, et fugit foras.
   1168 Genesis	Gen	1	39	19	His auditis dominus, et nimium credulus verbis conjugis, iratus est valde :
   1169 Genesis	Gen	1	39	20	tradiditque Joseph in carcerem, ubi vincti regis custodiebantur, et erat ibi clausus.
   1170 Genesis	Gen	1	39	21	Fuit autem Dominus cum Joseph, et misertus illius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris.
   1171 Genesis	Gen	1	39	22	Qui tradidit in manu illius universos vinctos qui in custodia tenebantur : et quidquid fiebat, sub ipso erat.
   1172 Genesis	Gen	1	39	23	Nec noverat aliquid, cunctis ei creditis : Dominus enim erat cum illo, et omnia opera ejus dirigebat.
   1173 Genesis	Gen	1	40	1	His ita gestis, accidit ut peccarent duo eunuchi, pincerna regis Aegypti, et pistor, domino suo.
   1174 Genesis	Gen	1	40	2	Iratusque contra eos Pharao (nam alter pincernis praeerat, alter pistoribus),
   1175 Genesis	Gen	1	40	3	misit eos in carcerem principis militum, in quo erat vinctus et Joseph.
   1176 Genesis	Gen	1	40	4	At custos carceris tradidit eos Joseph, qui et ministrabat eis : aliquantulum temporis fluxerat, et illi in custodia tenebantur.
   1177 Genesis	Gen	1	40	5	Videruntque ambo somnium nocte una, juxta interpretationem congruam sibi :
   1178 Genesis	Gen	1	40	6	ad quos cum introisset Joseph mane, et vidisset eos tristes,
   1179 Genesis	Gen	1	40	7	sciscitatus est eos, dicens : Cur tristior est hodie solito facies vestra ?
   1180 Genesis	Gen	1	40	8	Qui responderunt : Somnium vidimus, et non est qui interpretetur nobis. Dixitque ad eos Joseph : Numquid non Dei est interpretatio ? referte mihi quid videritis.
   1181 Genesis	Gen	1	40	9	Narravit prior, praepositus pincernarum, somnium suum : Videbam coram me vitem,
   1182 Genesis	Gen	1	40	10	in qua erant tres propagines, crescere paulatim in gemmas, et post flores uvas maturescere :
   1183 Genesis	Gen	1	40	11	calicemque Pharaonis in manu mea : tuli ergo uvas, et expressi in calicem quem tenebam, et tradidi poculum Pharaoni.
   1184 Genesis	Gen	1	40	12	Respondit Joseph : Haec est interpretatio somnii : tres propagines, tres adhuc dies sunt :
   1185 Genesis	Gen	1	40	13	post quos recordabitur Pharao ministerii tui, et restituet te in gradum pristinum : dabisque ei calicem juxta officium tuum, sicut ante facere consueveras.
   1186 Genesis	Gen	1	40	14	Tantum memento mei, cum bene tibi fuerit, et facias mecum misericordiam : ut suggeras Pharaoni ut educat me de isto carcere :
   1187 Genesis	Gen	1	40	15	quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum, et hic innocens in lacum missus sum.
   1188 Genesis	Gen	1	40	16	Videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset, ait : Et ego vidi somnium : quod tria canistra farinae haberem super caput meum :
   1189 Genesis	Gen	1	40	17	et in uno canistro quod erat excelsius, portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria, avesque comedere ex eo.
   1190 Genesis	Gen	1	40	18	Respondit Joseph : Haec est interpretatio somnii : tria canistra, tres adhuc dies sunt :
   1191 Genesis	Gen	1	40	19	post quos auferet Pharao caput tuum, ac suspendet te in cruce, et lacerabunt volucres carnes tuas.
   1192 Genesis	Gen	1	40	20	Exinde dies tertius natalitius Pharaonis erat : qui faciens grande convivium pueris suis, recordatus est inter epulas magistri pincernarum, et pistorum principis.
   1193 Genesis	Gen	1	40	21	Restituitque alterum in locum suum, ut porrigeret ei poculum :
   1194 Genesis	Gen	1	40	22	alterum suspendit in patibulo, ut conjectoris veritas probaretur.
   1195 Genesis	Gen	1	40	23	Et tamen succedentibus prosperis, praepositus pincernarum oblitus est interpretis sui.
   1196 Genesis	Gen	1	41	1	Post duos annos vidit Pharao somnium. Putabat se stare super fluvium,
   1197 Genesis	Gen	1	41	2	de quo ascendebant septem boves, pulchrae et crassae nimis : et pascebantur in locis palustribus.
   1198 Genesis	Gen	1	41	3	Aliae quoque septem emergebant de flumine, foedae confectaeque macie : et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus :
   1199 Genesis	Gen	1	41	4	devoraveruntque eas, quarum mira species et habitudo corporum erat. Expergefactus Pharao,
   1200 Genesis	Gen	1	41	5	rursum dormivit, et vidit alterum somnium : septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque formosae :
   1201 Genesis	Gen	1	41	6	aliae quoque totidem spicae tenues, et percussae uredine oriebantur,
   1202 Genesis	Gen	1	41	7	devorantes omnium priorum pulchritudinem. Evigilans Pharao post quietem,
   1203 Genesis	Gen	1	41	8	et facto mane, pavore perterritus, misit ad omnes conjectores Aegypti, cunctosque sapientes, et accersitis narravit somnium, nec erat qui interpretaretur.
   1204 Genesis	Gen	1	41	9	Tunc demum reminiscens pincernarum magister, ait : Confiteor peccatum meum :
   1205 Genesis	Gen	1	41	10	iratus rex servis suis, me et magistrum pistorum retrudi jussit in carcerem principis militum :
   1206 Genesis	Gen	1	41	11	ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum.
   1207 Genesis	Gen	1	41	12	Erat ibi puer hebraeus, ejusdem ducis militum famulus : cui narrantes somnia,
   1208 Genesis	Gen	1	41	13	audivimus quidquid postea rei probavit eventus ; ego enim redditus sum officio meo, et ille suspensus est in cruce.
   1209 Genesis	Gen	1	41	14	Protinus ad regis imperium eductum de carcere Joseph totonderunt : ac veste mutata obtulerunt ei.
   1210 Genesis	Gen	1	41	15	Cui ille ait : Vidi somnia, nec est qui edisserat : quae audivi te sapientissime conjicere.
   1211 Genesis	Gen	1	41	16	Respondit Joseph : Absque me Deus respondebit prospera Pharaoni.
   1212 Genesis	Gen	1	41	17	Narravit ergo Pharao quod viderat : Putabam me stare super ripam fluminis,
   1213 Genesis	Gen	1	41	18	et septem boves de amne conscendere, pulchras nimis, et obesis carnibus : quae in pastu paludis virecta carpebant.
   1214 Genesis	Gen	1	41	19	Et ecce, has sequebantur aliae septem boves, in tantum deformes et macilentae, ut numquam tales in terra Aegypti viderim :
   1215 Genesis	Gen	1	41	20	quae, devoratis et consumptis prioribus,
   1216 Genesis	Gen	1	41	21	nullum saturitatis dedere vestigium : sed simili macie et squalore torpebant. Evigilans, rursus sopore depressus,
   1217 Genesis	Gen	1	41	22	vidi somnium. Septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque pulcherrimae.
   1218 Genesis	Gen	1	41	23	Aliae quoque septem tenues et percussae uredine, oriebantur e stipula :
   1219 Genesis	Gen	1	41	24	quae priorum pulchritudinem devoraverunt. Narravi conjectoribus somnium, et nemo est qui edisserat.
   1220 Genesis	Gen	1	41	25	Respondit Joseph : Somnium regis unum est : quae facturus est Deus, ostendit Pharaoni.
   1221 Genesis	Gen	1	41	26	Septem boves pulchrae, et septem spicae plenae, septem ubertatis anni sunt : eamdemque vim somnii comprehendunt.
   1222 Genesis	Gen	1	41	27	Septem quoque boves tenues atque macilentae, quae ascenderunt post eas, et septem spicae tenues, et vento urente percussae, septem anni venturae sunt famis.
   1223 Genesis	Gen	1	41	28	Qui hoc ordine complebuntur :
   1224 Genesis	Gen	1	41	29	ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti,
   1225 Genesis	Gen	1	41	30	quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis, ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia : consumptura est enim fames omnem terram,
   1226 Genesis	Gen	1	41	31	et ubertatis magnitudinem perditura est inopiae magnitudo.
   1227 Genesis	Gen	1	41	32	Quod autem vidisti secundo ad eamdem rem pertinens somnium : firmitatis indicium est, eo quod fiat sermo Dei, et velocius impleatur.
   1228 Genesis	Gen	1	41	33	Nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium, et praeficiat eum terrae Aegypti :
   1229 Genesis	Gen	1	41	34	qui constituat praepositos per cunctas regiones : et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis,
   1230 Genesis	Gen	1	41	35	qui jam nunc futuri sunt, congreget in horrea : et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur, serveturque in urbibus.
   1231 Genesis	Gen	1	41	36	Et praeparetur futurae septem annorum fami, quae oppressura est Aegyptum, et non consumetur terra inopia.
   1232 Genesis	Gen	1	41	37	Placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris ejus :
   1233 Genesis	Gen	1	41	38	locutusque est ad eos : Num invenire poterimus talem virum, qui spiritu Dei plenus sit ?
   1234 Genesis	Gen	1	41	39	Dixit ergo ad Joseph : Quia ostendit tibi Deus omnia quae locutus es, numquid sapientiorem et consimilem tui invenire potero ?
   1235 Genesis	Gen	1	41	40	Tu eris super domum meam, et ad tui oris imperium cunctus populus obediet : uno tantum regni solio te praecedam.
   1236 Genesis	Gen	1	41	41	Dixitque rursus Pharao ad Joseph : Ecce, constitui te super universam terram Aegypti.
   1237 Genesis	Gen	1	41	42	Tulitque annulum de manu sua, et dedit eum in manu ejus : vestivitque eum stola byssina, et collo torquem auream circumposuit.
   1238 Genesis	Gen	1	41	43	Fecitque eum ascendere super currum suum secundum, clamante praecone, ut omnes coram eo genu flecterent, et praepositum esse scirent universae terrae Aegypti.
   1239 Genesis	Gen	1	41	44	Dixit quoque rex ad Joseph : Ego sum Pharao : absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti.
   1240 Genesis	Gen	1	41	45	Vertitque nomen ejus, et vocavit eum, lingua aegyptiaca, Salvatorem mundi. Deditque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos. Egressus est itaque Joseph ad terram Aegypti
   1241 Genesis	Gen	1	41	46	(triginta autem annorum erat quando stetit in conspectu regis Pharaonis), et circuivit omnes regiones Aegypti.
   1242 Genesis	Gen	1	41	47	Venitque fertilitas septem annorum : et in manipulos redactae segetes congregatae sunt in horrea Aegypti.
   1243 Genesis	Gen	1	41	48	Omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est.
   1244 Genesis	Gen	1	41	49	Tantaque fuit abundantia tritici, ut arenae maris coaequaretur, et copia mensuram excederet.
   1245 Genesis	Gen	1	41	50	Nati sunt autem Joseph filii duo antequam veniret fames : quos peperit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos.
   1246 Genesis	Gen	1	41	51	Vocavitque nomen primogeniti Manasses, dicens : Oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum, et domus patris mei.
   1247 Genesis	Gen	1	41	52	Nomen quoque secundi appellavit Ephraim, dicens : Crescere me fecit Deus in terra paupertatis meae.
   1248 Genesis	Gen	1	41	53	Igitur transactis septem ubertatis annis, qui fuerant in Aegypto,
   1249 Genesis	Gen	1	41	54	coeperunt venire septem anni inopiae, quos praedixerat Joseph : et in universo orbe fames praevaluit, in cuncta autem terra Aegypti panis erat.
   1250 Genesis	Gen	1	41	55	Qua esuriente, clamavit populus ad Pharaonem, alimenta petens. Quibus ille respondit : Ite ad Joseph : et quidquid ipse vobis dixerit, facite.
   1251 Genesis	Gen	1	41	56	Crescebat autem quotidie fames in omni terra : aperuitque Joseph universa horrea, et vendebat Aegyptiis : nam et illos oppresserat fames.
   1252 Genesis	Gen	1	41	57	Omnesque provinciae veniebant in Aegyptum, ut emerent escas, et malum inopiae temperarent.
   1253 Genesis	Gen	1	42	1	Audiens autem Jacob quod alimenta venderentur in Aegypto, dixit filiis suis : Quare negligitis ?
   1254 Genesis	Gen	1	42	2	audivi quod triticum venundetur in Aegypto : descendite, et emite nobis necessaria, ut possimus vivere, et non consumamur inopia.
   1255 Genesis	Gen	1	42	3	Descendentes igitur fratres Joseph decem, ut emerent frumenta in Aegypto,
   1256 Genesis	Gen	1	42	4	Benjamin domi retento a Jacob, qui dixerat fratribus ejus : Ne forte in itinere quidquam patiatur mali :
   1257 Genesis	Gen	1	42	5	ingressi sunt terram Aegypti cum aliis qui pergebant ad emendum. Erat autem fames in terra Chanaan.
   1258 Genesis	Gen	1	42	6	Et Joseph erat princeps in terra Aegypti, atque ad ejus nutum frumenta populis vendebantur. Cumque adorassent eum fratres sui,
   1259 Genesis	Gen	1	42	7	et agnovisset eos, quasi ad alienos durius loquebatur, interrogans eos : Unde venistis ? Qui responderunt : De terra Chanaan, ut emamus victui necessaria.
   1260 Genesis	Gen	1	42	8	Et tamen fratres ipse cognoscens, non est cognitus ab eis.
   1261 Genesis	Gen	1	42	9	Recordatusque somniorum, quae aliquando viderat, ait ad eos : Exploratores estis : ut videatis infirmiora terrae venistis.
   1262 Genesis	Gen	1	42	10	Qui dixerunt : Non est ita, domine, sed servi tui venerunt ut emerent cibos.
   1263 Genesis	Gen	1	42	11	Omnes filii unius viri sumus : pacifici venimus, nec quidquam famuli tui machinantur mali.
   1264 Genesis	Gen	1	42	12	Quibus ille respondit : Aliter est : immunita terrae hujus considerare venistis.
   1265 Genesis	Gen	1	42	13	At illi : Duodecim, inquiunt, servi tui, fratres sumus, filii viri unius in terra Chanaan : minimus cum patre nostro est, alius non est super.
   1266 Genesis	Gen	1	42	14	Hoc est, ait, quod locutus sum : exploratores estis.
   1267 Genesis	Gen	1	42	15	Jam nunc experimentum vestri capiam : per salutem Pharaonis non egrediemini hinc, donec veniat frater vester minimus.
   1268 Genesis	Gen	1	42	16	Mittite ex vobis unum, et adducat eum : vos autem eritis in vinculis, donec probentur quae dixistis utrum vera an falsa sint : alioquin per salutem Pharaonis exploratores estis.
   1269 Genesis	Gen	1	42	17	Tradidit ergo illos custodiae tribus diebus.
   1270 Genesis	Gen	1	42	18	Die autem tertio eductis de carcere, ait : Facite quae dixi, et vivetis : Deum enim timeo.
   1271 Genesis	Gen	1	42	19	Si pacifici estis, frater vester unus ligetur in carcere : vos autem abite, et ferte frumenta quae emistis, in domos vestras,
   1272 Genesis	Gen	1	42	20	et fratrem vestrum minimum ad me adducite, ut possim vestros probare sermones, et non moriamini. Fecerunt ut dixerat,
   1273 Genesis	Gen	1	42	21	et locuti sunt ad invicem : Merito haec patimur, quia peccavimus in fratrem nostrum, videntes angustiam animae illius, dum deprecaretur nos, et non audivimus : idcirco venit super nos ista tribulatio.
   1274 Genesis	Gen	1	42	22	E quibus unus Ruben, ait : Numquid non dixi vobis : Nolite peccare in puerum : et non audistis me ? en sanguis ejus exquiritur.
   1275 Genesis	Gen	1	42	23	Nesciebant autem quod intelligeret Joseph, eo quod per interpretem loqueretur ad eos.
   1276 Genesis	Gen	1	42	24	Avertitque se parumper, et flevit : et reversus locutus est ad eos.
   1277 Genesis	Gen	1	42	25	Tollensque Simeon, et ligans illis praesentibus, jussit ministris ut implerent eorum saccos tritico, et reponerent pecunias singulorum in sacculis suis, datis supra cibariis in viam : qui fecerunt ita.
   1278 Genesis	Gen	1	42	26	At illi portantes frumenta in asinis suis, profecti sunt.
   1279 Genesis	Gen	1	42	27	Apertoque unus sacco, ut daret jumento pabulum in diversorio, contemplatus pecuniam in ore sacculi,
   1280 Genesis	Gen	1	42	28	dixit fratribus suis : Reddita est mihi pecunia, en habetur in sacco. Et obstupefacti, turbatique, mutuo dixerunt : Quidnam est hoc quod fecit nobis Deus ?
   1281 Genesis	Gen	1	42	29	Veneruntque ad Jacob patrem suum in terram Chanaan, et narraverunt ei omnia quae accidissent sibi, dicentes :
   1282 Genesis	Gen	1	42	30	Locutus est nobis dominus terrae dure, et putavit nos exploratores esse provinciae.
   1283 Genesis	Gen	1	42	31	Cui respondimus : Pacifici sumus, nec ullas molimur insidias.
   1284 Genesis	Gen	1	42	32	Duodecim fratres uno patre geniti sumus : unus non est super, minimus cum patre nostro est in terra Chanaan.
   1285 Genesis	Gen	1	42	33	Qui ait nobis : Sic probabo quod pacifici sitis : fratrem vestrum unum dimittite apud me, et cibaria domibus vestris necessaria sumite, et abite,
   1286 Genesis	Gen	1	42	34	fratremque vestrum minimum adducite ad me, ut sciam quod non sitis exploratores : et istum, qui tenetur in vinculis, recipere possitis : ac deinceps quae vultis, emendi habeatis licentiam.
   1287 Genesis	Gen	1	42	35	His dictis, cum frumenta effunderent, singuli repererunt in ore saccorum ligatas pecunias, exterritisque simul omnibus,
   1288 Genesis	Gen	1	42	36	dixit pater Jacob : Absque liberis me esse fecistis : Joseph non est super, Simeon tenetur in vinculis, et Benjamin auferetis : in me haec omnia mala reciderunt.
   1289 Genesis	Gen	1	42	37	Cui respondit Ruben : Duos filios meos interfice, si non reduxero illum tibi : trade illum in manu mea, et ego eum tibi restituam.
   1290 Genesis	Gen	1	42	38	At ille : Non descendet, inquit, filius meus vobiscum : frater ejus mortuus est, et ipse solus remansit : si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis, deducetis canos meos cum dolore ad inferos.
   1291 Genesis	Gen	1	43	1	Interim fames omnem terram vehementer premebat.
   1292 Genesis	Gen	1	43	2	Consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant, dixit Jacob ad filios suos : Revertimini, et emite nobis pauxillum escarum.
   1293 Genesis	Gen	1	43	3	Respondit Judas : Denuntiavit nobis vir ille sub attestatione jurisjurandi, dicens : Non videbitis faciem meam, nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis vobiscum.
   1294 Genesis	Gen	1	43	4	Si ergo vis eum mittere nobiscum, pergemus pariter, et ememus tibi necessaria :
   1295 Genesis	Gen	1	43	5	sin autem non vis, non ibimus : vir enim, ut saepe diximus, denuntiavit nobis, dicens : Non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo.
   1296 Genesis	Gen	1	43	6	Dixit eis IsraŽl : In meam hoc fecistis miseriam, ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem.
   1297 Genesis	Gen	1	43	7	At illi responderunt : Interrogavit nos homo per ordinem nostram progeniem : si pater viveret : si haberemus fratrem : et nos respondimus ei consequenter juxta id quod fuerat sciscitatus : numquid scire poteramus quod dicturus esset : Adducite fratrem vestrum vobiscum ?
   1298 Genesis	Gen	1	43	8	Judas quoque dixit patri suo : Mitte puerum mecum, ut proficiscamur, et possimus vivere : ne moriamur nos et parvuli nostri.
   1299 Genesis	Gen	1	43	9	Ego suscipio puerum : de manu mea require illum : nisi reduxero, et reddidero eum tibi, ero peccati reus in te omni tempore.
   1300 Genesis	Gen	1	43	10	Si non intercessisset dilatio, jam vice alter venissemus.
   1301 Genesis	Gen	1	43	11	Igitur IsraŽl pater eorum dixit ad eos : Si sic necesse est, facite quod vultis : sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris, et deferte viro munera, modicum resinae, et mellis, et storacis, stactes, et terebinthi, et amygdalarum.
   1302 Genesis	Gen	1	43	12	Pecuniam quoque duplicem ferte vobiscum : et illam, quam invenistis in sacculis, reportate, ne forte errore factum sit :
   1303 Genesis	Gen	1	43	13	sed et fratrem vestrum tollite, et ite ad virum.
   1304 Genesis	Gen	1	43	14	Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem : et remittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet, et hunc Benjamin : ego autem quasi orbatus absque liberis ero.
   1305 Genesis	Gen	1	43	15	Tulerunt ergo viri munera, et pecuniam duplicem, et Benjamin : descenderuntque in Aegyptum, et steterunt coram Joseph.
   1306 Genesis	Gen	1	43	16	Quos cum ille vidisset et Benjamin simul, praecepit dispensatori domus suae, dicens : Introduc viros domum, et occide victimas, et instrue convivium : quoniam mecum sunt comesturi meridie.
   1307 Genesis	Gen	1	43	17	Fecit ille quod sibi fuerat imperatum, et introduxit viros domum.
   1308 Genesis	Gen	1	43	18	Ibique exterriti, dixerunt mutuo : Propter pecuniam, quam retulimus prius in saccis nostris, introducti sumus : ut devolvat in nos calumniam, et violenter subjiciat servituti et nos, et asinos nostros.
   1309 Genesis	Gen	1	43	19	Quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem domus,
   1310 Genesis	Gen	1	43	20	locuti sunt : Oramus, domine, ut audias nos. Jam ante descendimus ut emeremus escas :
   1311 Genesis	Gen	1	43	21	quibus emptis, cum venissemus ad diversorium, aperuimus saccos nostros, et invenimus pecuniam in ore saccorum : quam nunc eodem pondere reportavimus.
   1312 Genesis	Gen	1	43	22	Sed et aliud attulimus argentum, ut emamus quae nobis necessaria sunt : non est in nostra conscientia quis posuerit eam in marsupiis nostris.
   1313 Genesis	Gen	1	43	23	At ille respondit : Pax vobiscum, nolite timere : Deus vester, et Deus patris vestri, dedit vobis thesauros in saccis vestris : nam pecuniam, quam dedistis mihi, probatam ego habeo. Eduxitque ad eos Simeon.
   1314 Genesis	Gen	1	43	24	Et introductis domum, attulit aquam, et laverunt pedes suos, deditque pabulum asinis eorum.
   1315 Genesis	Gen	1	43	25	Illi vero parabant munera, donec ingrederetur Joseph meridie : audierant enim quod ibi comesturi essent panem.
   1316 Genesis	Gen	1	43	26	Igitur ingressus est Joseph domum suam, obtuleruntque ei munera, tenentes in manibus suis : et adoraverunt proni in terram.
   1317 Genesis	Gen	1	43	27	At ille, clementer resalutatis eis, interrogavit eos, dicens : Salvusne est pater vester senex, de quo dixeratis mihi ? adhuc vivit ?
   1318 Genesis	Gen	1	43	28	Qui responderunt : Sospes est servus tuus pater noster, adhuc vivit. Et incurvati, adoraverunt eum.
   1319 Genesis	Gen	1	43	29	Attollens autem Joseph oculos, vidit Benjamin fratrem suum uterinum, et ait : Iste est frater vester parvulus, de quo dixeratis mihi ? Et rursum : Deus, inquit, misereatur tui, fili mi.
   1320 Genesis	Gen	1	43	30	Festinavitque, quia commota fuerant viscera ejus super fratre suo, et erumpebant lacrimae : et introiens cubiculum flevit.
   1321 Genesis	Gen	1	43	31	Rursumque lota facie egressus, continuit se, et ait : Ponite panes.
   1322 Genesis	Gen	1	43	32	Quibus appositis, seorsum Joseph, et seorsum fratribus, Aegyptiis quoque qui vescebantur simul, seorsum (illicitum est enim Aegyptiis comedere cum Hebraeis, et profanum putant hujuscemodi convivium)
   1323 Genesis	Gen	1	43	33	sederunt coram eo, primogenitus juxta primogenita sua, et minimus juxta aetatem suam. Et mirabantur nimis,
   1324 Genesis	Gen	1	43	34	sumptis partibus quas ab eo acceperant : majorque pars venit Benjamin, ita ut quinque partibus excederet. Biberuntque et inebriati sunt cum eo.
   1325 Genesis	Gen	1	44	1	Praecepit autem Joseph dispensatori domus suae, dicens : Imple saccos eorum frumento, quantum possunt capere : et pone pecuniam singulorum in summitate sacci.
   1326 Genesis	Gen	1	44	2	Scyphum autem meum argenteum, et pretium quod dedit tritici, pone in ore sacci junioris. Factumque est ita.
   1327 Genesis	Gen	1	44	3	Et orto mane, dimissi sunt cum asinis suis.
   1328 Genesis	Gen	1	44	4	Jamque urbem exierant, et processerant paululum : tunc Joseph accersito dispensatore domus, Surge, inquit, et persequere viros : et apprehensis dicito : Quare reddidistis malum pro bono ?
   1329 Genesis	Gen	1	44	5	scyphus, quem furati estis, ipse est in quo bibit dominus meus, et in quo augurari solet : pessimam rem fecistis.
   1330 Genesis	Gen	1	44	6	Fecit ille ut jusserat : et apprehensis per ordinem locutus est.
   1331 Genesis	Gen	1	44	7	Qui responderunt : Quare sic loquitur dominus noster, ut servi tui tantum flagitii commiserint ?
   1332 Genesis	Gen	1	44	8	pecuniam, quam invenimus in summitate saccorum, reportavimus ad te de terra Chanaan : et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum ?
   1333 Genesis	Gen	1	44	9	apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris, moriatur, et nos erimus servi domini nostri.
   1334 Genesis	Gen	1	44	10	Qui dixit eis : Fiat juxta vestram sententiam : apud quemcumque fuerit inventum, ipse sit servus meus, vos autem eritis innoxii.
   1335 Genesis	Gen	1	44	11	Itaque festinato deponentes in terram saccos, aperuerunt singuli.
   1336 Genesis	Gen	1	44	12	Quos scrutatus, incipiens a majore usque ad minimum, invenit scyphum in sacco Benjamin.
   1337 Genesis	Gen	1	44	13	At illi, scissis vestibus, oneratisque rursum asinis, reversi sunt in oppidum.
   1338 Genesis	Gen	1	44	14	Primusque Judas cum fratribus ingressus est ad Joseph (necdum enim de loco abierat) omnesque ante eum pariter in terram corruerunt.
   1339 Genesis	Gen	1	44	15	Quibus ille ait : Cur sic agere voluistis ? an ignoratis quod non sit similis mei in augurandi scientia ?
   1340 Genesis	Gen	1	44	16	Cui Judas : Quid respondebimus, inquit, domino meo ? vel quid loquemur, aut juste poterimus obtendere ? Deus invenit iniquitatem servorum tuorum : en omnes servi sumus domini mei, et nos, et apud quem inventus est scyphus.
   1341 Genesis	Gen	1	44	17	Respondit Joseph : Absit a me ut sic agam : qui furatus est scyphum, ipse sit servus meus : vos autem abite liberi ad patrem vestrum.
   1342 Genesis	Gen	1	44	18	Accedens autem propius Judas, confidenter ait : Oro, domine mi, loquatur servus tuus verbum in auribus tuis, et ne irascaris famulo tuo : tu es enim post Pharaonem
   1343 Genesis	Gen	1	44	19	dominus meus. Interrogasti prius servos tuos : Habetis patrem aut fratrem ?
   1344 Genesis	Gen	1	44	20	et nos respondimus tibi domino meo : Est nobis pater senex, et puer parvulus, qui in senectute illius natus est : cujus uterinus frater mortuus est : et ipsum solum habet mater sua, pater vero tenere diligit eum.
   1345 Genesis	Gen	1	44	21	Dixistique servis tuis : Adducite eum ad me, et ponam oculos meos super illum.
   1346 Genesis	Gen	1	44	22	Suggessimus domino meo : Non potest puer relinquere patrem suum : si enim illum dimiserit, morietur.
   1347 Genesis	Gen	1	44	23	Et dixisti servis tuis : Nisi venerit frater vester minimus vobiscum, non videbitis amplius faciem meam.
   1348 Genesis	Gen	1	44	24	Cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum, narravimus ei omnia quae locutus est dominus meus.
   1349 Genesis	Gen	1	44	25	Et dixit pater noster : Revertimini, et emite nobis parum tritici.
   1350 Genesis	Gen	1	44	26	Cui diximus : Ire non possumus : si frater noster minimus descenderit nobiscum, proficiscemur simul : alioquin illo absente, non audemus videre faciem viri.
   1351 Genesis	Gen	1	44	27	Ad quae ille respondit : Vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea.
   1352 Genesis	Gen	1	44	28	Egressus est unus, et dixistis : Bestia devoravit eum : et hucusque non comparet.
   1353 Genesis	Gen	1	44	29	Si tuleritis et istum, et aliquid ei in via contigerit, deducetis canos meos cum moerore ad inferos.
   1354 Genesis	Gen	1	44	30	Igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum, et puer defuerit (cum anima illius ex hujus anima pendeat),
   1355 Genesis	Gen	1	44	31	videritque eum non esse nobiscum, morietur, et deducent famuli tui canos ejus cum dolore ad inferos.
   1356 Genesis	Gen	1	44	32	Ego proprie servus tuus sim qui in meam hunc recepi fidem, et spopondi dicens : Nisi reduxero eum, peccati reus ero in patrem meum omni tempore.
   1357 Genesis	Gen	1	44	33	Manebo itaque servus tuus pro puero in ministerio domini mei, et puer ascendat cum fratribus suis.
   1358 Genesis	Gen	1	44	34	Non enim possum redire ad patrem meum, absente puero : ne calamitatis, quae oppressura est patrem meum, testis assistam.
   1359 Genesis	Gen	1	45	1	Non se poterat ultra cohibere Joseph multis coram astantibus : unde praecepit ut egrederentur cuncti foras, et nullus interesset alienus agnitioni mutuae.
   1360 Genesis	Gen	1	45	2	Elevavitque vocem cum fletu, quam audierunt Aegyptii, omnisque domus Pharaonis.
   1361 Genesis	Gen	1	45	3	Et dixit fratribus suis : Ego sum Joseph : adhuc pater meus vivit ? Non poterant respondere fratres nimio terrore perterriti.
   1362 Genesis	Gen	1	45	4	Ad quos ille clementer : Accedite, inquit, ad me. Et cum accessissent prope : Ego sum, ait, Joseph, frater vester, quem vendidistis in Aegyptum.
   1363 Genesis	Gen	1	45	5	Nolite pavere, neque vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his regionibus : pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in Aegyptum.
   1364 Genesis	Gen	1	45	6	Biennium est enim quod coepit fames esse in terra : et adhuc quinque anni restant, quibus nec arari poterit, nec meti.
   1365 Genesis	Gen	1	45	7	Praemisitque me Deus ut reservemini super terram, et escas ad vivendum habere possitis.
   1366 Genesis	Gen	1	45	8	Non vestro consilio, sed Dei voluntate huc missus sum : qui fecit me quasi patrem Pharaonis, et dominum universae domus ejus, ac principem in omni terra Aegypti.
   1367 Genesis	Gen	1	45	9	Festinate, et ascendite ad patrem meum, et dicetis ei : Haec mandat filius tuus Joseph : Deus fecit me dominum universae terrae Aegypti : descende ad me, ne moreris,
   1368 Genesis	Gen	1	45	10	et habitabis in terra Gessen : erisque juxta me tu, et filii tui, et filii filiorum tuorum, oves tuae, et armenta tua, et universa quae possides :
   1369 Genesis	Gen	1	45	11	ibique te pascam (adhuc enim quinque anni residui sunt famis) ne et tu pereas, et domus tua, et omnia quae possides.
   1370 Genesis	Gen	1	45	12	En oculi vestri, et oculi fratris mei Benjamin, vident quod os meum loquatur ad vos.
   1371 Genesis	Gen	1	45	13	Nuntiate patri meo universam gloriam meam, et cuncta quae vidistis in Aegypto : festinate, et adducite eum ad me.
   1372 Genesis	Gen	1	45	14	Cumque amplexatus recidisset in collum Benjamin fratris sui, flevit : illo quoque similiter flente super collum ejus.
   1373 Genesis	Gen	1	45	15	Osculatusque est Joseph omnes fratres suos, et ploravit super singulos : post quae ausi sunt loqui ad eum.
   1374 Genesis	Gen	1	45	16	Auditumque est, et celebri sermone vulgatum in aula regis : Venerunt fratres Joseph : et gavisus est Pharao, atque omnis familia ejus.
   1375 Genesis	Gen	1	45	17	Dixitque ad Joseph ut imperaret fratribus suis, dicens : Onerantes jumenta, ite in terram Chanaan,
   1376 Genesis	Gen	1	45	18	et tollite inde patrem vestrum et cognationem, et venite ad me : et ego dabo vobis omnia bona Aegypti, ut comedatis medullam terrae.
   1377 Genesis	Gen	1	45	19	Praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti, ad subvectionem parvulorum suorum ac conjugum : et dicito : Tollite patrem vestrum, et properate quantocius venientes.
   1378 Genesis	Gen	1	45	20	Nec dimittatis quidquam de supellectili vestra : quia omnes opes Aegypti vestrae erunt.
   1379 Genesis	Gen	1	45	21	Feceruntque filii IsraŽl ut eis mandatum fuerat. Quibus dedit Joseph plaustra, secundum Pharaonis imperium, et cibaria in itinere.
   1380 Genesis	Gen	1	45	22	Singulis quoque proferri jussit binas stolas : Benjamin vero dedit trecentos argenteos cum quinque stolis optimis :
   1381 Genesis	Gen	1	45	23	tantumdem pecuniae et vestium mittens patri suo, addens et asinos decem, qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti, et totidem asinas, triticum in itinere, panesque portantes.
   1382 Genesis	Gen	1	45	24	Dimisit ergo fratres suos, et proficiscentibus ait : Ne irascamini in via.
   1383 Genesis	Gen	1	45	25	Qui ascendentes ex Aegypto, venerunt in terram Chanaan ad patrem suum Jacob.
   1384 Genesis	Gen	1	45	26	Et nuntiaverunt ei, dicentes : Joseph filius tuus vivit : et ipse dominatur in omni terra Aegypti. Quo audito Jacob, quasi de gravi somno evigilans, tamen non credebat eis.
   1385 Genesis	Gen	1	45	27	Illi e contra referebant omnem ordinem rei. Cumque vidisset plaustra et universa quae miserat, revixit spiritus ejus,
   1386 Genesis	Gen	1	45	28	et ait : Sufficit mihi si adhuc Joseph filius meus vivit : vadam, et videbo illum antequam moriar.
   1387 Genesis	Gen	1	46	1	Profectusque IsraŽl cum omnibus quae habebat, venit ad Puteum juramenti : et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac,
   1388 Genesis	Gen	1	46	2	audivit eum per visionem noctis vocantem se, et dicentem sibi : Jacob, Jacob. Cui respondit : Ecce adsum.
   1389 Genesis	Gen	1	46	3	Ait illi Deus : Ego sum fortissimus Deus patris tui : noli timere, descende in Aegyptum, quia in gentem magnam faciam te ibi.
   1390 Genesis	Gen	1	46	4	Ego descendam tecum illuc, et ego inde adducam te revertentem : Joseph quoque ponet manus suas super oculos tuos.
   1391 Genesis	Gen	1	46	5	Surrexit autem Jacob a Puteo juramenti : tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem,
   1392 Genesis	Gen	1	46	6	et omnia quae possederat in terra Chanaan : venitque in Aegyptum cum omni semine suo,
   1393 Genesis	Gen	1	46	7	filii ejus, et nepotes, filiae, et cuncta simul progenies.
   1394 Genesis	Gen	1	46	8	Haec sunt autem nomina filiorum IsraŽl, qui ingressi sunt in Aegyptum, ipse cum liberis suis. Primogenitus Ruben.
   1395 Genesis	Gen	1	46	9	Filii Ruben : Henoch et Phallu et Hesron et Charmi.
   1396 Genesis	Gen	1	46	10	Filii Simeon : Jamuel et Jamin et Ahod, et Jachin et Sohar, et Saul filius Chanaanitidis.
   1397 Genesis	Gen	1	46	11	Filii Levi : Gerson et Caath et Merari.
   1398 Genesis	Gen	1	46	12	Filii Juda : Her et Onan et Sela et Phares et Zara ; mortui sunt autem Her et Onan in terra Chanaan. Natique sunt filii Phares : Hesron et Hamul.
   1399 Genesis	Gen	1	46	13	Filii Issachar : Thola et Phua et Job et Semron.
   1400 Genesis	Gen	1	46	14	Filii Zabulon : Sared et Elon et Jahelel.
   1401 Genesis	Gen	1	46	15	Hi filii Liae quos genuit in Mesopotamia Syriae cum Dina filia sua : omnes animae filiorum ejus et filiarum, triginta tres.
   1402 Genesis	Gen	1	46	16	Filii Gad : Sephion et Haggi et Suni et Esebon et Heri et Arodi et Areli.
   1403 Genesis	Gen	1	46	17	Filii Aser : Jamne et Jesua et Jessui et Beria, Sara quoque soror eorum. Filii Beria : Heber et Melchiel.
   1404 Genesis	Gen	1	46	18	Hi filii Zelphae, quam dedit Laban Liae filiae suae : et hos genuit Jacob sedecim animas.
   1405 Genesis	Gen	1	46	19	Filii Rachel uxoris Jacob : Joseph et Benjamin.
   1406 Genesis	Gen	1	46	20	Natique sunt Joseph filii in terra Aegypti, quos genuit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos : Manasses et Ephraim.
   1407 Genesis	Gen	1	46	21	Filii Benjamin : Bela et Bechor et Asbel et Gera et Naaman et Echi et Ros et Mophim et Ophim et Ared.
   1408 Genesis	Gen	1	46	22	Hi filii Rachel quos genuit Jacob : omnes animae, quatuordecim.
   1409 Genesis	Gen	1	46	23	Filii Dan : Husim.
   1410 Genesis	Gen	1	46	24	Filii Nephthali : Jasiel et Guni et Jeser et Sallem.
   1411 Genesis	Gen	1	46	25	Hi filii Balae, quam dedit Laban Racheli filiae suae : et hos genuit Jacob : omnes animae, septem.
   1412 Genesis	Gen	1	46	26	Cunctae animae, quae ingressae sunt cum Jacob in Aegyptum, et egressae sunt de femore illius, absque uxoribus filiorum ejus, sexaginta sex.
   1413 Genesis	Gen	1	46	27	Filii autem Joseph, qui nati sunt ei in terra Aegypti, animae duae. Omnes animae domus Jacob, quae ingressae sunt in Aegyptum, fuere septuaginta.
   1414 Genesis	Gen	1	46	28	Misit autem Judam ante se ad Joseph, ut nuntiaret ei, et occurreret in Gessen.
   1415 Genesis	Gen	1	46	29	Quo cum pervenisset, juncto Joseph curro suo, ascendit obviam patri suo ad eumdem locum : vidensque eum, irruit super collum ejus, et inter amplexus flevit.
   1416 Genesis	Gen	1	46	30	Dixitque pater ad Joseph : Jam laetus moriar, quia vidi faciem tuam, et superstitem te relinquo.
   1417 Genesis	Gen	1	46	31	At ille locutus est ad fratres suos, et ad omnem domum patris sui : Ascendam, et nuntiabo Pharaoni, dicamque ei : Fratres mei, et domus patris mei, qui erant in terra Chanaan, venerunt ad me :
   1418 Genesis	Gen	1	46	32	et sunt viri pastores ovium, curamque habent alendorum gregum : pecora sua, et armenta, et omnia quae habere potuerunt, adduxerunt secum.
   1419 Genesis	Gen	1	46	33	Cumque vocaverit vos, et dixerit : Quod est opus vestrum ?
   1420 Genesis	Gen	1	46	34	respondebitis : Viri pastores sumus servi tui, ab infantia nostra usque in praesens, et nos et patres nostri. Haec autem dicetis, ut habitare possitis in terra Gessen : quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium.
   1421 Genesis	Gen	1	47	1	Ingressus ergo Joseph nuntiavit Pharaoni, dicens : Pater meus et fratres, oves eorum et armenta, et cuncta quae possident, venerunt de terra Chanaan : et ecce consistunt in terra Gessen.
   1422 Genesis	Gen	1	47	2	Extremos quoque fratrum suorum quinque viros constituit coram rege :
   1423 Genesis	Gen	1	47	3	quos ille interrogavit : Quid habetis operis ? Responderunt : Pastores ovium sumus servi tui, et nos et patres nostri.
   1424 Genesis	Gen	1	47	4	Ad peregrinandum in terra tua venimus : quoniam non est herba gregibus servorum tuorum, ingravescente fame in terra Chanaan : petimusque ut esse nos jubeas servos tuos in terra Gessen.
   1425 Genesis	Gen	1	47	5	Dixit itaque rex ad Joseph : Pater tuus et fratres tui venerunt ad te.
   1426 Genesis	Gen	1	47	6	Terra Aegypti in conspectu tuo est : in optimo loco fac eos habitare, et trade eis terram Gessen. Quod si nosti in eis esse viros industrios, constitue illos magistros pecorum meorum.
   1427 Genesis	Gen	1	47	7	Post haec introduxit Joseph patrem suum ad regem, et statuit eum coram eo : qui benedicens illi,
   1428 Genesis	Gen	1	47	8	et interrogatus ab eo : Quot sunt dies annorum vitae tuae ?
   1429 Genesis	Gen	1	47	9	respondit : Dies peregrinationis meae centum triginta annorum sunt, parvi et mali, et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt.
   1430 Genesis	Gen	1	47	10	Et benedicto rege, egressus est foras.
   1431 Genesis	Gen	1	47	11	Joseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in optimo terrae loco, Ramesses, ut praeceperat Pharao.
   1432 Genesis	Gen	1	47	12	Et alebat eos, omnemque domum patris sui, praebens cibaria singulis.
   1433 Genesis	Gen	1	47	13	In toto enim orbe panis deerat, et oppresserat fames terram, maxime Aegypti et Chanaan.
   1434 Genesis	Gen	1	47	14	E quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti, et intulit eam in aerarium regis.
   1435 Genesis	Gen	1	47	15	Cumque defecisset emptoribus pretium, venit cuncta Aegyptus ad Joseph, dicens : Da nobis panes : quare morimur coram te, deficiente pecunia ?
   1436 Genesis	Gen	1	47	16	Quibus ille respondit : Adducite pecora vestra, et dabo vobis pro eis cibos, si pretium non habetis.
   1437 Genesis	Gen	1	47	17	Quae cum adduxissent, dedit eis alimenta pro equis, et ovibus, et bobus, et asinis : sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum.
   1438 Genesis	Gen	1	47	18	Venerunt quoque anno secundo, et dixerunt ei : Non celabimus dominum nostrum quod deficiente pecunia, pecora simul defecerunt : nec clam te est, quod absque corporibus et terra nihil habeamus.
   1439 Genesis	Gen	1	47	19	Cur ergo moriemur te vidente ? et nos et terra nostra tui erimus : eme nos in servitutem regiam, et praebe semina, ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem.
   1440 Genesis	Gen	1	47	20	Emit igitur Joseph omnem terram Aegypti, vendentibus singulis possessiones suas prae magnitudine famis. Subjecitque eam Pharaoni,
   1441 Genesis	Gen	1	47	21	et cunctos populos ejus a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos fines ejus,
   1442 Genesis	Gen	1	47	22	praeter terram sacerdotum, quae a rege tradita fuerat eis : quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur, et idcirco non sunt compulsi vendere possessiones suas.
   1443 Genesis	Gen	1	47	23	Dixit ergo Joseph ad populos : En ut cernitis, et vos et terram vestram Pharao possidet : accipite semina, et serite agros,
   1444 Genesis	Gen	1	47	24	ut fruges habere possitis. Quintam partem regi dabitis : quatuor reliquas permitto vobis in sementem, et in cibum familiis et liberis vestris.
   1445 Genesis	Gen	1	47	25	Qui responderunt : Salus nostra in manu tua est : respiciat nos tantum dominus noster, et laeti serviemus regi.
   1446 Genesis	Gen	1	47	26	Ex eo tempore usque in praesentem diem, in universa terra Aegypti regibus quinta pars solvitur, et factum est quasi in legem, absque terra sacerdotali, quae libera ab hac conditione fuit.
   1447 Genesis	Gen	1	47	27	Habitavit ergo IsraŽl in Aegypto, id est, in terra Gessen, et possedit eam : auctusque est, et multiplicatus nimis.
   1448 Genesis	Gen	1	47	28	Et vixit in ea decem et septem annis : factique sunt omnes dies vitae illius, centum quadraginta septem annorum.
   1449 Genesis	Gen	1	47	29	Cumque appropinquare cerneret diem mortis suae, vocavit filium suum Joseph, et dixit ad eum : Si inveni gratiam in conspectu tuo, pone manum tuam sub femore meo : et facies mihi misericordiam et veritatem, ut non sepelias me in Aegypto :
   1450 Genesis	Gen	1	47	30	sed dormiam cum patribus meis, et auferas me de terra hac, condasque in sepulchro majorum meorum. Cui respondit Joseph : Ego faciam quod jussisti.
   1451 Genesis	Gen	1	47	31	Et ille : Jura ergo, inquit, mihi. Quo jurante, adoravit IsraŽl Deum, conversus ad lectuli caput.
   1452 Genesis	Gen	1	48	1	His ita transactis, nuntiatum est Joseph quod aegrotaret pater suus : qui, assumptis duobus filiis Manasse et Ephraim, ire perrexit.
   1453 Genesis	Gen	1	48	2	Dictumque est seni : Ecce filius tuus Joseph venit ad te. Qui confortatus sedit in lectulo.
   1454 Genesis	Gen	1	48	3	Et ingresso ad se ait : Deus omnipotens apparuit mihi in Luza, quae est in terra Chanaan : benedixitque mihi,
   1455 Genesis	Gen	1	48	4	et ait : Ego te augebo et multiplicabo, et faciam te in turbas populorum : daboque tibi terram hanc, et semini tuo post te in possessionem sempiternam.
   1456 Genesis	Gen	1	48	5	Duo ergo filii tui, qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc venirem ad te, mei erunt : Ephraim et Manasses, sicut Ruben et Simeon reputabuntur mihi.
   1457 Genesis	Gen	1	48	6	Reliquos autem quos genueris post eos, tui erunt, et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis.
   1458 Genesis	Gen	1	48	7	Mihi enim, quando veniebam de Mesopotamia, mortua est Rachel in terra Chanaan in ipso itinere, eratque vernum tempus : et ingrediebar Ephratam, et sepelivi eam juxta viam Ephratae, quae alio nomine appellatur Bethlehem.
   1459 Genesis	Gen	1	48	8	Videns autem filios ejus dixit ad eum : Qui sunt isti ?
   1460 Genesis	Gen	1	48	9	Respondit : Filii mei sunt, quos donavit mihi Deus in hoc loco. Adduc, inquit, eos ad me, ut benedicam illis.
   1461 Genesis	Gen	1	48	10	Oculi enim IsraŽl caligabant prae nimia senectute, et clare videre non poterat. Applicitosque ad se, deosculatus et circumplexus eos,
   1462 Genesis	Gen	1	48	11	dixit ad filium suum : Non sum fraudatus aspectu tuo : insuper ostendit mihi Deus semen tuum.
   1463 Genesis	Gen	1	48	12	Cumque tulisset eos Joseph de gremio patris, adoravit pronus in terram.
   1464 Genesis	Gen	1	48	13	Et posuit Ephraim ad dexteram suam, id est, ad sinistram IsraŽl : Manassen vero in sinistra sua, ad dexteram scilicet patris, applicuitque ambos ad eum.
   1465 Genesis	Gen	1	48	14	Qui extendens manum dexteram, posuit super caput Ephraim minoris fratris : sinistram autem super caput Manasse qui major natu erat, commutans manus.
   1466 Genesis	Gen	1	48	15	Benedixitque Jacob filiis Joseph, et ait : Deus, in cujus conspectu ambulaverunt patres mei Abraham, et Isaac ; Deus qui pascit me ab adolescentia mea usque in praesentem diem :
   1467 Genesis	Gen	1	48	16	angelus, qui eruit me de cunctis malis, benedicat pueris istis : et invocetur super eos nomen meum, nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac, et crescant in multitudinem super terram.
   1468 Genesis	Gen	1	48	17	Videns autem Joseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim, graviter accepit : et apprehensam manum patris levare conatus est de capite Ephraim, et transferre super caput Manasse.
   1469 Genesis	Gen	1	48	18	Dixitque ad patrem : Non ita convenit, pater : quia hic est primogenitus, pone dexteram tuam super caput ejus.
   1470 Genesis	Gen	1	48	19	Qui renuens, ait : Scio, fili mi, scio : et iste quidem erit in populos, et multiplicabitur : sed frater ejus minor, major erit illo : et semen illius crescet in gentes.
   1471 Genesis	Gen	1	48	20	Benedixitque eis in tempore illo, dicens : In te benedicetur IsraŽl, atque dicetur : Faciat tibi Deus sicut Ephraim, et sicut Manasse. Constituitque Ephraim ante Manassen.
   1472 Genesis	Gen	1	48	21	Et ait ad Joseph filium suum : En ego morior, et erit Deus vobiscum, reducetque vos ad terram patrum vestrorum.
   1473 Genesis	Gen	1	48	22	Do tibi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Amorrhaei in gladio et arcu meo.
   1474 Genesis	Gen	1	49	1	Vocavit autem Jacob filios suos, et ait eis : Congregamini, ut annuntiem quae ventura sunt vobis in diebus novissimis.
   1475 Genesis	Gen	1	49	2	[Congregamini, et audite, filii Jacob, audite IsraŽl patrem vestrum :
   1476 Genesis	Gen	1	49	3	Ruben, primogenitus meus, tu fortitudo mea, et principium doloris mei ; prior in donis, major in imperio.
   1477 Genesis	Gen	1	49	4	Effusus es sicut aqua, non crescas : quia ascendisti cubile patris tui, et maculasti stratum ejus.
   1478 Genesis	Gen	1	49	5	Simeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia.
   1479 Genesis	Gen	1	49	6	In consilium eorum non veniat anima mea, et in coetu illorum non sit gloria mea : quia in furore suo occiderunt virum, et in voluntate sua suffoderunt murum.
   1480 Genesis	Gen	1	49	7	Maledictus furor eorum, quia pertinax : et indignatio eorum, quia dura : dividam eos in Jacob, et dispergam eos in IsraŽl.
   1481 Genesis	Gen	1	49	8	Juda, te laudabunt fratres tui : manus tua in cervicibus inimicorum tuorum, adorabunt te filii patris tui.
   1482 Genesis	Gen	1	49	9	Catulus leonis Juda : ad praedam, fili mi, ascendisti : requiescens accubuisti ut leo, et quasi leaena : quis suscitabit eum ?
   1483 Genesis	Gen	1	49	10	Non auferetur sceptrum de Juda, et dux de femore ejus, donec veniat qui mittendus est, et ipse erit expectatio gentium.
   1484 Genesis	Gen	1	49	11	Ligans ad vineam pullum suum, et ad vitem, o fili mi, asinam suam, lavabit in vino stolam suam et in sanguine uvae pallium suum.
   1485 Genesis	Gen	1	49	12	Pulchriores sunt oculi ejus vino, et dentes ejus lacte candidiores.
   1486 Genesis	Gen	1	49	13	Zabulon in littore maris habitabit, et in statione navium pertingens usque ad Sidonem.
   1487 Genesis	Gen	1	49	14	Issachar asinus fortis accubans inter terminos.
   1488 Genesis	Gen	1	49	15	Vidit requiem, quod esset bona et terram, quod optima : et supposuit humerum suum ad portandum, factusque est tributis serviens.
   1489 Genesis	Gen	1	49	16	Dan judicabit populum suum sicut et alia tribus in IsraŽl.
   1490 Genesis	Gen	1	49	17	Fiat Dan coluber in via, cerastes in semita, mordens ungulas equi, ut cadat ascensor ejus retro.
   1491 Genesis	Gen	1	49	18	Salutare tuum expectabo, Domine.
   1492 Genesis	Gen	1	49	19	Gad, accinctus praeliabitur ante eum : et ipse accingetur retrorsum.
   1493 Genesis	Gen	1	49	20	Aser, pinguis panis ejus, et praebebit delicias regibus.
   1494 Genesis	Gen	1	49	21	Nephthali, cervus emissus, et dans eloquia pulchritudinis.
   1495 Genesis	Gen	1	49	22	Filius accrescens Joseph, filius accrescens et decorus aspectu : filiae discurrerunt super murum.
   1496 Genesis	Gen	1	49	23	Sed exasperaverunt eum et jurgati sunt, invideruntque illi habentes jacula.
   1497 Genesis	Gen	1	49	24	Sedit in forti arcus ejus, et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius per manus potentis Jacob : inde pastor egressus est, lapis IsraŽl.
   1498 Genesis	Gen	1	49	25	Deus patris tui erit adjutor tuus, et omnipotens benedicet tibi benedictionibus caeli desuper, benedictionibus abyssi jacentis deorsum, benedictionibus uberum et vulvae.
   1499 Genesis	Gen	1	49	26	Benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum ejus, donec veniret desiderium collium aeternorum : fiant in capite Joseph, et in vertice Nazaraei inter fratres suos.
   1500 Genesis	Gen	1	49	27	Benjamin lupus rapax, mane comedat praedam, et vespere dividet spolia.]
   1501 Genesis	Gen	1	49	28	Omnes hi in tribubus IsraŽl duodecim : haec locutus est eis pater suus, benedixitque singulis benedictionibus propriis.
   1502 Genesis	Gen	1	49	29	Et praecepit eis, dicens : Ego congregor ad populum meum : sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hethaei,
   1503 Genesis	Gen	1	49	30	contra Mambre in terra Chanaan, quam emit Abraham cum agro ab Ephron Hethaeo in possessionem sepulchri.
   1504 Genesis	Gen	1	49	31	Ibi sepelierunt eum, et Saram uxorem ejus : ibi sepultus est Isaac cum Rebecca conjuge sua : ibi et Lia condita jacet.
   1505 Genesis	Gen	1	49	32	Finitisque mandatis quibus filios instruebat, collegit pedes suos super lectulum, et obiit : appositusque est ad populum suum.
   1506 Genesis	Gen	1	50	1	Quod cernens Joseph, ruit super faciem patris, flens et deosculans eum.
   1507 Genesis	Gen	1	50	2	Praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem.
   1508 Genesis	Gen	1	50	3	Quibus jussa explentibus, transierunt quadraginta dies : iste quippe mos erat cadaverum conditorum : flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus.
   1509 Genesis	Gen	1	50	4	Et expleto planctus tempore, locutus est Joseph ad familiam Pharaonis : Si inveni gratiam in conspectu vestro, loquimini in auribus Pharaonis :
   1510 Genesis	Gen	1	50	5	eo quod pater meus adjuraverit me dicens : En morior : in sepulchro meo, quod fodi mihi in terra Chanaan, sepelies me. Ascendam igitur, et sepeliam patrem meum, ac revertar.
   1511 Genesis	Gen	1	50	6	Dixitque ei Pharao : Ascende, et sepeli patrem tuum sicut adjuratus es.
   1512 Genesis	Gen	1	50	7	Quo ascendente, ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis, cunctique majores natu terrae Aegypti :
   1513 Genesis	Gen	1	50	8	domus Joseph cum fratribus suis, absque parvulis, et gregibus atque armentis, quae dereliquerant in terra Gessen.
   1514 Genesis	Gen	1	50	9	Habuit quoque in comitatu currus et equites : et facta est turba non modica.
   1515 Genesis	Gen	1	50	10	Veneruntque ad Aream Atad, quae sita est trans Jordanem : ubi celebrantes exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies.
   1516 Genesis	Gen	1	50	11	Quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan, dixerunt : Planctus magnus est iste Aegyptiis. Et idcirco vocatum est nomen loci illius, Planctus Aegypti.
   1517 Genesis	Gen	1	50	12	Fecerunt ergo filii Jacob sicut praeceperat eis :
   1518 Genesis	Gen	1	50	13	et portantes eum in terram Chanaan, sepelierunt eum in spelunca duplici, quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hethaeo, contra faciem Mambre.
   1519 Genesis	Gen	1	50	14	Reversusque est Joseph in Aegyptum cum fratribus suis, et omni comitatu, sepulto patre.
   1520 Genesis	Gen	1	50	15	Quo mortuo, timentes fratres ejus, et mutuo colloquentes : Ne forte memor sit injuriae quam passus est, et reddat nobis omne malum quod fecimus,
   1521 Genesis	Gen	1	50	16	mandaverunt ei dicentes : Pater tuus praecepit nobis antequam moreretur,
   1522 Genesis	Gen	1	50	17	ut haec tibi verbis illius diceremus : Obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum, et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te : nos quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc. Quibus auditis flevit Joseph.
   1523 Genesis	Gen	1	50	18	Veneruntque ad eum fratres sui : et proni adorantes in terram, dixerunt : Servi tui sumus.
   1524 Genesis	Gen	1	50	19	Quibus ille respondit : Nolite timere : num Dei possumus resistere voluntati ?
   1525 Genesis	Gen	1	50	20	Vos cogitastis de me malum : sed Deus vertit illud in bonum, ut exaltaret me, sicut in praesentiarum cernitis, et salvos faceret multos populos.
   1526 Genesis	Gen	1	50	21	Nolite timere : ego pascam vos et parvulos vestros : consolatusque est eos, et blande ac leniter est locutus.
   1527 Genesis	Gen	1	50	22	Et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui : vixitque centum decem annis. Et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem. Filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Joseph.
   1528 Genesis	Gen	1	50	23	Quibus transactis, locutus est fratribus suis : Post mortem meam Deus visitabit vos, et ascendere vos faciet de terra ista ad terram quam juravit Abraham, Isaac et Jacob.
   1529 Genesis	Gen	1	50	24	Cumque adjurasset eos atque dixisset : Deus visitabit vos, asportate ossa mea vobiscum de loco isto :
   1530 Genesis	Gen	1	50	25	mortuus est, expletis centum decem vitae suae annis. Et conditus aromatibus, repositus est in loculo in Aegypto.
   1531 Exodus	Exo	2	1	1	Haec sunt nomina filiorum IsraŽl qui ingressi sunt in Aegyptum cum Jacob : singuli cum domibus suis introierunt :
   1532 Exodus	Exo	2	1	2	Ruben, Simeon, Levi, Judas,
   1533 Exodus	Exo	2	1	3	Issachar, Zabulon et Benjamin,
   1534 Exodus	Exo	2	1	4	Dan et Nephthali, Gad et Aser.
   1535 Exodus	Exo	2	1	5	Erant igitur omnes animae eorum qui egressi sunt de femore Jacob, septuaginta : Joseph autem in Aegypto erat.
   1536 Exodus	Exo	2	1	6	Quo mortuo, et universis fratribus ejus, omnique cognatione illa,
   1537 Exodus	Exo	2	1	7	filii IsraŽl creverunt, et quasi germinantes multiplicati sunt : ac roborati nimis, impleverunt terram.
   1538 Exodus	Exo	2	1	8	Surrexit interea rex novus super Aegyptum, qui ignorabat Joseph.
   1539 Exodus	Exo	2	1	9	Et ait ad populum suum : Ecce, populus filiorum IsraŽl multus, et fortior nobis est.
   1540 Exodus	Exo	2	1	10	Venite, sapienter opprimamus eum, ne forte multiplicetur : et si ingruerit contra nos bellum, addatur inimicis nostris, expugnatisque nobis egrediatur de terra.
   1541 Exodus	Exo	2	1	11	Praeposuit itaque eis magistros operum, ut affligerent eos oneribus : aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni, Phithom et Ramesses.
   1542 Exodus	Exo	2	1	12	Quantoque opprimebant eos, tanto magis multiplicabantur, et crescebant :
   1543 Exodus	Exo	2	1	13	oderantque filios IsraŽl Aegyptii, et affligebant illudentes eis,
   1544 Exodus	Exo	2	1	14	atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris, omnique famulatu, quo in terrae operibus premebantur.
   1545 Exodus	Exo	2	1	15	Dixit autem rex Aegypti obstetricibus Hebraeorum, quarum una vocabatur Sephora, altera Phua,
   1546 Exodus	Exo	2	1	16	praecipiens eis : Quando obstetricabitis Hebraeas, et partus tempus advenerit : si masculus fuerit, interficite eum : si femina, reservate.
   1547 Exodus	Exo	2	1	17	Timuerunt autem obstetrices Deum, et non fecerunt juxta praeceptum regis Aegypti, sed conservabant mares.
   1548 Exodus	Exo	2	1	18	Quibus ad se accersitis, rex ait : Quidnam est hoc quod facere voluistis, ut pueros servaretis ?
   1549 Exodus	Exo	2	1	19	Quae responderunt : Non sunt Hebreae sicut aegyptiae mulieres : ipsae enim obstetricandi habent scientiam, et priusquam veniamus ad eas, pariunt.
   1550 Exodus	Exo	2	1	20	Bene ergo fecit Deus obstetricibus : et crevit populus, confortatusque est nimis.
   1551 Exodus	Exo	2	1	21	Et quia timuerunt obstetrices Deum, aedificavit eis domos.
   1552 Exodus	Exo	2	1	22	Praecepit ergo Pharao omni populo suo, dicens : Quidquid masculini sexus natum fuerit, in flumen projicite : quidquid feminini, reservate.
   1553 Exodus	Exo	2	2	1	Egressus est post haec vir de domo Levi : et accepit uxorem stirpis suae.
   1554 Exodus	Exo	2	2	2	Quae concepit, et peperit filium : et videns eum elegantem, abscondit tribus mensibus.
   1555 Exodus	Exo	2	2	3	Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice : posuitque intus infantulum, et exposuit eum in carecto ripae fluminis,
   1556 Exodus	Exo	2	2	4	stante procul sorore ejus, et considerante eventum rei.
   1557 Exodus	Exo	2	2	5	Ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine : et puellae ejus gradiebantur per crepidinem alvei. Quae cum vidisset fiscellam in papyrione, misit unam e famulabus suis : et allatam
   1558 Exodus	Exo	2	2	6	aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, miserta ejus, ait : De infantibus Hebraeorum est hic.
   1559 Exodus	Exo	2	2	7	Cui soror pueri : Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi mulierem hebraeam, quae nutrire possit infantulum ?
   1560 Exodus	Exo	2	2	8	Respondit : Vade. Perrexit puella et vocavit matrem suam.
   1561 Exodus	Exo	2	2	9	Ad quam locuta filia Pharaonis : Accipe, ait, puerum istum, et nutri mihi : ego dabo tibi mercedem tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum : adultumque tradidit filiae Pharaonis.
   1562 Exodus	Exo	2	2	10	Quem illa adoptavit in locum filii, vocavitque nomen ejus Moyses, dicens : Quia de aqua tuli eum.
   1563 Exodus	Exo	2	2	11	In diebus illis postquam creverat Moyses, egressus est ad fratres suos : viditque afflictionem eorum, et virum aegyptium percutientem quemdam de Hebraeis fratribus suis.
   1564 Exodus	Exo	2	2	12	Cumque circumspexisset huc atque illuc, et nullum adesse vidisset, percussum Aegyptium abscondit sabulo.
   1565 Exodus	Exo	2	2	13	Et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes : dixitque ei qui faciebat injuriam : Quare percutis proximum tuum ?
   1566 Exodus	Exo	2	2	14	Qui respondit : Quis te constituit principem et judicem super nos ? num occidere me tu vis, sicut heri occidisti Aegyptium ? Timuit Moyses, et ait : Quomodo palam factum est verbum istud ?
   1567 Exodus	Exo	2	2	15	Audivitque Pharao sermonem hunc, et quaerebat occidere Moysen : qui fugiens de conspectu ejus, moratus est in terra Madian, et sedit juxta puteum.
   1568 Exodus	Exo	2	2	16	Erant autem sacerdoti Madian septem filiae, quae venerunt ad hauriendam aquam : et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui.
   1569 Exodus	Exo	2	2	17	Supervenere pastores, et ejecerunt eas : surrexitque Moyses, et defensis puellis, adaquavit oves earum.
   1570 Exodus	Exo	2	2	18	Quae cum revertissent ad Raguel patrem suum, dixit ad eas : Cur velocius venistis solito ?
   1571 Exodus	Exo	2	2	19	Responderunt : Vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum : insuper et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus.
   1572 Exodus	Exo	2	2	20	At ille : Ubi est ? inquit : quare dimisistis hominem ? vocate eum ut comedat panem.
   1573 Exodus	Exo	2	2	21	Juravit ergo Moyses quod habitaret cum eo. Accepitque Sephoram filiam ejus uxorem :
   1574 Exodus	Exo	2	2	22	quae peperit ei filium, quem vocavit Gersam, dicens : Advena fui in terra aliena. Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezer, dicens : Deus enim patris mei adjutor meus eripuit me de manu Pharaonis.
   1575 Exodus	Exo	2	2	23	Post multum vero tempore mortuus est rex Aegypti : et ingemiscentes filii IsraŽl, propter opera vociferati sunt : ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus.
   1576 Exodus	Exo	2	2	24	Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est foederis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob.
   1577 Exodus	Exo	2	2	25	Et respexit Dominus filios IsraŽl et cognovit eos.
   1578 Exodus	Exo	2	3	1	Moyses autem pascebat oves Jethro soceri sui sacerdotis Madian : cumque minasset gregem ad interiora deserti, venit ad montem Dei Horeb.
   1579 Exodus	Exo	2	3	2	Apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi : et videbat quod rubus arderet, et non combureretur.
   1580 Exodus	Exo	2	3	3	Dixit ergo Moyses : Vadam, et videbo visionem hanc magnam, quare non comburatur rubus.
   1581 Exodus	Exo	2	3	4	Cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum, vocavit eum de medio rubi, et ait : Moyses, Moyses. Qui respondit : Adsum.
   1582 Exodus	Exo	2	3	5	At ille : Ne appropies, inquit, huc : solve calceamentum de pedibus tuis : locus enim, in quo stas, terra sancta est.
   1583 Exodus	Exo	2	3	6	Et ait : Ego sum Deus patris tui, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob. Abscondit Moyses faciem suam : non enim audebat aspicere contra Deum.
   1584 Exodus	Exo	2	3	7	Cui ait Dominus : Vidi afflictionem populi mei in Aegypto, et clamorem ejus audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus :
   1585 Exodus	Exo	2	3	8	et sciens dolorem ejus, descendi ut liberem eum de manibus Aegyptiorum, et educam de terra illa in terram bonam, et spatiosam, in terram quae fluit lacte et melle, ad loca Chananaei et Hethaei, et Amorrhaei, et Pherezaei, et Hevaei, et Jebusaei.
   1586 Exodus	Exo	2	3	9	Clamor ergo filiorum IsraŽl venit ad me : vidique afflictionem eorum, qua ab Aegyptiis opprimuntur.
   1587 Exodus	Exo	2	3	10	Sed veni, et mittam te ad Pharaonem, ut educas populum meum, filios IsraŽl, de Aegypto.
   1588 Exodus	Exo	2	3	11	Dixitque Moyses ad Deum : Quis sum ego ut vadam ad Pharaonem, et educam filios IsraŽl de Aegypto ?
   1589 Exodus	Exo	2	3	12	Qui dixit ei : Ego ero tecum : et hoc habebis signum, quod miserim te : cum eduxeris populum meum de Aegypto, immolabis Deo super montem istum.
   1590 Exodus	Exo	2	3	13	Ait Moyses ad Deum : Ecce ego vadam ad filios IsraŽl, et dicam eis : Deus patrum vestrorum misit me ad vos. Si dixerint mihi : Quod est nomen ejus ? quid dicam eis ?
   1591 Exodus	Exo	2	3	14	Dixit Deus ad Moysen : Ego sum qui sum. Ait : Sic dices filiis IsraŽl : Qui est, misit me ad vos.
   1592 Exodus	Exo	2	3	15	Dixitque iterum Deus ad Moysen : Haec dices filiis IsraŽl : Dominus Deus patrum vestrorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, misit me ad vos : hoc nomen mihi est in aeternum, et hoc memoriale meum in generationem et generationem.
   1593 Exodus	Exo	2	3	16	Vade, et congrega seniores IsraŽl, et dices ad eos : Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, dicens : Visitans visitavi vos : et vidi omnia quae acciderunt vobis in Aegypto.
   1594 Exodus	Exo	2	3	17	Et dixi ut educam vos de afflictione Aegypti in terram Chananaei, et Hethaei, et Amorrhaei, et Pherezaei, et Hevaei, et Jebusaei, ad terram fluentem lacte et melle.
   1595 Exodus	Exo	2	3	18	Et audient vocem tuam : ingredierisque tu, et seniores IsraŽl, ad regem Aegypti, et dices ad eum : Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos : ibimus viam trium dierum in solitudinem, ut immolemus Domino Deo nostro.
   1596 Exodus	Exo	2	3	19	Sed ego scio quod non dimittet vos rex Aegypti ut eatis nisi per manum validam.
   1597 Exodus	Exo	2	3	20	Extendam enim manum meam, et percutiam Aegyptum in cunctis mirabilibus meis, quae facturus sum in medio eorum : post haec dimittet vos.
   1598 Exodus	Exo	2	3	21	Daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis : et cum egrediemini, non exibitis vacui :
   1599 Exodus	Exo	2	3	22	sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita sua, vasa argentea et aurea, ac vestes : ponetisque eas super filios et filias vestras, et spoliabitis Aegyptum.
   1600 Exodus	Exo	2	4	1	Respondens Moyses ait : Non credent mihi, neque audient vocem meam, sed dicent : Non apparuit tibi Dominus.
   1601 Exodus	Exo	2	4	2	Dixit ergo ad eum : Quid est quod tenes in manu tua ? Respondit : Virga.
   1602 Exodus	Exo	2	4	3	Dixitque Dominus : Projice eam in terram. Projecit, et versa est in colubrum, ita ut fugeret Moyses.
   1603 Exodus	Exo	2	4	4	Dixitque Dominus : Extende manum tuam, et apprehende caudam ejus. Extendit, et tenuit, versaque est in virgam.
   1604 Exodus	Exo	2	4	5	Ut credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob.
   1605 Exodus	Exo	2	4	6	Dixitque Dominus rursum : Mitte manum tuam in sinum tuum. Quam cum misisset in sinum, protulit leprosam instar nivis.
   1606 Exodus	Exo	2	4	7	Retrahe, ait, manum tuam in sinum tuum. Retraxit, et protulit iterum, et erat similis carni reliquae.
   1607 Exodus	Exo	2	4	8	Si non crediderint, inquit, tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent verbo signi sequentis.
   1608 Exodus	Exo	2	4	9	Quod si nec duobus quidem his signis crediderint, neque audierint vocem tuam : sume aquam fluminis, et effunde eam super aridam, et quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem.
   1609 Exodus	Exo	2	4	10	Ait Moyses : Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius : et ex quo locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris linguae sum.
   1610 Exodus	Exo	2	4	11	Dixit Dominus ad eum : Quis fecit os hominis ? aut quis fabricatus est mutum et surdum, videntem et caecum ? nonne ego ?
   1611 Exodus	Exo	2	4	12	Perge, igitur, et ego ero in ore tuo : doceboque te quid loquaris.
   1612 Exodus	Exo	2	4	13	At ille : Obsecro, inquit, Domine, mitte quem missurus es.
   1613 Exodus	Exo	2	4	14	Iratus Dominus in Moysen, ait : Aaron frater tuus Levites, scio quod eloquens sit : ecce ipse egreditur in occursum tuum, vidensque te laetabitur corde.
   1614 Exodus	Exo	2	4	15	Loquere ad eum, et pone verba mea in ore ejus : et ego ero in ore tuo, et in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis.
   1615 Exodus	Exo	2	4	16	Ipse loquetur pro te ad populum, et erit os tuum : tu autem eris ei in his quae ad Deum pertinent.
   1616 Exodus	Exo	2	4	17	Virgam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus es signa.
   1617 Exodus	Exo	2	4	18	Abiit Moyses, et reversus est ad Jethro socerum suum, dixitque ei : Vadam et revertar ad fratres meos in Aegyptum, ut videam si adhuc vivant. Cui ait Jethro : Vade in pace.
   1618 Exodus	Exo	2	4	19	Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian : Vade, et revertere in Aegyptum, mortui sunt enim omnes qui quaerebant animam tuam.
   1619 Exodus	Exo	2	4	20	Tulit ergo Moyses uxorem suam, et filios suos, et imposuit eos super asinum : reversusque est in Aegyptum, portans virgam Dei in manu sua.
   1620 Exodus	Exo	2	4	21	Dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum : Vide ut omnia ostenta quae posui in manu tua, facias coram Pharaone : ego indurabo cor ejus, et non dimittet populum.
   1621 Exodus	Exo	2	4	22	Dicesque ad eum : Haec dicit Dominus : Filius meus primogenitus IsraŽl.
   1622 Exodus	Exo	2	4	23	Dixi tibi : Dimitte filium meum ut serviat mihi ; et noluisti dimittere eum : ecce ego interficiam filium tuum primogenitum.
   1623 Exodus	Exo	2	4	24	Cumque esset in itinere, in diversorio occurrit ei Dominus, et volebat occidere eum.
   1624 Exodus	Exo	2	4	25	Tulit idcirco Sephora acutissimam petram, et circumcidit praeputium filii sui, tetigitque pedes ejus, et ait : Sponsus sanguinum tu mihi es.
   1625 Exodus	Exo	2	4	26	Et dimisit eum postquam dixerat : Sponsus sanguinum ob circumcisionem.
   1626 Exodus	Exo	2	4	27	Dixit autem Dominus ad Aaron : Vade in occursum Moysi in desertum. Qui perrexit obviam ei in montem Dei, et osculatus est eum.
   1627 Exodus	Exo	2	4	28	Narravitque Moyses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum, et signa quae mandaverat.
   1628 Exodus	Exo	2	4	29	Veneruntque simul, et congregaverunt cunctos seniores filiorum IsraŽl.
   1629 Exodus	Exo	2	4	30	Locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Moysen : et fecit signa coram populo,
   1630 Exodus	Exo	2	4	31	et credidit populus. Audieruntque quod visitasset Dominus filios IsraŽl, et respexisset afflictionem illorum : et proni adoraverunt.
   1631 Exodus	Exo	2	5	1	Post haec ingressi sunt Moyses et Aaron, et dixerunt Pharaoni : Haec dicit Dominus Deus IsraŽl : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto.
   1632 Exodus	Exo	2	5	2	At ille respondit : Quis est Dominus, ut audiam vocem ejus, et dimittam IsraŽl ? nescio Dominum, et IsraŽl non dimittam.
   1633 Exodus	Exo	2	5	3	Dixeruntque : Deus Hebraeorum vocavit nos, ut eamus viam trium dierum in solitudinem, et sacrificemus Domino Deo nostro : ne forte accidat nobis pestis aut gladius.
   1634 Exodus	Exo	2	5	4	Ait ad eos rex Aegypti : Quare Moyses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ? ite ad onera vestra.
   1635 Exodus	Exo	2	5	5	Dixitque Pharao : Multus est populus terrae : videtis quod turba succreverit : quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus ?
   1636 Exodus	Exo	2	5	6	Praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi, dicens :
   1637 Exodus	Exo	2	5	7	Nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres, sicut prius : sed ipsi vadant, et colligant stipulas.
   1638 Exodus	Exo	2	5	8	Et mensuram laterum, quam prius faciebant, imponetis super eos, nec minuetis quidquam : vacant enim, et idcirco vociferantur, dicentes : Eamus, et sacrificemus Deo nostro.
   1639 Exodus	Exo	2	5	9	Opprimantur operibus, et expleant ea : ut non acquiescant verbis mendacibus.
   1640 Exodus	Exo	2	5	10	Igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum, dixerunt : Sic dicit Pharao : Non do vobis paleas :
   1641 Exodus	Exo	2	5	11	ite, et colligite sicubi invenire poteritis, nec minuetur quidquam de opere vestro.
   1642 Exodus	Exo	2	5	12	Dispersusque est populus per omnem terram Aegypti ad colligendas paleas.
   1643 Exodus	Exo	2	5	13	Praefecti quoque operum instabant, dicentes : Complete opus vestrum quotidie, ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleae.
   1644 Exodus	Exo	2	5	14	Flagellatique sunt qui praeerant operibus filiorum IsraŽl, ab exactoribus Pharaonis, dicentibus : Quare non impletis mensuram laterum sicut prius, nec heri, nec hodie ?
   1645 Exodus	Exo	2	5	15	Veneruntque praepositi filiorum IsraŽl, et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes : Cur ita agis contra servos tuos ?
   1646 Exodus	Exo	2	5	16	paleae non dantur nobis, et lateres similiter imperantur : en famuli tui flagellis caedimur, et injuste agitur contra populum tuum.
   1647 Exodus	Exo	2	5	17	Qui ait : Vacatis otio, et idcirco dicitis : Eamus, et sacrificemus Domino.
   1648 Exodus	Exo	2	5	18	Ite ergo, et operamini : paleae non dabuntur vobis, et reddetis consuetum numerum laterum.
   1649 Exodus	Exo	2	5	19	Videbantque se praepositi filiorum IsraŽl in malo, eo quod diceretur eis : Non minuetur quidquam de lateribus per singulos dies.
   1650 Exodus	Exo	2	5	20	Occurreruntque Moysi et Aaron, qui stabant ex adverso, egredientibus a Pharaone :
   1651 Exodus	Exo	2	5	21	et dixerunt ad eos : Videat Dominus et judicet, quoniam foetere fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et praebuistis ei gladium, ut occideret nos.
   1652 Exodus	Exo	2	5	22	Reversusque est Moyses ad Dominum, et ait : Domine, cur afflixisti populum istum ? quare misisti me ?
   1653 Exodus	Exo	2	5	23	ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer in nomine tuo, afflixit populum tuum : et non liberasti eos.
   1654 Exodus	Exo	2	6	1	Dixitque Dominus ad Moysen : Nunc videbis quae facturus sim Pharaoni : per manum enim fortem dimittet eos, et in manu robusta ejiciet illos de terra sua.
   1655 Exodus	Exo	2	6	2	Locutusque est Dominus ad Moysen dicens : Ego Dominus
   1656 Exodus	Exo	2	6	3	qui apparui Abraham, Isaac et Jacob in Deo omnipotente : et nomen meum Adonai non indicavi eis.
   1657 Exodus	Exo	2	6	4	Pepigique foedus cum eis, ut darem eis terram Chanaan, terram peregrinationis eorum, in qua fuerunt advenae.
   1658 Exodus	Exo	2	6	5	Ego audivi gemitum filiorum IsraŽl, quo Aegyptii oppresserunt eos : et recordatus sum pacti mei.
   1659 Exodus	Exo	2	6	6	Ideo dic filiis IsraŽl : Ego Dominus qui educam vos de ergastulo Aegyptiorum, et eruam de servitute, ac redimam in brachio excelso et judiciis magnis.
   1660 Exodus	Exo	2	6	7	Et assumam vos mihi in populum, et ero vester Deus : et scietis quod ego sum Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum,
   1661 Exodus	Exo	2	6	8	et induxerim in terram, super quam levavi manum meam ut darem eam Abraham, Isaac et Jacob : daboque illam vobis possidendam. Ego Dominus.
   1662 Exodus	Exo	2	6	9	Narravit ergo Moyses omnia filiis IsraŽl : qui non acquieverunt ei propter angustiam spiritus, et opus durissimum.
   1663 Exodus	Exo	2	6	10	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   1664 Exodus	Exo	2	6	11	Ingredere, et loquere ad Pharaonem regem Aegypti, ut dimittat filios IsraŽl de terra sua.
   1665 Exodus	Exo	2	6	12	Respondit Moyses coram Domino : Ecce filii IsraŽl non audiunt me : et quomodo audiet Pharao, praesertim cum incircumcisus sim labiis ?
   1666 Exodus	Exo	2	6	13	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, et dedit mandatum ad filios IsraŽl, et ad Pharaonem regem Aegypti ut educerent filios IsraŽl de terra Aegypti.
   1667 Exodus	Exo	2	6	14	Isti sunt principes domorum per familias suas. Filii Ruben primogeniti IsraŽlis : Henoch et Phallu, Hesron et Charmi :
   1668 Exodus	Exo	2	6	15	hae cognationes Ruben. Filii Simeon : Jamuel, et Jamin, et Ahod, et Jachin, et Soar, et Saul filius Chananitidis : hae progenies Simeon.
   1669 Exodus	Exo	2	6	16	Et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas : Gerson, et Caath, et Merari. Anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem.
   1670 Exodus	Exo	2	6	17	Filii Gerson : Lobni et Semei, per cognationes suas.
   1671 Exodus	Exo	2	6	18	Filii Caath : Amram, et Isaar, et Hebron, et Oziel ; anni quoque vitae Caath, centum triginta tres.
   1672 Exodus	Exo	2	6	19	Filii Merari : Moholi et Musi : hae cognationes Levi per familias suas.
   1673 Exodus	Exo	2	6	20	Accepit autem Amram uxorem Jochabed patruelem suam : quae peperit ei Aaron et Moysen. Fueruntque anni vitae Amram, centum triginta septem.
   1674 Exodus	Exo	2	6	21	Filii quoque Isaar : Core, et Nepheg, et Zechri.
   1675 Exodus	Exo	2	6	22	Filii quoque Oziel : MisaŽl, et Elisaphan, et Sethri.
   1676 Exodus	Exo	2	6	23	Accepit autem Aaron uxorem Elisabeth filiam Aminadab, sororem Nahason, quae peperit ei Nadab, et Abiu, et Eleazar, et Ithamar.
   1677 Exodus	Exo	2	6	24	Filii quoque Core : Aser, et Elcana, et Abiasaph : hae sunt cognationes Coritarum.
   1678 Exodus	Exo	2	6	25	At vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutiel : quae peperit ei Phinees. Hi sunt principes familiarum Leviticarum per cognationes suas.
   1679 Exodus	Exo	2	6	26	Iste est Aaron et Moyses, quibus praecepit Dominus ut educerent filios IsraŽl de terra Aegypti per turmas suas.
   1680 Exodus	Exo	2	6	27	Hi sunt, qui loquuntur ad Pharaonem regem Aegypti, ut educant filios IsraŽl de Aegypto : iste est Moyses et Aaron,
   1681 Exodus	Exo	2	6	28	in die qua locutus est Dominus ad Moysen, in terra Aegypti.
   1682 Exodus	Exo	2	6	29	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : Ego Dominus : loquere ad Pharaonem regem Aegypti, omnia quae ego loquor tibi.
   1683 Exodus	Exo	2	6	30	Et ait Moyses coram Domino : En incircumcisus labiis sum, quomodo audiet me Pharao ?
   1684 Exodus	Exo	2	7	1	Dixitque Dominus ad Moysen : Ecce constitui te Deum Pharaonis : et Aaron frater tuus erit propheta tuus.
   1685 Exodus	Exo	2	7	2	Tu loqueris ei omnia quae mando tibi : et ille loquetur ad Pharaonem, ut dimittat filios IsraŽl de terra sua.
   1686 Exodus	Exo	2	7	3	Sed ego indurabo cor ejus, et multiplicabo signa et ostenta mea in terra Aegypti,
   1687 Exodus	Exo	2	7	4	et non audiet vos : immittamque manum meam super Aegyptum, et educam exercitum et populum meum filios IsraŽl de terra Aegypti per judicia maxima.
