Unnamed repository; edit this file 'description' to name the repository.
Log | Files | Refs | README

commit 3b4bc84bb76730594b40b25fd627ee1350dfcabb
Author: Luke Smith <>
Date:   Wed,  6 Mar 2019 14:48:14 -0500

first commit

A.gitignore | 2++
AMakefile | 25+++++++++++++++++++++++++ | 53+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Avul.awk | 210+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ | 95+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Avul.tsv | 33913+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
6 files changed, 34298 insertions(+), 0 deletions(-)

diff --git a/.gitignore b/.gitignore @@ -0,0 +1,2 @@ +vul +base/ diff --git a/Makefile b/Makefile @@ -0,0 +1,25 @@ + +PREFIX = /usr/local + +vul: vul.awk vul.tsv + cat > $@ + echo 'exit 0' >> $@ + echo "#EOF" >> $@ + tar cz vul.awk vul.tsv >> $@ + chmod +x $@ + +test: + shellcheck -s sh + +clean: + rm -f vul + +install: vul + mkdir -p $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin + cp -f vul $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin + chmod 755 $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin/vul + +uninstall: + rm -f $(DESTDIR)$(PREFIX)/bin/vul + +.PHONY: test clean install uninstall diff --git a/ b/ @@ -0,0 +1,53 @@ +# vul -- Latin Vulgate Bible on the Command Line + +A command line tool for search and reading the Clementine Vulgate. + +Format and original implementation from [bontibon/kjv]( Meant to be a companion program. + +## Usage + + usage: ./vul [flags] [reference...] + + -l list books + -W no line wrap + -h show help + + Reference types: + <Book> + Individual book + <Book>:<Chapter> + Individual chapter of a book + <Book>:<Chapter>:<Verse>[,<Verse>]... + Individual verse(s) of a specific chapter of a book + <Book>:<Chapter>-<Chapter> + Range of chapters in a book + <Book>:<Chapter>:<Verse>-<Verse> + Range of verses in a book chapter + <Book>:<Chapter>:<Verse>-<Chapter>:<Verse> + Range of chapters and verses in a book + + /<Search> + All verses that match a pattern + <Book>/<Search> + All verses in a book that match a pattern + <Book>:<Chapter>/<Search> + All verses in a chapter of a book that match a pattern + +## Notes and Contents + +- I/II Samuel and I/II Kings are named with their English titles despite the fact that in Latin they are respectively I-IV Kings. This is simply because the interface is in English and is supposed to be consistent with `kjv`. + + +## Install + +Install `vul` by running: + +``` +git clone +cd vul +sudo make install +``` + +## License + +The script is in the public domain. diff --git a/vul.awk b/vul.awk @@ -0,0 +1,210 @@ +BEGIN { + # $1 Book name + # $2 Book abbreviation + # $3 Book number + # $4 Chapter number + # $5 Verse number + # $6 Verse + FS = "\t" + + MAX_WIDTH = 80 + if (ENVIRON["KJV_MAX_WIDTH"] ~ /^[0-9]+$/) { + if (int(ENVIRON["KJV_MAX_WIDTH"]) < MAX_WIDTH) { + MAX_WIDTH = int(ENVIRON["KJV_MAX_WIDTH"]) + } + } + + if (cmd == "ref") { + mode = parseref(ref, p) + p["book"] = cleanbook(p["book"]) + } +} + +cmd == "list" { + if (!($2 in seen_books)) { + printf("%s (%s)\n", $1, $2) + seen_books[$2] = 1 + } +} + +function parseref(ref, arr) { + # 1. <book> + # 2. <book>:?<chapter> + # 3. <book>:?<chapter>:<verse> + # 3a. <book>:?<chapter>:<verse>[,<verse>]... + # 4. <book>:?<chapter>-<chapter> + # 5. <book>:?<chapter>:<verse>-<verse> + # 6. <book>:?<chapter>:<verse>-<chapter>:<verse> + # 7. /<search> + # 8. <book>/search + # 9. <book>:?<chapter>/search + + if (match(ref, "^[1-9]?[a-zA-Z ]+")) { + # 1, 2, 3, 3a, 4, 5, 6, 8, 9 + arr["book"] = substr(ref, 1, RLENGTH) + ref = substr(ref, RLENGTH + 1) + } else if (match(ref, "^/")) { + # 7 + arr["search"] = substr(ref, 2) + return "search" + } else { + return "unknown" + } + + if (match(ref, "^:?