   1688 Exodus	Exo	2	7	5	Et scient Aegyptii quia ego sum Dominus qui extenderim manum meam super Aegyptum, et eduxerim filios IsraŽl de medio eorum.
   1689 Exodus	Exo	2	7	6	Fecit itaque Moyses et Aaron sicut praeceperat Dominus : ita egerunt.
   1690 Exodus	Exo	2	7	7	Erat autem Moyses octoginta annorum, et Aaron octoginta trium, quando locuti sunt ad Pharaonem.
   1691 Exodus	Exo	2	7	8	Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron :
   1692 Exodus	Exo	2	7	9	Cum dixerit vobis Pharao, Ostendite signa : dices ad Aaron : Tolle virgam tuam, et projice eam coram Pharaone, ac vertetur in colubrum.
   1693 Exodus	Exo	2	7	10	Ingressi itaque Moyses et Aaron ad Pharaonem, fecerunt sicut praeceperat Dominus : tulitque Aaron virgam coram Pharaone et servis ejus, quae versa est in colubrum.
   1694 Exodus	Exo	2	7	11	Vocavit autem Pharao sapientes et maleficos : et fecerunt etiam ipsi per incantationes aegyptiacas et arcana quaedam similiter.
   1695 Exodus	Exo	2	7	12	Projeceruntque singuli virgas suas, quae versae sunt in dracones : sed devoravit virga Aaron virgas eorum.
   1696 Exodus	Exo	2	7	13	Induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut praeceperat Dominus.
   1697 Exodus	Exo	2	7	14	Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingravatum est cor Pharaonis : non vult dimittere populum.
   1698 Exodus	Exo	2	7	15	Vade ad eum mane, ecce egredietur ad aquas : et stabis in occursum ejus super ripam fluminis : et virgam quae conversa est in draconem, tolles in manu tua.
   1699 Exodus	Exo	2	7	16	Dicesque ad eum : Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te, dicens : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto : et usque ad praesens audire noluisti.
   1700 Exodus	Exo	2	7	17	Haec igitur dicit Dominus : In hoc scies quod sim Dominus : ecce percutiam virga, quae in manu mea est, aquam fluminis, et vertetur in sanguinem.
   1701 Exodus	Exo	2	7	18	Pisces quoque, qui sunt in fluvio, morientur, et computrescent aquae, et affligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis.
   1702 Exodus	Exo	2	7	19	Dixit quoque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Tolle virgam tuam, et extende manum tuam super aquas Aegypti, et super fluvios eorum, et rivos ac paludes, et omnes lacus aquarum, ut vertantur in sanguinem : et sit cruor in omni terra Aegypti, tam in ligneis vasis quam in saxeis.
   1703 Exodus	Exo	2	7	20	Feceruntque Moyses et Aaron sicut praeceperat Dominus : et elevans virgam percussit aquam fluminis coram Pharaone et servis ejus : quae versa est in sanguinem.
   1704 Exodus	Exo	2	7	21	Et pisces, qui erant in flumine, mortui sunt : computruitque fluvius, et non poterant Aegyptii bibere aquam fluminis, et fuit sanguis in tota terra Aegypti.
   1705 Exodus	Exo	2	7	22	Feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis : et induratum est cor Pharaonis, nec audivit eos, sicut praeceperat Dominus.
   1706 Exodus	Exo	2	7	23	Avertitque se, et ingressus est domum suam, nec apposuit cor etiam hac vice.
   1707 Exodus	Exo	2	7	24	Foderunt autem omnes Aegyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent : non enim poterant bibere de aqua fluminis.
   1708 Exodus	Exo	2	7	25	Impletique sunt septem dies, postquam percussit Dominus fluvium.
   1709 Exodus	Exo	2	8	1	Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum : Haec dicit Dominus : Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi :
   1710 Exodus	Exo	2	8	2	sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis,
   1711 Exodus	Exo	2	8	3	et ebulliet fluvius ranas : quae ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum :
   1712 Exodus	Exo	2	8	4	et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ranae.
   1713 Exodus	Exo	2	8	5	Dixitque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram Aegypti.
   1714 Exodus	Exo	2	8	6	Et extendit Aaron manum super aquas Aegypti, et ascenderunt ranae, operueruntque terram Aegypti.
   1715 Exodus	Exo	2	8	7	Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram Aegypti.
   1716 Exodus	Exo	2	8	8	Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino.
   1717 Exodus	Exo	2	8	9	Dixitque Moyses ad Pharaonem : Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ranae a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remaneant.
   1718 Exodus	Exo	2	8	10	Qui respondit : Cras. At ille : Juxta, inquit, verbum tuum faciam : ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster.
   1719 Exodus	Exo	2	8	11	Et recedent ranae a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remanebunt.
   1720 Exodus	Exo	2	8	12	Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone : et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni.
   1721 Exodus	Exo	2	8	13	Fecitque Dominus juxta verbum Moysi : et mortuae sunt ranae de domibus, et de villis, et de agris.
   1722 Exodus	Exo	2	8	14	Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra.
   1723 Exodus	Exo	2	8	15	Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut praeceperat Dominus.
   1724 Exodus	Exo	2	8	16	Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere ad Aaron : Extende virgam tuam, et percute pulverem terrae : et sint sciniphes in universa terra Aegypti.
   1725 Exodus	Exo	2	8	17	Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens : percussitque pulverem terrae, et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis : omnis pulvis terrae versus est in sciniphes per totam terram Aegypti.
   1726 Exodus	Exo	2	8	18	Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt : erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis.
   1727 Exodus	Exo	2	8	19	Et dixerunt malefici ad Pharaonem : Digitus Dei est hic ; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut praeceperat Dominus.
   1728 Exodus	Exo	2	8	20	Dixit quoque Dominus ad Moysen : Consurge diluculo, et sta coram Pharaone : egredietur enim ad aquas : et dices ad eum : Haec dicit Dominus : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
   1729 Exodus	Exo	2	8	21	Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum : et implebuntur domus Aegyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint.
   1730 Exodus	Exo	2	8	22	Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscae : et scias quoniam ego Dominus in medio terrae.
   1731 Exodus	Exo	2	8	23	Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum : cras erit signum istud.
   1732 Exodus	Exo	2	8	24	Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram Aegypti : corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis.
   1733 Exodus	Exo	2	8	25	Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis : Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac.
   1734 Exodus	Exo	2	8	26	Et ait Moyses : Non potest ita fieri : abominationes enim Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro : quod si mactaverimus ea quae colunt Aegyptii coram eis, lapidibus nos obruent.
   1735 Exodus	Exo	2	8	27	Viam trium dierum pergemus in solitudinem : et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut praecepit nobis.
   1736 Exodus	Exo	2	8	28	Dixitque Pharao : Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto : verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me.
   1737 Exodus	Exo	2	8	29	At ait Moyses : Egressus a te, orabo Dominum : et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras : verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino.
   1738 Exodus	Exo	2	8	30	Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum.
   1739 Exodus	Exo	2	8	31	Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus : non superfuit ne una quidem.
   1740 Exodus	Exo	2	8	32	Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum.
   1741 Exodus	Exo	2	9	1	Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et loquere ad eum : Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
   1742 Exodus	Exo	2	9	2	Quod si adhuc renuis, et retines eos,
   1743 Exodus	Exo	2	9	3	ecce manus mea erit super agros tuos, et super equos, et asinos, et camelos, et boves, et oves, pestis valde gravis.
   1744 Exodus	Exo	2	9	4	Et faciet Dominus mirabile inter possessiones IsraŽl et possessiones Aegyptiorum, ut nihil omnino pereat ex eis quae pertinent ad filios IsraŽl.
   1745 Exodus	Exo	2	9	5	Constituitque Dominus tempus, dicens : Cras faciet Dominus verbum istud in terra.
   1746 Exodus	Exo	2	9	6	Fecit ergo Dominus verbum hoc altera die : mortuaque sunt omnia animantia Aegyptiorum ; de animalibus vero filiorum IsraŽl, nihil omnino periit.
   1747 Exodus	Exo	2	9	7	Et misit Pharao ad videndum : nec erat quidquam mortuum de his quae possidebat IsraŽl. Ingravatumque est cor Pharaonis, et non dimisit populum.
   1748 Exodus	Exo	2	9	8	Et dixit Dominus ad Moysen et Aaron : Tollite plenas manus cineris de camino, et spargat illum Moyses in caelum coram Pharaone.
   1749 Exodus	Exo	2	9	9	Sitque pulvis super omnem terram Aegypti : erunt enim in hominibus et jumentis ulcera, et vesicae turgentes in universa terra Aegypti.
   1750 Exodus	Exo	2	9	10	Tuleruntque cinerem de camino, et steterunt coram Pharaone, et sparsit illum Moyses in caelum : factaque sunt ulcera vesicarum turgentium in hominibus et jumentis :
   1751 Exodus	Exo	2	9	11	nec poterant malefici stare coram Moyse propter ulcera quae in illis erant, et in omni terra Aegypti.
   1752 Exodus	Exo	2	9	12	Induravitque Dominus cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut locutus est Dominus ad Moysen.
   1753 Exodus	Exo	2	9	13	Dixitque Dominus ad Moysen : Mane consurge, et sta coram Pharaone, et dices ad eum : Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
   1754 Exodus	Exo	2	9	14	Quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum, et super servos tuos, et super populum tuum : ut scias quod non sit similis mei in omni terra.
   1755 Exodus	Exo	2	9	15	Nunc enim extendens manum percutiam te, et populum tuum peste, peribisque de terra.
   1756 Exodus	Exo	2	9	16	Idcirco autem posui te, ut ostendam in te fortitudinem meam, et narretur nomen meum in omni terra.
   1757 Exodus	Exo	2	9	17	Adhuc retines populum meum, et non vis dimittere eum ?
   1758 Exodus	Exo	2	9	18	En pluam cras hac ipsa hora grandinem multam nimis, qualis non fuit in Aegypto a die qua fundata est, usque in praesens tempus.
   1759 Exodus	Exo	2	9	19	Mitte ergo jam nunc, et congrega jumenta tua, et omnia quae habes in agro : homines enim, et jumenta, et universa quae inventa fuerint foris, nec congregata de agris, cecideritque super ea grando, morientur.
   1760 Exodus	Exo	2	9	20	Qui timuit verbum Domini de servis Pharaonis, facit confugere servos suos et jumenta in domos :
   1761 Exodus	Exo	2	9	21	qui autem neglexit sermonem Domini, dimisit servos suos et jumenta in agris.
   1762 Exodus	Exo	2	9	22	Et dixit Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in caelum, ut fiat grando in universa terra Aegypti super homines, et super jumenta, et super omnem herbam agri in terra Aegypti.
   1763 Exodus	Exo	2	9	23	Extenditque Moyses virgam in caelum, et Dominus dedit tonitrua, et grandinem, ac discurrentia fulgura super terram : pluitque Dominus grandinem super terram Aegypti.
   1764 Exodus	Exo	2	9	24	Et grando et ignis mista pariter ferebantur : tantaeque fuit magnitudinis, quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa condita est.
   1765 Exodus	Exo	2	9	25	Et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum : cunctamque herbam agri percussit grando, et omne lignum regionis confregit.
   1766 Exodus	Exo	2	9	26	Tantum in terra Gessen, ubi erant filii IsraŽl, grando non cecidit.
   1767 Exodus	Exo	2	9	27	Misitque Pharao, et vocavit Moysen et Aaron, dicens ad eos : Peccavi etiam nunc : Dominus justus ; ego et populus meus, impii.
   1768 Exodus	Exo	2	9	28	Orate Dominum ut desinant tonitrua Dei, et grando : ut dimittam vos, et nequaquam hic ultra maneatis.
   1769 Exodus	Exo	2	9	29	Ait Moyses : Cum egressus fuero de urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessabunt tonitrua, et grando non erit, ut scias quia Domini est terra :
   1770 Exodus	Exo	2	9	30	novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum.
   1771 Exodus	Exo	2	9	31	Linum ergo et hordeum laesum est, eo quod hordeum esset virens, et linum jam folliculos germinaret :
   1772 Exodus	Exo	2	9	32	triticum autem et far non sunt laesa, quia serotina erant.
   1773 Exodus	Exo	2	9	33	Egressusque Moyses a Pharaone ex urbe, tetendit manus ad Dominum : et cessaverunt tonitrua et grando, nec ultra stillavit pluvia super terram.
   1774 Exodus	Exo	2	9	34	Videns autem Pharao quod cessasset pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum :
   1775 Exodus	Exo	2	9	35	et ingravatum est cor ejus, et servorum illius, et induratum nimis : nec dimisit filios IsraŽl, sicut praeceperat Dominus per manum Moysi.
   1776 Exodus	Exo	2	10	1	Et dixit Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem : ego enim induravi cor ejus, et servorum illius, ut faciam signa mea haec in eo :
   1777 Exodus	Exo	2	10	2	et narres in auribus filii tui, et nepotum tuorum, quoties contriverim Aegyptios, et signa mea fecerim in eis : et sciatis quia ego Dominus.
   1778 Exodus	Exo	2	10	3	Introierunt ergo Moyses et Aaron ad Pharaonem, et dixerunt ei : Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum : Usquequo non vis subjici mihi ? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi.
   1779 Exodus	Exo	2	10	4	Sin autem resistis, et non vis dimittere eum : ecce ego inducam cras locustam in fines tuos :
   1780 Exodus	Exo	2	10	5	quae operiat superficiem terrae, ne quidquam ejus appareat, sed comedatur quod residuum fuerit grandini : corrodet enim omnia ligna quae germinant in agris.
   1781 Exodus	Exo	2	10	6	Et implebunt domos tuas, et servorum tuorum, et omnium Aegyptiorum, quantam non viderunt patres tui, et avi, ex quo orti sunt super terram, usque in praesentem diem. Avertitque se, et egressus est a Pharaone.
   1782 Exodus	Exo	2	10	7	Dixerunt autem servi Pharaonis ad eum : Usquequo patiemur hoc scandalum ? dimitte homines, ut sacrificent Domino Deo suo ; nonne vides quod perierit Aegyptus ?
   1783 Exodus	Exo	2	10	8	Revocaveruntque Moysen et Aaron ad Pharaonem : qui dixit eis : Ite, sacrificate Domino Deo vestro : quinam sunt qui ituri sunt ?
   1784 Exodus	Exo	2	10	9	Ait Moyses : Cum parvulis nostris, et senioribus pergemus, cum filiis et filiabus, cum ovibus et armentis : est enim solemnitas Domini Dei nostri.
   1785 Exodus	Exo	2	10	10	Et respondit Pharao : Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego dimittam vos, et parvulos vestros, cui dubium est quod pessime cogitetis ?
   1786 Exodus	Exo	2	10	11	non fiet ita, sed ite tantum viri, et sacrificate Domino : hoc enim et ipsi petistis. Statimque ejecti sunt de conspectu Pharaonis.
   1787 Exodus	Exo	2	10	12	Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super terram Aegypti ad locustam, ut ascendat super eam, et devoret omnem herbam quae residua fuerit grandini.
   1788 Exodus	Exo	2	10	13	Et extendit Moyses virgam super terram Aegypti : et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et nocte : et mane facto, ventus urens levavit locustas.
   1789 Exodus	Exo	2	10	14	Quae ascenderunt super universam terram Aegypti : et sederunt in cunctis finibus Aegyptiorum innumerabiles, quales ante illud tempus non fuerant, nec postea futurae sunt.
   1790 Exodus	Exo	2	10	15	Operueruntque universam superficiem terrae, vastantes omnia. Devorata est igitur herba terrae, et quidquid pomorum in arboribus fuit, quae grando dimiserat : nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae, in cuncta Aegypto.
   1791 Exodus	Exo	2	10	16	Quam ob rem festinus Pharao vocavit Moysen et Aaron, et dixit eis : Peccavi in Dominum Deum vestrum, et in vos.
   1792 Exodus	Exo	2	10	17	Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice, et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat a me mortem istam.
   1793 Exodus	Exo	2	10	18	Egressusque Moyses de conspectu Pharaonis, oravit Dominum.
   1794 Exodus	Exo	2	10	19	Qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum, et arreptam locustam projecit in mare Rubrum : non remansit ne una quidem in cunctis finibus Aegypti.
   1795 Exodus	Exo	2	10	20	Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios IsraŽl.
   1796 Exodus	Exo	2	10	21	Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in caelum : et sint tenebrae super terram Aegypti tam densae, ut palpari queant.
   1797 Exodus	Exo	2	10	22	Extenditque Moyses manum in caelum : et factae sunt tenebrae horribiles in universa terra Aegypti tribus diebus.
   1798 Exodus	Exo	2	10	23	Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in quo erat : ubicumque autem habitabant filii IsraŽl, lux erat.
   1799 Exodus	Exo	2	10	24	Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Ite, sacrificate Domino : oves tantum vestrae et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum.
   1800 Exodus	Exo	2	10	25	Ait Moyses : Hostias quoque et holocausta dabis nobis, quae offeramus Domino Deo nostro.
   1801 Exodus	Exo	2	10	26	Cuncti greges pergent nobiscum ; non remanebit ex eis ungula : quae necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri : praesertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus.
   1802 Exodus	Exo	2	10	27	Induravit autem Dominus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos.
   1803 Exodus	Exo	2	10	28	Dixitque Pharao ad Moysen : Recede a me, et cave ne ultra videas faciem meam : quocumque die apparueris mihi, morieris.
   1804 Exodus	Exo	2	10	29	Respondit Moyses : Ita fiet ut locutus es : non videbo ultra faciem tuam.
   1805 Exodus	Exo	2	11	1	Et dixit Dominus ad Moysen : Adhuc una plaga tangam Pharaonem et Aegyptum, et post haec dimittet vos, et exire compellet.
   1806 Exodus	Exo	2	11	2	Dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo, et mulier a vicina sua, vasa argentea et aurea.
   1807 Exodus	Exo	2	11	3	Dabit autem Dominus gratiam populo suo coram Aegyptiis. Fuitque Moyses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharaonis et omni populo.
   1808 Exodus	Exo	2	11	4	Et ait : Haec dicit Dominus : Media nocte egrediar in Aegyptum :
   1809 Exodus	Exo	2	11	5	et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum, a primogenito Pharaonis, qui sedet in solio ejus, usque ad primogenitum ancillae quae est ad molam, et omnia primogenita jumentorum.
   1810 Exodus	Exo	2	11	6	Eritque clamor magnus in universa terra Aegypti, qualis nec ante fuit, nec postea futurus est.
   1811 Exodus	Exo	2	11	7	Apud omnes autem filios IsraŽl non mutiet canis ab homine usque ad pecus : ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et IsraŽl.
   1812 Exodus	Exo	2	11	8	Descendentque omnes servi tui isti ad me, et adorabunt me, dicentes : Egredere tu, et omnis populus qui subjectus est tibi : post haec egrediemur.
   1813 Exodus	Exo	2	11	9	Et exivit a Pharaone iratus nimis. Dixit autem Dominus ad Moysen : Non audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti.
   1814 Exodus	Exo	2	11	10	Moyses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta, quae scripta sunt, coram Pharaone. Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios IsraŽl de terra sua.
   1815 Exodus	Exo	2	12	1	Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in terra Aegypti :
   1816 Exodus	Exo	2	12	2	Mensis iste, vobis principium mensium : primus erit in mensibus anni.
   1817 Exodus	Exo	2	12	3	Loquimini ad universum coetum filiorum IsraŽl, et dicite eis : Decima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per familias et domos suas.
   1818 Exodus	Exo	2	12	4	Sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet vicinum suum qui junctus est domui suae, juxta numerum animarum quae sufficere possunt ad esum agni.
   1819 Exodus	Exo	2	12	5	Erit autem agnus absque macula, masculus, anniculus : juxta quem ritum tolletis et haedum.
   1820 Exodus	Exo	2	12	6	Et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis hujus : immolabitque eum universa multitudo filiorum IsraŽl ad vesperam.
   1821 Exodus	Exo	2	12	7	Et sument de sanguine ejus, ac ponent super utrumque postem, et in superliminaribus domorum, in quibus comedent illum.
   1822 Exodus	Exo	2	12	8	Et edent carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lactucis agrestibus.
   1823 Exodus	Exo	2	12	9	Non comedetis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni : caput cum pedibus ejus et intestinis vorabitis.
   1824 Exodus	Exo	2	12	10	Nec remanebit quidquam ex eo usque mane ; si quid residuum fuerit, igne comburetis.
   1825 Exodus	Exo	2	12	11	Sic autem comedetis illum : renes vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter : est enim Phase (id est, transitus) Domini.
   1826 Exodus	Exo	2	12	12	Et transibo per terram Aegypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus : et in cunctis diis Aegypti faciam judicia. Ego Dominus.
   1827 Exodus	Exo	2	12	13	Erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis : et videbo sanguinem, et transibo vos : nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Aegypti.
   1828 Exodus	Exo	2	12	14	Habebitis autem hunc diem in monumentum : et celebrabitis eam solemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno.
   1829 Exodus	Exo	2	12	15	Septem diebus azyma comedetis : in die primo non erit fermentum in domibus vestris : quicumque comederit fermentatum, peribit anima illa de IsraŽl, a primo die usque ad diem septimum.
   1830 Exodus	Exo	2	12	16	Dies prima erit sancta atque solemnis, et dies septima eadem festivitate venerabilis : nihil operis facietis in eis, exceptis his, quae ad vescendum pertinent.
   1831 Exodus	Exo	2	12	17	Et observabitis azyma : in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Aegypti, et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo.
   1832 Exodus	Exo	2	12	18	Primo mense, quartadecima die mensis ad vesperam, comedetis azyma usque ad diem vigesimam primam ejusdem mensis ad vesperam.
   1833 Exodus	Exo	2	12	19	Septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris : qui comederit fermentatum, peribit anima ejus de coetu IsraŽl, tam de advenis quam de indigenis terrae.
   1834 Exodus	Exo	2	12	20	Omne fermentatum non comedetis : in cunctis habitaculis vestris edetis azyma.
   1835 Exodus	Exo	2	12	21	Vocavit autem Moyses omnes seniores filiorum IsraŽl, et dixit ad eos : Ite tollentes animal per familias vestras, et immolate Phase.
   1836 Exodus	Exo	2	12	22	Fasciculumque hyssopi tingite in sanguine qui est in limine, et aspergite ex eo superliminare, et utrumque postem : nullus vestrum egrediatur ostium domus suae usque mane.
   1837 Exodus	Exo	2	12	23	Transibit enim Dominus percutiens Aegyptios : cumque viderit sanguinem in superliminari, et in utroque poste, transcendet ostium domus, et non sinet percussorem ingredi domos vestras et laedere.
   1838 Exodus	Exo	2	12	24	Custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum.
   1839 Exodus	Exo	2	12	25	Cumque introieritis terram, quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est, observabitis caeremonias istas.
   1840 Exodus	Exo	2	12	26	Et cum dixerint vobis filii vestri : Quae est ista religio ?
   1841 Exodus	Exo	2	12	27	Dicetis eis : Victima transitus Domini est, quando transivit super domos filiorum IsraŽl in Aegypto, percutiens Aegyptios, et domos nostras liberans. Incurvatusque populus adoravit.
   1842 Exodus	Exo	2	12	28	Et egressi filii IsraŽl fecerunt sicut praeceperat Dominus Moysi et Aaron.
   1843 Exodus	Exo	2	12	29	Factum est autem in noctis medio, percussit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti, a primogenito Pharaonis, qui in solio ejus sedebat, usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere, et omne primogenitum jumentorum.
   1844 Exodus	Exo	2	12	30	Surrexitque Pharao nocte, et omnes servi ejus, cunctaque Aegyptus : et ortus est clamor magnus in Aegypto : neque enim erat domus in qua non jaceret mortuus.
   1845 Exodus	Exo	2	12	31	Vocatisque Pharao Moyse et Aaron nocte, ait : Surgite et egredimini a populo meo, vos et filii IsraŽl : ite, immolate Domino sicut dicitis.
   1846 Exodus	Exo	2	12	32	Oves vestras et armenta assumite ut petieratis, et abeuntes benedicite mihi.
   1847 Exodus	Exo	2	12	33	Urgebantque Aegyptii populum de terra exire velociter, dicentes : Omnes moriemur.
   1848 Exodus	Exo	2	12	34	Tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur : et ligans in palliis, posuit super humeros suos.
   1849 Exodus	Exo	2	12	35	Feceruntque filii IsraŽl sicut praeceperat Moyses : et petierunt ab Aegyptiis vasa argentea et aurea, vestemque plurimam.
   1850 Exodus	Exo	2	12	36	Dominus autem dedit gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent eis : et spoliaverunt Aegyptios.
   1851 Exodus	Exo	2	12	37	Profectique sunt filii IsraŽl de Ramesse in Socoth, sexcenta fere millia peditum virorum, absque parvulis.
   1852 Exodus	Exo	2	12	38	Sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis, oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis.
   1853 Exodus	Exo	2	12	39	Coxeruntque farinam, quam dudum de Aegypto conspersam tulerant : et fecerunt subcinericios panes azymos : neque enim poterant fermentari, cogentibus exire Aegyptiis, et nullam facere sinentibus moram : nec pulmenti quidquam occurrerat praeparare.
   1854 Exodus	Exo	2	12	40	Habitatio autem filiorum IsraŽl qua manserunt in Aegypto, fuit quadringentorum triginta annorum.
   1855 Exodus	Exo	2	12	41	Quibus expletis, eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Aegypti.
   1856 Exodus	Exo	2	12	42	Nox ista est observabilis Domini, quando eduxit eos de terra Aegypti : hanc observare debent omnes filii IsraŽl in generationibus suis.
   1857 Exodus	Exo	2	12	43	Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Haec est religio Phase : omnis alienigena non comedet ex eo.
   1858 Exodus	Exo	2	12	44	Omnis autem servus emptitius circumcidetur, et sic comedet.
   1859 Exodus	Exo	2	12	45	Advena et mercenarius non edent ex eo.
   1860 Exodus	Exo	2	12	46	In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus ejus foras, nec os illius confringetis.
   1861 Exodus	Exo	2	12	47	Omnis coetus filiorum IsraŽl faciet illud.
   1862 Exodus	Exo	2	12	48	Quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam, et facere Phase Domini, circumcidetur prius omne masculinum ejus, et tunc rite celebrabit : eritque sicut indigena terrae : si quis autem circumcisus non fuerit, non vescetur ex eo.
   1863 Exodus	Exo	2	12	49	Eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos.
   1864 Exodus	Exo	2	12	50	Feceruntque omnes filii IsraŽl sicut praeceperat Dominus Moysi et Aaron.
   1865 Exodus	Exo	2	12	51	Et eadem die eduxit Dominus filios IsraŽl de terra Aegypti per turmas suas.
   1866 Exodus	Exo	2	13	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   1867 Exodus	Exo	2	13	2	Sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis IsraŽl, tam de hominibus quam de jumentis : mea sunt enim omnia.
   1868 Exodus	Exo	2	13	3	Et ait Moyses ad populum : Mementote diei hujus in qua egressi estis de Aegypto et de domo servitutis, quoniam in manu forti eduxit vos Dominus de loco isto : ut non comedatis fermentatum panem.
   1869 Exodus	Exo	2	13	4	Hodie egredimini mense novarum frugum.
   1870 Exodus	Exo	2	13	5	Cumque introduxerit te Dominus in terram Chananaei, et Hethaei, et Amorrhaei, et Hevaei, et Jebusaei, quam juravit patribus tuis ut daret tibi, terram fluentem lacte et melle, celebrabis hunc morem sacrorum mense isto.
   1871 Exodus	Exo	2	13	6	Septem diebus vesceris azymis : et in die septimo erit solemnitas Domini.
   1872 Exodus	Exo	2	13	7	Azyma comedetis septem diebus : non apparebit apud te aliquid fermentatum, nec in cunctis finibus tuis.
   1873 Exodus	Exo	2	13	8	Narrabisque filio tuo in die illo, dicens : Hoc est quod fecit mihi Dominus quando egressus sum de Aegypto.
   1874 Exodus	Exo	2	13	9	Et erit quasi signum in manu tua, et quasi monimentum ante oculos tuos : et ut lex Domini semper sit in ore tuo, in manu enim forti eduxit te Dominus de Aegypto.
   1875 Exodus	Exo	2	13	10	Custodies hujuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies.
   1876 Exodus	Exo	2	13	11	Cumque introduxerit te Dominus in terram Chananaei, sicut juravit tibi et patribus tuis, et dederit tibi eam :
   1877 Exodus	Exo	2	13	12	separabis omne quod aperit vulvam Domino, et quod primitivum est in pecoribus tuis : quidquid habueris masculini sexus, consecrabis Domino.
   1878 Exodus	Exo	2	13	13	Primogenitum asini mutabis ove : quod si non redemeris, interficies. Omne autem primogenitum hominis de filiis tuis, pretio redimes.
   1879 Exodus	Exo	2	13	14	Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid est hoc ? respondebis ei : In manu forti eduxit nos Dominus de terra Aegypti, de domo servitutis.
   1880 Exodus	Exo	2	13	15	Nam cum induratus esset Pharao, et nollet nos dimittere, occidit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti, a primogenito hominis usque ad primogenitum jumentorum : idcirco immolo Domino omne quod aperit vulvam masculini sexus, et omnia primogenita filiorum meorum redimo.
   1881 Exodus	Exo	2	13	16	Erit igitur quasi signum in manu tua, et quasi appensum quid, ob recordationem, inter oculos tuos : eo quod in manu forti eduxit nos Dominus de Aegypto.
   1882 Exodus	Exo	2	13	17	Igitur cum emisisset Pharao populum, non eos duxit Deus per viam terrae Philisthiim quae vicina est : reputans ne forte poeniteret eum, si vidisset adversum se bella consurgere, et reverteretur in Aegyptum.
   1883 Exodus	Exo	2	13	18	Sed circumduxit per viam deserti, quae est juxta mare Rubrum : et armati ascenderunt filii IsraŽl de terra Aegypti.
   1884 Exodus	Exo	2	13	19	Tulit quoque Moyses ossa Joseph secum : eo quod adjurasset filios IsraŽl, dicens : Visitabit vos Deus ; efferte ossa mea hinc vobiscum.
   1885 Exodus	Exo	2	13	20	Profectique de Socoth castrametati sunt in Etham, in extremis finibus solitudinis.
   1886 Exodus	Exo	2	13	21	Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in columna nubis, et per noctem in columna ignis : ut dux esset itineris utroque tempore.
   1887 Exodus	Exo	2	13	22	Numquam defuit columna nubis per diem, nec columna ignis per noctem, coram populo.
   1888 Exodus	Exo	2	14	1	Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
   1889 Exodus	Exo	2	14	2	Loquere filiis IsraŽl : Reversi castrametentur e regione Phihahiroth, quae est inter Magdalum et mare contra Beelsephon : in conspectu ejus castra ponetis super mare.
   1890 Exodus	Exo	2	14	3	Dicturusque est Pharao super filiis IsraŽl : Coarctati sunt in terra ; conclusit eos desertum.
   1891 Exodus	Exo	2	14	4	Et indurabo cor ejus, ac persequetur vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus ; scientque Aegyptii quia ego sum Dominus. Feceruntque ita.
   1892 Exodus	Exo	2	14	5	Et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus : immutatumque est cor Pharaonis et servorum ejus super populo, et dixerunt : Quid voluimus facere ut dimitteremus IsraŽl, ne serviret nobis ?
   1893 Exodus	Exo	2	14	6	Junxit ergo currum, et omnem populum suum assumpsit secum.
   1894 Exodus	Exo	2	14	7	Tulitque sexcentos currus electos, et quidquid in Aegypto curruum fuit : et duces totius exercitus.
   1895 Exodus	Exo	2	14	8	Induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti, et persecutus est filios IsraŽl : at illi egressi sunt in manu excelsa.
   1896 Exodus	Exo	2	14	9	Cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium, repererunt eos in castris super mare : omnis equitatus et currus Pharaonis, et universus exercitus, erant in Phihahiroth contra Beelsephon.
   1897 Exodus	Exo	2	14	10	Cumque appropinquasset Pharao, levantes filii IsraŽl oculos, viderunt Aegyptios post se, et timuerunt valde : clamaveruntque ad Dominum,
   1898 Exodus	Exo	2	14	11	et dixerunt ad Moysen : Forsitan non erant sepulchra in Aegypto, ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine : quid hoc facere voluisti, ut educeres nos ex Aegypto ?
   1899 Exodus	Exo	2	14	12	nonne iste est sermo, quem loquebamur ad te in Aegypto, dicentes : Recede a nobis, ut serviamus Aegyptiis ? multo enim melius erat servire eis, quam mori in solitudine.
   1900 Exodus	Exo	2	14	13	Et ait Moyses ad populum : Nolite timere : state, et videte magnalia Domini quae facturus est hodie : Aegyptios enim, quos nunc videtis, nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum.
   1901 Exodus	Exo	2	14	14	Dominus pugnabit pro vobis, et vos tacebitis.
   1902 Exodus	Exo	2	14	15	Dixitque Dominus ad Moysen : Quid clamas ad me ? loquere filiis IsraŽl ut proficiscantur.
   1903 Exodus	Exo	2	14	16	Tu autem eleva virgam tuam, et extende manum tuam super mare, et divide illud : ut gradiantur filii IsraŽl in medio mari per siccum.
   1904 Exodus	Exo	2	14	17	Ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus, et in curribus et in equitibus illius.
   1905 Exodus	Exo	2	14	18	Et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone, et in curribus atque in equitibus ejus.
   1906 Exodus	Exo	2	14	19	Tollensque se angelus Dei, qui praecedebat castra IsraŽl, abiit post eos : et cum eo pariter columna nubis, priora dimittens, post tergum
   1907 Exodus	Exo	2	14	20	stetit, inter castra Aegyptiorum et castra IsraŽl : et erat nubes tenebrosa, et illuminans noctem, ita ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent.
   1908 Exodus	Exo	2	14	21	Cumque extendisset Moyses manum super mare, abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte, et vertit in siccum : divisaque est aqua.
   1909 Exodus	Exo	2	14	22	Et ingressi sunt filii IsraŽl per medium sicci maris : erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et laeva.
   1910 Exodus	Exo	2	14	23	Persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos, et omnis equitatus Pharaonis, currus ejus et equites per medium maris.
   1911 Exodus	Exo	2	14	24	Jamque advenerat vigilia matutina, et ecce respiciens Dominus super castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis, interfecit exercitum eorum,
   1912 Exodus	Exo	2	14	25	et subvertit rotas curruum, ferebanturque in profundum. Dixerunt ergo Aegyptii : Fugiamus IsraŽlem : Dominus enim pugnat pro eis contra nos.
   1913 Exodus	Exo	2	14	26	Et ait Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super mare, ut revertantur aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum.
   1914 Exodus	Exo	2	14	27	Cumque extendisset Moyses manum contra mare, reversum est primo diluculo ad priorem locum : fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae, et involvit eos Dominus in mediis fluctibus.
   1915 Exodus	Exo	2	14	28	Reversaeque sunt aquae, et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis, qui sequentes ingressi fuerant mare : nec unus quidem superfuit ex eis.
   1916 Exodus	Exo	2	14	29	Filii autem IsraŽl perrexerunt per medium sicci maris, et aquae eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris :
   1917 Exodus	Exo	2	14	30	liberavitque Dominus in die illa IsraŽl de manu Aegyptiorum.
   1918 Exodus	Exo	2	14	31	Et viderunt Aegyptios mortuos super littus maris, et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos : timuitque populus Dominum, et crediderunt Domino, et Moysi servo ejus.
   1919 Exodus	Exo	2	15	1	Tunc cecinit Moyses et filii IsraŽl carmen hoc Domino, et dixerunt : [Cantemus Domino : gloriose enim magnificatus est, equum et ascensorem dejecit in mare.
   1920 Exodus	Exo	2	15	2	Fortitudo mea, et laus mea Dominus, et factus est mihi in salutem : iste Deus meus, et glorificabo eum : Deus patris mei, et exaltabo eum.
   1921 Exodus	Exo	2	15	3	Dominus quasi vir pugnator, Omnipotens nomen ejus,
   1922 Exodus	Exo	2	15	4	currus Pharaonis et exercitum ejus projecit in mare : electi principes ejus submersi sunt in mari Rubro.
   1923 Exodus	Exo	2	15	5	Abyssi operuerunt eos ; descenderunt in profundum quasi lapis.
   1924 Exodus	Exo	2	15	6	Dextera tua, Domine, magnificata est in fortitudine : dextera tua, Domine, percussit inimicum.
   1925 Exodus	Exo	2	15	7	Et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios tuos : misisti iram tuam, quae devoravit eos sicut stipulam.
   1926 Exodus	Exo	2	15	8	Et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae : stetit unda fluens, congregata sunt abyssi in medio mari.
   1927 Exodus	Exo	2	15	9	Dixit inimicus : Persequar et comprehendam, dividam spolia, implebitur anima mea : evaginabo gladium meum, interficiet eos manus mea.
   1928 Exodus	Exo	2	15	10	Flavit spiritus tuus, et operuit eos mare : submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus.
   1929 Exodus	Exo	2	15	11	Quis similis tui in fortibus, Domine ? quis similis tui, magnificus in sanctitate, terribilis atque laudabilis, faciens mirabilia ?
   1930 Exodus	Exo	2	15	12	Extendisti manum tuam, et devoravit eos terra.
   1931 Exodus	Exo	2	15	13	Dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti : et portasti eum in fortitudine tua, ad habitaculum sanctum tuum.
   1932 Exodus	Exo	2	15	14	Ascenderunt populi, et irati sunt : dolores obtinuerunt habitatores Philisthiim.
   1933 Exodus	Exo	2	15	15	Tunc conturbati sunt principes Edom, robustos Moab obtinuit tremor : obriguerunt omnes habitatores Chanaan.
   1934 Exodus	Exo	2	15	16	Irruat super eos formido et pavor, in magnitudine brachii tui : fiant immobiles quasi lapis, donec pertranseat populus tuus, Domine, donec pertranseat populus tuus iste, quem possedisti.
   1935 Exodus	Exo	2	15	17	Introduces eos, et plantabis in monte haereditatis tuae, firmissimo habitaculo tuo quod operatus es, Domine : sanctuarium tuum, Domine, quod firmaverunt manus tuae.
   1936 Exodus	Exo	2	15	18	Dominus regnabit in aeternum et ultra.
   1937 Exodus	Exo	2	15	19	Ingressus est enim eques Pharao cum curribus et equitibus ejus in mare : et reduxit super eos Dominus aquas maris : filii autem IsraŽl ambulaverunt per siccum in medio ejus.]
   1938 Exodus	Exo	2	15	20	Sumpsit ergo Maria prophetissa, soror Aaron, tympanum in manu sua : egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris,
   1939 Exodus	Exo	2	15	21	quibus praecinebat, dicens : [Cantemus Domino, gloriose enim magnificatus est : equum et ascensorem ejus dejecit in mare.]
   1940 Exodus	Exo	2	15	22	Tulit autem Moyses IsraŽl de mari Rubro, et egressi sunt in desertum Sur : ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem, et non inveniebant aquam.
   1941 Exodus	Exo	2	15	23	Et venerunt in Mara, nec poterant bibere aquas de Mara, eo quod essent amarae : unde et congruum loco nomen imposuit, vocans illum Mara, id est, amaritudinem.
   1942 Exodus	Exo	2	15	24	Et murmuravit populus contra Moysen, dicens : Quid bibemus ?
   1943 Exodus	Exo	2	15	25	At ille clamavit ad Dominum, qui ostendit ei lignum : quod cum misisset in aquas, in dulcedinem versae sunt : ibi constituit ei praecepta, atque judicia, et ibi tentavit eum,
   1944 Exodus	Exo	2	15	26	dicens : Si audieris vocem Domini Dei tui, et quod rectum est coram eo feceris, et obedieris mandatis ejus, custodierisque omnia praecepta illius, cunctum languorem, quem posui in Aegypto, non inducam super te : ego enim Dominus sanator tuus.
   1945 Exodus	Exo	2	15	27	Venerunt autem in Elim filii IsraŽl, ubi erant duodecim fontes aquarum, et septuaginta palmae : et castrametati sunt juxta aquas.
   1946 Exodus	Exo	2	16	1	Profectique sunt de Elim, et venit omnis multitudo filiorum IsraŽl in desertum Sin, quod est inter Elim et Sinai, quintodecimo die mensis secundi, postquam egressi sunt de terra Aegypti.
   1947 Exodus	Exo	2	16	2	Et murmuravit omnis congregatio filiorum IsraŽl contra Moysen et Aaron in solitudine.
   1948 Exodus	Exo	2	16	3	Dixeruntque filii IsraŽl ad eos : Utinam mortui essemus per manum Domini in terra Aegypti, quando sedebamus super ollas carnium, et comedebamus panem in saturitate : cur eduxistis nos in desertum istud, ut occideretis omnem multitudinem fame ?
   1949 Exodus	Exo	2	16	4	Dixit autem Dominus ad Moysen : Ecce ego pluam vobis panes de caelo : egrediatur populus, et colligat quae sufficiunt per singulos dies : ut tentem eum utrum ambulet in lege mea, an non.
   1950 Exodus	Exo	2	16	5	Die autem sexto parent quod inferant : et sit duplum quam colligere solebant per singulos dies.
   1951 Exodus	Exo	2	16	6	Dixeruntque Moyses et Aaron ad omnes filios IsraŽl : Vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra Aegypti,
   1952 Exodus	Exo	2	16	7	et mane videbitis gloriam Domini : audivit enim murmur vestrum contra Dominum : nos vero quid sumus, quia mussitastis contra nos ?
   1953 Exodus	Exo	2	16	8	Et ait Moyses : Dabit vobis Dominus vespere carnes edere, et mane panes in saturitate : eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis contra eum : nos enim quid sumus ? nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum.
   1954 Exodus	Exo	2	16	9	Dixit quoque Moyses ad Aaron : Dic universae congregationi filiorum IsraŽl : Accedite coram Domino : audivit enim murmur vestrum.
   1955 Exodus	Exo	2	16	10	Cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum IsraŽl, respexerunt ad solitudinem : et ecce gloria Domini apparuit in nube.
   1956 Exodus	Exo	2	16	11	Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
   1957 Exodus	Exo	2	16	12	Audivi murmurationes filiorum IsraŽl. Loquere ad eos : Vespere comedetis carnes, et mane saturabimini panibus : scietisque quod ego sum Dominus Deus vester.
   1958 Exodus	Exo	2	16	13	Factum est ergo vespere, et ascendens coturnix, cooperuit castra : mane quoque ros jacuit per circuitum castrorum.
   1959 Exodus	Exo	2	16	14	Cumque operuisset superficiem terrae, apparuit in solitudine minutum, et quasi pilo tusum in similitudinem pruinae super terram.
   1960 Exodus	Exo	2	16	15	Quod cum vidissent filii IsraŽl, dixerunt ad invicem : Manhu ? quod significat : Quid est hoc ? ignorabant enim quid esset. Quibus ait Moyses : Iste est panis quem Dominus dedit vobis ad vescendum.
   1961 Exodus	Exo	2	16	16	Hic est sermo, quem praecepit Dominus : Colligat unusquisque ex eo quantum sufficit ad vescendum : gomor per singula capita, juxta numerum animarum vestrarum quae habitant in tabernaculo sic tolletis.
   1962 Exodus	Exo	2	16	17	Feceruntque ita filii IsraŽl : et collegerunt, alius plus, alius minus.
   1963 Exodus	Exo	2	16	18	Et mensi sunt ad mensuram gomor : nec qui plus collegerat, habuit amplius : nec qui minus paraverat, reperit minus : sed singuli juxta id quod edere poterant, congregaverunt.
   1964 Exodus	Exo	2	16	19	Dixitque Moyses ad eos : Nullus relinquat ex eo in mane.
   1965 Exodus	Exo	2	16	20	Qui non audierunt eum, sed dimiserunt quidam ex eis usque mane, et scatere coepit vermibus, atque computruit : et iratus est contra eos Moyses.
   1966 Exodus	Exo	2	16	21	Colligebant autem mane singuli, quantum sufficere poterat ad vescendum : cumque incaluisset sol, liquefiebat.
   1967 Exodus	Exo	2	16	22	In die autem sexta collegerunt cibos duplices, id est, duo gomor per singulos homines : venerunt autem omnes principes multitudinis, et narraverunt Moysi.
   1968 Exodus	Exo	2	16	23	Qui ait eis : Hoc est quod locutus est Dominus : Requies sabbati sanctificata est Domino cras : quodcumque operandum est, facite, et quae coquenda sunt coquite : quidquid autem reliquum fuerit, reponite usque in mane.
   1969 Exodus	Exo	2	16	24	Feceruntque ita ut praeceperat Moyses, et non computruit, neque vermis inventus est in eo.
   1970 Exodus	Exo	2	16	25	Dixitque Moyses : Comedite illud hodie, quia sabbatum est Domini : non invenietur hodie in agro.
   1971 Exodus	Exo	2	16	26	Sex diebus colligite : in die autem septimo sabbatum est Domini, idcirco non invenietur.
   1972 Exodus	Exo	2	16	27	Venitque septima dies : et egressi de populo ut colligerent, non invenerunt.
   1973 Exodus	Exo	2	16	28	Dixit autem Dominus ad Moysen : Usquequo non vultis custodire mandata mea et legem meam ?
   1974 Exodus	Exo	2	16	29	videte quod Dominus dederit vobis sabbatum, et propter hoc die sexta tribuit vobis cibos duplices : maneat unusquisque apud semetipsum ; nullus egrediatur de loco suo die septimo.
   1975 Exodus	Exo	2	16	30	Et sabbatizavit populus die septimo.
   1976 Exodus	Exo	2	16	31	Appellavitque domus IsraŽl nomen ejus Man : quod erat quasi semen coriandri album, gustusque ejus quasi similae cum melle.
   1977 Exodus	Exo	2	16	32	Dixit autem Moyses : Iste est sermo, quem praecepit Dominus : Imple gomor ex eo, et custodiatur in futuras retro generationes : ut noverint panem, quo alui vos in solitudine, quando educti estis de terra Aegypti.
   1978 Exodus	Exo	2	16	33	Dixitque Moyses ad Aaron : Sume vas unum, et mitte ibi man, quantum potest capere gomor, et repone coram Domino ad servandum in generationes vestras,
   1979 Exodus	Exo	2	16	34	sicut praecepit Dominus Moysi. Posuitque illud Aaron in tabernaculo reservandum.
   1980 Exodus	Exo	2	16	35	Filii autem IsraŽl comederunt man quadraginta annis, donec venirent in terram habitabilem : hoc cibo aliti sunt, usquequo tangerent fines terrae Chanaan.
   1981 Exodus	Exo	2	16	36	Gomor autem decima pars est ephi.
   1982 Exodus	Exo	2	17	1	Igitur profecta omnis multitudo filiorum IsraŽl de deserto Sin per mansiones suas, juxta sermonem Domini, castrametati sunt in Raphidim, ubi non erat aqua ad bibendum populo.
   1983 Exodus	Exo	2	17	2	Qui jurgatus contra Moysen, ait : Da nobis aquam, ut bibamus. Quibus respondit Moyses : Quid jurgamini contra me ? cur tentatis Dominum ?
   1984 Exodus	Exo	2	17	3	Sitivit ergo ibi populus prae aquae penuria, et murmuravit contra Moysen, dicens : Cur fecisti nos exire de Aegypto, ut occideres nos, et liberos nostros, ac jumenta siti ?
   1985 Exodus	Exo	2	17	4	Clamavit autem Moyses ad Dominum, dicens : Quid faciam populo huic ? adhuc paululum, et lapidabit me.
   1986 Exodus	Exo	2	17	5	Et ait Dominus ad Moysen : Antecede populum, et sume tecum de senioribus IsraŽl : et virgam qua percussisti fluvium, tolle in manu tua, et vade.
   1987 Exodus	Exo	2	17	6	En ego stabo ibi coram te, supra petram Horeb : percutiesque petram, et exibit ex ea aqua, ut bibat populus. Fecit Moyses ita coram senioribus IsraŽl :
   1988 Exodus	Exo	2	17	7	et vocavit nomen loci illius, Tentatio, propter jurgium filiorum IsraŽl, et quia tentaverunt Dominum, dicentes : Estne Dominus in nobis, an non ?
   1989 Exodus	Exo	2	17	8	Venit autem Amalec, et pugnabat contra IsraŽl in Raphidim.
   1990 Exodus	Exo	2	17	9	Dixitque Moyses ad Josue : Elige viros : et egressus, pugna contra Amalec : cras ego stabo in vertice collis, habens virgam Dei in manu mea.
   1991 Exodus	Exo	2	17	10	Fecit Josue ut locutus erat Moyses, et pugnavit contra Amalec : Moyses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis.
   1992 Exodus	Exo	2	17	11	Cumque levaret Moyses manus, vincebat IsraŽl : sin autem paululum remisisset, superabat Amalec.
   1993 Exodus	Exo	2	17	12	Manus autem Moysi erant graves : sumentes igitur lapidem, posuerunt subter eum, in quo sedit : Aaron autem et Hur sustentabant manus ejus ex utraque parte. Et factum est ut manus illius non lassarentur usque ad occasum solis.
   1994 Exodus	Exo	2	17	13	Fugavitque Josue Amalec, et populum ejus in ore gladii.
   1995 Exodus	Exo	2	17	14	Dixit autem Dominus ad Moysen : Scribe hoc ob monimentum in libro, et trade auribus Josue : delebo enim memoriam Amalec sub caelo.
   1996 Exodus	Exo	2	17	15	Aedificavitque Moyses altare : et vocavit nomen ejus, Dominus exaltatio mea, dicens :
   1997 Exodus	Exo	2	17	16	Quia manus solii Domini, et bellum Domini erit contra Amalec, a generatione in generationem.
   1998 Exodus	Exo	2	18	1	Cumque audisset Jethro, sacerdos Madian, cognatus Moysi, omnia quae fecerat Deus Moysi, et IsraŽli populo suo, et quod eduxisset Dominus IsraŽl de Aegypto,
   1999 Exodus	Exo	2	18	2	tulit Sephoram uxorem Moysi quam remiserat,
   2000 Exodus	Exo	2	18	3	et duos filios ejus : quorum unus vocabatur Gersam, dicente patre : Advena fui in terra aliena ;
   2001 Exodus	Exo	2	18	4	alter vero Eliezer : Deus enim, ait, patris mei adjutor meus, et eruit me de gladio Pharaonis.
   2002 Exodus	Exo	2	18	5	Venit ergo Jethro cognatus Moysi, et filii ejus, et uxor ejus ad Moysen in desertum, ubi erat castrametatus juxta montem Dei.
   2003 Exodus	Exo	2	18	6	Et mandavit Moysi, dicens : Ego Jethro cognatus tuus venio ad te, et uxor tua, et duo filii cum ea.
   2004 Exodus	Exo	2	18	7	Qui egressus in occursum cognati sui, adoravit, et osculatus est eum : salutaveruntque se mutuo verbis pacificis. Cumque intrasset tabernaculum,
   2005 Exodus	Exo	2	18	8	narravit Moyses cognato suo cuncta quae fecerat Dominus Pharaoni et Aegyptiis propter IsraŽl : universumque laborem, qui accidisset eis in itinere, et quod liberaverat eos Dominus.
   2006 Exodus	Exo	2	18	9	Laetatusque est Jethro super omnibus bonis, quae fecerat Dominus IsraŽli, eo quod eruisset eum de manu Aegyptiorum.
   2007 Exodus	Exo	2	18	10	Et ait : Benedictus Dominus, qui liberavit vos de manu Aegyptiorum, et de manu Pharaonis ; qui eruit populum suum de manu Aegypti.
   2008 Exodus	Exo	2	18	11	Nunc cognovi, quia magnus Dominus super omnes deos : eo quod superbe egerint contra illos.
   2009 Exodus	Exo	2	18	12	Obtulit ergo Jethro cognatus Moysi holocausta et hostias Deo : veneruntque Aaron et omnes seniores IsraŽl, ut comederent panem cum eo coram Deo.
   2010 Exodus	Exo	2	18	13	Altera autem die sedit Moyses ut judicaret populum, qui assistebat Moysi a mane usque ad vesperam.
   2011 Exodus	Exo	2	18	14	Quod cum vidisset cognatus ejus, omnia scilicet quae agebat in populo, ait : Quid est hoc quod facis in plebe ? cur solus sedes, et omnis populus praestolatur de mane usque ad vesperam ?
   2012 Exodus	Exo	2	18	15	Cui respondit Moyses : Venit ad me populus quaerens sententiam Dei :
   2013 Exodus	Exo	2	18	16	cumque acciderit eis aliqua disceptatio, veniunt ad me ut judicem inter eos, et ostendam praecepta Dei, et leges ejus.
   2014 Exodus	Exo	2	18	17	At ille : Non bonam, inquit, rem facis.
   2015 Exodus	Exo	2	18	18	Stulto labore consumeris et tu, et populus iste qui tecum est : ultra vires tuas est negotium ; solus illud non poteris sustinere.
   2016 Exodus	Exo	2	18	19	Sed audi verba mea atque consilia, et erit Deus tecum. Esto tu populo in his quae ad Deum pertinent, ut referas quae dicuntur ad eum :
   2017 Exodus	Exo	2	18	20	ostendasque populo caeremonias et ritum colendi, viamque per quam ingredi debeant, et opus quod facere debeant.
   2018 Exodus	Exo	2	18	21	Provide autem de omni plebe viros potentes, et timentes Deum, in quibus sit veritas, et qui oderint avaritiam, et constitue ex eis tribunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos,
   2019 Exodus	Exo	2	18	22	qui judicent populum omni tempore : quidquid autem majus fuerit, referant ad te, et ipsi minora tantummodo judicent : leviusque sit tibi, partito in alios onere.
   2020 Exodus	Exo	2	18	23	Si hoc feceris, implebis imperium Dei, et praecepta ejus poteris sustentare : et omnis hic populus revertetur ad loca sua cum pace.
   2021 Exodus	Exo	2	18	24	Quibus auditis, Moyses fecit omnia quae ille suggesserat.
   2022 Exodus	Exo	2	18	25	Et electis viris strenuis de cuncto IsraŽl, constituit eos principes populi, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos.
   2023 Exodus	Exo	2	18	26	Qui judicabant plebem omni tempore : quidquid autem gravius erat, referebant ad eum, faciliora tantummodo judicantes.
   2024 Exodus	Exo	2	18	27	Dimisitque cognatum suum : qui reversus abiit in terram suam.
   2025 Exodus	Exo	2	19	1	Mense tertio egressionis IsraŽl de terra Aegypti, in die hac venerunt in solitudinem Sinai.
   2026 Exodus	Exo	2	19	2	Nam profecti de Raphidim, et pervenientes usque in desertum Sinai, castrametati sunt in eodem loco, ibique IsraŽl fixit tentoria e regione montis.
   2027 Exodus	Exo	2	19	3	Moyses autem ascendit ad Deum : vocavitque eum Dominus de monte, et ait : Haec dices domui Jacob, et annuntiabis filiis IsraŽl :
   2028 Exodus	Exo	2	19	4	Vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis, quomodo portaverim vos super alas aquilarum, et assumpserim mihi.
   2029 Exodus	Exo	2	19	5	Si ergo audieritis vocem meam, et custodieritis pactum meum, eritis mihi in peculium de cunctis populis : mea est enim omnis terra :
   2030 Exodus	Exo	2	19	6	et vos eritis mihi in regnum sacerdotale, et gens sancta. Haec sunt verba quae loqueris ad filios IsraŽl.
   2031 Exodus	Exo	2	19	7	Venit Moyses : et convocatis majoribus natu populi, exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus.
   2032 Exodus	Exo	2	19	8	Responditque omnis populus simul : Cuncta quae locutus est Dominus, faciemus. Cumque retulisset Moyses verba populi ad Dominum,
   2033 Exodus	Exo	2	19	9	ait ei Dominus : Jam nunc veniam ad te in caligine nubis, ut audiat me populus loquentem ad te, et credat tibi in perpetuum. Nuntiavit ergo Moyses verba populi ad Dominum.
   2034 Exodus	Exo	2	19	10	Qui dixit ei : Vade ad populum, et sanctifica illos hodie, et cras, laventque vestimenta sua.
   2035 Exodus	Exo	2	19	11	Et sint parati in diem tertium : in die enim tertia descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai.
   2036 Exodus	Exo	2	19	12	Constituesque terminos populo per circuitum, et dices ad eos : Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius : omnis qui tetigerit montem, morte morietur.
   2037 Exodus	Exo	2	19	13	Manus non tanget eum, sed lapidibus opprimetur, aut confodietur jaculis : sive jumentum fuerit, sive homo, non vivet : cum coeperit clangere buccina, tunc ascendant in montem.
   2038 Exodus	Exo	2	19	14	Descenditque Moyses de monte ad populum, et sanctificavit eum. Cumque lavissent vestimenta sua,
   2039 Exodus	Exo	2	19	15	ait ad eos : Estote parati in diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris.
   2040 Exodus	Exo	2	19	16	Jamque advenerat tertius dies, et mane inclaruerat : et ecce coeperunt audiri tonitrua, ac micare fulgura, et nubes densissima operire montem, clangorque buccinae vehementius perstrepebat : et timuit populus qui erat in castris.
   2041 Exodus	Exo	2	19	17	Cumque eduxisset eos Moyses in occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radices montis.
   2042 Exodus	Exo	2	19	18	Totus autem mons Sinai fumabat, eo quod descendisset Dominus super eum in igne : et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace, eratque omnis mons terribilis.
   2043 Exodus	Exo	2	19	19	Et sonitus buccinae paulatim crescebat in majus, et prolixius tendebatur : Moyses loquebatur, et Deus respondebat ei.
   2044 Exodus	Exo	2	19	20	Descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moysen in cacumen ejus. Quo cum ascendisset,
   2045 Exodus	Exo	2	19	21	dixit ad eum : Descende, et contestare populum : ne forte velit transcendere terminos ad videndum Dominum, et pereat ex eis plurima multitudo.
   2046 Exodus	Exo	2	19	22	Sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat eos.
   2047 Exodus	Exo	2	19	23	Dixitque Moyses ad Dominum : Non poterit vulgus ascendere in montem Sinai : tu enim testificatus es, et jussisti, dicens : Pone terminos circa montem, et sanctifica illum.
   2048 Exodus	Exo	2	19	24	Cui ait Dominus : Vade, descende : ascendesque tu, et Aaron tecum : sacerdotes autem et populus ne transeant terminos, nec ascendant ad Dominum, ne forte interficiat illos.
   2049 Exodus	Exo	2	19	25	Descenditque Moyses ad populum, et omnia narravit eis.
   2050 Exodus	Exo	2	20	1	Locutusque est Dominus cunctos sermones hos :
   2051 Exodus	Exo	2	20	2	Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis.
   2052 Exodus	Exo	2	20	3	Non habebis deos alienos coram me.
   2053 Exodus	Exo	2	20	4	Non facies tibi sculptile, neque omnem similitudinem quae est in caelo desuper, et quae in terra deorsum, nec eorum quae sunt in aquis sub terra.
   2054 Exodus	Exo	2	20	5	Non adorabis ea, neque coles : ego sum Dominus Deus tuus fortis, zelotes, visitans iniquitatem patrum in filios, in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me :
   2055 Exodus	Exo	2	20	6	et faciens misericordiam in millia his qui diligunt me, et custodiunt praecepta mea.
   2056 Exodus	Exo	2	20	7	Non assumes nomen Domini Dei tui in vanum : nec enim habebit insontem Dominus eum qui assumpserit nomen Domini Dei sui frustra.
   2057 Exodus	Exo	2	20	8	Memento ut diem sabbati sanctifices.
   2058 Exodus	Exo	2	20	9	Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua.
   2059 Exodus	Exo	2	20	10	Septimo autem die sabbatum Domini Dei tui est : non facies omne opus in eo, tu, et filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, jumentum tuum, et advena qui est intra portas tuas.
   2060 Exodus	Exo	2	20	11	Sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram, et mare, et omnia quae in eis sunt, et requievit in die septimo : idcirco benedixit Dominus diei sabbati, et sanctificavit eum.
   2061 Exodus	Exo	2	20	12	Honora patrem tuum et matrem tuam, ut sis longaevus super terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi.
   2062 Exodus	Exo	2	20	13	Non occides.
   2063 Exodus	Exo	2	20	14	Non moechaberis.
   2064 Exodus	Exo	2	20	15	Non furtum facies.
   2065 Exodus	Exo	2	20	16	Non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
   2066 Exodus	Exo	2	20	17	Non concupisces domum proximi tui, nec desiderabis uxorem ejus, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, nec omnia quae illius sunt.
   2067 Exodus	Exo	2	20	18	Cunctus autem populus videbat voces et lampades, et sonitum buccinae, montemque fumantem : et perterriti ac pavore concussi, steterunt procul,
   2068 Exodus	Exo	2	20	19	dicentes Moysi : Loquere tu nobis, et audiemus : non loquatur nobis Dominus, ne forte moriamur.
   2069 Exodus	Exo	2	20	20	Et ait Moyses ad populum : Nolite timere : ut enim probaret vos venit Deus, et ut terror illius esset in vobis, et non peccaretis.
   2070 Exodus	Exo	2	20	21	Stetitque populus de longe. Moyses autem accessit ad caliginem in qua erat Deus.
   2071 Exodus	Exo	2	20	22	Dixit praeterea Dominus ad Moysen : Haec dices filiis IsraŽl : Vos vidistis quod de caelo locutus sim vobis.
   2072 Exodus	Exo	2	20	23	Non facietis deos argenteos, nec deos aureos facietis vobis.
   2073 Exodus	Exo	2	20	24	Altare de terra facietis mihi, et offeretis super eo holocausta et pacifica vestra, oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis mei : veniam ad te, et benedicam tibi.
   2074 Exodus	Exo	2	20	25	Quod si altare lapideum feceris mihi, non aedificabis illud de sectis lapidibus : si enim levaveris cultrum super eo, polluetur.
   2075 Exodus	Exo	2	20	26	Non ascendes per gradus ad altare meum, ne reveletur turpitudo tua.
   2076 Exodus	Exo	2	21	1	Haec sunt judicia quae propones eis.
   2077 Exodus	Exo	2	21	2	Si emeris servum hebraeum, sex annis serviet tibi : in septimo egredietur liber gratis.
   2078 Exodus	Exo	2	21	3	Cum quali veste intraverit, cum tali exeat : si habens uxorem, et uxor egredietur simul.
   2079 Exodus	Exo	2	21	4	Sin autem dominus dederit illi uxorem, et pepererit filios et filias : mulier et liberi ejus erunt domini sui, ipse vero exibit cum vestitu suo.
   2080 Exodus	Exo	2	21	5	Quod si dixerit servus : Diligo dominum meum et uxorem ac liberos ; non egrediar liber :
   2081 Exodus	Exo	2	21	6	offeret eum dominus diis, et applicabitur ad ostium et postes, perforabitque aurem ejus subula : et erit ei servus in saeculum.
   2082 Exodus	Exo	2	21	7	Si quis vendiderit filiam suam in famulam, non egredietur sicut ancillae exire consueverunt.
   2083 Exodus	Exo	2	21	8	Si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerat, dimittet eam : populo autem alieno vendendi non habebit potestatem, si spreverit eam.
   2084 Exodus	Exo	2	21	9	Sin autem filio suo desponderit eam, juxta morem filiarum faciet illi.
   2085 Exodus	Exo	2	21	10	Quod si alteram ei acceperit, providebit puellae nuptias, et vestimenta, et pretium pudicitiae non negabit.
   2086 Exodus	Exo	2	21	11	Si tria ista non fecerit, egredietur gratis absque pecunia.
   2087 Exodus	Exo	2	21	12	Qui percusserit hominem volens occidere, morte moriatur.
   2088 Exodus	Exo	2	21	13	Qui autem non est insidiatus, sed Deus illum tradidit in manus ejus, constituam tibi locum in quem fugere debeat.
   2089 Exodus	Exo	2	21	14	Si quis per industriam occiderit proximum suum, et per insidias : ab altari meo evelles eum, ut moriatur.
   2090 Exodus	Exo	2	21	15	Qui percusserit patrem suum aut matrem, morte moriatur.
   2091 Exodus	Exo	2	21	16	Qui furatus fuerit hominem, et vendiderit eum, convictus noxae, morte moriatur.
   2092 Exodus	Exo	2	21	17	Qui maledixerit patri suo, vel matri, morte moriatur.
   2093 Exodus	Exo	2	21	18	Si rixati fuerint viri, et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno, et ille mortuus non fuerit, sed jacuerit in lectulo :
   2094 Exodus	Exo	2	21	19	si surrexerit, et ambulaverit foris super baculum suum, innocens erit qui percusserit, ita tamen ut operas ejus et impensas in medicos restituat.
   2095 Exodus	Exo	2	21	20	Qui percusserit servum suum, vel ancillam virga, et mortui fuerint in manibus ejus, criminis reus erit.
   2096 Exodus	Exo	2	21	21	Sin autem uno die vel duobus supervixerit, non subjacebit poenae, quia pecunia illius est.
   2097 Exodus	Exo	2	21	22	Si rixati fuerint viri, et percusserit quis mulierem praegnantem, et abortivum quidem fecerit, sed ipsa vixerit : subjacebit damno quantum maritus mulieris expetierit, et arbitri judicaverint.
   2098 Exodus	Exo	2	21	23	Sin autem mors ejus fuerit subsecuta, reddet animam pro anima,
   2099 Exodus	Exo	2	21	24	oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede,
   2100 Exodus	Exo	2	21	25	adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, livorem pro livore.
   2101 Exodus	Exo	2	21	26	Si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae, et luscos eos fecerit, dimittet eos liberos pro oculo quem eruit.
   2102 Exodus	Exo	2	21	27	Dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae, similiter dimittet eos liberos.
   2103 Exodus	Exo	2	21	28	Si bos cornu percusserit virum aut mulierem, et mortui fuerint, lapidibus obruetur : et non comedentur carnes ejus, dominus quoque bovis innocens erit.
   2104 Exodus	Exo	2	21	29	Quod si bos cornupeta fuerit ab heri et nudiustertius, et contestati sunt dominum ejus, nec recluserit eum, occideritque virum aut mulierem : et bos lapidibus obruetur, et dominum ejus occident.
   2105 Exodus	Exo	2	21	30	Quod si pretium fuerit ei impositum, dabit pro anima sua quidquid fuerit postulatus.
   2106 Exodus	Exo	2	21	31	Filium quoque et filiam si cornu percusserit, simili sententiae subjacebit.
   2107 Exodus	Exo	2	21	32	Si servum ancillamque invaserit, triginta siclos argenti domino dabit, bos vero lapidibus opprimetur.
   2108 Exodus	Exo	2	21	33	Si quis aperuerit cisternam, et foderit, et non operuerit eam, cecideritque bos aut asinus in eam,
   2109 Exodus	Exo	2	21	34	reddet dominus cisternae pretium jumentorum : quod autem mortuum est, ipsius erit.
   2110 Exodus	Exo	2	21	35	Si bos alienus bovem alterius vulneraverit, et ille mortuus fuerit : vendent bovem vivum, et divident pretium, cadaver autem mortui inter se dispertient.
   2111 Exodus	Exo	2	21	36	Sin autem sciebat quod bos cornupeta esset ab heri et nudiustertius, et non custodivit eum dominus suus : reddet bovem pro bove, et cadaver integrum accipiet.
   2112 Exodus	Exo	2	22	1	Si quis furatus fuerit bovem aut ovem, et occiderit vel vendiderit : quinque boves pro uno bove restituet, et quatuor oves pro una ove.
   2113 Exodus	Exo	2	22	2	Si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus, et accepto vulnere mortuus fuerit, percussor non erit reus sanguinis.
   2114 Exodus	Exo	2	22	3	Quod si orto sole hoc fecerit, homicidium perpetravit, et ipse morietur. Si non habuerit quod pro furto reddat, ipse venundabitur.
   2115 Exodus	Exo	2	22	4	Si inventum fuerit apud eum quod furatus est, vivens : sive bos, sive asinus, sive ovis, duplum restituet.
   2116 Exodus	Exo	2	22	5	Si laeserit quispiam agrum vel vineam, et dimiserit jumentum suum ut depascatur aliena : quidquid optimum habuerit in agro suo, vel in vinea, pro damni aestimatione restituet.
   2117 Exodus	Exo	2	22	6	Si egressus ignis invenerit spinas, et comprehenderit acervos frugum, sive stantes segetes in agris, reddet damnum qui ignem succenderit.
   2118 Exodus	Exo	2	22	7	Si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam, et ab eo, qui susceperat, furto ablata fuerint : si invenitur fur, duplum reddet :
   2119 Exodus	Exo	2	22	8	si latet fur, dominus domus applicabitur ad deos, et jurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui,
   2120 Exodus	Exo	2	22	9	ad perpetrandam fraudem, tam in bove quam in asino, et ove ac vestimento, et quidquid damnum inferre potest : ad deos utriusque causa perveniet, et si illi judicaverint, duplum restituet proximo suo.
   2121 Exodus	Exo	2	22	10	Si quis commendaverit proximo suo asinum, bovem, ovem, et omne jumentum ad custodiam, et mortuum fuerit, aut debilitatum, vel captum ab hostibus, nullusque hoc viderit :
   2122 Exodus	Exo	2	22	11	jusjurandum erit in medio, quod non extenderit manum ad rem proximi sui : suscipietque dominus juramentum, et ille reddere non cogetur.
   2123 Exodus	Exo	2	22	12	Quod si furto ablatum fuerit, restituet damnum domino ;
   2124 Exodus	Exo	2	22	13	si comestum a bestia, deferat ad eum quod occisum est, et non restituet.
   2125 Exodus	Exo	2	22	14	Qui a proximo suo quidquam horum mutuo postulaverit, et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente, reddere compelletur.
   2126 Exodus	Exo	2	22	15	Quod si impraesentiarum dominus fuerit, non restituet, maxime si conductum venerat pro mercede operis sui.
   2127 Exodus	Exo	2	22	16	Si seduxerit quis virginem necdum desponsatam, dormieritque cum ea : dotabit eam, et habebit eam uxorem.
   2128 Exodus	Exo	2	22	17	Si pater virginis dare noluerit, reddet pecuniam juxta modum dotis, quam virgines accipere consueverunt.
   2129 Exodus	Exo	2	22	18	Maleficos non patieris vivere.
   2130 Exodus	Exo	2	22	19	Qui coierit cum jumento, morte moriatur.
   2131 Exodus	Exo	2	22	20	Qui immolat diis, occidetur, praeterquam Domino soli.
   2132 Exodus	Exo	2	22	21	Advenam non contristabis, neque affliges eum : advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti.
   2133 Exodus	Exo	2	22	22	Viduae et pupillo non nocebitis.
   2134 Exodus	Exo	2	22	23	Si laeseritis eos, vociferabuntur ad me, et ego audiam clamorem eorum :
   2135 Exodus	Exo	2	22	24	et indignabitur furor meus, percutiamque vos gladio, et erunt uxores vestrae viduae, et filii vestri pupilli.
   2136 Exodus	Exo	2	22	25	Si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum, non urgebis eum quasi exactor, nec usuris opprimes.
   2137 Exodus	Exo	2	22	26	Si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum, ante solis occasum reddes ei.
   2138 Exodus	Exo	2	22	27	Ipsum enim est solum, quo operitur, indumentum carnis ejus, nec habet aliud in quo dormiat : si clamaverit ad me, exaudiam eum, quia misericors sum.
   2139 Exodus	Exo	2	22	28	Diis non detrahes, et principi populi tui non maledices.
   2140 Exodus	Exo	2	22	29	Decimas tuas et primitias tuas non tardabis reddere : primogenitum filiorum tuorum dabis mihi.
   2141 Exodus	Exo	2	22	30	De bobus quoque, et ovibus similiter facies : septem diebus sit cum matre sua, die octava reddes illum mihi.
   2142 Exodus	Exo	2	22	31	Viri sancti eritis mihi : carnem, quae a bestiis fuerit praegustata, non comedetis, sed projicietis canibus.
   2143 Exodus	Exo	2	23	1	Non suscipies vocem mendacii, nec junges manum tuam ut pro impio dicas falsum testimonium.
   2144 Exodus	Exo	2	23	2	Non sequeris turbam ad faciendum malum : nec in judicio, plurimorum acquiesces sententiae, ut a vero devies.
   2145 Exodus	Exo	2	23	3	Pauperis quoque non misereberis in judicio.
   2146 Exodus	Exo	2	23	4	Si occurreris bovi inimici tui, aut asino erranti, reduc ad eum.
   2147 Exodus	Exo	2	23	5	Si videris asinum odientis te jacere sub onere, non pertransibis, sed sublevabis cum eo.
   2148 Exodus	Exo	2	23	6	Non declinabis in judicium pauperis.
   2149 Exodus	Exo	2	23	7	Mendacium fugies. Insontem et justum non occides : quia aversor impium.
   2150 Exodus	Exo	2	23	8	Nec accipies munera, quae etiam excaecant prudentes, et subvertunt verba justorum.
   2151 Exodus	Exo	2	23	9	Peregrino molestus non eris. Scitis enim advenarum animas : quia et ipsi peregrini fuistis in terra Aegypti.
   2152 Exodus	Exo	2	23	10	Sex annis seminabis terram tuam, et congregabis fruges ejus :
   2153 Exodus	Exo	2	23	11	anno autem septimo dimittes eam, et requiescere facies, ut comedant pauperes populi tui : et quidquid reliquum fuerit, edant bestiae agri : ita facies in vinea et in oliveto tuo.
   2154 Exodus	Exo	2	23	12	Sex diebus operaberis : septimo die cessabis, ut requiescat bos et asinus tuus, et refrigeretur filius ancillae tuae, et advena.
   2155 Exodus	Exo	2	23	13	Omnia quae dixi vobis, custodite. Et per nomen externorum deorum non jurabitis, neque audietur ex ore vestro.
   2156 Exodus	Exo	2	23	14	Tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis.
   2157 Exodus	Exo	2	23	15	Solemnitatem azymorum custodies. Septem diebus comedes azyma, sicut praecepi tibi, tempore mensis novorum, quando egressus es de Aegypto : non apparebis in conspectu meo vacuus.
   2158 Exodus	Exo	2	23	16	Et solemnitatem messis primitivorum operis tui, quaecumque seminaveris in agro : solemnitatem quoque in exitu anni, quando congregaveris omnes fruges tuas de agro.
   2159 Exodus	Exo	2	23	17	Ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo tuo.
   2160 Exodus	Exo	2	23	18	Non immolabis super fermento sanguinem victimae meae, nec remanebit adeps solemnitatis meae usque mane.
   2161 Exodus	Exo	2	23	19	Primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui. Non coques haedum in lacte matris suae.
   2162 Exodus	Exo	2	23	20	Ecce ego mittam angelum meum, qui praecedat te, et custodiat in via, et introducat in locum quem paravi.
   2163 Exodus	Exo	2	23	21	Observa eum, et audi vocem ejus, nec contemnendum putes : quia non dimittet cum peccaveris, et est nomen meum in illo.
   2164 Exodus	Exo	2	23	22	Quod si audieris vocem ejus, et feceris omnia quae loquor, inimicus ero inimicis tuis, et affligam affligentes te.
   2165 Exodus	Exo	2	23	23	Praecedetque te angelus meus, et introducet te ad Amorrhaeum, et Hethaeum, et Pherezaeum, Chananaeumque, et Hevaeum, et Jebusaeum, quos ego conteram.
   2166 Exodus	Exo	2	23	24	Non adorabis deos eorum, nec coles eos : non facies opera eorum, sed destrues eos, et confringes statuas eorum.
   2167 Exodus	Exo	2	23	25	Servietisque Domino Deo vestro, ut benedicam panibus tuis et aquis, et auferam infirmitatem de medio tui.
   2168 Exodus	Exo	2	23	26	Non erit infoecunda, nec sterilis in terra tua : numerum dierum tuorum implebo.
   2169 Exodus	Exo	2	23	27	Terrorem meum mittam in praecursum tuum, et occidam omnem populum, ad quem ingredieris : cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga vertam :
   2170 Exodus	Exo	2	23	28	emittens crabrones prius, qui fugabunt Hevaeum, et Chananaeum, et Hethaeum, antequam introŽas.
   2171 Exodus	Exo	2	23	29	Non ejiciam eos a facie tua anno uno : ne terra in solitudinem redigatur, et crescant contra te bestiae.
   2172 Exodus	Exo	2	23	30	Paulatim expellam eos de conspectu tuo, donec augearis, et possideas terram.
   2173 Exodus	Exo	2	23	31	Ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palaestinorum, et a deserto usque ad fluvium : tradam in manibus vestris habitatores terrae, et ejiciam eos de conspectu vestro.
   2174 Exodus	Exo	2	23	32	Non inibis cum eis foedus, nec cum diis eorum.
   2175 Exodus	Exo	2	23	33	Non habitent in terra tua, ne forte peccare te faciant in me, si servieris diis eorum : quod tibi certe erit in scandalum.
   2176 Exodus	Exo	2	24	1	Moysi quoque dixit : Ascende ad Dominum tu, et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta senes ex IsraŽl, et adorabitis procul.
   2177 Exodus	Exo	2	24	2	Solusque Moyses ascendet ad Dominum, et illi non appropinquabunt : nec populus ascendet cum eo.
   2178 Exodus	Exo	2	24	3	Venit ergo Moyses et narravit plebi omnia verba Domini, atque judicia : responditque omnis populus una voce : Omnia verba Domini, quae locutus est, faciemus.
   2179 Exodus	Exo	2	24	4	Scripsit autem Moyses universos sermones Domini : et mane consurgens, aedificavit altare ad radices montis, et duodecim titulos per duodecim tribus IsraŽl.
   2180 Exodus	Exo	2	24	5	Misitque juvenes de filiis IsraŽl, et obtulerunt holocausta, immolaveruntque victimas pacificas Domino, vitulos.
   2181 Exodus	Exo	2	24	6	Tulit itaque Moyses dimidiam partem sanguinis, et misit in crateras : partem autem residuam fudit super altare.
   2182 Exodus	Exo	2	24	7	Assumensque volumen foederis, legit audiente populo : qui dixerunt : Omnia quae locutus est Dominus, faciemus, et erimus obedientes.
   2183 Exodus	Exo	2	24	8	Ille vero sumptum sanguinem respersit in populum, et ait : Hic est sanguis foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his.
   2184 Exodus	Exo	2	24	9	Ascenderuntque Moyses et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta de senioribus IsraŽl :
   2185 Exodus	Exo	2	24	10	et viderunt Deum IsraŽl : et sub pedibus ejus quasi opus lapidis sapphirini, et quasi caelum, cum serenum est.
   2186 Exodus	Exo	2	24	11	Nec super eos qui procul recesserant de filiis IsraŽl, misit manum suam, videruntque Deum, et comederunt, ac biberunt.
   2187 Exodus	Exo	2	24	12	Dixit autem Dominus ad Moysen : Ascende ad me in montem, et esto ibi : daboque tibi tabulas lapideas, et legem, ac mandata quae scripsi : ut doceas eos.
   2188 Exodus	Exo	2	24	13	Surrexerunt Moyses et Josue minister ejus : ascendensque Moyses in montem Dei,
   2189 Exodus	Exo	2	24	14	senioribus ait : Expectate hic donec revertamur ad vos. Habetis Aaron et Hur vobiscum : si quid natum fuerit quaestionis, referetis ad eos.
   2190 Exodus	Exo	2	24	15	Cumque ascendisset Moyses, operuit nubes montem,
   2191 Exodus	Exo	2	24	16	et habitavit gloria Domini super Sinai, tegens illum nube sex diebus : septimo autem die vocavit eum de medio caliginis.
   2192 Exodus	Exo	2	24	17	Erat autem species gloriae Domini quasi ignis ardens super verticem montis in conspectu filiorum IsraŽl.
   2193 Exodus	Exo	2	24	18	Ingressusque Moyses medium nebulae, ascendit in montem : et fuit ibi quadraginta diebus, et quadraginta noctibus.
   2194 Exodus	Exo	2	25	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2195 Exodus	Exo	2	25	2	Loquere filiis IsraŽl, ut tollant mihi primitias : ab omni homine qui offeret ultroneus, accipietis eas.
   2196 Exodus	Exo	2	25	3	Haec sunt autem quae accipere debeatis : aurum, et argentum, et aes,
   2197 Exodus	Exo	2	25	4	hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum, pilos caprarum,
   2198 Exodus	Exo	2	25	5	et pelles arietum rubricatas, pellesque janthinas, et ligna setim :
   2199 Exodus	Exo	2	25	6	oleum ad luminaria concinnanda : aromata in unguentum, et thymiamata boni odoris :
   2200 Exodus	Exo	2	25	7	lapides onychinos, et gemmas ad ornandum ephod, ac rationale.
   2201 Exodus	Exo	2	25	8	Facientque mihi sanctuarium, et habitabo in medio eorum :
   2202 Exodus	Exo	2	25	9	juxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi, et omnium vasorum in cultum ejus. Sicque facietis illud :
   2203 Exodus	Exo	2	25	10	arcam de lignis setim compingite, cujus longitudo habeat duos et semis cubitos : latitudo, cubitum et dimidium : altitudo, cubitum similiter ac semissem.
   2204 Exodus	Exo	2	25	11	Et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris : faciesque supra, coronam auream per circuitum :
   2205 Exodus	Exo	2	25	12	et quatuor circulos aureos, quos pones per quatuor arcae angulos : duo circuli sint in latere uno, et duo in altero.
   2206 Exodus	Exo	2	25	13	Facies quoque vectes de lignis setim, et operies eos auro.
   2207 Exodus	Exo	2	25	14	Inducesque per circulos qui sunt in arcae lateribus, ut portetur in eis :
   2208 Exodus	Exo	2	25	15	qui semper erunt in circulis, nec umquam extrahentur ab eis.
   2209 Exodus	Exo	2	25	16	Ponesque in arca testificationem quam dabo tibi.
   2210 Exodus	Exo	2	25	17	Facies et propitiatorium de auro mundissimo : duos cubitos et dimidium tenebit longitudo ejus, et cubitum ac semissem latitudo.
   2211 Exodus	Exo	2	25	18	Duos quoque cherubim aureos et productiles facies, ex utraque parte oraculi.
   2212 Exodus	Exo	2	25	19	Cherub unus sit in latere uno, et alter in altero.
   2213 Exodus	Exo	2	25	20	Utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas, et operientes oraculum, respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operienda est arca,
   2214 Exodus	Exo	2	25	21	in qua pones testimonium quod dabo tibi.
   2215 Exodus	Exo	2	25	22	Inde praecipiam, et loquar ad te supra propitiatorium, ac de medio duorum cherubim, qui erunt super arcam testimonii, cuncta quae mandabo per te filiis IsraŽl.
   2216 Exodus	Exo	2	25	23	Facies et mensam de lignis setim, habentem duos cubitos longitudinis, et in latitudine cubitum, et in altitudine cubitum et semissem.
   2217 Exodus	Exo	2	25	24	Et inaurabis eam auro purissimo : faciesque illi labium aureum per circuitum,
   2218 Exodus	Exo	2	25	25	et ipsi labio coronam interrasilem altam quatuor digitis : et super illam, alteram coronam aureolam.
   2219 Exodus	Exo	2	25	26	Quatuor quoque circulos aureos praeparabis, et pones eis in quatuor angulis ejusdem mensae per singulos pedes.
   2220 Exodus	Exo	2	25	27	Subter coronam erunt circuli aurei, ut mittantur vectes per eos, et possit mensa portari.
   2221 Exodus	Exo	2	25	28	Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et circumdabis auro ad subvehendam mensam.
   2222 Exodus	Exo	2	25	29	Parabis et acetabula, ac phialas, thuribula, et cyathos, in quibus offerenda sunt libamina, ex auro purissimo.
   2223 Exodus	Exo	2	25	30	Et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper.
   2224 Exodus	Exo	2	25	31	Facies et candelabrum ductile de auro mundissimo, hastile ejus, et calamos, scyphos, et sphaerulas, ac lilia ex ipso procedentia.