[1-9]+[0-9]*")) { + # 2, 3, 3a, 4, 5, 6, 9 + if (sub("^:", "", ref)) { + arr["chapter"] = int(substr(ref, 1, RLENGTH - 1)) + ref = substr(ref, RLENGTH) + } else { + arr["chapter"] = int(substr(ref, 1, RLENGTH)) + ref = substr(ref, RLENGTH + 1) + } + } else if (match(ref, "^/")) { + # 8 + arr["search"] = substr(ref, 2) + return "search" + } else if (ref == "") { + # 1 + return "exact" + } else { + return "unknown" + } + + if (match(ref, "^:[1-9]+[0-9]*")) { + # 3, 3a, 5, 6 + arr["verse"] = int(substr(ref, 2, RLENGTH - 1)) + ref = substr(ref, RLENGTH + 1) + } else if (match(ref, "^-[1-9]+[0-9]*$")) { + # 4 + arr["chapter_end"] = int(substr(ref, 2)) + return "range" + } else if (match(ref, "^/")) { + # 9 + arr["search"] = substr(ref, 2) + return "search" + } else if (ref == "") { + # 2 + return "exact" + } else { + return "unknown" + } + + if (match(ref, "^-[1-9]+[0-9]*$")) { + # 5 + arr["verse_end"] = int(substr(ref, 2)) + return "range" + } else if (match(ref, "-[1-9]+[0-9]*")) { + # 6 + arr["chapter_end"] = int(substr(ref, 2, RLENGTH - 1)) + ref = substr(ref, RLENGTH + 1) + } else if (ref == "") { + # 3 + return "exact" + } else if (match(ref, "^,[1-9]+[0-9]*")) { + # 3a + arr["verse", arr["verse"]] = 1 + delete arr["verse"] + do { + arr["verse", substr(ref, 2, RLENGTH - 1)] = 1 + ref = substr(ref, RLENGTH + 1) + } while (match(ref, "^,[1-9]+[0-9]*")) + + if (ref != "") { + return "unknown" + } + + return "exact_set" + } else { + return "unknown" + } + + if (match(ref, "^:[1-9]+[0-9]*$")) { + # 6 + arr["verse_end"] = int(substr(ref, 2)) + return "range_ext" + } else { + return "unknown" + } +} + +function cleanbook(book) { + book = tolower(book) + gsub(" +", "", book) + return book +} + +function bookmatches(book, bookabbr, query) { + book = cleanbook(book) + if (book == query) { + return book + } + + bookabbr = cleanbook(bookabbr) + if (bookabbr == query) { + return book + } + + if (substr(book, 1, length(query)) == query) { + return book + } +} + +function printverse(verse, word_count, characters_printed) { + if (ENVIRON["KJV_NOLINEWRAP"] != "" && ENVIRON["KJV_NOLINEWRAP"] != "0") { + printf("%s\n", verse) + return + } + + word_count = split(verse, words, " ") + for (i = 1; i <= word_count; i++) { + if (characters_printed + length(words[i]) + (characters_printed > 0 ? 1 : 0) > MAX_WIDTH - 8) { + printf("\n\t") + characters_printed = 0 + } + if (characters_printed > 0) { + printf(" ") + characters_printed++ + } + printf("%s", words[i]) + characters_printed += length(words[i]) + } + printf("\n") +} + +function processline() { + if (last_book_printed != $2) { + print $1 + last_book_printed = $2 + } + + printf("%d:%d\t", $4, $5) + printverse($6) + outputted_records++ +} + +cmd == "ref" && mode == "exact" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && (p["chapter"] == "" || $4 == p["chapter"]) && (p["verse"] == "" || $5 == p["verse"]) { + processline() +} + +cmd == "ref" && mode == "exact_set" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && (p["chapter"] == "" || $4 == p["chapter"]) && p["verse", $5] { + processline() +} + +cmd == "ref" && mode == "range" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && ((p["chapter_end"] == "" && $4 == p["chapter"]) || ($4 >= p["chapter"] && $4 <= p["chapter_end"])) && (p["verse"] == "" || $5 >= p["verse"]) && (p["verse_end"] == "" || $5 <= p["verse_end"]) { + processline() +} + +cmd == "ref" && mode == "range_ext" && bookmatches($1, $2, p["book"]) && (($4 == p["chapter"] && $5 >= p["verse"] && p["chapter"] != p["chapter_end"]) || ($4 > p["chapter"] && $4 < p["chapter_end"]) || ($4 == p["chapter_end"] && $5 <= p["verse_end"] && p["chapter"] != p["chapter_end"]) || (p["chapter"] == p["chapter_end"] && $4 == p["chapter"] && $5 >= p["verse"] && $5 <= p["verse_end"])) { + processline() +} + +cmd == "ref" && mode == "search" && (p["book"] == "" || bookmatches($1, $2, p["book"])) && (p["chapter"] == "" || $4 == p["chapter"]) && match(tolower($6), tolower(p["search"])) { + processline() +} + +END { + if (cmd == "ref" && outputted_records == 0) { + print "Unknown reference: " ref + } +} diff --git a/ b/ @@ -0,0 +1,95 @@ +#!