   2225 Exodus	Exo	2	25	32	Sex calami egredientur de lateribus, tres ex uno latere, et tres ex altero.
   2226 Exodus	Exo	2	25	33	Tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos, sphaerulaque simul, et lilium : et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero, sphaerulaque simul et lilium. Hoc erit opus sex calamorum, qui producendi sunt de hastili :
   2227 Exodus	Exo	2	25	34	in ipso autem candelabro erunt quatuor scyphi in nucis modum, sphaerulaeque per singulos, et lilia.
   2228 Exodus	Exo	2	25	35	Sphaerulae sub duobus calamis per tria loca, qui simul sex fiunt procedentes de hastili uno.
   2229 Exodus	Exo	2	25	36	Et sphaerulae igitur et calami ex ipso erunt, universa ductilia de auro purissimo.
   2230 Exodus	Exo	2	25	37	Facies et lucernas septem, et pones eas super candelabrum, ut luceant ex adverso.
   2231 Exodus	Exo	2	25	38	Emunctoria quoque, et ubi quae emuncta sunt extinguantur, fiant de auro purissimo.
   2232 Exodus	Exo	2	25	39	Omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri purissimi.
   2233 Exodus	Exo	2	25	40	Inspice, et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est.
   2234 Exodus	Exo	2	26	1	Tabernaculum vero ita facies : decem cortinas de bysso retorta, et hyacintho, ac purpura, coccoque bis tincto, variatas opere plumario facies.
   2235 Exodus	Exo	2	26	2	Longitudo cortinae unius habebit viginti octo cubitos : latitudo, quatuor cubitorum erit. Unius mensurae fient universa tentoria.
   2236 Exodus	Exo	2	26	3	Quinque cortinae sibi jungentur mutuo, et aliae quinque nexu simili cohaerebunt.
   2237 Exodus	Exo	2	26	4	Ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum, ut possint invicem copulari.
   2238 Exodus	Exo	2	26	5	Quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte, ita insertas ut ansa contra ansam veniat, et altera alteri possit aptari.
   2239 Exodus	Exo	2	26	6	Facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela jungenda sunt, ut unum tabernaculum fiat.
   2240 Exodus	Exo	2	26	7	Facies et saga cilicina undecim, ad operiendum tectum tabernaculi.
   2241 Exodus	Exo	2	26	8	Longitudo sagi unius habebit triginta cubitos, et latitudo, quatuor : aequa erit mensura sagorum omnium.
   2242 Exodus	Exo	2	26	9	E quibus quinque junges seorsum, et sex sibi mutuo copulabis, ita ut sextum sagum in fronte tecti duplices.
   2243 Exodus	Exo	2	26	10	Facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius, ut conjungi cum altero queat, et quinquaginta ansas in ora sagi alterius, ut cum altero copuletur.
   2244 Exodus	Exo	2	26	11	Facies et quinquaginta fibulas aeneas quibus jungantur ansae, ut unum ex omnibus operimentum fiat.
   2245 Exodus	Exo	2	26	12	Quod autem superfuerit in sagis quae parantur tecto, id est unum sagum quod amplius est, ex medietate ejus operies posteriora tabernaculi.
   2246 Exodus	Exo	2	26	13	Et cubitus ex una parte pendebit, et alter ex altera qui plus est in sagorum longitudine, utrumque latus tabernaculi protegens.
   2247 Exodus	Exo	2	26	14	Facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis : et super hoc rursum aliud operimentum de janthinis pellibus.
   2248 Exodus	Exo	2	26	15	Facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setim,
   2249 Exodus	Exo	2	26	16	quae singulae denos cubitos in longitudine habeant, et in latitudine singulos ac semissem.
   2250 Exodus	Exo	2	26	17	In lateribus tabulae, duae incastraturae fient, quibus tabula alteri tabulae connectatur : atque in hunc modum cunctae tabulae parabuntur.
   2251 Exodus	Exo	2	26	18	Quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum.
   2252 Exodus	Exo	2	26	19	Quibus quadraginta bases argenteas fundes, ut binae bases singulis tabulis per duos angulos subjiciantur.
   2253 Exodus	Exo	2	26	20	In latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem, viginti tabulae erunt,
   2254 Exodus	Exo	2	26	21	quadraginta habentes bases argenteas, binae bases singulis tabulis supponentur.
   2255 Exodus	Exo	2	26	22	Ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas,
   2256 Exodus	Exo	2	26	23	et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi.
   2257 Exodus	Exo	2	26	24	Eruntque conjunctae a deorsum usque sursum, et una omnes compago retinebit. Duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt, similis junctura servabitur.
   2258 Exodus	Exo	2	26	25	Et erunt simul tabulae octo, bases earum argenteae sedecim, duabus basibus per unam tabulam supputatis.
   2259 Exodus	Exo	2	26	26	Facies et vectes de lignis setim quinque ad continendas tabulas in uno latere tabernaculi,
   2260 Exodus	Exo	2	26	27	et quinque alios in altero, et ejusdem numeri ad occidentalem plagam :
   2261 Exodus	Exo	2	26	28	qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum.
   2262 Exodus	Exo	2	26	29	Ipsas quoque tabulas deaurabis, et fundes in eis annulos aureos per quos vectes tabulata contineant : quos operies laminis aureis.
   2263 Exodus	Exo	2	26	30	Et eriges tabernaculum juxta exemplar quod tibi in monte monstratum est.
   2264 Exodus	Exo	2	26	31	Facies et velum de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumario et pulchra varietate contextum :
   2265 Exodus	Exo	2	26	32	quod appendes ante quatuor columnas de lignis setim, quae ipsae quidem deauratae erunt, et habebunt capita aurea, sed bases argenteas.
   2266 Exodus	Exo	2	26	33	Inseretur autem velum per circulos, intra quod pones arcam testimonii, quo et sanctuarium, et sanctuarii sanctuaria dividentur.
   2267 Exodus	Exo	2	26	34	Pones et propitiatorium super arcam testimonii in Sancto sanctorum,
   2268 Exodus	Exo	2	26	35	mensamque extra velum, et contra mensam candelabrum in latere tabernaculi meridiano : mensa enim stabit in parte aquilonis.
   2269 Exodus	Exo	2	26	36	Facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumarii.
   2270 Exodus	Exo	2	26	37	Et quinque columnas deaurabis lignorum setim, ante quas ducetur tentorium : quarum erunt capita aurea, et bases aeneae.
   2271 Exodus	Exo	2	27	1	Facies et altare de lignis setim, quod habebit quinque cubitus in longitudine, et totidem in latitudine, id est, quadrum, et tres cubitos in altitudine.
   2272 Exodus	Exo	2	27	2	Cornua autem per quatuor angulos ex ipso erunt : et operies illud aere.
   2273 Exodus	Exo	2	27	3	Faciesque in usus ejus lebetes ad suscipiendos cineres, et forcipes atque fuscinulas, et ignium receptacula ; omnia vasa ex aere fabricabis.
   2274 Exodus	Exo	2	27	4	Craticulamque in modum retis aeneam : per cujus quatuor angulos erunt quatuor annuli aenei.
   2275 Exodus	Exo	2	27	5	Quos pones subter arulam altaris : eritque craticula usque ad altaris medium.
   2276 Exodus	Exo	2	27	6	Facies et vectes altaris de lignis setim duos, quos operies laminis aeneis :
   2277 Exodus	Exo	2	27	7	et induces per circulos, eruntque ex utroque latere altaris ad portandum.
   2278 Exodus	Exo	2	27	8	Non solidum, sed inane et cavum intrinsecus facies illud, sicut tibi in monte monstratum est.
   2279 Exodus	Exo	2	27	9	Facies et atrium tabernaculi, in cujus australi plaga contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta : centum cubitos unum latus tenebit in longitudine.
   2280 Exodus	Exo	2	27	10	Et columnas viginti cum basibus totidem aeneis, quae capita cum caelaturis suis habebunt argentea.
   2281 Exodus	Exo	2	27	11	Similiter et in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum, columnae viginti, et bases aeneae ejusdem numeri, et capita earum cum caelaturis suis argentea.
   2282 Exodus	Exo	2	27	12	In latitudine vero atrii, quod respicit ad occidentem, erunt tentoria per quinquaginta cubitos, et columnae decem, basesque totidem.
   2283 Exodus	Exo	2	27	13	In ea quoque atrii latitudine, quae respicit ad orientem, quinquaginta cubiti erunt.
   2284 Exodus	Exo	2	27	14	In quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur, columnaeque tres et bases totidem :
   2285 Exodus	Exo	2	27	15	et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim, columnae tres, et bases totidem.
   2286 Exodus	Exo	2	27	16	In introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumarii : columnas habebit quatuor, cum basibus totidem.
   2287 Exodus	Exo	2	27	17	Omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenteis laminis, capitibus argenteis, et basibus aeneis.
   2288 Exodus	Exo	2	27	18	In longitudine occupabit atrium cubitos centum, in latitudine quinquaginta, altitudo quinque cubitorum erit : fietque de bysso retorta, et habebit bases aeneas.
   2289 Exodus	Exo	2	27	19	Cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caeremonias, tam paxillos ejus quam atrii, ex aere facies.
   2290 Exodus	Exo	2	27	20	Praecipe filiis IsraŽl ut afferant tibi oleum de arboribus olivarum purissimum, piloque contusum, ut ardeat lucerna semper
   2291 Exodus	Exo	2	27	21	in tabernaculo testimonii, extra velum quod oppansum est testimonio. Et collocabunt eam Aaron et filii ejus, ut usque mane luceat coram Domino. Perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis IsraŽl.
   2292 Exodus	Exo	2	28	1	Applica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum IsraŽl, ut sacerdotio fungantur mihi : Aaron, Nadab, et Abiu, Eleazar, et Ithamar.
   2293 Exodus	Exo	2	28	2	Faciesque vestem sanctam Aaron fratri tuo in gloriam et decorem.
   2294 Exodus	Exo	2	28	3	Et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae, ut faciant vestes Aaron, in quibus sanctificatus ministret mihi.
   2295 Exodus	Exo	2	28	4	Haec autem erunt vestimenta quae faciet : rationale et superhumerale, tunicam et lineam strictam, cidarim et balteum. Facient vestimenta sancta fratri tuo Aaron et filiis ejus, ut sacerdotio fungantur mihi.
   2296 Exodus	Exo	2	28	5	Accipientque aurum, et hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum.
   2297 Exodus	Exo	2	28	6	Facient autem superhumerale de auro et hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere polymito.
   2298 Exodus	Exo	2	28	7	Duas oras junctas habebit in utroque latere summitatum, ut in unum redeant.
   2299 Exodus	Exo	2	28	8	Ipsa quoque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta.
   2300 Exodus	Exo	2	28	9	Sumesque duos lapides onychinos, et sculpes in eis nomina filiorum IsraŽl :
   2301 Exodus	Exo	2	28	10	sex nomina in lapide uno, et sex reliqua in altero, juxta ordinem nativitatis eorum.
   2302 Exodus	Exo	2	28	11	Opere sculptoris et caelatura gemmarii, sculpes eos nominibus filiorum IsraŽl, inclusos auro atque circumdatos :
   2303 Exodus	Exo	2	28	12	et pones in utroque latere superhumeralis, memoriale filiis IsraŽl. Portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque humerum, ob recordationem.
   2304 Exodus	Exo	2	28	13	Facies et uncinos ex auro,
   2305 Exodus	Exo	2	28	14	et duas catenulas ex auro purissimo sibi invicem cohaerentes, quas inseres uncinis.
   2306 Exodus	Exo	2	28	15	Rationale quoque judicii facies opere polymito juxta texturam superhumeralis, ex auro, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta.
   2307 Exodus	Exo	2	28	16	Quadrangulum erit et duplex : mensuram palmi habebit tam in longitudine quam in latitudine.
   2308 Exodus	Exo	2	28	17	Ponesque in eo quatuor ordines lapidum : in primo versu erit lapis sardius, et topazius, et smaragdus :
   2309 Exodus	Exo	2	28	18	in secundo carbunculus, sapphirus, et jaspis :
   2310 Exodus	Exo	2	28	19	in tertio ligurius, achates, et amethystus :
   2311 Exodus	Exo	2	28	20	in quarto chrysolithus, onychinus, et beryllus. Inclusi auro erunt per ordines suos.
   2312 Exodus	Exo	2	28	21	Habebuntque nomina filiorum IsraŽl : duodecim nominibus caelabuntur, singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus.
   2313 Exodus	Exo	2	28	22	Facies in rationali catenas sibi invicem cohaerentes ex auro purissimo,
   2314 Exodus	Exo	2	28	23	et duos annulos aureos, quos pones in utraque rationalis summitate :
   2315 Exodus	Exo	2	28	24	catenasque aureas junges annulis, qui sunt in marginibus ejus,
   2316 Exodus	Exo	2	28	25	et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere superhumeralis quod rationale respicit.
   2317 Exodus	Exo	2	28	26	Facies et duos annulos aureos, quos pones in summitatibus rationalis, in oris, quae e regione sunt superhumeralis, et posteriora ejus aspiciunt.
   2318 Exodus	Exo	2	28	27	Necnon et alios duos annulos aureos, qui ponendi sunt in utroque latere superhumeralis deorsum, quod respicit contra faciem juncturae inferioris, ut aptari possit cum superhumerali,
   2319 Exodus	Exo	2	28	28	et stringatur rationale annulis suis cum annulis superhumeralis vitta hyacinthina, ut maneat junctura fabrefacta, et a se invicem rationale et superhumerale nequeant separari.
   2320 Exodus	Exo	2	28	29	Portabitque Aaron nomina filiorum IsraŽl in rationali judicii super pectus suum, quando ingredietur Sanctuarium, memoriale coram Domino in aeternum.
   2321 Exodus	Exo	2	28	30	Pones autem in rationali judicii Doctrinam et Veritatem, quae erunt in pectore Aaron, quando ingredietur coram Domino : et gestabit judicium filiorum IsraŽl in pectore suo, in conspectu Domini semper.
   2322 Exodus	Exo	2	28	31	Facies et tunicam superhumeralis totam hyacinthinam,
   2323 Exodus	Exo	2	28	32	in cujus medio supra erit capitium, et ora per gyrum ejus textilis, sicut fieri solet in extremis vestium partibus, ne facile rumpatur.
   2324 Exodus	Exo	2	28	33	Deorsum vero, ad pedes ejusdem tunicae, per circuitum, quasi mala punica facies, ex hyacintho, et purpura, et cocco bis tincto, mistis in medio tintinnabulis,
   2325 Exodus	Exo	2	28	34	ita ut tintinnabulum sit aureum et malum punicum : rursumque tintinnabulum aliud aureum et malum punicum.
   2326 Exodus	Exo	2	28	35	Et vestietur ea Aaron in officio ministerii, ut audiatur sonitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini, et non moriatur.
   2327 Exodus	Exo	2	28	36	Facies et laminam de auro purissimo, in qua sculpes opere caelatoris, Sanctum Domino.
   2328 Exodus	Exo	2	28	37	Ligabisque eam vitta hyacinthina, et erit super tiaram,
   2329 Exodus	Exo	2	28	38	imminens fronti pontificis. Portabitque Aaron iniquitates eorum, quae obtulerunt et sanctificaverunt filii IsraŽl, in cunctis muneribus et donariis suis. Erit autem lamina semper in fronte ejus, ut placatus sit eis Dominus.
   2330 Exodus	Exo	2	28	39	Stringesque tunicam bysso, et tiaram byssinam facies, et balteum opere plumarii.
   2331 Exodus	Exo	2	28	40	Porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et decorem :
   2332 Exodus	Exo	2	28	41	vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios ejus cum eo. Et cunctorum consecrabis manus, sanctificabisque illos, ut sacerdotio fungantur mihi.
   2333 Exodus	Exo	2	28	42	Facies et feminalia linea, ut operiant carnem turpitudinis suae, a renibus usque ad femora :
   2334 Exodus	Exo	2	28	43	et utentur eis Aaron et filii ejus quando ingredientur tabernaculum testimonii, vel quando appropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario, ne iniquitatis rei moriantur. Legitimum sempiternum erit Aaron, et semini ejus post eum.
   2335 Exodus	Exo	2	29	1	Sed et hoc facies, ut mihi in sacerdotio consecrentur. Tolle vitulum de armento, et arietes duos immaculatos,
   2336 Exodus	Exo	2	29	2	panesque azymos, et crustulam absque fermento, quae conspersa sit oleo, lagana quoque azyma oleo lita : de simila triticea cuncta facies.
   2337 Exodus	Exo	2	29	3	Et posita in canistro offeres : vitulum autem et duos arietes.
   2338 Exodus	Exo	2	29	4	Et Aaron ac filios ejus applicabis ad ostium tabernaculi testimonii. Cumque laveris patrem cum filiis suis aqua,
   2339 Exodus	Exo	2	29	5	indues Aaron vestimentis suis, id est, linea et tunica, et superhumerali et rationali, quod constringes balteo.
   2340 Exodus	Exo	2	29	6	Et pones tiaram in capite ejus, et laminam sanctam super tiaram,
   2341 Exodus	Exo	2	29	7	et oleum unctionis fundes super caput ejus : atque hoc ritu consecrabitur.
   2342 Exodus	Exo	2	29	8	Filios quoque illius applicabis, et indues tunicis lineis, cingesque balteo,
   2343 Exodus	Exo	2	29	9	Aaron scilicet et liberos ejus, et impones eis mitras : eruntque sacerdotes mihi religione perpetua. Postquam initiaveris manus eorum,
   2344 Exodus	Exo	2	29	10	applicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii. Imponentque Aaron et filii ejus manus super caput illius,
   2345 Exodus	Exo	2	29	11	et mactabis eum in conspectu Domini, juxta ostium tabernaculi testimonii.
   2346 Exodus	Exo	2	29	12	Sumptumque de sanguine vituli, pones super cornua altaris digito tuo, reliquum autem sanguinem fundes juxta basim ejus.
   2347 Exodus	Exo	2	29	13	Sumes et adipem totum qui operit intestina, et reticulum jecoris, ac duos renes, et adipem qui super eos est, et offeres incensum super altare :
   2348 Exodus	Exo	2	29	14	carnes vero vituli et corium et fimum combures foris extra castra, eo quod pro peccato sit.
   2349 Exodus	Exo	2	29	15	Unum quoque arietem sumes, super cujus caput ponent Aaron et filii ejus manus.
   2350 Exodus	Exo	2	29	16	Quem cum mactaveris, tolles de sanguine ejus, et fundes circa altare.
   2351 Exodus	Exo	2	29	17	Ipsum autem arietem secabis in frustra : lotaque intestina ejus ac pedes, pones super concisas carnes, et super caput illius.
   2352 Exodus	Exo	2	29	18	Et offeres totum arietem in incensum super altare : oblatio est Domino, odor suavissimus victimae Domini.
   2353 Exodus	Exo	2	29	19	Tolles quoque arietem alterum, super cujus caput Aaron et filii ejus ponent manus.
   2354 Exodus	Exo	2	29	20	Quem cum immolaveris, sumes de sanguine ejus, et pones super extremum auriculae dextrae Aaron et filiorum ejus, et super pollices manus eorum ac pedis dextri, fundesque sanguinem super altare per circuitum.
   2355 Exodus	Exo	2	29	21	Cumque tuleris de sanguine qui est super altare, et de oleo unctionis, asperges Aaron et vestes ejus, filios et vestimenta eorum. Consecratisque ipsis et vestibus,
   2356 Exodus	Exo	2	29	22	tolles adipem de ariete, et caudam et arvinam, quae operit vitalia, ac reticulum jecoris, et duos renes, atque adipem, qui super eos est, armumque dextrum, eo quod sit aries consecrationis :
   2357 Exodus	Exo	2	29	23	tortamque panis unius, crustulam conspersam oleo, laganum de canistro azymorum, quod positum est in conspectu Domini :
   2358 Exodus	Exo	2	29	24	ponesque omnia super manus Aaron et filiorum ejus, et sanctificabis eos elevans coram Domino.
   2359 Exodus	Exo	2	29	25	Suscipiesque universa de manibus eorum : et incendes super altare in holocaustum, odorem suavissimum in conspectu Domini, quia oblatio ejus est.
   2360 Exodus	Exo	2	29	26	Sumes quoque pectusculum de ariete, quo initiatus est Aaron, sanctificabisque illud elevatum coram Domino, et cedet in partem tuam.
   2361 Exodus	Exo	2	29	27	Sanctificabisque et pectusculum consecratum, et armum quem de ariete separasti,
   2362 Exodus	Exo	2	29	28	quo initiatus est Aaron et filii ejus, cedentque in partem Aaron et filiorum ejus jure perpetuo a filiis IsraŽl : quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino.
   2363 Exodus	Exo	2	29	29	Vestem autem sanctam, qua utetur Aaron, habebunt filii ejus post eum, ut ungantur in ea, et consecrantur manus eorum.
   2364 Exodus	Exo	2	29	30	Septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis ejus, et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario.
   2365 Exodus	Exo	2	29	31	Arietem autem consecrationis tolles, et coques carnes ejus in loco sancto :
   2366 Exodus	Exo	2	29	32	quibus vescetur Aaron et filii ejus. Panes quoque, qui sunt in canistro, in vestibulo tabernaculi testimonii comedent,
   2367 Exodus	Exo	2	29	33	ut sit placabile sacrificium, et sanctificentur offerentium manus. Alienigena non vescetur ex eis, quia sancti sunt.
   2368 Exodus	Exo	2	29	34	Quod si remanserit de carnibus consecratis, sive de panibus usque mane, combures reliquias igni : non comedentur, quia sanctificata sunt.
   2369 Exodus	Exo	2	29	35	Omnia, quae praecepi tibi, facies super Aaron et filiis ejus. Septem diebus consecrabis manus eorum :
   2370 Exodus	Exo	2	29	36	et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum. Mundabisque altare cum immolaveris expiationis hostiam, et unges illud in sanctificationem.
   2371 Exodus	Exo	2	29	37	Septem diebus expiabis altare, et sanctificabis, et erit Sanctum sanctorum : omnis, qui tetigerit illud, sanctificabitur.
   2372 Exodus	Exo	2	29	38	Hoc est quod facies in altari : agnos anniculos duos per singulos dies jugiter,
   2373 Exodus	Exo	2	29	39	unum agnum mane, et alterum vespere,
   2374 Exodus	Exo	2	29	40	decimam partem similae conspersae oleo tuso, quod habeat mensuram quartam partem hin, et vinum ad libandum ejusdem mensurae in agno uno.
   2375 Exodus	Exo	2	29	41	Alterum vero agnum offeres ad vesperam juxta ritum matutinae oblationis, et juxta ea quae diximus, in odorem suavitatis :
   2376 Exodus	Exo	2	29	42	sacrificium est Domino, oblatione perpetua in generationes vestras, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ubi constituam ut loquar ad te.
   2377 Exodus	Exo	2	29	43	Ibique praecipiam filiis IsraŽl, et sanctificabitur altare in gloria mea.
   2378 Exodus	Exo	2	29	44	Sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari, et Aaron cum filiis suis, ut sacerdotio fungantur mihi.
   2379 Exodus	Exo	2	29	45	Et habitabo in medio filiorum IsraŽl, eroque eis Deus,
   2380 Exodus	Exo	2	29	46	et scient quia ego Dominus Deus eorum, qui eduxi eos de terra Aegypti, ut manerem inter illos, ego Dominus Deus ipsorum.
   2381 Exodus	Exo	2	30	1	Facies quoque altare ad adolendum thymiama, de lignis setim,
   2382 Exodus	Exo	2	30	2	habens cubitum longitudinis, et alterum latitudinis, id est, quadrangulum, et duos cubitos in altitudine. Cornua ex ipso procedent.
   2383 Exodus	Exo	2	30	3	Vestiesque illud auro purissimo, tam craticulam ejus, quam parietes per circuitum, et cornua. Faciesque ei coronam aureolam per gyrum,
   2384 Exodus	Exo	2	30	4	et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et altare portetur.
   2385 Exodus	Exo	2	30	5	Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et inaurabis.
   2386 Exodus	Exo	2	30	6	Ponesque altare contra velum, quod ante arcum pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium, ubi loquar tibi.
   2387 Exodus	Exo	2	30	7	Et adolebit incensum super eo Aaron, suave fragrans, mane. Quando componet lucernas, incendet illud :
   2388 Exodus	Exo	2	30	8	et quando collocabit eas ad vesperum, uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras.
   2389 Exodus	Exo	2	30	9	Non offeretis super eo thymiama compositionis alterius, nec oblationem, et victimam, nec libabitis libamina.
   2390 Exodus	Exo	2	30	10	Et deprecabitur Aaron super cornua ejus semel per annum, in sanguine quod oblatum est pro peccato, et placabit super eo in generationibus vestris. Sanctum sanctorum erit Domino.
   2391 Exodus	Exo	2	30	11	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2392 Exodus	Exo	2	30	12	Quando tuleris summam filiorum IsraŽl juxta numerum, dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino, et non erit plaga in eis, cum fuerint recensiti.
   2393 Exodus	Exo	2	30	13	Hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen, dimidium sicli juxta mensuram templi (siclus viginti obolos habet) ; media pars sicli offeretur Domino.
   2394 Exodus	Exo	2	30	14	Qui habetur in numero, a viginti annis et supra, dabit pretium.
   2395 Exodus	Exo	2	30	15	Dives non addet ad medium sicli, et pauper nihil minuet.
   2396 Exodus	Exo	2	30	16	Susceptamque pecuniam, quae collata est a filiis IsraŽl, trades in usus tabernaculi testimonii, ut sit monimentum eorum coram Domino, et propitietur animabus eorum.
   2397 Exodus	Exo	2	30	17	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2398 Exodus	Exo	2	30	18	Facies et labrum aeneum cum basi sua ad lavandum : ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare. Et missa aqua,
   2399 Exodus	Exo	2	30	19	lavabunt in ea Aaron et filii ejus manus suas ac pedes,
   2400 Exodus	Exo	2	30	20	quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii, et quando accessuri sunt ad altare, ut offerant in eo thymiama Domino,
   2401 Exodus	Exo	2	30	21	ne forte moriantur ; legitimum sempiternum erit ipsi, et semini ejus per successiones.
   2402 Exodus	Exo	2	30	22	Locutusque est Dominus ad Moysen,
   2403 Exodus	Exo	2	30	23	dicens : Sume tibi aromata, primae myrrhae et electae quingentos siclos, et cinnamomi medium, id est, ducentos quinquaginta siclos, calami similiter ducentos quinquaginta,
   2404 Exodus	Exo	2	30	24	casiae autem quingentos siclos, in pondere sanctuarii, olei de olivetis mensuram hin :
   2405 Exodus	Exo	2	30	25	faciesque unctionis oleum sanctum, unguentum compositum opere unguentarii,
   2406 Exodus	Exo	2	30	26	et unges ex eo tabernaculum testimonii, et arcam testamenti,
   2407 Exodus	Exo	2	30	27	mensamque cum vasis suis, et candelabrum, et utensilia ejus, altaria thymiamatis,
   2408 Exodus	Exo	2	30	28	et holocausti, et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinet.
   2409 Exodus	Exo	2	30	29	Sanctificabisque omnia, et erunt Sancta sanctorum ; qui tetigerit ea, sanctificabitur.
   2410 Exodus	Exo	2	30	30	Aaron et filios ejus unges, sanctificabisque eos, ut sacerdotio fungantur mihi.
   2411 Exodus	Exo	2	30	31	Filiis quoque IsraŽl dices : Hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in generationes vestras.
   2412 Exodus	Exo	2	30	32	Caro hominis non ungetur ex eo, et juxta compositionem ejus non facietis aliud, quia sanctificatum est, et sanctum erit vobis.
   2413 Exodus	Exo	2	30	33	Homo quicumque tale composuerit, et dederit ex eo alieno, exterminabitur de populo suo.
   2414 Exodus	Exo	2	30	34	Dixitque Dominus ad Moysen : Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum ; aequalis ponderis erunt omnia :
   2415 Exodus	Exo	2	30	35	faciesque thymiama compositum opere unguentarii, mistum diligenter, et purum, et sanctificatione dignissimum.
   2416 Exodus	Exo	2	30	36	Cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis, pones ex eo coram tabernaculo testimonii, in quo loco apparebo tibi. Sanctum sanctorum erit vobis thymiama.
   2417 Exodus	Exo	2	30	37	Talem compositionem non facietis in usus vestros, quia sanctum est Domino.
   2418 Exodus	Exo	2	30	38	Homo quicumque fecerit simile, ut odore illius perfruatur, peribit de populis suis.
   2419 Exodus	Exo	2	31	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2420 Exodus	Exo	2	31	2	Ecce, vocavi ex nomine Beseleel filium Uri filii Hur de tribu Juda,
   2421 Exodus	Exo	2	31	3	et implevi spiritu Dei, sapientia, et intelligentia et scientia in omni opere,
   2422 Exodus	Exo	2	31	4	ad excogitandum quidquid fabrefieri potest ex auro, et argento, et aere,
   2423 Exodus	Exo	2	31	5	marmore, et gemmis, et diversitate lignorum.
   2424 Exodus	Exo	2	31	6	Dedique ei socium Ooliab filium Achisamech de tribu Dan. Et in corde omnis eruditi posui sapientiam : ut faciant cuncta quae praecepi tibi,
   2425 Exodus	Exo	2	31	7	tabernaculum foederis, et arcam testimonii, et propitiatorium, quod super eam est, et cuncta vasa tabernaculi,
   2426 Exodus	Exo	2	31	8	mensamque et vasa ejus, candelabrum purissimum cum vasis suis, et altaris thymiamatis,
   2427 Exodus	Exo	2	31	9	et holocausti, et omnia vasa eorum, labrum cum basi sua,
   2428 Exodus	Exo	2	31	10	vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti, et filiis ejus, ut fungantur officio suo in sacris :
   2429 Exodus	Exo	2	31	11	oleum unctionis, et thymiama aromatum in sanctuario, omnia quae praecepi tibi, facient.
   2430 Exodus	Exo	2	31	12	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   2431 Exodus	Exo	2	31	13	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Videte ut sabbatum meum custodiatis : quia signum est inter me et vos in generationibus vestris : ut sciatis quia ego Dominus, qui sanctifico vos.
   2432 Exodus	Exo	2	31	14	Custodite sabbatum meum, sanctum est enim vobis : qui polluerit illud, morte morietur ; qui fecerit in eo opus, peribit anima illius de medio populi sui.
   2433 Exodus	Exo	2	31	15	Sex diebus facietis opus : in die septimo sabbatum est, requies sancta Domino ; omnis qui fecerit opus in hac die, morietur.
   2434 Exodus	Exo	2	31	16	Custodiant filii IsraŽl sabbatum, et celebrent illud in generationibus suis. Pactum est sempiternum
   2435 Exodus	Exo	2	31	17	inter me et filios IsraŽl, signumque perpetuum ; sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram, et in septimo ab opere cessavit.
   2436 Exodus	Exo	2	31	18	Deditque Dominus Moysi, completis hujuscemodi sermonibus in monte Sinai, duas tabulas testimonii lapideas, scriptas digito Dei.
   2437 Exodus	Exo	2	32	1	Videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moyses, congregatus adversus Aaron, dixit : Surge, fac nobis deos, qui nos praecedant : Moysi enim huic viro, qui nos eduxit de terra Aegypti, ignoramus quid acciderit.
   2438 Exodus	Exo	2	32	2	Dixitque ad eos Aaron : Tollite inaures aureas de uxorum, filiorumque et filiarum vestrarum auribus, et afferte ad me.
   2439 Exodus	Exo	2	32	3	Fecitque populus quae jusserat, deferens inaures ad Aaron.
   2440 Exodus	Exo	2	32	4	Quas cum ille accepisset, formavit opere fusorio, et fecit ex eis vitulum conflatilem : dixeruntque : Hi sunt dii tui IsraŽl, qui te eduxerunt de terra Aegypti.
   2441 Exodus	Exo	2	32	5	Quod cum vidisset Aaron, aedificavit altare coram eo, et praeconis voce clamavit dicens : Cras solemnitas Domini est.
   2442 Exodus	Exo	2	32	6	Surgentesque mane, obtulerunt holocausta, et hostias pacificas, et sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere.
   2443 Exodus	Exo	2	32	7	Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : Vade, descende : peccavit populus tuus, quem eduxisti de terra Aegypti.
   2444 Exodus	Exo	2	32	8	Recesserunt cito de via, quam ostendisti eis : feceruntque sibi vitulum conflatilem, et adoraverunt, atque immolantes ei hostias, dixerunt : Isti sunt dii tui IsraŽl, qui te eduxerunt de terra Aegypti.
   2445 Exodus	Exo	2	32	9	Rursumque ait Dominus ad Moysen : Cerno quod populus iste durae cervicis sit :
   2446 Exodus	Exo	2	32	10	dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos, faciamque te in gentem magnam.
   2447 Exodus	Exo	2	32	11	Moyses autem orabat Dominum Deum suum, dicens : Cur, Domine, irascitur furor tuus contra populum tuum, quem eduxisti de terra Aegypti, in fortitudine magna, et in manu robusta ?
   2448 Exodus	Exo	2	32	12	Ne quaeso dicant Aegyptii : Callide eduxit eos, ut interficeret in montibus, et deleret e terra : quiescat ira tua, et esto placabilis super nequitia populi tui.
   2449 Exodus	Exo	2	32	13	Recordare Abraham, Isaac, et IsraŽl servorum tuorum, quibus jurasti per temetipsum, dicens : Multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli ; et universam terram hanc, de qua locutus sum, dabo semini vestro, et possidebitis eam semper.
   2450 Exodus	Exo	2	32	14	Placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum.
   2451 Exodus	Exo	2	32	15	Et reversus est Moyses de monte, portans duas tabulas testimonii in manu sua, scriptas ex utraque parte,
   2452 Exodus	Exo	2	32	16	et factas opere Dei : scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis.
   2453 Exodus	Exo	2	32	17	Audiens autem Josue tumultum populi vociferantis, dixit ad Moysen : Ululatus pugnae auditur in castris.
   2454 Exodus	Exo	2	32	18	Qui respondit : Non est clamor adhortantium ad pugnam, neque vociferatio compellentium ad fugam : sed vocem cantantium ego audio.
   2455 Exodus	Exo	2	32	19	Cumque appropinquasset ad castra, vidit vitulum, et choros : iratusque valde, projecit de manu tabulas, et confregit eas ad radicem montis :
   2456 Exodus	Exo	2	32	20	arripiensque vitulum quem fecerant, combussit, et contrivit usque ad pulverem, quem sparsit in aquam, et dedit ex eo potum filiis IsraŽl.
   2457 Exodus	Exo	2	32	21	Dixitque ad Aaron : Quid tibi fecit hic populus, ut induceres super eum peccatum maximum ?
   2458 Exodus	Exo	2	32	22	Cui ille respondit : Ne indignetur dominus meus : tu enim nosti populum istum, quod pronus sit ad malum :
   2459 Exodus	Exo	2	32	23	dixerunt mihi : Fac nobis deos, qui nos praecedant : huic enim Moysi, qui nos eduxit de terra Aegypti, nescimus quid acciderit.
   2460 Exodus	Exo	2	32	24	Quibus ego dixi : Quis vestrum habet aurum ? Tulerunt, et dederunt mihi : et projeci illud in ignem, egressusque est hic vitulus.
   2461 Exodus	Exo	2	32	25	Videns ergo Moyses populum quod esset nudatus (spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis, et inter hostes nudum constituerat),
   2462 Exodus	Exo	2	32	26	et stans in porta castrorum, ait : Si quis est Domini, jungatur mihi. Congregatique sunt ad eum omnes filii Levi :
   2463 Exodus	Exo	2	32	27	quibus ait : Haec dicit Dominus Deus IsraŽl : Ponat vir gladium super femur suum : ite, et redite de porta usque ad portam per medium castrorum, et occidat unusquisque fratrem, et amicum, et proximum suum.
   2464 Exodus	Exo	2	32	28	Feceruntque filii Levi juxta sermonem Moysi, cecideruntque in die illa quasi viginti tria millia hominum.
   2465 Exodus	Exo	2	32	29	Et ait Moyses : Consecrastis manus vestras hodie Domino, unusquisque in filio, et in fratre suo, ut detur vobis benedictio.
   2466 Exodus	Exo	2	32	30	Facto autem altero die, locutus est Moyses ad populum : Peccastis peccatum maximum : ascendam ad Dominum, si quomodo quivero eum deprecari pro scelere vestro.
   2467 Exodus	Exo	2	32	31	Reversusque ad Dominum, ait : Obsecro, peccavit populus iste peccatum maximum, feceruntque sibi deos aureos : aut dimitte eis hanc noxam,
   2468 Exodus	Exo	2	32	32	aut si non facis, dele me de libro tuo quem scripsisti.
   2469 Exodus	Exo	2	32	33	Cui respondit Dominus : Qui peccaverit mihi, delebo eum de libro meo :
   2470 Exodus	Exo	2	32	34	tu autem vade, et duc populum istum quo locutus sum tibi : angelus meus praecedet te. Ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum.
   2471 Exodus	Exo	2	32	35	Percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli, quem fecerat Aaron.
   2472 Exodus	Exo	2	33	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : Vade, ascende de loco isto tu, et populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti, in terram quam juravi Abraham, Isaac et Jacob, dicens : Semini tuo dabo eam :
   2473 Exodus	Exo	2	33	2	et mittam praecursorem tui angelum, ut ejiciam Chananaeum, et Amorrhaeum, et Hethaeum, et Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum,
   2474 Exodus	Exo	2	33	3	et intres in terram fluentem lacte et melle. Non enim ascendam tecum, quia populus durae cervicis es : ne forte disperdam te in via.
   2475 Exodus	Exo	2	33	4	Audiensque populus sermonem hunc pessimum, luxit : et nullus ex more indutus est cultu suo.
   2476 Exodus	Exo	2	33	5	Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere filiis IsraŽl : Populus durae cervicis es : semel ascendam in medio tui, et delebo te. Jam nunc depone ornatum tuum, ut sciam quid faciam tibi.
   2477 Exodus	Exo	2	33	6	Deposuerunt ergo filii IsraŽl ornatum suum a monte Horeb.
   2478 Exodus	Exo	2	33	7	Moyses quoque tollens tabernaculum, tetendit extra castra procul, vocavitque nomen ejus, Tabernaculum foederis. Et omnis populus, qui habebat aliquam quaestionem, egrediebatur ad tabernaculum foederis, extra castra.
   2479 Exodus	Exo	2	33	8	Cumque egrederetur Moyses ad tabernaculum, surgebat universa plebs, et stabat unusquisque in ostio papilionis sui, aspiciebantque tergum Moysi, donec ingrederetur tentorium.
   2480 Exodus	Exo	2	33	9	Ingresso autem illo tabernaculum foederis, descendebat columna nubis, et stabat ad ostium, loquebaturque cum Moyse,
   2481 Exodus	Exo	2	33	10	cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi. Stabantque ipsi, et adorabant per fores tabernaculorum suorum.
   2482 Exodus	Exo	2	33	11	Loquebatur autem Dominus ad Moysen facie ad faciem, sicut solet loqui homo ad amicum suum. Cumque ille reverteretur in castra, minister ejus Josue filius Nun, puer, non recedebat de tabernaculo.
   2483 Exodus	Exo	2	33	12	Dixit autem Moyses ad Dominum : Praecipis ut educam populum istum : et non indicas mihi quem missurus es mecum, praesertim cum dixeris : Novi te ex nomine, et invenisti gratiam coram me.
   2484 Exodus	Exo	2	33	13	Si ergo inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi faciem tuam, ut sciam te, et inveniam gratiam ante oculos tuos : respice populum tuum gentem hanc.
   2485 Exodus	Exo	2	33	14	Dixitque Dominus : Facies mea praecedet te, et requiem dabo tibi.
   2486 Exodus	Exo	2	33	15	Et ait Moyses : Si non tu ipse praecedas, ne educas nos de loco isto.
   2487 Exodus	Exo	2	33	16	In quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo, nisi ambulaveris nobiscum, ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram ?
   2488 Exodus	Exo	2	33	17	Dixit autem Dominus ad Moysen : Et verbum istud, quod locutus es, faciam : invenisti enim gratiam coram me, et teipsum novi ex nomine.
   2489 Exodus	Exo	2	33	18	Qui ait : Ostende mihi gloriam tuam.
   2490 Exodus	Exo	2	33	19	Respondit : Ego ostendam omne bonum tibi, et vocabo in nomine Domini coram te : et miserebor cui voluero, et clemens ero in quem mihi placuerit.
   2491 Exodus	Exo	2	33	20	Rursumque ait : Non poteris videre faciem meam : non enim videbit me homo et vivet.
   2492 Exodus	Exo	2	33	21	Et iterum : Ecce, inquit, est locus apud me, et stabis supra petram.
   2493 Exodus	Exo	2	33	22	Cumque transibit gloria mea, ponam te in foramine petrae, et protegam dextera mea, donec transeam :
   2494 Exodus	Exo	2	33	23	tollamque manum meam, et videbis posteriora mea : faciem autem meam videre non poteris.
   2495 Exodus	Exo	2	34	1	Ac deinceps : Praecide, ait, tibi duas tabulas lapideas instar priorum, et scribam super eas verba, quae habuerunt tabulae quas fregisti.
   2496 Exodus	Exo	2	34	2	Esto paratus mane, ut ascendas statim in montem Sinai, stabisque mecum super verticem montis.
   2497 Exodus	Exo	2	34	3	Nullus ascendat tecum, nec videatur quispiam per totum montem : boves quoque et oves non pascantur e contra.
   2498 Exodus	Exo	2	34	4	Excidit ergo duas tabulas lapideas, quales antea fuerant : et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai, sicut praeceperat ei Dominus, portans secum tabulas.
   2499 Exodus	Exo	2	34	5	Cumque descendisset Dominus per nubem, stetit Moyses cum eo, invocans nomen Domini.
   2500 Exodus	Exo	2	34	6	Quo transeunte coram eo, ait : Dominator Domine Deus, misericors et clemens, patiens et multae miserationis, ac verax,
   2501 Exodus	Exo	2	34	7	qui custodis misericordiam in millia ; qui aufers iniquitatem, et scelera, atque peccata, nullusque apud te per se innocens est ; qui reddis iniquitatem patrum filiis, ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem.
   2502 Exodus	Exo	2	34	8	Festinusque Moyses, curvatus est pronus in terram, et adorans
   2503 Exodus	Exo	2	34	9	ait : Si inveni gratiam in conspectu tuo, Domine, obsecro ut gradiaris nobiscum (populus enim durae cervicis est) et auferas iniquitates nostras atque peccata, nosque possideas.
   2504 Exodus	Exo	2	34	10	Respondit Dominus : Ego inibo pactum videntibus cunctis : signa faciam quae numquam visa sunt super terram, nec in ullis gentibus, ut cernat populus iste, in cujus es medio, opus Domini terribile quod facturus sum.
   2505 Exodus	Exo	2	34	11	Observa cuncta quae hodie mando tibi : ego ipse ejiciam ante faciem tuam Amorrhaeum, et Chananaeum, et Hethaeum, Pherezaeum quoque, et Hevaeum, et Jebusaeum.
   2506 Exodus	Exo	2	34	12	Cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius jungas amicitias, quae sint tibi in ruinam :
   2507 Exodus	Exo	2	34	13	sed aras eorum destrue, confringe statuas, lucosque succide :
   2508 Exodus	Exo	2	34	14	noli adorare deum alienum. Dominus zelotes nomen ejus ; Deus est aemulator.
   2509 Exodus	Exo	2	34	15	Ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum : ne, cum fornicati fuerint cum diis suis, et adoraverint simulacra eorum, vocet te quispiam ut comedas de immolatis.
   2510 Exodus	Exo	2	34	16	Nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis : ne, postquam ipsae fuerint fornicatae, fornicari faciant et filios tuos in deos suos.
   2511 Exodus	Exo	2	34	17	Deos conflatiles non facies tibi.
   2512 Exodus	Exo	2	34	18	Solemnitatem azymorum custodies. Septem diebus vesceris azymis, sicut praecepi tibi, in tempore mensis novorum : mense enim verni temporis egressus es de Aegypto.
   2513 Exodus	Exo	2	34	19	Omne quod aperit vulvam generis masculini, meum erit. De cunctis animantibus, tam de bobus, quam de ovibus, meum erit.
   2514 Exodus	Exo	2	34	20	Primogenitum asini redimes ove : sin autem nec pretium pro eo dederis, occidetur. Primogenitum filiorum tuorum redimes : nec apparebis in conspectu meo vacuus.
   2515 Exodus	Exo	2	34	21	Sex diebus operaberis ; die septimo cessabis arare et metere.
   2516 Exodus	Exo	2	34	22	Solemnitatem hebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae triticeae, et solemnitatem, quando redeunte anni tempore cuncta conduntur.
   2517 Exodus	Exo	2	34	23	Tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domini Dei IsraŽl.
   2518 Exodus	Exo	2	34	24	Cum enim tulero gentes a facie tua, et dilatavero terminos tuos, nullus insidiabitur terrae tuae, ascendente te, et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno.
   2519 Exodus	Exo	2	34	25	Non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae : neque residebit mane de victima solemnitatis Phase.
   2520 Exodus	Exo	2	34	26	Primitias frugum terrae tuae offeres in domo Domini Dei tui. Non coques haedum in lacte matris suae.
   2521 Exodus	Exo	2	34	27	Dixitque Dominus ad Moysen : Scribe tibi verba haec, quibus et tecum et cum IsraŽl pepigi foedus.
   2522 Exodus	Exo	2	34	28	Fuit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes : panem non comedit, et aquam non bibit, et scripsit in tabulis verba foederis decem.
   2523 Exodus	Exo	2	34	29	Cumque descenderet Moyses de monte Sinai, tenebat duas tabulas testimonii, et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Domini.
   2524 Exodus	Exo	2	34	30	Videntes autem Aaron et filii IsraŽl cornutam Moysi faciem, timuerunt prope accedere.
   2525 Exodus	Exo	2	34	31	Vocatique ab eo, reversi sunt tam Aaron, quam principes synagogae. Et postquam locutus est ad eos,
   2526 Exodus	Exo	2	34	32	venerunt ad eum etiam omnes filii IsraŽl : quibus praecepit cuncta quae audierat a Domino in monte Sinai.
   2527 Exodus	Exo	2	34	33	Impletisque sermonibus, posuit velamen super faciem suam.
   2528 Exodus	Exo	2	34	34	Quod ingressus ad Dominum, et loquens cum eo, auferebat donec exiret, et tunc loquebatur ad filios IsraŽl omnia quae sibi fuerant imperata.
   2529 Exodus	Exo	2	34	35	Qui videbant faciem egredientis Moysi esse cornutam, sed operiebat ille rursus faciem suam, siquando loquebatur ad eos.
   2530 Exodus	Exo	2	35	1	Igitur congregata omni turba filiorum IsraŽl, dixit ad eos : Haec sunt quae jussit Dominus fieri.
   2531 Exodus	Exo	2	35	2	Sex diebus facietis opus : septimus dies erit vobis sanctus, sabbatum, et requies Domini : qui fecerit opus in eo, occidetur.
   2532 Exodus	Exo	2	35	3	Non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati.
   2533 Exodus	Exo	2	35	4	Et ait Moyses ad omnem catervam filiorum IsraŽl : Iste est sermo quem praecepit Dominus, dicens :
   2534 Exodus	Exo	2	35	5	Separate apud vos primitias Domino. Omnis voluntarius et prono animo offerat eas Domino : aurum et argentum, et aes,
   2535 Exodus	Exo	2	35	6	hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum, pilos caprarum,
   2536 Exodus	Exo	2	35	7	pellesque arietum rubricatas, et janthinas, ligna setim,
   2537 Exodus	Exo	2	35	8	et oleum ad luminaria concinnanda, et ut conficiatur unguentum, et thymiama suavissimum,
   2538 Exodus	Exo	2	35	9	lapides onychinos, et gemmas ad ornatum superhumeralis et rationalis.
   2539 Exodus	Exo	2	35	10	Quisque vestrum sapiens est, veniat, et faciat quod Dominus imperavit :
   2540 Exodus	Exo	2	35	11	tabernaculum scilicet, et tectum ejus, atque operimentum, annulos, et tabulata cum vectibus, paxillos, et bases :
   2541 Exodus	Exo	2	35	12	arcam et vectes, propitiatorium, et velum, quod ante illud oppanditur :
   2542 Exodus	Exo	2	35	13	mensam cum vectibus et vasis, et propositionis panibus :
   2543 Exodus	Exo	2	35	14	candelabrum ad luminaria sustentanda, vasa illius et lucernas, et oleum ad nutrimenta ignium :
   2544 Exodus	Exo	2	35	15	altare thymiamatis, et vectes, et oleum unctionis et thymiama ex aromatibus : tentorium ad ostium tabernaculi :
   2545 Exodus	Exo	2	35	16	altare holocausti, et craticulam ejus aeneam cum vectibus et vasis suis : labrum et basim ejus :
   2546 Exodus	Exo	2	35	17	cortinas atrii cum columnis et basibus, tentorium in foribus vestibuli,
   2547 Exodus	Exo	2	35	18	paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis :
   2548 Exodus	Exo	2	35	19	vestimenta, quorum usus est in ministerio sanctuarii, vestes Aaron pontificis ac filiorum ejus, ut sacerdotio fungantur mihi.
   2549 Exodus	Exo	2	35	20	Egressaque omnis multitudo filiorum IsraŽl de conspectu Moysi,
   2550 Exodus	Exo	2	35	21	obtulerunt mente promptissima atque devota primitias Domino, ad faciendum opus tabernaculi testimonii. Quidquid ad cultum et ad vestes sanctas necessarium erat,
   2551 Exodus	Exo	2	35	22	viri cum mulieribus praebuerunt, armillas et inaures, annulos et dextralia : omne vas aureum in donaria Domini separatum est.
   2552 Exodus	Exo	2	35	23	Si quis habebat hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, byssum et pilos caprarum, pelles arietum rubricatas, et janthinas,
   2553 Exodus	Exo	2	35	24	argenti, aerisque metalla, obtulerunt Domino, lignaque setim in varios usus.
   2554 Exodus	Exo	2	35	25	Sed et mulieres doctae, quae neverant, dederunt hyacinthum, purpuram, et vermiculum, ac byssum,
   2555 Exodus	Exo	2	35	26	et pilos caprarum, sponte propria cuncta tribuentes.
   2556 Exodus	Exo	2	35	27	Principes vero obtulerunt lapides onychinos, et gemmas ad superhumerale et rationale,
   2557 Exodus	Exo	2	35	28	aromataque et oleum ad luminaria concinnanda, et ad praeparandum unguentum, ac thymiama odoris suavissimi componendum.
   2558 Exodus	Exo	2	35	29	Omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria, ut fierent opera, quae jusserat Dominus per manum Moysi. Cuncti filii IsraŽl voluntaria Domino dedicaverunt.
   2559 Exodus	Exo	2	35	30	Dixitque Moyses ad filios IsraŽl : Ecce, vocavit Dominus ex nomine Beseleel filium Uri, filii Hur de tribu Juda,
   2560 Exodus	Exo	2	35	31	implevitque eum spiritu Dei, sapientia et intelligentia, et scientia et omni doctrina,
   2561 Exodus	Exo	2	35	32	ad excogitandum, et faciendum opus in auro, et argento, et aere,
   2562 Exodus	Exo	2	35	33	sculpendisque lapidibus, et opere carpentario, quidquid fabre adinveniri potest,
   2563 Exodus	Exo	2	35	34	dedit in corde ejus : Ooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan :
   2564 Exodus	Exo	2	35	35	ambos erudivit sapientia, ut faciant opera abietarii, polymitarii, ac plumarii, de hyacintho ac purpura, coccoque bis tincto, et bysso, et texant omnia, ac nova quaeque reperiant.
   2565 Exodus	Exo	2	36	1	Fecit ergo Beseleel, et Ooliab, et omnis vir sapiens, quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum, ut scirent fabre operari quae in usus sanctuarii necessaria sunt, et quae praecepit Dominus.
   2566 Exodus	Exo	2	36	2	Cumque vocasset eos Moyses et omnem eruditum virum, cui dederat Dominus sapientiam, et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus,
   2567 Exodus	Exo	2	36	3	tradidit eis universa donaria filiorum IsraŽl. Qui cum instarent operi, quotidie mane vota populus offerebat.
   2568 Exodus	Exo	2	36	4	Unde artifices venire compulsi,
   2569 Exodus	Exo	2	36	5	dixerunt Moysi : Plus offert populus quam necessarium est.
   2570 Exodus	Exo	2	36	6	Jussit ergo Moyses praeconis voce cantari : Nec vir, nec mulier quidquam offerat ultra in opere sanctuarii. Sicque cessatum est a muneribus offerendis,
   2571 Exodus	Exo	2	36	7	eo quod oblata sufficerent et superabundarent.
   2572 Exodus	Exo	2	36	8	Feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi, cortinas decem de bysso retorta, et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, opere vario, et arte polymita :
   2573 Exodus	Exo	2	36	9	quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos, et in latitudine quatuor ; una mensura erat omnium cortinarum.
   2574 Exodus	Exo	2	36	10	Conjunxitque cortinas quinque, alteram alteri, et alias quinque sibi invicem copulavit.
   2575 Exodus	Exo	2	36	11	Fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere, et in ora cortinae alterius similiter,
   2576 Exodus	Exo	2	36	12	ut contra se invicem venirent ansae, et mutuo jungerentur.
   2577 Exodus	Exo	2	36	13	Unde et quinquaginta fudit circulos aureos, qui morderent cortinarum ansas, et fieret unum tabernaculum.
   2578 Exodus	Exo	2	36	14	Fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi :
   2579 Exodus	Exo	2	36	15	unum sagum in longitudine habebat cubitos triginta, et in latitudine cubitos quatuor : unius mensurae erant omnia saga :
   2580 Exodus	Exo	2	36	16	quorum quinque junxit seorsum, et sex alia separatim.
   2581 Exodus	Exo	2	36	17	Fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius, et quinquaginta in ora sagi alterius, ut sibi invicem jungerentur.
   2582 Exodus	Exo	2	36	18	Et fibulas aeneas quinquaginta, quibus necteretur tectum, ut unum pallium ex omnibus sagis fieret.
   2583 Exodus	Exo	2	36	19	Fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis : aliudque desuper velamentum de pellibus janthinis.
   2584 Exodus	Exo	2	36	20	Fecit et tabulas tabernaculi de lignis setim stantes.
   2585 Exodus	Exo	2	36	21	Decem cubitorum erat longitudo tabulae unius : et unum ac semis cubitum latitudo retinebat.
   2586 Exodus	Exo	2	36	22	Binae incastraturae erant per singulas tabulas, ut altera alteri jungeretur. Sic fecit in omnibus tabernaculi tabulis.
   2587 Exodus	Exo	2	36	23	E quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum,
   2588 Exodus	Exo	2	36	24	cum quadraginta basibus argenteis. Duae bases sub una tabula ponebantur ex utraque parte angulorum, ubi incastraturae laterum in angulis terminantur.
   2589 Exodus	Exo	2	36	25	Ad plagam quoque tabernaculi, quae respicit ad aquilonem, fecit viginti tabulas,
   2590 Exodus	Exo	2	36	26	cum quadraginta basibus argenteis, duas bases per singulas tabulas.
   2591 Exodus	Exo	2	36	27	Contra occidentem vero, id est, ad eam partem tabernaculi quae mare respicit, fecit sex tabulas,
   2592 Exodus	Exo	2	36	28	et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro :
   2593 Exodus	Exo	2	36	29	quae junctae erant a deorsum usque sursum, et in unam compaginem pariter ferebantur. Ita fecit ex utraque parte per angulos :
   2594 Exodus	Exo	2	36	30	ut octo essent simul tabulae, et haberent bases argenteas sedecim, binas scilicet bases sub singulis tabulis.
   2595 Exodus	Exo	2	36	31	Fecit et vectes de lignis setim, quinque ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi,
   2596 Exodus	Exo	2	36	32	et quinque alios ad alterius lateris coaptandas tabulas : et extra hos, quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare.
   2597 Exodus	Exo	2	36	33	Fecit quoque vectem alium, qui per medias tabulas ab angulo usque ad angulum perveniret.
   2598 Exodus	Exo	2	36	34	Ipsa autem tabulata deauravit, fusis basibus earum argenteis. Et circulos eorum fecit aureos, per quos vectes induci possent : quos et ipsos laminis aureis operuit.
   2599 Exodus	Exo	2	36	35	Fecit et velum de hyacintho, et purpura, vermiculo, ac bysso retorta, opere polymitario, varium atque distinctum :
   2600 Exodus	Exo	2	36	36	et quatuor columnas de lignis setim, quas cum capitibus deauravit, fusis basibus earum argenteis.
   2601 Exodus	Exo	2	36	37	Fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho, purpura, vermiculo, byssoque retorta, opere plumarii :
   2602 Exodus	Exo	2	36	38	et columnas quinque cum capitibus suis, quas operuit auro, basesque earum fudit aeneas.
   2603 Exodus	Exo	2	37	1	Fecit autem Beseleel et arcam de lignis setim, habentem duos semis cubitos in longitudine, et cubitum ac semissem in latitudine, altitudo quoque unius cubiti fuit et dimidii : vestivitque eam auro purissimo intus ac foris.
   2604 Exodus	Exo	2	37	2	Et fecit illi coronam auream per gyrum,
   2605 Exodus	Exo	2	37	3	conflans quatuor annulos aureos per quatuor angulos ejus : duos annulos in latere uno, et duos in altero.
   2606 Exodus	Exo	2	37	4	Vectes quoque fecit de lignis setim, quos vestivit auro,
   2607 Exodus	Exo	2	37	5	et quos misit in annulos, qui erant in lateribus arcae ad portandum eam.
   2608 Exodus	Exo	2	37	6	Fecit et propitiatorium, id est, oraculum, de auro mundissimo, duorum cubitorum et dimidii in longitudine, et cubiti ac semis in latitudine.
   2609 Exodus	Exo	2	37	7	Duos etiam cherubim ex auro ductili, quos posuit ex utraque parte propitiatorii :
   2610 Exodus	Exo	2	37	8	cherub unum in summitate unius partis, et cherub alterum in summitate partis alterius : duos cherubim in singulis summitatibus propitiatorii,
   2611 Exodus	Exo	2	37	9	extendentes alas, et tegentes propitiatorium, seque mutuo et illud respicientes.
   2612 Exodus	Exo	2	37	10	Fecit et mensam de lignis setim in longitudine duorum cubitorum, et in latitudine unius cubiti, quae habebat in altitudine cubitum ac semissem.
   2613 Exodus	Exo	2	37	11	Circumdeditque eam auro mundissimo, et fecit illi labium aureum per gyrum,
   2614 Exodus	Exo	2	37	12	ipsique labio coronam auream interrasilem quatuor digitorum, et super eamdem, alteram coronam auream.
   2615 Exodus	Exo	2	37	13	Fudit et quatuor circulos aureos, quos posuit in quatuor angulis per singulos pedes mensae
   2616 Exodus	Exo	2	37	14	contra coronam : misitque in eos vectes, ut possit mensa portari.
   2617 Exodus	Exo	2	37	15	Ipsos quoque vectes fecit de lignis setim, et circumdedit eos auro.
   2618 Exodus	Exo	2	37	16	Et vasa ad diversos usus mensae, acetabula, phialas, et cyathos, et thuribula, ex auro puro, in quibus offerenda sunt libamina.
   2619 Exodus	Exo	2	37	17	Fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo, de cujus vecte calami, scyphi, sphaerulaeque, ac lilia procedebant :
   2620 Exodus	Exo	2	37	18	sex in utroque latere, tres calami ex parte una, et tres ex altera :
   2621 Exodus	Exo	2	37	19	tres scyphi in nucis modum per calamos singulos, sphaerulaeque simul et lilia : et tres scyphi instar nucis in calamo altero, sphaerulaeque simul et lilia. Aequum erat opus sex calamorum, qui procedebant de stipite candelabri.
   2622 Exodus	Exo	2	37	20	In ipso autem vecte erant quatuor scyphi in nucis modum, sphaerulaeque per singulos simul et lilia :
   2623 Exodus	Exo	2	37	21	et sphaerulae sub duobus calamis per loca tria, qui simul sex fiunt calami procedentes de vecte uno.
   2624 Exodus	Exo	2	37	22	Et sphaerulae igitur, et calami ex ipso erant, universa ductilia ex auro purissimo.
   2625 Exodus	Exo	2	37	23	Fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis, et vasa ubi ea, quae emuncta sunt, extinguantur, de auro mundissimo.
   2626 Exodus	Exo	2	37	24	Talentum auri appendebat candelabrum cum omnibus vasis suis.
   2627 Exodus	Exo	2	37	25	Fecit et altare thymiamatis de lignis setim, per quadrum singulos habens cubitos, et in altitudine duos : e cujus angulis procedebant cornua.
   2628 Exodus	Exo	2	37	26	Vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus.
   2629 Exodus	Exo	2	37	27	Fecitque ei coronam aureolam per gyrum, et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et possit altare portari.
   2630 Exodus	Exo	2	37	28	Ipsos autem vectes fecit de lignis setim, et operuit laminis aureis.
   2631 Exodus	Exo	2	37	29	Composuit et oleum ad sanctificationis unguentum, et thymiama de aromatibus mundissimis opere pigmentarii.
   2632 Exodus	Exo	2	38	1	Fecit et altare holocausti de lignis setim, quinque cubitorum per quadrum, et trium in altitudine :
   2633 Exodus	Exo	2	38	2	cujus cornua de angulis procedebant, operuitque illum laminis aeneis.
   2634 Exodus	Exo	2	38	3	Et in usus ejus paravit ex aere vasa diversa, lebetes, forcipes, fuscinulas, uncinos, et ignium receptacula.
   2635 Exodus	Exo	2	38	4	Craticulamque ejus in modum retis fecit aeneam, et subter eam in altaris medio arulam,
   2636 Exodus	Exo	2	38	5	fusis quatuor annulis per totidem retiaculi summitates, ad immittendos vectes ad portandum :
   2637 Exodus	Exo	2	38	6	quos et ipsos fecit de lignis setim, et operuit laminis aeneis :
   2638 Exodus	Exo	2	38	7	induxitque in circulos, qui in lateribus altaris eminebant. Ipsum autem altare non erat solidum, sed cavum ex tabulis, et intus vacuum.
   2639 Exodus	Exo	2	38	8	Fecit et labrum aeneum cum basi sua de speculis mulierum, quae excubabant in ostio tabernaculi.
   2640 Exodus	Exo	2	38	9	Fecit et atrium, in cujus australi plaga erant tentoria de bysso retorta, cubitorum centum,
   2641 Exodus	Exo	2	38	10	columnae aeneae viginti cum basibus suis, capita columnarum, et tota operis caelatura, argentea.
   2642 Exodus	Exo	2	38	11	Aeque ad septentrionalem plagam tentoria columnae, basesque et capita columnarum ejusdem mensurae, et operis ac metalli, erant.
   2643 Exodus	Exo	2	38	12	In ea vero plaga, quae ad occidentem respicit, fuerunt tentoria cubitorum quinquaginta, columnae decem cum basibus suis aeneae, et capita columnarum, et tota operis caelatura, argentea.
   2644 Exodus	Exo	2	38	13	Porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria :
   2645 Exodus	Exo	2	38	14	e quibus, quindecim cubitos columnarum trium, cum basibus suis, unum tenebat latus :
   2646 Exodus	Exo	2	38	15	et in parte altera (quia inter utraque introitum tabernaculi fecit) quindecim aeque cubitorum erant tentoria, columnaeque tres, et bases totidem.
   2647 Exodus	Exo	2	38	16	Cuncta atrii tentoria byssus retorta texuerat.
   2648 Exodus	Exo	2	38	17	Bases columnarum fuere aeneae, capita autem earum cum cunctis caelaturis suis argentea : sed et ipsas columnas atrii vestivit argento.
   2649 Exodus	Exo	2	38	18	Et in introitu ejus opere plumario fecit tentorium ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac bysso retorta, quod habebat viginti cubitos in longitudine, altitudo vero quinque cubitorum erat juxta mensuram, quam cuncta atrii tentoria habebant.
   2650 Exodus	Exo	2	38	19	Columnae autem in ingressu fuere quatuor cum basibus aeneis, capitaque earum et caelaturae argenteae.
   2651 Exodus	Exo	2	38	20	Paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos.
   2652 Exodus	Exo	2	38	21	Haec sunt instrumenta tabernaculi testimonii, quae enumerata sunt juxta praeceptum Moysi in caeremoniis Levitarum per manum Ithamar filii Aaron sacerdotis :
   2653 Exodus	Exo	2	38	22	quae Beseleel filius Uri filii Hur de tribu Juda, Domino per Moysen jubente, compleverat,
   2654 Exodus	Exo	2	38	23	juncto sibi socio Ooliab filio Achisamech de tribu Dan : qui et ipse artifex lignorum egregius fuit, et polymitarius atque plumarius ex hyacintho, purpura, vermiculo et bysso.
   2655 Exodus	Exo	2	38	24	Omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii, et quod oblatum est in donariis, viginti novem talentorum fuit, et septingentorum triginta siclorum ad mensuram sanctuarii.
   2656 Exodus	Exo	2	38	25	Oblatum est autem ab his qui transierunt ad numerum a viginti annis et supra, de sexcentis tribus millibus et quingentis quinquaginta armatorum.
   2657 Exodus	Exo	2	38	26	Fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases sanctuarii, et introitus, ubi velum pendet.
   2658 Exodus	Exo	2	38	27	Centum bases factae sunt de talentis centum, singulis talentis per bases singulas supputatis.
   2659 Exodus	Exo	2	38	28	De mille autem septingentis et septuaginta quinque, fecit capita columnarum, quas et ipsas vestivit argento.
   2660 Exodus	Exo	2	38	29	Aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo millia, et quadringenti supra sicli,
   2661 Exodus	Exo	2	38	30	ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii, et altare aeneum cum craticula sua, omniaque vasa quae ad usum ejus pertinent,
   2662 Exodus	Exo	2	38	31	et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu ejus, et paxilli tabernaculi atque atrii per gyrum.
   2663 Exodus	Exo	2	39	1	De hyacintho vero et purpura, vermiculo ac bysso, fecit vestes, quibus indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis, sicut praecepit Dominus Moysi.
   2664 Exodus	Exo	2	39	2	Fecit igitur superhumerale de auro, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta,
   2665 Exodus	Exo	2	39	3	opere polymitario : inciditque bracteas aureas, et extenuavit in fila, ut possent torqueri cum priorum colorum subtegmine,
   2666 Exodus	Exo	2	39	4	duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum,
   2667 Exodus	Exo	2	39	5	et balteum ex eisdem coloribus, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2668 Exodus	Exo	2	39	6	Paravit et duos lapides onychinos, astrictos et inclusos auro, et sculptos arte gemmaria nominibus filiorum IsraŽl :
   2669 Exodus	Exo	2	39	7	posuitque eos in lateribus superhumeralis in monimentum filiorum IsraŽl, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2670 Exodus	Exo	2	39	8	Fecit et rationale opere polymito juxta opus superhumeralis, ex auro, hyacintho, purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta :
   2671 Exodus	Exo	2	39	9	quadrangulum, duplex, mensurae palmi.
   2672 Exodus	Exo	2	39	10	Et posuit in eo gemmarum ordines quatuor. In primo versu erat sardius, topazius, smaragdus.
   2673 Exodus	Exo	2	39	11	In secundo, carbunculus, sapphirus, et jaspis.
   2674 Exodus	Exo	2	39	12	In tertio, ligurius, achates, et amethystus.
   2675 Exodus	Exo	2	39	13	In quarto, chrysolithus, onychinus, et beryllus, circumdati et inclusi auro per ordines suos.
   2676 Exodus	Exo	2	39	14	Ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum IsraŽl, singuli per nomina singulorum.
   2677 Exodus	Exo	2	39	15	Fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem cohaerentes, de auro purissimo :
   2678 Exodus	Exo	2	39	16	et duos uncinos, totidemque annulos aureos. Porro annulos posuerunt in utroque latere rationalis,
   2679 Exodus	Exo	2	39	17	e quibus penderent duae catenae aureae, quas inseruerunt uncinis, qui in superhumeralis angulis eminebant.
   2680 Exodus	Exo	2	39	18	Haec et ante et retro ita conveniebant sibi, ut superhumerale et rationale mutuo necterentur,
   2681 Exodus	Exo	2	39	19	stricta ad balteum et annulis fortius copulata, quos jungebat vitta hyacinthina, ne laxa fluerent, et a se invicem moverentur, sicut praecepit Dominus Moysi.
   2682 Exodus	Exo	2	39	20	Feceruntque quoque tunicam superhumeralis totam hyacinthinam,
   2683 Exodus	Exo	2	39	21	et capitium in superiori parte contra medium, oramque per gyrum capitii textilem :
   2684 Exodus	Exo	2	39	22	deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac bysso retorta :
   2685 Exodus	Exo	2	39	23	et tintinnabula de auro purissimo, quae posuerunt inter malogranata, in extrema parte tunicae per gyrum :
   2686 Exodus	Exo	2	39	24	tintinnabulum autem aureum, et malum punicum, quibus ornatus incedebat pontifex quando ministerio fungebatur, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2687 Exodus	Exo	2	39	25	Fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis ejus :
   2688 Exodus	Exo	2	39	26	et mitras cum coronulis suis ex bysso :
   2689 Exodus	Exo	2	39	27	feminalia quoque linea, byssina :
   2690 Exodus	Exo	2	39	28	cingulum vero de bysso retorta, hyacintho, purpura, ac vermiculo bis tincto, arte plumaria, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2691 Exodus	Exo	2	39	29	Fecerunt et laminam sacrae venerationis de auro purissimo, scripseruntque in ea opere gemmario, Sanctum Domini :
   2692 Exodus	Exo	2	39	30	et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2693 Exodus	Exo	2	39	31	Perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii : feceruntque filii IsraŽl cuncta quae praeceperat Dominus Moysi.
   2694 Exodus	Exo	2	39	32	Et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem, annulos, tabulas, vectes, columnas ac bases,
   2695 Exodus	Exo	2	39	33	opertorium de pellibus arietum rubricatis, et aliud operimentum de janthinis pellibus,
   2696 Exodus	Exo	2	39	34	velum ; arcam, vectes, propitiatorium,
   2697 Exodus	Exo	2	39	35	mensam cum vasis suis et propositionis panibus ;
   2698 Exodus	Exo	2	39	36	candelabrum, lucernas, et utensilia earum cum oleo ;
   2699 Exodus	Exo	2	39	37	altare aureum, et unguentum, et thymiama ex aromatibus,
   2700 Exodus	Exo	2	39	38	et tentorium in introitu tabernaculi ;
   2701 Exodus	Exo	2	39	39	altare aeneum, retiaculum, vectes, et vasa ejus omnia ; labrum cum basi sua ; tentoria atrii, et columnas cum basibus suis ;
   2702 Exodus	Exo	2	39	40	tentorium in introitu atrii, funiculosque illius et paxillos. Nihil ex vasis defuit, quae in ministerium tabernaculi, et in tectum foederis jussa sunt fieri.
   2703 Exodus	Exo	2	39	41	Vestes quoque, quibus sacerdotes utuntur in sanctuario, Aaron scilicet et filii ejus,
   2704 Exodus	Exo	2	39	42	obtulerunt filii IsraŽl, sicut praeceperat Dominus.
   2705 Exodus	Exo	2	39	43	Quae postquam Moyses cuncta vidit completa, benedixit eis.
   2706 Exodus	Exo	2	40	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2707 Exodus	Exo	2	40	2	Mense primo, prima die mensis, eriges tabernaculum testimonii,
   2708 Exodus	Exo	2	40	3	et pones in eo arcam, dimittesque ante illam velum :
   2709 Exodus	Exo	2	40	4	et illata mensa, pones super eam quae rite praecepta sunt. Candelabrum stabit cum lucernis suis,
   2710 Exodus	Exo	2	40	5	et altare aureum, in quo adoletur incensum, coram arca testimonii. Tentorium in introitu tabernaculi pones,
   2711 Exodus	Exo	2	40	6	et ante illud altare holocausti :
   2712 Exodus	Exo	2	40	7	labrum inter altare et tabernaculum, quod implebis aqua.
   2713 Exodus	Exo	2	40	8	Circumdabisque atrium tentoriis, et ingressum ejus.
   2714 Exodus	Exo	2	40	9	Et assumpto unctionis oleo unges tabernaculum cum vasis suis, ut sanctificentur :
   2715 Exodus	Exo	2	40	10	altare holocausti et omnia vasa ejus,
   2716 Exodus	Exo	2	40	11	labrum cum basi sua : omnia unctionis oleo consecrabis, ut sint Sancta sanctorum.
   2717 Exodus	Exo	2	40	12	Applicabisque Aaron et filios ejus ad fores tabernaculi testimonii, et lotos aqua
   2718 Exodus	Exo	2	40	13	indues sanctis vestibus, ut ministrent mihi, et unctio eorum in sacerdotium sempiternum proficiat.
   2719 Exodus	Exo	2	40	14	Fecitque Moyses omnia quae praeceperat Dominus.
   2720 Exodus	Exo	2	40	15	Igitur mense primo anni secundi, prima die mensis, collocatum est tabernaculum.
   2721 Exodus	Exo	2	40	16	Erexitque Moyses illud, et posuit tabulas ac bases et vectes, statuitque columnas,
   2722 Exodus	Exo	2	40	17	et expandit tectum super tabernaculum, imposito desuper operimento, sicut Dominus imperaverat.
   2723 Exodus	Exo	2	40	18	Posuit et testimonium in arca, subditis infra vectibus, et oraculum desuper.
   2724 Exodus	Exo	2	40	19	Cumque intulisset arcam in tabernaculum, appendit ante eam velum ut expleret Domini jussionem.
   2725 Exodus	Exo	2	40	20	Posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem extra velum,
   2726 Exodus	Exo	2	40	21	ordinatis coram propositionis panibus, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2727 Exodus	Exo	2	40	22	Posuit et candelabrum in tabernaculo testimonii e regione mensae in parte australi,
   2728 Exodus	Exo	2	40	23	locatis per ordinem lucernis, juxta praeceptum Domini.
   2729 Exodus	Exo	2	40	24	Posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum,
   2730 Exodus	Exo	2	40	25	et adolevit super eo incensum aromatum, sicut jusserat Dominus Moysi.
   2731 Exodus	Exo	2	40	26	Posuit et tentorium in introitu tabernaculi testimonii,
   2732 Exodus	Exo	2	40	27	et altare holocausti in vestibulo testimonii, offerens in eo holocaustum, et sacrificia, ut Dominus imperaverat.
   2733 Exodus	Exo	2	40	28	Labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare, implens illud aqua.
   2734 Exodus	Exo	2	40	29	Laveruntque Moyses et Aaron ac filii ejus manus suas et pedes,
   2735 Exodus	Exo	2	40	30	cum ingrederentur tectum foederis, et accederent ad altare, sicut praeceperat Dominus Moysi.
   2736 Exodus	Exo	2	40	31	Erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris, ducto in introitu ejus tentorio. Postquam omnia perfecta sunt,
   2737 Exodus	Exo	2	40	32	operuit nubes tabernaculum testimonii, et gloria Domini implevit illud.
   2738 Exodus	Exo	2	40	33	Nec poterat Moyses ingredi tectum foederis, nube operiente omnia, et majestate Domini coruscante, quia cuncta nubes operuerat.
   2739 Exodus	Exo	2	40	34	Siquando nubes tabernaculum deserebat, proficiscebantur filii IsraŽl per turmas suas :
   2740 Exodus	Exo	2	40	35	si pendebat desuper, manebant in eodem loco.
   2741 Exodus	Exo	2	40	36	Nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo, et ignis in nocte, videntibus cunctis populis IsraŽl per cunctas mansiones suas.
   2742 Leviticus	Lev	3	1	1	Vocavit autem Moysen, et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii, dicens :
   2743 Leviticus	Lev	3	1	2	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Homo, qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus, id est, de bobus et ovibus offerens victimas,
   2744 Leviticus	Lev	3	1	3	si holocaustum fuerit ejus oblatio, ac de armento : masculum immaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii, ad placandum sibi Dominum :
   2745 Leviticus	Lev	3	1	4	ponetque manum super caput hostiae, et acceptabilis erit, atque in expiationem ejus proficiens.
   2746 Leviticus	Lev	3	1	5	Immolabitque vitulum coram Domino, et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem ejus, fundentes per altaris circuitum, quod est ante ostium tabernaculi :
   2747 Leviticus	Lev	3	1	6	detractaque pelle hostiae, artus in frusta concident.
   2748 Leviticus	Lev	3	1	7	Et subjicient in altari ignem, strue lignorum ante composita :
   2749 Leviticus	Lev	3	1	8	et membra quae sunt caesa, desuper ordinantes, caput videlicet, et cuncta quae adhaerent jecori,
   2750 Leviticus	Lev	3	1	9	intestinis et pedibus lotis aqua : adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino.
   2751 Leviticus	Lev	3	1	10	Quod si de pecoribus oblatio est, de ovibus sive de capris holocaustum, masculum absque macula offeret :
   2752 Leviticus	Lev	3	1	11	immolabitque ad latus altaris, quod respicit ad aquilonem, coram Domino : sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum :
   2753 Leviticus	Lev	3	1	12	dividentque membra, caput, et omnia quae adhaerent jecori, et ponent super ligna, quibus subjiciendus est ignis :
   2754 Leviticus	Lev	3	1	13	intestina vero et pedes lavabunt aqua. Et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino.
   2755 Leviticus	Lev	3	1	14	Si autem de avibus, holocausti oblatio fuerit Domino, de turturibus, aut pullis columbae,
   2756 Leviticus	Lev	3	1	15	offeret eam sacerdos ad altare : et retorto ad collum capite, ac rupto vulneris loco, decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris :
   2757 Leviticus	Lev	3	1	16	vesiculam vero gutturis, et plumas projiciet prope altare ad orientalem plagam, in loco in quo cineres effundi solent,
   2758 Leviticus	Lev	3	1	17	confringetque ascellas ejus, et non secabit, neque ferro dividet eam, et adolebit super altare, lignis igne supposito. Holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino.
   2759 Leviticus	Lev	3	2	1	Anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino, simila erit ejus oblatio ; fundetque super eam oleum, et ponet thus,
   2760 Leviticus	Lev	3	2	2	ac deferet ad filios Aaron sacerdotes : quorum unus tollet pugillum plenum similae et olei, ac totum thus, et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino.
   2761 Leviticus	Lev	3	2	3	Quod autem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini.
   2762 Leviticus	Lev	3	2	4	Cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano : de simila, panes scilicet absque fermento, conspersos oleo, et lagana azyma oleo lita.
   2763 Leviticus	Lev	3	2	5	Si oblatio tua fuerit de sartagine, similae conspersae oleo et absque fermento,
   2764 Leviticus	Lev	3	2	6	divides eam minutatim, et fundes super eam oleum.
   2765 Leviticus	Lev	3	2	7	Sin autem de craticula fuerit sacrificium, aeque simila oleo conspergetur :
   2766 Leviticus	Lev	3	2	8	quam offerens Domino, trades manibus sacerdotis.
   2767 Leviticus	Lev	3	2	9	Qui cum obtulerit eam, tollet memoriale de sacrificio, et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino :
   2768 Leviticus	Lev	3	2	10	quidquid autem reliquum est, erit Aaron, et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini.
   2769 Leviticus	Lev	3	2	11	Omnis oblatio quae offeretur Domino, absque fermento fiet, nec quidquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domino.
   2770 Leviticus	Lev	3	2	12	Primitias tantum eorum offeretis ac munera : super altare vero non imponentur in odorem suavitatis.
   2771 Leviticus	Lev	3	2	13	Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies, nec auferes sal foederis Dei tui de sacrificio tuo : in omni oblatione tua offeres sal.
   2772 Leviticus	Lev	3	2	14	Si autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem farris, et sic offeres primitias tuas Domino,
   2773 Leviticus	Lev	3	2	15	fundens supra oleum, et thus imponens, quia oblatio Domini est :
   2774 Leviticus	Lev	3	2	16	de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti, et olei, ac totum thus.
   2775 Leviticus	Lev	3	3	1	Quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio, et de bobus voluerit offerre, marem sive feminam, immaculata offeret coram Domino.
   2776 Leviticus	Lev	3	3	2	Ponetque manum super caput victimae suae, quae immolabitur in introitu tabernaculi testimonii, fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per altaris circuitum.
   2777 Leviticus	Lev	3	3	3	Et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domino, adipem qui operit vitalia, et quidquid pinguedinis est intrinsecus :
   2778 Leviticus	Lev	3	3	4	duos renes cum adipe quo teguntur ilia, et reticulum jecoris cum renunculis.
   2779 Leviticus	Lev	3	3	5	Adolebuntque ea super altare in holocaustum, lignis igne supposito, in oblationem suavissimi odoris Domino.
   2780 Leviticus	Lev	3	3	6	Si vero de ovibus fuerit ejus oblatio et pacificorum hostia, sive masculum obtulerit, sive feminam, immaculata erunt.
   2781 Leviticus	Lev	3	3	7	Si agnum obtulerit coram Domino,
   2782 Leviticus	Lev	3	3	8	ponet manum suam super caput victimae suae : quae immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii : fundentque filii Aaron sanguinem ejus per circuitum altaris.
   2783 Leviticus	Lev	3	3	9	Et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino : adipem et caudam totam
   2784 Leviticus	Lev	3	3	10	cum renibus, et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia, et utrumque renunculum cum adipe qui est juxta ilia, reticulumque jecoris cum renunculis.
   2785 Leviticus	Lev	3	3	11	Et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini.
   2786 Leviticus	Lev	3	3	12	Si capra fuerit ejus oblatio, et obtulerit eam Domino,
   2787 Leviticus	Lev	3	3	13	ponet manum suam super caput ejus : immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii, et fundent filii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum.
   2788 Leviticus	Lev	3	3	14	Tollentque ex ea in pastum ignis dominici, adipem qui operit ventrem, et qui tegit universa vitalia :
   2789 Leviticus	Lev	3	3	15	duos renunculos cum reticulo, quod est super eos juxta ilia, et arvinam jecoris cum renunculis :
   2790 Leviticus	Lev	3	3	16	adolebitque ea super altare sacerdos in alimoniam ignis, et suavissimi odoris. Omnis adeps, Domini erit
   2791 Leviticus	Lev	3	3	17	jure perpetuo in generationibus, et cunctis habitaculis vestris : nec sanguinem nec adipem omnino comedetis.
   2792 Leviticus	Lev	3	4	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2793 Leviticus	Lev	3	4	2	Loquere filiis IsraŽl : Anima, quae peccaverit per ignorantiam, et de universis mandatis Domini, quae praecepit ut non fierent, quippiam fecerit :
   2794 Leviticus	Lev	3	4	3	si sacerdos, qui unctus est, peccaverit, delinquere faciens populum, offeret pro peccato suo vitulum immaculatum Domino :
   2795 Leviticus	Lev	3	4	4	et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ponetque manum super caput ejus, et immolabit eum Domino.
   2796 Leviticus	Lev	3	4	5	Hauriet quoque de sanguine vituli, inferens illum in tabernaculum testimonii.
   2797 Leviticus	Lev	3	4	6	Cumque intinxerit digitum in sanguine, asperget eo septies coram Domino contra velum sanctuarii.
   2798 Leviticus	Lev	3	4	7	Ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi Domino, quod est in tabernaculo testimonii : omnem autem reliquum sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi.
   2799 Leviticus	Lev	3	4	8	Et adipem vituli auferet pro peccato, tam eum qui vitalia operit quam omnia quae intrinsecus sunt :
   2800 Leviticus	Lev	3	4	9	duos renunculos et reticulum quod est super eos juxta ilia, et adipem jecoris cum renunculis,
   2801 Leviticus	Lev	3	4	10	sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum : et adolebit ea super altare holocausti.
   2802 Leviticus	Lev	3	4	11	Pellem vero et omnes carnes, cum capite et pedibus et intestinis et fimo,
   2803 Leviticus	Lev	3	4	12	et reliquo corpore, efferet extra castra in locum mundum, ubi cineres effundi solent : incendetque ea super lignorum struem, quae in loco effusorum cinerum cremabuntur.
   2804 Leviticus	Lev	3	4	13	Quod si omnis turba IsraŽl ignoraverit, et per imperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est,
   2805 Leviticus	Lev	3	4	14	et postea intellexerit peccatum suum, offeret pro peccato suo vitulum, adducetque eum ad ostium tabernaculi.
   2806 Leviticus	Lev	3	4	15	Et ponent seniores populi manus super caput ejus coram Domino. Immolatoque vitulo in conspectu Domini,
   2807 Leviticus	Lev	3	4	16	inferet sacerdos, qui unctus est, de sanguine ejus in tabernaculum testimonii,
   2808 Leviticus	Lev	3	4	17	tincto digito aspergens septies contra velum.
   2809 Leviticus	Lev	3	4	18	Ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris, quod est coram Domino in tabernaculo testimonii : reliquum autem sanguinem fundet juxta basim altaris holocaustorum, quod est in ostio tabernaculi testimonii.
   2810 Leviticus	Lev	3	4	19	Omnemque ejus adipem tollet, et adolebit super altare :
   2811 Leviticus	Lev	3	4	20	sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius : et rogante pro eis sacerdote, propitius erit eis Dominus.
   2812 Leviticus	Lev	3	4	21	Ipsum autem vitulum efferet extra castra, atque comburet sicut et priorem vitulum : quia est pro peccato multitudinis.
   2813 Leviticus	Lev	3	4	22	Si peccaverit princeps, et fecerit unum e pluribus per ignorantiam, quod Domini lege prohibetur :
   2814 Leviticus	Lev	3	4	23	et postea intellexerit peccatum suum, offeret hostiam Domino, hircum de capris immaculatum.
   2815 Leviticus	Lev	3	4	24	Ponetque manum suam super caput ejus : cumque immolaverit eum loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino, quia pro peccato est,
   2816 Leviticus	Lev	3	4	25	tinget sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato, tangens cornua altaris holocausti, et reliquum fundens ad basim ejus.
   2817 Leviticus	Lev	3	4	26	Adipem vero adolebit supra, sicut in victimis pacificorum fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.
   2818 Leviticus	Lev	3	4	27	Quod si peccaverit anima per ignorantiam, de populo terrae, ut faciat quidquam de his, quae Domini lege prohibentur, atque delinquat,
   2819 Leviticus	Lev	3	4	28	et cognoverit peccatum suum, offeret capram immaculatam.
   2820 Leviticus	Lev	3	4	29	Ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est, et immolabit eam in loco holocausti.
   2821 Leviticus	Lev	3	4	30	Tolletque sacerdos de sanguine in digito suo : et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus.
   2822 Leviticus	Lev	3	4	31	Omnem autem adipem auferens, sicut auferri solet de victimis pacificorum, adolebit super altare in odorem suavitatis Domino : rogabitque pro eo, et dimittetur ei.
   2823 Leviticus	Lev	3	4	32	Sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato, ovem scilicet immaculatam :
   2824 Leviticus	Lev	3	4	33	ponet manum super caput ejus, et immolabit eam in loco ubi solent caedi holocaustorum hostiae.
   2825 Leviticus	Lev	3	4	34	Sumetque sacerdos de sanguine ejus digito suo, et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus.
   2826 Leviticus	Lev	3	4	35	Omnem quoque adipem auferens, sicut auferri solet adeps arietis, qui immolatur pro pacificis, cremabit super altare in incensum Domini : rogabitque pro eo, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.
   2827 Leviticus	Lev	3	5	1	Si peccaverit anima, et audierit vocem jurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit, aut conscius est : nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam.
   2828 Leviticus	Lev	3	5	2	Anima quae tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud reptile : et oblita fuerit immunditiae suae, rea est, et deliquit :
   2829 Leviticus	Lev	3	5	3	et si tetigerit quidquam de immunditia hominis juxta omnem impuritatem, qua pollui solet, oblitaque cognoverit postea, subjacebit delicto.
   2830 Leviticus	Lev	3	5	4	Anima, quae juraverit, et protulerit labiis suis, ut vel male quid faceret, vel bene, et idipsum juramento et sermone firmaverit, oblitaque postea intellexerit delictum suum,
   2831 Leviticus	Lev	3	5	5	agat poenitentiam pro peccato,
   2832 Leviticus	Lev	3	5	6	et offerat de gregibus agnam sive capram, orabitque pro ea sacerdos et pro peccato ejus.
   2833 Leviticus	Lev	3	5	7	Sin autem non potuerit offerre pecus, offerat duos turtures, vel duos pullos columbarum Domino, unum pro peccato, et alterum in holocaustum,
   2834 Leviticus	Lev	3	5	8	dabitque eos sacerdoti : qui primum offerens pro peccato, retorquebit caput ejus ad pennulas, ita ut collo haereat, et non penitus abrumpatur.
   2835 Leviticus	Lev	3	5	9	Et asperget de sanguine ejus parietem altaris ; quidquid autem reliquum fuerit, faciet distillare ad fundamentum ejus, quia pro peccato est.
   2836 Leviticus	Lev	3	5	10	Alterum vero adolebit in holocaustum, ut fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato ejus, et dimittetur ei.
   2837 Leviticus	Lev	3	5	11	Quod si non quiverit manus ejus duos offerre turtures, aut duos pullos columbarum, offeret pro peccato suo similae partem ephi decimam : non mittet in eam oleum, nec thuris aliquid imponet, quia pro peccato est.
   2838 Leviticus	Lev	3	5	12	Tradetque eam sacerdoti : qui plenum ex ea pugillum hauriens, cremabit super altare in monimentum ejus qui obtulerit,
   2839 Leviticus	Lev	3	5	13	rogans pro illo et expians : reliquam vero partem ipse habebit in munere.
   2840 Leviticus	Lev	3	5	14	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2841 Leviticus	Lev	3	5	15	Anima si praevaricans caeremonias, per errorem, in his quae Domino sunt sanctificata, peccaverit, offeret pro delicto suo arietem immaculatum de gregibus, qui emi potest duobus siclis, juxta pondus sanctuarii :
   2842 Leviticus	Lev	3	5	16	ipsumque quod intulit damni restituet, et quintam partem ponet supra, tradens sacerdoti, qui rogabit pro eo offerens arietem, et dimittetur ei.
   2843 Leviticus	Lev	3	5	17	Anima si peccaverit per ignorantiam, feceritque unum ex his quae Domini lege prohibentur, et peccati rea intellexerit iniquitatem suam,
   2844 Leviticus	Lev	3	5	18	offeret arietem immaculatum de gregibus sacerdoti, juxta mensuram aestimationemque peccati : qui orabit pro eo, quia nesciens fecerit : et dimittetur ei,
   2845 Leviticus	Lev	3	5	19	quia per errorem deliquit in Dominum.
   2846 Leviticus	Lev	3	6	1	Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   2847 Leviticus	Lev	3	6	2	Anima quae peccaverit, et contempto Domino, negaverit proximo suo depositum quod fidei ejus creditum fuerat, vel vi aliquid extorserit, aut calumniam fecerit,
   2848 Leviticus	Lev	3	6	3	sive rem perditam invenerit, et inficians insuper pejeraverit, et quodlibet aliud ex pluribus fecerit, in quibus solent peccare homines,
   2849 Leviticus	Lev	3	6	4	convicta delicti,
   2850 Leviticus	Lev	3	6	5	reddet omnia, quae per fraudem voluit obtinere, integra, et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat.
   2851 Leviticus	Lev	3	6	6	Pro peccato autem suo offeret arietem immaculatum de grege, et dabit eum sacerdoti, juxta aestimationem mensuramque delicti :
   2852 Leviticus	Lev	3	6	7	qui rogabit pro eo coram Domino, et dimittetur illi pro singulis quae faciendo peccavit.
   2853 Leviticus	Lev	3	6	8	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2854 Leviticus	Lev	3	6	9	Praecipe Aaron et filiis ejus : Haec est lex holocausti : cremabitur in altari tota nocte usque mane : ignis ex eodem altari erit.
   2855 Leviticus	Lev	3	6	10	Vestietur tunica sacerdos et feminalibus lineis : tolletque cineres, quos vorans ignis exussit, et ponens juxta altare,
   2856 Leviticus	Lev	3	6	11	spoliabitur prioribus vestimentis, indutusque aliis, efferret eos extra castra, et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet.
   2857 Leviticus	Lev	3	6	12	Ignis autem in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos subjiciens ligna mane per singulos dies, et imposito holocausto, desuper adolebit adipes pacificorum.
   2858 Leviticus	Lev	3	6	13	Ignis est iste perpetuus, qui numquam deficiet in altari.
   2859 Leviticus	Lev	3	6	14	Haec est lex sacrificii et libamentorum, quae offerent filii Aaron coram Domino, et coram altari.
   2860 Leviticus	Lev	3	6	15	Tollet sacerdos pugillum similae, quae conspersa est oleo, et totum thus, quod super similam positum est : adolebitque illud in altari in monimentum odoris suavissimi Domino :
   2861 Leviticus	Lev	3	6	16	reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis, absque fermento : et comedet in loco sancto atrii tabernaculi.
   2862 Leviticus	Lev	3	6	17	Ideo autem non fermentabitur, quia pars ejus in Domini offertur incensum. Sanctum sanctorum erit, sicut pro peccato atque delicto.
   2863 Leviticus	Lev	3	6	18	Mares tantum stirpis Aaron comedent illud. Legitimum ac sempiternum erit in generationibus vestris de sacrificiis Domini : omnis qui tetigerit illa, sanctificabitur.
   2864 Leviticus	Lev	3	6	19	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2865 Leviticus	Lev	3	6	20	Haec est oblatio Aaron, et filiorum ejus, quam offerre debent Domino in die unctionis suae. Decimam partem ephi offerent similae in sacrificio sempiterno, medium ejus mane, et medium ejus vespere :
   2866 Leviticus	Lev	3	6	21	quae in sartagine oleo conspersa frigetur. Offeret autem eam calidam in odorem suavissimum Domino
   2867 Leviticus	Lev	3	6	22	sacerdos, qui jure patri successerit, et tota cremabitur in altari.
   2868 Leviticus	Lev	3	6	23	Omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur, nec quisquam comedet ex eo.
   2869 Leviticus	Lev	3	6	24	Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
   2870 Leviticus	Lev	3	6	25	Loquere Aaron et filiis ejus : Ista est lex hostiae pro peccato : in loco ubi offertur holocaustum, immolabitur coram Domino. Sanctum sanctorum est.
   2871 Leviticus	Lev	3	6	26	Sacerdos, qui offert, comedet eam in loco sancto, in atrio tabernaculi.
   2872 Leviticus	Lev	3	6	27	Quidquid tetigerit carnes ejus, sanctificabitur. Si de sanguine illius vestis fuerit aspersa, lavabitur in loco sancto.
   2873 Leviticus	Lev	3	6	28	Vas autem fictile, in quo cocta est, confringetur ; quod si vas aeneum fuerit, defricabitur, et lavabitur aqua.
   2874 Leviticus	Lev	3	6	29	Omnis masculus de genere sacerdotali vescetur de carnibus ejus, quia Sanctum sanctorum est.
   2875 Leviticus	Lev	3	6	30	Hostia enim quae caeditur pro peccato, cujus sanguis infertur in tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario, non comedetur, sed comburetur igni.
   2876 Leviticus	Lev	3	7	1	Haec quoque lex hostiae pro delicto, Sancta sanctorum est :
   2877 Leviticus	Lev	3	7	2	idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto : sanguis ejus per gyrum altaris fundetur.
   2878 Leviticus	Lev	3	7	3	Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia :
   2879 Leviticus	Lev	3	7	4	duos renunculos, et pinguedinem quae juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis.
   2880 Leviticus	Lev	3	7	5	Et adolebit ea sacerdos super altare : incensum est Domini pro delicto.
   2881 Leviticus	Lev	3	7	6	Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est.
   2882 Leviticus	Lev	3	7	7	Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hostiae lex una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit.
   2883 Leviticus	Lev	3	7	8	Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus.
   2884 Leviticus	Lev	3	7	9	Et omne sacrificium similae, quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine praeparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur :
   2885 Leviticus	Lev	3	7	10	sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura aequa per singulos dividetur.
   2886 Leviticus	Lev	3	7	11	Haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino.
   2887 Leviticus	Lev	3	7	12	Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas :
   2888 Leviticus	Lev	3	7	13	panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, quae immolatur pro pacificis :
   2889 Leviticus	Lev	3	7	14	ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hostiae sanguinem,
   2890 Leviticus	Lev	3	7	15	cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane.
   2891 Leviticus	Lev	3	7	16	Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est :
   2892 Leviticus	Lev	3	7	17	quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet.
   2893 Leviticus	Lev	3	7	18	Si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin potius quaecumque anima tali se edulio contaminaverit, praevaricationis rea erit.
   2894 Leviticus	Lev	3	7	19	Caro, quae aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni : qui fuerit mundus, vescetur ex ea.
   2895 Leviticus	Lev	3	7	20	Anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum, quae oblata est Domino, peribit de populis suis.
   2896 Leviticus	Lev	3	7	21	Et quae tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei quae polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.
   2897 Leviticus	Lev	3	7	22	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2898 Leviticus	Lev	3	7	23	Loquere filiis IsraŽl : Adipem ovis, et bovis, et caprae non comedetis.
   2899 Leviticus	Lev	3	7	24	Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus.
   2900 Leviticus	Lev	3	7	25	Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo.
   2901 Leviticus	Lev	3	7	26	Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus.
   2902 Leviticus	Lev	3	7	27	Omnis anima, quae ederit sanguinem, peribit de populis suis.
   2903 Leviticus	Lev	3	7	28	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2904 Leviticus	Lev	3	7	29	Loquere filiis IsraŽl, dicens : Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus.
   2905 Leviticus	Lev	3	7	30	Tenebit manibus adipem hostiae, et pectusculum : cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti,
   2906 Leviticus	Lev	3	7	31	qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus.
   2907 Leviticus	Lev	3	7	32	Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis.
   2908 Leviticus	Lev	3	7	33	Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua.
   2909 Leviticus	Lev	3	7	34	Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis IsraŽl de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo IsraŽl.
   2910 Leviticus	Lev	3	7	35	Haec est unctio Aaron et filiorum ejus in caeremoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur,
   2911 Leviticus	Lev	3	7	36	et quae praecepit eis dari Dominus a filiis IsraŽl religione perpetua in generationibus suis.
   2912 Leviticus	Lev	3	7	37	Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis,
   2913 Leviticus	Lev	3	7	38	quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandabit filiis IsraŽl ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai.
   2914 Leviticus	Lev	3	8	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   2915 Leviticus	Lev	3	8	2	Tolle Aaron cum filiis suis, vestes eorum, et unctionis oleum, vitulum pro peccato, duos arietes, canistrum cum azymis :
   2916 Leviticus	Lev	3	8	3	et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi.
   2917 Leviticus	Lev	3	8	4	Fecit Moyses ut Dominus imperaverat. Congregataque omni turba ante fores tabernaculi,
   2918 Leviticus	Lev	3	8	5	ait : Iste est sermo, quem jussit Dominus fieri.
   2919 Leviticus	Lev	3	8	6	Statimque obtulit Aaron et filios ejus. Cumque lavisset eos,
   2920 Leviticus	Lev	3	8	7	vestivit pontificem subucula linea, accingens eum balteo, et induens eum tunica hyacinthina, et desuper humerale imposuit,
   2921 Leviticus	Lev	3	8	8	quod astringens cingulo aptavit rationali, in quo erat Doctrina et Veritas.
   2922 Leviticus	Lev	3	8	9	Cidari quoque texit caput : et super eam, contra frontem, posuit laminam auream consecratam in sanctificatione, sicut praeceperat ei Dominus.
   2923 Leviticus	Lev	3	8	10	Tulit et unctionis oleum, quo linivit tabernaculum cum omni supellectili sua.
   2924 Leviticus	Lev	3	8	11	Cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus, unxit illud, et omnia vasa ejus, labrumque cum basi sua sanctificavit oleo.
   2925 Leviticus	Lev	3	8	12	Quod fundens super caput Aaron, unxit eum, et consecravit :
   2926 Leviticus	Lev	3	8	13	filios quoque ejus oblatos vestivit tunicis lineis, et cinxit balteis, imposuitque mitras, ut jusserat Dominus.
   2927 Leviticus	Lev	3	8	14	Obtulit et vitulum pro peccato : cumque super caput ejus posuisset Aaron et filii ejus manus suas,
   2928 Leviticus	Lev	3	8	15	immolavit eum, hauriens sanguinem, et tincto digito, tetigit cornua altaris per gyrum : quo expiato et sanctificato, fudit reliquum sanguinem ad fundamenta ejus.
   2929 Leviticus	Lev	3	8	16	Adipem vero qui erat super vitalia, et reticulum jecoris, duosque renunculos, cum arvinulis suis, adolevit super altare :
   2930 Leviticus	Lev	3	8	17	vitulum cum pelle, et carnibus, et fimo, cremans extra castra, sicut praeceperat Dominus.
   2931 Leviticus	Lev	3	8	18	Obtulit et arietem in holocaustum : super cujus caput cum imposuissent Aaron et filii ejus manus suas,
   2932 Leviticus	Lev	3	8	19	immolavit eum, et fudit sanguinem ejus per circuitum altaris.
   2933 Leviticus	Lev	3	8	20	Ipsumque arietem in frusta concidens, caput ejus, et artus, et adipem adolevit igni,
   2934 Leviticus	Lev	3	8	21	lotis prius intestinis et pedibus : totumque simul arietem incendit super altare, eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino, sicut praeceperat ei.
   2935 Leviticus	Lev	3	8	22	Obtulit et arietem secundum in consecratione sacerdotum, posueruntque super caput ejus Aaron et filii ejus manus suas :
   2936 Leviticus	Lev	3	8	23	quem cum immolasset Moyses, sumens de sanguine ejus, tetigit extremum auriculae dextrae Aaron, et pollicem manus ejus dextrae, similiter et pedis.
   2937 Leviticus	Lev	3	8	24	Obtulit et filios Aaron : cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculae singulorum dextrae, et pollices manus ac pedis dextri, reliquum fudit super altare per circuitum :
   2938 Leviticus	Lev	3	8	25	adipem vero, et caudam, omnemque pinguedinem quae operit intestina, reticulumque jecoris, et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit.
   2939 Leviticus	Lev	3	8	26	Tollens autem de canistro azymorum, quod erat coram Domino, panem absque fermento, et collyridam conspersam oleo, laganumque, posuit super adipes, et armum dextrum,
   2940 Leviticus	Lev	3	8	27	tradens simul omnia Aaron et filiis ejus. Qui postquam levaverunt ea coram Domino,
   2941 Leviticus	Lev	3	8	28	rursum suscepta de manibus eorum, adolevit super altare holocausti, eo quod consecrationis esset oblatio, in odorem suavitatis, sacrificii Domino.
   2942 Leviticus	Lev	3	8	29	Tulitque pectusculum, elevans illud coram Domino, de ariete consecrationis in partem suam, sicut praeceperat ei Dominus.
   2943 Leviticus	Lev	3	8	30	Assumensque unguentum, et sanguinem qui erat in altari, aspersit super Aaron et vestimenta ejus, et super filios illius ac vestes eorum.
   2944 Leviticus	Lev	3	8	31	Cumque sanctificasset eos in vestitu suo, praecepit eis, dicens : Coquite carnes ante fores tabernaculi, et ibi comedite eas ; panes quoque consecrationis edite, qui positi sunt in canistro, sicut praecepit mihi Dominus, dicens : Aaron et filii ejus comedent eos :
   2945 Leviticus	Lev	3	8	32	quidquid autem reliquum fuerit de carne et panibus, ignis absumet.
   2946 Leviticus	Lev	3	8	33	De ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus, usque ad diem quo complebitur tempus consecrationis vestrae ; septem enim diebus finitur consecratio :
   2947 Leviticus	Lev	3	8	34	sicut et impraesentiarum factum est, ut ritus sacrificii compleretur.
   2948 Leviticus	Lev	3	8	35	Die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini, ne moriamini : sic enim mihi praeceptum est.
   2949 Leviticus	Lev	3	8	36	Feceruntque Aaron et filii ejus cuncta quae locutus est Dominus per manum Moysi.
   2950 Leviticus	Lev	3	9	1	Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et filios ejus, ac majores natu IsraŽl, dixitque ad Aaron :
   2951 Leviticus	Lev	3	9	2	Tolle de armento vitulum pro peccato, et arietem in holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino.
   2952 Leviticus	Lev	3	9	3	Et ad filios IsraŽl loqueris : Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, anniculos, et sine macula in holocaustum,
   2953 Leviticus	Lev	3	9	4	bovem et arietem pro pacificis : et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes : hodie enim Dominus apparebit vobis.
   2954 Leviticus	Lev	3	9	5	Tulerunt ergo cuncta quae jusserat Moyses ad ostium tabernaculi : ubi cum omnis multitudo astaret,
   2955 Leviticus	Lev	3	9	6	ait Moyses : Iste est sermo, quem praecepit Dominus : facite, et apparebit vobis gloria ejus.
   2956 Leviticus	Lev	3	9	7	Et dixit ad Aaron : Accede ad altare, et immola pro peccato tuo : offer holocaustum, et deprecare pro te et pro populo : cumque mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut praecepit Dominus.
   2957 Leviticus	Lev	3	9	8	Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vitulum pro peccato suo :
   2958 Leviticus	Lev	3	9	9	cujus sanguinem obtulerunt ei filii sui : in quo tingens digitum, tetigit cornua altaris, et fudit residuum ad basim ejus.
   2959 Leviticus	Lev	3	9	10	Adipemque, et renunculos, ac reticulum jecoris, quae sunt pro peccato, adolevit super altare, sicut praeceperat Dominus Moysi :
   2960 Leviticus	Lev	3	9	11	carnes vero et pellem ejus extra castra combussit igni.
   2961 Leviticus	Lev	3	9	12	Immolavit et holocausti victimam : obtuleruntque ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per altaris circuitum.
   2962 Leviticus	Lev	3	9	13	Ipsam etiam hostiam in frusta concisam, cum capite et membris singulis obtulerunt ; quae omnia super altare cremavit igni,
   2963 Leviticus	Lev	3	9	14	lotis aqua prius intestinis et pedibus.
   2964 Leviticus	Lev	3	9	15	Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum : expiatoque altari,
   2965 Leviticus	Lev	3	9	16	fecit holocaustum,
   2966 Leviticus	Lev	3	9	17	addens in sacrificio libamenta, quae pariter offeruntur, et adolens ea super altare, absque caeremoniis holocausti matutini.
   2967 Leviticus	Lev	3	9	18	Immolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi : obtuleruntque ei filii sui sanguinem, quem fudit super altare in circuitum.
   2968 Leviticus	Lev	3	9	19	Adipem autem bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum jecoris,
   2969 Leviticus	Lev	3	9	20	posuerunt super pectora : cumque cremati essent adipes super altare,
   2970 Leviticus	Lev	3	9	21	pectora eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut praeceperat Moyses.
   2971 Leviticus	Lev	3	9	22	Et extendens manus ad populum, benedixit ei. Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et pacificis, descendit.
   2972 Leviticus	Lev	3	9	23	Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, benedixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni multitudini :
   2973 Leviticus	Lev	3	9	24	et ecce egressus ignis a Domino, devoravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. Quod cum vidissent turbae, laudaverunt Dominum, ruentes in facies suas.
   2974 Leviticus	Lev	3	10	1	Arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron thuribulis, posuerunt ignem, et incensum desuper, offerentes coram Domino ignem alienum : quod eis praeceptum non erat.
   2975 Leviticus	Lev	3	10	2	Egressusque ignis a Domino, devoravit eos, et mortui sunt coram Domino.
   2976 Leviticus	Lev	3	10	3	Dixitque Moyses ad Aaron : Hoc est quod locutus est Dominus : Sanctificabor in iis qui appropinquant mihi, et in conspectu omnis populi glorificabor. Quod audiens tacuit Aaron.
   2977 Leviticus	Lev	3	10	4	Vocatis autem Moyses MisaŽle et Elisaphan filiis Oziel, patrui Aaron, ait ad eos : Ite, et tollite fratres vestros de conspectu sanctuarii, et asportate extra castra.
   2978 Leviticus	Lev	3	10	5	Confestimque pergentes, tulerunt eos sicut jacebant, vestitos lineis tunicis, et ejecerunt foras, ut sibi fuerat imperatum.
   2979 Leviticus	Lev	3	10	6	Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus : Capita vestra nolite nudare, et vestimenta nolite scindere, ne forte moriamini, et super omnem coetum oriatur indignatio. Fratres vestri, et omnis domus IsraŽl, plangant incendium quod Dominus suscitavit :
   2980 Leviticus	Lev	3	10	7	vos autem non egrediemini fores tabernaculi, alioquin peribitis : oleum quippe sanctae unctionis est super vos. Qui fecerunt omnia juxta praeceptum Moysi.
   2981 Leviticus	Lev	3	10	8	Dixit quoque Dominus ad Aaron :
   2982 Leviticus	Lev	3	10	9	Vinum, et omne quod inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando intratis in tabernaculum testimonii, ne moriamini : quia praeceptum sempiternum est in generationes vestras :
   2983 Leviticus	Lev	3	10	10	et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum, inter pollutum et mundum ;
   2984 Leviticus	Lev	3	10	11	doceatisque filios IsraŽl omnia legitima mea quae locutus est Dominus ad eos per manum Moysi.
   2985 Leviticus	Lev	3	10	12	Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus, qui erant residui : Tollite sacrificium, quod remansit de oblatione Domini, et comedite illud absque fermento juxta altare, quia Sanctum sanctorum est.
   2986 Leviticus	Lev	3	10	13	Comedetis autem in loco sancto : quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini, sicut praeceptum est mihi.
   2987 Leviticus	Lev	3	10	14	Pectusculum quoque quod oblatum est, et armum qui separatus est, edetis in loco mundissimo tu et filii tui, et filiae tuae tecum : tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum IsraŽl :
   2988 Leviticus	Lev	3	10	15	eo quod armum et pectus, et adipes qui cremantur in altari, elevaverunt coram Domino, et pertineant ad te, et ad filios tuos, lege perpetua, sicut praecepit Dominus.
   2989 Leviticus	Lev	3	10	16	Inter haec, hircum, qui oblatus fuerat pro peccato, cum quaereret Moyses, exustum reperit : iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron, qui remanserant, ait :
   2990 Leviticus	Lev	3	10	17	Cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto, quae Sancta sanctorum est, et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis, et rogetis pro ea in conspectu Domini,
   2991 Leviticus	Lev	3	10	18	praesertim cum de sanguine illius non sit illatum intra sancta, et comedere debueritis eam in Sanctuario, sicut praeceptum est mihi ?
   2992 Leviticus	Lev	3	10	19	Respondit Aaron : Oblata est hodie victima pro peccato, et holocaustum coram Domino : mihi autem accidit quod vides ; quomodo potui comedere eam, aut placere Domino in caeremoniis mente lugubri ?
   2993 Leviticus	Lev	3	10	20	Quod cum audisset Moyses, recepit satisfactionem.
   2994 Leviticus	Lev	3	11	1	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   2995 Leviticus	Lev	3	11	2	Dicite filiis IsraŽl : Haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis animantibus terrae :
   2996 Leviticus	Lev	3	11	3	omne quod habet divisam ungulam, et ruminat in pecoribus, comedetis.
   2997 Leviticus	Lev	3	11	4	Quidquid autem ruminat quidem, et habet ungulam, sed non dividit eam, sicut camelus et cetera, non comedetis illud, et inter immunda reputabitis.
   2998 Leviticus	Lev	3	11	5	Choerogryllus qui ruminat, ungulamque non dividit, immundus est.
   2999 Leviticus	Lev	3	11	6	Lepus quoque : nam et ipse ruminat, sed ungulam non dividit.
   3000 Leviticus	Lev	3	11	7	Et sus : qui cum ungulam dividat, non ruminat.
   3001 Leviticus	Lev	3	11	8	Horum carnibus non vescemini, nec cadavera contingetis, quia immunda sunt vobis.
   3002 Leviticus	Lev	3	11	9	Haec sunt quae gignuntur in aquis, et vesci licitum est : omne quod habet pinnulas et squamas, tam in mari quam in fluminibus et stagnis, comedetis.
   3003 Leviticus	Lev	3	11	10	Quidquid autem pinnulas et squamas non habet, eorum quae in aquis moventur et vivunt, abominabile vobis,
   3004 Leviticus	Lev	3	11	11	execrandumque erit : carnes eorum non comedetis, et morticina vitabitis.
   3005 Leviticus	Lev	3	11	12	Cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis, polluta erunt.
   3006 Leviticus	Lev	3	11	13	Haec sunt quae de avibus comedere non debetis, et vitanda sunt vobis : aquilam, et gryphem, et haliaeetum,
   3007 Leviticus	Lev	3	11	14	et milvum ac vulturem juxta genus suum,
   3008 Leviticus	Lev	3	11	15	et omne corvini generis in similitudinem suam,
   3009 Leviticus	Lev	3	11	16	struthionem, et noctuam, et larum, et accipitrem juxta genus suum :
   3010 Leviticus	Lev	3	11	17	bubonem, et mergulum, et ibin,
   3011 Leviticus	Lev	3	11	18	et cygnum, et onocrotalum, et porphyrionem,
   3012 Leviticus	Lev	3	11	19	herodionem, et charadrion juxta genus suum, upupam quoque, et vespertilionem.
   3013 Leviticus	Lev	3	11	20	Omne de volucribus quod graditur super quatuor pedes, abominabile erit vobis.
   3014 Leviticus	Lev	3	11	21	Quidquid autem ambulat quidem super quatuor pedes, sed habet longiora retro crura, per quae salit super terram,
   3015 Leviticus	Lev	3	11	22	comedere debetis, ut est bruchus in genere suo, et attacus atque ophiomachus, ac locusta, singula juxta genus suum.
   3016 Leviticus	Lev	3	11	23	Quidquid autem ex volucribus quatuor tantum habet pedes, execrabile erit vobis :
   3017 Leviticus	Lev	3	11	24	et quicumque morticina eorum tetigerit, polluetur, et erit immundus usque ad vesperum :
   3018 Leviticus	Lev	3	11	25	et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad occasum solis.
   3019 Leviticus	Lev	3	11	26	Omne animal quod habet quidem ungulam, sed non dividit eam, nec ruminat, immundum erit : et qui tetigerit illud, contaminabitur.
   3020 Leviticus	Lev	3	11	27	Quod ambulat super manus ex cunctis animantibus, quae incedunt quadrupedia, immundum erit : qui tetigerit morticina eorum, polluetur usque ad vesperum.
   3021 Leviticus	Lev	3	11	28	Et qui portaverit hujuscemodi cadavera, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum : quia omnia haec immunda sunt vobis.
   3022 Leviticus	Lev	3	11	29	Haec quoque inter polluta reputabuntur de his quae moventur in terra, mustela et mus et crocodilus, singula juxta genus suum,
   3023 Leviticus	Lev	3	11	30	mygale, et chamaeleon, et stellio, et lacerta, et talpa.
   3024 Leviticus	Lev	3	11	31	Omnia haec immunda sunt. Qui tetigerit morticina eorum, immundus erit usque ad vesperum :
   3025 Leviticus	Lev	3	11	32	et super quod ceciderit quidquam de morticinis eorum, polluetur, tam vas ligneum et vestimentum, quam pelles et cilicia : et in quocumque fit opus, tingentur aqua, et polluta erunt usque ad vesperum, et sic postea mundabuntur.
   3026 Leviticus	Lev	3	11	33	Vas autem fictile, in quod horum quidquam intro cecidit, polluetur, et idcirco frangendum est.
   3027 Leviticus	Lev	3	11	34	Omnis cibus, quem comedetis, si fusa fuerit super eum aqua, immundus erit : et omne liquens quod bibitur de universo vase, immundum erit.
   3028 Leviticus	Lev	3	11	35	Et quidquid de morticinis hujuscemodi ceciderit super illud, immundum erit : sive clibani, sive chytropodes, destruentur, et immundi erunt.
   3029 Leviticus	Lev	3	11	36	Fontes vero et cisternae, et omnis aquarum congregatio munda erit. Qui morticinum eorum tetigerit, polluetur.
   3030 Leviticus	Lev	3	11	37	Si ceciderit super sementem, non polluet eam.
   3031 Leviticus	Lev	3	11	38	Si autem quispiam aqua sementem perfuderit, et postea morticinis tacta fuerit, illico polluetur.
   3032 Leviticus	Lev	3	11	39	Si mortuum fuerit animal, quod licet vobis comedere, qui cadaver ejus tetigerit, immundus erit usque ad vesperum :
   3033 Leviticus	Lev	3	11	40	et qui comederit ex eo quippiam, sive portaverit, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum.
   3034 Leviticus	Lev	3	11	41	Omne quod reptat super terram, abominabile erit, nec assumetur in cibum.
   3035 Leviticus	Lev	3	11	42	Quidquid super pectus quadrupes graditur, et multos habet pedes, sive per humum trahitur, non comedetis, quia abominabile est.
   3036 Leviticus	Lev	3	11	43	Nolite contaminare animas vestras, nec tangatis quidquam eorum, ne immundi sitis.
   3037 Leviticus	Lev	3	11	44	Ego enim sum Dominus Deus vester : sancti estote, quia ego sanctus sum. Ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram.
   3038 Leviticus	Lev	3	11	45	Ego enim sum Dominus, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut essem vobis in Deum. Sancti eritis, quia ego sanctus sum.
   3039 Leviticus	Lev	3	11	46	Ista est lex animantium ac volucrum, et omnis animae viventis, quae movetur in aqua, et reptat in terra,
   3040 Leviticus	Lev	3	11	47	ut differentias noveritis mundi et immundi, et sciatis quid comedere et quid respuere debeatis.
   3041 Leviticus	Lev	3	12	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3042 Leviticus	Lev	3	12	2	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Mulier, si suscepto semine pepererit masculum, immunda erit septem diebus juxta dies separationis menstruae.
   3043 Leviticus	Lev	3	12	3	Et die octavo circumcidetur infantulus :
   3044 Leviticus	Lev	3	12	4	ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis suae. Omne sanctum non tanget, nec ingredietur in sanctuarium, donec impleantur dies purificationis suae.
   3045 Leviticus	Lev	3	12	5	Sin autem feminam pepererit, immunda erit duabus hebdomadibus juxta ritum fluxus menstrui, et sexaginta sex diebus manebit in sanguine purificationis suae.
   3046 Leviticus	Lev	3	12	6	Cumque expleti fuerint dies purificationis suae, pro filio sive pro filia, deferet agnum anniculum in holocaustum, et pullum columbae sive turturem pro peccato, ad ostium tabernaculi testimonii, et tradet sacerdoti,
   3047 Leviticus	Lev	3	12	7	qui offeret illa coram Domino, et orabit pro ea, et sic mundabitur a profluvio sanguinis sui : ista est lex parientis masculum aut feminam.
   3048 Leviticus	Lev	3	12	8	Quod si non invenerit manus ejus, nec potuerit offerre agnum, sumet duos turtures vel duos pullos columbarum, unum in holocaustum, et alterum pro peccato : orabitque pro ea sacerdos, et sic mundabitur.
   3049 Leviticus	Lev	3	13	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, et Aaron, dicens :
   3050 Leviticus	Lev	3	13	2	Homo, in cujus cute et carne ortus fuerit diversus color, sive pustula, aut quasi lucens quippiam, id est, plaga leprae, adducetur ad Aaron sacerdotem, vel ad unum quemlibet filiorum ejus.
   3051 Leviticus	Lev	3	13	3	Qui cum viderit lepram in cute, et pilos in album mutatos colorem, ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua : plaga leprae est, et ad arbitrium ejus separabitur.
   3052 Leviticus	Lev	3	13	4	Sin autem lucens candor fuerit in cute, nec humilior carne reliqua, et pili coloris pristini, recludet eum sacerdos septem diebus :
   3053 Leviticus	Lev	3	13	5	et considerabit die septimo : et si quidem lepra ultra non creverit, nec transierit in cute priores terminos, rursum recludet eum septem diebus aliis.
   3054 Leviticus	Lev	3	13	6	Et die septimo contemplabitur : si obscurior fuerit lepra, et non creverit in cute, mundabit eum, quia scabies est : lavabitque homo vestimenta sua, et mundus erit.
   3055 Leviticus	Lev	3	13	7	Quod si postquam a sacerdote visus est, et redditus munditiae, iterum lepra creverit : adducetur ad eum,
   3056 Leviticus	Lev	3	13	8	et immunditiae condemnabitur.
   3057 Leviticus	Lev	3	13	9	Plaga leprae si fuerit in homine, adducetur ad sacerdotem,
   3058 Leviticus	Lev	3	13	10	et videbit eum. Cumque color albus in cute fuerit, et capillorum mutaverit aspectum, ipsa quoque caro viva apparuerit :
   3059 Leviticus	Lev	3	13	11	lepra vetustissima judicabitur, atque inolita cuti. Contaminabit itaque eum sacerdos, et non recludet, quia perspicuae immunditiae est.
   3060 Leviticus	Lev	3	13	12	Sin autem effloruerit discurrens lepra in cute, et operuerit omnem cutem a capite usque ad pedes, quidquid sub aspectum oculorum cadit,
   3061 Leviticus	Lev	3	13	13	considerabit eum sacerdos, et teneri lepra mundissima judicabit : eo quod omnis in candorem versa sit, et idcirco homo mundus erit.
   3062 Leviticus	Lev	3	13	14	Quando vero caro vivens in eo apparuerit,
   3063 Leviticus	Lev	3	13	15	tunc sacerdotis judicio polluetur, et inter immundos reputabitur : caro enim viva, si lepra aspergitur, immunda est.
   3064 Leviticus	Lev	3	13	16	Quod si rursum versa fuerit in alborem, et totum hominem operuerit,
   3065 Leviticus	Lev	3	13	17	considerabit eum sacerdos, et mundum esse decernet.
   3066 Leviticus	Lev	3	13	18	Caro autem et cutis in qua ulcus natum est, et sanatum,
   3067 Leviticus	Lev	3	13	19	et in loco ulceris cicatrix alba apparuerit, sive subrufa, adducetur homo ad sacerdotem.
   3068 Leviticus	Lev	3	13	20	Qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua, et pilos versos in candorem, contaminabit eum : plaga enim leprae orta est in ulcere.
   3069 Leviticus	Lev	3	13	21	Quod si pilus coloris est pristini, et cicatrix subobscura, et vicina carne non est humilior, recludet eum septem diebus :
   3070 Leviticus	Lev	3	13	22	et si quidem creverit, adjudicabit eum leprae ;
   3071 Leviticus	Lev	3	13	23	sin autem steterit in loco suo, ulceris est cicatrix, et homo mundus erit.
   3072 Leviticus	Lev	3	13	24	Caro autem et cutis, quam ignis exusserit, et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem,
   3073 Leviticus	Lev	3	13	25	considerabit eam sacerdos : et ecce versa est in alborem, et locus ejus reliqua cute est humilior, contaminabit eum, quia plaga leprae in cicatrice orta est.
   3074 Leviticus	Lev	3	13	26	Quod si pilorum color non fuerit immutatus, nec humilior plaga carne reliqua, et ipsa leprae species fuerit subobscura, recludet eum septem diebus,
   3075 Leviticus	Lev	3	13	27	et die septimo contemplabitur : si creverit in cute lepra, contaminabit eum.
   3076 Leviticus	Lev	3	13	28	Sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus, plaga combustionis est, et idcirco mundabitur, quia cicatrix est combusturae.
   3077 Leviticus	Lev	3	13	29	Vir, sive mulier, in cujus capite vel barba germinaverit lepra, videbit eos sacerdos.
   3078 Leviticus	Lev	3	13	30	Et si quidem humilior fuerit locus carne reliqua, et capillus flavus, solitoque subtilior, contaminabit eos, quia lepra capitis ac barbae est.
   3079 Leviticus	Lev	3	13	31	Sin autem viderit locum maculae aequalem vicinae carni, et capillum nigrum : recludet eum septem diebus,
   3080 Leviticus	Lev	3	13	32	et die septimo intuebitur. Si non creverit macula, et capillus sui coloris est, et locus plagae carni reliquae aequalis :
   3081 Leviticus	Lev	3	13	33	radetur homo absque loco maculae, et includetur septem diebus aliis.
   3082 Leviticus	Lev	3	13	34	Si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo, nec humilior carne reliqua, mundabit eum : lotisque vestibus suis, mundus erit.
   3083 Leviticus	Lev	3	13	35	Sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute,
   3084 Leviticus	Lev	3	13	36	non quaeret amplius utrum capillus in flavum colorem sit immutatus, quia aperte immundus est.
   3085 Leviticus	Lev	3	13	37	Porro si steterit macula, et capilli nigri fuerint, noverit hominem sanatum esse, et confidenter eum pronuntiet mundum.
   3086 Leviticus	Lev	3	13	38	Vir, sive mulier, in cujus cute candor apparuerit,
   3087 Leviticus	Lev	3	13	39	intuebitur eos sacerdos. Si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute, sciat non esse lepram, sed maculam coloris candidi, et hominem mundum.
   3088 Leviticus	Lev	3	13	40	Vir, de cujus capite capilli fluunt, calvus et mundus est :
   3089 Leviticus	Lev	3	13	41	et si a fronte ceciderint pili, recalvaster et mundus est.
   3090 Leviticus	Lev	3	13	42	Sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus,
   3091 Leviticus	Lev	3	13	43	et hoc sacerdos viderit, condemnabit eum haud dubiae leprae, quae orta est in calvitio.
   3092 Leviticus	Lev	3	13	44	Quicumque ergo maculatus fuerit lepra, et separatus est ad arbitrium sacerdotis,
   3093 Leviticus	Lev	3	13	45	habebit vestimenta dissuta, caput nudum, os veste contectum, contaminatum ac sordidum se clamabit.
   3094 Leviticus	Lev	3	13	46	Omni tempore quo leprosus est et immundus, solus habitabit extra castra.
   3095 Leviticus	Lev	3	13	47	Vestis lanea sive linea, quae lepram habuerit,
   3096 Leviticus	Lev	3	13	48	in stamine atque subtegmine, aut certe pellis, vel quidquid ex pelle confectum est,
   3097 Leviticus	Lev	3	13	49	si alba vel rufa macula fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacerdoti :
   3098 Leviticus	Lev	3	13	50	qui consideratam recludet septem diebus :
   3099 Leviticus	Lev	3	13	51	et die septimo rursus aspiciens, si deprehenderit crevisse, lepra perseverans est : pollutum judicabit vestimentum, et omne in quo fuerit inventa :
   3100 Leviticus	Lev	3	13	52	et idcirco comburetur flammis.
   3101 Leviticus	Lev	3	13	53	Quod si eam viderit non crevisse,
   3102 Leviticus	Lev	3	13	54	praecipiet, et lavabunt id in quo lepra est, recludetque illud septem diebus aliis.
   3103 Leviticus	Lev	3	13	55	Et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam, nec tamen crevisse lepram, immundum judicabit, et igne comburet, eo quod infusa sit in superficie vestimenti, vel per totum, lepra.
   3104 Leviticus	Lev	3	13	56	Sin autem obscurior fuerit locus leprae, postquam vestis est lota, abrumpet eum, et a solido dividet.
   3105 Leviticus	Lev	3	13	57	Quod si ultra apparuerit in his locis, quae prius immaculata erant, lepra volatilis et vaga, debet igne comburi.
   3106 Leviticus	Lev	3	13	58	Si cessaverit, lavabit aqua ea, quae pura sunt, secundo, et munda erunt.
   3107 Leviticus	Lev	3	13	59	Ista est lex leprae vestimenti lanei et linei, staminis, atque subtegminis, omnisque supellectilis pelliceae, quomodo mundari debeat, vel contaminari.
   3108 Leviticus	Lev	3	14	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3109 Leviticus	Lev	3	14	2	Hic est ritus leprosi, quando mundandus est. Adducetur ad sacerdotem :
   3110 Leviticus	Lev	3	14	3	qui egressus de castris, cum invenerit lepram esse mundatam,
   3111 Leviticus	Lev	3	14	4	praecipiet ei, qui purificatur, ut offerat duos passeres vivos pro se, quibus vesci licitum est, et lignum cedrinum, vermiculumque et hyssopum.
   3112 Leviticus	Lev	3	14	5	Et unum ex passeribus immolari jubebit in vase fictili super aquas viventes :
   3113 Leviticus	Lev	3	14	6	alium autem vivum cum ligno cedrino, et cocco et hyssopo, tinget in sanguine passeris immolati,
   3114 Leviticus	Lev	3	14	7	quo asperget illum, qui mundandus est, septies, ut jure purgetur : et dimittet passerem vivum, ut in agrum avolet.
   3115 Leviticus	Lev	3	14	8	Cumque laverit homo vestimenta sua, radet omnes pilos corporis, et lavabitur aqua : purificatusque ingredietur castra, ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus,
   3116 Leviticus	Lev	3	14	9	et die septimo radet capillos capitis, barbamque et supercilia, ac totius corporis pilos. Et lotis rursum vestibus et corpore,
   3117 Leviticus	Lev	3	14	10	die octavo assumet duos agnos immaculatos, et ovem anniculam absque macula, et tres decimas similae in sacrificium, quae conspersa sit oleo, et seorsum olei sextarium.
   3118 Leviticus	Lev	3	14	11	Cumque sacerdos purificans hominem, statuerit eum, et haec omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii,
   3119 Leviticus	Lev	3	14	12	tollet agnum et offeret eum pro delicto, oleique sextarium : et oblatis ante Dominum omnibus,
   3120 Leviticus	Lev	3	14	13	immolabit agnum, ubi solet immolari hostia pro peccato, et holocaustum, id est, in loco sancto. Sicut enim pro peccato, ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia : Sancta sanctorum est.
   3121 Leviticus	Lev	3	14	14	Assumensque sacerdos de sanguine hostiae, quae immolata est pro delicto, ponet super extremum auriculae dextrae ejus qui mundatur, et super pollices manus dextrae et pedis :
   3122 Leviticus	Lev	3	14	15	et de olei sextario mittet in manum suam sinistram,
   3123 Leviticus	Lev	3	14	16	tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram Domino septies.
   3124 Leviticus	Lev	3	14	17	Quod autem reliquum est olei in laeva manu, fundet super extremum auriculae dextrae ejus qui mundatur, et super pollices manus ac pedis dextri, et super sanguinem qui effusus est pro delicto,
   3125 Leviticus	Lev	3	14	18	et super caput ejus.
   3126 Leviticus	Lev	3	14	19	Rogabitque pro eo coram Domino, et faciet sacrificium pro peccato : tunc immolabit holocaustum,
   3127 Leviticus	Lev	3	14	20	et ponet illud in altari cum libamentis suis, et homo rite mundabitur.
   3128 Leviticus	Lev	3	14	21	Quod si pauper est, et non potest manus ejus invenire quae dicta sunt pro delicto, assumet agnum ad oblationem, ut roget pro eo sacerdos, decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium, et olei sextarium,
   3129 Leviticus	Lev	3	14	22	duosque turtures sive duos pullos columbae, quorum unus sit pro peccato, et alter in holocaustum :
   3130 Leviticus	Lev	3	14	23	offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino.
   3131 Leviticus	Lev	3	14	24	Qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei, levabit simul :
   3132 Leviticus	Lev	3	14	25	immolatoque agno, de sanguine ejus ponet super extremum auriculae dextrae illius qui mundatur, et super pollices manus ejus ac pedis dextri :
   3133 Leviticus	Lev	3	14	26	olei vero partem mittet in manum suam sinistram,
   3134 Leviticus	Lev	3	14	27	in quo tingens digitum dextrae manus asperget septies coram Domino :
   3135 Leviticus	Lev	3	14	28	tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur, et pollices manus ac pedis dextri, in loco sanguinis qui effusus est pro delicto :
   3136 Leviticus	Lev	3	14	29	reliquam autem partem olei, quae est in sinistra manu, mittet super caput purificati, ut placet pro eo Dominum :
   3137 Leviticus	Lev	3	14	30	et turturem sive pullum columbae offeret,
   3138 Leviticus	Lev	3	14	31	unum pro delicto, et alterum in holocaustum cum libamentis suis.
   3139 Leviticus	Lev	3	14	32	Hoc est sacrificium leprosi, qui habere non potest omnia in emundationem sui.
   3140 Leviticus	Lev	3	14	33	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   3141 Leviticus	Lev	3	14	34	Cum ingressi fueritis terram Chanaan, quam ego dabo vobis in possessionem, si fuerit plaga leprae in aedibus,
   3142 Leviticus	Lev	3	14	35	ibit cujus est domus, nuntians sacerdoti, et dicet : Quasi plaga leprae videtur mihi esse in domo mea.
   3143 Leviticus	Lev	3	14	36	At ille praecipiet ut efferant universa de domo, priusquam ingrediatur eam, et videat utrum leprosa sit, ne immunda fiant omnia quae in domo sunt. Intrabitque postea ut consideret lepram domus :
   3144 Leviticus	Lev	3	14	37	et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes, et humiliores superficie reliqua,
   3145 Leviticus	Lev	3	14	38	egredietur ostium domus, et statim claudet illam septem diebus.
   3146 Leviticus	Lev	3	14	39	Reversusque die septimo, considerabit eam : si invenerit crevisse lepram,
   3147 Leviticus	Lev	3	14	40	jubebit erui lapides in quibus lepra est, et projici eos extra civitatem in locum immundum :
   3148 Leviticus	Lev	3	14	41	domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum, et spargi pulverem rasurae extra urbem in locum immundum,
   3149 Leviticus	Lev	3	14	42	lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint, et luto alio liniri domum.
   3150 Leviticus	Lev	3	14	43	Sin autem postquam eruti sunt lapides, et pulvis erasus, et alia terra lita,
   3151 Leviticus	Lev	3	14	44	ingressus sacerdos viderit reversam lepram, et parietes respersos maculis, lepra est perseverans, et immunda domus :
   3152 Leviticus	Lev	3	14	45	quam statim destruent, et lapides ejus ac ligna, atque universum pulverem projicient extra oppidum in locum immundum.
   3153 Leviticus	Lev	3	14	46	Qui intraverit domum quando clausa est, immundus erit usque ad vesperum :
   3154 Leviticus	Lev	3	14	47	et qui dormierit in ea, et comederit quippiam, lavabit vestimenta sua.
   3155 Leviticus	Lev	3	14	48	Quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo, postquam denuo lita fuerit, purificabit eam reddita sanitate :
   3156 Leviticus	Lev	3	14	49	et in purificationem ejus sumet duos passeres, lignumque cedrinum, et vermiculum atque hyssopum :
   3157 Leviticus	Lev	3	14	50	et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas,
   3158 Leviticus	Lev	3	14	51	tollet lignum cedrinum, et hyssopum, et coccum, et passerem vivum, et tinget omnia in sanguine passeris immolati, atque in aquis viventibus, et asperget domum septies,
   3159 Leviticus	Lev	3	14	52	purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus, et in passere vivo, lignoque cedrino et hyssopo atque vermiculo.
   3160 Leviticus	Lev	3	14	53	Cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere, orabit pro domo, et jure mundabitur.
   3161 Leviticus	Lev	3	14	54	Ista est lex omnis leprae et percussurae,
   3162 Leviticus	Lev	3	14	55	leprae vestium et domorum,
   3163 Leviticus	Lev	3	14	56	cicatricis et erumpentium papularum, lucentis maculae, et in varias species, coloribus immutatis,
   3164 Leviticus	Lev	3	14	57	ut possit sciri quo tempore mundum quid, vel immundum sit.
   3165 Leviticus	Lev	3	15	1	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   3166 Leviticus	Lev	3	15	2	Loquimini filiis IsraŽl, et dicite eis : Vir, qui patitur fluxum seminis, immundus erit.
   3167 Leviticus	Lev	3	15	3	Et tunc judicabitur huic vitio subjacere, cum per singula momenta adhaeserit carni ejus, atque concreverit foedus humor.
   3168 Leviticus	Lev	3	15	4	Omne stratum, in quo dormierit, immundum erit, et ubicumque sederit.
   3169 Leviticus	Lev	3	15	5	Si quis hominum tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua, et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3170 Leviticus	Lev	3	15	6	Si sederit ubi ille sederat, et ipse lavabit vestimenta sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3171 Leviticus	Lev	3	15	7	Qui tetigerit carnem ejus, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3172 Leviticus	Lev	3	15	8	Si salivam hujuscemodi homo jecerit super eum qui mundus est, lavabit vestimenta sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3173 Leviticus	Lev	3	15	9	Sagma, super quo sederit, immundum erit :
   3174 Leviticus	Lev	3	15	10	et quidquid sub eo fuerit, qui fluxum seminis patitur, pollutum erit usque ad vesperum. Qui portaverit horum aliquid, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3175 Leviticus	Lev	3	15	11	Omnis, quem tetigerit qui talis est, non lotis ante manibus, lavabit vestimenta sua, et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3176 Leviticus	Lev	3	15	12	Vas fictile quod tetigerit confringetur : vas autem ligneum lavabitur aqua.
   3177 Leviticus	Lev	3	15	13	Si sanatus fuerit qui hujuscemodi sustinet passionem, numerabit septem dies post emundationem sui, et lotis vestibus et toto corpore in aquis viventibus, erit mundus.
   3178 Leviticus	Lev	3	15	14	Die autem octavo sumet duos turtures, aut duos pullos columbae, et veniet in conspectum Domini ad ostium tabernaculi testimonii, dabitque eos sacerdoti :
   3179 Leviticus	Lev	3	15	15	qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum : rogabitque pro eo coram Domino, ut emundetur a fluxi seminis sui.
   3180 Leviticus	Lev	3	15	16	Vir de quo egreditur semen coitus, lavabit aqua omne corpus suum : et immundus erit usque ad vesperum.
   3181 Leviticus	Lev	3	15	17	Vestem et pellem, quam habuerit, lavabit aqua, et immunda erit usque ad vesperum.
   3182 Leviticus	Lev	3	15	18	Mulier, cum qua coierit, lavabitur aqua, et immunda erit usque ad vesperum.
   3183 Leviticus	Lev	3	15	19	Mulier, quae redeunte mense patitur fluxum sanguinis, septem diebus separabitur.
   3184 Leviticus	Lev	3	15	20	Omnis qui tetigerit eam, immundus erit usque ad vesperum :
   3185 Leviticus	Lev	3	15	21	et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae, polluetur.
   3186 Leviticus	Lev	3	15	22	Qui tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
   3187 Leviticus	Lev	3	15	23	Omne vas, super quo illa sederit, quisquis attigerit, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, pollutus erit usque ad vesperum.
   3188 Leviticus	Lev	3	15	24	Si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis, immundus erit septem diebus : et omne stratum, in quo dormierit, polluetur.
   3189 Leviticus	Lev	3	15	25	Mulier, quae patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore menstruali, vel quae post menstruum sanguinem fluere non cessat, quamdiu subjacet huic passioni, immunda erit quasi sit in tempore menstruo.
   3190 Leviticus	Lev	3	15	26	Omne stratum, in quo dormierit, et vas in quo sederit, pollutum erit.
   3191 Leviticus	Lev	3	15	27	Quicumque tetigerit ea, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperam.
   3192 Leviticus	Lev	3	15	28	Si steterit sanguis, et fluere cessaverit, numerabit septem dies purificationis suae :
   3193 Leviticus	Lev	3	15	29	et die octavo offeret pro se sacerdoti duos turtures, aut duos pullos columbarum, ad ostium tabernaculi testimonii :
   3194 Leviticus	Lev	3	15	30	qui unum faciet pro peccato, et alterum in holocaustum, rogabitque pro ea coram Domino, et pro fluxu immunditiae ejus.
   3195 Leviticus	Lev	3	15	31	Docebitis ergo filios IsraŽl ut caveant immunditiam, et non moriantur in sordibus suis, cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos.
   3196 Leviticus	Lev	3	15	32	Ista est lex ejus, qui patitur fluxum seminis, et qui polluitur coitu,
   3197 Leviticus	Lev	3	15	33	et quae menstruis temporibus separatur, vel quae jugi fluit sanguine, et hominis qui dormierit cum ea.
   3198 Leviticus	Lev	3	16	1	Locutusque est Dominus ad Moysen post mortem duorum filiorum Aaron, quando offerentes ignem alienum interfecti sunt :
   3199 Leviticus	Lev	3	16	2	et praecepit ei, dicens : Loquere ad Aaron fratrem tuum, ne omni tempore ingrediatur sanctuarium, quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca, ut non moriatur (quia in nube apparebo super oraculum),
   3200 Leviticus	Lev	3	16	3	nisi haec ante fecerit : vitulum pro peccato offeret, et arietem in holocaustum.
   3201 Leviticus	Lev	3	16	4	Tunica linea vestietur, feminalibus lineis verenda celabit : accingetur zona linea, cidarim lineam imponet capiti : haec enim vestimenta sunt sancta : quibus cunctis, cum lotus fuerit, induetur.
   3202 Leviticus	Lev	3	16	5	Suscipietque ab universa multitudine filiorum IsraŽl duos hircos pro peccato, et unum arietem in holocaustum.
   3203 Leviticus	Lev	3	16	6	Cumque obtulerit vitulum, et oraverit pro se et pro domo sua,
   3204 Leviticus	Lev	3	16	7	duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii :
   3205 Leviticus	Lev	3	16	8	mittensque super utrumque sortem, unam Domino, alteram capro emissario :
   3206 Leviticus	Lev	3	16	9	cujus exierit sors Domino, offeret illum pro peccato :
   3207 Leviticus	Lev	3	16	10	cujus autem in caprum emissarium, statuet eum vivum coram Domino, ut fundat preces super eo, et emittat eum in solitudinem.
   3208 Leviticus	Lev	3	16	11	His rite celebratis, offeret vitulum, et rogans pro se, et pro domo sua, immolabit eum :
   3209 Leviticus	Lev	3	16	12	assumptoque thuribulo, quod de prunis altaris impleverit, et hauriens manu compositum thymiama in incensum, ultra velum intrabit in sancta :
   3210 Leviticus	Lev	3	16	13	ut, positis super ignem aromatibus, nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est supra testimonium, et non moriatur.
   3211 Leviticus	Lev	3	16	14	Tollet quoque de sanguine vituli, et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem.
   3212 Leviticus	Lev	3	16	15	Cumque mactaverit hircum pro peccato populi, inferet sanguinem ejus intra velum, sicut praeceptum est de sanguine vituli, ut aspergat e regione oraculi,
   3213 Leviticus	Lev	3	16	16	et expiet sanctuarium ab immunditiis filiorum IsraŽl, et a praevaricationibus eorum, cunctisque peccatis. Juxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii, quod fixum est inter eos, in medio sordium habitationis eorum.
   3214 Leviticus	Lev	3	16	17	Nullus hominum sit in tabernaculo, quando pontifex sanctuarium ingreditur, ut roget pro se, et pro domo sua, et pro universo coetu IsraŽl, donec egrediatur.
   3215 Leviticus	Lev	3	16	18	Cum autem exierit ad altare quod coram Domino est, oret pro se, et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua ejus per gyrum :
   3216 Leviticus	Lev	3	16	19	aspergensque digito septies, expiet, et sanctificet illud ab immunditiis filiorum IsraŽl.
   3217 Leviticus	Lev	3	16	20	Postquam emundaverit sanctuarium, et tabernaculum, et altare, tunc offerat hircum viventem :
   3218 Leviticus	Lev	3	16	21	et posita utraque manu super caput ejus, confiteatur omnes iniquitates filiorum IsraŽl, et universa delicta atque peccata eorum : quae imprecans capiti ejus, emittet illum per hominem paratum, in desertum.
   3219 Leviticus	Lev	3	16	22	Cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam, et dimissus fuerit in deserto,
   3220 Leviticus	Lev	3	16	23	revertetur Aaron in tabernaculum testimonii, et depositis vestibus, quibus prius indutus erat, cum intraret sanctuarium, relictisque ibi,
   3221 Leviticus	Lev	3	16	24	lavabit carnem suam in loco sancto, indueturque vestibus suis. Et postquam egressus obtulerit holocaustum suum, ac plebis, rogabit tam pro se quam pro populo :
   3222 Leviticus	Lev	3	16	25	et adipem, qui oblatus est pro peccatis, adolebit super altare.
   3223 Leviticus	Lev	3	16	26	Ille vero, qui dimiserit caprum emissarium, lavabit vestimenta sua, et corpus aqua, et sic ingredietur in castra.
   3224 Leviticus	Lev	3	16	27	Vitulum autem, et hircum, qui pro peccato fuerant immolati, et quorum sanguis illatus est in sanctuarium, ut expiatio compleretur, asportabunt foras castra, et comburent igni tam pelles quam carnes eorum, ac fimum :
   3225 Leviticus	Lev	3	16	28	et quicumque combusserit ea, lavabit vestimenta sua et carnem aqua, et sic ingredietur in castra.
   3226 Leviticus	Lev	3	16	29	Eritque vobis hoc legitimum sempiternum : mense septimo, decima die mensis, affligetis animas vestras, nullumque opus facietis, sive indigena, sive advena qui peregrinatur inter vos.
   3227 Leviticus	Lev	3	16	30	In hac die expiatio erit vestri, atque mundatio ab omnibus peccatis vestris : coram Domino mundabimini.
   3228 Leviticus	Lev	3	16	31	Sabbatum enim requietionis est, et affligetis animas vestras religione perpetua.
   3229 Leviticus	Lev	3	16	32	Expiabit autem sacerdos, qui unctus fuerit, et cujus manus initiatae sunt ut sacerdotio fungatur pro patre suo : indueturque stola linea et vestibus sanctis,
   3230 Leviticus	Lev	3	16	33	et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare, sacerdotes quoque et universum populum.
   3231 Leviticus	Lev	3	16	34	Eritque vobis hoc legitimum sempiternum, ut oretis pro filiis IsraŽl, et pro cunctis peccatis eorum semel in anno. Fecit igitur sicut praeceperat Dominus Moysi.
   3232 Leviticus	Lev	3	17	1	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   3233 Leviticus	Lev	3	17	2	Loquere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis IsraŽl, dicens ad eos : Iste est sermo quem mandavit Dominus, dicens :
   3234 Leviticus	Lev	3	17	3	Homo quilibet de domo IsraŽl, si occiderit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra castra,
   3235 Leviticus	Lev	3	17	4	et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino, sanguinis reus erit : quasi si sanguinem fuderit, sic peribit de medio populi sui.
   3236 Leviticus	Lev	3	17	5	Ideo sacerdoti offerre debent filii IsraŽl hostias suas, quas occident in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Domino.
   3237 Leviticus	Lev	3	17	6	Fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino :
   3238 Leviticus	Lev	3	17	7	et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus, cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum.
   3239 Leviticus	Lev	3	17	8	Et ad ipsos dices : Homo de domo IsraŽl, et de advenis qui peregrinantur apud vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam,
   3240 Leviticus	Lev	3	17	9	et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut offeratur Domino, interibit de populo suo.
   3241 Leviticus	Lev	3	17	10	Homo quilibet de domo IsraŽl et de advenis qui peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, obfirmabo faciem meam contra animam illius, et disperdam eam de populo suo,
   3242 Leviticus	Lev	3	17	11	quia anima carnis in sanguine est : et ego dedi illum vobis, ut super altare in eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro animae piaculo sit.
   3243 Leviticus	Lev	3	17	12	Idcirco dixi filiis IsraŽl : Omnis anima ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui peregrinantur apud vos.
   3244 Leviticus	Lev	3	17	13	Homo quicumque de filiis IsraŽl, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, quibus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat illum terra.
   3245 Leviticus	Lev	3	17	14	Anima enim omnis carnis in sanguine est : unde dixi filiis IsraŽl : Sanguinem universae carnis non comedetis, quia anima carnis in sanguine est : et quicumque comederit illum, interibit.
   3246 Leviticus	Lev	3	17	15	Anima, quae comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de indigenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad vesperum : et hoc ordine mundus fiet.
   3247 Leviticus	Lev	3	17	16	Quod si non laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem suam.
   3248 Leviticus	Lev	3	18	1	Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   3249 Leviticus	Lev	3	18	2	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Ego Dominus Deus vester :
   3250 Leviticus	Lev	3	18	3	juxta consuetudinem terrae Aegypti, in qua habitastis, non facietis : et juxta morem regionis Chanaan, ad quam ego introducturus sum vos, non agetis, nec in legitimis eorum ambulabitis.
   3251 Leviticus	Lev	3	18	4	Facietis judicia mea, et praecepta mea servabitis, et ambulabitis in eis. Ego Dominus Deus vester.
   3252 Leviticus	Lev	3	18	5	Custodite leges meas atque judicia, quae faciens homo, vivet in eis. Ego Dominus.
   3253 Leviticus	Lev	3	18	6	Omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet, ut revelet turpitudinem ejus. Ego Dominus.
   3254 Leviticus	Lev	3	18	7	Turpitudinem patris tui et turpitudinem matris tuae non discooperies : mater tua est : non revelabis turpitudinem ejus.
   3255 Leviticus	Lev	3	18	8	Turpitudinem uxoris patris tui non discooperies : turpitudo enim patris tui est.
   3256 Leviticus	Lev	3	18	9	Turpitudinem sororis tuae ex patre sive ex matre, quae domi vel foris genita est, non revelabis.
   3257 Leviticus	Lev	3	18	10	Turpitudinem filiae filii tui vel neptis ex filia non revelabis : quia turpitudo tua est.
   3258 Leviticus	Lev	3	18	11	Turpitudinem filiae uxoris patris tui, quam peperit patri tuo, et est soror tua, non revelabis.
   3259 Leviticus	Lev	3	18	12	Turpitudinem sororis patris tui non discooperies : quia caro est patris tui.
   3260 Leviticus	Lev	3	18	13	Turpitudinem sororis matris tuae non revelabis, eo quod caro sit matris tuae.
   3261 Leviticus	Lev	3	18	14	Turpitudinem patrui tui non revelabis, nec accedes ad uxorem ejus, quae tibi affinitate conjungitur.
   3262 Leviticus	Lev	3	18	15	Turpitudinem nurus tuae non revelabis, quia uxor filii tui est : nec discooperies ignominiam ejus.
   3263 Leviticus	Lev	3	18	16	Turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis : quia turpitudo fratris tui est.
   3264 Leviticus	Lev	3	18	17	Turpitudinem uxoris tuae et filiae ejus non revelabis. Filiam filii ejus, et filiam filiae illius non sumes, ut reveles ignominiam ejus : quia caro illius sunt, et talis coitus incestus est.
   3265 Leviticus	Lev	3	18	18	Sororem uxoris tuae in pellicatum illius non accipies, nec revelabis turpitudinem ejus adhuc illa vivente.
   3266 Leviticus	Lev	3	18	19	Ad mulierem quae patitur menstrua non accedes, nec revelabis foeditatem ejus.
   3267 Leviticus	Lev	3	18	20	Cum uxore proximi tui non coibis, nec seminis commistione maculaberis.
   3268 Leviticus	Lev	3	18	21	De semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus.
   3269 Leviticus	Lev	3	18	22	Cum masculo non commiscearis coitu femineo, quia abominatio est.
   3270 Leviticus	Lev	3	18	23	Cum omni pecore non coibis, nec maculaberis cum eo. Mulier non succumbet jumento, nec miscebitur ei, quia scelus est.
   3271 Leviticus	Lev	3	18	24	Nec polluamini in omnibus his quibus contaminatae sunt universae gentes, quas ego ejiciam ante conspectum vestrum,
   3272 Leviticus	Lev	3	18	25	et quibus polluta est terra : cujus ego scelera visitabo, ut evomat habitatores suos.
   3273 Leviticus	Lev	3	18	26	Custodite legitima mea atque judicia, et non faciatis ex omnibus abominationibus istis, tam indigena quam colonus qui peregrinantur apud vos.
   3274 Leviticus	Lev	3	18	27	Omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante vos, et polluerunt eam.
   3275 Leviticus	Lev	3	18	28	Cavete ergo ne et vos similiter evomat, cum paria feceritis, sicut evomuit gentem, quae fuit ante vos.
   3276 Leviticus	Lev	3	18	29	Omnis anima, quae fecerit de abominationibus his quippiam, peribit de medio populi sui.
   3277 Leviticus	Lev	3	18	30	Custodite mandata mea. Nolite facere quae fecerunt hi qui fuerunt ante vos, et ne polluamini in eis. Ego Dominus Deus vester.
   3278 Leviticus	Lev	3	19	1	Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   3279 Leviticus	Lev	3	19	2	Loquere ad omnem coetum filiorum IsraŽl, et dices ad eos : Sancti estote, quia ego sanctus sum, Dominus Deus vester.
   3280 Leviticus	Lev	3	19	3	Unusquisque patrem suum, et matrem suam timeat. Sabbata mea custodite. Ego Dominus Deus vester.
   3281 Leviticus	Lev	3	19	4	Nolite converti ad idola, nec deos conflatiles faciatis vobis. Ego Dominus Deus vester.
   3282 Leviticus	Lev	3	19	5	Si immolaveritis hostiam pacificorum Domino, ut sit placabilis,
   3283 Leviticus	Lev	3	19	6	eo die quo fuerit immolata, comedetis eam, et die altero : quidquid autem residuum fuerit in diem tertium, igne comburetis.
   3284 Leviticus	Lev	3	19	7	Si quis post biduum comederit ex ea, profanus erit, et impietatis reus :
   3285 Leviticus	Lev	3	19	8	portabitque iniquitatem suam, quia sanctum Domini polluit, et peribit anima illa de populo suo.
   3286 Leviticus	Lev	3	19	9	Cumque messueris segetes terrae tuae, non tondebis usque ad solum superficiem terrae, nec remanentes spicas colliges,
   3287 Leviticus	Lev	3	19	10	neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis : sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes. Ego Dominus Deus vester.
   3288 Leviticus	Lev	3	19	11	Non facietis furtum. Non mentiemini, nec decipiet unusquisque proximum suum.
   3289 Leviticus	Lev	3	19	12	Non perjurabis in nomine meo, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus.
   3290 Leviticus	Lev	3	19	13	Non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum. Non morabitur opus mercenarii tui apud te usque mane.
   3291 Leviticus	Lev	3	19	14	Non maledices surdo, nec coram caeco pones offendiculum : sed timebis Dominum Deum tuum, quia ego sum Dominus.
   3292 Leviticus	Lev	3	19	15	Non facies quod iniquum est, nec injuste judicabis. Non consideres personam pauperis, nec honores vultum potentis. Juste judica proximo tuo.
   3293 Leviticus	Lev	3	19	16	Non eris criminator, nec susurro in populo. Non stabis contra sanguinem proximi tui. Ego Dominus.
   3294 Leviticus	Lev	3	19	17	Non oderis fratrem tuum in corde tuo, sed publice argue eum, ne habeas super illo peccatum.
   3295 Leviticus	Lev	3	19	18	Non quaeras ultionem, nec memor eris injuriae civium tuorum. Diliges amicum tuum sicut teipsum. Ego Dominus.
   3296 Leviticus	Lev	3	19	19	Leges meas custodite. Jumentum tuum non facies coire cum alterius generis animantibus. Agrum tuum non seres diverso semine. Veste, quae ex duobus texta est, non indueris.
   3297 Leviticus	Lev	3	19	20	Homo, si dormierit cum muliere coitu seminis, quae sit ancilla etiam nubilis, et tamen pretio non redempta, nec libertate donata : vapulabunt ambo, et non morientur, quia non fuit libera.
   3298 Leviticus	Lev	3	19	21	Pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii arietem :
   3299 Leviticus	Lev	3	19	22	orabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus coram Domino, et repropitiabitur ei, dimitteturque peccatum.
   3300 Leviticus	Lev	3	19	23	Quando ingressi fueritis terram, et plantaveritis in ea ligna pomifera, auferetis praeputia eorum : poma, quae germinant, immunda erunt vobis, nec edetis ex eis.
   3301 Leviticus	Lev	3	19	24	Quarto autem anno omnis fructus eorum sanctificabitur, laudabilis Domino.
   3302 Leviticus	Lev	3	19	25	Quinto autem anno comedetis fructus, congregantes poma, quae proferunt. Ego Dominus Deus vester.
   3303 Leviticus	Lev	3	19	26	Non comedetis cum sanguine. Non augurabimini, nec observabitis somnia.
   3304 Leviticus	Lev	3	19	27	Neque in rotundum attondebitis comam, nec radetis barbam.
   3305 Leviticus	Lev	3	19	28	Et super mortuo non incidetis carnem vestram, neque figuras aliquas aut stigmata facietis vobis. Ego Dominus.
   3306 Leviticus	Lev	3	19	29	Ne prostituas filiam tuam, ne contaminetur terra et impleatur piaculo.
   3307 Leviticus	Lev	3	19	30	Sabbata mea custodite, et sanctuarium meum metuite. Ego Dominus.
   3308 Leviticus	Lev	3	19	31	Non declinetis ad magos, nec ab ariolis aliquid sciscitemini, ut polluamini per eos. Ego Dominus Deus vester.
   3309 Leviticus	Lev	3	19	32	Coram cano capite consurge, et honora personam senis : et time Dominum Deum tuum. Ego sum Dominus.
   3310 Leviticus	Lev	3	19	33	Si habitaverit advena in terra vestra, et moratus fuerit inter vos, non exprobretis ei :
   3311 Leviticus	Lev	3	19	34	sed sit inter vos quasi indigena, et diligetis eum quasi vosmetipsos : fuistis enim et vos advenae in terra Aegypti. Ego Dominus Deus vester.
   3312 Leviticus	Lev	3	19	35	Nolite facere iniquum aliquid in judicio, in regula, in pondere, in mensura.
   3313 Leviticus	Lev	3	19	36	Statera justa, et aequa sint pondera, justus modius, aequusque sextarius. Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti.
   3314 Leviticus	Lev	3	19	37	Custodite omnia praecepta mea, et universa judicia, et facite ea. Ego Dominus.
   3315 Leviticus	Lev	3	20	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3316 Leviticus	Lev	3	20	2	Haec loqueris filiis IsraŽl : Homo de filiis IsraŽl, et de advenis qui habitant in IsraŽl, si quis dederit de semine suo idolo Moloch, morte moriatur : populus terrae lapidabit eum.
   3317 Leviticus	Lev	3	20	3	Et ego ponam faciem meam contra illum : succidamque eum de medio populi sui, eo quod dederit de semine suo Moloch, et contaminaverit sanctuarium meum, ac polluerit nomen sanctum meum.
   3318 Leviticus	Lev	3	20	4	Quod si negligens populus terrae, et quasi parvipendens imperium meum, dimiserit hominem qui dedit de semine suo Moloch, nec voluerit eum occidere :
   3319 Leviticus	Lev	3	20	5	ponam faciem meam super hominem illum, et super cognationem ejus, succidamque et ipsum, et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Moloch, de medio populi sui.
   3320 Leviticus	Lev	3	20	6	Anima, quae declinaverit ad magos et ariolos, et fornicata fuerit cum eis, ponam faciem meam contra eam, et interficiam illam de medio populi sui.
   3321 Leviticus	Lev	3	20	7	Sanctificamini et estote sancti, quia ego sum Dominus Deus vester.
   3322 Leviticus	Lev	3	20	8	Custodite praecepta mea, et facite ea : ego Dominus qui sanctifico vos.
   3323 Leviticus	Lev	3	20	9	Qui maledixerit patri suo, aut matri, morte moriatur : patri matrique maledixit : sanguis ejus sit super eum.
   3324 Leviticus	Lev	3	20	10	Si moechatus quis fuerit cum uxore alterius, et adulterium perpetraverit cum conjuge proximi sui, morte moriantur et moechus et adultera.
   3325 Leviticus	Lev	3	20	11	Qui dormierit cum noverca sua, et revelaverit ignominiam patris sui, morte moriantur ambo : sanguis eorum sit super eos.
   3326 Leviticus	Lev	3	20	12	Si quis dormierit cum nuru sua, uterque moriatur, quia scelus operati sunt : sanguis eorum sit super eos.
   3327 Leviticus	Lev	3	20	13	Qui dormierit cum masculo coitu femineo, uterque operatus est nefas : morte moriantur : sit sanguis eorum super eos.
   3328 Leviticus	Lev	3	20	14	Qui supra uxorem filiam, duxerit matrem ejus, scelus operatus est : vivus ardebit cum eis, nec permanebit tantum nefas in medio vestri.
   3329 Leviticus	Lev	3	20	15	Qui cum jumento et pecore coierit, morte moriatur : pecus quoque occidite.
   3330 Leviticus	Lev	3	20	16	Mulier, quae succubuerit cuilibet jumento, simul interficietur cum eo : sanguis eorum sit super eos.
   3331 Leviticus	Lev	3	20	17	Qui acceperit sororem suam filiam patris sui, vel filiam matris suae, et viderit turpitudinem ejus, illaque conspexerit fratris ignominiam, nefariam rem operati sunt : occidentur in conspectu populi sui, eo quod turpitudinem suam mutuo revelaverint, et portabunt iniquitatem suam.
   3332 Leviticus	Lev	3	20	18	Qui coierit cum muliere in fluxu menstruo, et revelaverit turpitudinem ejus, ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui, interficientur ambo de medio populi sui.
   3333 Leviticus	Lev	3	20	19	Turpitudinem materterae et amitae tuae non discooperies : qui hoc fecerit, ignominiam carnis suae nudavit ; portabunt ambo iniquitatem suam.
   3334 Leviticus	Lev	3	20	20	Qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui, et revelaverit ignominiam cognationis suae, portabunt ambo peccatum suum : absque liberis morientur.
   3335 Leviticus	Lev	3	20	21	Qui duxerit uxorem fratris sui, rem facit illicitam : turpitudinem fratris sui revelavit : absque liberis erunt.
   3336 Leviticus	Lev	3	20	22	Custodite leges meas, atque judicia, et facite ea : ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi.
   3337 Leviticus	Lev	3	20	23	Nolite ambulare in legitimis nationum, quas ego expulsurus sum ante vos. Omnia enim haec fecerunt, et abominatus sum eas.
   3338 Leviticus	Lev	3	20	24	Vobis autem loquor. Possidete terram eorum, quam dabo vobis in haereditatem, terram fluentem lacte et melle. Ego Dominus Deus vester, qui separavi vos a ceteris populis.
   3339 Leviticus	Lev	3	20	25	Separate ergo et vos jumentum mundum ab immundo, et avem mundam ab immunda : ne polluatis animas vestras in pecore, et avibus, et cunctis quae moventur in terra, et quae vobis ostendi esse polluta.
   3340 Leviticus	Lev	3	20	26	Eritis mihi sancti, quia sanctus sum ego Dominus, et separavi vos a ceteris populis, ut essetis mei.
   3341 Leviticus	Lev	3	20	27	Vir, sive mulier, in quibus pythonicus, vel divinationis fuerit spiritus, morte moriantur : lapidibus obruent eos : sanguis eorum sit super illos.
   3342 Leviticus	Lev	3	21	1	Dixit quoque Dominus ad Moysen : Loquere ad sacerdotes filios Aaron, et dices ad eos : Ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum,
   3343 Leviticus	Lev	3	21	2	nisi tantum in consanguineis, ac propinquis, id est, super patre et matre, et filio, et filia, fratre quoque,
   3344 Leviticus	Lev	3	21	3	et sorore virgine quae non est nupta viro :
   3345 Leviticus	Lev	3	21	4	sed nec in principe populi sui contaminabitur.
   3346 Leviticus	Lev	3	21	5	Non radent caput, nec barbam, neque in carnibus suis facient incisuras.
   3347 Leviticus	Lev	3	21	6	Sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen ejus : incensum enim Domini, et panes Dei sui offerunt, et ideo sancti erunt.
   3348 Leviticus	Lev	3	21	7	Scortum et vile prostibulum non ducent uxorem, nec eam quae repudiata est a marito : quia consecrati sunt Deo suo,
   3349 Leviticus	Lev	3	21	8	et panes propositionis offerunt. Sint ergo sancti, quia et ego sanctus sum, Dominus qui sanctifico eos.
   3350 Leviticus	Lev	3	21	9	Sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro, et violaverit nomen patris sui, flammis exuretur.
   3351 Leviticus	Lev	3	21	10	Pontifex, id est, sacerdos maximus inter fratres suos, super cujus caput fusum est unctionis oleum, et cujus manus in sacerdotio consecratae sunt, vestitusque est sanctis vestibus, caput suum non discooperiet, vestimenta non scindet :
   3352 Leviticus	Lev	3	21	11	et ad omnem mortuum non ingredietur omnino : super patre quoque suo et matre non contaminabitur.
   3353 Leviticus	Lev	3	21	12	Nec egredietur de sanctis, ne polluat sanctuarium Domini, quia oleum sanctae unctionis Dei sui super eum est. Ego Dominus.
   3354 Leviticus	Lev	3	21	13	Virginem ducet uxorem :
   3355 Leviticus	Lev	3	21	14	viduam autem et repudiatam, et sordidam, atque meretricem non accipiet, sed puellam de populo suo :
   3356 Leviticus	Lev	3	21	15	ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suae : quia ego Dominus, qui sanctifico eum.
   3357 Leviticus	Lev	3	21	16	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3358 Leviticus	Lev	3	21	17	Loquere ad Aaron : Homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam, non offeret panes Deo suo,
   3359 Leviticus	Lev	3	21	18	nec accedet ad ministerium ejus : si caecus fuerit, si claudus, si parvo vel grandi, vel torto naso,
   3360 Leviticus	Lev	3	21	19	si fracto pede, si manu,
   3361 Leviticus	Lev	3	21	20	si gibbus, si lippus, si albuginem habens in oculo, si jugem scabiem, si impetiginem in corpore, vel herniosus.
   3362 Leviticus	Lev	3	21	21	Omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis, non accedet offerre hostias Domino, nec panes Deo suo :
   3363 Leviticus	Lev	3	21	22	vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario,
   3364 Leviticus	Lev	3	21	23	ita dumtaxat, ut intra velum non ingrediatur, nec accedat ad altare, quia maculam habet, et contaminare non debet sanctuarium meum. Ego Dominus qui sanctifico eos.
   3365 Leviticus	Lev	3	21	24	Locutus est ergo Moyses ad Aaron, et ad filios ejus, et ad omnem IsraŽl cuncta quae fuerant sibi imperata.
   3366 Leviticus	Lev	3	22	1	Locutus quoque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3367 Leviticus	Lev	3	22	2	Loquere ad Aaron et ad filios ejus, ut caveant ab his quae consecrata sunt filiorum IsraŽl, et non contaminent nomen sanctificatorum mihi, quae ipsi offerunt. Ego Dominus.
   3368 Leviticus	Lev	3	22	3	Dic ad eos, et ad posteros eorum : Omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea quae consecrata sunt, et quae obtulerunt filii IsraŽl Domino, in quo est immunditia, peribit coram Domino. Ego sum Dominus.
   3369 Leviticus	Lev	3	22	4	Homo de semine Aaron, qui fuerit leprosus, aut patiens fluxum seminis, non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi, donec sanetur. Qui tetigerit immundum super mortuo, et ex quo egreditur semen quasi coitus,
   3370 Leviticus	Lev	3	22	5	et qui tangit reptile, et quodlibet immundum cujus tactus est sordidus,
   3371 Leviticus	Lev	3	22	6	immundus erit usque ad vesperum, et non vescetur his quae sanctificata sunt : sed cum laverit carnem suam aqua,
   3372 Leviticus	Lev	3	22	7	et occubuerit sol, tunc mundatus vescetur de sanctificatis, quia cibus illius est.
   3373 Leviticus	Lev	3	22	8	Morticinum et captum a bestia non comedent, nec polluentur in eis. Ego sum Dominus.
   3374 Leviticus	Lev	3	22	9	Custodiant praecepta mea, ut non subjaceant peccato, et moriantur in sanctuario, cum polluerint illud. Ego Dominus qui sanctifico eos.