/bin/sh +# vul: Read the Word of God in Greek from your terminal +# License: Public domain + +SELF="$0" + +get_data() { + sed '1,/^#EOF$/d' < "$SELF" | tar xz -O "$1" +} + +if [ -z "$PAGER" ]; then + if command -v less >/dev/null; then + PAGER="less" + else + PAGER="cat" + fi +fi + +show_help() { + exec >&2 + echo "usage: $(basename "$0") [flags] [reference...]" + echo + echo " -l list books" + echo " -W no line wrap" + echo " -h show help" + echo + echo " Reference types:" + echo " <Book>" + echo " Individual book" + echo " <Book>:<Chapter>" + echo " Individual chapter of a book" + echo " <Book>:<Chapter>:<Verse>[,<Verse>]..." + echo " Individual verse(s) of a specific chapter of a book" + echo " <Book>:<Chapter>-<Chapter>" + echo " Range of chapters in a book" + echo " <Book>:<Chapter>:<Verse>-<Verse>" + echo " Range of verses in a book chapter" + echo " <Book>:<Chapter>:<Verse>-<Chapter>:<Verse>" + echo " Range of chapters and verses in a book" + echo + echo " /<Search>" + echo " All verses that match a pattern" + echo " <Book>/<Search>" + echo " All verses in a book that match a pattern" + echo " <Book>:<Chapter>/<Search>" + echo " All verses in a chapter of a book that match a pattern" + exit 2 +} + +while [ $# -gt 0 ]; do + isFlag=0 + firstChar="${1%"${1#?}"}" + if [ "$firstChar" = "-" ]; then + isFlag=1 + fi + + if [ "$1" = "--" ]; then + shift + break + elif [ "$1" = "-l" ]; then + # List all book names with their abbreviations + get_data vul.tsv | awk -v cmd=list "$(get_data vul.awk)" + exit + elif [ "$1" = "-W" ]; then + export KJV_NOLINEWRAP=1 + shift + elif [ "$1" = "-h" ] || [ "$isFlag" -eq 1 ]; then + show_help + else + break + fi +done + +cols=$(tput cols 2>/dev/null) +if [ $? -eq 0 ]; then + export KJV_MAX_WIDTH="$cols" +fi + +if [ $# -eq 0 ]; then + if [ ! -t 0 ]; then + show_help + fi + + # Interactive mode + while true; do + printf "vul> " + if ! read -r ref; then + break + fi + get_data vul.tsv | awk -v cmd=ref -v ref="$ref" "$(get_data vul.awk)" | ${PAGER} + done + exit 0 +fi + +get_data vul.tsv 2>/dev/null | awk -v cmd=ref -v ref="$*" "$(get_data vul.awk)" 2>/dev/null | ${PAGER} diff --git a/vul.tsv b/vul.tsv @@ -0,0 +1,33913 @@ +Genesis Gen 1 1 1 In principio creavit Deus caelum et terram. +Genesis Gen 1 1 2 Terra autem erat inanis et vacua, et tenebrae erant super faciem abyssi : et spiritus Dei ferebatur super aquas. +Genesis Gen 1 1 3 Dixitque Deus : Fiat lux. Et facta est lux. +Genesis Gen 1 1 4 Et vidit Deus lucem quod esset bona : et divisit lucem a tenebris. +Genesis Gen 1 1 5 Appellavitque lucem Diem, et tenebras Noctem : factumque est vespere et mane, dies unus. +Genesis Gen 1 1 6 Dixit quoque Deus : Fiat firmamentum in medio aquarum : et dividat aquas ab aquis. +Genesis Gen 1 1 7 Et fecit Deus firmamentum, divisitque aquas, quae erant sub firmamento, ab his, quae erant super firmamentum. Et factum est ita. +Genesis Gen 1 1 8 Vocavitque Deus firmamentum, Caelum : et factum est vespere et mane, dies secundus. +Genesis Gen 1 1 9 Dixit vero Deus : Congregentur aquae, quae sub caelo sunt, in locum unum : et appareat arida. Et factum est ita. +Genesis Gen 1 1 10 Et vocavit Deus aridam Terram, congregationesque aquarum appellavit Maria. Et vidit Deus quod esset bonum. +Genesis Gen 1 1 11 Et ait : Germinet terra herbam virentem, et facientem semen, et lignum pomiferum faciens fructum juxta genus suum, cujus semen in semetipso sit super terram. Et factum est ita. +Genesis Gen 1 1 12 Et protulit terra herbam virentem, et facientem semen juxta genus suum, lignumque faciens fructum, et habens unumquodque sementem secundum speciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum. +Genesis Gen 1 1 13 Et factum est vespere et mane, dies tertius. +Genesis Gen 1 1 14 Dixit autem Deus : Fiant luminaria in firmamento caeli, et dividant diem ac noctem, et sint in signa et tempora, et dies et annos : +Genesis Gen 1 1 15 ut luceant in firmamento caeli, et illuminent terram. Et factum est ita. +Genesis Gen 1 1 16 Fecitque Deus duo luminaria magna : luminare majus, ut praeesset diei : et luminare minus, ut praeesset