   3375 Leviticus	Lev	3	22	10	Omnis alienigena non comedet de sanctificatis ; inquilinus sacerdotis et mercenarius non vescentur ex eis.
   3376 Leviticus	Lev	3	22	11	Quem autem sacerdos emerit, et qui vernaculus domus ejus fuerit, his comedent ex eis.
   3377 Leviticus	Lev	3	22	12	Si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit, de his quae sanctificata sunt, et de primitiis non vescetur.
   3378 Leviticus	Lev	3	22	13	Sin autem vidua, vel repudiata, et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui : sicut puella consueverat, aletur cibis patris sui. Omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem.
   3379 Leviticus	Lev	3	22	14	Qui comederit de sanctificatis per ignorantiam, addet quintam partem cum eo quod comedit, et dabit sacerdoti in sanctuarium.
   3380 Leviticus	Lev	3	22	15	Nec contaminabunt sanctificata filiorum IsraŽl, quae offerunt Domino :
   3381 Leviticus	Lev	3	22	16	ne forte sustineant iniquitatem delicti sui, cum sanctificata comederint. Ego Dominus qui sanctifico eos.
   3382 Leviticus	Lev	3	22	17	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3383 Leviticus	Lev	3	22	18	Loquere ad Aaron et filios ejus, et ad omnes filios IsraŽl, dicesque ad eos : Homo de domo IsraŽl, et de advenis qui habitant apud vos, qui obtulerit oblationem suam, vel vota solvens, vel sponte offerens, quidquid illud obtulerit in holocaustum Domini,
   3384 Leviticus	Lev	3	22	19	ut offeratur per vos, masculus immaculatus erit ex bobus, et ovibus, et ex capris :
   3385 Leviticus	Lev	3	22	20	si maculam habuerit, non offeretis, neque erit acceptabile.
   3386 Leviticus	Lev	3	22	21	Homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino, vel vota solvens, vel sponte offerens, tam de bobus quam de ovibus, immaculatum offeret ut acceptabile sit : omnis macula non erit in eo.
   3387 Leviticus	Lev	3	22	22	Si caecum fuerit, si fractum, si cicatricem habens, si papulas, aut scabiem, aut impetiginem : non offeretis ea Domino, nec adolebitis ex eis super altare Domini.
   3388 Leviticus	Lev	3	22	23	Bovem et ovem, aure et cauda amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex eis solvi non potest.
   3389 Leviticus	Lev	3	22	24	Omne animal, quod vel contritis, vel tusis, vel sectis ablatisque testiculis est, non offeretis Domino, et in terra vestra hoc omnino ne faciatis.
   3390 Leviticus	Lev	3	22	25	De manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro, et quidquid aliud dare voluerit, quia corrupta, et maculata sunt omnia : non suscipietis ea.
   3391 Leviticus	Lev	3	22	26	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3392 Leviticus	Lev	3	22	27	Bos, ovis et capra, cum genita fuerint, septem diebus erunt sub ubere matris suae : die autem octavo, et deinceps, offerri poterunt Domino.
   3393 Leviticus	Lev	3	22	28	Sive illa bos, sive ovis, non immolabuntur una die cum foetibus suis.
   3394 Leviticus	Lev	3	22	29	Si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino, ut possit esse placabilis,
   3395 Leviticus	Lev	3	22	30	eodem die comedetis eam : non remanebit quidquam in mane alterius diei. Ego Dominus.
   3396 Leviticus	Lev	3	22	31	Custodite mandata mea, et facite ea. Ego Dominus.
   3397 Leviticus	Lev	3	22	32	Ne polluatis nomen meum sanctum, ut sanctificer in medio filiorum IsraŽl. Ego Dominus qui sanctifico vos,
   3398 Leviticus	Lev	3	22	33	et eduxi de terra Aegypti, ut essem vobis in Deum. Ego Dominus.
   3399 Leviticus	Lev	3	23	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3400 Leviticus	Lev	3	23	2	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Hae sunt feriae Domini, quas vocabitis sanctas.
   3401 Leviticus	Lev	3	23	3	Sex diebus facietis opus : dies septimus, quia sabbati requies est, vocabitur sanctus : omne opus non facietis in eo : sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris.
   3402 Leviticus	Lev	3	23	4	Hae sunt ergo feriae Domini sanctae, quas celebrare debetis temporibus suis.
   3403 Leviticus	Lev	3	23	5	Mense primo, quartadecima die mensis ad vesperum, Phase Domini est :
   3404 Leviticus	Lev	3	23	6	et quintadecima die mensis hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem diebus azyma comedetis.
   3405 Leviticus	Lev	3	23	7	Dies primus erit vobis celeberrimus, sanctusque : omne opus servile non facietis in eo,
   3406 Leviticus	Lev	3	23	8	sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanctior : nullumque servile opus facietis in eo.
   3407 Leviticus	Lev	3	23	9	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3408 Leviticus	Lev	3	23	10	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram, quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis manipulos spicarum, primitias messis vestrae, ad sacerdotem :
   3409 Leviticus	Lev	3	23	11	qui elevabit fasciculum coram Domino, ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanctificabit illum.
   3410 Leviticus	Lev	3	23	12	Atque in eodem die quo manipulus consecratur, caedetur agnus immaculatus anniculus in holocaustum Domini.
   3411 Leviticus	Lev	3	23	13	Et libamenta offerentur cum eo, duae decimae similae conspersae oleo in incensum Domini, odoremque suavissimum : liba quoque vini, quarta pars hin.
   3412 Leviticus	Lev	3	23	14	Panem, et polentam, et pultes non comedetis ex segete, usque ad diem qua offeretis ex ea Deo vestro. Praeceptum est sempiternum in generationibus, cunctisque habitaculis vestris.
   3413 Leviticus	Lev	3	23	15	Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas,
   3414 Leviticus	Lev	3	23	16	usque ad alteram diem expletionis hebdomadae septimae, id est, quinquaginta dies : et sic offeretis sacrificium novum Domino
   3415 Leviticus	Lev	3	23	17	ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae, quos coquetis in primitias Domini.
   3416 Leviticus	Lev	3	23	18	Offeretisque cum panibus septem agnos immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis, in odorem suavissimum Domini.
   3417 Leviticus	Lev	3	23	19	Facietis et hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias pacificorum.
   3418 Leviticus	Lev	3	23	20	Cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum ejus.
   3419 Leviticus	Lev	3	23	21	Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque sanctissimum : omne opus servile non facietis in eo. Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et generationibus vestris.
   3420 Leviticus	Lev	3	23	22	Postquam autem messueritis segetem terrae vestrae, nec secabitis eam usque ad solum, nec remanentes spicas colligetis : sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus vester.
   3421 Leviticus	Lev	3	23	23	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3422 Leviticus	Lev	3	23	24	Loquere filiis IsraŽl : Mense septimo, prima die mensis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tubis, et vocabitur sanctum :
   3423 Leviticus	Lev	3	23	25	omne opus servile non facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino.
   3424 Leviticus	Lev	3	23	26	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3425 Leviticus	Lev	3	23	27	Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum erit celeberrimus, et vocabitur sanctus : affligetisque animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domino.
   3426 Leviticus	Lev	3	23	28	Omne opus servile non facietis in tempore diei hujus : quia dies propitiationis est, ut propitietur vobis Dominus Deus vester.
   3427 Leviticus	Lev	3	23	29	Omnis anima, quae afflicta non fuerit die hac, peribit de populis suis :
   3428 Leviticus	Lev	3	23	30	et quae operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo.
   3429 Leviticus	Lev	3	23	31	Nihil ergo operis facietis in eo : legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus, et habitationibus vestris.
   3430 Leviticus	Lev	3	23	32	Sabbatum requietionis est, et affligetis animas vestras die nono mensis : a vespera usque ad vesperam celebrabitis sabbata vestra.
   3431 Leviticus	Lev	3	23	33	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   3432 Leviticus	Lev	3	23	34	Loquere filiis IsraŽl : A quintodecimo die mensis hujus septimi, erunt feriae tabernaculorum septem diebus Domino.
   3433 Leviticus	Lev	3	23	35	Dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus : omne opus servile non facietis in eo.
   3434 Leviticus	Lev	3	23	36	Et septem diebus offeretis holocausta Domino. Dies quoque octavus erit celeberrimus, atque sanctissimus, et offeretis holocaustum Domino : est enim coetus atque collectae : omne opus servile non facietis in eo.
   3435 Leviticus	Lev	3	23	37	Hae sunt feriae Domini, quas vocabitis celeberrimas atque sanctissimas, offeretisque in eis oblationes Domino, holocausta et libamenta juxta ritum uniuscujusque diei :
   3436 Leviticus	Lev	3	23	38	exceptis sabbatis Domini, donisque vestris, et quae offeretis ex voto, vel quae sponte tribuetis Domino.
   3437 Leviticus	Lev	3	23	39	A quintodecimo ergo die mensis septimi, quando congregaveritis omnes fructus terrae vestrae, celebrabitis ferias Domini septem diebus : die primo et die octavo erit sabbatum, id est, requies.
   3438 Leviticus	Lev	3	23	40	Sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae, spatulasque palmarum, et ramos ligni densarum frondium, et salices de torrente, et laetabimini coram Domino Deo vestro.
   3439 Leviticus	Lev	3	23	41	Celebrabitisque solemnitatem ejus septem diebus per annum : legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Mense septimo festa celebrabitis,
   3440 Leviticus	Lev	3	23	42	et habitabitis in umbraculis septem diebus : omnis, qui de genere est IsraŽl, manebit in tabernaculis,
   3441 Leviticus	Lev	3	23	43	ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios IsraŽl, cum educerem eos de terra Aegypti. Ego Dominus Deus vester.
   3442 Leviticus	Lev	3	23	44	Locutusque est Moyses super solemnitatibus Domini ad filios IsraŽl.
   3443 Leviticus	Lev	3	24	1	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   3444 Leviticus	Lev	3	24	2	Praecipe filiis IsraŽl, ut afferant tibi oleum de olivis purissimum, ac lucidum, ad concinnandas lucernas jugiter,
   3445 Leviticus	Lev	3	24	3	extra velum testimonii in tabernaculo foederis. Ponetque eas Aaron a vespere usque ad mane coram Domino, cultu rituque perpetuo in generationibus vestris.
   3446 Leviticus	Lev	3	24	4	Super candelabrum mundissimum ponentur semper in conspectu Domini.
   3447 Leviticus	Lev	3	24	5	Accipies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes, qui singuli habebunt duas decimas :
   3448 Leviticus	Lev	3	24	6	quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues :
   3449 Leviticus	Lev	3	24	7	et pones super eos thus lucidissimum, ut sit panis in monimentum oblationis Domini.
   3450 Leviticus	Lev	3	24	8	Per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis IsraŽl foedere sempiterno :
   3451 Leviticus	Lev	3	24	9	eruntque Aaron et filiorum ejus, ut comedant eos in loco sancto : quia Sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini jure perpetuo.
   3452 Leviticus	Lev	3	24	10	Ecce autem egressus filius mulieris IsraŽlitidis, quem pepererat de viro aegyptio inter filios IsraŽl, jurgatus est in castris cum viro IsraŽlita.
   3453 Leviticus	Lev	3	24	11	Cumque blasphemasset nomen, et maledixisset ei, adductus est ad Moysen. (Vocabatur autem mater ejus Salumith, filia Dabri de tribu Dan.)
   3454 Leviticus	Lev	3	24	12	Miseruntque eum in carcerem, donec nossent quid juberet Dominus.
   3455 Leviticus	Lev	3	24	13	Qui locutus est ad Moysen,
   3456 Leviticus	Lev	3	24	14	dicens : Educ blasphemum extra castra, et ponant omnes qui audierunt, manus suas super caput ejus, et lapidet eum populus universus.
   3457 Leviticus	Lev	3	24	15	Et ad filios IsraŽl loqueris : Homo, qui maledixerit Deo suo, portabit peccatum suum ;
   3458 Leviticus	Lev	3	24	16	et qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur : lapidibus opprimet eum omnis multitudo, sive ille civis, sive peregrinus fuerit. Qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur.
   3459 Leviticus	Lev	3	24	17	Qui percusserit, et occiderit hominem, morte moriatur.
   3460 Leviticus	Lev	3	24	18	Qui percusserit animal, reddet vicarium, id est, animam pro anima.
   3461 Leviticus	Lev	3	24	19	Qui irrogaverit maculam cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiet ei :
   3462 Leviticus	Lev	3	24	20	fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet : qualem inflixerit maculam, talem sustinere cogetur.
   3463 Leviticus	Lev	3	24	21	Qui percusserit jumentum, reddet aliud. Qui percusserit hominem, punietur.
   3464 Leviticus	Lev	3	24	22	Aequum judicium sit inter vos, sive peregrinus, sive civis peccaverit : quia ego sum Dominus Deus vester.
   3465 Leviticus	Lev	3	24	23	Locutusque est Moyses ad filios IsraŽl : et eduxerunt eum, qui blasphemaverat, extra castra, ac lapidibus oppresserunt. Feceruntque filii IsraŽl sicut praeceperat Dominus Moysi.
   3466 Leviticus	Lev	3	25	1	Locutusque est Dominus ad Moysen in monte Sinai, dicens :
   3467 Leviticus	Lev	3	25	2	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, sabbatizes sabbatum Domino.
   3468 Leviticus	Lev	3	25	3	Sex annis seres agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam, colligesque fructus ejus :
   3469 Leviticus	Lev	3	25	4	septimo autem anno sabbatum erit terrae, requietionis Domini : agrum non seres, et vineam non putabis.
   3470 Leviticus	Lev	3	25	5	Quae sponte gignet humus, non metes : et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam : annus enim requietionis terrae est :
   3471 Leviticus	Lev	3	25	6	sed erunt vobis in cibum, tibi et servo tuo, ancillae et mercenario tuo, et advenae qui peregrinantur apud te :
   3472 Leviticus	Lev	3	25	7	jumentis tuis et pecoribus, omnia quae nascuntur praebebunt cibum.
   3473 Leviticus	Lev	3	25	8	Numerabis quoque tibi septem hebdomadas annorum, id est, septies septem, quae simul faciunt annos quadraginta novem :
   3474 Leviticus	Lev	3	25	9	et clanges buccina mense septimo, decima die mensis, propitiationis tempore, in universa terra vestra.
   3475 Leviticus	Lev	3	25	10	Sanctificabisque annum quinquagesimum, et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terrae tuae : ipse est enim jubilaeus. Revertetur homo ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam :
   3476 Leviticus	Lev	3	25	11	quia jubilaeus est, et quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia, et primitias vindemiae non colligetis,
   3477 Leviticus	Lev	3	25	12	ob sanctificationem jubilaei : sed statim oblata comedetis.
   3478 Leviticus	Lev	3	25	13	Anno jubilaei, redient omnes ad possessiones suas.
   3479 Leviticus	Lev	3	25	14	Quando vendes quippiam civi tuo, vel emes ab eo, ne contristes fratrem tuum, sed juxta numerum annorum jubilaei emes ab eo,
   3480 Leviticus	Lev	3	25	15	et juxta supputationem frugum vendet tibi.
   3481 Leviticus	Lev	3	25	16	Quanto plures anni remanserint post jubilaeum, tanto crescet et pretium : et quanto minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio constabit : tempus enim frugum vendet tibi.
   3482 Leviticus	Lev	3	25	17	Nolite affligere contribules vestros, sed timeat unusquisque Deum suum, quia ego Dominus Deus vester.
   3483 Leviticus	Lev	3	25	18	Facite praecepta mea, et judicia custodite, et implete ea : ut habitare possitis in terra absque ullo pavore,
   3484 Leviticus	Lev	3	25	19	et gignat vobis humus fructus suos, quibus vescamini usque ad saturitatem, nullius impetum formidantes.
   3485 Leviticus	Lev	3	25	20	Quod si dixeritis : Quid comedemus anno septimo, si non severimus, neque collegerimus fruges nostras ?
   3486 Leviticus	Lev	3	25	21	dabo benedictionem meam vobis anno sexto, et faciet fructus trium annorum :
   3487 Leviticus	Lev	3	25	22	seretisque anno octavo, et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum : donec nova nascantur, edetis vetera.
   3488 Leviticus	Lev	3	25	23	Terra quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos advenae et coloni mei estis :
   3489 Leviticus	Lev	3	25	24	unde cuncta regio possessionis vestrae sub redemptionis conditione vendetur.
   3490 Leviticus	Lev	3	25	25	Si attenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam, et voluerit propinquus ejus, potest redimere quod ille vendiderat.
   3491 Leviticus	Lev	3	25	26	Sin autem non habuerit proximum, et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire,
   3492 Leviticus	Lev	3	25	27	computabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit : et quod reliquum est, reddet emptori, sicque recipiet possessionem suam.
   3493 Leviticus	Lev	3	25	28	Quod si non invenerit manus ejus ut reddat pretium, habebit emptor quod emerat, usque ad annum jubilaeum. In ipso enim omnis venditio redibit ad dominum et ad possessorem pristinum.
   3494 Leviticus	Lev	3	25	29	Qui vendiderit domum intra urbis muros, habebit licentiam redimendi, donec unus impleatur annus.
   3495 Leviticus	Lev	3	25	30	Si non redemerit, et anni circulus fuerit evolutus, emptor possidebit eam, et posteri ejus in perpetuum, et redimi non poterit, etiam in jubilaeo.
   3496 Leviticus	Lev	3	25	31	Sin autem in villa domus, quae muros non habet, agrorum jure vendetur : si ante redempta non fuerit, in jubilaeo revertetur ad dominum.
   3497 Leviticus	Lev	3	25	32	Aedes Levitarum quae in urbibus sunt, semper possunt redimi :
   3498 Leviticus	Lev	3	25	33	si redemptae non fuerint, in jubilaeo revertentur ad dominos, quia domus urbium Levitarum pro possessionibus sunt inter filios IsraŽl.
   3499 Leviticus	Lev	3	25	34	Suburbana autem eorum non veneant, quia possessio sempiterna est.
   3500 Leviticus	Lev	3	25	35	Si attenuatus fuerit frater tuus, et infirmus manu, et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et vixerit tecum,
   3501 Leviticus	Lev	3	25	36	ne accipias usuras ab eo, nec amplius quam dedisti : time Deum tuum, ut vivere possit frater tuus apud te.
   3502 Leviticus	Lev	3	25	37	Pecuniam tuam non dabis ei ad usuram, et frugum superabundantiam non exiges.
   3503 Leviticus	Lev	3	25	38	Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut darem vobis terram Chanaan, et essem vester Deus.
   3504 Leviticus	Lev	3	25	39	Si paupertate compulsus vendiderit se tibi frater tuus, non eum opprimes servitute famulorum,
   3505 Leviticus	Lev	3	25	40	sed quasi mercenarius et colonus erit : usque ad annum jubilaeum operabitur apud te,
   3506 Leviticus	Lev	3	25	41	et postea egredietur cum liberis suis, et revertetur ad cognationem, ad possessionem patrum suorum.
   3507 Leviticus	Lev	3	25	42	Mei enim servi sunt, et ego eduxi eos de terra Aegypti : non veneant conditione servorum :
   3508 Leviticus	Lev	3	25	43	ne affligas eum per potentiam, sed metuito Deum tuum.
   3509 Leviticus	Lev	3	25	44	Servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt :
   3510 Leviticus	Lev	3	25	45	et de advenis qui peregrinantur apud vos, vel qui ex his nati fuerint in terra vestra, hos habebitis famulos :
   3511 Leviticus	Lev	3	25	46	et haereditario jure transmittetis ad posteros, ac possidebitis in aeternum : fratres autem vestros filios IsraŽl ne opprimatis per potentiam.
   3512 Leviticus	Lev	3	25	47	Si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini, et attenuatus frater tuus vendiderit se ei, aut cuiquam de stirpe ejus :
   3513 Leviticus	Lev	3	25	48	post venditionem potest redimi. Qui voluerit ex fratribus suis, redimet eum,
   3514 Leviticus	Lev	3	25	49	et patruus, et patruelis, et consanguineus, et affinis. Sin autem et ipse potuerit, redimet se,
   3515 Leviticus	Lev	3	25	50	supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum jubilaeum : et pecunia, qua venditus fuerat, juxta annorum numerum, et rationem mercenarii supputata.
   3516 Leviticus	Lev	3	25	51	Si plures fuerint anni qui remanent usque ad jubilaeum, secundum hos reddet et pretium :
   3517 Leviticus	Lev	3	25	52	si pauci, ponet rationem cum eo juxta annorum numerum, et reddet emptori quod reliquum est annorum,
   3518 Leviticus	Lev	3	25	53	quibus ante servivit mercedibus imputatis : non affliget eum violenter in conspectu tuo.
   3519 Leviticus	Lev	3	25	54	Quod si per haec redimi non potuerit, anno jubilaeo egredietur cum liberis suis.
   3520 Leviticus	Lev	3	25	55	Mei enim sunt servi filii IsraŽl, quos eduxi de terra Aegypti.
   3521 Leviticus	Lev	3	26	1	Ego Dominus Deus vester : non facietis vobis idolum, et sculptile, nec titulos erigetis, nec insignem lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum. Ego enim sum Dominus Deus vester.
   3522 Leviticus	Lev	3	26	2	Custodite sabbata mea, et pavete ad sanctuarium meum. Ego Dominus.
   3523 Leviticus	Lev	3	26	3	Si in praeceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis, et feceritis ea, dabo vobis pluvias temporibus suis,
   3524 Leviticus	Lev	3	26	4	et terra gignet germen suum, et pomis arbores replebuntur.
   3525 Leviticus	Lev	3	26	5	Apprehendet messium tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem : et comedetis panem vestrum in saturitate, et absque pavore habitabitis in terra vestra.
   3526 Leviticus	Lev	3	26	6	Dabo pacem in finibus vestris : dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros.
   3527 Leviticus	Lev	3	26	7	Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis.
   3528 Leviticus	Lev	3	26	8	Persequentur quinque de vestris centum alienos, et centum de vobis decem millia : cadent inimici vestri gladio in conspectu vestro.
   3529 Leviticus	Lev	3	26	9	Respiciam vos, et crescere faciam : multiplicabimini, et firmabo pactum meum vobiscum.
   3530 Leviticus	Lev	3	26	10	Comedetis vetustissima veterum, et vetera novis supervenientibus projicietis.
   3531 Leviticus	Lev	3	26	11	Ponam tabernaculum meum in medio vestri, et non abjiciet vos anima mea.
   3532 Leviticus	Lev	3	26	12	Ambulabo inter vos, et ero Deus vester, vosque eritis populus meus.
   3533 Leviticus	Lev	3	26	13	Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegyptiorum, ne serviretis eis : et qui confregi catenas cervicum vestrarum, ut incederetis erecti.
   3534 Leviticus	Lev	3	26	14	Quod si non audieritis me, nec feceritis omnia mandata mea,
   3535 Leviticus	Lev	3	26	15	si spreveritis leges meas, et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea quae a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum :
   3536 Leviticus	Lev	3	26	16	ego quoque haec faciam vobis : visitabo vos velociter in egestate, et ardore, qui conficiat oculos vestros, et consumat animas vestras. Frustra seretis sementem, quae ab hostibus devorabitur.
   3537 Leviticus	Lev	3	26	17	Ponam faciem meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris, et subjiciemini his qui oderunt vos : fugietis, nemine persequente.
   3538 Leviticus	Lev	3	26	18	Sin autem nec sic obedieritis mihi, addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra,
   3539 Leviticus	Lev	3	26	19	et conteram superbiam duritiae vestrae. Daboque vobis caelum desuper sicut ferrum, et terram aeneam.
   3540 Leviticus	Lev	3	26	20	Consumetur incassum labor vester, non proferet terra germen, nec arbores poma praebebunt.
   3541 Leviticus	Lev	3	26	21	Si ambulaveritis ex adverso mihi, nec volueritis audire me, addam plagas vestras in septuplum propter peccata vestra :
   3542 Leviticus	Lev	3	26	22	immittamque in vos bestias agri, quae consumant vos, et pecora vestra, et ad paucitatem cuncta redigant, desertaeque fiant viae vestrae.
   3543 Leviticus	Lev	3	26	23	Quod si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambulaveritis ex adverso mihi :
   3544 Leviticus	Lev	3	26	24	ego quoque contra vos adversus incedam, et percutiam vos septies propter peccata vestra,
   3545 Leviticus	Lev	3	26	25	inducamque super vos gladium ultorem foederis mei. Cumque confugeritis in urbes, mittam pestilentiam in medio vestri, et trademini in manibus hostium,
   3546 Leviticus	Lev	3	26	26	postquam confregero baculum panis vestri : ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes, et reddant eos ad pondus : et comedetis, et non saturabimini.
   3547 Leviticus	Lev	3	26	27	Sin autem nec per haec audieritis me, sed ambulaveritis contra me :
   3548 Leviticus	Lev	3	26	28	et ego incedam adversus vos in furore contrario, et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra :
   3549 Leviticus	Lev	3	26	29	ita ut comedatis carnes filiorum vestrorum et filiarum vestrarum.
   3550 Leviticus	Lev	3	26	30	Destruam excelsa vestra, et simulacra confringam. Cadetis inter ruinas idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima mea,
   3551 Leviticus	Lev	3	26	31	in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem, et deserta faciam sanctuaria vestra, nec recipiam ultra odorem suavissimum.
   3552 Leviticus	Lev	3	26	32	Disperdamque terram vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, cum habitatores illius fuerint.
   3553 Leviticus	Lev	3	26	33	Vos autem dispergam in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque terra vestra deserta, et civitates vestrae dirutae.
   3554 Leviticus	Lev	3	26	34	Tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae : quando fueritis
   3555 Leviticus	Lev	3	26	35	in terra hostili, sabbatizabit, et requiescet in sabbatis solitudinis suae, eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea.
   3556 Leviticus	Lev	3	26	36	Et qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium, terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium : cadent, nullo persequente,
   3557 Leviticus	Lev	3	26	37	et corruent singuli super fratres suos, quasi bella fugientes, nemo vestrum inimicis audebit resistere.
   3558 Leviticus	Lev	3	26	38	Peribitis inter gentes, et hostilis vos terra consumet.
   3559 Leviticus	Lev	3	26	39	Quod si et de iis aliqui remanserint, tabescent in iniquitatibus suis, in terra inimicorum suorum, et propter peccata patrum suorum et sua affligentur :
   3560 Leviticus	Lev	3	26	40	donec confiteantur iniquitates suas, et majorum suorum, quibus praevaricati sunt in me, et ambulaverunt ex adverso mihi.
   3561 Leviticus	Lev	3	26	41	Ambulabo igitur et ego contra eos, et inducam illos in terram hostilem, donec erubescat incircumcisa mens eorum : tunc orabunt pro impietatibus suis.
   3562 Leviticus	Lev	3	26	42	Et recordabor foederis mei, quod pepigi cum Jacob, et Isaac, et Abraham. Terrae quoque memor ero :
   3563 Leviticus	Lev	3	26	43	quae cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sabbatis suis, patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero rogabunt pro peccatis suis, eo quod abjecerint judicia mea, et leges meas despexerint.
   3564 Leviticus	Lev	3	26	44	Et tamen etiam cum essent in terra hostili, non penitus abjeci eos, neque sic despexi ut consumerentur, et irritum facerent pactum meum cum eis. Ego enim sum Dominus Deus eorum,
   3565 Leviticus	Lev	3	26	45	et recordabor foederis mei pristini, quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium, ut essem Deus eorum. Ego Dominus. Haec sunt judicia atque praecepta et leges quas dedit Dominus inter se et filios IsraŽl in monte Sinai per manum Moysi.
   3566 Leviticus	Lev	3	27	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3567 Leviticus	Lev	3	27	2	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Homo qui votum fecerit, et spoponderit Deo animam suam, sub aestimatione dabit pretium.
   3568 Leviticus	Lev	3	27	3	Si fuerit masculus a vigesimo anno usque ad sexagesimum annum, dabit quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii :
   3569 Leviticus	Lev	3	27	4	si mulier, triginta.
   3570 Leviticus	Lev	3	27	5	A quinto autem anno usque ad vigesimum, masculus dabit viginti siclos : femina, decem.
   3571 Leviticus	Lev	3	27	6	Ab uno mense usque ad annum quintum, pro masculo dabuntur quinque sicli : pro femina, tres.
   3572 Leviticus	Lev	3	27	7	Sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos : femina, decem.
   3573 Leviticus	Lev	3	27	8	Si pauper fuerit, et aestimationem reddere non valebit, stabit coram sacerdote : et quantum ille aestimaverit, et viderit eum posse reddere, tantum dabit.
   3574 Leviticus	Lev	3	27	9	Animal autem, quod immolari potest Domino, si quis voverit, sanctum erit,
   3575 Leviticus	Lev	3	27	10	et mutari non poterit, id est, nec melius malo, nec pejus bono : quod si mutaverit, et ipsum quod mutatum est, et illud pro quo mutatum est, consecratum erit Domino.
   3576 Leviticus	Lev	3	27	11	Animal immundum, quod immolari Domino non potest, si quis voverit, adducetur ante sacerdotem :
   3577 Leviticus	Lev	3	27	12	qui judicans utrum bonum an malum sit, statuet pretium.
   3578 Leviticus	Lev	3	27	13	Quod si dare voluerit is qui offert, addet supra aestimationem quintam partem.
   3579 Leviticus	Lev	3	27	14	Homo si voverit domum suam, et sanctificaverit Domino, considerabit eam sacerdos utrum bona an mala sit, et juxta pretium, quod ab eo fuerit constitutum, venundabitur :
   3580 Leviticus	Lev	3	27	15	sin autem ille qui voverat, voluerit redimere eam, dabit quintam partem aestimationis supra, et habebit domum.
   3581 Leviticus	Lev	3	27	16	Quod si agrum possessionis suae voverit, et consecraverit Domino, juxta mensuram sementis aestimabitur pretium : si triginta modiis hordei seritur terra, quinquaginta siclis venundetur argenti.
   3582 Leviticus	Lev	3	27	17	Si statim ab anno incipientis jubilaei voverit agrum, quanto valere potest, tanto aestimabitur.
   3583 Leviticus	Lev	3	27	18	Sin autem post aliquantum temporis, supputabit sacerdos pecuniam juxta annorum, qui reliqui sunt, numerum usque ad jubilaeum, et detrahetur ex pretio.
   3584 Leviticus	Lev	3	27	19	Quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat, addet quintam partem aestimatae pecuniae, et possidebit eum.
   3585 Leviticus	Lev	3	27	20	Sin autem noluerit redimere, sed alteri cuilibet fuerit venundatus, ultra eum qui voverat redimere non poterit.
   3586 Leviticus	Lev	3	27	21	Quia cum jubilaei venerit dies, sanctificatus erit Domino, et possessio consecrata ad jus pertinet sacerdotum.
   3587 Leviticus	Lev	3	27	22	Si ager emptus est, et non de possessione majorum sanctificatus fuerit Domino,
   3588 Leviticus	Lev	3	27	23	supputabit sacerdos juxta annorum numerum usque ad jubilaeum, pretium : et dabit ille qui voverat eum, Domino.
   3589 Leviticus	Lev	3	27	24	In jubilaeo autem revertetur ad priorem dominum, qui vendiderat eum, et habuerat in sorte possessionis suae.
   3590 Leviticus	Lev	3	27	25	Omnis aestimatio siclo sanctuarii ponderabitur. Siclus viginti obolos habet.
   3591 Leviticus	Lev	3	27	26	Primogenita, quae ad Dominum pertinent, nemo sanctificare poterit et vovere : sive bos, sive ovis fuerit, Domini sunt.
   3592 Leviticus	Lev	3	27	27	Quod si immundum est animal, redimet qui obtulit, juxta aestimationem tuam, et addet quintam partem pretii : si redimere noluerit, vendetur alteri quantocumque a te fuerit aestimatum.
   3593 Leviticus	Lev	3	27	28	Omne quod Domino consecratur, sive homo fuerit, sive animal, sive ager, non vendetur, nec redimi poterit. Quidquid semel fuerit consecratum, Sanctum sanctorum erit Domino :
   3594 Leviticus	Lev	3	27	29	et omnis consecratio, quae offertur ab homine, non redimetur, sed morte morietur.
   3595 Leviticus	Lev	3	27	30	Omnes decimae terrae, sive de frugibus, sive de pomis arborum, Domini sunt, et illi sanctificantur.
   3596 Leviticus	Lev	3	27	31	Si quis autem voluerit redimere decimas suas, addet quintam partem earum.
   3597 Leviticus	Lev	3	27	32	Omnium decimarum bovis et ovis et caprae, quae sub pastoris virga transeunt, quidquid decimum venerit, sanctificabitur Domino.
   3598 Leviticus	Lev	3	27	33	Non eligetur nec bonum nec malum, nec altero commutabitur, si quis mutaverit : et quod mutatum est, et pro quo mutatum est, sanctificabitur Domino, et non redimetur.
   3599 Leviticus	Lev	3	27	34	Haec sunt praecepta, quae mandavit Dominus Moysi ad filios IsraŽl in monte Sinai.
   3600 Numbers	Num	4	1	1	Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Sinai in tabernaculo foederis, prima die mensis secundi, anno altero egressionis eorum ex Aegypto, dicens :
   3601 Numbers	Num	4	1	2	Tollite summam universae congregationis filiorum IsraŽl per cognationes et domos suas, et nomina singulorum, quidquid sexus est masculini
   3602 Numbers	Num	4	1	3	a vigesimo anno et supra, omnium virorum fortium ex IsraŽl, et numerabitis eos per turmas suas, tu et Aaron.
   3603 Numbers	Num	4	1	4	Eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis,
   3604 Numbers	Num	4	1	5	quorum ista sunt nomina : de Ruben, Elisur, filius Sedeur ;
   3605 Numbers	Num	4	1	6	de Simeon, Salamiel filius Surisaddai ;
   3606 Numbers	Num	4	1	7	de Juda, Nahasson filius Aminadab ;
   3607 Numbers	Num	4	1	8	de Issachar, NathanaŽl filius Suar ;
   3608 Numbers	Num	4	1	9	de Zabulon, Eliab filius Helon ;
   3609 Numbers	Num	4	1	10	filiorum autem Joseph, de Ephraim, Elisama filius Ammiud ; de Manasse, Gamaliel filius Phadassur ;
   3610 Numbers	Num	4	1	11	de Benjamin, Abidan filius Gedeonis ;
   3611 Numbers	Num	4	1	12	de Dan, Ahiezer filius Ammisaddai ;
   3612 Numbers	Num	4	1	13	de Aser, Phegiel filius Ochran ;
   3613 Numbers	Num	4	1	14	de Gad, Eliasaph filius Duel ;
   3614 Numbers	Num	4	1	15	de Nephthali, Ahira filius Enan.
   3615 Numbers	Num	4	1	16	Hi nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas, et capita exercitus IsraŽl,
   3616 Numbers	Num	4	1	17	quos tulerunt Moyses et Aaron cum omni vulgi multitudine :
   3617 Numbers	Num	4	1	18	et congregaverunt primo die mensis secundi, recensentes eos per cognationes, et domos, ac familias, et capita, et nomina singulorum a vigesimo anno et supra,
   3618 Numbers	Num	4	1	19	sicut praeceperat Dominus Moysi. Numeratique sunt in deserto Sinai.
   3619 Numbers	Num	4	1	20	De Ruben primogenito IsraŽlis per generationes et familias ac domos suas, et nomina capitum singulorum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium ad bellum,
   3620 Numbers	Num	4	1	21	quadraginta sex millia quingenti.
   3621 Numbers	Num	4	1	22	De filiis Simeon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium ad bellum,
   3622 Numbers	Num	4	1	23	quinquaginta novem millia trecenti.
   3623 Numbers	Num	4	1	24	De filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra, omnes qui ad bella procederent,
   3624 Numbers	Num	4	1	25	quadraginta quinque millia sexcenti quinquaginta.
   3625 Numbers	Num	4	1	26	De filiis Juda per generationes et familias ac domos cognationum suarum, per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3626 Numbers	Num	4	1	27	recensiti sunt septuaginta quatuor millia sexcenti.
   3627 Numbers	Num	4	1	28	De filiis Issachar, per generationes et familias ac domos cognationum suarum, per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui ad bella procederent,
   3628 Numbers	Num	4	1	29	recensiti sunt quinquaginta quatuor millia quadringenti.
   3629 Numbers	Num	4	1	30	De filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3630 Numbers	Num	4	1	31	quinquaginta septem millia quadringenti.
   3631 Numbers	Num	4	1	32	De filiis Joseph, filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3632 Numbers	Num	4	1	33	quadraginta millia quingenti.
   3633 Numbers	Num	4	1	34	Porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3634 Numbers	Num	4	1	35	triginta duo millia ducenti.
   3635 Numbers	Num	4	1	36	De filiis Benjamin per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3636 Numbers	Num	4	1	37	triginta quinque millia quadringenti.
   3637 Numbers	Num	4	1	38	De filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3638 Numbers	Num	4	1	39	sexaginta duo millia septingenti.
   3639 Numbers	Num	4	1	40	De filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3640 Numbers	Num	4	1	41	quadraginta millia et mille quingenti.
   3641 Numbers	Num	4	1	42	De filiis Nephthali per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
   3642 Numbers	Num	4	1	43	quinquaginta tria millia quadringenti.
   3643 Numbers	Num	4	1	44	Hi sunt, quos numeraverunt Moyses et Aaron, et duodecim principes IsraŽl, singulos per domos cognationum suarum.
   3644 Numbers	Num	4	1	45	Fueruntque omnis numerus filiorum IsraŽl per domos et familias suas a vigesimo anno et supra, qui poterant ad bella procedere,
   3645 Numbers	Num	4	1	46	sexcenta tria millia virorum quingenti quinquaginta.
   3646 Numbers	Num	4	1	47	Levitae autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis.
   3647 Numbers	Num	4	1	48	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3648 Numbers	Num	4	1	49	Tribum Levi noli numerare, neque pones summam eorum cum filiis IsraŽl :
   3649 Numbers	Num	4	1	50	sed constitue eos super tabernaculum testimonii et cuncta vasa ejus, et quidquid ad caeremonias pertinet. Ipsi portabunt tabernaculum et omnia utensilia ejus : et erunt in ministerio, ac per gyrum tabernaculi metabuntur.
   3650 Numbers	Num	4	1	51	Cum proficiscendum fuerit, deponent Levitae tabernaculum ; cum castrametandum, erigent. Quisquis externorum accesserit, occidetur.
   3651 Numbers	Num	4	1	52	Metabuntur autem castra filii IsraŽl unusquisque per turmas et cuneos atque exercitum suum.
   3652 Numbers	Num	4	1	53	Porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria, ne fiat indignatio super multitudinem filiorum IsraŽl, et excubabunt in custodiis tabernaculi testimonii.
   3653 Numbers	Num	4	1	54	Fecerunt ergo filii IsraŽl juxta omnia quae praeceperat Dominus Moysi.
   3654 Numbers	Num	4	2	1	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   3655 Numbers	Num	4	2	2	Singuli per turmas, signa, atque vexilla, et domos cognationum suarum, castrametabuntur filii IsraŽl, per gyrum tabernaculi foederis.
   3656 Numbers	Num	4	2	3	Ad orientem Judas figet tentoria per turmas exercitus sui : eritque princeps filiorum ejus Nahasson filius Aminadab.
   3657 Numbers	Num	4	2	4	Et omnis de stirpe ejus summa pugnantium, septuaginta quatuor millia sexcenti.
   3658 Numbers	Num	4	2	5	Juxta eum castrametati sunt de tribu Issachar, quorum princeps fuit NathanaŽl filius Suar.
   3659 Numbers	Num	4	2	6	Et omnis numerus pugnatorum ejus quinquaginta quatuor millia quadringenti.
   3660 Numbers	Num	4	2	7	In tribu Zabulon princeps fuit Eliab filius Helon.
   3661 Numbers	Num	4	2	8	Omnis de stirpe ejus exercitus pugnatorum, quinquaginta septem millia quadringenti.
   3662 Numbers	Num	4	2	9	Universi qui in castris Judae enumerati sunt, fuerunt centum octoginta sex millia quadringenti : et per turmas suas primi egredientur.
   3663 Numbers	Num	4	2	10	In castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur filius Sedeur.
   3664 Numbers	Num	4	2	11	Et cunctus exercitus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quadraginta sex millia quingenti.
   3665 Numbers	Num	4	2	12	Juxta eum castrametati sunt de tribu Simeon : quorum princeps fuit Salamiel filius Surisaddai.
   3666 Numbers	Num	4	2	13	Et cunctus exercitus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quinquaginta novem millia trecenti.
   3667 Numbers	Num	4	2	14	In tribu Gad princeps fuit Eliasaph filius Duel.
   3668 Numbers	Num	4	2	15	Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta quinque millia sexcenti quinquaginta.
   3669 Numbers	Num	4	2	16	Omnes qui recensiti sunt in castris Ruben, centum quinquaginta millia et mille quadringenti quinquaginta per turmas suas : in secundo loco proficiscentur.
   3670 Numbers	Num	4	2	17	Levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum, et turmas eorum : quomodo erigetur, ita et deponetur. Singuli per loca et ordines suos proficiscentur.
   3671 Numbers	Num	4	2	18	Ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim, quorum princeps fuit Elisama filius Ammiud.
   3672 Numbers	Num	4	2	19	Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia quingenti.
   3673 Numbers	Num	4	2	20	Et cum eis tribus filiorum Manasse, quorum princeps fuit Gamaliel filius Phadassur.
   3674 Numbers	Num	4	2	21	Cunctusque exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, triginta duo millia ducenti.
   3675 Numbers	Num	4	2	22	In tribu filiorum Benjamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis.
   3676 Numbers	Num	4	2	23	Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui recensiti sunt, triginta quinque millia quadringenti.
   3677 Numbers	Num	4	2	24	Omnes qui numerati sunt in castris Ephraim, centum octo millia centum per turmas suas : tertii proficiscentur.
   3678 Numbers	Num	4	2	25	Ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan : quorum princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai.
   3679 Numbers	Num	4	2	26	Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, sexaginta duo millia septingenti.
   3680 Numbers	Num	4	2	27	Juxta eum fixere tentoria de tribu Aser : quorum princeps fuit Phegiel filius Ochran.
   3681 Numbers	Num	4	2	28	Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia et mille quingenti.
   3682 Numbers	Num	4	2	29	De tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan.
   3683 Numbers	Num	4	2	30	Cunctus exercitus pugnatorum ejus, quinquaginta tria millia quadringenti.
   3684 Numbers	Num	4	2	31	Omnes qui numerati sunt in castris Dan, fuerunt centum quinquaginta septem millia sexcenti : et novissimi proficiscentur.
   3685 Numbers	Num	4	2	32	Hic numerus filiorum IsraŽl, per domos cognationum suarum et turmas divisi exercitus, sexcenta tria millia quingenti quinquaginta.
   3686 Numbers	Num	4	2	33	Levitae autem non sunt numerati inter filios IsraŽl : sic enim praeceperat Dominus Moysi.
   3687 Numbers	Num	4	2	34	Feceruntque filii IsraŽl juxta omnia quae mandaverat Dominus. Castrametati sunt per turmas suas, et profecti per familias ac domos patrum suorum.
   3688 Numbers	Num	4	3	1	Hae sunt generationes Aaron et Moysi in die qua locutus est Dominus ad Moysen in monte Sinai.
   3689 Numbers	Num	4	3	2	Et haec nomina filiorum Aaron : primogenitus ejus Nadab, deinde Abiu, et Eleazar, et Ithamar.
   3690 Numbers	Num	4	3	3	Haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt, et quorum repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur.
   3691 Numbers	Num	4	3	4	Mortui sunt enim Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu Domini in deserto Sinai, absque liberis : functique sunt sacerdotio Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo.
   3692 Numbers	Num	4	3	5	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3693 Numbers	Num	4	3	6	Applica tribum Levi, et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut ministrent ei, et excubent,
   3694 Numbers	Num	4	3	7	et observent quidquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo testimonii,
   3695 Numbers	Num	4	3	8	et custodiant vasa tabernaculi, servientes in ministerio ejus.
   3696 Numbers	Num	4	3	9	Dabisque dono Levitas
   3697 Numbers	Num	4	3	10	Aaron et filiis ejus, quibus traditi sunt a filiis IsraŽl. Aaron autem et filios ejus constitues super cultum sacerdotii. Externus, qui ad ministrandum accesserit, morietur.
   3698 Numbers	Num	4	3	11	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3699 Numbers	Num	4	3	12	Ego tuli Levitas a filiis IsraŽl pro omni primogenito, qui aperit vulvam in filiis IsraŽl, eruntque Levitae mei.
   3700 Numbers	Num	4	3	13	Meum est enim omne primogenitum : ex quo percussi primogenitos in terra Aegypti, sanctificavi mihi quidquid primum nascitur in IsraŽl : ab homine usque ad pecus, mei sunt. Ego Dominus.
   3701 Numbers	Num	4	3	14	Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Sinai, dicens :
   3702 Numbers	Num	4	3	15	Numera filios Levi per domos patrum suorum et familias, omnem masculum ab uno mense et supra.
   3703 Numbers	Num	4	3	16	Numeravit Moyses, ut praeceperat Dominus,
   3704 Numbers	Num	4	3	17	et inventi sunt filii Levi per nomina sua, Gerson et Caath et Merari.
   3705 Numbers	Num	4	3	18	Filii Gerson : Lebni et Semei.
   3706 Numbers	Num	4	3	19	Filii Caath : Amram et Jesaar, Hebron et Oziel.
   3707 Numbers	Num	4	3	20	Filii Merari : Moholi et Musi.
   3708 Numbers	Num	4	3	21	De Gerson fuere familiae duae, Lebnitica, et Semeitica :
   3709 Numbers	Num	4	3	22	quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra, septem millia quingenti.
   3710 Numbers	Num	4	3	23	Hi post tabernaculum metabuntur ad occidentem,
   3711 Numbers	Num	4	3	24	sub principe Eliasaph filio LaŽl.
   3712 Numbers	Num	4	3	25	Et habebunt excubias in tabernaculo foederis,
   3713 Numbers	Num	4	3	26	ipsum tabernaculum et operimentum ejus, tentorium quod trahitur ante fores tecti foederis, et cortinas atrii : tentorium quoque quod appenditur in introitu atrii tabernaculi, et quidquid ad ritum altaris pertinet, funes tabernaculi et omnia utensilia ejus.
   3714 Numbers	Num	4	3	27	Cognatio Caath habebit populos Amramitas et Jesaaritas et Hebronitas et Ozielitas. Hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua.
   3715 Numbers	Num	4	3	28	Omnes generis masculini ab uno mense et supra, octo millia sexcenti habebunt excubias sanctuarii,
   3716 Numbers	Num	4	3	29	et castrametabuntur ad meridianam plagam.
   3717 Numbers	Num	4	3	30	Princepsque eorum erit Elisaphan filius Oziel :
   3718 Numbers	Num	4	3	31	et custodient arcam, mensamque et candelabrum, altaria et vasa sanctuarii, in quibus ministratur, et velum, cunctamque hujuscemodi supellectilem.
   3719 Numbers	Num	4	3	32	Princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis, erit super excubitores custodiae sanctuarii.
   3720 Numbers	Num	4	3	33	At vero de Merari erunt populi Moholitae et Musitae recensiti per nomina sua :
   3721 Numbers	Num	4	3	34	omnes generis masculini ab uno mense et supra, sex millia ducenti.
   3722 Numbers	Num	4	3	35	Princeps eorum Suriel filius Abihaiel : in plaga septentrionali castrametabuntur.
   3723 Numbers	Num	4	3	36	Erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes, et columnae ac bases earum, et omnia quae ad cultum hujuscemodi pertinent :
   3724 Numbers	Num	4	3	37	columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis, et paxilli cum funibus.
   3725 Numbers	Num	4	3	38	Castrametabuntur ante tabernaculum foederis, id est, ad orientalem plagam, Moyses et Aaron cum filiis suis, habentes custodiam sanctuarii in medio filiorum IsraŽl. Quisquis alienus accesserit, morietur.
   3726 Numbers	Num	4	3	39	Omnes Levitae, quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta praeceptum Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra, fuerunt viginti duo millia.
   3727 Numbers	Num	4	3	40	Et ait Dominus ad Moysen : Numera primogenitos sexus masculini de filiis IsraŽl ab uno mense et supra, et habebis summam eorum.
   3728 Numbers	Num	4	3	41	Tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum IsraŽl : ego sum Dominus : et pecora eorum pro universis primogenitis pecorum filiorum IsraŽl.
   3729 Numbers	Num	4	3	42	Recensuit Moyses, sicut praeceperat Dominus, primogenitos filiorum IsraŽl :
   3730 Numbers	Num	4	3	43	et fuerunt masculi per nomina sua, a mense uno et supra, viginti duo millia ducenti septuaginta tres.
   3731 Numbers	Num	4	3	44	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3732 Numbers	Num	4	3	45	Tolle Levitas pro primogenitis filiorum IsraŽl, et pecora Levitarum pro pecoribus eorum, eruntque Levitae mei. Ego sum Dominus.
   3733 Numbers	Num	4	3	46	In pretio autem ducentorum septuaginta trium, qui excedunt numerum Levitarum de primogenitis filiorum IsraŽl,
   3734 Numbers	Num	4	3	47	accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii (siclus habet viginti obolos) :
   3735 Numbers	Num	4	3	48	dabisque pecuniam Aaron et filiis ejus pretium eorum qui supra sunt.
   3736 Numbers	Num	4	3	49	Tulit igitur Moyses pecuniam eorum, qui fuerant amplius, et quos redemerant a Levitis,
   3737 Numbers	Num	4	3	50	pro primogenitis filiorum IsraŽl, mille trecentorum sexaginta quinque siclorum juxta pondus sanctuarii :
   3738 Numbers	Num	4	3	51	et dedit eam Aaron et filiis ejus juxta verbum quod praeceperat sibi Dominus.
   3739 Numbers	Num	4	4	1	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   3740 Numbers	Num	4	4	2	Tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias suas,
   3741 Numbers	Num	4	4	3	a trigesimo anno et supra, usque ad quinquagesimum annum, omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis.
   3742 Numbers	Num	4	4	4	Hic est cultus filiorum Caath : tabernaculum foederis, et Sanctum sanctorum
   3743 Numbers	Num	4	4	5	ingredientur Aaron et filii ejus, quando movenda sunt castra, et deponent velum quod pendet ante fores, involventque eo arcam testimonii,
   3744 Numbers	Num	4	4	6	et operient rursum velamine janthinarum pellium, extendentque desuper pallium totum hyacinthinum, et inducent vectes.
   3745 Numbers	Num	4	4	7	Mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio, et ponent cum ea thuribula et mortariola, cyathos et crateras ad liba fundenda : panes semper in ea erunt :
   3746 Numbers	Num	4	4	8	extendentque desuper pallium coccineum, quod rursum operient velamento janthinarum pellium, et inducent vectes.
   3747 Numbers	Num	4	4	9	Sument et pallium hyacinthinum, quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei, quae ad concinnandas lucernas necessaria sunt :
   3748 Numbers	Num	4	4	10	et super omnia ponent operimentum janthinarum pellium, et inducent vectes.
   3749 Numbers	Num	4	4	11	Necnon et altare aureum involvent hyacinthino vestimento, et extendent desuper operimentum janthinarum pellium, inducentque vectes.
   3750 Numbers	Num	4	4	12	Omnia vasa, quibus ministratur in sanctuario, involvent hyacinthino pallio, et extendent desuper operimentum janthinarum pellium, inducentque vectes.
   3751 Numbers	Num	4	4	13	Sed et altare mundabunt cinere, et involvent illud purpureo vestimento,
   3752 Numbers	Num	4	4	14	ponentque cum eo omnia vasa, quibus in ministerio ejus utuntur, id est, ignium receptacula, fuscinulas ac tridentes, uncinos et batilla. Cuncta vasa altaris operient simul velamine janthinarum pellium, et inducent vectes.
   3753 Numbers	Num	4	4	15	Cumque involverint Aaron et filii ejus sanctuarium et omnia vasa ejus in commotione castrorum, tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta : et non tangent vasa sanctuarii, ne moriantur. Ista sunt onera filiorum Caath in tabernaculo foederis :
   3754 Numbers	Num	4	4	16	super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis, ad cujus curam pertinet oleum ad concinnandas lucernas, et compositionis incensum, et sacrificium, quod semper offertur, et oleum unctionis, et quidquid ad cultum tabernaculi pertinet, omniumque vasorum, quae in sanctuario sunt.
   3755 Numbers	Num	4	4	17	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   3756 Numbers	Num	4	4	18	Nolite perdere populum Caath de medio Levitarum :
   3757 Numbers	Num	4	4	19	sed hoc facite eis, ut vivant, et non moriantur, si tetigerint Sancta sanctorum. Aaron et filii ejus intrabunt, ipsique disponent opera singulorum, et divident quid portare quis debeat.
   3758 Numbers	Num	4	4	20	Alii nulla curiositate videant quae sunt in sanctuario priusquam involvantur, alioquin morientur.
   3759 Numbers	Num	4	4	21	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3760 Numbers	Num	4	4	22	Tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et cognationes suas,
   3761 Numbers	Num	4	4	23	a triginta annis et supra, usque ad annos quinquaginta. Numera omnes qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis.
   3762 Numbers	Num	4	4	24	Hoc est officium familiae Gersonitarum,
   3763 Numbers	Num	4	4	25	ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis, operimentum aliud, et super omnia velamen janthinum tentoriumque quod pendet in introitu tabernaculi foederis,
   3764 Numbers	Num	4	4	26	cortinas atrii, et velum in introitu quod est ante tabernaculum. Omnia quae ad altare pertinent, funiculos, et vasa ministerii,
   3765 Numbers	Num	4	4	27	jubente Aaron et filiis ejus, portabunt filii Gerson : et scient singuli cui debeant oneri mancipari.
   3766 Numbers	Num	4	4	28	Hic est cultus familiae Gersonitarum in tabernaculo foederis, eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis.
   3767 Numbers	Num	4	4	29	Filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis,
   3768 Numbers	Num	4	4	30	a triginta annis et supra, usque ad annos quinquaginta, omnes qui ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii.
   3769 Numbers	Num	4	4	31	Haec sunt onera eorum : portabunt tabulas tabernaculi et vectes ejus, columnas ac bases earum,
   3770 Numbers	Num	4	4	32	columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus suis. Omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient, sicque portabunt.
   3771 Numbers	Num	4	4	33	Hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo foederis : eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis.
   3772 Numbers	Num	4	4	34	Recensuerunt igitur Moyses et Aaron et principes synagogae filios Caath per cognationes et domos patrum suorum,
   3773 Numbers	Num	4	4	35	a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis :
   3774 Numbers	Num	4	4	36	et inventi sunt duo millia septingenti quinquaginta.
   3775 Numbers	Num	4	4	37	Hic est numerus populi Caath qui intrant tabernaculum foederis : hos numeravit Moyses et Aaron juxta sermonem Domini per manum Moysi.
   3776 Numbers	Num	4	4	38	Numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum,
   3777 Numbers	Num	4	4	39	a triginta annos et supra, usque ad quinquagesimum annum, omnes qui ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis :
   3778 Numbers	Num	4	4	40	et inventi sunt duo millia sexcenti triginta.
   3779 Numbers	Num	4	4	41	Hic est populus Gersonitarum, quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta verbum Domini.
   3780 Numbers	Num	4	4	42	Numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum,
   3781 Numbers	Num	4	4	43	a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis :
   3782 Numbers	Num	4	4	44	et inventi sunt tria millia ducenti.
   3783 Numbers	Num	4	4	45	Hic est numerus filiorum Merari, quos recensuerunt Moyses et Aaron juxta imperium Domini per manum Moysi.
   3784 Numbers	Num	4	4	46	Omnes qui recensiti sunt de Levitis, et quos recenseri fecit ad nomen Moyses et Aaron, et principes IsraŽl per cognationes et domos patrum suorum,
   3785 Numbers	Num	4	4	47	a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, ingredientes ad ministerium tabernaculi, et onera portanda,
   3786 Numbers	Num	4	4	48	fuerunt simul octo millia quingenti octoginta.
   3787 Numbers	Num	4	4	49	Juxta verbum Domini recensuit eos Moyses, unumquemque juxta officium et onera sua, sicut praeceperat ei Dominus.
   3788 Numbers	Num	4	5	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3789 Numbers	Num	4	5	2	Praecipe filiis IsraŽl, ut ejiciant de castris omnem leprosum, et qui semine fluit, pollutusque est super mortuo :
   3790 Numbers	Num	4	5	3	tam masculum quam feminam ejicite de castris, ne contaminent ea cum habitaverint vobiscum.
   3791 Numbers	Num	4	5	4	Feceruntque ita filii IsraŽl, et ejecerunt eos extra castra, sicut locutus erat Dominus Moysi.
   3792 Numbers	Num	4	5	5	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3793 Numbers	Num	4	5	6	Loquere ad filios IsraŽl : Vir, sive mulier, cum fecerint ex omnibus peccatis, quae solent hominibus accidere, et per negligentiam transgressi fuerint mandatum Domini, atque deliquerint,
   3794 Numbers	Num	4	5	7	confitebuntur peccatum suum, et reddent ipsum caput, quintamque partem desuper, ei in quem peccaverint.
   3795 Numbers	Num	4	5	8	Sin autem non fuerit qui recipiat, dabunt Domino, et erit sacerdotis, excepto ariete, qui offertur pro expiatione, ut sit placabilis hostia.
   3796 Numbers	Num	4	5	9	Omnes quoque primitiae, quas offerunt filii IsraŽl, ad sacerdotem pertinent :
   3797 Numbers	Num	4	5	10	et quidquid in sanctuarium offertur a singulis, et traditur manibus sacerdotis, ipsius erit.
   3798 Numbers	Num	4	5	11	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3799 Numbers	Num	4	5	12	Loquere ad filios IsraŽl, et dices ad eos : Vir cujus uxor erraverit, maritumque contemnens
   3800 Numbers	Num	4	5	13	dormierit cum altero viro, et hoc maritus deprehendere non quiverit, sed latet adulterium, et testibus argui non potest, quia non est inventa in stupro :
   3801 Numbers	Num	4	5	14	si spiritus zelotypiae concitaverit virum contra uxorem suam, quae vel polluta est, vel falsa suspicione appetitur :
   3802 Numbers	Num	4	5	15	adducet eam ad sacerdotem, et offeret oblationem pro illa, decimam partem sati farinae hordeaceae : non fundet super eam oleum, nec imponet thus : quia sacrificium zelotypiae est, et oblatio investigans adulterium.
   3803 Numbers	Num	4	5	16	Offeret igitur eam sacerdos, et statuet coram Domino,
   3804 Numbers	Num	4	5	17	assumetque aquam sanctam in vase fictili, et pauxillum terrae de pavimento tabernaculi mittet in eam.
   3805 Numbers	Num	4	5	18	Cumque steterit mulier in conspectu Domini, discooperiet caput ejus, et ponet super manus illius sacrificium recordationis, et oblationem zelotypiae : ipse autem tenebit aquas amarissimas, in quibus cum execratione maledicta congessit.
   3806 Numbers	Num	4	5	19	Adjurabitque eam, et dicet : Si non dormivit vir alienus tecum, et si non polluta es deserto mariti thoro, non te nocebunt aquae istae amarissimae, in quas maledicta congessi.
   3807 Numbers	Num	4	5	20	Sin autem declinasti a viro tuo, atque polluta es, et concubuisti cum altero viro :
   3808 Numbers	Num	4	5	21	his maledictionibus subjacebis : det te Dominus in maledictionem, exemplumque cunctorum in populo suo : putrescere faciat femur tuum, et tumens uterus tuus disrumpatur.
   3809 Numbers	Num	4	5	22	Ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum, et utero tumescente putrescat femur. Et respondebit mulier : Amen, amen.
   3810 Numbers	Num	4	5	23	Scribetque sacerdos in libello ista maledicta, et delebit ea aquis amarissimis, in quas maledicta congessit,
   3811 Numbers	Num	4	5	24	et dabit ei bibere. Quas cum exhauserit,
   3812 Numbers	Num	4	5	25	tollet sacerdos de manu ejus sacrificium zelotypiae, et elevabit illud coram Domino, imponetque illud super altare, ita dumtaxat ut prius :
   3813 Numbers	Num	4	5	26	pugillum sacrificii tollat de eo, quod offertur, et incendat super altare : et sic potum det mulieri aquas amarissimas.
   3814 Numbers	Num	4	5	27	Quas cum biberit, si polluta est, et contempto viro adulterii rea, pertransibunt eam aquae maledictionis, et inflato ventre, computrescet femur : eritque mulier in maledictionem, et in exemplum omni populo.
   3815 Numbers	Num	4	5	28	Quod si polluta non fuerit, erit innoxia, et faciet liberos.
   3816 Numbers	Num	4	5	29	Ista est lex zelotypiae. Si declinaverit mulier a viro suo, et si polluta fuerit,
   3817 Numbers	Num	4	5	30	maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu Domini, et fecerit ei sacerdos juxta omnia quae scripta sunt :
   3818 Numbers	Num	4	5	31	maritus absque culpa erit, et illa recipiet iniquitatem suam.
   3819 Numbers	Num	4	6	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3820 Numbers	Num	4	6	2	Loquere ad filios IsraŽl, et dices ad eos : Vir, sive mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare :
   3821 Numbers	Num	4	6	3	a vino, et omni quod inebriare potest, abstinebunt. Acetum ex vino, et ex qualibet alia potione, et quidquid de uva exprimitur, non bibent : uvas recentes siccasque non comedent
   3822 Numbers	Num	4	6	4	cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur : quidquid ex vinea esse potest, ab uva passa usque ad acinum non comedent.
   3823 Numbers	Num	4	6	5	Omni tempore separationis suae novacula non transibit per caput ejus usque ad completum diem, quo Domino consecratur. Sanctus erit, crescente caesarie capitis ejus.
   3824 Numbers	Num	4	6	6	Omni tempore consecrationis suae, super mortuum non ingredietur,
   3825 Numbers	Num	4	6	7	nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur, quia consecratio Dei sui super caput ejus est.
   3826 Numbers	Num	4	6	8	Omnibus diebus separationis suae sanctus erit Domino.
   3827 Numbers	Num	4	6	9	Sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo, polluetur caput consecrationis ejus : quod radet illico in eadem die purgationis suae, et rursum septima.
   3828 Numbers	Num	4	6	10	In octava autem die offeret duos turtures, vel duos pullos columbae sacerdoti in introitu foederis testimonii.
   3829 Numbers	Num	4	6	11	Facietque sacerdos unum pro peccato, et alterum in holocaustum, et deprecabitur pro eo, quia peccavit super mortuo : sanctificabitque caput ejus in die illo :
   3830 Numbers	Num	4	6	12	et consecrabit Domino dies separationis illius, offerens agnum anniculum pro peccato : ita tamen ut dies priores irriti fiant, quoniam polluta est sanctificatio ejus.
   3831 Numbers	Num	4	6	13	Ista est lex consecrationis. Cum dies, quos ex voto decreverat, complebuntur, adducet eum ad ostium tabernaculi foederis,
   3832 Numbers	Num	4	6	14	et offeret oblationes ejus Domino, agnum anniculum immaculatum in holocaustum, et ovem anniculam immaculatam pro peccato, et arietem immaculatum, hostiam pacificam,
   3833 Numbers	Num	4	6	15	canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sint oleo, et lagana absque fermento uncta oleo, ac libamina singulorum :
   3834 Numbers	Num	4	6	16	quae offeret sacerdos coram Domino, et faciet tam pro peccato, quam in holocaustum.
   3835 Numbers	Num	4	6	17	Arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino, offerens simul canistrum azymorum, et libamenta quae ex more debentur.
   3836 Numbers	Num	4	6	18	Tunc radetur nazaraeus ante ostium tabernaculi foederis caesarie consecrationis suae : tolletque capillos ejus, et ponet super ignem, qui est suppositus sacrificio pacificorum :
   3837 Numbers	Num	4	6	19	et armum coctum arietis, tortamque absque fermento unam de canistro, et laganum azymum unum, et tradet in manus nazaraei, postquam rasum fuerit caput ejus.
   3838 Numbers	Num	4	6	20	Susceptaque rursum ab eo, elevabit in conspectu Domini : et sanctificata sacerdotis erunt, sicut pectusculum, quod separari jussum est, et femur. Post haec, potest bibere nazaraeus vinum.
   3839 Numbers	Num	4	6	21	Ista est lex nazaraei, cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis suae, exceptis his, quae invenerit manus ejus : juxta quod mente devoverat, ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae.
   3840 Numbers	Num	4	6	22	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3841 Numbers	Num	4	6	23	Loquere Aaron et filiis ejus : Sic benedicetis filiis IsraŽl, et dicetis eis :
   3842 Numbers	Num	4	6	24	Benedicat tibi Dominus, et custodiat te.
   3843 Numbers	Num	4	6	25	Ostendat Dominus faciem suam tibi, et misereatur tui.
   3844 Numbers	Num	4	6	26	Convertat Dominus vultum suum ad te, et det tibi pacem.
   3845 Numbers	Num	4	6	27	Invocabuntque nomen meum super filios IsraŽl, et ego benedicam eis.
   3846 Numbers	Num	4	7	1	Factum est autem in die qua complevit Moyses tabernaculum, et erexit illud, unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis, altare similiter et omnia vasa ejus :
   3847 Numbers	Num	4	7	2	obtulerunt principes IsraŽl et capita familiarum, qui erant per singulas tribus, praefectique eorum, qui numerati fuerant,
   3848 Numbers	Num	4	7	3	munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bobus. Unum plaustrum obtulere duo duces, et unum bovem singuli, obtuleruntque ea in conspectu tabernaculi.
   3849 Numbers	Num	4	7	4	Ait autem Dominus ad Moysen :
   3850 Numbers	Num	4	7	5	Suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi, et trades ea Levitis juxta ordinem ministerii sui.
   3851 Numbers	Num	4	7	6	Itaque cum suscepisset Moyses plaustra et boves, tradidit eos Levitis.
   3852 Numbers	Num	4	7	7	Duo plaustra et quatuor boves dedit filiis Gerson, juxta id quod habebant necessarium.
   3853 Numbers	Num	4	7	8	Quatuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum suum, sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis.
   3854 Numbers	Num	4	7	9	Filiis autem Caath non dedit plaustra et boves : quia in sanctuario serviunt, et onera propriis portant humeris.
   3855 Numbers	Num	4	7	10	Igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris, die qua unctum est, oblationem suam ante altare.
   3856 Numbers	Num	4	7	11	Dixitque Dominus ad Moysen : Singuli duces per singulos dies offerant munera in dedicationem altaris.
   3857 Numbers	Num	4	7	12	Primo die obtulit oblationem suam Nahasson filius Aminadab de tribu Juda :
   3858 Numbers	Num	4	7	13	fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum, phiala argentea habens septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
   3859 Numbers	Num	4	7	14	mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso :
   3860 Numbers	Num	4	7	15	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3861 Numbers	Num	4	7	16	hircumque pro peccato :
   3862 Numbers	Num	4	7	17	et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec est oblatio Nahasson filii Aminadab.
   3863 Numbers	Num	4	7	18	Secundo die obtulit NathanaŽl filius Suar, dux de tribu Issachar,
   3864 Numbers	Num	4	7	19	acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
   3865 Numbers	Num	4	7	20	mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso :
   3866 Numbers	Num	4	7	21	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3867 Numbers	Num	4	7	22	hircumque pro peccato :
   3868 Numbers	Num	4	7	23	et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio NathanaŽl filii Suar.
   3869 Numbers	Num	4	7	24	Tertio die princeps filiorum Zabulon, Eliab filius Helon,
   3870 Numbers	Num	4	7	25	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
   3871 Numbers	Num	4	7	26	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3872 Numbers	Num	4	7	27	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3873 Numbers	Num	4	7	28	hircumque pro peccato :
   3874 Numbers	Num	4	7	29	et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec est oblatio Eliab filii Helon.
   3875 Numbers	Num	4	7	30	Die quarto princeps filiorum Ruben, Elisur filius Sedeur,
   3876 Numbers	Num	4	7	31	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3877 Numbers	Num	4	7	32	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3878 Numbers	Num	4	7	33	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3879 Numbers	Num	4	7	34	hircumque pro peccato :
   3880 Numbers	Num	4	7	35	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Elisur filii Sedeur.
   3881 Numbers	Num	4	7	36	Die quinto princeps filiorum Simeon, Salamiel filius Surisaddai,
   3882 Numbers	Num	4	7	37	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3883 Numbers	Num	4	7	38	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3884 Numbers	Num	4	7	39	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3885 Numbers	Num	4	7	40	hircumque pro peccato :
   3886 Numbers	Num	4	7	41	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Salamiel filii Surisaddai.
   3887 Numbers	Num	4	7	42	Die sexto princeps filiorum Gad, Eliasaph filius Duel,
   3888 Numbers	Num	4	7	43	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3889 Numbers	Num	4	7	44	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3890 Numbers	Num	4	7	45	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3891 Numbers	Num	4	7	46	hircumque pro peccato :
   3892 Numbers	Num	4	7	47	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Eliasaph filii Duel.
   3893 Numbers	Num	4	7	48	Die septimo princeps filiorum Ephraim, Elisama filius Ammiud,
   3894 Numbers	Num	4	7	49	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3895 Numbers	Num	4	7	50	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3896 Numbers	Num	4	7	51	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3897 Numbers	Num	4	7	52	hircumque pro peccato :
   3898 Numbers	Num	4	7	53	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Elisama filii Ammiud.
   3899 Numbers	Num	4	7	54	Die octavo, princeps filiorum Manasse, Gamaliel filius Phadassur,
   3900 Numbers	Num	4	7	55	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3901 Numbers	Num	4	7	56	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3902 Numbers	Num	4	7	57	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3903 Numbers	Num	4	7	58	hircumque pro peccato :
   3904 Numbers	Num	4	7	59	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Gamaliel filii Phadassur.
   3905 Numbers	Num	4	7	60	Die nono princeps filiorum Benjamin, Abidan filius Gedeonis,
   3906 Numbers	Num	4	7	61	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3907 Numbers	Num	4	7	62	et mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3908 Numbers	Num	4	7	63	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3909 Numbers	Num	4	7	64	hircumque pro peccato :
   3910 Numbers	Num	4	7	65	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis.
   3911 Numbers	Num	4	7	66	Die decimo princeps filiorum Dan, Ahiezer filius Ammisaddai,
   3912 Numbers	Num	4	7	67	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3913 Numbers	Num	4	7	68	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3914 Numbers	Num	4	7	69	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3915 Numbers	Num	4	7	70	hircumque pro peccato :
   3916 Numbers	Num	4	7	71	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Ahiezer filii Ammisaddai.
   3917 Numbers	Num	4	7	72	Die undecimo princeps filiorum Aser, Phegiel filius Ochran,
   3918 Numbers	Num	4	7	73	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum :
   3919 Numbers	Num	4	7	74	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3920 Numbers	Num	4	7	75	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3921 Numbers	Num	4	7	76	hircumque pro peccato :
   3922 Numbers	Num	4	7	77	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Phegiel filii Ochran.
   3923 Numbers	Num	4	7	78	Die duodecimo princeps filiorum Nephthali, Ahira filius Enan,
   3924 Numbers	Num	4	7	79	obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila oleo conspersa in sacrificum :
   3925 Numbers	Num	4	7	80	mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
   3926 Numbers	Num	4	7	81	bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
   3927 Numbers	Num	4	7	82	hircumque pro peccato :
   3928 Numbers	Num	4	7	83	et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Ahira filii Enan.
   3929 Numbers	Num	4	7	84	Haec in dedicatione altaris oblata sunt a principibus IsraŽl, in die qua consecratum est : acetabula argentea duodecim : phialae argenteae duodecim : mortariola aurea duodecim :
   3930 Numbers	Num	4	7	85	ita ut centum triginta siclos argenti haberet unum acetabulum, et septuaginta siclos haberet una phiala : id est, in commune vasorum omnium ex argento sicli duo millia quadringenti, pondere sanctuarii :
   3931 Numbers	Num	4	7	86	mortariola aurea duodecim plena incenso, denos siclos appendentia pondere sanctuarii : id est, simul auri sicli centum viginti :
   3932 Numbers	Num	4	7	87	boves de armento in holocaustum duodecim, arietes duodecim, agni anniculi duodecim, et libamenta eorum : hirci duodecim pro peccato.
   3933 Numbers	Num	4	7	88	In hostias pacificorum, boves viginti quatuor, arietes sexaginta, hirci sexaginta, agni anniculi sexaginta. Haec oblata sunt in dedicatione altaris, quando unctum est.
   3934 Numbers	Num	4	7	89	Cumque ingrederetur Moyses tabernaculum foederis, ut consuleret oraculum, audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos cherubim, unde et loquebatur ei.
   3935 Numbers	Num	4	8	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3936 Numbers	Num	4	8	2	Loquere Aaron, et dices ad eum : Cum posueris septem lucernas, candelabrum in australi parte erigatur. Hoc igitur praecipe ut lucernae contra boream e regione respiciant ad mensam panum propositionis, contra eam partem, quam candelabrum respicit, lucere debebunt.
   3937 Numbers	Num	4	8	3	Fecitque Aaron, et imposuit lucernas super candelabrum, ut praeceperat Dominus Moysi.
   3938 Numbers	Num	4	8	4	Haec autem erat factura candelabri, ex auro ductili, tam medius stipes, quam cuncta quae ex utroque calamorum latere nascebantur : juxta exemplum quod ostendit Dominus Moysi, ita operatus est candelabrum.
   3939 Numbers	Num	4	8	5	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   3940 Numbers	Num	4	8	6	Tolle Levitas de medio filiorum IsraŽl, et purificabis eos
   3941 Numbers	Num	4	8	7	juxta hunc ritum : aspergantur aqua lustrationis, et radant omnes pilos carnis suae. Cumque laverint vestimenta sua, et mundati fuerint,
   3942 Numbers	Num	4	8	8	tollent bovem de armentis, et libamentum ejus similam oleo conspersam : bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato :
   3943 Numbers	Num	4	8	9	et applicabis Levitas coram tabernaculo foederis, convocata omni multitudine filiorum IsraŽl.
   3944 Numbers	Num	4	8	10	Cumque Levitae fuerint coram Domino, ponent filii IsraŽl manus suas super eos.
   3945 Numbers	Num	4	8	11	Et offeret Aaron Levitas, munus in conspectu Domini a filiis IsraŽl, ut serviant in ministerio ejus.
   3946 Numbers	Num	4	8	12	Levitae quoque ponent manus suas super capita boum, e quibus unum facies pro peccato, et alterum in holocaustum Domini, ut depreceris pro eis.
   3947 Numbers	Num	4	8	13	Statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum ejus, et consecrabis oblatos Domino,
   3948 Numbers	Num	4	8	14	ac separabis de medio filiorum IsraŽl, ut sint mei.
   3949 Numbers	Num	4	8	15	Et postea ingredientur tabernaculum foederis, ut serviant mihi. Sicque purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini : quoniam dono donati sunt mihi a filiis IsraŽl.
   3950 Numbers	Num	4	8	16	Pro primogenitis quae aperiunt omnem vulvam in IsraŽl, accepi eos.
   3951 Numbers	Num	4	8	17	Mea sunt enim omnia primogenita filiorum IsraŽl, tam ex hominibus quam ex jumentis. Ex die quo percussi omne primogenitum in terra Aegypti, sanctificavi eos mihi :
   3952 Numbers	Num	4	8	18	et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum IsraŽl,
   3953 Numbers	Num	4	8	19	tradidique eos dono Aaron et filiis ejus de medio populi, ut serviant mihi pro IsraŽl in tabernaculo foederis, et orent pro eis ne sit in populo plaga, si ausi fuerint accedere ad sanctuarium.
   3954 Numbers	Num	4	8	20	Feceruntque Moyses et Aaron et omnis multitudo filiorum IsraŽl super Levitas quae praeceperat Dominus Moysi :
   3955 Numbers	Num	4	8	21	purificatique sunt, et laverunt vestimenta sua. Elevavitque eos Aaron in conspectu Domini, et oravit pro eis,
   3956 Numbers	Num	4	8	22	ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram Aaron et filiis ejus. Sicut praeceperat Dominus Moysi de Levitis, ita factum est.
   3957 Numbers	Num	4	8	23	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3958 Numbers	Num	4	8	24	Haec est lex Levitarum : a viginti quinque annis et supra, ingredientur ut ministrent in tabernaculo foederis.
   3959 Numbers	Num	4	8	25	Cumque quinquagesimum annum aetatis impleverint, servire cessabunt,
   3960 Numbers	Num	4	8	26	eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo foederis, ut custodiant quae sibi fuerunt commendata : opera autem ipsa non faciant. Sic dispones Levitis in custodiis suis.
   3961 Numbers	Num	4	9	1	Locutus est Dominus ad Moysen in deserto Sinai anno secundo, postquam egressi sunt de terra Aegypti, mense primo, dicens :
   3962 Numbers	Num	4	9	2	Faciant filii IsraŽl Phase in tempore suo,
   3963 Numbers	Num	4	9	3	quartadecima die mensis hujus ad vesperam, juxta omnes caeremonias et justificationes ejus.
   3964 Numbers	Num	4	9	4	Praecepitque Moyses filiis IsraŽl ut facerent Phase.
   3965 Numbers	Num	4	9	5	Qui fecerunt tempore suo, quartadecima die mensis ad vesperam, in monte Sinai. Juxta omnia quae mandaverat Dominus Moysi, fecerunt filii IsraŽl.
   3966 Numbers	Num	4	9	6	Ecce autem quidam immundi super anima hominis, qui non poterant facere Phase in die illo, accedentes ad Moysen et Aaron,
   3967 Numbers	Num	4	9	7	dixerunt eis : Immundi sumus super anima hominis : quare fraudamur ut non valeamus oblationem offerre Domino in tempore suo inter filios IsraŽl ?
   3968 Numbers	Num	4	9	8	Quibus respondit Moyses : State ut consulam quid praecipiat Dominus de vobis.
   3969 Numbers	Num	4	9	9	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3970 Numbers	Num	4	9	10	Loquere filiis IsraŽl : Homo, qui fuerit immundus super anima, sive in via procul in gente vestra, faciat Phase Domino
   3971 Numbers	Num	4	9	11	in mense secundo, quartadecima die mensis ad vesperam. Cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud :
   3972 Numbers	Num	4	9	12	non relinquent ex eo quippiam usque mane, et os ejus non confringent : omnem ritum Phase observabunt.
   3973 Numbers	Num	4	9	13	Si quis autem et mundus est, et in itinere non fuit, et tamen non fecit Phase, exterminabitur anima illa de populis suis, quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo : peccatum suum ipse portabit.
   3974 Numbers	Num	4	9	14	Peregrinus quoque et advena si fuerint apud vos, facient Phase Domino juxta caeremonias et justificationes ejus. Praeceptum idem erit apud vos tam advenae quam indigenae.
   3975 Numbers	Num	4	9	15	Igitur die qua erectum est tabernaculum, operuit illud nubes. A vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane.
   3976 Numbers	Num	4	9	16	Sic fiebat jugiter : per diem operiebat illud nubes, et per noctem quasi species ignis.
   3977 Numbers	Num	4	9	17	Cumque ablata fuisset nubes, quae tabernaculum protegebat, tunc proficiscebantur filii IsraŽl : et in loco ubi stetisset nubes, ibi castrametabantur.
   3978 Numbers	Num	4	9	18	Ad imperium Domini proficiscebantur, et ad imperium illius figebant tabernaculum. Cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum, manebant in eodem loco :
   3979 Numbers	Num	4	9	19	et si evenisset ut multo tempore maneret super illud, erant filii IsraŽl in excubiis Domini, et non proficiscebantur
   3980 Numbers	Num	4	9	20	quot diebus fuisset nubes super tabernaculum. Ad imperium Domini erigebant tentoria, et ad imperium illius deponebant.
   3981 Numbers	Num	4	9	21	Si fuisset nubes a vespere usque mane, et statim diluculo tabernaculum reliquisset, proficiscebantur : et si post diem et noctem recessisset, dissipabant tentoria.
   3982 Numbers	Num	4	9	22	Si vero biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum, manebant filii IsraŽl in eodem loco, et non proficiscebantur : statim autem ut recessisset, movebant castra.
   3983 Numbers	Num	4	9	23	Per verbum Domini figebant tentoria, et per verbum illius proficiscebantur : erantque in excubiis Domini juxta imperium ejus per manum Moysi.
   3984 Numbers	Num	4	10	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   3985 Numbers	Num	4	10	2	Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus convocare possis multitudinem quando movenda sunt castra.
   3986 Numbers	Num	4	10	3	Cumque increpueris tubis, congregabitur ad te omnis turba ad ostium tabernaculi foederis.
   3987 Numbers	Num	4	10	4	Si semel clangueris, venient ad te principes, et capita multitudinis IsraŽl.
   3988 Numbers	Num	4	10	5	Si autem prolixior atque concisus clangor increpuerit, movebunt castra primi qui sunt ad orientalem plagam.
   3989 Numbers	Num	4	10	6	In secundo autem sonitu et pari ululatu tubae, levabunt tentoria qui habitant ad meridiem ; et juxta hunc modum reliqui facient, ululantibus tubis in profectionem.
   3990 Numbers	Num	4	10	7	Quando autem congregandus est populus, simplex tubarum clangor erit, et non concise ululabunt.
   3991 Numbers	Num	4	10	8	Filii autem Aaron sacerdotes clangent tubis : eritque hoc legitimum sempiternum in generationibus vestris.
   3992 Numbers	Num	4	10	9	Si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos, clangetis ululantibus tubis, et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro, ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum.
   3993 Numbers	Num	4	10	10	Siquando habebitis epulum, et dies festos, et calendas, canetis tubis super holocaustis, et pacificis victimis, ut sint vobis in recordationem Dei vestri. Ego Dominus Deus vester.
   3994 Numbers	Num	4	10	11	Anno secundo, mense secundo, vigesima die mensis, elevata est nubes de tabernaculo foederis :
   3995 Numbers	Num	4	10	12	profectique sunt filii IsraŽl per turmas suas de deserto Sinai, et recubuit nubes in solitudine Pharan.
   3996 Numbers	Num	4	10	13	Moveruntque castra primi juxta imperium Domini in manu Moysi.
   3997 Numbers	Num	4	10	14	Filii Juda per turmas suas : quorum princeps erat Nahasson filius Aminadab.
   3998 Numbers	Num	4	10	15	In tribu filiorum Issachar fuit princeps NathanaŽl filius Suar.
   3999 Numbers	Num	4	10	16	In tribu Zabulon erat princeps Eliab filius Helon.
   4000 Numbers	Num	4	10	17	Depositumque est tabernaculum, quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari.
   4001 Numbers	Num	4	10	18	Profectique sunt et filii Ruben, per turmas et ordinem suum : quorum princeps erat Helisur filius Sedeur.
   4002 Numbers	Num	4	10	19	In tribu autem filiorum Simeon, princeps fuit Salamiel filius Surisaddai.
   4003 Numbers	Num	4	10	20	Porro in tribu Gad erat princeps Eliasaph filius Duel.
   4004 Numbers	Num	4	10	21	Profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium. Tamdiu tabernaculum portabatur, donec venirent ad erectionis locum.
   4005 Numbers	Num	4	10	22	Moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas, in quorum exercitu princeps erat Elisama filius Ammiud.
   4006 Numbers	Num	4	10	23	In tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamaliel filius Phadassur.
   4007 Numbers	Num	4	10	24	Et in tribu Benjamin erat dux Abidan filius Gedeonis.
   4008 Numbers	Num	4	10	25	Novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas, in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai.
   4009 Numbers	Num	4	10	26	In tribu autem filiorum Aser erat princeps Phegiel filius Ochran.
   4010 Numbers	Num	4	10	27	Et in tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan.
   4011 Numbers	Num	4	10	28	Haec sunt castra, et profectiones filiorum IsraŽl per turmas suas quando egrediebantur.
   4012 Numbers	Num	4	10	29	Dixitque Moyses Hobab filio Raguel Madianitae, cognato suo : Proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis : veni nobiscum, ut benefaciamus tibi, quia Dominus bona promisit IsraŽli.
   4013 Numbers	Num	4	10	30	Cui ille respondit : Non vadam tecum, sed revertar in terram meam, in qua natus sum.
   4014 Numbers	Num	4	10	31	Et ille : Noli, inquit, nos relinquere : tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus, et eris ductor noster.
   4015 Numbers	Num	4	10	32	Cumque nobiscum veneris, quidquid optimum fuerit ex opibus, quas nobis traditurus est Dominus, dabimus tibi.
   4016 Numbers	Num	4	10	33	Profecti sunt ergo de monte Domini viam trium dierum, arcaque foederis Domini praecedebat eos, per dies tres providens castrorum locum.
   4017 Numbers	Num	4	10	34	Nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent.
   4018 Numbers	Num	4	10	35	Cumque elevaretur arca, dicebat Moyses : Surge, Domine, et dissipentur inimici tui, et fugiant qui oderunt te, a facie tua.
   4019 Numbers	Num	4	10	36	Cum autem deponeretur, aiebat : Revertere, Domine, ad multitudinem exercitus IsraŽl.
   4020 Numbers	Num	4	11	1	Interea ortum est murmur populi, quasi dolentium pro labore, contra Dominum. Quod cum audisset Dominus, iratus est. Et accensus in eos ignis Domini, devoravit extremam castrorum partem.
   4021 Numbers	Num	4	11	2	Cumque clamasset populus ad Moysen, oravit Moyses ad Dominum, et absorptus est ignis.
   4022 Numbers	Num	4	11	3	Vocavitque nomen loci illius, Incensio : eo quod incensus fuisset contra eos ignis Domini.
   4023 Numbers	Num	4	11	4	Vulgus quippe promiscuum, quod ascenderat cum eis, flagravit desiderio, sedens et flens, junctis sibi pariter filiis IsraŽl, et ait : Quis dabit nobis ad vescendum carnes ?
   4024 Numbers	Num	4	11	5	recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis : in mentem nobis veniunt cucumeres, et pepones, porrique, et caepe, et allia.
   4025 Numbers	Num	4	11	6	Anima nostra arida est : nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man.
   4026 Numbers	Num	4	11	7	Erat autem man quasi semen coriandri, coloris bdellii.
   4027 Numbers	Num	4	11	8	Circuibatque populus, et colligens illud, frangebat mola, sive terebat in mortario, coquens in olla, et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati.
   4028 Numbers	Num	4	11	9	Cumque descenderet nocte super castra ros, descendebat pariter et man.
   4029 Numbers	Num	4	11	10	Audivit ergo Moyses flentem populum per familias, singulos per ostia tentorii sui. Iratusque est furor Domini valde : sed et Moysi intoleranda res visa est,
   4030 Numbers	Num	4	11	11	et ait ad Dominum : Cur afflixisti servum tuum ? quare non invenio gratiam coram te ? et cur imposuisti pondus universi populi hujus super me ?
   4031 Numbers	Num	4	11	12	Numquid ego concepi omnem hanc multitudinem, vel genui eam, ut dicas mihi : Porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum, et defer in terram, pro qua jurasti patribus eorum ?
   4032 Numbers	Num	4	11	13	Unde mihi carnes ut dem tantae multitudini ? flent contra me, dicentes : Da nobis carnes ut comedamus.
   4033 Numbers	Num	4	11	14	Non possum solus sustinere omnem hunc populum, quia gravis est mihi.
   4034 Numbers	Num	4	11	15	Sin aliter tibi videtur, obsecro ut interficias me, et inveniam gratiam in oculis tuis, ne tantis afficiar malis.
   4035 Numbers	Num	4	11	16	Et dixit Dominus ad Moysen : Congrega mihi septuaginta viros de senibus IsraŽl, quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri : et duces eos ad ostium tabernaculi foederis, faciesque ibi stare tecum,
   4036 Numbers	Num	4	11	17	ut descendam et loquar tibi : et auferam de spiritu tuo, tradamque eis, ut sustentent tecum onus populi, et non tu solus graveris.
   4037 Numbers	Num	4	11	18	Populo quoque dices : Sanctificamini (cras comedetis carnes : ego enim audivi vos dicere : Quis dabit nobis escas carnium ? bene nobis erat in Aegypto), ut det vobis Dominus carnes, et comedatis :
   4038 Numbers	Num	4	11	19	non uno die, nec duobus, vel quinque aut decem, nec viginti quidem,
   4039 Numbers	Num	4	11	20	sed usque ad mensem dierum, donec exeat per nares vestras, et vertatur in nauseam, eo quod repuleritis Dominum, qui in medio vestri est, et fleveritis coram eo, dicentes : Quare egressi sumus ex Aegypto ?
   4040 Numbers	Num	4	11	21	Et ait Moyses : Sexcenta millia peditum hujus populi sunt : et tu dicis : Dabo eis esum carnium mense integro ?
   4041 Numbers	Num	4	11	22	numquid ovium et boum multitudo caedetur, ut possit sufficere ad cibum ? vel omnes pisces maris in unum congregabuntur, ut eos satient ?
   4042 Numbers	Num	4	11	23	Cui respondit Dominus : Numquid manus Domini invalida est ? jam nunc videbis utrum meus sermo opere compleatur.
   4043 Numbers	Num	4	11	24	Venit igitur Moyses, et narravit populo verba Domini, congregans septuaginta viros de senibus IsraŽl, quos stare fecit circa tabernaculum.
   4044 Numbers	Num	4	11	25	Descenditque Dominus per nubem, et locutus est ad eum, auferens de spiritu qui erat in Moyse, et dans septuaginta viris. Cumque requievisset in eis spiritus, prophetaverunt, nec ultra cessaverunt.
   4045 Numbers	Num	4	11	26	Remanserat autem in castris duo viri, quorum unus vocabatur Eldad, et alter Medad, super quos requievit spiritus. Nam et ipsi descripti fuerant, et non exierant ad tabernaculum.
   4046 Numbers	Num	4	11	27	Cumque prophetarent in castris, cucurrit puer, et nuntiavit Moysi, dicens : Eldad et Medad prophetant in castris.
   4047 Numbers	Num	4	11	28	Statim Josue filius Nun, minister Moysi, et electus e pluribus, ait : Domine mi Moyses, prohibe eos.
   4048 Numbers	Num	4	11	29	At ille : Quid, inquit aemularis pro me ? quis tribuat ut omnis populus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum ?
   4049 Numbers	Num	4	11	30	Reversusque est Moyses, et majores natu IsraŽl in castra.
   4050 Numbers	Num	4	11	31	Ventus autem egrediens a Domino, arreptans trans mare coturnices detulit, et demisit in castra itinere quantum uno die confici potest, ex omni parte castrorum per circuitum, volabantque in aŽre duobus cubitis altitudine super terram.
   4051 Numbers	Num	4	11	32	Surgens ergo populus toto die illo, et nocte, ac die altero, congregavit coturnicum : qui parum, decem coros : et siccaverunt eas per gyrum castrorum.
   4052 Numbers	Num	4	11	33	Adhuc carnes erant in dentibus eorum, nec defecerat hujuscemodi cibus : et ecce furor Domini concitatus in populum, percussit eum plaga magna nimis.
   4053 Numbers	Num	4	11	34	Vocatusque est ille locus, Sepulchra concupiscentiae : ibi enim sepelierunt populum qui desideraverat. Egressi autem de Sepulchris concupiscentiae, venerunt in Haseroth, et manserunt ibi.
   4054 Numbers	Num	4	12	1	Locutaque est Maria et Aaron contra Moysen propter uxorem ejus Aethiopissam,
   4055 Numbers	Num	4	12	2	et dixerunt : Num per solum Moysen locutus est Dominus ? nonne et nobis similiter est locutus ? Quod cum audisset Dominus
   4056 Numbers	Num	4	12	3	(erat enim Moyses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in terra),
   4057 Numbers	Num	4	12	4	statim locutus est ad eum, et ad Aaron et Mariam : Egredimini vos tantum tres ad tabernaculum foederis. Cumque fuissent egressi,
   4058 Numbers	Num	4	12	5	descendit Dominus in columna nubis, et stetit in introitu tabernaculi, vocans Aaron et Mariam. Qui cum issent,
   4059 Numbers	Num	4	12	6	dixit ad eos : Audite sermones meos : si quis fuerit inter vos propheta Domini, in visione apparebo ei, vel per somnium loquar ad illum.
   4060 Numbers	Num	4	12	7	At non talis servus meus Moyses, qui in omni domo mea fidelissimus est :
   4061 Numbers	Num	4	12	8	ore enim ad os loquor ei : et palam, et non per aenigmata et figuras Dominum videt. Quare ergo non timuistis detrahere servo meo Moysi ?
   4062 Numbers	Num	4	12	9	Iratusque contra eos, abiit :
   4063 Numbers	Num	4	12	10	nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum : et ecce Maria apparuit candens lepra quasi nix. Cumque respexisset eam Aaron, et vidisset perfusam lepra,
   4064 Numbers	Num	4	12	11	ait ad Moysen : Obsecro, domine mi, ne imponas nobis hoc peccatum quod stulte commisimus,
   4065 Numbers	Num	4	12	12	ne fiat haec quasi mortua, et ut abortivum quod projicitur de vulva matris suae : ecce jam medium carnis ejus devoratum est a lepra.
   4066 Numbers	Num	4	12	13	Clamavitque Moyses ad Dominum, dicens : Deus, obsecro, sana eam.
   4067 Numbers	Num	4	12	14	Cui respondit Dominus : Si pater ejus spuisset in faciem illius, nonne debuerat saltem septem diebus rubore suffundi ? separetur septem diebus extra castra, et postea revocabitur.
   4068 Numbers	Num	4	12	15	Exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus : et populus non est motus de loco illo, donec revocata est Maria.
   4069 Numbers	Num	4	13	1	Profectusque est populus de Haseroth, fixis tentoriis in deserto Pharan.
   4070 Numbers	Num	4	13	2	Ibique locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   4071 Numbers	Num	4	13	3	Mitte viros, qui considerent terram Chanaan, quam daturus sum filiis IsraŽl, singulos de singulis tribubus, ex principibus.
   4072 Numbers	Num	4	13	4	Fecit Moyses quod Dominus imperaverat, de deserto Pharan mittens principes viros, quorum ista sunt nomina.
   4073 Numbers	Num	4	13	5	De tribu Ruben, Sammua filium Zechur.
   4074 Numbers	Num	4	13	6	De tribu Simeon, Saphat filium Huri.
   4075 Numbers	Num	4	13	7	De tribu Juda, Caleb filium Jephone.
   4076 Numbers	Num	4	13	8	De tribu Issachar, Igal filium Joseph.
   4077 Numbers	Num	4	13	9	De tribu Ephraim, Osee filium Nun.
   4078 Numbers	Num	4	13	10	De tribu Benjamin, Phalti filium Raphu.
   4079 Numbers	Num	4	13	11	De tribu Zabulon, Geddiel filium Sodi.
   4080 Numbers	Num	4	13	12	De tribu Joseph, sceptri Manasse, Gaddi filium Susi.
   4081 Numbers	Num	4	13	13	De tribu Dan, Ammiel filium Gemalli.
   4082 Numbers	Num	4	13	14	De tribu Aser, Sthur filium MichaŽl.
   4083 Numbers	Num	4	13	15	De tribu Nephthali, Nahabi filium Vapsi.
   4084 Numbers	Num	4	13	16	De tribu Gad, Guel filium Machi.
   4085 Numbers	Num	4	13	17	Haec sunt nomina virorum, quos misit Moyses ad considerandam terram : vocavitque Osee filium Nun, Josue.
   4086 Numbers	Num	4	13	18	Misit ergo eos Moyses ad considerandam terram Chanaan, et dixit ad eos : Ascendite per meridianam plagam. Cumque veneritis ad montes,
   4087 Numbers	Num	4	13	19	considerate terram, qualis sit : et populum qui habitator est ejus, utrum fortis sit an infirmus : si pauci numero an plures :
   4088 Numbers	Num	4	13	20	ipsa terra, bona an mala : urbes quales, muratae an absque muris :
   4089 Numbers	Num	4	13	21	humus, pinguis an sterilis, nemorosa an absque arboribus. Confortamini, et afferte nobis de fructibus terrae. Erat autem tempus quando jam praecoquae uvae vesci possunt.
   4090 Numbers	Num	4	13	22	Cumque ascendissent, exploraverunt terram a deserto Sin, usque Rohob intrantibus Emath.
   4091 Numbers	Num	4	13	23	Ascenderuntque ad meridiem, et venerunt in Hebron, ubi erant Achiman et Sisai et Tholmai filii Enac : nam Hebron septem annis ante Tanim urbem Aegypti condita est.
   4092 Numbers	Num	4	13	24	Pergentesque usque ad Torrentem botri, absciderunt palmitem cum uva sua, quem portaverunt in vecte duo viri. De malis quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt :
   4093 Numbers	Num	4	13	25	qui appellatus est Nehelescol, id est Torrens botri, eo quod botrum portassent inde filii IsraŽl.
   4094 Numbers	Num	4	13	26	Reversique exploratores terrae post quadraginta dies, omni regione circuita,
   4095 Numbers	Num	4	13	27	venerunt ad Moysen et Aaron et ad omnem coetum filiorum IsraŽl in desertum Pharan, quod est in Cades. Locutique eis et omni multitudini ostenderunt fructus terrae :
   4096 Numbers	Num	4	13	28	et narraverunt, dicentes : Venimus in terram, ad quam misisti nos, quae revera fluit lacte et melle, ut ex his fructibus cognosci potest :
   4097 Numbers	Num	4	13	29	sed cultores fortissimos habet, et urbes grandes atque muratas. Stirpem Enac vidimus ibi.
   4098 Numbers	Num	4	13	30	Amalec habitat in meridie, Hethaeus et Jebusaeus et Amorrhaeus in montanis : Chananaeus vero moratur juxta mare et circa fluenta Jordanis.
   4099 Numbers	Num	4	13	31	Inter haec Caleb compescens murmur populi, qui oriebatur contra Moysen, ait : Ascendamus, et possideamus terram, quoniam poterimus obtinere eam.
   4100 Numbers	Num	4	13	32	Alii vero, qui fuerant cum eo, dicebant : Nequaquam ad hunc populum valemus ascendere, quia fortior nobis est.
   4101 Numbers	Num	4	13	33	Detraxeruntque terrae, quam inspexerant, apud filios IsraŽl, dicentes : Terra, quam lustravimus, devorat habitatores suos : populus, quem aspeximus, procerae staturae est.
   4102 Numbers	Num	4	13	34	Ibi vidimus monstra quaedam filiorum Enac de genere giganteo : quibus comparati, quasi locustae videbamur.
   4103 Numbers	Num	4	14	1	Igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa,
   4104 Numbers	Num	4	14	2	et murmurati sunt contra Moysen et Aaron cuncti filii IsraŽl, dicentes :
   4105 Numbers	Num	4	14	3	Utinam mortui essemus in Aegypto : et in hac vasta solitudine utinam pereamus, et non inducat nos Dominus in terram istam, ne cadamus gladio, et uxores ac liberi nostri ducantur captivi. Nonne melius est reverti in Aegyptum ?
   4106 Numbers	Num	4	14	4	Dixeruntque alter ad alterum : Constituamus nobis ducem, et revertamur in Aegyptum.
   4107 Numbers	Num	4	14	5	Quo audito, Moyses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum IsraŽl.
   4108 Numbers	Num	4	14	6	At vero Josue filius Nun et Caleb filius Jephone, qui et ipsi lustraverant terram, sciderunt vestimenta sua,
   4109 Numbers	Num	4	14	7	et ad omnem multitudinem filiorum IsraŽl locuti sunt : Terra, quam circuivimus, valde bona est.
   4110 Numbers	Num	4	14	8	Si propitius fuerit Dominus, inducet nos in eam, et tradet humum lacte et melle manantem.
   4111 Numbers	Num	4	14	9	Nolite rebelles esse contra Dominum : neque timeatis populum terrae hujus, quia sicut panem ita eos possumus devorare. Recessit ab eis omne praesidium : Dominus nobiscum est, nolite metuere.
   4112 Numbers	Num	4	14	10	Cumque clamaret omnis multitudo, et lapidibus eos vellet opprimere, apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis IsraŽl.
   4113 Numbers	Num	4	14	11	Et dixit Dominus ad Moysen : Usquequo detrahet mihi populus iste ? quousque non credent mihi, in omnibus signis quae feci coram eis ?
   4114 Numbers	Num	4	14	12	Feriam igitur eos pestilentia, atque consumam : te autem faciam principem super gentem magnam, et fortiorem quam haec est.
   4115 Numbers	Num	4	14	13	Et ait Moyses ad Dominum : Ut audiant Aegyptii, de quorum medio eduxisti populum istum,
   4116 Numbers	Num	4	14	14	et habitatores terrae hujus, qui audierunt quod tu, Domine, in populo isto sis, et facie videaris ad faciem, et nubes tua protegat illos, et in columna nubis praecedas eos per diem, et in columna ignis per noctem :
   4117 Numbers	Num	4	14	15	quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem, et dicant :
   4118 Numbers	Num	4	14	16	Non poterat introducere populum in terram pro qua juraverat : idcirco occidit eos in solitudine ?
   4119 Numbers	Num	4	14	17	Magnificetur ergo fortitudo Domini sicut jurasti, dicens :
   4120 Numbers	Num	4	14	18	Dominus patiens et multae misericordiae, auferens iniquitatem et scelera, nullumque innoxium derelinquens, qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem.
   4121 Numbers	Num	4	14	19	Dimitte, obsecro, peccatum populi hujus secundum magnitudinem misericordiae tuae, sicut propitius fuisti egredientibus de Aegypto usque ad locum istum.
   4122 Numbers	Num	4	14	20	Dixitque Dominus : Dimisi juxta verbum tuum.
   4123 Numbers	Num	4	14	21	Vivo ego : et implebitur gloria Domini universa terra.
   4124 Numbers	Num	4	14	22	Attamen omnes homines qui viderunt majestatem meam, et signa quae feci in Aegypto et in solitudine, et tentaverunt me jam per decem vices, nec obedierunt voci meae,
   4125 Numbers	Num	4	14	23	non videbunt terram pro qua juravi patribus eorum, nec quisquam ex illis qui detraxit mihi, intuebitur eam.
   4126 Numbers	Num	4	14	24	Servum meum Caleb, qui plenus alio spiritu secutus est me, inducam in terram hanc, quam circuivit ; et semen ejus possidebit eam.
   4127 Numbers	Num	4	14	25	Quoniam Amalecites et Chananaeus habitant in vallibus. Cras movete castra, et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri.
   4128 Numbers	Num	4	14	26	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   4129 Numbers	Num	4	14	27	Usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me ? querelas filiorum IsraŽl audivi.
   4130 Numbers	Num	4	14	28	Dic ergo eis : Vivo ego, ait Dominus : sicut locuti estis audiente me, sic faciam vobis.
   4131 Numbers	Num	4	14	29	In solitudine hac jacebunt cadavera vestra. Omnes qui numerati estis a viginti annis et supra, et murmurastis contra me,
   4132 Numbers	Num	4	14	30	non intrabitis terram, super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem, praeter Caleb filium Jephone, et Josue filium Nun.
   4133 Numbers	Num	4	14	31	Parvulos autem vestros, de quibus dixistis quod praedae hostibus forent, introducam, ut videant terram, quae vobis displicuit.
   4134 Numbers	Num	4	14	32	Vestra cadavera jacebunt in solitudine.
   4135 Numbers	Num	4	14	33	Filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta, et portabunt fornicationem vestram, donec consumantur cadavera patrum in deserto,
   4136 Numbers	Num	4	14	34	juxta numerum quadraginta dierum, quibus considerastis terram : annus pro die imputabitur. Et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras, et scietis ultionem meam :
   4137 Numbers	Num	4	14	35	quoniam sicut locutus sum, ita faciam omni multitudini huic pessimae, quae consurrexit adversum me : in solitudine hac deficiet, et morietur.
   4138 Numbers	Num	4	14	36	Igitur omnes viri, quos miserat Moyses ad contemplandam terram, et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem, detrahentes terrae quod esset mala,
   4139 Numbers	Num	4	14	37	mortui sunt atque percussi in conspectu Domini.
   4140 Numbers	Num	4	14	38	Josue autem filius Nun, et Caleb filius Jephone, vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram.
   4141 Numbers	Num	4	14	39	Locutusque est Moyses universa verba haec ad omnes filios IsraŽl, et luxit populus nimis.
   4142 Numbers	Num	4	14	40	Et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis, atque dixerunt : Parati sumus ascendere ad locum, de quo Dominus locutus est : quia peccavimus.
   4143 Numbers	Num	4	14	41	Quibus Moyses : Cur, inquit, transgredimini verbum Domini, quod vobis non cedet in prosperum ?
   4144 Numbers	Num	4	14	42	nolite ascendere : non enim est Dominus vobiscum : ne corruatis coram inimicis vestris.
   4145 Numbers	Num	4	14	43	Amalecites et Chananaeus ante vos sunt, quorum gladio corruetis, eo quod nolueritis acquiescere Domino : nec erit Dominus vobiscum.
   4146 Numbers	Num	4	14	44	At illi contenebrati ascenderunt in verticem montis. Arca autem testamenti Domini et Moyses non recesserunt de castris.
   4147 Numbers	Num	4	14	45	Descenditque Amalecites et Chananaeus, qui habitabat in monte : et percutiens eos atque concidens, persecutus est eos usque Horma.
   4148 Numbers	Num	4	15	1	Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   4149 Numbers	Num	4	15	2	Loquere ad filios IsraŽl, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestrae, quam ego dabo vobis,
   4150 Numbers	Num	4	15	3	et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus :
   4151 Numbers	Num	4	15	4	offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similae, decimam partem ephi, conspersae oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin :
   4152 Numbers	Num	4	15	5	et vinum ad liba fundenda ejusdem mensurae dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos
   4153 Numbers	Num	4	15	6	et arietes erit sacrificium similae duarum decimarum, quae conspersa sit oleo tertiae partis hin :
   4154 Numbers	Num	4	15	7	et vinum ad libamentum tertiae partis ejusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino.
   4155 Numbers	Num	4	15	8	Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas,
   4156 Numbers	Num	4	15	9	dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo, quod habeat medium mensurae hin :
   4157 Numbers	Num	4	15	10	et vinum ad liba fundenda ejusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino.
   4158 Numbers	Num	4	15	11	Sic facies
   4159 Numbers	Num	4	15	12	per singulos boves et arietis et agnos et haedos.
   4160 Numbers	Num	4	15	13	Tam indigenae quam peregrini
   4161 Numbers	Num	4	15	14	eodem ritu offerent sacrificia.
   4162 Numbers	Num	4	15	15	Unum praeceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terrae.
   4163 Numbers	Num	4	15	16	Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   4164 Numbers	Num	4	15	17	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos :
   4165 Numbers	Num	4	15	18	Cum veneritis in terram, quam dabo vobis,
   4166 Numbers	Num	4	15	19	et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino
   4167 Numbers	Num	4	15	20	de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis,
   4168 Numbers	Num	4	15	21	ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.
   4169 Numbers	Num	4	15	22	Quod si per ignorantiam praeterieritis quidquam horum, quae locutus est Dominus ad Moysen,
   4170 Numbers	Num	4	15	23	et mandavit per eum ad vos, a die qua coepit jubere et ultra,
   4171 Numbers	Num	4	15	24	oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificum ejus ac liba, ut caeremoniae postulant, hircumque pro peccato :
   4172 Numbers	Num	4	15	25	et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum IsraŽl, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo :
   4173 Numbers	Num	4	15	26	et dimittetur universae plebi filiorum IsraŽl, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam.
   4174 Numbers	Num	4	15	27	Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo :
   4175 Numbers	Num	4	15	28	et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi.
   4176 Numbers	Num	4	15	29	Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes.
   4177 Numbers	Num	4	15	30	Anima vero, quae per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo :
   4178 Numbers	Num	4	15	31	verbum enim Domini contempsit, et praeceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.
   4179 Numbers	Num	4	15	32	Factum est autem, cum essent filii IsraŽl in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati,
   4180 Numbers	Num	4	15	33	obtulerunt eum Moysi et Aaron et universae multitudini.
   4181 Numbers	Num	4	15	34	Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent.
   4182 Numbers	Num	4	15	35	Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra.
   4183 Numbers	Num	4	15	36	Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut praeceperat Dominus.
   4184 Numbers	Num	4	15	37	Dixit quoque Dominus ad Moysen :
   4185 Numbers	Num	4	15	38	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas :
   4186 Numbers	Num	4	15	39	quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes,
   4187 Numbers	Num	4	15	40	sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.
   4188 Numbers	Num	4	15	41	Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut essem Deus vester.
   4189 Numbers	Num	4	16	1	Ecce autem Core filius Isaar, filii Caath, filii Levi, et Dathan atque Abiron filii Eliab, Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben,
   4190 Numbers	Num	4	16	2	surrexerunt contra Moysen, aliique filiorum IsraŽl ducenti quinquaginta viri proceres synagogae, et qui tempore concilii per nomina vocabantur.
   4191 Numbers	Num	4	16	3	Cumque stetissent adversum Moysen et Aaron, dixerunt : Sufficiat vobis, quia omnis multitudo sanctorum est, et in ipsis est Dominus : cur elevamini super populum Domini ?
   4192 Numbers	Num	4	16	4	Quod cum audisset Moyses, cecidit pronus in faciem :
   4193 Numbers	Num	4	16	5	locutusque ad Core et ad omnem multitudinem : Mane, inquit, notum faciet Dominus qui ad se pertineant, et sanctos applicabit sibi : et quos elegerit, appropinquabunt ei.
   4194 Numbers	Num	4	16	6	Hoc igitur facite : tollat unusquisque thuribula sua, tu Core, et omne concilium tuum :
   4195 Numbers	Num	4	16	7	et hausto cras igne, ponite desuper thymiama coram Domino : et quemcumque elegerit, ipse erit sanctus : multum erigimini filii Levi.
   4196 Numbers	Num	4	16	8	Dixitque rursum ad Core : Audite, filii Levi :
   4197 Numbers	Num	4	16	9	num parum vobis est quod separavit vos Deus IsraŽl ab omni populo, et junxit sibi, ut serviretis ei in cultu tabernaculi, et staretis coram frequentia populi, et ministraretis ei ?
   4198 Numbers	Num	4	16	10	idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi, ut vobis etiam sacerdotium vindicetis,
   4199 Numbers	Num	4	16	11	et omnis globus tuus stet contra Dominum ? quid est enim Aaron ut murmuretis contra eum ?
   4200 Numbers	Num	4	16	12	Misit ergo Moyses ut vocaret Dathan et Abiron filios Eliab. Qui responderunt : Non venimus.
   4201 Numbers	Num	4	16	13	Numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra, quae lacte et melle manabat, ut occideres in deserto, nisi et dominatus fueris nostri ?
   4202 Numbers	Num	4	16	14	Revera induxisti nos in terram, quae fluit rivis lactis et mellis, et dedisti nobis possessiones agrorum et vinearum : an et oculos nostros vis eruere ? non venimus.
   4203 Numbers	Num	4	16	15	Iratusque Moyses valde, ait ad Dominum : Ne respicias sacrificia eorum : tu scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis, nec afflixerim quempiam eorum.
   4204 Numbers	Num	4	16	16	Dixitque ad Core : Tu, et omnis congregatio tua, state seorsum coram Domino, et Aaron die crastino separatim.
   4205 Numbers	Num	4	16	17	Tollite singuli thuribula vestra, et ponite super ea incensum, offerentes Domino ducenta quinquaginta thuribula : Aaron quoque teneat thuribulum suum.
   4206 Numbers	Num	4	16	18	Quod cum fecissent, stantibus Moyses et Aaron,
   4207 Numbers	Num	4	16	19	et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium tabernaculi, apparuit cunctis gloria Domini.
   4208 Numbers	Num	4	16	20	Locutusque Dominus ad Moysen et Aaron, ait :
   4209 Numbers	Num	4	16	21	Separamini de medio congregationis hujus, ut eos repente disperdam.
   4210 Numbers	Num	4	16	22	Qui ceciderunt proni in faciem, atque dixerunt : Fortissime Deus spirituum universae carnis, num uno peccante, contra omnes ira tua desaeviet ?
   4211 Numbers	Num	4	16	23	Et ait Dominus ad Moysen :
   4212 Numbers	Num	4	16	24	Praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et Abiron.
   4213 Numbers	Num	4	16	25	Surrexitque Moyses, et abiit ad Dathan et Abiron : et sequentibus eum senioribus IsraŽl,
   4214 Numbers	Num	4	16	26	dixit ad turbam : Recedite a tabernaculis hominum impiorum, et nolite tangere quae ad eos pertinent, ne involvamini in peccatis eorum.
   4215 Numbers	Num	4	16	27	Cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum, Dathan et Abiron egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis, omnique frequentia.
   4216 Numbers	Num	4	16	28	Et ait Moyses : In hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa quae cernitis, et non ex proprio ea corde protulerim :
   4217 Numbers	Num	4	16	29	si consueta hominum morte interierint, et visitaverit eos plaga, qua et ceteri visitari solent, non misit me Dominus :
   4218 Numbers	Num	4	16	30	sin autem novam rem fecerit Dominus, ut aperiens terra os suum deglutiat eos et omnia quae ad illos pertinent, descenderintque viventes in infernum, scietis quod blasphemaverint Dominum.
   4219 Numbers	Num	4	16	31	Confestim igitur ut cessavit loqui, dirupta est terra sub pedibus eorum :
   4220 Numbers	Num	4	16	32	et aperiens os suum, devoravit illos cum tabernaculis suis et universa substantia eorum,
   4221 Numbers	Num	4	16	33	descenderuntque vivi in infernum operti humo, et perierunt de medio multitudinis.
   4222 Numbers	Num	4	16	34	At vero omnis IsraŽl, qui stabat per gyrum, fugit ad clamorem pereuntium, dicens : Ne forte et nos terra deglutiat.
   4223 Numbers	Num	4	16	35	Sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros, qui offerebant incensum.
   4224 Numbers	Num	4	16	36	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4225 Numbers	Num	4	16	37	Praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdoti ut tollat thuribula quae jacent in incendio, et ignem huc illucque dispergat : quoniam sanctificata sunt
   4226 Numbers	Num	4	16	38	in mortibus peccatorum : producatque ea in laminas, et affigat altari, eo quod oblatum sit in eis incensum Domino, et sanctificata sint, ut cernant ea pro signo et monimento filii IsraŽl.
   4227 Numbers	Num	4	16	39	Tulit ergo Eleazar sacerdos thuribula aenea, in quibus obtulerant hi quos incendium devoravit, et produxit ea in laminas, affigens altari :
   4228 Numbers	Num	4	16	40	ut haberent postea filii IsraŽl, quibus commonerentur ne quis accedat alienigena, et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum Domino, ne patiatur sicut passus est Core, et omnis congregatio ejus, loquente Domino ad Moysen.
   4229 Numbers	Num	4	16	41	Murmuravit autem omnis multitudo filiorum IsraŽl sequenti die contra Moysen et Aaron, dicens : Vos interfecistis populum Domini.
   4230 Numbers	Num	4	16	42	Cumque oriretur seditio, et tumultus incresceret,
   4231 Numbers	Num	4	16	43	Moyses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis. Quod, postquam ingressi sunt, operuit nubes, et apparuit gloria Domini.
   4232 Numbers	Num	4	16	44	Dixitque Dominus ad Moysen :
   4233 Numbers	Num	4	16	45	Recedite de medio hujus multitudinis, etiam nunc delebo eos. Cumque jacerent in terra,
   4234 Numbers	Num	4	16	46	dixit Moyses ad Aaron : Tolle thuribulum, et hausto igne de altari, mitte incensum desuper, pergens cito ad populum, ut roges pro eis : jam enim egressa est ira a Domino, et plaga desaevit.
   4235 Numbers	Num	4	16	47	Quod cum fecisset Aaron, et cucurrisset ad mediam multitudinem, quam jam vastabat incendium, obtulit thymiama :
   4236 Numbers	Num	4	16	48	et stans inter mortuos ac viventes, pro populo deprecatus est, et plaga cessavit.
   4237 Numbers	Num	4	16	49	Fuerunt autem qui percussi sunt, quatuordecim millia hominum, et septingenti, absque his qui perierant in seditione Core.
   4238 Numbers	Num	4	16	50	Reversusque est Aaron ad Moysen ad ostium tabernaculi foederis postquam quievit interitus.
   4239 Numbers	Num	4	17	1	Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
   4240 Numbers	Num	4	17	2	Loquere ad filios IsraŽl, et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas, a cunctis principibus tribuum, virgas duodecim, et uniuscujusque nomen superscribes virgae suae.
   4241 Numbers	Num	4	17	3	Nomen autem Aaron erit in tribu Levi, et una virga cunctas seorsum familias continebit :
   4242 Numbers	Num	4	17	4	ponesque eas in tabernaculo foederis coram testimonio, ubi loquar ad te.
   4243 Numbers	Num	4	17	5	Quem ex his elegero, germinabit virga ejus : et cohibebo a me querimonias filiorum IsraŽl, quibus contra vos murmurant.
   4244 Numbers	Num	4	17	6	Locutusque est Moyses ad filios IsraŽl : et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus : fueruntque virgae duodecim absque virga Aaron.
   4245 Numbers	Num	4	17	7	Quas cum posuisset Moyses coram Domino in tabernaculo testimonii,
   4246 Numbers	Num	4	17	8	sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi : et turgentibus gemmis eruperant flores, qui, foliis dilatatis, in amygdalas deformati sunt.
   4247 Numbers	Num	4	17	9	Protulit ergo Moyses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios IsraŽl : videruntque, et receperunt singuli virgas suas.
   4248 Numbers	Num	4	17	10	Dixitque Dominus ad Moysen : Refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii, ut servetur ibi in signum rebellium filiorum IsraŽl, et quiescant querelae eorum a me, ne moriantur.
   4249 Numbers	Num	4	17	11	Fecitque Moyses sicut praeceperat Dominus.
   4250 Numbers	Num	4	17	12	Dixerunt autem filii IsraŽl ad Moysen : Ecce consumpti sumus, omnes perivimus.
   4251 Numbers	Num	4	17	13	Quicumque accedit ad tabernaculum Domini, moritur. Num usque ad internecionem cuncti delendi sumus ?
   4252 Numbers	Num	4	18	1	Dixitque Dominus ad Aaron : Tu, et filii tui, et domus patris tui tecum, portabitis iniquitatem sanctuarii : et tu et filii tui simul sustinebitis peccata sacerdotii vestri.
   4253 Numbers	Num	4	18	2	Sed et fratres tuos de tribu Levi, et sceptrum patris tui sume tecum, praestoque sint, et ministrent tibi : tu autem et filii tui ministrabitis in tabernaculo testimonii.
   4254 Numbers	Num	4	18	3	Excubabuntque Levitae ad praecepta tua, et ad cuncta opera tabernaculi : ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et ad altare non accedant, ne et illi moriantur, et vos pereatis simul.
   4255 Numbers	Num	4	18	4	Sint autem tecum, et excubent in custodiis tabernaculi, et in omnibus caeremoniis ejus. Alienigena non miscebitur vobis.
   4256 Numbers	Num	4	18	5	Excubate in custodia sanctuarii, et in ministerio altaris : ne oriatur indignatio super filios IsraŽl.
   4257 Numbers	Num	4	18	6	Ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum IsraŽl, et tradidi donum Domino, ut serviant in ministeriis tabernaculi ejus.
   4258 Numbers	Num	4	18	7	Tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum : et omnia quae ad cultum altaris pertinent, et intra velum sunt, per sacerdotes administrabuntur : si quis externus accesserit, occidetur.
   4259 Numbers	Num	4	18	8	Locutusque est Dominus ad Aaron : Ecce dedi tibi custodiam primitiarum mearum. Omnia quae sanctificantur a filiis IsraŽl, tradidi tibi et filiis tuis pro officio sacerdotali legitima sempiterna.
   4260 Numbers	Num	4	18	9	Haec ergo accipies de his, quae sanctificantur et oblata sunt Domino. Omnis oblatio, et sacrificium, et quidquid pro peccato atque delicto redditur mihi, et cedit in Sancta sanctorum, tuum erit, et filiorum tuorum.
   4261 Numbers	Num	4	18	10	In sanctuario comedes illud : mares tantum edent ex eo, quia consecratum est tibi.
   4262 Numbers	Num	4	18	11	Primitias autem, quas voverint et obtulerint filii IsraŽl, tibi dedi, et filiis tuis, ac filiabus tuis, jure perpetuo : qui mundus est in domo tua, vescetur eis.
   4263 Numbers	Num	4	18	12	Omnem medullam olei, et vini, ac frumenti, quidquid offerunt primitiarum Domino, tibi dedi.
   4264 Numbers	Num	4	18	13	Universa frugum initia, quas gignit humus, et Domino deportantur, cedent in usus tuos : qui mundus est in domo tua, vescetur eis.
   4265 Numbers	Num	4	18	14	Omne quod ex voto reddiderint filii IsraŽl, tuum erit.
   4266 Numbers	Num	4	18	15	Quidquid primum erumpit e vulva cunctae carnis, quam offerunt Domino, sive ex hominibus, sive de pecoribus fuerit, tui juris erit : ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias, et omne animal quod immundum est redimi facias,
   4267 Numbers	Num	4	18	16	cujus redemptio erit post unum mensem, siclis argenti quinque, pondere sanctuarii. Siclus viginti obolos habet.
   4268 Numbers	Num	4	18	17	Primogenitum autem bovis, et ovis, et caprae, non facies redimi, quia sanctificata sunt Domino. Sanguinem tantum eorum fundes super altare, et adipes adolebis in suavissimum odorem Domino.
   4269 Numbers	Num	4	18	18	Carnes vero in usum tuum cedent, sicut pectusculum consecratum, et armus dexter : tua erunt.
   4270 Numbers	Num	4	18	19	Omnes primitias sanctuarii, quas offerunt filii IsraŽl Domino, tibi dedi, et filiis, ac filiabus tuis, jure perpetuo. Pactum salis est sempiternum coram Domino, tibi ac filiis tuis.
   4271 Numbers	Num	4	18	20	Dixitque Dominus ad Aaron : In terra eorum nihil possidebitis, nec habebitis partem inter eos : ego pars et haereditas tua in medio filiorum IsraŽl.
   4272 Numbers	Num	4	18	21	Filiis autem Levi dedi omnes decimas IsraŽlis in possessionem, pro ministerio, quo serviunt mihi in tabernaculo foederis :
   4273 Numbers	Num	4	18	22	ut non accedant ultra filii IsraŽl ad tabernaculum, nec committant peccatum mortiferum,
   4274 Numbers	Num	4	18	23	solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus, et portantibus peccata populi. Legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Nihil aliud possidebunt,
   4275 Numbers	Num	4	18	24	decimarum oblatione contenti, quas in usus eorum et necessaria separavi.
   4276 Numbers	Num	4	18	25	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4277 Numbers	Num	4	18	26	Praecipe Levitis, atque denuntia : Cum acceperitis a filiis IsraŽl decimas, quas dedi vobis, primitias earum offerte Domino, id est, decimam partem decimae,
   4278 Numbers	Num	4	18	27	ut reputetur vobis in oblationem primitivorum, tam de areis quam de torcularibus :
   4279 Numbers	Num	4	18	28	et universis quorum accipitis primitias, offerte Domino, et date Aaron sacerdoti.
   4280 Numbers	Num	4	18	29	Omnia quae offeretis ex decimis, et in donaria Domini separabitis, optima et electa erunt.
   4281 Numbers	Num	4	18	30	Dicesque ad eos : Si praeclara et meliora quaeque obtuleritis ex decimis, reputabitur vobis quasi de area, et torculari dederitis primitias :
   4282 Numbers	Num	4	18	31	et comedetis eas in omnibus locis vestris, tam vos quam familiae vestrae : quia pretium est pro ministerio, quo servitis in tabernaculo testimonii.
   4283 Numbers	Num	4	18	32	Et non peccabitis super hoc, egregia vobis et pinguia reservantes, ne polluatis oblationes filiorum IsraŽl, et moriamini.
   4284 Numbers	Num	4	19	1	Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
   4285 Numbers	Num	4	19	2	Ista est religio victimae, quam constituit Dominus. Praecipe filiis IsraŽl, ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae, in qua nulla sit macula, nec portaverit jugum :
   4286 Numbers	Num	4	19	3	tradetisque eam Eleazaro sacerdoti, qui eductam extra castra, immolabit in conspectu omnium :
   4287 Numbers	Num	4	19	4	et tingens digitum in sanguine ejus, asperget contra fores tabernaculi septem vicibus,
   4288 Numbers	Num	4	19	5	comburetque eam cunctis videntibus, tam pelle et carnibus ejus quam sanguine et fimo flammae traditis.
   4289 Numbers	Num	4	19	6	Lignum quoque cedrinum, et hyssopum, coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam, quae vaccam vorat.
   4290 Numbers	Num	4	19	7	Et tunc demum, lotis vestibus et corpore suo, ingredietur in castra, commaculatusque erit usque ad vesperum.
   4291 Numbers	Num	4	19	8	Sed et ille qui combusserit eam, lavabit vestimenta sua et corpus, et immundus erit usque ad vesperum.
   4292 Numbers	Num	4	19	9	Colliget autem vir mundus cineres vaccae, et effundet eos extra castra in loco purissimo, ut sint multitudini filiorum IsraŽl in custodiam, et in aquam aspersionis : quia pro peccato vacca combusta est.
   4293 Numbers	Num	4	19	10	Cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua, immundus erit usque ad vesperum. Habebunt hoc filii IsraŽl, et advenae qui habitant inter eos, sanctum jure perpetuo.
   4294 Numbers	Num	4	19	11	Qui tetigerit cadaver hominis, et propter hoc septem diebus fuerit immundus,
   4295 Numbers	Num	4	19	12	aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo, et sic mundabitur. Si die tertio aspersus non fuerit, septimo non poterit emundari.
   4296 Numbers	Num	4	19	13	Omnis qui tetigerit humanae animae morticinum, et aspersus hac commistione non fuerit, polluet tabernaculum Domini et peribit ex IsraŽl : quia aqua expiationis non est aspersus, immundus erit, et manebit spurcitia ejus super eum.
   4297 Numbers	Num	4	19	14	Ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo : omnes qui ingrediuntur tentorium illius, et universa vasa quae ibi sunt, polluta erunt septem diebus.
   4298 Numbers	Num	4	19	15	Vas, quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper, immundum erit.
   4299 Numbers	Num	4	19	16	Si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis, aut per se mortui, sive os illius, vel sepulchrum, immundus erit septem diebus.
   4300 Numbers	Num	4	19	17	Tollentque de cineribus combustionis atque peccati, et mittent aquas vivas super eos in vas :
   4301 Numbers	Num	4	19	18	in quibus cum homo mundus tinxerit hyssopum, asperget ex eo omne tentorium, et cunctam supellectilem, et homines hujuscemodi contagione pollutos :
   4302 Numbers	Num	4	19	19	atque hoc modo mundus lustrabit immundum tertio et septimo die : expiatusque die septimo, lavabit et se et vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum.
   4303 Numbers	Num	4	19	20	Si quis hoc ritu non fuerit expiatus, peribit anima illius de medio ecclesiae : quia sanctuarium Domini polluit, et non est aqua lustrationis aspersus.
   4304 Numbers	Num	4	19	21	Erit hoc praeceptum legitimum sempiternum. Ipse quoque qui aspergit aquas, lavabit vestimenta sua. Omnis qui tetigerit aquas expiationis, immundus erit usque ad vesperum.
   4305 Numbers	Num	4	19	22	Quidquid tetigerit immundus, immundum faciet : et anima, quae horum quippiam tetigerit, immunda erit usque ad vesperum.
   4306 Numbers	Num	4	20	1	Veneruntque filii IsraŽl et omnis multitudo in desertum Sin, mense primo, et mansit populus in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem loco.
   4307 Numbers	Num	4	20	2	Cumque indigeret aqua populus, convenerunt adversum Moysen et Aaron :
   4308 Numbers	Num	4	20	3	et versi in seditionem, dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros coram Domino.
   4309 Numbers	Num	4	20	4	Cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ?
   4310 Numbers	Num	4	20	5	quare nos fecistis ascendere de Aegypto, et adduxistis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper et aquam non habet ad bibendum ?
   4311 Numbers	Num	4	20	6	Ingressusque Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum foederis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi clamorem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fontem aquae vivae, ut satiati, cesset murmuratio eorum. Et apparuit gloria Domini super eos.
   4312 Numbers	Num	4	20	7	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4313 Numbers	Num	4	20	8	Tolle virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis multitudo et jumenta ejus.
   4314 Numbers	Num	4	20	9	Tulit igitur Moyses virgam, quae erat in conspectu Domini, sicut praeceperat ei,
   4315 Numbers	Num	4	20	10	congregata multitudine ante petram : dixitque eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac vobis aquam poterimus ejicere ?
   4316 Numbers	Num	4	20	11	Cumque elevasset Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egressae sunt aquae largissimae, ita ut populus biberet et jumenta.
   4317 Numbers	Num	4	20	12	Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis IsraŽl, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis.
   4318 Numbers	Num	4	20	13	Haec est aqua contradictionis, ubi jurgati sunt filii IsraŽl contra Dominum, et sanctificatus est in eis.
   4319 Numbers	Num	4	20	14	Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem Edom, qui dicerent : Haec mandat frater tuus IsraŽl : Nosti omnem laborem qui apprehendit nos,
   4320 Numbers	Num	4	20	15	quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum, et habitaverimus ibi multo tempore, afflixerintque nos Aegyptii, et patres nostros :
   4321 Numbers	Num	4	20	16	et quomodo clamaverimus ad Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui eduxerit nos de Aegypto. Ecce in urbe Cades, quae est in extremis finibus tuis, positi,
   4322 Numbers	Num	4	20	17	obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros, nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis : sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad sinistram declinantes, donec transeamus terminos tuos.
   4323 Numbers	Num	4	20	18	Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin armatus occurram tibi.
   4324 Numbers	Num	4	20	19	Dixeruntque filii IsraŽl : Per tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas, nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus.
   4325 Numbers	Num	4	20	20	At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus est obvius, cum infinita multitudo, et manu forti,
   4326 Numbers	Num	4	20	21	nec voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo IsraŽl.
   4327 Numbers	Num	4	20	22	Cumque castra movissent de Cades, venerunt in montem Hor, qui est in finibus terrae Edom :
   4328 Numbers	Num	4	20	23	ubi locutus est Dominus ad Moysen :
   4329 Numbers	Num	4	20	24	Pergat, inquit, Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram, quam dedi filiis IsraŽl, eo quod incredulus fuerit ori meo, ad aquas contradictionis.
   4330 Numbers	Num	4	20	25	Tolle Aaron et filium ejus cum eo, et duces eos in montem Hor.
   4331 Numbers	Num	4	20	26	Cumque nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi.
   4332 Numbers	Num	4	20	27	Fecit Moyses ut praeceperat Dominus : et ascenderunt in montem Hor coram omni multitudine.
   4333 Numbers	Num	4	20	28	Cumque Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum filium ejus.
   4334 Numbers	Num	4	20	29	Illo mortuo in montis supercilio, descendit cum Eleazaro.
   4335 Numbers	Num	4	20	30	Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas.
   4336 Numbers	Num	4	21	1	Quod cum audisset Chananaeus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet IsraŽl per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo praedam.
   4337 Numbers	Num	4	21	2	At IsraŽl voto se Domino obligans, ait : Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus.
   4338 Numbers	Num	4	21	3	Exaudivitque Dominus preces IsraŽl, et tradidit Chananaeum, quem ille interfecit subversis urbibus ejus : et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema.
   4339 Numbers	Num	4	21	4	Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quae ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et taedere coepit populum itineris ac laboris :
   4340 Numbers	Num	4	21	5	locutusque contra Deum et Moysen, ait : Cur eduxisti nos de Aegypto, ut moreremur in solitudine ? deest panis, non sunt aquae : anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo.
   4341 Numbers	Num	4	21	6	Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum,
   4342 Numbers	Num	4	21	7	venerunt ad Moysen, atque dixerunt : Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te : ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo,
   4343 Numbers	Num	4	21	8	et locutus est Dominus ad eum : Fac serpentem aeneum, et pone eum pro signo : qui percussus aspexerit eum, vivet.
   4344 Numbers	Num	4	21	9	Fecit ergo Moyses serpentem aeneum, et posuit eum pro signo : quem cum percussi aspicerent, sanabantur.
   4345 Numbers	Num	4	21	10	Profectique filii IsraŽl castrametati sunt in Oboth.
   4346 Numbers	Num	4	21	11	Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine quae respicit Moab contra orientalem plagam.
   4347 Numbers	Num	4	21	12	Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared.
   4348 Numbers	Num	4	21	13	Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, quae est in deserto, et prominet in finibus Amorrhaei. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrhaeos.
   4349 Numbers	Num	4	21	14	Unde dicitur in libro bellorum Domini : [Sicut fecit in mari Rubro, sic faciet in torrentibus Arnon.
   4350 Numbers	Num	4	21	15	Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar, et recumberent in finibus Moabitarum.]
   4351 Numbers	Num	4	21	16	Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen : Congrega populum, et dabo ei aquam.
   4352 Numbers	Num	4	21	17	Tunc cecinit IsraŽl carmen istud : [Ascendat puteus.] Concinebant :
   4353 Numbers	Num	4	21	18	[Puteus, quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis, et in baculis suis.] De solitudine, Matthana.
   4354 Numbers	Num	4	21	19	De Matthana in Nahaliel : de Nahaliel in Bamoth.
   4355 Numbers	Num	4	21	20	De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum.
   4356 Numbers	Num	4	21	21	Misit autem IsraŽl nuntios ad Sehon regem Amorrhaeorum, dicens :
   4357 Numbers	Num	4	21	22	Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam : non declinabimus in agros et vineas ; non bibemus aquas ex puteis : via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos.
   4358 Numbers	Num	4	21	23	Qui concedere noluit ut transiret IsraŽl per fines suos : quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum.
   4359 Numbers	Num	4	21	24	A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon : quia forti praesidio tenebantur termini Ammonitarum.
   4360 Numbers	Num	4	21	25	Tulit ergo IsraŽl omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhaei, in Hesebon scilicet, et viculis ejus.
   4361 Numbers	Num	4	21	26	Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrhaei, qui pugnavit contra regem Moab : et tulit omnem terram, quae ditionis illius fuerat usque Arnon.
   4362 Numbers	Num	4	21	27	Idcirco dicitur in proverbio : [Venite in Hesebon : aedificetur, et construatur civitas Sehon :
   4363 Numbers	Num	4	21	28	ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon, et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon.
   4364 Numbers	Num	4	21	29	Vae tibi Moab ; peristi popule Chamos. Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrhaeorum Sehon.
   4365 Numbers	Num	4	21	30	Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon : lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.]
   4366 Numbers	Num	4	21	31	Habitavit itaque IsraŽl in terra Amorrhaei.
   4367 Numbers	Num	4	21	32	Misitque Moyses qui explorarent Jazer : cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores.
   4368 Numbers	Num	4	21	33	Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai.
   4369 Numbers	Num	4	21	34	Dixitque Dominus ad Moysen : Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus : faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrhaeorum habitatori Hesebon.
   4370 Numbers	Num	4	21	35	Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius.
   4371 Numbers	Num	4	22	1	Profectique castrametati sunt in campestribus Moab, ubi trans Jordanem Jericho sita est.
   4372 Numbers	Num	4	22	2	Videns autem Balac filius Sephor omnia quae fecerat IsraŽl Amorrhaeo,
   4373 Numbers	Num	4	22	3	et quod pertimuissent eum Moabitae, et impetum ejus ferre non possent,
   4374 Numbers	Num	4	22	4	dixit ad majores natu Madian : Ita delebit hic populus omnes, qui in nostris finibus commorantur, quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere. Ipse erat eo tempore rex in Moab.
   4375 Numbers	Num	4	22	5	Misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum, qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon, ut vocarent eum, et dicerent : Ecce egressus est populus ex Aegypto, qui operuit superficiem terrae, sedens contra me.
   4376 Numbers	Num	4	22	6	Veni igitur, et maledic populo huic, quia fortior me est : si quomodo possim percutere et ejicere eum de terra mea. Novi enim quod benedictus sit cui benedixeris, et maledictus in quem maledicta congesseris.
   4377 Numbers	Num	4	22	7	Perrexeruntque seniores Moab, et majores natu Madian, habentes divinationis pretium in manibus. Cumque venissent ad Balaam, et narrassent ei omnia verba Balac,
   4378 Numbers	Num	4	22	8	ille respondit : Manete hic nocte, et respondebo quidquid mihi dixerit Dominus. Manentibus illis apud Balaam, venit Deus, et ait ad eum :
   4379 Numbers	Num	4	22	9	Quid sibi volunt homines isti apud te ?
   4380 Numbers	Num	4	22	10	Respondit : Balac filius Sephor rex Moabitarum misit ad me,
   4381 Numbers	Num	4	22	11	dicens : Ecce populus qui egressus est de Aegypto, operuit superficiem terrae : veni, et maledic ei, si quomodo possim pugnans abigere eum.
   4382 Numbers	Num	4	22	12	Dixitque Deus ad Balaam : Noli ire cum eis, neque maledicas populo : quia benedictus est.
   4383 Numbers	Num	4	22	13	Qui mane consurgens dixit ad principes : Ite in terram vestram, quia prohibuit me Dominus venire vobiscum.
   4384 Numbers	Num	4	22	14	Reversi principes dixerunt ad Balac : Noluit Balaam venire nobiscum.
   4385 Numbers	Num	4	22	15	Rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat, misit.
   4386 Numbers	Num	4	22	16	Qui cum venissent ad Balaam, dixerunt : Sic dicit Balac filius Sephor : Ne cuncteris venire ad me :
   4387 Numbers	Num	4	22	17	paratus sum honorare te, et quidquid volueris, dabo tibi : veni, et maledic populo isti.
   4388 Numbers	Num	4	22	18	Respondit Balaam : Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero immutare verbum Domini Dei mei, ut vel plus, vel minus loquar.
   4389 Numbers	Num	4	22	19	Obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte, et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus.
   4390 Numbers	Num	4	22	20	Venit ergo Deus ad Balaam nocte, et ait ei : Si vocare te venerunt homines isti, surge, et vade cum eis : ita dumtaxat, ut quod tibi praecepero, facias.
   4391 Numbers	Num	4	22	21	Surrexit Balaam mane, et strata asina sua profectus est cum eis.
   4392 Numbers	Num	4	22	22	Et iratus est Deus. Stetitque angelus Domini in via contra Balaam, qui insidebat asinae, et duos pueros habebat secum.
   4393 Numbers	Num	4	22	23	Cernens asina angelum stantem in via, evaginato gladio, avertit se de itinere, et ibat per agrum. Quam cum verberaret Balaam, et vellet ad semitam reducere,
   4394 Numbers	Num	4	22	24	stetit angelus in angustiis duarum maceriarum, quibus vineae cingebantur.
   4395 Numbers	Num	4	22	25	Quem videns asina, junxit se parieti, et attrivit sedentis pedem. At ille iterum verberabat eam :
   4396 Numbers	Num	4	22	26	et nihilominus angelus ad locum angustum transiens, ubi nec ad dexteram, nec ad sinistram poterat deviare, obvius stetit.
   4397 Numbers	Num	4	22	27	Cumque vidisset asina stantem angelum, concidit sub pedibus sedentis : qui iratus, vehementius caedebat fuste latera ejus.
   4398 Numbers	Num	4	22	28	Aperuitque Dominus os asinae, et locuta est : Quid feci tibi ? cur percutis me ecce jam tertio ?
   4399 Numbers	Num	4	22	29	Respondit Balaam : Quia commeruisti, et illusisti mihi : utinam haberem gladium, ut te percuterem !
   4400 Numbers	Num	4	22	30	Dixit asina : Nonne animal tuum sum, cui semper sedere consuevisti usque in praesentem diem ? dic quid simile umquam fecerim tibi. At ille ait : Numquam.
   4401 Numbers	Num	4	22	31	Protinus aperuit Dominus oculos Balaam, et vidit angelum stantem in via, evaginato gladio, adoravitque eum pronus in terram.
   4402 Numbers	Num	4	22	32	Cui angelus : Cur, inquit, tertio verberas asinam tuam ? ego veni ut adversarer tibi, quia perversa est via tua, mihique contraria :
   4403 Numbers	Num	4	22	33	et nisi asina declinasset de via, dans locum resistenti, te occidissem, et illa viveret.
   4404 Numbers	Num	4	22	34	Dixit Balaam : Peccavi, nesciens quod tu stares contra me : et nunc si displicet tibi ut vadam, revertar.
   4405 Numbers	Num	4	22	35	Ait angelus : Vade cum istis, et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris. Ivit igitur cum principibus.
   4406 Numbers	Num	4	22	36	Quod cum audisset Balac, egressus est in occursum ejus in oppido Moabitarum, quod situm est in extremis finibus Arnon.
   4407 Numbers	Num	4	22	37	Dixitque ad Balaam : Misi nuntios ut vocarent te : cur non statim venisti ad me ? an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo ?
   4408 Numbers	Num	4	22	38	Cui ille respondit : Ecce adsum : numquid loqui potero aliud, nisi quod Deus posuerit in ore meo ?
   4409 Numbers	Num	4	22	39	Perrexerunt ergo simul, et venerunt in urbem, quae in extremis regni ejus finibus erat.
   4410 Numbers	Num	4	22	40	Cumque occidisset Balac boves et oves, misit ad Balaam, et principes qui cum eo erant, munera.
   4411 Numbers	Num	4	22	41	Mane autem facto, duxit eum ad excelsa Baal, et intuitus est extremam partem populi.
   4412 Numbers	Num	4	23	1	Dixitque Balaam ad Balac : Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
   4413 Numbers	Num	4	23	2	Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram.
   4414 Numbers	Num	4	23	3	Dixitque Balaam ad Balac : Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi.
   4415 Numbers	Num	4	23	4	Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam : Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper.
   4416 Numbers	Num	4	23	5	Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait : Revertere ad Balac, et haec loqueris.
   4417 Numbers	Num	4	23	6	Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum :
   4418 Numbers	Num	4	23	7	assumptaque parabola sua, dixit : [De Aram adduxit me Balac rex Moabitarum, de montibus orientis : Veni, inquit, et maledic Jacob ; propera, et detestare IsraŽl.
   4419 Numbers	Num	4	23	8	Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus ? qua ratione detester, quem Dominus non detestatur ?
   4420 Numbers	Num	4	23	9	De summis silicibus videbo eum, et de collibus considerabo illum. Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur.
   4421 Numbers	Num	4	23	10	Quis dinumerare possit pulverem Jacob, et nosse numerum stirpis IsraŽl ? Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia.]
   4422 Numbers	Num	4	23	11	Dixitque Balac ad Balaam : Quid est hoc quod agis ? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis.
   4423 Numbers	Num	4	23	12	Cui ille respondit : Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus ?
   4424 Numbers	Num	4	23	13	Dixit ergo Balac : Veni mecum in alterum locum unde partem IsraŽl videas, et totum videre non possis : inde maledicito ei.
   4425 Numbers	Num	4	23	14	Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, aedificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete,
   4426 Numbers	Num	4	23	15	dixit ad Balac : Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam.
   4427 Numbers	Num	4	23	16	Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait : Revertere ad Balac, et haec loqueris ei.
   4428 Numbers	Num	4	23	17	Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac : Quid, inquit, locutus est Dominus ?
   4429 Numbers	Num	4	23	18	At ille, assumpta parabola sua, ait : [Sta, Balac, et ausculta ; audi, fili Sephor :
   4430 Numbers	Num	4	23	19	non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet ? locutus est, et non implebit ?
   4431 Numbers	Num	4	23	20	Ad benedicendum adductus sum : benedictionem prohibere non valeo.
   4432 Numbers	Num	4	23	21	Non est idolum in Jacob, nec videtur simulacrum in IsraŽl. Dominus Deus ejus cum eo est, et clangor victoriae regis in illo.
   4433 Numbers	Num	4	23	22	Deus eduxit illum de Aegypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis.
   4434 Numbers	Num	4	23	23	Non est augurium in Jacob, nec divinatio in IsraŽl : temporibus suis dicetur Jacob et IsraŽli quid operatus sit Deus.
   4435 Numbers	Num	4	23	24	Ecce populus ut leaena consurget, et quasi leo erigetur : non accubabit donec devoret praedam, et occisorum sanguinem bibat.]
   4436 Numbers	Num	4	23	25	Dixitque Balac ad Balaam : Nec maledicas ei, nec benedicas.
   4437 Numbers	Num	4	23	26	Et ille ait : Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem ?
   4438 Numbers	Num	4	23	27	Et ait Balac ad eum : Veni, et ducam te ad alium locum : si forte placeat Deo ut inde maledicas eis.
   4439 Numbers	Num	4	23	28	Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem,
   4440 Numbers	Num	4	23	29	dixit ei Balaam : Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
   4441 Numbers	Num	4	23	30	Fecit Balac ut Balaam dixerat : imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.
   4442 Numbers	Num	4	24	1	Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret IsraŽli, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium quaereret : sed dirigens contra desertum vultum suum,
   4443 Numbers	Num	4	24	2	et elevans oculos, vidit IsraŽl in tentoriis commorantem per tribus suas : et irruente in se spiritu Dei,
   4444 Numbers	Num	4	24	3	assumpta parabola, ait : [Dixit Balaam filius Beor : dixit homo, cujus obturatus est oculus :
   4445 Numbers	Num	4	24	4	dixit auditor sermonum Dei, qui visionem Omnipotentis intuitus est, qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus :
   4446 Numbers	Num	4	24	5	Quam pulchra tabernacula tua, Jacob, et tentoria tua, IsraŽl !
   4447 Numbers	Num	4	24	6	ut valles nemorosae, ut horti juxta fluvios irrigui, ut tabernacula quae fixit Dominus, quasi cedri prope aquas.
   4448 Numbers	Num	4	24	7	Fluet aqua de situla ejus, et semen illius erit in aquas multas. Tolletur propter Agag, rex ejus, et auferetur regnum illius.
   4449 Numbers	Num	4	24	8	Deus eduxit illum de Aegypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis. Devorabunt gentes hostes illius, ossaque eorum confringent, et perforabunt sagittis.
   4450 Numbers	Num	4	24	9	Accubans dormivit ut leo, et quasi leaena, quam suscitare nullus audebit. Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus : qui maledixerit, in maledictione reputabitur.]
   4451 Numbers	Num	4	24	10	Iratusque Balac contra Balaam, complosis manibus ait : Ad maledicendum inimicis meis vocavi te, quibus e contrario tertio benedixisti :
   4452 Numbers	Num	4	24	11	revertere ad locum tuum. Decreveram quidem magnifice honorare te, sed Dominus privavit te honore disposito.
   4453 Numbers	Num	4	24	12	Respondit Balaam ad Balac : Nonne nuntiis tuis, quos misisti ad me, dixi :
   4454 Numbers	Num	4	24	13	Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero praeterire sermonem Domini Dei mei, ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo : sed quidquid Dominus dixerit, hoc loquar ?
   4455 Numbers	Num	4	24	14	verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus populo huic faciat extremo tempore.
   4456 Numbers	Num	4	24	15	Sumpta igitur parabola, rursum ait : [Dixit Balaam filius Beor : dixit homo, cujus obturatus est oculus :
   4457 Numbers	Num	4	24	16	dixit auditor sermonum Dei, qui novit doctrinam Altissimi, et visiones Omnipotentis videt, qui cadens apertos habet oculos :
   4458 Numbers	Num	4	24	17	Videbo eum, sed non modo : intuebor illum, sed non prope. Orietur stella ex Jacob, et consurget virga de IsraŽl : et percutiet duces Moab, vastabitque omnes filios Seth.
   4459 Numbers	Num	4	24	18	Et erit Idumaea possessio ejus : haereditas Seir cedet inimicis suis : IsraŽl vero fortiter aget.
   4460 Numbers	Num	4	24	19	De Jacob erit qui dominetur, et perdat reliquias civitatis.]
   4461 Numbers	Num	4	24	20	Cumque vidisset Amalec, assumens parabolam, ait : [Principium gentium Amalec, cujus extrema perdentur.]
   4462 Numbers	Num	4	24	21	Vidit quoque Cinaeum : et assumpta parabola, ait : [Robustum quidem est habitaculum tuum : sed si in petra posueris nidum tuum,
   4463 Numbers	Num	4	24	22	et fueris electus de stirpe Cin, quamdiu poteris permanere ? Assur enim capiet te.]
   4464 Numbers	Num	4	24	23	Assumptaque parabola iterum locutus est : [Heu ! quis victurus est, quando ista faciet Deus ?
   4465 Numbers	Num	4	24	24	Venient in trieribus de Italia : superabunt Assyrios, vastabuntque Hebraeos, et ad extremum etiam ipsi peribunt.]
   4466 Numbers	Num	4	24	25	Surrexitque Balaam, et reversus est in locum suum : Balac quoque via, qua venerat, rediit.
   4467 Numbers	Num	4	25	1	Morabatur autem eo tempore IsraŽl in Settim, et fornicatus est populus cum filiabus Moab,
   4468 Numbers	Num	4	25	2	quae vocaverunt eos ad sacrificia sua. At ille comederunt et adoraverunt deos earum.
   4469 Numbers	Num	4	25	3	Initiatusque est IsraŽl Beelphegor : et iratus Dominus,
   4470 Numbers	Num	4	25	4	ait ad Moysen : Tolle cunctos principes populi, et suspende eos contra solem in patibulis, ut avertatur furor meus ab IsraŽl.
   4471 Numbers	Num	4	25	5	Dixitque Moyses ad judices IsraŽl : Occidat unusquisque proximos suos, qui initiati sunt Beelphegor.
   4472 Numbers	Num	4	25	6	Et ecce unus de filiis IsraŽl intravit coram fratribus suis ad scortum Madianitidem, vidente Moyse, et omni turba filiorum IsraŽl, qui flebant ante fores tabernaculi.
   4473 Numbers	Num	4	25	7	Quod cum vidisset Phinees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis, surrexit de medio multitudinis, et arrepto pugione,
   4474 Numbers	Num	4	25	8	ingressus est post virum IsraŽlitem in lupanar, et perfodit ambos simul, virum scilicet et mulierem in locis genitalibus. Cessavitque plaga a filiis IsraŽl :
   4475 Numbers	Num	4	25	9	et occisi sunt viginti quatuor millia hominum.
   4476 Numbers	Num	4	25	10	Dixitque Dominus ad Moysen :
   4477 Numbers	Num	4	25	11	Phinees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a filiis IsraŽl : quia zelo meo commotus est contra eos, ut non ipse delerem filios IsraŽl in zelo meo.
   4478 Numbers	Num	4	25	12	Idcirco loquere ad eum : Ecce do ei pacem foederis mei,
   4479 Numbers	Num	4	25	13	et erit tam ipsi quam semini ejus pactum sacerdotii sempiternum : quia zelatus est pro Deo suo, et expiavit scelus filiorum IsraŽl.
   4480 Numbers	Num	4	25	14	Erat autem nomen viri IsraŽlitae, qui occisus est cum Madianitide, Zambri filius Salu, dux de cognatione et tribu Simeonis.
   4481 Numbers	Num	4	25	15	Porro mulier Madianitis, quae pariter interfecta est, vocabatur Cozbi filia Sur principis nobilissimi Madianitarum.
   4482 Numbers	Num	4	25	16	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4483 Numbers	Num	4	25	17	Hostes vos sentiant Madianitae, et percutite eos :
   4484 Numbers	Num	4	25	18	quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos, et decepere insidiis per idolum Phogor, et Cozbi filiam ducis Madian sororem suam, quae percussa est in die plagae pro sacrilegio Phogor.
   4485 Numbers	Num	4	26	1	Postquam noxiorum sanguis effusus est, dixit Dominus ad Moysen et Eleazarum filium Aaron sacerdotem :
   4486 Numbers	Num	4	26	2	Numerate omnem summam filiorum IsraŽl a viginti annis et supra, per domos et cognationes suas, cunctos qui possunt ad bella procedere.
   4487 Numbers	Num	4	26	3	Locuti sunt itaque Moyses et Eleazar sacerdos, in campestribus Moab super Jordanem contra Jericho, ad eos qui erant
   4488 Numbers	Num	4	26	4	a viginti annis et supra, sicut Dominus imperaverat, quorum iste est numerus.
   4489 Numbers	Num	4	26	5	Ruben primogenitus IsraŽl : hujus filius, Henoch, a quo familia Henochitarum : et Phallu, a quo familia Phalluitarum :
   4490 Numbers	Num	4	26	6	et Hesron, a quo familia Hesronitarum : et Charmi, a quo familia Charmitarum.
   4491 Numbers	Num	4	26	7	Hae sunt familiae de stirpe Ruben : quarum numerus inventus est quadraginta tria millia, et septingenti triginta.
   4492 Numbers	Num	4	26	8	Filius Phallu, Eliab :
   4493 Numbers	Num	4	26	9	hujus filii, Namuel et Dathan et Abiron : isti sunt Dathan et Abiron principes populi, qui surrexerunt contra Moysen et Aaron in seditione Core, quando adversus Dominum rebellaverunt :
   4494 Numbers	Num	4	26	10	et aperiens terra os suum devoravit Core, morientibus plurimis, quando combussit ignis ducentos quinquaginta viros. Et factum est grande miraculum,
   4495 Numbers	Num	4	26	11	ut, Core pereunte, filii illius non perirent.
   4496 Numbers	Num	4	26	12	Filii Simeon per cognationes suas : Namuel, ab hoc familia Namuelitarum : Jamin, ab hoc familia Jaminitarum : Jachin, ab hoc familia Jachinitarum :
   4497 Numbers	Num	4	26	13	Zare, ab hoc familia Zareitarum : Saul, ab hoc familia Saulitarum.
   4498 Numbers	Num	4	26	14	Hae sunt familiae de stirpe Simeon, quarum omnis numerus fuit viginti duo millia ducenti.
   4499 Numbers	Num	4	26	15	Filii Gad per cognationes suas : Sephon, ab hoc familia Sephonitarum : Aggi, ab hoc familia Aggitarum : Suni, ab hoc familia Sunitarum :
   4500 Numbers	Num	4	26	16	Ozni, ab hoc familia Oznitarum : Her, ab hoc familia Heritarum :
   4501 Numbers	Num	4	26	17	Arod, ab hoc familia Aroditarum : Ariel, ab hoc familia Arielitarum.
   4502 Numbers	Num	4	26	18	Istae sunt familiae Gad, quarum omnis numerus fuit quadraginta millia quingenti.
   4503 Numbers	Num	4	26	19	Filii Juda, Her et Onan, qui ambo mortui sunt in terra Chanaan.
   4504 Numbers	Num	4	26	20	Fueruntque filii Juda per cognationes suas : Sela, a quo familia Selaitarum : Phares, a quo familia Pharesitarum : Zare, a quo familia Zareitarum.
   4505 Numbers	Num	4	26	21	Porro filii Phares : Hesron, a quo familia Hesronitarum : et Hamul, a quo familia Hamulitarum.
   4506 Numbers	Num	4	26	22	Istae sunt familiae Juda, quarum omnis numerus fuit septuaginta sex millia quingenti.
   4507 Numbers	Num	4	26	23	Filii Issachar per cognationes suas : Thola, a quo familia Tholaitarum : Phua, a quo familia Phuaitarum :
   4508 Numbers	Num	4	26	24	Jasub, a quo familia Jasubitarum : Semran, a quo familia Semranitarum.
   4509 Numbers	Num	4	26	25	Hae sunt cognationes Issachar, quarum numerus fuit sexaginta quatuor millia trecenti.
   4510 Numbers	Num	4	26	26	Filii Zabulon per cognationes suas : Sared, a quo familia Sareditarum : Elon, a quo familia Elonitarum : Jalel, a quo familia Jalelitarum.
   4511 Numbers	Num	4	26	27	Hae sunt cognationes Zabulon, quarum numerus fuit sexaginta millia quingenti.
   4512 Numbers	Num	4	26	28	Filii Joseph per cognationes suas, Manasse et Ephraim.
   4513 Numbers	Num	4	26	29	De Manasse ortus est Machir, a quo familia Machiritarum. Machir genuit Galaad, a quo familia Galaaditarum.
   4514 Numbers	Num	4	26	30	Galaad habuit filios : Jezer, a quo familia Jezeritarum : et Helec, a quo familia Helecitarum :
   4515 Numbers	Num	4	26	31	et Asriel, a quo familia Asrielitarum : et Sechem, a quo familia Sechemitarum :
   4516 Numbers	Num	4	26	32	et Semida, a quo familia Semidaitarum : et Hepher, a quo familia Hepheritarum.
   4517 Numbers	Num	4	26	33	Fuit autem Hepher pater Salphaad, qui filios non habebat, sed tantum filias : quarum ista sunt nomina : Maala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa.
   4518 Numbers	Num	4	26	34	Hae sunt familiae Manasse, et numerus earum quinquaginta duo millia septingenti.
   4519 Numbers	Num	4	26	35	Filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt hi : Suthala, a quo familia Suthalaitarum : Becher, a quo familia Becheritarum : Thehen, a quo familia Thehenitarum.
   4520 Numbers	Num	4	26	36	Porro filius Suthala fuit Heran, a quo familia Heranitarum.
   4521 Numbers	Num	4	26	37	Hae sunt cognationes filiorum Ephraim : quarum numerus fuit triginta duo millia quingenti.
   4522 Numbers	Num	4	26	38	Isti sunt filii Joseph per familias suas. Filii Benjamin in cognationibus suis : Bela, a quo familia Belaitarum : Asbel, a quo familia Asbelitarum : Ahiram, a quo familia Ahiramitarum :
   4523 Numbers	Num	4	26	39	Supham, a quo familia Suphamitarum : Hupham, a quo familia Huphamitarum.
   4524 Numbers	Num	4	26	40	Filii Bela : Hered, et NoŽman. De Hered, familia Hereditarum : de NoŽman, familia NoŽmanitarum.
   4525 Numbers	Num	4	26	41	Hi sunt filii Benjamin per cognationes suas : quorum numerus fuit quadraginta quinque millia sexcenti.
   4526 Numbers	Num	4	26	42	Filii Dan per cognationes suas : Suham, a quo familia Suhamitarum. Hae sunt cognationes Dan per familias suas.
   4527 Numbers	Num	4	26	43	Omnes fuere Suhamitae, quorum numerus erat sexaginta quatuor millia quadringenti.
   4528 Numbers	Num	4	26	44	Filii Aser per cognationes suas : Jemna, a quo familia Jemnaitarum : Jessui, a quo familia Jessuitarum : Brie, a quo familia Brieitarum.
   4529 Numbers	Num	4	26	45	Filii Brie : Heber, a quo familia Heberitarum : et Melchiel, a quo familia Melchielitarum.
   4530 Numbers	Num	4	26	46	Nomen autem filiae Aser fuit Sara.
   4531 Numbers	Num	4	26	47	Hae cognationes filiorum Aser, et numerus eorum quinquaginta tria millia quadringenti.
   4532 Numbers	Num	4	26	48	Filii Nephthali per cognationes suas : Jesiel, a quo familia Jesielitarum : Guni, a quo familia Gunitarum :
   4533 Numbers	Num	4	26	49	Jeser, a quo familia Jeseritarum : Sellem, a quo familia Sellemitarum.
   4534 Numbers	Num	4	26	50	Hae sunt cognationes filiorum Nephthali per familias suas : quorum numerus quadraginta quinque millia quadringenti.
   4535 Numbers	Num	4	26	51	Ista est summa filiorum IsraŽl, qui recensiti sunt, sexcenta millia, et mille septingenti triginta.
   4536 Numbers	Num	4	26	52	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4537 Numbers	Num	4	26	53	Istis dividetur terra juxta numerum vocabulorum in possessiones suas.
   4538 Numbers	Num	4	26	54	Pluribus majorem partem dabis, et paucioribus minorem : singulis, sicut nunc recensiti sunt, tradetur possessio :
   4539 Numbers	Num	4	26	55	ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis.
   4540 Numbers	Num	4	26	56	Quidquid sorte contigerit, hoc vel plures accipiant, vel pauciores.
   4541 Numbers	Num	4	26	57	Hic quoque est numerus filiorum Levi per familias suas : Gerson, a quo familia Gersonitarum : Caath, a quo familia Caathitarum : Merari, a quo familia Meraritarum.
   4542 Numbers	Num	4	26	58	Hae sunt familiae Levi : familia Lobni, familia Hebroni, familia Moholi, familia Musi, familia Core. At vero Caath genuit Amram :
   4543 Numbers	Num	4	26	59	qui habuit uxorem Jochabed filiam Levi, quae nata est ei in Aegypto. Haec genuit Amram viro suo filios, Aaron, et Moysen, et Mariam sororem eorum.
   4544 Numbers	Num	4	26	60	De Aaron orti sunt Nadab et Abiu, et Eleazar et Ithamar :
   4545 Numbers	Num	4	26	61	quorum Nadab et Abiu mortui sunt, cum obtulissent ignem alienum coram Domino.
   4546 Numbers	Num	4	26	62	Fueruntque omnes qui numerati sunt, viginti tria millia generis masculini ab uno mense et supra : quia non sunt recensiti inter filios IsraŽl, nec eis cum ceteris data possessio est.
   4547 Numbers	Num	4	26	63	Hic est numerus filiorum IsraŽl, qui descripti sunt a Moyse et Eleazaro sacerdote, in campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho :
   4548 Numbers	Num	4	26	64	inter quos, nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Moyse et Aaron in deserto Sinai :
   4549 Numbers	Num	4	26	65	praedixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine. Nullusque remansit ex eis, nisi Caleb filius Jephone, et Josue filius Nun.
   4550 Numbers	Num	4	27	1	Accesserunt autem filiae Salphaad, filii Hepher, filii Galaad, filii Machir, filii Manasse, qui fuit filius Joseph : quarum sunt nomina, Maala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa.
   4551 Numbers	Num	4	27	2	Steteruntque coram Moyse et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus populi ad ostium tabernaculi foederis, atque dixerunt :
   4552 Numbers	Num	4	27	3	Pater noster mortuus est in deserto, nec fuit in seditione, quae concitata est contra Dominum sub Core, sed in peccato suo mortuus est : hic non habuit mares filios. Cur tollitur nomen illius de familia sua, quia non habuit filium ? date nobis possessionem inter cognatos patris nostri.
   4553 Numbers	Num	4	27	4	Retulitque Moyses causam earum ad judicium Domini.
   4554 Numbers	Num	4	27	5	Qui dixit ad eum :
   4555 Numbers	Num	4	27	6	Justam rem postulant filiae Salphaad : da eis possessionem inter cognatos patris sui, et ei in haereditatem succedant.
   4556 Numbers	Num	4	27	7	Ad filios autem IsraŽl loqueris haec :
   4557 Numbers	Num	4	27	8	Homo cum mortuus fuerit absque filio, ad filiam ejus transibit haereditas.
   4558 Numbers	Num	4	27	9	Si filiam non habuerit, habebit successores fratres suos.
   4559 Numbers	Num	4	27	10	Quod si et fratres non fuerint, dabitis haereditatem fratribus patris ejus.
   4560 Numbers	Num	4	27	11	Sin autem nec patruos habuerit, dabitur haereditas his qui ei proximi sunt. Eritque hoc filiis IsraŽl sanctum lege perpetua, sicut praecepit Dominus Moysi.
   4561 Numbers	Num	4	27	12	Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ascende in montem istum Abarim, et contemplare inde terram, quam daturus sum filiis IsraŽl.
   4562 Numbers	Num	4	27	13	Cumque videris eam, ibis et tu ad populum tuum, sicut ivit frater tuus Aaron :
   4563 Numbers	Num	4	27	14	quia offendistis me in deserto Sin in contradictione multitudinis, nec sanctificare me voluistis coram ea super aquas. Hae sunt aquae contradictionis in Cades deserti Sin.
   4564 Numbers	Num	4	27	15	Cui respondit Moyses :
   4565 Numbers	Num	4	27	16	Provideat Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem, qui sit super multitudinem hanc :
   4566 Numbers	Num	4	27	17	et possit exire et intrare ante eos, et educere eos vel introducere : ne sit populus Domini sicut oves absque pastore.
   4567 Numbers	Num	4	27	18	Dixitque Dominus ad eum : Tolle Josue filium Nun, virum in quo est spiritus, et pone manum tuam super eum.
   4568 Numbers	Num	4	27	19	Qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine :
   4569 Numbers	Num	4	27	20	et dabis ei praecepta cunctis videntibus, et partem gloriae tuae, ut audiat eum omnis synagoga filiorum IsraŽl.
   4570 Numbers	Num	4	27	21	Pro hoc, si quid agendum erit, Eleazar sacerdos consulet Dominum. Ad verbum ejus egredietur et ingredietur ipse, et omnes filii IsraŽl cum eo, et cetera multitudo.
   4571 Numbers	Num	4	27	22	Fecit Moyses ut praeceperat Dominus : cumque tulisset Josue, statuit eum coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi.
   4572 Numbers	Num	4	27	23	Et impositis capiti ejus manibus, cuncta replicavit quae mandaverat Dominus.
   4573 Numbers	Num	4	28	1	Dixit quoque Dominus ad Moysen :
   4574 Numbers	Num	4	28	2	Praecipe filiis IsraŽl, et dices ad eos : Oblationem meam et panes, et incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua.
   4575 Numbers	Num	4	28	3	Haec sunt sacrificia quae offerre debetis : agnos anniculos immaculatos duos quotidie in holocaustum sempiternum :
   4576 Numbers	Num	4	28	4	unum offeretis mane, et alterum ad vesperum :
   4577 Numbers	Num	4	28	5	decimam partem ephi similae, quae conspersa sit oleo purissimo, et habeat quartam partem hin.
   4578 Numbers	Num	4	28	6	Holocaustum juge est quod obtulistis in monte Sinai in odorem suavissimum incensi Domini.
   4579 Numbers	Num	4	28	7	Et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario Domini.
   4580 Numbers	Num	4	28	8	Alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam juxta omnem ritum sacrificii matutini, et libamentorum ejus, oblationem suavissimi odoris Domino.
   4581 Numbers	Num	4	28	9	Die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos immaculatos, et duas decimas similae oleo conspersae in sacrificio, et liba :
   4582 Numbers	Num	4	28	10	quae rite funduntur per singula sabbata in holocaustum sempiternum.
   4583 Numbers	Num	4	28	11	In calendis autem offeretis holocaustum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anniculos septem immaculatos,
   4584 Numbers	Num	4	28	12	et tres decimas similae oleo conspersae in sacrificio per singulos vitulos : et duas decimas similae oleo conspersae per singulos arietes :
   4585 Numbers	Num	4	28	13	et decimam decimae similae ex oleo in sacrificio per agnos singulos : holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino.
   4586 Numbers	Num	4	28	14	Libamenta autem vini, quae per singulas fundenda sunt victimas, ista erunt : media pars hin per singulos vitulos, tertia per arietem, quarta per agnum. Hoc erit holocaustum per omnes menses, qui sibi anno vertente succedunt.
   4587 Numbers	Num	4	28	15	Hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in holocaustum sempiternum cum libamentis suis.