nocti : et stellas. +Genesis Gen 1 1 17 Et posuit eas in firmamento caeli, ut lucerent super terram, +Genesis Gen 1 1 18 et praeessent diei ac nocti, et dividerent lucem ac tenebras. Et vidit Deus quod esset bonum. +Genesis Gen 1 1 19 Et factum est vespere et mane, dies quartus. +Genesis Gen 1 1 20 Dixit etiam Deus : Producant aquae reptile animae viventis, et volatile super terram sub firmamento caeli. +Genesis Gen 1 1 21 Creavitque Deus cete grandia, et omnem animam viventem atque motabilem, quam produxerant aquae in species suas, et omne volatile secundum genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum. +Genesis Gen 1 1 22 Benedixitque eis, dicens : Crescite, et multiplicamini, et replete aquas maris : avesque multiplicentur super terram. +Genesis Gen 1 1 23 Et factum est vespere et mane, dies quintus. +Genesis Gen 1 1 24 Dixit quoque Deus : Producat terra animam viventem in genere suo, jumenta, et reptilia, et bestias terrae secundum species suas. Factumque est ita. +Genesis Gen 1 1 25 Et fecit Deus bestias terrae juxta species suas, et jumenta, et omne reptile terrae in genere suo.\ Et vidit Deus quod esset bonum, +Genesis Gen 1 1 26 et ait : Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram : et praesit piscibus maris, et volatilibus caeli, et bestiis, universaeque terrae, omnique reptili, quod movetur in terra. +Genesis Gen 1 1 27 Et creavit Deus hominem ad imaginem suam : ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam creavit eos. +Genesis Gen 1 1 28 Benedixitque illis Deus, et ait : Crescite et multiplicamini, et replete terram, et subjicite eam, et dominamini piscibus maris, et volatilibus caeli, et universis animantibus, quae moventur super terram. +Genesis Gen 1 1 29 Dixitque Deus : Ecce dedi vobis omnem herbam afferentem semen super terram, et universa ligna quae habent in semetipsis sementem generis sui, ut sint vobis in escam : +Genesis Gen 1 1 30 et cunctis animantibus terrae, omnique volucri caeli, et universis quae moventur in terra, et in quibus est anima vivens, ut habeant ad vescendum. Et factum est ita. +Genesis Gen 1 1 31 Viditque Deus cuncta quae fecerat, et erant valde bona. Et factum est vespere et mane, dies sextus. +Genesis Gen 1 2 1 Igitur perfecti sunt caeli et terra, et omnis ornatus eorum. +Genesis Gen 1 2 2 Complevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat : et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat. +Genesis Gen 1 2 3 Et benedixit diei septimo, et sanctificavit illum, quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret.\ +Genesis Gen 1 2 4 Istae sunt generationes caeli et terrae, quando creata sunt, in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram, +Genesis Gen 1 2 5 et omne virgultum agri antequam oriretur in terra, omnemque herbam regionis priusquam germinaret : non enim pluerat Dominus Deus super terram, et homo non erat qui operaretur terram : +Genesis Gen 1 2 6 sed fons ascendebat e terra, irrigans universam superficiem terrae. +Genesis Gen 1 2 7 Formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae, et inspiravit in faciem ejus spiraculum vitae, et factus est homo in animam viventem. +Genesis Gen 1 2 8 Plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio, in quo posuit hominem quem formaverat. +Genesis Gen 1 2 9 Produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu, et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi, lignumque scientiae boni et mali. +Genesis Gen 1 2 10 Et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quatuor capita. +Genesis Gen 1 2 11 Nomen uni Phison : ipse est qui circuit omnem terram Hevilath, ubi nascitur aurum : +Genesis Gen 1 2 12 et aurum terrae illius optimum est ; ibi invenitur bdellium, et lapis onychinus. +Genesis Gen 1 2 13 Et nomen fluvii secundi Gehon ; ipse est qui circumit omnem terram Aethiopiae. +Genesis Gen 1 2 14 Nomen vero fluminis tertii, Tigris : ipse vadit contra Assyrios. Fluvius autem quartus, ipse est Euphrates. +Genesis Gen 1 2 15 Tulit ergo