   4588 Numbers	Num	4	28	16	Mense autem primo, quartadecima die mensis, Phase Domini erit,
   4589 Numbers	Num	4	28	17	et quintadecima die solemnitas : septem diebus vescentur azymis.
   4590 Numbers	Num	4	28	18	Quarum dies prima venerabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea.
   4591 Numbers	Num	4	28	19	Offeretisque incensum holocaustum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem :
   4592 Numbers	Num	4	28	20	et sacrificia singulorum ex simila quae conspersa sit oleo, tres decimas per singulos vitulos, et duas decimas per arietem,
   4593 Numbers	Num	4	28	21	et decimam decimae per agnos singulos, id est, per septem agnos.
   4594 Numbers	Num	4	28	22	Et hircum pro peccato unum, ut expietur pro vobis,
   4595 Numbers	Num	4	28	23	praeter holocaustum matutinum, quod semper offeretis.
   4596 Numbers	Num	4	28	24	Ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis, et in odorem suavissimum Domino, qui surget de holocausto, et de libationibus singulorum.
   4597 Numbers	Num	4	28	25	Dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis : omne opus servile non facietis in eo.
   4598 Numbers	Num	4	28	26	Dies etiam primitivorum, quando offeretis novas fruges Domino, expletis hebdomadibus, venerabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea.
   4599 Numbers	Num	4	28	27	Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, et agnos anniculos immaculatos septem :
   4600 Numbers	Num	4	28	28	atque in sacrificiis eorum, similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos, per arietes duas,
   4601 Numbers	Num	4	28	29	per agnos decimam decimae, qui simul sunt agni septem. Hircum quoque,
   4602 Numbers	Num	4	28	30	qui mactatur pro expiatione : praeter holocaustum sempiternum et liba ejus.
   4603 Numbers	Num	4	28	31	Immaculata offeretis omnia cum libationibus suis.
   4604 Numbers	Num	4	29	1	Mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis. Omne opus servile non facietis in ea, quia dies clangoris est et tubarum.
   4605 Numbers	Num	4	29	2	Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulum de armento unum, arietem unum, et agnos anniculos immaculatos septem :
   4606 Numbers	Num	4	29	3	et in sacrificiis eorum, similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem,
   4607 Numbers	Num	4	29	4	unam decimam per agnum, qui simul sunt agni septem :
   4608 Numbers	Num	4	29	5	et hircum pro peccato, qui offertur in expiationem populi,
   4609 Numbers	Num	4	29	6	praeter holocaustum calendarum cum sacrificiis suis, et holocaustum sempiternum cum libationibus solitis : eisdem caeremoniis offeretis in odorem suavissimum incensum Domino.
   4610 Numbers	Num	4	29	7	Decima quoque dies mensis hujus septimi erit vobis sancta atque venerabilis, et affligetis animas vestras : omne opus servile non facietis in ea.
   4611 Numbers	Num	4	29	8	Offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum, vitulum de armento unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem :
   4612 Numbers	Num	4	29	9	et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem,
   4613 Numbers	Num	4	29	10	decimam decimae per agnos singulos, qui sunt simul agni septem :
   4614 Numbers	Num	4	29	11	et hircum pro peccato, absque his quae offerri pro delicto solent in expiationem, et holocaustum sempiternum, cum sacrificio et libaminibus eorum.
   4615 Numbers	Num	4	29	12	Quintadecima vero die mensis septimi, quae vobis sancta erit atque venerabilis, omne opus servile non facietis in ea, sed celebrabitis solemnitatem Domino septem diebus.
   4616 Numbers	Num	4	29	13	Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulos de armento tredecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4617 Numbers	Num	4	29	14	et in libamentis eorum, similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos, qui sunt simul vituli tredecim, et duas decimas arieti uno, id est, simul arietibus duobus,
   4618 Numbers	Num	4	29	15	et decimam decimae agnis singulis, qui sunt simul agni quatuordecim :
   4619 Numbers	Num	4	29	16	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, et sacrificio, et libamine ejus.
   4620 Numbers	Num	4	29	17	In die altero offeretis vitulos de armento duodecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4621 Numbers	Num	4	29	18	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4622 Numbers	Num	4	29	19	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libamine ejus.
   4623 Numbers	Num	4	29	20	Die tertio offeretis vitulos undecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4624 Numbers	Num	4	29	21	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4625 Numbers	Num	4	29	22	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libamine ejus.
   4626 Numbers	Num	4	29	23	Die quarto offeretis vitulos decem, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4627 Numbers	Num	4	29	24	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4628 Numbers	Num	4	29	25	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
   4629 Numbers	Num	4	29	26	Die quinto offeretis vitulos novem, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4630 Numbers	Num	4	29	27	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4631 Numbers	Num	4	29	28	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
   4632 Numbers	Num	4	29	29	Die sexto offeretis vitulos octo, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4633 Numbers	Num	4	29	30	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4634 Numbers	Num	4	29	31	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
   4635 Numbers	Num	4	29	32	Die septimo offeretis vitulos septem, et arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
   4636 Numbers	Num	4	29	33	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4637 Numbers	Num	4	29	34	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
   4638 Numbers	Num	4	29	35	Die octavo, qui est celeberrimus, omne opus servile non facietis,
   4639 Numbers	Num	4	29	36	offerentes holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulum unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem :
   4640 Numbers	Num	4	29	37	sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
   4641 Numbers	Num	4	29	38	et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
   4642 Numbers	Num	4	29	39	Haec offeretis Domino in solemnitatibus vestris : praeter vota et oblationes spontaneas in holocausto, in sacrificio, in libamine, et in hostiis pacificis.
   4643 Numbers	Num	4	30	1	Narravitque Moyses filiis IsraŽl omnia quae ei Dominus imperarat.
   4644 Numbers	Num	4	30	2	Et locutus est ad principes tribuum filiorum IsraŽl : Iste est sermo quem praecepit Dominus :
   4645 Numbers	Num	4	30	3	Si quis virorum votum Domino voverit, aut se constrinxerit juramento : non faciet irritum verbum suum, sed omne quod promisit, implebit.
   4646 Numbers	Num	4	30	4	Mulier si quippiam voverit, et se constrinxerit juramento, quae est in domo patris sui, et in aetate adhuc puellari : si cognoverit pater votum quod pollicita est, et juramentum quo obligavit animam suam, et tacuerit, voti rea erit :
   4647 Numbers	Num	4	30	5	quidquid pollicita est, et juravit, opere complebit.
   4648 Numbers	Num	4	30	6	Sin autem statim ut audierit, contradixerit pater : et vota et juramenta ejus irrita erunt, nec obnoxia tenebitur sponsioni, eo quod contradixerit pater.
   4649 Numbers	Num	4	30	7	Si maritum habuerit, et voverit aliquid, et semel de ore ejus verbum egrediens animam ejus obligaverit juramento :
   4650 Numbers	Num	4	30	8	quo die audierit vir, et non contradixerit, voti rea erit, reddetque quodcumque promiserat.
   4651 Numbers	Num	4	30	9	Sin autem audiens statim contradixerit, et irritas fecerit pollicitationes ejus, verbaque quibus obstrinxerat animam suam, propitius erit ei Dominus.
   4652 Numbers	Num	4	30	10	Vidua et repudiata quidquid voverint, reddent.
   4653 Numbers	Num	4	30	11	Uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et juramento,
   4654 Numbers	Num	4	30	12	si audierit vir, et tacuerit, nec contradixerit sponsioni, reddet quodcumque promiserat.
   4655 Numbers	Num	4	30	13	Sin autem extemplo contradixerit, non tenebitur promissionis rea : quia maritus contradixit, et Dominus ei propitius erit.
   4656 Numbers	Num	4	30	14	Si voverit, et juramento se constrinxerit, ut per jejunium, vel ceterarum rerum abstinentiam affligat animam suam, in arbitrio viri erit ut faciat, sive non faciat.
   4657 Numbers	Num	4	30	15	Quod si audiens vir tacuerit, et in alteram diem distulerit sententiam, quidquid voverat atque promiserat, reddet : quia statim ut audivit, tacuit.
   4658 Numbers	Num	4	30	16	Sin autem contradixerit postquam rescivit, portabit ipse iniquitatem ejus.
   4659 Numbers	Num	4	30	17	Istae sunt leges, quas constituit Dominus Moysi inter virum et uxorem, inter patrem et filiam, quae in puellari adhuc aetate est, vel quae manet in parentis domo.
   4660 Numbers	Num	4	31	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4661 Numbers	Num	4	31	2	Ulciscere prius filios IsraŽl de Madianitis, et sic colligeris ad populum tuum.
   4662 Numbers	Num	4	31	3	Statimque Moyses : Armate, inquit, ex vobis viros ad pugnam, qui possint ultionem Domini expetere de Madianitis.
   4663 Numbers	Num	4	31	4	Mille viri de singulis tribubus eligantur ex IsraŽl qui mittantur ad bellum.
   4664 Numbers	Num	4	31	5	Dederuntque millenos de singulis tribubus, id est, duodecim millia expeditorum ad pugnam :
   4665 Numbers	Num	4	31	6	quos misit Moyses cum Phinees filio Eleazari sacerdotis, vasa quoque sancta, et tubas ad clangendum tradidit ei.
   4666 Numbers	Num	4	31	7	Cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent, omnes mares occiderunt,
   4667 Numbers	Num	4	31	8	et reges eorum, Evi, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe, quinque principes gentis : Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio.
   4668 Numbers	Num	4	31	9	Ceperuntque mulieres eorum, et parvulos, omniaque pecora, et cunctam supellectilem : quidquid habere potuerant depopulati sunt :
   4669 Numbers	Num	4	31	10	tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit.
   4670 Numbers	Num	4	31	11	Et tulerunt praedam, et universa quae ceperant tam ex hominibus quam ex jumentis,
   4671 Numbers	Num	4	31	12	et adduxerunt ad Moysen, et Eleazarum sacerdotem, et ad omnem multitudinem filiorum IsraŽl : reliqua autem utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab juxta Jordanem contra Jericho.
   4672 Numbers	Num	4	31	13	Egressi sunt autem Moyses et Eleazar sacerdos, et omnes principes synagogae, in occursum eorum extra castra.
   4673 Numbers	Num	4	31	14	Iratusque Moyses principibus exercitus, tribunis, et centurionibus qui venerant de bello,
   4674 Numbers	Num	4	31	15	ait : Cur feminas reservastis ?
   4675 Numbers	Num	4	31	16	nonne istae sunt, quae deceperunt filios IsraŽl ad suggestionem Balaam, et praevaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor, unde et percussus est populus ?
   4676 Numbers	Num	4	31	17	ergo cunctos interficite quidquid est generis masculini, etiam in parvulis : et mulieres, quae noverunt viros in coitu, jugulate :
   4677 Numbers	Num	4	31	18	puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis :
   4678 Numbers	Num	4	31	19	et manete extra castra septem diebus. Qui occiderit hominem, vel occisum tetigerit, lustrabitur die tertio et septimo.
   4679 Numbers	Num	4	31	20	Et de omni praeda, sive vestimentum fuerit, sive vas, et aliquid in utensilia praeparatum, de caprarum pellibus, et pilis, et ligno, expiabitur.
   4680 Numbers	Num	4	31	21	Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus, qui pugnaverunt, sic locutus est : Hoc est praeceptum legis, quod mandavit Dominus Moysi :
   4681 Numbers	Num	4	31	22	aurum, et argentum, et aes, et ferrum, et plumbum, et stannum,
   4682 Numbers	Num	4	31	23	et omne, quod potest transire per flammas, igne purgabitur : quidquid autem ignem non potest sustinere, aqua expiationis sanctificabitur :
   4683 Numbers	Num	4	31	24	et lavabitis vestimenta vestra die septimo, et purificati postea castra intrabitis.
   4684 Numbers	Num	4	31	25	Dixit quoque Dominus ad Moysen :
   4685 Numbers	Num	4	31	26	Tollite summam eorum quae capta sunt, ab homine usque ad pecus, tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi :
   4686 Numbers	Num	4	31	27	dividesque ex aequo praedam inter eos qui pugnaverunt egressique sunt ad bellum, et inter omnem reliquam multitudinem.
   4687 Numbers	Num	4	31	28	Et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello, unam animam de quingentis, tam ex hominibus quam ex bobus et asinis et ovibus,
   4688 Numbers	Num	4	31	29	et dabis eam Eleazaro sacerdoti, quia primitiae Domini sunt.
   4689 Numbers	Num	4	31	30	Ex media quoque parte filiorum IsraŽl accipies quinquagesimum caput hominum, et boum, et asinorum, et ovium, cunctorum animantium, et dabis ea Levitis, qui excubant in custodiis tabernaculi Domini.
   4690 Numbers	Num	4	31	31	Feceruntque Moyses et Eleazar sicut praeceperat Dominus.
   4691 Numbers	Num	4	31	32	Fuit autem praeda, quam exercitus ceperat, ovium sexcenta septuaginta quinque millia,
   4692 Numbers	Num	4	31	33	boum septuaginta duo millia,
   4693 Numbers	Num	4	31	34	asinorum sexaginta millia et mille :
   4694 Numbers	Num	4	31	35	animae hominum sexus feminei, quae non cognoverant viros, triginta duo millia.
   4695 Numbers	Num	4	31	36	Dataque est media pars his qui in praelio fuerant, ovium trecenta triginta septem millia quingentae :
   4696 Numbers	Num	4	31	37	e quibus in partem Domini supputatae sunt oves sexcentae septuaginta quinque :
   4697 Numbers	Num	4	31	38	et de bobus triginta sex millibus, boves septuaginta et duo :
   4698 Numbers	Num	4	31	39	de asinis triginta millibus quingentis, asini sexaginta unus :
   4699 Numbers	Num	4	31	40	de animabus hominum sedecim millibus, cesserunt in partem Domini triginta duae animae.
   4700 Numbers	Num	4	31	41	Tradiditque Moyses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti, sicut fuerat ei imperatum,
   4701 Numbers	Num	4	31	42	ex media parte filiorum IsraŽl, quam separaverat his qui in praelio fuerant.
   4702 Numbers	Num	4	31	43	De media vero parte, quae contigerat reliquae multitudini, id est, de ovibus trecentis triginta septem millibus quingentis,
   4703 Numbers	Num	4	31	44	et de bobus triginta sex millibus,
   4704 Numbers	Num	4	31	45	et de asinis triginta millibus quingentis,
   4705 Numbers	Num	4	31	46	et de hominibus sedecim millibus,
   4706 Numbers	Num	4	31	47	tulit Moyses quinquagesimum caput, et dedit Levitis, qui excubabant in tabernaculo Domini, sicut praeceperat Dominus.
   4707 Numbers	Num	4	31	48	Cumque accessissent principes exercitus ad Moysen, et tribuni, centurionesque, dixerunt :
   4708 Numbers	Num	4	31	49	Nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum, quos habuimus sub manu nostra : et ne unus quidem defuit.
   4709 Numbers	Num	4	31	50	Ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in praeda auri potuimus invenire, periscelides et armillas, annulos et dextralia, ac muraenulas, ut depreceris pro nobis Dominum.
   4710 Numbers	Num	4	31	51	Susceperuntque Moyses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus,
   4711 Numbers	Num	4	31	52	pondo sedecim millia septingentos quinquaginta siclos, a tribunis et centurionibus.
   4712 Numbers	Num	4	31	53	Unusquisque enim quod in praeda rapuerat, suum erat.
   4713 Numbers	Num	4	31	54	Et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii, in monimentum filiorum IsraŽl coram Domino.
   4714 Numbers	Num	4	32	1	Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras,
   4715 Numbers	Num	4	32	2	venerunt ad Moysen, et ad Elezarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt :
   4716 Numbers	Num	4	32	3	Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon,
   4717 Numbers	Num	4	32	4	terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum IsraŽl, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima,
   4718 Numbers	Num	4	32	5	precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem.
   4719 Numbers	Num	4	32	6	Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ?
   4720 Numbers	Num	4	32	7	cur subvertitis mentes filiorum IsraŽl, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ?
   4721 Numbers	Num	4	32	8	Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ?
   4722 Numbers	Num	4	32	9	cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum IsraŽl, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit.
   4723 Numbers	Num	4	32	10	Qui iratus juravit, dicens :
   4724 Numbers	Num	4	32	11	Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me,
   4725 Numbers	Num	4	32	12	praeter Caleb filium Jephone Cenezaeum, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam.
   4726 Numbers	Num	4	32	13	Iratusque Dominus adversum IsraŽl, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, quae fecerat malum in conspectu ejus.
   4727 Numbers	Num	4	32	14	Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra IsraŽl.
   4728 Numbers	Num	4	32	15	Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium.
   4729 Numbers	Num	4	32	16	At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :
   4730 Numbers	Num	4	32	17	nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad praelium ante filios IsraŽl, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias.
   4731 Numbers	Num	4	32	18	Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii IsraŽl haereditatem suam :
   4732 Numbers	Num	4	32	19	nec quidquam quaeremus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.
   4733 Numbers	Num	4	32	20	Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam :
   4734 Numbers	Num	4	32	21	et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos,
   4735 Numbers	Num	4	32	22	et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud IsraŽl, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino.
   4736 Numbers	Num	4	32	23	Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.
   4737 Numbers	Num	4	32	24	Aedificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete.
   4738 Numbers	Num	4	32	25	Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster.
   4739 Numbers	Num	4	32	26	Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad :
   4740 Numbers	Num	4	32	27	nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.
   4741 Numbers	Num	4	32	28	Praecepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus IsraŽl, et dixit ad eos :
   4742 Numbers	Num	4	32	29	Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem.
   4743 Numbers	Num	4	32	30	Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca.
   4744 Numbers	Num	4	32	31	Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :
   4745 Numbers	Num	4	32	32	ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.
   4746 Numbers	Num	4	32	33	Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidiae tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrhaei, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum.
   4747 Numbers	Num	4	32	34	Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et AroŽr,
   4748 Numbers	Num	4	32	35	et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa,
   4749 Numbers	Num	4	32	36	et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.
   4750 Numbers	Num	4	32	37	Filii vero Ruben aedificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim,
   4751 Numbers	Num	4	32	38	et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt.
   4752 Numbers	Num	4	32	39	Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrhaeo habitatore ejus.
   4753 Numbers	Num	4	32	40	Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea.
   4754 Numbers	Num	4	32	41	Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.
   4755 Numbers	Num	4	32	42	Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe.
   4756 Numbers	Num	4	33	1	Hae sunt mansiones filiorum IsraŽl, qui egressi sunt de Aegypto per turmas suas in manu Moysi et Aaron,
   4757 Numbers	Num	4	33	2	quas descripsit Moyses juxta castrorum loca, quae Domini jussione mutabant.
   4758 Numbers	Num	4	33	3	Profecti igitur de Ramesse mense primo, quintadecima die mensis primi, altera die Phase, filii IsraŽl in manu excelsa, videntibus cunctis Aegyptiis,
   4759 Numbers	Num	4	33	4	et sepelientibus primogenitos, quos percusserat Dominus (nam et in diis eorum exercuerat ultionem),
   4760 Numbers	Num	4	33	5	castrametati sunt in Soccoth.
   4761 Numbers	Num	4	33	6	Et de Soccoth venerunt in Etham, quae est in extremis finibus solitudinis.
   4762 Numbers	Num	4	33	7	Inde egressi venerunt contra Phihahiroth, quae respicit Beelsephon, et castrametati sunt ante Magdalum.
   4763 Numbers	Num	4	33	8	Profectique de Phihahiroth, transierunt per medium mare in solitudinem : et ambulantes tribus diebus per desertum Etham, castrametati sunt in Mara.
   4764 Numbers	Num	4	33	9	Profectique de Mara, venerunt in Elim, ubi erant duodecim fontes aquarum, et palmae septuaginta : ibique castrametati sunt.
   4765 Numbers	Num	4	33	10	Sed et inde egressi, fixerunt tentoria super mare Rubrum. Profectique de mari Rubro,
   4766 Numbers	Num	4	33	11	castrametati sunt in deserto Sin.
   4767 Numbers	Num	4	33	12	Unde egressi, venerunt in Daphca.
   4768 Numbers	Num	4	33	13	Profectique de Daphca, castrametati sunt in Alus.
   4769 Numbers	Num	4	33	14	Egressique de Alus, in Raphidim fixere tentoria, ubi populo defuit aqua ad bibendum.
   4770 Numbers	Num	4	33	15	Profectique de Raphidim, castrametati sunt in deserto Sinai.
   4771 Numbers	Num	4	33	16	Sed et de solitudine Sinai egressi, venerunt ad sepulchra concupiscentiae.
   4772 Numbers	Num	4	33	17	Profectique de sepulchris concupiscentiae, castrametati sunt in Haseroth.
   4773 Numbers	Num	4	33	18	Et de Haseroth venerunt in Rethma.
   4774 Numbers	Num	4	33	19	Profectique de Rethma, castrametati sunt in Remmomphares.
   4775 Numbers	Num	4	33	20	Unde egressi venerunt in Lebna.
   4776 Numbers	Num	4	33	21	De Lebna castrametati sunt in Ressa.
   4777 Numbers	Num	4	33	22	Egressique de Ressa, venerunt in Ceelatha.
   4778 Numbers	Num	4	33	23	Unde profecti, castrametati sunt in monte Sepher.
   4779 Numbers	Num	4	33	24	Egressi de monte Sepher, venerunt in Arada.
   4780 Numbers	Num	4	33	25	Inde proficiscentes, castrametati sunt in Maceloth.
   4781 Numbers	Num	4	33	26	Profectique de Maceloth, venerunt in Thahath.
   4782 Numbers	Num	4	33	27	De Thahath, castrametati sunt in Thare.
   4783 Numbers	Num	4	33	28	Unde egressi, fixere tentoria in Methca.
   4784 Numbers	Num	4	33	29	Et de Methca, castrametati sunt in Hesmona.
   4785 Numbers	Num	4	33	30	Profectique de Hesmona, venerunt in Moseroth.
   4786 Numbers	Num	4	33	31	Et de Moseroth, castrametati sunt in Benejaacan.
   4787 Numbers	Num	4	33	32	Profectique de Benejaacan, venerunt in montem Gadgad.
   4788 Numbers	Num	4	33	33	Unde profecti, castrametati sunt in Jetebatha.
   4789 Numbers	Num	4	33	34	Et de Jetebatha venerunt in Hebrona.
   4790 Numbers	Num	4	33	35	Egressique de Hebrona, castrametati sunt in Asiongaber.
   4791 Numbers	Num	4	33	36	Inde profecti, venerunt in desertum Sin, haec est Cades.
   4792 Numbers	Num	4	33	37	Egressique de Cades, castrametati sunt in monte Hor, in extremis finibus terrae Edom.
   4793 Numbers	Num	4	33	38	Ascenditque Aaron sacerdos in montem Hor jubente Domino : et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum IsraŽl ex Aegypto, mense quinto, prima die mensis,
   4794 Numbers	Num	4	33	39	cum esset annorum centum viginti trium.
   4795 Numbers	Num	4	33	40	Audivitque Chananaeus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, in terram Chanaan venisse filios IsraŽl.
   4796 Numbers	Num	4	33	41	Et profecti de monte Hor, castrametati sunt in Salmona.
   4797 Numbers	Num	4	33	42	Unde egressi, venerunt in Phunon.
   4798 Numbers	Num	4	33	43	Profectique de Phunon, castrametati sunt in Oboth.
   4799 Numbers	Num	4	33	44	Et de Oboth venerunt in Ijeabarim, quae est in finibus Moabitarum.
   4800 Numbers	Num	4	33	45	Profectique de Ijeabarim, fixere tentoria in Dibongad.
   4801 Numbers	Num	4	33	46	Unde egressi, castrametati sunt in Helmondeblathaim.
   4802 Numbers	Num	4	33	47	Egressique de Helmondeblathaim, venerunt ad montes Abarim contra Nabo.
   4803 Numbers	Num	4	33	48	Profectique de montibus Abarim, transierunt ad campestria Moab, supra Jordanem, contra Jericho.
   4804 Numbers	Num	4	33	49	Ibique castrametati sunt de Bethsimoth usque ad Abelsatim in planioribus locis Moabitarum.
   4805 Numbers	Num	4	33	50	Ubi locutus est Dominus ad Moysen :
   4806 Numbers	Num	4	33	51	Praecipe filiis IsraŽl, et dic ad eos : Quando transieritis Jordanem, intrantes terram Chanaan,
   4807 Numbers	Num	4	33	52	disperdite cunctos habitatores terrae illius : confringite titulos, et statuas comminuite, atque omnia excelsa vastate,
   4808 Numbers	Num	4	33	53	mundantes terram, et habitantes in ea. Ego enim dedi vobis illam in possessionem,
   4809 Numbers	Num	4	33	54	quam dividetis vobis sorte. Pluribus dabitis latiorem, et paucis angustiorem. Singulis ut sors ceciderit, ita tribuetur haereditas. Per tribus et familias possessio dividetur.
   4810 Numbers	Num	4	33	55	Sin autem nolueritis interficere habitatores terrae : qui remanserint, erunt vobis quasi clavi in oculis, et lanceae in lateribus, et adversabuntur vobis in terra habitationis vestrae :
   4811 Numbers	Num	4	33	56	et quidquid illis cogitaveram facere, vobis faciam.
   4812 Numbers	Num	4	34	1	Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
   4813 Numbers	Num	4	34	2	Praecipe filiis IsraŽl, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram Chanaan, et in possessionem vobis sorte ceciderit, his finibus terminabitur.
   4814 Numbers	Num	4	34	3	Pars meridiana incipiet a solitudine Sin, quae est juxta Edom : et habebit terminos contra orientem mare salsissimum.
   4815 Numbers	Num	4	34	4	Qui circuibunt australem plagam per ascensum Scorpionis, ita ut transeant in Senna, et perveniant a meridie usque ad Cadesbarne, unde egredientur confinia ad villam nomine Adar, et tendent usque ad Asemona.
   4816 Numbers	Num	4	34	5	Ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Aegypti, et maris magni littore finietur.
   4817 Numbers	Num	4	34	6	Plaga autem occidentalis a mari magno incipiet, et ipso fine claudetur.
   4818 Numbers	Num	4	34	7	Porro ad septentrionalem plagam a mari magno termini incipient, pervenientes usque ad montem altissimum,
   4819 Numbers	Num	4	34	8	a quo venient in Emath usque ad terminos Sedada :
   4820 Numbers	Num	4	34	9	ibuntque confinia usque ad Zephrona, et villam Enan. Hi erunt termini in parte aquilonis.
   4821 Numbers	Num	4	34	10	Inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Enan usque Sephama,
   4822 Numbers	Num	4	34	11	et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem Daphnim : inde pervenient contra orientem ad mare Cenereth,
   4823 Numbers	Num	4	34	12	et tendent usque ad Jordanem, et ad ultimum salsissimo claudentur mari. Hanc habebitis terram per fines suos in circuitu.
   4824 Numbers	Num	4	34	13	Praecepitque Moyses filiis IsraŽl, dicens : Haec erit terra, quam possidebitis sorte, et quam jussit Dominus dari novem tribubus, et dimidiae tribui.
   4825 Numbers	Num	4	34	14	Tribus enim filiorum Ruben per familias suas, et tribus filiorum Gad juxta cognationum numerum, media quoque tribus Manasse,
   4826 Numbers	Num	4	34	15	id est, duae semis tribus, acceperunt partem suam trans Jordanem contra Jericho ad orientalem plagam.
   4827 Numbers	Num	4	34	16	Et ait Dominus ad Moysen :
   4828 Numbers	Num	4	34	17	Haec sunt nomina virorum qui terram vobis divident, Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun,
   4829 Numbers	Num	4	34	18	et singuli principes de tribubus singulis,
   4830 Numbers	Num	4	34	19	quorum ista sunt vocabula. De tribu Juda, Caleb filius Jephone.
   4831 Numbers	Num	4	34	20	De tribu Simeon, Samuel filius Ammiud.
   4832 Numbers	Num	4	34	21	De tribu Benjamin, Elidad filius Chaselon.
   4833 Numbers	Num	4	34	22	De tribu filiorum Dan, Bocci filius Jogli.
   4834 Numbers	Num	4	34	23	Filiorum Joseph de tribu Manasse, Hanniel filius Ephod.
   4835 Numbers	Num	4	34	24	De tribu Ephraim, Camuel filius Sephthan.
   4836 Numbers	Num	4	34	25	De tribu Zabulon, Elisaphan filius Pharnach.
   4837 Numbers	Num	4	34	26	De tribu Issachar, dux Phaltiel filius Ozan.
   4838 Numbers	Num	4	34	27	De tribu Aser, Ahiud filius Salomi.
   4839 Numbers	Num	4	34	28	De tribu Nephthali, PhedaŽl filius Ammiud.
   4840 Numbers	Num	4	34	29	Hi sunt, quibus praecepit Dominus ut dividerent filiis IsraŽl terram Chanaan.
   4841 Numbers	Num	4	35	1	Haec quoque locutus est Dominus ad Moysen in campestribus Moab supra Jordanem, contra Jericho :
   4842 Numbers	Num	4	35	2	Praecipe filiis IsraŽl ut dent Levitis de possessionibus suis
   4843 Numbers	Num	4	35	3	urbes ad habitandum, et suburbana earum per circuitum : ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint pecoribus ac jumentis :
   4844 Numbers	Num	4	35	4	quae a muris civitatum forinsecus, per circuitum, mille passuum spatio tendentur.
   4845 Numbers	Num	4	35	5	Contra orientem duo millia erunt cubiti, et contra meridiem similiter erunt duo millia : ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem mensura erit, et septentrionalis plaga aequali termino finietur, eruntque urbes in medio, et foris suburbana.
   4846 Numbers	Num	4	35	6	De ipsis autem oppidis, quae Levitis dabitis, sex erunt in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem : et exceptis his, alia quadraginta duo oppida,
   4847 Numbers	Num	4	35	7	id est, simul quadraginta octo cum suburbanis suis.
   4848 Numbers	Num	4	35	8	Ipsaeque urbes, quae dabuntur de possessionibus filiorum IsraŽl, ab his qui plus habent, plures auferentur : et qui minus, pauciores : singuli juxta mensuram haereditatis suae dabunt oppida Levitis.
   4849 Numbers	Num	4	35	9	Ait Dominus ad Moysen :
   4850 Numbers	Num	4	35	10	Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Quando transgressi fueritis Jordanem in terram Chanaan,
   4851 Numbers	Num	4	35	11	decernite quae urbes esse debeant in praesidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fuderint :
   4852 Numbers	Num	4	35	12	in quibus cum fuerit profugus, cognatus occisi non poterit eum occidere, donec stet in conspectu multitudinis, et causa illius judicetur.
   4853 Numbers	Num	4	35	13	De ipsis autem urbibus, quae ad fugitivorum subsidia separantur,
   4854 Numbers	Num	4	35	14	tres erunt trans Jordanem, et tres in terra Chanaan,
   4855 Numbers	Num	4	35	15	tam filiis IsraŽl quam advenis atque peregrinis, ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit.
   4856 Numbers	Num	4	35	16	Si quis ferro percusserit, et mortuus fuerit qui percussus est, reus erit homicidii, et ipse morietur.
   4857 Numbers	Num	4	35	17	Si lapidem jecerit, et ictus occubuerit, similiter punietur.
   4858 Numbers	Num	4	35	18	Si ligno percussus interierit, percussoris sanguine vindicabitur.
   4859 Numbers	Num	4	35	19	Propinquus occisi, homicidam interficiet : statim ut apprehenderit eum, interficiet.
   4860 Numbers	Num	4	35	20	Si per odium quis hominem impulerit, vel jecerit quippiam in eum per insidias :
   4861 Numbers	Num	4	35	21	aut cum esset inimicus, manu percusserit, et ille mortuus fuerit : percussor homicidii reus erit : cognatus occisi statim ut invenerit eum, jugulabit.
   4862 Numbers	Num	4	35	22	Quod si fortuitu, et absque odio
   4863 Numbers	Num	4	35	23	et inimicitiis quidquam horum fecerit,
   4864 Numbers	Num	4	35	24	et hoc audiente populo fuerit comprobatum, atque inter percussorem et propinquum sanguinis quaestio ventilata :
   4865 Numbers	Num	4	35	25	liberabitur innocens de ultoris manu, et reducetur per sententiam in urbem, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moriatur.
   4866 Numbers	Num	4	35	26	Si interfector extra fines urbium, quae exulibus deputatae sunt,
   4867 Numbers	Num	4	35	27	fuerit inventus, et percussus ab eo qui ultor est sanguinis : absque noxa erit qui eum occiderit.
   4868 Numbers	Num	4	35	28	Debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere. Postquam autem ille obierit, homicida revertetur in terram suam.
   4869 Numbers	Num	4	35	29	Haec sempiterna erunt, et legitima in cunctis habitationibus vestris.
   4870 Numbers	Num	4	35	30	Homicida sub testibus punietur : ad unius testimonium nullus condemnabitur.
   4871 Numbers	Num	4	35	31	Non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis, statim et ipse morietur.
   4872 Numbers	Num	4	35	32	Exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt,
   4873 Numbers	Num	4	35	33	ne polluatis terram habitationis vestrae, quae insontium cruore maculatur : nec aliter expiari potest, nisi per ejus sanguinem, qui alterius sanguinem fuderit.
   4874 Numbers	Num	4	35	34	Atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum. Ego enim sum Dominus qui habito inter filios IsraŽl.
   4875 Numbers	Num	4	36	1	Accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii Manasse, de stirpe filiorum Joseph : locutique sunt Moysi coram principibus IsraŽl, atque dixerunt :
   4876 Numbers	Num	4	36	2	Tibi domino nostro praecepit Dominus ut terram sorte divideres filiis IsraŽl, et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam patri :
   4877 Numbers	Num	4	36	3	quas si alterius tribus homines uxores acceperint, sequetur possessio sua, et translata ad aliam tribum, de nostra haereditate minuetur.
   4878 Numbers	Num	4	36	4	Atque ita fiet, ut cum jubilaeus, id est, quinquagesimus annus remissionis advenerit, confundatur sortium distributio, et aliorum possessio ad alios transeat.
   4879 Numbers	Num	4	36	5	Respondit Moyses filiis IsraŽl, et Domino praecipiente ait : Recte tribus filiorum Joseph locuta est.
   4880 Numbers	Num	4	36	6	Et haec lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est : nubant quibus volunt, tantum ut suae tribus hominibus :
   4881 Numbers	Num	4	36	7	ne commisceatur possessio filiorum IsraŽl de tribu in tribum. Omnes enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua :
   4882 Numbers	Num	4	36	8	et cunctae feminae de eadem tribu maritos accipient : ut haereditas permaneat in familiis,
   4883 Numbers	Num	4	36	9	nec sibi misceantur tribus, sed ita maneant
   4884 Numbers	Num	4	36	10	ut a Domino separatae sunt. Feceruntque filiae Salphaad ut fuerat imperatum :
   4885 Numbers	Num	4	36	11	et nupserunt Maala, et Thersa, et Hegla, et Melcha, et Noa, filiis patrui sui
   4886 Numbers	Num	4	36	12	de familia Manasse, qui fuit filius Joseph : et possessio, quae illis fuerat attributa, mansit in tribu et familia patris earum.
   4887 Numbers	Num	4	36	13	Haec sunt mandata atque judicia, quae mandavit Dominus per manum Moysi ad filios IsraŽl, in campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho.
   4888 Deuteronomy	Deu	5	1	1	Haec sunt verba quae locutus est Moyses ad omnem IsraŽl trans Jordanem in solitudine campestri, contra mare Rubrum, inter Pharan et Tophel et Laban et Haseroth, ubi auri est plurimum :
   4889 Deuteronomy	Deu	5	1	2	undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque ad Cadesbarne.
   4890 Deuteronomy	Deu	5	1	3	Quadragesimo anno, undecimo mense, prima die mensis, locutus est Moyses ad filios IsraŽl omnia quae praeceperat illi Dominus, ut diceret eis,
   4891 Deuteronomy	Deu	5	1	4	postquam percussit Sehon regem Amorrhaeorum, qui habitabat in Hesebon, et Og regem Basan, qui mansit in Astaroth, et in Edrai,
   4892 Deuteronomy	Deu	5	1	5	trans Jordanem in terra Moab. Coepitque Moyses explanare legem, et dicere :
   4893 Deuteronomy	Deu	5	1	6	Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb, dicens : Sufficit vobis quod in hoc monte mansistis :
   4894 Deuteronomy	Deu	5	1	7	revertimini, et venite ad montem Amorrhaeorum, et ad cetera quae ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem, et juxta littus maris, terram Chananaeorum, et Libani usque ad flumen magnum Euphraten.
   4895 Deuteronomy	Deu	5	1	8	En, inquit, tradidi vobis : ingredimini et possidete eam, super qua juravit Dominus patribus vestris Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret illam eis, et semini eorum post eos.
   4896 Deuteronomy	Deu	5	1	9	Dixique vobis illo in tempore :
   4897 Deuteronomy	Deu	5	1	10	Non possum solus sustinere vos : quia Dominus Deus vester multiplicavit vos, et estis hodie sicut stellae caeli, plurimi.
   4898 Deuteronomy	Deu	5	1	11	(Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa millia, et benedicat vobis sicut locutus est.)
   4899 Deuteronomy	Deu	5	1	12	Non valeo solus negotia vestra sustinere, et pondus ac jurgia.
   4900 Deuteronomy	Deu	5	1	13	Date ex vobis viros sapientes et gnaros, et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris, ut ponam eos vobis principes.
   4901 Deuteronomy	Deu	5	1	14	Tunc respondistis mihi : Bona res est, quam vis facere.
   4902 Deuteronomy	Deu	5	1	15	Tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles, et constitui eos principes, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios ac decanos, qui docerent vos singula.
   4903 Deuteronomy	Deu	5	1	16	Praecepique eis, dicens : Audite illos, et quod justum est judicate : sive civis sit ille, sive peregrinus.
   4904 Deuteronomy	Deu	5	1	17	Nulla erit distantia personarum : ita parvum audietis ut magnum, nec accipietis cujusquam personam, quia Dei judicium est. Quod si difficile vobis visum aliquid fuerit, referte ad me, et ego audiam.
   4905 Deuteronomy	Deu	5	1	18	Praecepique omnia quae facere deberetis.
   4906 Deuteronomy	Deu	5	1	19	Profecti autem de Horeb, transivimus per eremum terribilem et maximam, quam vidistis, per viam montis Amorrhaei, sicut praeceperat Dominus Deus noster nobis. Cumque venissemus in Cadesbarne,
   4907 Deuteronomy	Deu	5	1	20	dixi vobis : Venistis ad montem Amorrhaei, quem Dominus Deus noster daturus est nobis :
   4908 Deuteronomy	Deu	5	1	21	vide terram, quam Dominus Deus tuus dat tibi : ascende et posside eam, sicut locutus est Dominus Deus noster patribus tuis : noli timere, nec quidquam paveas.
   4909 Deuteronomy	Deu	5	1	22	Et accessistis ad me omnes, atque dixistis : Mittamus viros qui considerent terram : et renuntient per quod iter debeamus ascendere, et ad quas pergere civitates.
   4910 Deuteronomy	Deu	5	1	23	Cumque mihi sermo placuisset, misi ex vobis duodecim viros, singulos de tribubus suis.
   4911 Deuteronomy	Deu	5	1	24	Qui cum perrexissent, et ascendissent in montana, venerunt usque ad Vallem botri : et considerata terra,
   4912 Deuteronomy	Deu	5	1	25	sumentes de fructibus ejus, ut ostenderent ubertatem, attulerunt ad nos, atque dixerunt : Bona est terra, quam Dominus Deus noster daturus est nobis.
   4913 Deuteronomy	Deu	5	1	26	Et noluistis ascendere, sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri,
   4914 Deuteronomy	Deu	5	1	27	murmurastis in tabernaculis vestris, atque dixistis : Odit nos Dominus, et idcirco eduxit nos de terra Aegypti, ut traderet nos in manu Amorrhaei, atque deleret.
   4915 Deuteronomy	Deu	5	1	28	Quo ascendemus ? nuntii terruerunt cor nostrum, dicentes : Maxima multitudo est, et nobis statura procerior ; urbes magnae, et ad caelum usque munitae : filios Enacim vidimus ibi.
   4916 Deuteronomy	Deu	5	1	29	Et dixi vobis : Nolite metuere, nec timeatis eos :
   4917 Deuteronomy	Deu	5	1	30	Dominus Deus, qui ductor est vester, pro vobis ipse pugnabit, sicut fecit in Aegypto cunctis videntibus.
   4918 Deuteronomy	Deu	5	1	31	Et in solitudine (ipse vidisti) portavit te Dominus Deus tuus, ut solet homo gestare parvulum filium suum, in omni via per quam ambulastis, donec veniretis ad locum istum.
   4919 Deuteronomy	Deu	5	1	32	Et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro,
   4920 Deuteronomy	Deu	5	1	33	qui praecessit vos in via, et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis, nocte ostendens vobis iter per ignem, et die per columnam nubis.
   4921 Deuteronomy	Deu	5	1	34	Cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum, iratus juravit, et ait :
   4922 Deuteronomy	Deu	5	1	35	Non videbit quispiam de hominibus generationis hujus pessimae terram bonam, quam sub juramento pollicitus sum patribus vestris,
   4923 Deuteronomy	Deu	5	1	36	praeter Caleb filium Jephone : ipse enim videbit eam, et ipsi dabo terram, quam calcavit, et filiis ejus, quia secutus est Dominum.
   4924 Deuteronomy	Deu	5	1	37	Nec miranda indignatio in populum, cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit : Nec tu ingredieris illuc :
   4925 Deuteronomy	Deu	5	1	38	sed Josue filius Nun minister tuus, ipse intrabit pro te. Hunc exhortare et robora, et ipse sorte terram dividet IsraŽli.
   4926 Deuteronomy	Deu	5	1	39	Parvuli vestri, de quibus dixistis quod captivi ducerentur, et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam, ipsi ingredientur : et ipsis dabo terram, et possidebunt eam.
   4927 Deuteronomy	Deu	5	1	40	Vos autem revertimini, et abite in solitudinem per viam maris Rubri.
   4928 Deuteronomy	Deu	5	1	41	Et respondistis mihi : Peccavimus Domino : ascendemus et pugnabimus, sicut praecepit Dominus Deus noster. Cumque instructi armis pergeretis in montem,
   4929 Deuteronomy	Deu	5	1	42	ait mihi Dominus : Dic ad eos : Nolite ascendere, neque pugnetis : non enim sum vobiscum : ne cadatis coram inimicis vestris.
   4930 Deuteronomy	Deu	5	1	43	Locutus sum, et non audistis : sed adversantes imperio Domini, et tumentes superbia, ascendistis in montem.
   4931 Deuteronomy	Deu	5	1	44	Itaque egressus Amorrhaeus, qui habitabat in montibus, et obviam veniens, persecutus est vos, sicut solent apes persequi : et cecidit de Seir usque Horma.
   4932 Deuteronomy	Deu	5	1	45	Cumque reversi ploraretis coram Domino, non audivit vos, nec voci vestrae voluit acquiescere.
   4933 Deuteronomy	Deu	5	1	46	Sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore.
   4934 Deuteronomy	Deu	5	2	1	Profectique inde, venimus in solitudinem, quae ducit ad mare Rubrum, sicut mihi dixerat Dominus : et circuivimus montem Seir longo tempore.
   4935 Deuteronomy	Deu	5	2	2	Dixitque Dominus ad me :
   4936 Deuteronomy	Deu	5	2	3	Sufficit vobis circuire montem istum : ite contra aquilonem :
   4937 Deuteronomy	Deu	5	2	4	et populo praecipe, dicens : Transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau, qui habitant in Seir, et timebunt vos.
   4938 Deuteronomy	Deu	5	2	5	Videte ergo diligenter ne moveamini contra eos. Neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium, quia in possessionem Esau dedi montem Seir.
   4939 Deuteronomy	Deu	5	2	6	Cibos emetis ab eis pecunia, et comedetis : aquam emptam haurietis, et bibetis.
   4940 Deuteronomy	Deu	5	2	7	Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum : novit iter tuum, quomodo transieris solitudinem hanc magnam, per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus, et nihil tibi defuit.
   4941 Deuteronomy	Deu	5	2	8	Cumque transissemus fratres nostros filios Esau, qui habitabant in Seir, per viam campestrem de Elath, et de Asiongaber, venimus ad iter quod ducit in desertum Moab.
   4942 Deuteronomy	Deu	5	2	9	Dixitque Dominus ad me : Non pugnes contra Moabitas, nec ineas adversus eos praelium : non enim dabo tibi quidquam de terra eorum, quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem.
   4943 Deuteronomy	Deu	5	2	10	Emim primi fuerunt habitatores ejus, populus magnus, et validus, et tam excelsus ut de Enacim stirpe,
   4944 Deuteronomy	Deu	5	2	11	quasi gigantes crederentur, et essent similes filiorum Enacim. Denique Moabitae appellant eos Emim.
   4945 Deuteronomy	Deu	5	2	12	In Seir autem prius habitaverunt Horrhaei : quibus expulsis atque deletis, habitaverunt filii Esau, sicut fecit IsraŽl in terra possessionis suae, quam dedit illi Dominus.
   4946 Deuteronomy	Deu	5	2	13	Surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared, venimus ad eum.
   4947 Deuteronomy	Deu	5	2	14	Tempus autem, quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared, triginta et octo annorum fuit : donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris, sicut juraverat Dominus :
   4948 Deuteronomy	Deu	5	2	15	cujus manus fuit adversum eos, ut interirent de castrorum medio.
   4949 Deuteronomy	Deu	5	2	16	Postquam autem universi ceciderunt pugnatores,
   4950 Deuteronomy	Deu	5	2	17	locutus est Dominus ad me, dicens :
   4951 Deuteronomy	Deu	5	2	18	Tu transibis hodie terminos Moab, urbem nomine Ar :
   4952 Deuteronomy	Deu	5	2	19	et accedens in vicina filiorum Ammon, cave ne pugnes contra eos, nec movearis ad praelium : non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon, quia filiis Loth dedi eam in possessionem.
   4953 Deuteronomy	Deu	5	2	20	Terra gigantum reputata est : et in ipsa olim habitaverunt gigantes, quos Ammonitae vocant Zomzommim,
   4954 Deuteronomy	Deu	5	2	21	populus magnus, et multus, et procerae longitudinis, sicut Enacim, quos delevit Dominus a facie eorum : et fecit illos habitare pro eis,
   4955 Deuteronomy	Deu	5	2	22	sicut fecerat filiis Esau, qui habitant in Seir, delens Horrhaeos, et terram eorum illis tradens, quam possident usque in praesens.
   4956 Deuteronomy	Deu	5	2	23	Hevaeos quoque, qui habitabant in Haserim usque Gazan, Cappadoces expulerunt : qui egressi de Cappadocia deleverunt eos, et habitaverunt pro illis.
   4957 Deuteronomy	Deu	5	2	24	Surgite, et transite torrentem Arnon : ecce tradidi in manu tua Sehon regem Hesebon Amorrhaeum, et terram ejus incipe possidere, et committe adversus eum praelium.
   4958 Deuteronomy	Deu	5	2	25	Hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos, qui habitant sub omni caelo : ut audito nomine tuo paveant, et in morem parturientium contremiscant, et dolore teneantur.
   4959 Deuteronomy	Deu	5	2	26	Misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Sehon regem Hesebon verbis pacificis, dicens :
   4960 Deuteronomy	Deu	5	2	27	Transibimus per terram tuam : publica gradiemur via ; non declinabimus neque ad dexteram, neque ad sinistram.
   4961 Deuteronomy	Deu	5	2	28	Alimenta pretio vende nobis, ut vescamur : aquam pecunia tribue, et sic bibemus. Tantum est ut nobis concedas transitum,
   4962 Deuteronomy	Deu	5	2	29	sicut fecerunt filii Esau, qui habitant in Seir, et Moabitae, qui morantur in Ar : donec veniamus ad Jordanem, et transeamus ad terram, quam Dominus Deus noster daturus est nobis.
   4963 Deuteronomy	Deu	5	2	30	Noluitque Sehon rex Hesebon dare nobis transitum : quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum ejus, et obfirmaverat cor illius, ut traderetur in manus tuas, sicut nunc vides.
   4964 Deuteronomy	Deu	5	2	31	Dixitque Dominus ad me : Ecce coepi tibi tradere Sehon, et terram ejus : incipe possidere eam.
   4965 Deuteronomy	Deu	5	2	32	Egressusque est Sehon obviam nobis cum omni populo suo ad praelium in Jasa.
   4966 Deuteronomy	Deu	5	2	33	Et tradidit eum Dominus Deus noster nobis : percussimusque eum cum filiis suis et omni populo suo.
   4967 Deuteronomy	Deu	5	2	34	Cunctasque urbes in tempore illo cepimus, interfectis habitatoribus earum, viris ac mulieribus et parvulis : non reliquimus in eis quidquam,
   4968 Deuteronomy	Deu	5	2	35	absque jumentis, quae in partem venere praedantium : et spoliis urbium, quas cepimus
   4969 Deuteronomy	Deu	5	2	36	ab AroŽr, quae est super ripam torrentis Arnon, oppido quod in valle situm est, usque Galaad. Non fuit vicus et civitas, quae nostras effugeret manus : omnes tradidit Dominus Deus noster nobis,
   4970 Deuteronomy	Deu	5	2	37	absque terra filiorum Ammon, ad quam non accessimus : et cunctis quae adjacent torrenti Jeboc, et urbibus montanis, universisque locis, a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster.
   4971 Deuteronomy	Deu	5	3	1	Itaque conversi ascendimus per iter Basan : egressusque est Og rex Basan in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai.
   4972 Deuteronomy	Deu	5	3	2	Dixitque Dominus ad me : Ne timeas eum : quia in manu tua traditus est cum omni populo ac terra sua : faciesque ei sicut fecisti Sehon regi Amorrhaeorum, qui habitavit in Hesebon.
   4973 Deuteronomy	Deu	5	3	3	Tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan, et universum populum ejus : percussimusque eos usque ad internecionem,
   4974 Deuteronomy	Deu	5	3	4	vastantes cunctas civitates illius uno tempore. Non fuit oppidum, quod nos effugeret : sexaginta urbes, omnem regionem Argob regni Og in Basan.
   4975 Deuteronomy	Deu	5	3	5	Cunctae urbes erant munitae muris altissimis, portisque et vectibus, absque oppidis innumeris, quae non habebant muros.
   4976 Deuteronomy	Deu	5	3	6	Et delevimus eos, sicut feceramus Sehon regi Hesebon, disperdentes omnem civitatem, virosque ac mulieres et parvulos :
   4977 Deuteronomy	Deu	5	3	7	jumenta autem et spolia urbium diripuimus.
   4978 Deuteronomy	Deu	5	3	8	Tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorrhaeorum, qui erant trans Jordanem : a torrente Arnon usque ad montem Hermon,
   4979 Deuteronomy	Deu	5	3	9	quem Sidonii Sarion vocant, et Amorrhaei Sanir :
   4980 Deuteronomy	Deu	5	3	10	omnes civitates, quae sitae sunt in planitie, et universam terram Galaad et Basan usque ad Selcha, et Edrai civitates regni Og in Basan.
   4981 Deuteronomy	Deu	5	3	11	Solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum. Monstratur lectus ejus ferreus, qui est in Rabbath filiorum Ammon, novem cubitos habens longitudinis, et quatuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus.
   4982 Deuteronomy	Deu	5	3	12	Terramque possedimus tempore illo ab AroŽr, quae est super ripam torrentis Arnon, usque ad mediam partem montis Galaad : et civitates illius dedi Ruben et Gad.
   4983 Deuteronomy	Deu	5	3	13	Reliquam autem partem Galaad, et omnem Basan regni Og, tradidi mediae tribui Manasse, omnem regionem Argob : cunctaque Basan vocatur Terra gigantum.
   4984 Deuteronomy	Deu	5	3	14	Jair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gessuri et Machati. Vocavitque ex nomine suo Basan, Havoth Jair, id est, Villas Jair, usque in praesentem diem.
   4985 Deuteronomy	Deu	5	3	15	Machir quoque dedi Galaad.
   4986 Deuteronomy	Deu	5	3	16	Et tribubus Ruben et Gad dedi de terra Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis, et confinium usque ad torrentem Jeboc, qui est terminus filiorum Ammon :
   4987 Deuteronomy	Deu	5	3	17	et planitiem solitudinis, atque Jordanem, et terminos Cenereth usque ad mare deserti, quod est salsissimum, ad radices montis Phasga contra orientem.
   4988 Deuteronomy	Deu	5	3	18	Praecepique vobis in tempore illo, dicens : Dominus Deus vester dat vobis terram hanc in haereditatem : expediti praecedite fratres vestros filios IsraŽl omnes viri robusti,
   4989 Deuteronomy	Deu	5	3	19	absque uxoribus, et parvulis, atque jumentis. Novi enim quod plura habeatis pecora, et in urbibus remanere debebunt, quas tradidi vobis,
   4990 Deuteronomy	Deu	5	3	20	donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris, sicut vobis tribuit : et possideant ipsi etiam terram, quam daturus est eis trans Jordanem : tunc revertetur unusquisque in possessionem suam, quam dedi vobis.
   4991 Deuteronomy	Deu	5	3	21	Josue quoque in tempore illo praecepi, dicens : Oculi tui viderunt quae fecit Dominus Deus vester duobus his regibus : sic faciet omnibus regnis, ad quae transiturus es.
   4992 Deuteronomy	Deu	5	3	22	Ne timeas eos : Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis.
   4993 Deuteronomy	Deu	5	3	23	Precatusque sum Dominum in tempore illo, dicens :
   4994 Deuteronomy	Deu	5	3	24	Domine Deus, tu coepisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam, manumque fortissimam : neque enim est alius deus vel in caelo, vel in terra, qui possit facere opera tua, et comparari fortitudini tuae.
   4995 Deuteronomy	Deu	5	3	25	Transibo igitur, et videbo terram hanc optimam trans Jordanem, et montem istum egregium, et Libanum.
   4996 Deuteronomy	Deu	5	3	26	Iratusque est Dominus mihi propter vos, nec exaudivit me, sed dixit mihi : Sufficit tibi : nequaquam ultra loquaris de hac re ad me.
   4997 Deuteronomy	Deu	5	3	27	Ascende cacumen Phasgae, et oculos tuos circumfer ad occidentem, et ad aquilonem, austrumque et orientem, et aspice ; nec enim transibis Jordanem istum.
   4998 Deuteronomy	Deu	5	3	28	Praecipe Josue, et corrobora eum atque conforta : quia ipse praecedet populum istum, et dividet eis terram quam visurus es.
   4999 Deuteronomy	Deu	5	3	29	Mansimusque in valle contra fanum Phogor.
   5000 Deuteronomy	Deu	5	4	1	Et nunc, IsraŽl, audi praecepta et judicia, quae ego doceo te : ut faciens ea, vivas, et ingrediens possideas terram, quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis.
   5001 Deuteronomy	Deu	5	4	2	Non addetis ad verbum, quod vobis loquor, nec auferetis ex eo : custodite mandata Domini Dei vestri, quae ego praecipio vobis.
   5002 Deuteronomy	Deu	5	4	3	Oculi vestri viderunt omnia quae fecit Dominus contra Beelphegor, quomodo contriverit omnes cultores ejus de medio vestri.
   5003 Deuteronomy	Deu	5	4	4	Vos autem qui adhaeretis Domino Deo vestro, vivitis universi usque in praesentem diem.
   5004 Deuteronomy	Deu	5	4	5	Scitis quod docuerim vos praecepta atque justitias, sicut mandavit mihi Dominus Deus meus : sic facietis ea in terra, quam possessuri estis :
   5005 Deuteronomy	Deu	5	4	6	et observabitis et implebitis opere. Haec est enim vestra sapientia, et intellectus coram populis, ut audientes universa praecepta haec, dicant : En populus sapiens et intelligens, gens magna.
   5006 Deuteronomy	Deu	5	4	7	Nec est alia natio tam grandis, quae habeat deos appropinquantes sibi, sicut Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris.
   5007 Deuteronomy	Deu	5	4	8	Quae est enim alia gens sic inclyta, ut habeat caeremonias, justaque judicia, et universam legem, quam ego proponam hodie ante oculos vestros ?
   5008 Deuteronomy	Deu	5	4	9	Custodi igitur temetipsum, et animam tuam sollicite. Ne obliviscaris verborum, quae viderunt oculi tui, et ne excidant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae. Docebis ea filios ac nepotes tuos,
   5009 Deuteronomy	Deu	5	4	10	a die in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb, quando Dominus locutus est mihi, dicens : Congrega ad me populum, ut audiant sermones meos, et discant timere me omni tempore quo vivunt in terra, doceantque filios suos.
   5010 Deuteronomy	Deu	5	4	11	Et accessistis ad radices montis, qui ardebat usque ad caelum : erantque in eo tenebrae, et nubes, et caligo.
   5011 Deuteronomy	Deu	5	4	12	Locutusque est Dominus ad vos de medio ignis. Vocem verborum ejus audistis, et formam penitus non vidistis.
   5012 Deuteronomy	Deu	5	4	13	Et ostendit vobis pactum suum, quod praecepit ut faceretis, et decem verba, quae scripsit in duabus tabulis lapideis.
   5013 Deuteronomy	Deu	5	4	14	Mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caeremonias et judicia, quae facere deberetis in terra, quam possessuri estis.
   5014 Deuteronomy	Deu	5	4	15	Custodite igitur sollicite animas vestras. Non vidistis aliquam similitudinem in die, qua locutus est vobis Dominus in Horeb de medio ignis :
   5015 Deuteronomy	Deu	5	4	16	ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem, aut imaginem masculi vel feminae :
   5016 Deuteronomy	Deu	5	4	17	similitudinem omnium jumentorum, quae sunt super terram, vel avium sub caelo volantium,
   5017 Deuteronomy	Deu	5	4	18	atque reptilium, quae moventur in terra, sive piscium qui sub terra morantur in aquis :
   5018 Deuteronomy	Deu	5	4	19	ne forte elevatis oculis ad caelum, videas solem et lunam, et omnia astra caeli, et errore deceptus adores ea, et colas quae creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus, quae sub caelo sunt.
   5019 Deuteronomy	Deu	5	4	20	Vos autem tulit Dominus, et eduxit de fornace ferrea Aegypti, ut haberet populum haereditarium, sicut est in praesenti die.
   5020 Deuteronomy	Deu	5	4	21	Iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros, et juravit ut non transirem Jordanem, nec ingrederer terram optimam, quam daturus est vobis.
   5021 Deuteronomy	Deu	5	4	22	Ecce morior in hac humo ; non transibo Jordanem : vos transibitis, et possidebitis terram egregiam.
   5022 Deuteronomy	Deu	5	4	23	Cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui, quod pepigit tecum, et facias tibi sculptam similitudinem eorum, quae fieri Dominus prohibuit :
   5023 Deuteronomy	Deu	5	4	24	quia Dominus Deus tuus ignis consumens est, Deus aemulator.
   5024 Deuteronomy	Deu	5	4	25	Si genueritis filios ac nepotes, et morati fueritis in terra, deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem, patrantes malum coram Domino Deo vestro, ut eum ad iracundiam provocetis :
   5025 Deuteronomy	Deu	5	4	26	testes invoco hodie caelum et terram, cito perituros vos esse de terra, quam transito Jordane possessuri estis : non habitabitis in ea longo tempore, sed delebit vos Dominus,
   5026 Deuteronomy	Deu	5	4	27	atque disperget in omnes gentes, et remanebitis pauci in nationibus, ad quas vos ducturus est Dominus.
   5027 Deuteronomy	Deu	5	4	28	Ibique servietis diis, qui hominum manu fabricati sunt, ligno et lapidi qui non vident, nec audiunt, nec comedunt, nec odorantur.
   5028 Deuteronomy	Deu	5	4	29	Cumque quaesieris ibi Dominum Deum tuum, invenies eum : si tamen toto corde quaesieris, et tota tribulatione animae tuae.
   5029 Deuteronomy	Deu	5	4	30	Postquam te invenerint omnia quae praedicta sunt, novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum, et audies vocem ejus.
   5030 Deuteronomy	Deu	5	4	31	Quia Deus misericors Dominus Deus tuus est : non dimittet te, nec omnino delebit, neque obliviscetur pacti, in quo juravit patribus tuis.
   5031 Deuteronomy	Deu	5	4	32	Interroga de diebus antiquis, qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus hominem super terram, a summo caelo usque ad summum ejus, si facta est aliquando hujuscemodi res, aut umquam cognitum est,
   5032 Deuteronomy	Deu	5	4	33	ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis, sicut tu audisti, et vixisti :
   5033 Deuteronomy	Deu	5	4	34	si fecit Deus ut ingrederetur, et tolleret sibi gentem de medio nationum, per tentationes, signa atque portenta, per pugnam et robustam manum, extentumque brachium, et horribiles visiones juxta omnia quae fecit pro vobis Dominus Deus vester in Aegypto, videntibus oculis tuis :
   5034 Deuteronomy	Deu	5	4	35	ut scires quoniam Dominus ipse est Deus, et non est alius praeter eum.
   5035 Deuteronomy	Deu	5	4	36	De caelo te fecit audire vocem suam, ut doceret te, et in terra ostendit tibi ignem suum maximum, et audisti verba illius de medio ignis :
   5036 Deuteronomy	Deu	5	4	37	quia dilexit patres tuos, et elegit semen eorum post eos. Eduxitque te praecedens in virtute sua magna ex Aegypto,
   5037 Deuteronomy	Deu	5	4	38	ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo : et introduceret te, daretque tibi terram earum in possessionem, sicut cernis in praesenti die.
   5038 Deuteronomy	Deu	5	4	39	Scito ergo hodie, et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in caelo sursum, et in terra deorsum, et non sit alius.
   5039 Deuteronomy	Deu	5	4	40	Custodi praecepta ejus atque mandata, quae ego praecipio tibi : ut bene sit tibi, et filiis tuis post te, et permaneas multo tempore super terram, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi.
   5040 Deuteronomy	Deu	5	4	41	Tunc separavit Moyses tres civitates trans Jordanem ad orientalem plagam,
   5041 Deuteronomy	Deu	5	4	42	ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum, nec sibi fuerit inimicus ante unum et alterum diem, et ad harum aliquam urbium possit evadere :
   5042 Deuteronomy	Deu	5	4	43	Bosor in solitudine, quae sita est in terra campestri de tribu Ruben : et Ramoth in Galaad, quae est in tribu Gad : et Golan in Basan, quae est in tribu Manasse.
   5043 Deuteronomy	Deu	5	4	44	Ista est lex, quam proposuit Moyses coram filiis IsraŽl :
   5044 Deuteronomy	Deu	5	4	45	et haec testimonia et caeremoniae atque judicia, quae locutus est ad filios IsraŽl, quando egressi sunt de Aegypto,
   5045 Deuteronomy	Deu	5	4	46	trans Jordanem in valle contra fanum Phogor in terra Sehon regis Amorrhaei, qui habitavit in Hesebon, quem percussit Moyses. Filii quoque IsraŽl egressi ex Aegypto
   5046 Deuteronomy	Deu	5	4	47	possederunt terram ejus, et terram Og regis Basan, duorum regum Amorrhaeorum, qui erant trans Jordanem ad solis ortum :
   5047 Deuteronomy	Deu	5	4	48	ab AroŽr, quae sita est super ripam torrentis Arnon, usque ad montem Sion, qui est et Hermon,
   5048 Deuteronomy	Deu	5	4	49	omnem planitiem trans Jordanem ad orientalem plagam, usque ad mare solitudinis, et usque ad radices montis Phasga.
   5049 Deuteronomy	Deu	5	5	1	Vocavitque Moyses omnem IsraŽlem, et dixit ad eum : Audi, IsraŽl, caeremonias atque judicia, quae ego loquor in auribus vestris hodie : discite ea, et opere complete.
   5050 Deuteronomy	Deu	5	5	2	Dominus Deus noster pepigit nobiscum foedus in Horeb.
   5051 Deuteronomy	Deu	5	5	3	Non cum patribus nostris iniit pactum, sed nobiscum qui in praesentiarum sumus, et vivimus.
   5052 Deuteronomy	Deu	5	5	4	Facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis.
   5053 Deuteronomy	Deu	5	5	5	Ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo, ut annuntiarem vobis verba ejus : timuistis enim ignem, et non ascendistis in montem. Et ait :
   5054 Deuteronomy	Deu	5	5	6	Ego Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis.
   5055 Deuteronomy	Deu	5	5	7	Non habebis deos alienos in conspectu meo.
   5056 Deuteronomy	Deu	5	5	8	Non facies tibi sculptile, nec similitudinem omnium, quae in caelo sunt desuper, et quae in terra deorsum, et quae versantur in aquis sub terra.
   5057 Deuteronomy	Deu	5	5	9	Non adorabis ea, et non coles. Ego enim sum Dominus Deus tuus : Deus aemulator, reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me :
   5058 Deuteronomy	Deu	5	5	10	et faciens misericordiam in multa millia diligentibus me, et custodientibus praecepta mea.
   5059 Deuteronomy	Deu	5	5	11	Non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra : quia non erit impunitus qui super re vana nomen ejus assumpserit.
   5060 Deuteronomy	Deu	5	5	12	Observa diem sabbati, ut sanctifices eum, sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus.
   5061 Deuteronomy	Deu	5	5	13	Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua.
   5062 Deuteronomy	Deu	5	5	14	Septimus dies sabbati est, id est, requies Domini Dei tui. Non facies in eo quidquam operis tu, et filius tuus, et filia, servus et ancilla, et bos, et asinus, et omne jumentum tuum, et peregrinus qui est intra portas tuas : ut requiescat servus tuus, et ancilla tua, sicut et tu.
   5063 Deuteronomy	Deu	5	5	15	Memento quod et ipse servieris in Aegypto, et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti, et brachio extento. Idcirco praecepit tibi ut observares diem sabbati.
   5064 Deuteronomy	Deu	5	5	16	Honora patrem tuum et matrem, sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus, ut longo vivas tempore, et bene sit tibi in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi.
   5065 Deuteronomy	Deu	5	5	17	Non occides,
   5066 Deuteronomy	Deu	5	5	18	neque moechaberis,
   5067 Deuteronomy	Deu	5	5	19	furtumque non facies :
   5068 Deuteronomy	Deu	5	5	20	nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
   5069 Deuteronomy	Deu	5	5	21	Non concupisces uxorem proximi tui : non domum, non agrum, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, et universa quae illius sunt.
   5070 Deuteronomy	Deu	5	5	22	Haec verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis, et caliginis, voce magna, nihil addens amplius : et scripsit ea in duabus tabulis lapideis, quas tradidit mihi.
   5071 Deuteronomy	Deu	5	5	23	Vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum, et montem ardere vidistis, accessistis ad me omnes principes tribuum et majores natu, atque dixistis :
   5072 Deuteronomy	Deu	5	5	24	Ecce ostendit nobis Dominus Deus noster majestatem et magnitudinem suam : vocem ejus audivimus de medio ignis, et probavimus hodie, quod loquente Deo cum homine, vixerit homo.
   5073 Deuteronomy	Deu	5	5	25	Cur ergo moriemur, et devorabit nos ignis hic maximus ? si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri, moriemur.
   5074 Deuteronomy	Deu	5	5	26	Quid est omnis caro, ut audiat vocem Dei viventis, qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus, et possit vivere ?
   5075 Deuteronomy	Deu	5	5	27	Tu magis accede : et audi cuncta quae dixerit Dominus Deus noster tibi : loquerisque ad nos, et nos audientes faciemus ea.
   5076 Deuteronomy	Deu	5	5	28	Quod cum audisset Dominus, ait ad me : Audivi vocem verborum populi hujus quae locuti sunt tibi : bene omnia sunt locuti.
   5077 Deuteronomy	Deu	5	5	29	Quis det talem eos habere mentem, ut timeant me, et custodiant universa mandata mea in omni tempore, ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum ?
   5078 Deuteronomy	Deu	5	5	30	Vade et dic eis : Revertimini in tentoria vestra.
   5079 Deuteronomy	Deu	5	5	31	Tu vero hic sta mecum, et loquar tibi omnia mandata mea, et caeremonias atque judicia : quae docebis eos, ut faciant ea in terra, quam dabo illis in possessionem.
   5080 Deuteronomy	Deu	5	5	32	Custodite igitur et facite quae praecepit Dominus Deus vobis : non declinabitis neque ad dexteram, neque ad sinistram :
   5081 Deuteronomy	Deu	5	5	33	sed per viam, quam praecepit Dominus Deus vester, ambulabitis, ut vivatis, et bene sit vobis, et protelentur dies in terra possessionis vestrae.
   5082 Deuteronomy	Deu	5	6	1	Haec sunt praecepta, et caeremoniae, atque judicia, quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos, et faciatis ea in terra, ad quam transgredimini possidendam :
   5083 Deuteronomy	Deu	5	6	2	ut timeas Dominum Deum tuum, et custodias omnia mandata et praecepta ejus, quae ego praecipio tibi, et filiis, ac nepotibus tuis, cunctis diebus vitae tuae, ut prolongentur dies tui.
   5084 Deuteronomy	Deu	5	6	3	Audi, IsraŽl, et observa ut facias quae praecepit tibi Dominus, et bene sit tibi, et multipliceris amplius, sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem.
   5085 Deuteronomy	Deu	5	6	4	Audi, IsraŽl : Dominus Deus noster, Dominus unus est.
   5086 Deuteronomy	Deu	5	6	5	Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota fortitudine tua.
   5087 Deuteronomy	Deu	5	6	6	Eruntque verba haec, quae ego praecipio tibi hodie, in corde tuo :
   5088 Deuteronomy	Deu	5	6	7	et narrabis ea filiis tuis, et meditaberis in eis sedens in domo tua, et ambulans in itinere, dormiens atque consurgens.
   5089 Deuteronomy	Deu	5	6	8	Et ligabis ea quasi signum in manu tua, eruntque et movebuntur inter oculos tuos,
   5090 Deuteronomy	Deu	5	6	9	scribesque ea in limine, et ostiis domus tuae.
   5091 Deuteronomy	Deu	5	6	10	Cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, pro qua juravit patribus tuis Abraham, Isaac, et Jacob, et dederit tibi civitates magnas et optimas, quas non aedificasti,
   5092 Deuteronomy	Deu	5	6	11	domos plenas cunctarum opum, quas non exstruxisti, cisternas, quas non fodisti, vineta et oliveta, quae non plantasti,
   5093 Deuteronomy	Deu	5	6	12	et comederis, et saturatus fueris :
   5094 Deuteronomy	Deu	5	6	13	cave diligenter ne obliviscaris Domini, qui eduxit te de terra Aegypti, de domo servitutis. Dominum Deum tuum timebis, et illi soli servies, ac per nomen illius jurabis.
   5095 Deuteronomy	Deu	5	6	14	Non ibitis post deos alienos cunctarum gentium, quae in circuitu vestro sunt :
   5096 Deuteronomy	Deu	5	6	15	quoniam Deus aemulator Dominus Deus tuus in medio tui : nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te, et auferat te de superficie terrae.
   5097 Deuteronomy	Deu	5	6	16	Non tentabis Dominum Deum tuum, sicut tentasti in loco tentationis.
   5098 Deuteronomy	Deu	5	6	17	Custodi praecepta Domini Dei tui, ac testimonia et caeremonias, quas praecepit tibi :
   5099 Deuteronomy	Deu	5	6	18	et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini, ut bene sit tibi : et ingressus possideas terram optimam, de qua juravit Dominus patribus tuis,
   5100 Deuteronomy	Deu	5	6	19	ut deleret omnes inimicos tuos coram te, sicut locutus est.
   5101 Deuteronomy	Deu	5	6	20	Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid sibi volunt testimonia haec, et caeremoniae, atque judicia, quae praecepit Dominus Deus noster nobis ?
   5102 Deuteronomy	Deu	5	6	21	dices ei : Servi eramus Pharaonis in Aegypto, et eduxit nos Dominus de Aegypto in manu forti :
   5103 Deuteronomy	Deu	5	6	22	fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Aegypto contra Pharaonem, et omnem domum illius in conspectu nostro,
   5104 Deuteronomy	Deu	5	6	23	et eduxit nos inde, ut introductis daret terram, super qua juravit patribus nostris.
   5105 Deuteronomy	Deu	5	6	24	Praecepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima haec, et timeamus Dominum Deum nostrum, ut bene sit nobis cunctis diebus vitae nostrae, sicut est hodie.
   5106 Deuteronomy	Deu	5	6	25	Eritque nostri misericors, si custodierimus et fecerimus omnia praecepta ejus coram Domino Deo nostro, sicut mandavit nobis.
   5107 Deuteronomy	Deu	5	7	1	Cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, quam possessurus ingrederis, et deleverit gentes multas coram te, Hethaeum, et Gergezaeum, et Amorrhaeum, Chananaeum, et Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum, septem gentes multo majoris numeri quam tu es, et robustiores te :
   5108 Deuteronomy	Deu	5	7	2	tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi, percuties eas usque ad internecionem. Non inibis cum eis foedus, nec misereberis earum,
   5109 Deuteronomy	Deu	5	7	3	neque sociabis cum eis conjugia. Filiam tuam non dabis filio ejus, nec filiam illius accipies filio tuo :
   5110 Deuteronomy	Deu	5	7	4	quia seducet filium tuum, ne sequatur me, et ut magis serviat diis alienis : irasceturque furor Domini, et delebit te cito.
   5111 Deuteronomy	Deu	5	7	5	Quin potius haec facietis eis : aras eorum subvertite, et confringite statuas, lucosque succidite, et sculptilia comburite :
   5112 Deuteronomy	Deu	5	7	6	quia populus sanctus es Domino Deo tuo. Te elegit Dominus Deus tuus, ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis, qui sunt super terram.
   5113 Deuteronomy	Deu	5	7	7	Non quia cunctas gentes numero vincebatis, vobis junctus est Dominus, et elegit vos, cum omnibus sitis populis pauciores :
   5114 Deuteronomy	Deu	5	7	8	sed quia dilexit vos Dominus, et custodivit juramentum, quod juravit patribus vestris : eduxitque vos in manu forti, et redemit de domo servitutis, de manu Pharaonis regis Aegypti.
   5115 Deuteronomy	Deu	5	7	9	Et scies, quia Dominus Deus tuus, ipse est Deus fortis et fidelis, custodiens pactum et misericordiam diligentibus se, et his qui custodiunt praecepta ejus in mille generationes :
   5116 Deuteronomy	Deu	5	7	10	et reddens odientibus se statim, ita ut disperdat eos, et ultra non differat, protinus eis restituens quod merentur.
   5117 Deuteronomy	Deu	5	7	11	Custodi ergo praecepta et caeremonias atque judicia, quae ego mando tibi hodie ut facias.
   5118 Deuteronomy	Deu	5	7	12	Si postquam audieris haec judicia, custodieris ea, et feceris, custodiet et Dominus Deus tuus pactum tibi, et misericordiam quam juravit patribus tuis :
   5119 Deuteronomy	Deu	5	7	13	et diliget te, ac multiplicabit, benedicetque fructui ventris tui, et fructui terrae tuae, frumento tuo, atque vindemiae, oleo, et armentis, gregibus ovium tuarum super terram, pro qua juravit patribus tuis ut daret eam tibi.
   5120 Deuteronomy	Deu	5	7	14	Benedictus eris inter omnes populos. Non erit apud te sterilis utriusque sexus, tam in hominibus quam in gregibus tuis.
   5121 Deuteronomy	Deu	5	7	15	Auferet Dominus a te omnem languorem : et infirmitates Aegypti pessimas, quas novisti, non inferet tibi, sed cunctis hostibus tuis.
   5122 Deuteronomy	Deu	5	7	16	Devorabis omnes populos, quos Dominus Deus tuus daturus est tibi. Non parcet eis oculus tuus, nec servies diis eorum, ne sint in ruinam tui.
   5123 Deuteronomy	Deu	5	7	17	Si dixeris in corde tuo : Plures sunt gentes istae quam ego : quomodo potero delere eas ?
   5124 Deuteronomy	Deu	5	7	18	noli metuere, sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis Aegyptiis,
   5125 Deuteronomy	Deu	5	7	19	plagas maximas, quas viderunt oculi tui, et signa atque portenta, manumque robustam, et extentum brachium, ut educeret te Dominus Deus tuus : sic faciet cunctis populis, quos metuis.
   5126 Deuteronomy	Deu	5	7	20	Insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos, donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint, et latere potuerint.
   5127 Deuteronomy	Deu	5	7	21	Non timebis eos, quia Dominus Deus tuus in medio tui est, Deus magnus et terribilis :
   5128 Deuteronomy	Deu	5	7	22	ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes. Non poteris eas delere pariter : ne forte multiplicentur contra te bestiae terrae.
   5129 Deuteronomy	Deu	5	7	23	Dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : et interficiet illos, donec penitus deleantur.
   5130 Deuteronomy	Deu	5	7	24	Tradetque reges eorum in manus tuas, et disperdes nomina eorum sub caelo : nullus poterit resistere tibi, donec conteras eos.
   5131 Deuteronomy	Deu	5	7	25	Sculptilia eorum igne combures : non concupisces argentum et aurum, de quibus facta sunt, neque assumes ex eis tibi quidquam, ne offendas, propterea quia abominatio est Domini tui :
   5132 Deuteronomy	Deu	5	7	26	nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis, quia anathema est.
   5133 Deuteronomy	Deu	5	8	1	Omne mandatum, quod ego praecipio tibi hodie, cave diligenter ut facias, ut possitis vivere, et multiplicemini, ingressique possideatis terram, pro qua juravit Dominus patribus vestris.
   5134 Deuteronomy	Deu	5	8	2	Et recordaberis cuncti itineris, per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum, ut affligeret te, atque tentaret, et nota fierent quae in tuo animo versabantur, utrum custodires mandata illius, an non.
   5135 Deuteronomy	Deu	5	8	3	Afflixit te penuria, et dedit tibi cibum manna, quod ignorabas tu et patres tui : ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo, sed in omni verbo quod egreditur de ore Dei.
   5136 Deuteronomy	Deu	5	8	4	Vestimentum tuum, quo operiebaris, nequaquam vetustate defecit, et pes tuus non est subtritus, en quadragesimus annus est :
   5137 Deuteronomy	Deu	5	8	5	ut recogites in corde tuo, quia sicut erudit filium suum homo, sic Dominus Deus tuus erudivit te,
   5138 Deuteronomy	Deu	5	8	6	ut custodias mandata Domini Dei tui, et ambules in viis ejus, et timeas eum.
   5139 Deuteronomy	Deu	5	8	7	Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam, terram rivorum, aquarumque et fontium, in cujus campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi :
   5140 Deuteronomy	Deu	5	8	8	terram frumenti, hordei ac vinearum, in qua ficus, et malogranata, et oliveta nascuntur : terram olei ac mellis,
   5141 Deuteronomy	Deu	5	8	9	ubi absque ulla penuria comedes panem tuum, et rerum omnium abundantia perfrueris : cujus lapides ferrum sunt, et de montibus ejus aeris metalla fodiuntur :
   5142 Deuteronomy	Deu	5	8	10	ut cum comederis, et satiatus fueris, benedicas Domino Deo tuo pro terra optima, quam dedit tibi.
   5143 Deuteronomy	Deu	5	8	11	Observa, et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui, et negligas mandata ejus atque judicia et caeremonias, quas ego praecipio tibi hodie :
   5144 Deuteronomy	Deu	5	8	12	ne postquam comederis et satiatus fueris, domos pulchras aedificaveris, et habitaveris in eis,
   5145 Deuteronomy	Deu	5	8	13	habuerisque armenta boum, et ovium greges, argenti et auri, cunctarumque rerum copiam,
   5146 Deuteronomy	Deu	5	8	14	elevetur cor tuum, et non reminiscaris Domini Dei tui, qui eduxit te de terra Aegypti, de domo servitutis,
   5147 Deuteronomy	Deu	5	8	15	et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili, in qua erat serpens flatu adurens, et scorpio, ac dipsas, et nullae omnino aquae : qui eduxit rivos de petra durissima,
   5148 Deuteronomy	Deu	5	8	16	et cibavit te manna in solitudine, quod nescierunt patres tui. Et postquam afflixit ac probavit, ad extremum misertus est tui,
   5149 Deuteronomy	Deu	5	8	17	ne diceres in corde tuo : Fortitudo mea, et robur manus meae, haec mihi omnia praestiterunt :
   5150 Deuteronomy	Deu	5	8	18	sed recorderis Domini Dei tui, quod ipse vires tibi praebuerit, ut impleret pactum suum, super quo juravit patribus tuis, sicut praesens indicat dies.
   5151 Deuteronomy	Deu	5	8	19	Sin autem oblitus Domini Dei tui, secutus fueris deos alienos, coluerisque illos et adoraveris : ecce nunc praedico tibi quod omnino dispereas.
   5152 Deuteronomy	Deu	5	8	20	Sicut gentes, quas delevit Dominus in introitu tuo, ita et vos peribitis, si inobedientes fueritis voci Domini Dei vestri.
   5153 Deuteronomy	Deu	5	9	1	Audi, IsraŽl : tu transgredieris hodie Jordanem, ut possideas nationes maximas et fortiores te, civitates ingentes, et ad caelum usque muratas,
   5154 Deuteronomy	Deu	5	9	2	populum magnum atque sublimem, filios Enacim, quos ipse vidisti et audisti, quibus nullus potest ex adverso resistere.
   5155 Deuteronomy	Deu	5	9	3	Scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te, ignis devorans atque consumens, qui conterat eos, et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter, sicut locutus est tibi :
   5156 Deuteronomy	Deu	5	9	4	ne dicas in corde tuo, cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : Propter justitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc possiderem, cum propter impietates suas istae deletae sint nationes.
   5157 Deuteronomy	Deu	5	9	5	Neque enim propter justitias tuas, et aequitatem cordis tui ingredieris, ut possideas terras earum : sed quia illae egerunt impie, introŽunte te deletae sunt : et ut compleret verbum suum Dominus, quod sub juramento pollicitus est patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob.
   5158 Deuteronomy	Deu	5	9	6	Scito ergo quod non propter justitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem, cum durissimae cervicis sis populus.
   5159 Deuteronomy	Deu	5	9	7	Memento, et ne obliviscaris, quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine. Ex eo die, quo egressus es ex Aegypto usque ad locum istum, semper adversum Dominum contendisti.
   5160 Deuteronomy	Deu	5	9	8	Nam et in Horeb provocasti eum, et iratus delere te voluit,
   5161 Deuteronomy	Deu	5	9	9	quando ascendi in montem, ut acciperem tabulas lapideas, tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus : et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus, panem non comedens, et aquam non bibens.
   5162 Deuteronomy	Deu	5	9	10	Deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei, et continentes omnia verba quae vobis locutus est in monte de medio ignis, quando concio populi congregata est.
   5163 Deuteronomy	Deu	5	9	11	Cumque transissent quadraginta dies, et totidem noctes, dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas, tabulas foederis,
   5164 Deuteronomy	Deu	5	9	12	dixitque mihi : Surge, et descende hinc cito : quia populus tuus, quem eduxisti de Aegypto, deseruerunt velociter viam, quam demonstrasti eis, feceruntque sibi conflatile.
   5165 Deuteronomy	Deu	5	9	13	Rursumque ait Dominus ad me : Cerno quod populus iste durae cervicis sit :
   5166 Deuteronomy	Deu	5	9	14	dimitte me ut conteram eum, et deleam nomen ejus de sub caelo, et constituam te super gentem, quae hac major et fortior sit.
   5167 Deuteronomy	Deu	5	9	15	Cumque de monte ardente descenderem, et duas tabulas foederis utraque tenerem manu,
   5168 Deuteronomy	Deu	5	9	16	vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro, et fecisse vobis vitulum conflatilem, ac deseruisse velociter viam ejus, quam vobis ostenderat :
   5169 Deuteronomy	Deu	5	9	17	projeci tabulas de manibus meis, confregique eas in conspectu vestro.
   5170 Deuteronomy	Deu	5	9	18	Et procidi ante Dominum sicut prius, quadraginta diebus et noctibus panem non comedens, et aquam non bibens, propter omnia peccata vestra quae gessistis contra Dominum, et eum ad iracundiam provocastis :
   5171 Deuteronomy	Deu	5	9	19	timui enim indignationem et iram illius, qua adversum vos concitatus, delere vos voluit. Et exaudivit me Dominus etiam hac vice.