Dominus Deus hominem, et posuit eum in paradiso voluptatis, ut operaretur, et custodiret illum : +Genesis Gen 1 2 16 praecepitque ei, dicens : Ex omni ligno paradisi comede ; +Genesis Gen 1 2 17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas : in quocumque enim die comederis ex eo, morte morieris. +Genesis Gen 1 2 18 Dixit quoque Dominus Deus : Non est bonum esse hominem solum : faciamus ei adjutorium simile sibi. +Genesis Gen 1 2 19 Formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae, et universis volatilibus caeli, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea : omne enim quod vocavit Adam animae viventis, ipsum est nomen ejus. +Genesis Gen 1 2 20 Appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia, et universa volatilia caeli, et omnes bestias terrae : Adae vero non inveniebatur adjutor similis ejus. +Genesis Gen 1 2 21 Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam : cumque obdormisset, tulit unam de costis ejus, et replevit carnem pro ea. +Genesis Gen 1 2 22 Et aedificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem : et adduxit eam ad Adam. +Genesis Gen 1 2 23 Dixitque Adam : Hoc nunc os ex ossibus meis, et caro de carne mea : haec vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est. +Genesis Gen 1 2 24 Quam ob rem relinquet homo patrem suum, et matrem, et adhaerebit uxori suae : et erunt duo in carne una. +Genesis Gen 1 2 25 Erat autem uterque nudus, Adam scilicet et uxor ejus : et non erubescebant. +Genesis Gen 1 3 1 Sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad mulierem : Cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi ? +Genesis Gen 1 3 2 Cui respondit mulier : De fructu lignorum, quae sunt in paradiso, vescimur : +Genesis Gen 1 3 3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi, praecepit nobis Deus ne comederemus, et ne tangeremus illud, ne forte moriamur. +Genesis Gen 1 3 4 Dixit autem serpens ad mulierem : Nequaquam morte moriemini. +Genesis Gen 1 3 5 Scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum. +Genesis Gen 1 3 6 Vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque delectabile : et tulit de fructu illius, et comedit : deditque viro suo, qui comedit. +Genesis Gen 1 3 7 Et aperti sunt oculi amborum ; cumque cognovissent se esse nudos, consuerunt folia ficus, et fecerunt sibi perizomata. +Genesis Gen 1 3 8 Et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem, abscondit se Adam et uxor ejus a facie Domini Dei in medio ligni paradisi. +Genesis Gen 1 3 9 Vocavitque Dominus Deus Adam, et dixit ei : Ubi es ? +Genesis Gen 1 3 10 Qui ait : Vocem tuam audivi in paradiso, et timui, eo quod nudus essem, et abscondi me. +Genesis Gen 1 3 11 Cui dixit : Quis enim indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno de quo praeceperam tibi ne comederes, comedisti ? +Genesis Gen 1 3 12 Dixitque Adam : Mulier, quam dedisti mihi sociam, dedit mihi de ligno, et comedi. +Genesis Gen 1 3 13 Et dixit Dominus Deus ad mulierem : Quare hoc fecisti ? Quae respondit : Serpens decepit me, et comedi.\ +Genesis Gen 1 3 14 Et ait Dominus Deus ad serpentem : [Quia fecisti hoc,/ maledictus es inter omnia animantia, et bestias terrae :/ super pectus tuum gradieris, et terram comedes cunctis diebus vitae tuae./ +Genesis Gen 1 3 15 Inimicitias ponam inter te et mulierem,/ et semen tuum et semen illius :/ ipsa conteret caput tuum,/ et tu insidiaberis calcaneo ejus.] +Genesis Gen 1 3 16 Mulieri quoque dixit : Multiplicabo aerumnas tuas, et conceptus tuos : in dolore paries filios, et sub viri potestate eris, et ipse dominabitur tui. +Genesis Gen 1 3 17 Adae vero dixit : Quia audisti vocem uxoris tuae, et comedisti de ligno, ex quo praeceperam tibi ne comederes, maledicta terra in opere tuo : in laboribus comedes ex ea cunctis diebus vitae tuae. +Genesis Gen 1 3 18 Spinas et tribulos germinabit tibi, et comedes herbam terrae. +Genesis Gen 1 3 19 In sudore vultus tui vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sumptus es : quia pulvis es et in