   5172 Deuteronomy	Deu	5	9	20	Adversum Aaron quoque vehementer iratus, voluit eum conterere, et pro illo similiter deprecatus sum.
   5173 Deuteronomy	Deu	5	9	21	Peccatum autem vestrum quod feceratis, id est, vitulum, arripiens, igne combussi, et in frusta comminuens, omninoque in pulverem redigens, projeci in torrentem, qui de monte descendit.
   5174 Deuteronomy	Deu	5	9	22	In incendio quoque, et in tentatione, et in Sepulchris concupiscentiae provocastis Dominum :
   5175 Deuteronomy	Deu	5	9	23	et quando misit vos de Cadesbarne, dicens : Ascendite, et possidete terram, quam dedi vobis, et contempsistis imperium Domini Dei vestri, et non credidistis ei, neque vocem ejus audire voluistis :
   5176 Deuteronomy	Deu	5	9	24	sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos coepi.
   5177 Deuteronomy	Deu	5	9	25	Et jacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus, quibus eum suppliciter deprecabar, ne deleret vos ut fuerat comminatus :
   5178 Deuteronomy	Deu	5	9	26	et orans dixi : Domine Deus, ne disperdas populum tuum, et haereditatem tuam, quam redemisti in magnitudine tua, quos eduxisti de Aegypto in manu forti.
   5179 Deuteronomy	Deu	5	9	27	Recordare servorum tuorum Abraham, Isaac, et Jacob : ne aspicias duritiam populi hujus, et impietatem atque peccatum :
   5180 Deuteronomy	Deu	5	9	28	ne forte dicant habitatores terrae, de qua eduxisti nos : Non poterat Dominus introducere eos in terram, quam pollicitus est eis, et oderat illos : idcirco eduxit, ut interficeret eos in solitudine :
   5181 Deuteronomy	Deu	5	9	29	qui sunt populus tuus et haereditas tua, quos eduxisti in fortitudine tua magna, et in brachio tuo extento.
   5182 Deuteronomy	Deu	5	10	1	In tempore illo dixit Dominus ad me : Dola tibi duas tabulas lapideas, sicut priores fuerunt, et ascende ad me in montem : faciesque arcam ligneam,
   5183 Deuteronomy	Deu	5	10	2	et scribam in tabulis verba quae fuerunt in his qui ante confregisti : ponesque eas in arca.
   5184 Deuteronomy	Deu	5	10	3	Feci igitur arcam de lignis setim. Cumque dolassem duas tabulas lapideas instar priorum, ascendi in montem, habens eas in manibus.
   5185 Deuteronomy	Deu	5	10	4	Scripsitque in tabulis, juxta id quod prius scripserat, verba decem, quae locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis, quando populus congregatus est : et dedit eas mihi.
   5186 Deuteronomy	Deu	5	10	5	Reversusque de monte, descendi, et posui tabulas in arcam, quam feceram, quae hucusque ibi sunt, sicut mihi praecepit Dominus.
   5187 Deuteronomy	Deu	5	10	6	Filii autem IsraŽl moverunt castra ex Beroth filiorum Jacan in Mosera, ubi Aaron mortuus ac sepultus est, pro quo sacerdotio functus est Eleazar filius ejus.
   5188 Deuteronomy	Deu	5	10	7	Inde venerunt in Gadgad : de quo loco profecti, castrametati sunt in Jetebatha, in terra aquarum atque torrentium.
   5189 Deuteronomy	Deu	5	10	8	Eo tempore separavit tribum Levi, ut portaret arcam foederis Domini, et staret coram eo in ministerio, ac benediceret in nomine illius usque in praesentem diem.
   5190 Deuteronomy	Deu	5	10	9	Quam ob rem non habuit Levi partem, neque possessionem cum fratribus suis : quia ipse Dominus possessio ejus est, sicut promisit ei Dominus Deus tuus.
   5191 Deuteronomy	Deu	5	10	10	Ego autem steti in monte, sicut prius, quadraginta diebus ac noctibus : exaudivitque me Dominus etiam hac vice, et te perdere noluit.
   5192 Deuteronomy	Deu	5	10	11	Dixitque mihi : Vade, et praecede populum, ut ingrediatur, et possideat terram, quam juravi patribus eorum ut traderem eis.
   5193 Deuteronomy	Deu	5	10	12	Et nunc IsraŽl, quid Dominus Deus tuus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo, et in tota anima tua :
   5194 Deuteronomy	Deu	5	10	13	custodiasque mandata Domini, et caeremonias ejus, quas ego hodie praecipio tibi, ut bene sit tibi ?
   5195 Deuteronomy	Deu	5	10	14	En Domini Dei tui caelum est, et caelum caeli, terra, et omnia quae in ea sunt :
   5196 Deuteronomy	Deu	5	10	15	et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus, et amavit eos, elegitque semen eorum post eos, id est, vos, de cunctis gentibus, sicut hodie comprobatur.
   5197 Deuteronomy	Deu	5	10	16	Circumcidite igitur praeputium cordis vestri, et cervicem vestram ne induretis amplius :
   5198 Deuteronomy	Deu	5	10	17	quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum, et Dominus dominantium, Deus magnus, et potens, et terribilis, qui personam non accipit, nec munera.
   5199 Deuteronomy	Deu	5	10	18	Facit judicium pupillo et viduae ; amat peregrinum, et dat ei victum atque vestitum.
   5200 Deuteronomy	Deu	5	10	19	Et vos ergo amate peregrinos, quia et ipsi fuistis advenae in terra Aegypti.
   5201 Deuteronomy	Deu	5	10	20	Dominum Deum tuum timebis, et ei soli servies : ipsi adhaerebis, jurabisque in nomine illius.
   5202 Deuteronomy	Deu	5	10	21	Ipse est laus tua, et Deus tuus, qui fecit tibi haec magnalia et terribilia, quae viderunt oculi tui.
   5203 Deuteronomy	Deu	5	10	22	In septuaginta animabus descenderunt patres tui in Aegyptum, et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra caeli.
   5204 Deuteronomy	Deu	5	11	1	Ama itaque Dominum Deum tuum, et observa praecepta ejus et caeremonias, judicia atque mandata, omni tempore.
   5205 Deuteronomy	Deu	5	11	2	Cognoscite hodie quae ignorant filii vestri, qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri, magnalia ejus et robustam manum, extentumque brachium,
   5206 Deuteronomy	Deu	5	11	3	signa et opera quae fecit in medio Aegypti Pharaoni regi, et universae terrae ejus,
   5207 Deuteronomy	Deu	5	11	4	omnique exercitui Aegyptiorum, et equis ac curribus : quomodo operuerint eos aquae maris Rubri, cum vos persequerentur, et deleverit eos Dominus usque in praesentem diem :
   5208 Deuteronomy	Deu	5	11	5	vobisque quae fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum :
   5209 Deuteronomy	Deu	5	11	6	et Dathan atque Abiron filiis Eliab, qui fuit filius Ruben : quos aperto ore suo terra absorbuit, cum domibus et tabernaculis, et universa substantia eorum, quam habebant in medio IsraŽl.
   5210 Deuteronomy	Deu	5	11	7	Oculi vestri viderunt opera Domini magna quae fecit,
   5211 Deuteronomy	Deu	5	11	8	ut custodiatis universa mandata illius, quae ego hodie praecipio vobis, et possitis introire, et possidere terram, ad quam ingredimini,
   5212 Deuteronomy	Deu	5	11	9	multoque in ea vivatis tempore : quam sub juramento pollicitus est Dominus patribus vestris, et semini eorum, lacte et melle manantem.
   5213 Deuteronomy	Deu	5	11	10	Terra enim, ad quam ingrederis possidendam, non est sicut terra Aegypti, de qua existi, ubi jacto semine in hortorum morem aquae ducuntur irriguae :
   5214 Deuteronomy	Deu	5	11	11	sed montuosa est et campestris, de caelo expectans pluvias,
   5215 Deuteronomy	Deu	5	11	12	quam Dominus Deus tuus semper invisit, et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem ejus.
   5216 Deuteronomy	Deu	5	11	13	Si ergo obedieritis mandatis meis, quae ego hodie praecipio vobis, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et serviatis ei in toto corde vestro, et in tota anima vestra :
   5217 Deuteronomy	Deu	5	11	14	dabit pluviam terrae vestrae temporaneam et serotinam, ut colligatis frumentum, et vinum, et oleum,
   5218 Deuteronomy	Deu	5	11	15	foenumque ex agris ad pascenda jumenta, et ut ipsi comedatis ac saturemini.
   5219 Deuteronomy	Deu	5	11	16	Cavete ne forte decipiatur cor vestrum, et recedatis a Domino, serviatisque diis alienis, et adoretis eos :
   5220 Deuteronomy	Deu	5	11	17	iratusque Dominus claudat caelum, et pluviae non descendant, nec terra det germen suum, pereatisque velociter de terra optima, quam Dominus daturus est vobis.
   5221 Deuteronomy	Deu	5	11	18	Ponite haec verba mea in cordibus et in animis vestris, et suspendite ea pro signo in manibus, et inter oculos vestros collocate.
   5222 Deuteronomy	Deu	5	11	19	Docete filios vestros ut illa meditentur : quando sederis in domo tua, et ambulaveris in via, et accubueris atque surrexeris.
   5223 Deuteronomy	Deu	5	11	20	Scribes ea super postes et januas domus tuae,
   5224 Deuteronomy	Deu	5	11	21	ut multiplicentur dies tui, et filiorum tuorum in terra, quam juravit Dominus patribus tuis, ut daret eis quamdiu caelum imminet terrae.
   5225 Deuteronomy	Deu	5	11	22	Si enim custodieritis mandata quae ego praecipio vobis, et feceritis ea, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et ambuletis in omnibus viis ejus, adhaerentes ei,
   5226 Deuteronomy	Deu	5	11	23	disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram, et possidebitis eas, quae majores et fortiores vobis sunt.
   5227 Deuteronomy	Deu	5	11	24	Omnis locus, quem calcaverit pes vester, vester erit. A deserto, et a Libano, a flumine magno Euphrate usque ad mare occidentale erunt termini vestri.
   5228 Deuteronomy	Deu	5	11	25	Nullus stabit contra vos : terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis, sicut locutus est vobis.
   5229 Deuteronomy	Deu	5	11	26	En propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem :
   5230 Deuteronomy	Deu	5	11	27	benedictionem, si obedieritis mandatis Domini Dei vestri, quae ego hodie praecipio vobis :
   5231 Deuteronomy	Deu	5	11	28	maledictionem, si non obedieritis mandatis Domini Dei vestri, sed recesseritis de via, quam ego nunc ostendo vobis, et ambulaveritis post deos alienos, quos ignoratis.
   5232 Deuteronomy	Deu	5	11	29	Cum vero introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, ad quam pergis habitandam, pones benedictionem super montem Garizim, maledictionem super montem Hebal :
   5233 Deuteronomy	Deu	5	11	30	qui sunt trans Jordanem, post viam quae vergit ad solis occubitum in terra Chananaei, qui habitat in campestribus contra Galgalam, quae est juxta vallem tendentem et intrantem procul.
   5234 Deuteronomy	Deu	5	11	31	Vos enim transibitis Jordanem, ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut habeatis et possideatis illam.
   5235 Deuteronomy	Deu	5	11	32	Videte ergo ut impleatis caeremonias atque judicia, quae ego hodie ponam in conspectu vestro.
   5236 Deuteronomy	Deu	5	12	1	Haec sunt praecepta atque judicia, quae facere debetis in terra, quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi, ut possideas eam cunctis diebus, quibus super humum gradieris.
   5237 Deuteronomy	Deu	5	12	2	Subvertite omnia loca, in quibus coluerunt gentes, quas possessuri estis, deos suos super montes excelsos, et colles, et subter omne lignum frondosum.
   5238 Deuteronomy	Deu	5	12	3	Dissipate aras eorum, et confringite statuas : lucos igne comburite, et idola comminuite : disperdite nomina eorum de locis illis.
   5239 Deuteronomy	Deu	5	12	4	Non facietis ita Domino Deo vestro :
   5240 Deuteronomy	Deu	5	12	5	sed ad locum, quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris, ut ponat nomen suum ibi, et habitet in eo, venietis :
   5241 Deuteronomy	Deu	5	12	6	et offeretis in loco illo holocausta et victimas vestras, decimas et primitias manuum vestrarum, et vota atque donaria, primogenita boum et ovium.
   5242 Deuteronomy	Deu	5	12	7	Et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri : ac laetabimini in cunctis, ad quae miseritis manum vos et domus vestrae, in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester.
   5243 Deuteronomy	Deu	5	12	8	Non facietis ibi quae nos hic facimus hodie, singuli quod sibi rectum videtur :
   5244 Deuteronomy	Deu	5	12	9	neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem, et possessionem, quam Dominus Deus vester daturus est vobis.
   5245 Deuteronomy	Deu	5	12	10	Transibitis Jordanem, et habitabitis in terra, quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum : et absque ullo timore habitetis
   5246 Deuteronomy	Deu	5	12	11	in loco, quem elegerit Dominus Deus vester, ut sit nomen ejus in eo : illuc omnia, quae praecipio, conferetis, holocausta, et hostias, ac decimas, et primitias manuum vestrarum : et quidquid praecipuum est in muneribus, quae vovebitis Domino.
   5247 Deuteronomy	Deu	5	12	12	Ibi epulabimini coram Domino Deo vestro, vos et filii ac filiae vestrae, famuli et famulae, atque Levites qui in urbibus vestris commoratur : neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos.
   5248 Deuteronomy	Deu	5	12	13	Cave ne offeras holocausta tua in omni loco, quem videris :
   5249 Deuteronomy	Deu	5	12	14	sed in eo, quem elegerit Dominus, in una tribuum tuarum offeres hostias, et facies quaecumque praecipio tibi.
   5250 Deuteronomy	Deu	5	12	15	Sin autem comedere volueris, et te esus carnium delectaverit, occide, comede juxta benedictionem Domini Dei tui, quam dedit tibi in urbibus tuis : sive immundum fuerit, hoc est, maculatum et debile : sive mundum, hoc est, integrum et sine macula, quod offerri licet, sicut capream et cervum, comedes :
   5251 Deuteronomy	Deu	5	12	16	absque esu dumtaxat sanguinis, quem super terram quasi aquam effundes.
   5252 Deuteronomy	Deu	5	12	17	Non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti, et vini, et olei tui, primogenita armentorum et pecorum, et omnia quae voveris, et sponte offerre volueris, et primitias manuum tuarum :
   5253 Deuteronomy	Deu	5	12	18	sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco, quem elegerit Dominus Deus tuus, tu et filius tuus, et filia tua, et servus et famula, atque Levites qui manet in urbibus tuis : et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quae extenderis manum tuam.
   5254 Deuteronomy	Deu	5	12	19	Cave ne derelinquas Levitem in omni tempore quo versaris in terra.
   5255 Deuteronomy	Deu	5	12	20	Quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut locutus est tibi, et volueris vesci carnibus, quas desiderat anima tua :
   5256 Deuteronomy	Deu	5	12	21	locus autem, quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen ejus ibi, si procul fuerit, occides de armentis et pecoribus, quae habueris, sicut praecepi tibi, et comedes in oppidis tuis, ut tibi placet.
   5257 Deuteronomy	Deu	5	12	22	Sicut comeditur caprea et cervus, ita vesceris eis : et mundus et immundus in commune vescentur.
   5258 Deuteronomy	Deu	5	12	23	Hoc solum cave, ne sanguinem comedas : sanguis enim eorum pro anima est, et idcirco non debes animam comedere cum carnibus :
   5259 Deuteronomy	Deu	5	12	24	sed super terram fundes quasi aquam,
   5260 Deuteronomy	Deu	5	12	25	ut bene sit tibi et filiis tuis post te, cum feceris quod placet in conspectu Domini.
   5261 Deuteronomy	Deu	5	12	26	Quae autem sanctificaveris, et voveris Domino, tolles, et venies ad locum, quem elegerit Dominus :
   5262 Deuteronomy	Deu	5	12	27	et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui : sanguinem hostiarum fundes in altari ; carnibus autem ipse vesceris.
   5263 Deuteronomy	Deu	5	12	28	Observa et audi omnia quae ego praecipio tibi, ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum, cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui.
   5264 Deuteronomy	Deu	5	12	29	Quando disperdiderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes, ad quas ingredieris possidendas, et possederis eas, atque habitaveris in terra earum :
   5265 Deuteronomy	Deu	5	12	30	cave ne imiteris eas, postquam te fuerint introŽunte subversae, et requiras caeremonias earum, dicens : Sicut coluerunt gentes istae deos suos, ita et ego colam.
   5266 Deuteronomy	Deu	5	12	31	Non facies similiter Domino Deo tuo. Omnes enim abominationes, quas aversatur Dominus, fecerunt diis suis, offerentes filios et filias, et comburentes igni.
   5267 Deuteronomy	Deu	5	12	32	Quod praecipio tibi, hoc tantum facito Domino : nec addas quidquam, nec minuas.
   5268 Deuteronomy	Deu	5	13	1	Si surrexerit in medio tui prophetes, aut qui somnium vidisse se dicat, et praedixerit signum atque portentum,
   5269 Deuteronomy	Deu	5	13	2	et evenerit quod locutus est, et dixerit tibi : Eamus, et sequamur deos alienos quos ignoras, et serviamus eis :
   5270 Deuteronomy	Deu	5	13	3	non audies verba prophetae illius aut somniatoris : quia tentat vos Dominus Deus vester, ut palam fiat utrum diligatis eum an non, in toto corde, et in tota anima vestra.
   5271 Deuteronomy	Deu	5	13	4	Dominum Deum vestrum sequimini, et ipsum timete, et mandata illius custodite, et audite vocem ejus : ipsi servietis, et ipsi adhaerebitis.
   5272 Deuteronomy	Deu	5	13	5	Propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur : quia locutus est ut vos averteret a Domino Deo vestro, qui eduxit vos de terra Aegypti, et redemit vos de domo servitutis : ut errare te faceret de via, quam tibi praecepit Dominus Deus tuus : et auferes malum de medio tui.
   5273 Deuteronomy	Deu	5	13	6	Si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tuae, aut filius tuus vel filia, sive uxor quae est in sinu tuo, aut amicus, quem diligis ut animam tuam, clam dicens : Eamus, et serviamus diis alienis, quos ignoras tu, et patres tui,
   5274 Deuteronomy	Deu	5	13	7	cunctarum in circuitu gentium, quae juxta vel procul sunt, ab initio usque ad finem terrae,
   5275 Deuteronomy	Deu	5	13	8	non acquiescas ei, nec audias, neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes eum,
   5276 Deuteronomy	Deu	5	13	9	sed statim interficies : sit primum manus tua super eum, et postea omnis populus mittat manum.
   5277 Deuteronomy	Deu	5	13	10	Lapidibus obrutus necabitur : quia voluit te abstrahere a Domino Deo tuo, qui eduxit te de terra Aegypti, de domo servitutis :
   5278 Deuteronomy	Deu	5	13	11	ut omnis IsraŽl audiens timeat, et nequaquam ultra faciat quippiam hujus rei simile.
   5279 Deuteronomy	Deu	5	13	12	Si audieris in una urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus dabit tibi ad habitandum, dicentes aliquos :
   5280 Deuteronomy	Deu	5	13	13	Egressi sunt filii Belial de medio tui, et averterunt habitatores urbis suae, atque dixerunt : Eamus, et serviamus diis alienis quos ignoratis :
   5281 Deuteronomy	Deu	5	13	14	quaere sollicite et diligenter, rei veritate perspecta, si inveneris certum esse quod dicitur, et abominationem hanc opere perpetratam,
   5282 Deuteronomy	Deu	5	13	15	statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii, et delebis eam ac omnia quae in illa sunt, usque ad pecora.
   5283 Deuteronomy	Deu	5	13	16	Quidquid etiam supellectilis fuerit, congregabis in medio platearum ejus, et cum ipsa civitate succendes, ita ut universa consumas Domino Deo tuo, et sit tumulus sempiternus. Non aedificabitur amplius,
   5284 Deuteronomy	Deu	5	13	17	et non adhaerebit de illo anathemate quidquam in manu tua : ut avertatur Dominus ab ira furoris sui, et misereatur tui, multiplicetque te sicut juravit patribus tuis,
   5285 Deuteronomy	Deu	5	13	18	quando audieris vocem Domini Dei tui custodiens omnia praecepta ejus, quae ego praecipio tibi hodie, ut facias quod placitum est in conspectu Domini Dei tui.
   5286 Deuteronomy	Deu	5	14	1	Filii estote Domini Dei vestri : non vos incidetis, nec facietis calvitium super mortuo :
   5287 Deuteronomy	Deu	5	14	2	quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo, et te elegit ut sis ei in populum peculiarem de cunctis gentibus, quae sunt super terram.
   5288 Deuteronomy	Deu	5	14	3	Ne comedatis quae immunda sunt.
   5289 Deuteronomy	Deu	5	14	4	Hoc est animal quod comedere debetis : bovem, et ovem, et capram,
   5290 Deuteronomy	Deu	5	14	5	cervum et capream, bubalum, tragelaphum, pygargum, orygem, camelopardalum.
   5291 Deuteronomy	Deu	5	14	6	Omne animal, quod in duas partes findit ungulam, et ruminat, comedetis.
   5292 Deuteronomy	Deu	5	14	7	De his autem, quae ruminant, et ungulam non findunt, comedere non debetis, ut camelum, leporem, choerogryllum : haec, quia ruminant et non dividunt ungulam, immunda erunt vobis.
   5293 Deuteronomy	Deu	5	14	8	Sus quoque, quoniam dividat ungulam et non ruminat, immunda erit. Carnibus eorum non vescemini, et cadavera non tangetis.
   5294 Deuteronomy	Deu	5	14	9	Haec comedetis ex omnibus quae morantur in aquis : quae habent pinnulas et squamas, comedite :
   5295 Deuteronomy	Deu	5	14	10	quae absque pinnulis et squamis sunt, ne comedatis, quia immunda sunt.
   5296 Deuteronomy	Deu	5	14	11	Omnes aves mundas comedite.
   5297 Deuteronomy	Deu	5	14	12	Immundas ne comedatis : aquilam scilicet, et gryphem, et haliaeetum,
   5298 Deuteronomy	Deu	5	14	13	ixion et vulturem ac milvum juxta genus suum :
   5299 Deuteronomy	Deu	5	14	14	et omne corvini generis,
   5300 Deuteronomy	Deu	5	14	15	et struthionem, ac noctuam, et larum, atque accipitrem juxta genus suum :
   5301 Deuteronomy	Deu	5	14	16	herodium ac cygnum, et ibin,
   5302 Deuteronomy	Deu	5	14	17	ac mergulum, porphyrionem, et nycticoracem,
   5303 Deuteronomy	Deu	5	14	18	onocrotalum, et charadrium, singula in genere suo : upupam quoque et vespertilionem.
   5304 Deuteronomy	Deu	5	14	19	Et omne quod reptat et pennulas habet, immundum erit, et non comedetur.
   5305 Deuteronomy	Deu	5	14	20	Omne quod mundum est, comedite.
   5306 Deuteronomy	Deu	5	14	21	Quidquid autem morticinum est, ne vescamini ex eo. Peregrino, qui intra portas tuas est, da ut comedat, aut vende ei : quia tu populus sanctus Domini Dei tui es. Non coques haedum in lacte matris suae.
   5307 Deuteronomy	Deu	5	14	22	Decimam partem separabis de cunctis fructibus tuis qui nascuntur in terra per annos singulos,
   5308 Deuteronomy	Deu	5	14	23	et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit, ut in eo nomen illius invocetur, decimam frumenti tui, et vini, et olei, et primogenita de armentis et ovibus tuis : ut discas timere Dominum Deum tuum omni tempore.
   5309 Deuteronomy	Deu	5	14	24	Cum autem longior fuerit via, et locus quem elegerit Dominus Deus tuus, tibique benedixerit, nec potueris ad eum haec cuncta portare,
   5310 Deuteronomy	Deu	5	14	25	vendes omnia, et in pretium rediges, portabisque manu tua, et proficisceris ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus :
   5311 Deuteronomy	Deu	5	14	26	et emes ex eadem pecunia quidquid tibi placuerit, sive ex armentis, sive ex ovibus, vinum quoque et siceram, et omne quod desiderat anima tua : et comedes coram Domino Deo tuo, et epulaberis tu et domus tua :
   5312 Deuteronomy	Deu	5	14	27	et Levites qui intra portas tuas est, cave ne derelinquas eum, quia non habet aliam partem in possessione tua.
   5313 Deuteronomy	Deu	5	14	28	Anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus quae nascuntur tibi eo tempore, et repones intra januas tuas.
   5314 Deuteronomy	Deu	5	14	29	Venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum, et peregrinus ac pupillus et vidua, qui intra portas tuas sunt, et comedent et saturabuntur : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum quae feceris.
   5315 Deuteronomy	Deu	5	15	1	Septimo anno facies remissionem,
   5316 Deuteronomy	Deu	5	15	2	quae hoc ordine celebrabitur. Cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac fratre suo, repetere non poterit, quia annus remissionis est Domini.
   5317 Deuteronomy	Deu	5	15	3	A peregrino et advena exiges : civem et propinquum repetendi non habebis potestatem.
   5318 Deuteronomy	Deu	5	15	4	Et omnino indigens et mendicus non erit inter vos : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in terra, quam traditurus est tibi in possessionem.
   5319 Deuteronomy	Deu	5	15	5	Si tamen audieris vocem Domini Dei tui, et custodieris universa quae jussit, et quae ego hodie praecipio tibi, benedicet tibi, ut pollicitus est.
   5320 Deuteronomy	Deu	5	15	6	Foenerabis gentibus multis, et ipse a nullo accipies mutuum. Dominaberis nationibus plurimis, et tui nemo dominabitur.
   5321 Deuteronomy	Deu	5	15	7	Si unus de fratribus tuis, qui morantur intra portas civitatis tuae in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, ad paupertatem venerit, non obdurabis cor tuum, nec contrahes manum,
   5322 Deuteronomy	Deu	5	15	8	sed aperies eam pauperi, et dabis mutuum, quo eum indigere perspexeris.
   5323 Deuteronomy	Deu	5	15	9	Cave ne forte subrepat tibi impia cogitatio, et dicas in corde tuo : Appropinquat septimus annus remissionis : et avertas oculos tuos a paupere fratre tuo, nolens ei quod postulat mutuum commodare : ne clamet contra te ad Dominum, et fiat tibi in peccatum.
   5324 Deuteronomy	Deu	5	15	10	Sed dabis ei : nec ages quippiam callide in ejus necessitatibus sublevandis, ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore, et in cunctis ad quae manum miseris.
   5325 Deuteronomy	Deu	5	15	11	Non deerunt pauperes in terra habitationis tuae : idcirco ego praecipio tibi, ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi, qui tecum versatur in terra.
   5326 Deuteronomy	Deu	5	15	12	Cum tibi venditus fuerit frater tuus Hebraeus aut Hebraea, et sex annis servierit tibi, in septimo anno dimittes eum liberum :
   5327 Deuteronomy	Deu	5	15	13	et quem libertate donaveris, nequaquam vacuum abire patieris :
   5328 Deuteronomy	Deu	5	15	14	sed dabis viaticum de gregibus, et de area, et torculari tuo, quibus Dominus Deus tuus benedixerit tibi.
   5329 Deuteronomy	Deu	5	15	15	Memento quod et ipse servieris in terra Aegypti, et liberaverit te Dominus Deus tuus, et idcirco ego nunc praecipio tibi.
   5330 Deuteronomy	Deu	5	15	16	Sin autem dixerit : Nolo egredi : eo quod diligat te, et domum tuam, et bene sibi apud te esse sentiat :
   5331 Deuteronomy	Deu	5	15	17	assumes subulam, et perforabis aurem ejus in janua domus tuae, et serviet tibi usque in aeternum. Ancillae quoque similiter facies.
   5332 Deuteronomy	Deu	5	15	18	Non avertas ab eis oculos tuos, quando dimiseris eos liberos, quoniam juxta mercedem mercenarii per sex annos servivit tibi : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus quae agis.
   5333 Deuteronomy	Deu	5	15	19	De primogenitis, quae nascuntur in armentis, et in ovibus tuis, quidquid est sexus masculini, sanctificabis Domino Deo tuo. Non operaberis in primogenito bovis, et non tondebis primogenita ovium.
   5334 Deuteronomy	Deu	5	15	20	In conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco quem elegerit Dominus, tu et domus tua.
   5335 Deuteronomy	Deu	5	15	21	Sin autem habuerit maculam, vel claudum fuerit, vel caecum, aut in aliqua parte deforme vel debile, non immolabitur Domino Deo tuo :
   5336 Deuteronomy	Deu	5	15	22	sed intra portas urbis tuae comedes illud : tam mundus quam immundus similiter vescentur eis, quasi caprea et cervo.
   5337 Deuteronomy	Deu	5	15	23	Hoc solum observabis, ut sanguinem eorum non comedas, sed effundes in terram quasi aquam.
   5338 Deuteronomy	Deu	5	16	1	Observa mensem novarum frugum, et verni primum temporis, ut facias Phase Domino Deo tuo : quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de Aegypto nocte.
   5339 Deuteronomy	Deu	5	16	2	Immolabisque Phase Domino Deo tuo de ovibus, et de bobus, in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi.
   5340 Deuteronomy	Deu	5	16	3	Non comedes in eo panem fermentatum : septem diebus comedes absque fermento afflictionis panem, quoniam in pavore egressus es de Aegypto : ut memineris diei egressionis tuae de Aegypto, omnibus diebus vitae tuae.
   5341 Deuteronomy	Deu	5	16	4	Non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus, et non remanebit de carnibus ejus, quod immolatum est vespere in die primo, usque mane.
   5342 Deuteronomy	Deu	5	16	5	Non poteris immolare Phase in qualibet urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus daturus est tibi,
   5343 Deuteronomy	Deu	5	16	6	sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi : immolabis Phase vespere ad solis occasum, quando egressus es de Aegypto.
   5344 Deuteronomy	Deu	5	16	7	Et coques, et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, maneque consurgens vades in tabernacula tua.
   5345 Deuteronomy	Deu	5	16	8	Sex diebus comedes azyma : et in die septima, quia collecta est Domini Dei tui, non facies opus.
   5346 Deuteronomy	Deu	5	16	9	Septem hebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem miseris.
   5347 Deuteronomy	Deu	5	16	10	Et celebrabis diem festum hebdomadarum Domino Deo tuo, oblationem spontaneam manus tuae, quam offeres juxta benedictionem Domini Dei tui :
   5348 Deuteronomy	Deu	5	16	11	et epulaberis coram Domino Deo tuo, tu, filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, et Levites qui est intra portas tuas, advena ac pupillus et vidua, qui morantur vobiscum : in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi.
   5349 Deuteronomy	Deu	5	16	12	Et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto : custodiesque ac facies quae praecepta sunt.
   5350 Deuteronomy	Deu	5	16	13	Solemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies, quando collegeris de area et torculari fruges tuas :
   5351 Deuteronomy	Deu	5	16	14	et epulaberis in festivitate tua, tu, filius tuus et filia, servus tuus et ancilla, Levites quoque et advena, pupillus et vidua qui intra portas tuas sunt.
   5352 Deuteronomy	Deu	5	16	15	Septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus : benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis, et in omni opere manuum tuarum, erisque in laetitia.
   5353 Deuteronomy	Deu	5	16	16	Tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit : in solemnitate azymorum, in solemnitate hebdomadarum, et in solemnitate tabernaculorum. Non apparebit ante Dominum vacuus :
   5354 Deuteronomy	Deu	5	16	17	sed offeret unusquisque secundum quod habuerit juxta benedictionem Domini Dei sui, quam dederit ei.
   5355 Deuteronomy	Deu	5	16	18	Judices et magistros constitues in omnibus portis tuis, quas Dominus Deus tuus dederit tibi, per singulas tribus tuas : ut judicent populum justo judicio,
   5356 Deuteronomy	Deu	5	16	19	nec in alteram partem declinent. Non accipies personam, nec munera : quia munera excaecant oculos sapientum, et mutant verba justorum.
   5357 Deuteronomy	Deu	5	16	20	Juste quod justum est persequeris : ut vivas, et possideas terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.
   5358 Deuteronomy	Deu	5	16	21	Non plantabis lucum, et omnem arborem juxta altare Domini Dei tui.
   5359 Deuteronomy	Deu	5	16	22	Nec facies tibi, neque constitues statuam : quae odit Dominus Deus tuus.
   5360 Deuteronomy	Deu	5	17	1	Non immolabis Domino Deo tuo ovem, et bovem, in quo est macula, aut quippiam vitii : quia abominatio est Domino Deo tuo.
   5361 Deuteronomy	Deu	5	17	2	Cum reperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum, quas Dominus Deus tuus dabit tibi, vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui, et transgrediantur pactum illius,
   5362 Deuteronomy	Deu	5	17	3	ut vadant et servant diis alienis, et adorent eos, solem et lunam, et omnem militiam caeli, quae non praecepi :
   5363 Deuteronomy	Deu	5	17	4	et hoc tibi fuerit nuntiatum, audiensque inquisieris diligenter et verum esse repereris, et abominatio facta est in IsraŽl :
   5364 Deuteronomy	Deu	5	17	5	educes virum ac mulierem, qui rem sceleratissimam perpetrarunt, ad portas civitatis tuae, et lapidibus obruentur.
   5365 Deuteronomy	Deu	5	17	6	In ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur. Nemo occidatur, uno contra se dicente testimonium.
   5366 Deuteronomy	Deu	5	17	7	Manus testium prima interficiet eum, et manus reliqui populi extrema mittetur : ut auferas malum de medio tui.
   5367 Deuteronomy	Deu	5	17	8	Si difficile et ambiguum apud te judicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem, causam et causam, lepram et lepram : et judicum intra portas tuas videris verba variari : surge, et ascende ad locum, quem elegerit Dominus Deus tuus.
   5368 Deuteronomy	Deu	5	17	9	Veniesque ad sacerdotes Levitici generis, et ad judicem qui fuerit illo tempore : quaeresque ab eis, qui indicabunt tibi judicii veritatem.
   5369 Deuteronomy	Deu	5	17	10	Et facies quodcumque dixerint qui praesunt loco quem elegerit Dominus, et docuerint te
   5370 Deuteronomy	Deu	5	17	11	juxta legem ejus, sequerisque sententiam eorum, nec declinabis ad dexteram neque ad sinistram.
   5371 Deuteronomy	Deu	5	17	12	Qui autem superbierit, nolens obedire sacerdotis imperio, qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo, et decreto judicis, morietur homo ille, et auferes malum de IsraŽl :
   5372 Deuteronomy	Deu	5	17	13	cunctusque populus audiens timebit, ut nullus deinceps intumescat superbia.
   5373 Deuteronomy	Deu	5	17	14	Cum ingressus fueris terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, et possederis eam, habitaverisque in illa, et dixeris : Constituam super me regem, sicut habent omnes per circuitum nationes :
   5374 Deuteronomy	Deu	5	17	15	eum constitues, quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum tuorum. Non poteris alterius gentis hominem regem facere, qui non sit frater tuus.
   5375 Deuteronomy	Deu	5	17	16	Cumque fuerit constitutus, non multiplicabit sibi equos, nec reducet populum in Aegyptum, equitatus numero sublevatus, praesertim cum Dominus praeceperit vobis ut nequaquam amplius per eamdem viam revertamini.
   5376 Deuteronomy	Deu	5	17	17	Non habebit uxores plurimas, quae alliciant animum ejus, neque argenti et auri immensa pondera.
   5377 Deuteronomy	Deu	5	17	18	Postquam autem sederit in solio regni sui, describet sibi Deuteronomium legis hujus in volumine, accipiens exemplar a sacerdotibus Leviticae tribus,
   5378 Deuteronomy	Deu	5	17	19	et habebit secum, legetque illud omnibus diebus vitae suae, ut discat timere Dominum Deum suum, et custodire verba et caeremonias ejus, quae in lege praecepta sunt.
   5379 Deuteronomy	Deu	5	17	20	Nec elevetur cor ejus in superbiam super fratres suos, neque declinet in partem dexteram vel sinistram, ut longo tempore regnet ipse et filii ejus super IsraŽl.
   5380 Deuteronomy	Deu	5	18	1	Non habebunt sacerdotes et Levitae, et omnes qui de eadem tribu sunt, partem et haereditatem cum reliquo IsraŽl, quia sacrificia Domini, et oblationes ejus comedent,
   5381 Deuteronomy	Deu	5	18	2	et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum : Dominus enim ipse est haereditas eorum, sicut locutus est illis.
   5382 Deuteronomy	Deu	5	18	3	Hoc erit judicium sacerdotum a populo, et ab his qui offerunt victimas : sive bovem, sive ovem immolaverint, dabunt sacerdoti armum ac ventriculum :
   5383 Deuteronomy	Deu	5	18	4	primitias frumenti, vini, et olei, et lanarum partem ex ovium tonsione.
   5384 Deuteronomy	Deu	5	18	5	Ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis, ut stet, et ministret nomini Domini, ipse, et filii ejus in sempiternum.
   5385 Deuteronomy	Deu	5	18	6	Si exierit Levites ex una urbium tuarum ex omni IsraŽl in qua habitat, et voluerit venire, desiderans locum quem elegerit Dominus,
   5386 Deuteronomy	Deu	5	18	7	ministrabit in nomine Domini Dei sui, sicut omnes fratres ejus Levitae, qui stabunt eo tempore coram Domino.
   5387 Deuteronomy	Deu	5	18	8	Partem ciborum eamdem accipiet, quam et ceteri : excepto eo, quod in urbe sua ex paterna ei successione debetur.
   5388 Deuteronomy	Deu	5	18	9	Quando ingressus fueris terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, cave ne imitari velis abominationes illarum gentium.
   5389 Deuteronomy	Deu	5	18	10	Nec inveniatur in te qui lustret filium suum, aut filiam, ducens per ignem : aut qui ariolos sciscitetur, et observet somnia atque auguria, nec sit maleficus,
   5390 Deuteronomy	Deu	5	18	11	nec incantator, nec qui pythones consulat, nec divinos, aut quaerat a mortuis veritatem.
   5391 Deuteronomy	Deu	5	18	12	Omnia enim haec abominatur Dominus, et propter istiusmodi scelera delebit eos in introitu tuo.
   5392 Deuteronomy	Deu	5	18	13	Perfectus eris, et absque macula cum Domino Deo tuo.
   5393 Deuteronomy	Deu	5	18	14	Gentes istae, quarum possidebis terram, augures et divinos audiunt : tu autem a Domino Deo tuo aliter institutus es.
   5394 Deuteronomy	Deu	5	18	15	Prophetam de gente tua et de fratribus tuis, sicut me, suscitabit tibi Dominus Deus tuus : ipsum audies,
   5395 Deuteronomy	Deu	5	18	16	ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb, quando concio congregata est, atque dixisti : Ultra non audiam vocem Domini Dei mei, et ignem hunc maximum amplius non videbo, ne moriar.
   5396 Deuteronomy	Deu	5	18	17	Et ait Dominus mihi : Bene omnia sunt locuti.
   5397 Deuteronomy	Deu	5	18	18	Prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui : et ponam verba mea in ore ejus, loqueturque ad eos omnia quae praecepero illi.
   5398 Deuteronomy	Deu	5	18	19	Qui autem verba ejus, quae loquetur in nomine meo, audire noluerit, ego ultor existam.
   5399 Deuteronomy	Deu	5	18	20	Propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo, quae ego non praecepi illi ut diceret, aut ex nomine alienorum deorum, interficietur.
   5400 Deuteronomy	Deu	5	18	21	Quod si tacita cogitatione responderis : Quomodo possum intelligere verbum, quod Dominus non est locutus ?
   5401 Deuteronomy	Deu	5	18	22	hoc habebis signum : quod in nomine Domini propheta ille praedixerit, et non evenerit : hoc Dominus non est locutus, sed per tumorem animi sui propheta confinxit : et idcirco non timebis eum.
   5402 Deuteronomy	Deu	5	19	1	Cum disperdiderit Dominus Deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ejus et in aedibus :
   5403 Deuteronomy	Deu	5	19	2	tres civitates separabis tibi in medio terrae, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem,
   5404 Deuteronomy	Deu	5	19	3	sternens diligenter viam : et in tres aequaliter partes totam terrae tuae provinciam divides : ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est, quo possit evadere.
   5405 Deuteronomy	Deu	5	19	4	Haec erit lex homicidae fugientis, cujus vita servanda est : qui percusserit proximum suum nesciens, et qui heri et nudiustertius nullum contra eum odium habuisse comprobatur :
   5406 Deuteronomy	Deu	5	19	5	sed abiisse cum eo simpliciter in silvam ad ligna caedenda, et in succisione lignorum securis fugerit manu, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit, et occiderit : hic ad unam supradictarum urbium confugiet, et vivet :
   5407 Deuteronomy	Deu	5	19	6	ne forsitan proximus ejus, cujus effusus est sanguis, dolore stimulatus, persequatur, et apprehendat eum si longior via fuerit, et percutiat animam ejus, qui non est reus mortis : quia nullum contra eum, qui occisus est, odium prius habuisse monstratur.
   5408 Deuteronomy	Deu	5	19	7	Idcirco praecipio tibi, ut tres civitates aequalis inter se spatii dividas.
   5409 Deuteronomy	Deu	5	19	8	Cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut juravit patribus tuis, et dederit tibi cunctam terram, quam eis pollicitus est
   5410 Deuteronomy	Deu	5	19	9	(si tamen custodieris mandata ejus, et feceris, quae hodie praecipio tibi, ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus omni tempore), addes tibi tres alias civitates, et supradictarum trium urbium numerum duplicabis :
   5411 Deuteronomy	Deu	5	19	10	ut non effundatur sanguis innoxius in medio terrae, quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam, ne sis sanguinis reus.
   5412 Deuteronomy	Deu	5	19	11	Si quis autem, odio habens proximum suum, insidiatus fuerit vitae ejus, surgensque percusserit illum, et mortuus fuerit, fugeritque ad unam de supradictis urbibus,
   5413 Deuteronomy	Deu	5	19	12	mittent seniores civitatis illius, et arripient eum de loco effugii, tradentque in manu proximi, cujus sanguis effusus est, et morietur.
   5414 Deuteronomy	Deu	5	19	13	Non miseraberis ejus, et auferes innoxium sanguinem de IsraŽl, ut bene sit tibi.
   5415 Deuteronomy	Deu	5	19	14	Non assumes, et transferes terminos proximi tui, quos fixerunt priores in possessione tua, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam.
   5416 Deuteronomy	Deu	5	19	15	Non stabit testis unus contra aliquem, quidquid illud peccati, et facinoris fuerit : sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum.
   5417 Deuteronomy	Deu	5	19	16	Si steterit testis mendax contra hominem, accusans eum praevaricationis,
   5418 Deuteronomy	Deu	5	19	17	stabunt ambo, quorum causa est, ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus illis.
   5419 Deuteronomy	Deu	5	19	18	Cumque diligentissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium,
   5420 Deuteronomy	Deu	5	19	19	reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui :
   5421 Deuteronomy	Deu	5	19	20	ut audientes ceteri timorem habeant, et nequaquam talia audeant facere.
   5422 Deuteronomy	Deu	5	19	21	Non misereberis ejus, sed animam pro anima, oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede exiges.
   5423 Deuteronomy	Deu	5	20	1	Si exieris ad bellum contra hostes tuos, et videris equitatus et currus, et majorem quam tu habeas adversarii exercitus multitudinem, non timebis eos : quia Dominus Deus tuus tecum est, qui eduxit te de terra Aegypti.
   5424 Deuteronomy	Deu	5	20	2	Appropinquante autem jam praelio, stabit sacerdos ante aciem, et sic loquetur ad populum :
   5425 Deuteronomy	Deu	5	20	3	Audi, IsraŽl : vos hodie contra inimicos vestros pugnam committitis : non pertimescat cor vestrum, nolite metuere, nolite cedere, nec formidetis eos :
   5426 Deuteronomy	Deu	5	20	4	quia Dominus Deus vester in medio vestri est, et pro vobis contra adversarios dimicabit, ut eruat vos de periculo.
   5427 Deuteronomy	Deu	5	20	5	Duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt : Quis est homo qui aedificavit domum novam, et non dedicavit eam ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius dedicet eam.
   5428 Deuteronomy	Deu	5	20	6	Quis est homo qui plantavit vineam, et necdum fecit eam esse communem, de qua vesci omnibus liceat ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius homo ejus fungatur officio.
   5429 Deuteronomy	Deu	5	20	7	Quis est homo, qui despondit uxorem, et non accepit eam ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius homo accipiat eam.
   5430 Deuteronomy	Deu	5	20	8	His dictis addent reliqua, et loquentur ad populum : Quis est homo formidolosus, et corde pavido ? vadat, et revertatur in domum suam, ne pavere faciat corda fratrum suorum, sicut ipse timore perterritus est.
   5431 Deuteronomy	Deu	5	20	9	Cumque siluerint duces exercitus, et finem loquendi fecerint, unusquisque suos ad bellandum cuneos praeparabit.
   5432 Deuteronomy	Deu	5	20	10	Siquando accesseris ad expugnandam civitatem, offeres ei primum pacem.
   5433 Deuteronomy	Deu	5	20	11	Si receperit, et aperuerit tibi portas, cunctus populus, qui in ea est, salvabitur, et serviet tibi sub tributo.
   5434 Deuteronomy	Deu	5	20	12	Sin autem foedus inire noluerit, et coeperit contra te bellum, oppugnabis eam.
   5435 Deuteronomy	Deu	5	20	13	Cumque tradiderit Dominus Deus tuus illam in manu tua, percuties omne quod in ea generis masculini est, in ore gladii,
   5436 Deuteronomy	Deu	5	20	14	absque mulieribus et infantibus, jumentis et ceteris quae in civitate sunt. Omnem praedam exercitui divides, et comedes de spoliis hostium tuorum, quae Dominus Deus tuus dederit tibi.
   5437 Deuteronomy	Deu	5	20	15	Sic facies cunctis civitatibus, quae a te procul valde sunt, et non sunt de his urbibus, quas in possessionem accepturus es.
   5438 Deuteronomy	Deu	5	20	16	De his autem civitatibus, quae dabuntur tibi, nullum omnino permittes vivere :
   5439 Deuteronomy	Deu	5	20	17	sed interficies in ore gladii, Hethaeum videlicet, et Amorrhaeum, et Chananaeum, Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum, sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus :
   5440 Deuteronomy	Deu	5	20	18	ne forte doceant vos facere cunctas abominationes, quas ipsi operati sunt diis suis, et peccetis in Dominum Deum vestrum.
   5441 Deuteronomy	Deu	5	20	19	Quando obsederis civitatem multo tempore, et munitionibus circumdederis ut expugnes eam, non succides arbores, de quibus vesci potest, nec securibus per circuitum debes vastare regionem : quoniam lignum est, et non homo, nec potest bellantium contra te augere numerum.
   5442 Deuteronomy	Deu	5	20	20	Si qua autem ligna non sunt pomifera, sed agrestia, et in ceteros apta usus, succide, et instrue machinas, donec capias civitatem, quae contra te dimicat.
   5443 Deuteronomy	Deu	5	21	1	Quando inventum fuerit in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, hominis cadaver occisi, et ignorabitur caedis reus,
   5444 Deuteronomy	Deu	5	21	2	egredientur majores natu, et judices tui, et metientur a loco cadaveris singularum per circuitum spatia civitatum :
   5445 Deuteronomy	Deu	5	21	3	et quam viciniorem ceteris esse perspexerint, seniores civitatis illius tollent vitulam de armento, quae non traxit jugum, nec terram scidit vomere,
   5446 Deuteronomy	Deu	5	21	4	et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam, quae numquam arata est, nec sementem recepit : et caedent in ea cervices vitulae :
   5447 Deuteronomy	Deu	5	21	5	accedentque sacerdotes filii Levi, quos elegerit Dominus Deus tuus ut ministrent ei, et benedicant in nomine ejus, et ad verbum eorum omne negotium, et quidquid mundum, vel immundum est, judicetur.
   5448 Deuteronomy	Deu	5	21	6	Et venient majores natu civitatis illius ad interfectum, lavabuntque manus suas super vitulam, quae in valle percussa est,
   5449 Deuteronomy	Deu	5	21	7	et dicent : Manus nostrae non effuderunt sanguinem hunc, nec oculi viderunt :
   5450 Deuteronomy	Deu	5	21	8	propitius esto populo tuo IsraŽl, quem redemisti, Domine, et ne reputes sanguinem innocentem in medio populi tui IsraŽl. Et auferetur ab eis reatus sanguinis :
   5451 Deuteronomy	Deu	5	21	9	tu autem alienus eris ab innocentis cruore, qui fusus est, cum feceris quod praecepit Dominus.
   5452 Deuteronomy	Deu	5	21	10	Si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos, et tradiderit eos Dominus Deus tuus in manu tua, captivosque duxeris,
   5453 Deuteronomy	Deu	5	21	11	et videris in numero captivorum mulierem pulchram, et adamaveris eam, voluerisque habere uxorem,
   5454 Deuteronomy	Deu	5	21	12	introduces eam in domum tuam : quae radet caesariem, et circumcidet ungues,
   5455 Deuteronomy	Deu	5	21	13	et deponet vestem, in qua capta est : sedensque in domo tua, flebit patrem et matrem suam uno mense : et postea intrabis ad eam, dormiesque cum illa, et erit uxor tua.
   5456 Deuteronomy	Deu	5	21	14	Si autem postea non sederit animo tuo, dimittes eam liberam, nec vendere poteris pecunia, nec opprimere per potentiam : quia humiliasti eam.
   5457 Deuteronomy	Deu	5	21	15	Si habuerit homo uxores duas, unam dilectam, et alteram odiosam, genuerintque ex eo liberos, et fuerit filius odiosae primogenitus,
   5458 Deuteronomy	Deu	5	21	16	volueritque substantiam inter filios suos dividere, non poterit filium dilectae facere primogenitum, et praeferre filio odiosae :
   5459 Deuteronomy	Deu	5	21	17	sed filium odiosae agnoscet primogenitum, dabitque ei de his quae habuerit cuncta duplicia : iste est enim principium liberorum ejus, et huic debentur primogenita.
   5460 Deuteronomy	Deu	5	21	18	Si genuerit homo filium contumacem et protervum, qui non audiat patris aut matris imperium, et coŽrcitus obedire contempserit :
   5461 Deuteronomy	Deu	5	21	19	apprehendent eum, et ducent ad seniores civitatis illius, et ad portam judicii,
   5462 Deuteronomy	Deu	5	21	20	dicentque ad eos : Filius noster iste protervus et contumax est : monita nostra audire contemnit, comessationibus vacat, et luxuriae atque conviviis :
   5463 Deuteronomy	Deu	5	21	21	lapidibus eum obruet populus civitatis, et morietur, ut auferatis malum de medio vestri, et universus IsraŽl audiens pertimescat.
   5464 Deuteronomy	Deu	5	21	22	Quando peccaverit homo quod morte plectendum est, et adjudicatus morti appensus fuerit in patibulo :
   5465 Deuteronomy	Deu	5	21	23	non permanebit cadaver ejus in ligno, sed in eadem die sepelietur : quia maledictus a Deo est qui pendet in ligno : et nequaquam contaminabis terram tuam, quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem.
   5466 Deuteronomy	Deu	5	22	1	Non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et praeteribis : sed reduces fratri tuo,
   5467 Deuteronomy	Deu	5	22	2	etiamsi non est propinquus frater tuus, nec nosti eum : duces in domum tuam, et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus, et recipiat.
   5468 Deuteronomy	Deu	5	22	3	Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, quae perierit : si inveneris eam, ne negligas quasi alienam.
   5469 Deuteronomy	Deu	5	22	4	Si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via, non despicies, sed sublevabis cum eo.
   5470 Deuteronomy	Deu	5	22	5	Non induetur mulier veste virili, nec vir utetur veste feminea : abominabilis enim apud Deum est qui facit haec.
   5471 Deuteronomy	Deu	5	22	6	Si ambulans per viam, in arbore vel in terra nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem : non tenebis eam cum filiis,
   5472 Deuteronomy	Deu	5	22	7	sed abire patieris, captos tenens filios : ut bene sit tibi, et longo vivas tempore.
   5473 Deuteronomy	Deu	5	22	8	Cum aedificaveris domum novam, facies murum tecti per circuitum : ne effundatur sanguis in domo tua, et sis reus labente alio, et in praeceps ruente.
   5474 Deuteronomy	Deu	5	22	9	Non seres vineam tuam altero semine : ne et sementis quam sevisti, et quae nascuntur ex vinea, pariter sanctificentur.
   5475 Deuteronomy	Deu	5	22	10	Non arabis in bove simul et asino.
   5476 Deuteronomy	Deu	5	22	11	Non indueris vestimento, quod ex lana linoque contextum est.
   5477 Deuteronomy	Deu	5	22	12	Funiculos in fimbriis facies per quatuor angulos pallii tui, quo operieris.
   5478 Deuteronomy	Deu	5	22	13	Si duxerit vir uxorem, et postea odio habuerit eam,
   5479 Deuteronomy	Deu	5	22	14	quaesieritque occasiones quibus dimittat eam, objiciens ei nomen pessimum, et dixerit : Uxorem hanc accepi, et ingressus ad eam non inveni virginem :
   5480 Deuteronomy	Deu	5	22	15	tollent eam pater et mater ejus, et ferent secum signa virginitatis ejus ad seniores urbis qui in porta sunt :
   5481 Deuteronomy	Deu	5	22	16	et dicet pater : Filiam meam dedi huic uxorem : quam quia odit,
   5482 Deuteronomy	Deu	5	22	17	imponit ei nomen pessimum, ut dicat : Non inveni filiam tuam virginem : et ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae. Expandent vestimentum coram senioribus civitatis :
   5483 Deuteronomy	Deu	5	22	18	apprehendentque senes urbis illius virum, et verberabunt illum,
   5484 Deuteronomy	Deu	5	22	19	condemnantes insuper centum siclis argenti, quos dabit patri puellae, quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem IsraŽl : habebitque eam uxorem, et non poterit dimittere eam omnibus diebus vitae suae.
   5485 Deuteronomy	Deu	5	22	20	Quod si verum est quod objicit, et non est in puella inventa virginitas,
   5486 Deuteronomy	Deu	5	22	21	ejicient eam extra fores domus patris sui, et lapidibus obruent viri civitatis illius, et morietur : quoniam fecit nefas in IsraŽl, ut fornicaretur in domo patris sui : et auferes malum de medio tui.
   5487 Deuteronomy	Deu	5	22	22	Si dormierit vir cum uxore alterius, uterque morietur, id est, adulter et adultera : et auferes malum de IsraŽl.
   5488 Deuteronomy	Deu	5	22	23	Si puellam virginem desponderit vir, et invenerit eam aliquis in civitate, et concubuerit cum ea,
   5489 Deuteronomy	Deu	5	22	24	educes utrumque ad portam civitatis illius, et lapidibus obruentur : puella, quia non clamavit, cum esset in civitate : vir, quia humiliavit uxorem proximi sui : et auferes malum de medio tui.
   5490 Deuteronomy	Deu	5	22	25	Sin autem in agro repererit vir puellam, quae desponsata est, et apprehendens concubuerit cum ea, ipse morietur solus :
   5491 Deuteronomy	Deu	5	22	26	puella nihil patietur, nec est rea mortis : quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum, et occidit animam ejus, ita et puella perpessa est.
   5492 Deuteronomy	Deu	5	22	27	Sola erat in agro : clamavit, et nullus affuit qui liberaret eam.
   5493 Deuteronomy	Deu	5	22	28	Si invenerit vir puellam virginem, quae non habet sponsum, et apprehendens concubuerit cum illa, et res ad judicium venerit :
   5494 Deuteronomy	Deu	5	22	29	dabit qui dormivit cum ea, patri puellae quinquaginta siclos argenti, et habebit eam uxorem, quia humiliavit illam : non poterit dimittere eam cunctis diebus vitae suae.
   5495 Deuteronomy	Deu	5	22	30	Non accipiet homo uxorem patris sui, nec revelabit operimentum ejus.
   5496 Deuteronomy	Deu	5	23	1	Non intravit eunuchus, attritis vel amputatis testiculis et abscisso veretro, ecclesiam Domini.
   5497 Deuteronomy	Deu	5	23	2	Non ingredietur mamzer, hoc est, de scorto natus, in ecclesiam Domini, usque ad decimam generationem.
   5498 Deuteronomy	Deu	5	23	3	Ammonites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in aeternum :
   5499 Deuteronomy	Deu	5	23	4	quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Aegypto : et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamia Syriae, ut malediceret tibi :
   5500 Deuteronomy	Deu	5	23	5	et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam, vertitque maledictionem ejus in benedictionem tuam, eo quod diligeret te.
   5501 Deuteronomy	Deu	5	23	6	Non facies cum eis pacem, nec quaeras eis bona cunctis diebus vitae tuae in sempiternum.
   5502 Deuteronomy	Deu	5	23	7	Non abominaberis Idumaeum, quia frater tuus est : nec Aegyptium, quia advena fuisti in terra ejus.
   5503 Deuteronomy	Deu	5	23	8	Qui nati fuerint ex eis, tertia generatione intrabunt in ecclesiam Domini.
   5504 Deuteronomy	Deu	5	23	9	Quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam, custodies te ab omni re mala.
   5505 Deuteronomy	Deu	5	23	10	Si fuerit inter vos homo, qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra,
   5506 Deuteronomy	Deu	5	23	11	et non revertetur, priusquam ad vesperam lavetur aqua : et post solis occasum regredietur in castra.
   5507 Deuteronomy	Deu	5	23	12	Habebis locum extra castra, ad quem egrediaris ad requisita naturae,
   5508 Deuteronomy	Deu	5	23	13	gerens paxillum in balteo : cumque sederis, fodies per circuitum, et egesta humo operies
   5509 Deuteronomy	Deu	5	23	14	quo revelatus es : Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum, ut eruat te, et tradat tibi inimicos tuos : et sint castra tua sancta, et nihil in eis appareat foeditatis, ne derelinquat te.
   5510 Deuteronomy	Deu	5	23	15	Non trades servum domino suo, qui ad te confugerit.
   5511 Deuteronomy	Deu	5	23	16	Habitabit tecum in loco, qui ei placuerit, et in una urbium tuarum requiescet : ne contristes eum.
   5512 Deuteronomy	Deu	5	23	17	Non erit meretrix de filiabus IsraŽl, nec scortator de filiis IsraŽl.
   5513 Deuteronomy	Deu	5	23	18	Non offeres mercedem prostibuli, nec pretium canis in domo Domini Dei tui, quidquid illud est quod voveris : quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum.
   5514 Deuteronomy	Deu	5	23	19	Non foenerabis fratri tuo ad usuram pecuniam, nec fruges, nec quamlibet aliam rem :
   5515 Deuteronomy	Deu	5	23	20	sed alieno. Fratri autem tuo absque usura id quo indiget, commodabis : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra, ad quam ingredieris possidendam.
   5516 Deuteronomy	Deu	5	23	21	Cum votum voveris Domino Deo tuo, non tardabis reddere : quia requiret illud Dominus Deus tuus, et si moratus fueris, reputabitur tibi in peccatum.
   5517 Deuteronomy	Deu	5	23	22	Si nolueris polliceri, absque peccato eris.
   5518 Deuteronomy	Deu	5	23	23	Quod autem semel egressum est de labiis tuis, observabis, et facies sicut promisisti Domino Deo tuo, et propria voluntate et ore tuo locutus es.
   5519 Deuteronomy	Deu	5	23	24	Ingressus vineam proximi tui, comede uvas, quantum tibi placuerit : foras autem ne efferas tecum.
   5520 Deuteronomy	Deu	5	23	25	Si intraveris in segetem amici tui, franges spicas, et manu conteres : falce autem non metes.
   5521 Deuteronomy	Deu	5	24	1	Si acceperit homo uxorem, et habuerit eam, et non invenerit gratiam ante oculos ejus propter aliquam foeditatem : scribet libellum repudii, et dabit in manu illius, et dimittet eam de domo sua.
   5522 Deuteronomy	Deu	5	24	2	Cumque egressa alterum maritum duxerit,
   5523 Deuteronomy	Deu	5	24	3	et ille quoque oderit eam, dederitque ei libellum repudii, et dimiserit de domo sua, vel certe mortuus fuerit :
   5524 Deuteronomy	Deu	5	24	4	non poterit prior maritus recipere eam in uxorem : quia polluta est, et abominabilis facta est coram Domino : ne peccare facias terram tuam, quam Dominus Deus tuus tradiderit tibi possidendam.
   5525 Deuteronomy	Deu	5	24	5	Cum acceperit homo nuper uxorem, non procedet ad bellum, nec ei quippiam necessitatis injungetur publicae, sed vacabit absque culpa domi suae, ut uno anno laetetur cum uxore sua.
   5526 Deuteronomy	Deu	5	24	6	Non accipies loco pignoris inferiorem, et superiorem molam : quia animam suam opposuit tibi.
   5527 Deuteronomy	Deu	5	24	7	Si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis IsraŽl, et vendito eo acceperit pretium, interficietur, et auferes malum de medio tui.
   5528 Deuteronomy	Deu	5	24	8	Observa diligenter ne incurras plagam leprae, sed facies quaecumque docuerint te sacerdotes Levitici generis, juxta id quod praecepi eis, et imple sollicite.
   5529 Deuteronomy	Deu	5	24	9	Mementote quae fecerit Dominus Deus vester Mariae in via cum egrederemini de Aegypto.
   5530 Deuteronomy	Deu	5	24	10	Cum repetes a proximo tuo rem aliquam, quam debet tibi, non ingredieris domum ejus ut pignus auferas :
   5531 Deuteronomy	Deu	5	24	11	sed stabis foris, et ille tibi proferet quod habuerit.
   5532 Deuteronomy	Deu	5	24	12	Sin autem pauper est, non pernoctabit apud te pignus,
   5533 Deuteronomy	Deu	5	24	13	sed statim reddes ei ante solis occasum : ut dormiens in vestimento suo, benedicat tibi, et habeas justitiam coram Domino Deo tuo.
   5534 Deuteronomy	Deu	5	24	14	Non negabis mercedem indigentis, et pauperis fratris tui, sive advenae, qui tecum moratur in terra, et intra portas tuas est :
   5535 Deuteronomy	Deu	5	24	15	sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum, quia pauper est, et ex eo sustentat animam suam : ne clamet contra te ad Dominum, et reputetur tibi in peccatum.
   5536 Deuteronomy	Deu	5	24	16	Non occidentur patres pro filiis, nec filii pro patribus, sed unusquisque pro peccato suo morietur.
   5537 Deuteronomy	Deu	5	24	17	Non pervertes judicium advenae et pupilli, nec auferes pignoris loco viduae vestimentum.
   5538 Deuteronomy	Deu	5	24	18	Memento quod servieris in Aegypto, et eruerit te Dominus Deus tuus inde. Idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem.
   5539 Deuteronomy	Deu	5	24	19	Quando messueris segetem in agro tuo, et oblitus manipulum reliqueris, non reverteris, ut tollas illum : sed advenam, et pupillum, et viduam auferre patieris, ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum tuarum.
   5540 Deuteronomy	Deu	5	24	20	Si fruges collegeris olivarum, quidquid remanserit in arboribus, non reverteris ut colligas : sed relinques advenae, pupillo, ac viduae.
   5541 Deuteronomy	Deu	5	24	21	Si vindemiaveris vineam tuam, non colliges remanentes racemos : sed cedent in usus advenae, pupilli, ac viduae.
   5542 Deuteronomy	Deu	5	24	22	Memento quod et tu servieris in Aegypto, et idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem.
   5543 Deuteronomy	Deu	5	25	1	Si fuerit causa inter aliquos, et interpellaverint judices : quem justum esse perspexerint, illi justitiae palmam dabunt : quem impium, condemnabunt impietatis.
   5544 Deuteronomy	Deu	5	25	2	Sin autem eum, qui peccavit, dignum viderint plagis : prosternent, et coram se facient verberari. Pro mensura peccati erit et plagarum modus :
   5545 Deuteronomy	Deu	5	25	3	ita dumtaxat, ut quadragenarium numerum non excedant : ne foede laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus.
   5546 Deuteronomy	Deu	5	25	4	Non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas.
   5547 Deuteronomy	Deu	5	25	5	Quando habitaverint fratres simul, et unus ex eis absque liberis mortuus fuerit, uxor defuncti non nubet alteri : sed accipiet eam frater ejus, et suscitabit semen fratris sui :
   5548 Deuteronomy	Deu	5	25	6	et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit, ut non deleatur nomen ejus ex IsraŽl.
   5549 Deuteronomy	Deu	5	25	7	Sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui, quae ei lege debetur, perget mulier ad portam civitatis, et interpellabit majores natu, dicetque : Non vult frater viri mei suscitare nomen fratris sui in IsraŽl, nec me in conjugem sumere.
   5550 Deuteronomy	Deu	5	25	8	Statimque accersiri eum facient, et interrogabunt. Si responderit : Nolo eam uxorem accipere :
   5551 Deuteronomy	Deu	5	25	9	accedet mulier ad eum coram senioribus, et tollet calceamentum de pede ejus, spuetque in faciem illius, et dicet : Sic fiet homini, qui non aedificat domum fratris sui.
   5552 Deuteronomy	Deu	5	25	10	Et vocabitur nomen illius in IsraŽl, Domus discalceati.
   5553 Deuteronomy	Deu	5	25	11	Si habuerint inter se jurgium viri duo, et unus contra alterum rixari coeperit, volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris, miseritque manum, et apprehenderit verenda ejus :
   5554 Deuteronomy	Deu	5	25	12	abscides manum illius, nec flecteris super eam ulla misericordia.
   5555 Deuteronomy	Deu	5	25	13	Non habebis in sacculo diversa pondera, majus et minus :
   5556 Deuteronomy	Deu	5	25	14	nec erit in domo tua modius major, et minor.
   5557 Deuteronomy	Deu	5	25	15	Pondus habebis justum et verum, et modius aequalis et verus erit tibi : ut multo vivas tempore super terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.
   5558 Deuteronomy	Deu	5	25	16	Abominatur enim Dominus tuus eum qui facit haec, et aversatur omnem injustitiam.
   5559 Deuteronomy	Deu	5	25	17	Memento quae fecerit tibi Amalec in via quando egrediebaris ex Aegypto :
   5560 Deuteronomy	Deu	5	25	18	quomodo occurrerit tibi, et extremos agminis tui, qui lassi residebant, ceciderit, quando tu eras fame et labore confectus : et non timuerit Deum.
   5561 Deuteronomy	Deu	5	25	19	Cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem, et subjecerit cunctas per circuitum nationes in terra, quam tibi pollicitus est : delebis nomen ejus sub caelo. Cave ne obliviscaris.
   5562 Deuteronomy	Deu	5	26	1	Cumque intraveris terram, quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam, et obtinueris eam, atque habitaveris in ea :
   5563 Deuteronomy	Deu	5	26	2	tolles de cunctis frugibus tuis primitias, et pones in cartallo, pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit, ut ibi invocetur nomen ejus :
   5564 Deuteronomy	Deu	5	26	3	accedesque ad sacerdotem, qui fuerit in diebus illis, et dices ad eum : Profiteor hodie coram Domino Deo tuo, quod ingressus sum in terram, pro qua juravit patribus nostris, ut daret eam nobis.
   5565 Deuteronomy	Deu	5	26	4	Suscipiensque sacerdos cartallum de manu tua, ponet ante altare Domini Dei tui :
   5566 Deuteronomy	Deu	5	26	5	et loqueris in conspectu Domini Dei tui : Syrus persequebatur patrem meum, qui descendit in Aegyptum, et ibi peregrinatus est in paucissimo numero : crevitque in gentem magnam ac robustam et infinitae multitudinis.
   5567 Deuteronomy	Deu	5	26	6	Afflixeruntque nos Aegyptii, et persecuti sunt, imponentes onera gravissima :
   5568 Deuteronomy	Deu	5	26	7	et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum : qui exaudivit nos, et respexit humilitatem nostram, et laborem, atque angustiam :
   5569 Deuteronomy	Deu	5	26	8	et eduxit nos de Aegypto in manu forti, et brachio extento, in ingenti pavore, in signis atque portentis :
   5570 Deuteronomy	Deu	5	26	9	et introduxit ad locum istum, et tradidit nobis terram lacte et melle manantem.
   5571 Deuteronomy	Deu	5	26	10	Et idcirco nunc offero primitias frugum terrae, quam Dominus dedit mihi. Et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui, et adorato Domino Deo tuo.
   5572 Deuteronomy	Deu	5	26	11	Et epulaberis in omnibus bonis, quae Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuae, tu et Levites, et advena qui tecum est.
   5573 Deuteronomy	Deu	5	26	12	Quando compleveris decimam cunctarum frugum tuarum, anno decimarum tertio, dabis Levitae, et advenae, et pupillo et viduae, ut comedant intra portas tuas, et saturentur :
   5574 Deuteronomy	Deu	5	26	13	loquerisque in conspectu Domini Deo tui : Abstuli quod sanctificatum est de domo mea, et dedi illud Levitae et advenae, et pupillo ac viduae, sicut jussisti mihi : non praeterivi mandata tua, nec sum oblitus imperii tui.
   5575 Deuteronomy	Deu	5	26	14	Non comedi ex eis in luctu meo, nec separavi ea in qualibet immunditia, nec expendi ex his quidquam in re funebri. Obedivi voci Domini Dei mei, et feci omnia sicut praecepisti mihi.
   5576 Deuteronomy	Deu	5	26	15	Respice de sanctuario tuo, et de excelso caelorum habitaculo, et benedic populo tuo IsraŽl, et terrae, quam dedisti nobis, sicut jurasti patribus nostris, terrae lacte et melle mananti.
   5577 Deuteronomy	Deu	5	26	16	Hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque judicia : et custodias et impleas ex toto corde tuo, et ex tota anima tua.
   5578 Deuteronomy	Deu	5	26	17	Dominum elegisti hodie, ut sit tibi Deus, et ambules in viis ejus, et custodias caeremonias illius, et mandata atque judicia, et obedias ejus imperio.
   5579 Deuteronomy	Deu	5	26	18	Et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris, sicut locutus est tibi, et custodias omnia praecepta illius :
   5580 Deuteronomy	Deu	5	26	19	et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit, in laudem, et nomen, et gloriam suam : ut sis populus sanctus Domini Dei tui, sicut locutus est.
   5581 Deuteronomy	Deu	5	27	1	Praecepit autem Moyses et seniores IsraŽl populo, dicentes : Custodite omne mandatum quod praecipio vobis hodie.
   5582 Deuteronomy	Deu	5	27	2	Cumque transieritis Jordanem in terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, eriges ingentes lapides, et calce laevigabis eos,
   5583 Deuteronomy	Deu	5	27	3	ut possis in eis scribere omnia verba legis hujus, Jordane transmisso : ut introŽas terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, terram lacte et melle manantem, sicut juravit patribus tuis.
   5584 Deuteronomy	Deu	5	27	4	Quando ergo transieritis Jordanem, erigite lapides, quos ego hodie praecipio vobis in monte Hebal, et laevigabis eos calce :
   5585 Deuteronomy	Deu	5	27	5	et aedificabis ibi altare Domino Deo tuo de lapidibus, quos ferrum non tetigit,
   5586 Deuteronomy	Deu	5	27	6	et de saxis informibus et impolitis : et offeres super eo holocausta Domino Deo tuo,
   5587 Deuteronomy	Deu	5	27	7	et immolabis hostias pacificas, comedesque ibi, et epulaberis coram Domino Deo tuo.
   5588 Deuteronomy	Deu	5	27	8	Et scribes super lapides omnia verba legis hujus plane et lucide.
   5589 Deuteronomy	Deu	5	27	9	Dixeruntque Moyses et sacerdotes Levitici generis ad omnem IsraŽlem : Attende, et audi, IsraŽl : hodie factus es populus Domini Dei tui :
   5590 Deuteronomy	Deu	5	27	10	audies vocem ejus, et facies mandata atque justitias, quas ego praecipio tibi.
   5591 Deuteronomy	Deu	5	27	11	Praecepitque Moyses populo in die illo, dicens :
   5592 Deuteronomy	Deu	5	27	12	Hi stabunt ad benedicendum populo super montem Garizim, Jordane transmisso : Simeon, Levi, Judas, Issachar, Joseph, et Benjamin.
   5593 Deuteronomy	Deu	5	27	13	Et e regione isti stabunt ad maledicendum in monte Hebal : Ruben, Gad, et Aser, et Zabulon, Dan, et Nephthali.
   5594 Deuteronomy	Deu	5	27	14	Et pronuntiabunt Levitae, dicentque ad omnes viros IsraŽl excelsa voce :
   5595 Deuteronomy	Deu	5	27	15	Maledictus homo qui facit sculptile et conflatile, abominationem Domini, opus manuum artificum, ponetque illud in abscondito : et respondebit omnis populus, et dicet : Amen.
   5596 Deuteronomy	Deu	5	27	16	Maledictus qui non honorat patrem suum, et matrem : et dicet omnis populus : Amen.
   5597 Deuteronomy	Deu	5	27	17	Maledictus qui transfert terminos proximi sui : et dicet omnis populus : Amen.
   5598 Deuteronomy	Deu	5	27	18	Maledictus qui errare facit caecum in itinere : et dicet omnis populus : Amen.
   5599 Deuteronomy	Deu	5	27	19	Maledictus qui pervertit judicium advenae, pupilli et viduae : et dicet omnis populus : Amen.
   5600 Deuteronomy	Deu	5	27	20	Maledictus qui dormit cum uxore patris sui, et revelat operimentum lectuli ejus : et dicet omnis populus : Amen.
   5601 Deuteronomy	Deu	5	27	21	Maledictus qui dormit cum omni jumento : et dicet omnis populus : Amen.
   5602 Deuteronomy	Deu	5	27	22	Maledictus qui dormit cum sorore sua, filia patris sui, vel matris suae : et dicet omnis populus : Amen.
   5603 Deuteronomy	Deu	5	27	23	Maledictus qui dormit cum socru sua : et dicet omnis populus : Amen.
   5604 Deuteronomy	Deu	5	27	24	Maledictus qui clam percusserit proximum suum : et dicet omnis populus : Amen.
   5605 Deuteronomy	Deu	5	27	25	Maledictus qui accipit munera, ut percutiat animam sanguinis innocentis : et dicet omnis populus : Amen.
   5606 Deuteronomy	Deu	5	27	26	Maledictus qui non permanet in sermonibus legis hujus, nec eos opere perficit : et dicet omnis populus : Amen.
   5607 Deuteronomy	Deu	5	28	1	Si autem audieris vocem Domini Dei tui, ut facias atque custodias omnia mandata ejus, quae ego praecipio tibi hodie, faciet te Dominus Deus tuus excelsiorem cunctis gentibus, quae versantur in terra.
   5608 Deuteronomy	Deu	5	28	2	Venientque super te universae benedictiones istae, et apprehendent te : si tamen praecepta ejus audieris.
   5609 Deuteronomy	Deu	5	28	3	Benedictus tu in civitate, et benedictus in agro.
   5610 Deuteronomy	Deu	5	28	4	Benedictus fructus ventris tui, et fructus terrae tuae, fructusque jumentorum tuorum, greges armentorum tuorum, et caulae ovium tuarum.
   5611 Deuteronomy	Deu	5	28	5	Benedicta horrea tua, et benedictae reliquiae tuae.
   5612 Deuteronomy	Deu	5	28	6	Benedictus eris tu ingrediens et egrediens.
   5613 Deuteronomy	Deu	5	28	7	Dabit Dominus inimicos tuos, qui consurgunt adversum te, corruentes in conspectu tuo : per unam viam venient contra te, et per septem fugient a facie tua.
   5614 Deuteronomy	Deu	5	28	8	Emittet Dominus benedictionem super cellaria tua, et super omnia opera manuum tuarum : benedicetque tibi in terra, quam acceperis.
   5615 Deuteronomy	Deu	5	28	9	Suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum, sicut juravit tibi : si custodieris mandata Domini Dei tui, et ambulaveris in viis ejus.
   5616 Deuteronomy	Deu	5	28	10	Videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum sit super te, et timebunt te.
   5617 Deuteronomy	Deu	5	28	11	Abundare te faciet Dominus omnibus bonis, fructu uteri tui, et fructu jumentorum tuorum, fructu terrae tuae, quam juravit Dominus patribus tuis ut daret tibi.
   5618 Deuteronomy	Deu	5	28	12	Aperiet Dominus thesaurum suum optimum, caelum, ut tribuat pluviam terrae tuae in tempore suo : benedicetque cunctis operibus manuum tuarum. Et foenerabis gentibus multis, et ipse a nullo foenus accipies.
   5619 Deuteronomy	Deu	5	28	13	Constituet te Dominus in caput, et non in caudam : et eris semper supra, et non subter : si tamen audieris mandata Domini Dei tui quae ego praecipio tibi hodie, et custodieris et feceris,
   5620 Deuteronomy	Deu	5	28	14	ac non declinaveris ab eis nec ad dexteram, nec ad sinistram, nec secutus fueris deos alienos, neque colueris eos.
   5621 Deuteronomy	Deu	5	28	15	Quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui, ut custodias, et facias omnia mandata ejus et caeremonias, quas ego praecipio tibi hodie, venient super te omnes maledictiones istae, et apprehendent te.
   5622 Deuteronomy	Deu	5	28	16	Maledictus eris in civitate, maledictus in agro.
   5623 Deuteronomy	Deu	5	28	17	Maledictum horreum tuum, et maledictae reliquiae tuae.
   5624 Deuteronomy	Deu	5	28	18	Maledictus fructus ventris tui, et fructus terrae tuae, armenta boum tuorum, et greges ovium tuarum.
   5625 Deuteronomy	Deu	5	28	19	Maledictus eris ingrediens, et maledictus egrediens.
   5626 Deuteronomy	Deu	5	28	20	Mittet Dominus super te famem et esuriem, et increpationem in omnia opera tua, quae tu facies : donec conterat te, et perdat velociter, propter adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me.
   5627 Deuteronomy	Deu	5	28	21	Adjungat tibi Dominus pestilentiam, donec consumat te de terra ad quam ingredieris possidendam.
   5628 Deuteronomy	Deu	5	28	22	Percutiat te Dominus egestate, febri et frigore, ardore et aestu, et aŽre corrupto ac rubigine, et persequatur donec pereas.
   5629 Deuteronomy	Deu	5	28	23	Sit caelum, quod supra te est, aeneum : et terra, quam calcas, ferrea.
   5630 Deuteronomy	Deu	5	28	24	Det Dominus imbrem terrae tuae pulverem, et de caelo descendat super te cinis, donec conteraris.
   5631 Deuteronomy	Deu	5	28	25	Tradat te Dominus corruentem ante hostes tuos : per unam viam egrediaris contra eos, et per septem fugias, et dispergaris per omnia regna terrae,
   5632 Deuteronomy	Deu	5	28	26	sitque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus caeli, et bestiis terrae, et non sit qui abigat.
   5633 Deuteronomy	Deu	5	28	27	Percutiat te Dominus ulcere Aegypti, et partem corporis, per quam stercora egeruntur, scabie quoque et prurigine : ita ut curari nequeas.
   5634 Deuteronomy	Deu	5	28	28	Percutiat te Dominus amentia et caecitate ac furore mentis,
   5635 Deuteronomy	Deu	5	28	29	et palpes in meridie sicut palpare solet caecus in tenebris, et non dirigas vias tuas. Omnique tempore calumniam sustineas, et opprimaris violentia, nec habeas qui liberet te.
   5636 Deuteronomy	Deu	5	28	30	Uxorem accipias, et alius dormiat cum ea. Domum aedifices, et non habites in ea. Plantes vineam, et non vindemies eam.
   5637 Deuteronomy	Deu	5	28	31	Bos tuus immoletur coram te, et non comedas ex eo. Asinus tuus rapiatur in conspectu tuo, et non reddatur tibi. Oves tuae dentur inimicis tuis, et non sit qui te adjuvet.
   5638 Deuteronomy	Deu	5	28	32	Filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo, videntibus oculis tuis, et deficientibus ad conspectum eorum tota die, et non sit fortitudo in manu tua.
   5639 Deuteronomy	Deu	5	28	33	Fructus terrae tuae, et omnes labores tuos, comedat populus quem ignoras : et sis semper calumniam sustinens, et oppressus cunctis diebus,
   5640 Deuteronomy	Deu	5	28	34	et stupens ad terrorem eorum quae videbunt oculi tui.
   5641 Deuteronomy	Deu	5	28	35	Percutiat te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris, sanarique non possis a planta pedis usque ad verticem tuum.
   5642 Deuteronomy	Deu	5	28	36	Ducet te Dominus, et regem tuum, quem constitueris super te, in gentem, quam ignoras tu et patres tui : et servies ibi diis alienis, ligno et lapidi.
   5643 Deuteronomy	Deu	5	28	37	Et eris perditus in proverbium ac fabulam omnibus populis, ad quos te introduxerit Dominus.
   5644 Deuteronomy	Deu	5	28	38	Sementem multam jacies in terram, et modicum congregabis : quia locustae devorabunt omnia.
   5645 Deuteronomy	Deu	5	28	39	Vineam plantabis, et fodies : et vinum non bibes, nec colliges ex ea quippiam : quoniam vastabitur vermibus.
   5646 Deuteronomy	Deu	5	28	40	Olivas habebis in omnibus terminis tuis, et non ungeris oleo : quia defluent, et peribunt.
   5647 Deuteronomy	Deu	5	28	41	Filios generabis et filias, et non frueris eis : quoniam ducentur in captivitatem.
   5648 Deuteronomy	Deu	5	28	42	Omnes arbores tuas et fruges terrae tuae rubigo consumet.
   5649 Deuteronomy	Deu	5	28	43	Advena, qui tecum versatur in terra, ascendet super te, eritque sublimior : tu autem descendes, et eris inferior.
   5650 Deuteronomy	Deu	5	28	44	Ipse foenerabit tibi, et tu non foenerabis ei. Ipse erit in caput, et tu eris in caudam.
   5651 Deuteronomy	Deu	5	28	45	Et venient super te omnes maledictiones istae, et persequentes apprehendent te, donec intereas : quia non audisti vocem Domini Dei tui, nec servasti mandata ejus et caeremonias, quas praecepit tibi.
   5652 Deuteronomy	Deu	5	28	46	Et erunt in te signa atque prodigia, et in semine tuo usque in sempiternum :
   5653 Deuteronomy	Deu	5	28	47	eo quod non servieris Domino Deo tuo in gaudio, cordisque laetitia, propter rerum omnium abundantiam.
   5654 Deuteronomy	Deu	5	28	48	Servies inimico tuo, quem immittet tibi Dominus, in fame, et siti, et nuditate, et omni penuria : et ponet jugum ferreum super cervicem tuam, donec te conterat.
   5655 Deuteronomy	Deu	5	28	49	Adducet Dominus super te gentem de longinquo, et de extremis terrae finibus in similitudinem aquilae volantis cum impetu, cujus linguam intelligere non possis :
   5656 Deuteronomy	Deu	5	28	50	gentem procacissimam, quae non deferat seni, nec misereatur parvuli,
   5657 Deuteronomy	Deu	5	28	51	et devoret fructum jumentorum tuorum, ac fruges terrae tuae : donec intereas, et non relinquat tibi triticum, vinum, et oleum, armenta boum, et greges ovium : donec te disperdat,
   5658 Deuteronomy	Deu	5	28	52	et conterat in cunctis urbibus tuis, et destruantur muri tui firmi atque sublimes, in quibus habebas fiduciam in omni terra tua. Obsideberis intra portas tuas in omni terra tua, quam dabit tibi Dominus Deus tuus :
   5659 Deuteronomy	Deu	5	28	53	et comedes fructum uteri tu