pulverem reverteris. +Genesis Gen 1 3 20 Et vocavit Adam nomen uxoris suae, Heva : eo quod mater esset cunctorum viventium. +Genesis Gen 1 3 21 Fecit quoque Dominus Deus Adae et uxori ejus tunicas pelliceas, et induit eos : +Genesis Gen 1 3 22 et ait : Ecce Adam quasi unus ex nobis factus est, sciens bonum et malum : nunc ergo ne forte mittat manum suam, et sumat etiam de ligno vitae, et comedat, et vivat in aeternum. +Genesis Gen 1 3 23 Et emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis, ut operaretur terram de qua sumptus est. +Genesis Gen 1 3 24 Ejecitque Adam : et collocavit ante paradisum voluptatis cherubim, et flammeum gladium, atque versatilem, ad custodiendam viam ligni vitae. +Genesis Gen 1 4 1 Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, quae concepit et peperit Cain, dicens : Possedi hominem per Deum. +Genesis Gen 1 4 2 Rursumque peperit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola. +Genesis Gen 1 4 3 Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae munera Domino. +Genesis Gen 1 4 4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum : et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus. +Genesis Gen 1 4 5 Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit : iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus. +Genesis Gen 1 4 6 Dixitque Dominus ad eum : Quare iratus es ? et cur concidit facies tua ? +Genesis Gen 1 4 7 nonne si bene egeris, recipies : sin autem male, statim in foribus peccatum aderit ? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius. +Genesis Gen 1 4 8 Dixitque Cain ad Abel fratrem suum : Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum. +Genesis Gen 1 4 9 Et ait Dominus ad Cain : Ubi est Abel frater tuus ? Qui respondit : Nescio : num custos fratris mei sum ego ? +Genesis Gen 1 4 10 Dixitque ad eum : Quid fecisti ? vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra. +Genesis Gen 1 4 11 Nunc igitur maledictus eris super terram, quae aperuit os suum, et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua. +Genesis Gen 1 4 12 Cum operatus fueris eam, non dabit tibi fructus suos : vagus et profugus eris super terram. +Genesis Gen 1 4 13 Dixitque Cain ad Dominum : Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear. +Genesis Gen 1 4 14 Ecce ejicis me hodie a facie terrae, et a facie tua abscondar, et ero vagus et profugus in terra : omnis igitur qui invenerit me, occidet me. +Genesis Gen 1 4 15 Dixitque ei Dominus : Nequaquam ita fiet : sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non interficeret eum omnis qui invenisset eum. +Genesis Gen 1 4 16 Egressusque Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra ad orientalem plagam Eden.\ +Genesis Gen 1 4 17 Cognovit autem Cain uxorem suam, quae concepit, et peperit Henoch : et aedificavit civitatem, vocavitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch. +Genesis Gen 1 4 18 Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit MaviaŽl, et MaviaŽl genuit MathusaŽl, et MathusaŽl genuit Lamech. +Genesis Gen 1 4 19 Qui accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri Sella. +Genesis Gen 1 4 20 Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis, atque pastorum. +Genesis Gen 1 4 21 Et nomen fratris ejus Jubal : ipse fuit pater canentium cithara et organo. +Genesis Gen 1 4 22 Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri. Soror vero Tubalcain, NoŽma. +Genesis Gen 1 4 23 Dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae : [Audite vocem meam, uxores Lamech ;/ auscultate sermonem meum :/ quoniam occidi virum in vulnus meum,/ et adolescentulum in livorem meum./ +Genesis Gen 1 4 24 Septuplum ultio dabitur de Cain :/ de Lamech vero septuagies septies.]\ +Genesis Gen 1 4 25 Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam : et peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens : Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain. +Genesis Gen 1 4 26 Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos : iste cúpit invocare nomen Domini. +Genesis Gen 1 5 1 Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit Deus hominem, ad similitudinem Dei fecit illum. +Genesis Gen 1 5 2 Masculum et feminam creavit eos, et benedixit illis : et vocavit nomen eorum Adam, in die quo creati sunt. +Genesis Gen 1 5 3 Vixit autem Adam centum triginta annis : et genuit ad imaginem et similitudinem suam, vocavitque nomen ejus Seth. +Genesis Gen 1 5 4 Et facti sunt dies Adam, postquam genuit Seth, octingenti anni : genuitque filios et filias. +Genesis Gen 1 5 5 Et factum est omne tempus quod vixit Adam, anni nongenti triginta, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 6 Vixit quoque Seth centum quinque annis, et genuit Enos. +Genesis Gen 1 5 7 Vixitque Seth, postquam genuit Enos, octingentis septem annis, genuitque filios et filias. +Genesis Gen 1 5 8 Et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 9 Vixit vero Enos nonaginta annis, et genuit Cainan. +Genesis Gen 1 5 10 Post cujus ortum vixit octingentis quindecim annis, et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 5 11 Factique sunt omnes dies Enos nongenti quinque anni, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 12 Vixit quoque Cainan septuaginta annis, et genuit Malaleel. +Genesis Gen 1 5 13 Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingentis quadraginta annis, genuitque filios et filias. +Genesis Gen 1 5 14 Et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 15 Vixit autem Malaleel sexaginta quinque annis, et genuit Jared. +Genesis Gen 1 5 16 Et vixit Malaleel, postquam genuit Jared, octingentis triginta annis, et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 5 17 Et facti sunt omnes dies Malaleel octingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 18 Vixitque Jared centum sexaginta duobus annis, et genuit Henoch. +Genesis Gen 1 5 19 Et vixit Jared, postquam genuit Henoch, octingentis annis, et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 5 20 Et facti sunt omnes dies Jared nongenti sexaginta duo anni, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 21 Porro Henoch vixit sexaginta quinque annis, et genuit Mathusalam. +Genesis Gen 1 5 22 Et ambulavit Henoch cum Deo : et vixit, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis, et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 5 23 Et facti sunt omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni. +Genesis Gen 1 5 24 Ambulavitque cum Deo, et non apparuit : quia tulit eum Deus. +Genesis Gen 1 5 25 Vixit quoque Mathusala centum octoginta septem annis, et genuit Lamech. +Genesis Gen 1 5 26 Et vixit Mathusala, postquam genuit Lamech, septingentis octoginta duobus annis, et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 5 27 Et facti sunt omnes dies Mathusala nongenti sexaginta novem anni, et mortuus est. +Genesis Gen 1 5 28 Vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis, et genuit filium : +Genesis Gen 1 5 29 vocavitque nomen ejus NoŽ, dicens : Iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra, cui maledixit Dominus. +Genesis Gen 1 5 30 Vixitque Lamech, postquam genuit NoŽ, quingentis nonaginta quinque annis, et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 5 31 Et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni, et mortuus est. NoŽ vero cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham et Japheth. +Genesis Gen 1 6 1 Cumque cúpissent homines multiplicari super terram, et filias procreassent, +Genesis Gen 1 6 2 videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchrae, acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant. +Genesis Gen 1 6 3 Dixitque Deus : Non permanebit spiritus meus in homine in aeternum, quia caro est : eruntque dies illius centum viginti annorum. +Genesis Gen 1 6 4 Gigantes autem erant super terram in diebus illis : postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illaeque genuerunt, isti sunt potentes a saeculo viri famosi. +Genesis Gen 1 6 5 Videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore, +Genesis Gen 1 6 6 púnituit eum quod hominum fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus, +Genesis Gen 1 6 7 Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terrae, ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres caeli : púnitet enim me fecisse eos.\ +Genesis Gen 1 6 8 NoŽ vero invenit gratiam coram Domino. +Genesis Gen 1 6 9 Hae sunt generationes NoŽ : NoŽ vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis ; cum Deo ambulavit. +Genesis Gen 1 6 10 Et genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth. +Genesis Gen 1 6 11 Corrupta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate. +Genesis Gen 1 6 12 Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (omnis quippe caro corruperat viam suam super terram), +Genesis Gen 1 6 13 dixit ad NoŽ : Finis universae carnis venit coram me : repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego disperdam eos cum terra. +Genesis Gen 1 6 14 Fac tibi arcam de lignis laevigatis ; mansiunculas in arca facies, et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus. +Genesis Gen 1 6 15 Et sic facies eam : trecentorum cubitorum erit longitudo arcae, quinquaginta cubitorum latitudo, et triginta cubitorum altitudo illius. +Genesis Gen 1 6 16 Fenestram in arca facies, et in cubito consummabis summitatem ejus : ostium autem arcae pones ex latere ; deorsum, cúnacula et tristega facies in ea./ +Genesis Gen 1 6 17 Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vitae est subter caelum : universa quae in terra sunt, consumentur. +Genesis Gen 1 6 18 Ponamque fúdus meum tecum : et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum tecum. +Genesis Gen 1 6 19 Et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum : masculini sexus et feminini. +Genesis Gen 1 6 20 De volucribus juxta genus suum, et de jumentis in genere suo, et ex omni reptili terrae secundum genus suum : bina de omnibus ingredientur tecum, ut possint vivere. +Genesis Gen 1 6 21 Tolles igitur tecum ex omnibus escis, quae mandi possunt, et comportabis apud te : et erunt tam tibi, quam illis in cibum. +Genesis Gen 1 6 22 Fecit igitur NoŽ omnia quae praeceperat illi Deus. +Genesis Gen 1 7 1 Dixitque Dominus ad eum : Ingredere tu et omnis domus tua in arcam : te enim vidi justum coram me in generatione hac. +Genesis Gen 1 7 2 Ex omnibus animantibus mundis tolle septena et septena, masculum et feminam : de animantibus vero immundis duo et duo, masculum et feminam. +Genesis Gen 1 7 3 Sed et de volatilibus caeli septena et septena, masculum et feminam : ut salvetur semen super faciem universae terrae. +Genesis Gen 1 7 4 Adhuc enim, et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus : et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terrae. +Genesis Gen 1 7 5 Fecit ergo NoŽ omnia quae mandaverat ei Dominus. +Genesis Gen 1 7 6 Eratque sexcentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super terram. +Genesis Gen 1 7 7 Et ingressus est NoŽ et filii ejus, uxor ejus et uxores filiorum ejus cum eo in arcam propter aquas diluvii. +Genesis Gen 1 7 8 De animantibus quoque mundis et immundis, et de volucribus, et ex omni quod movetur super terram, +Genesis Gen 1 7 9 duo et duo ingressa sunt ad NoŽ in arcam, masculus et femina, sicut praeceperat Dominus NoŽ. +Genesis Gen 1 7 10 Cumque transissent septem dies, aquae diluvii inundaverunt super terram. +Genesis Gen 1 7 11 Anno sexcentesimo vitae NoŽ, mense secundo, septimodecimo die mensis, rupti sunt omnes fontes abyssi magnae, et cataractae caeli apertae sunt : +Genesis Gen 1 7 12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus. +Genesis Gen 1 7 13 In articulo diei illius ingressus est NoŽ, et Sem, et Cham, et Japheth filii ejus ; uxor illius, et tres uxores filiorum ejus cum eis in arcam : +Genesis Gen 1 7 14 ipsi et omne animal secundum genus suum, universaque jumenta in genere suo, et omne quod movetur super terram in genere suo, cunctumque volatile secundum genus suum, universae aves, omnesque volucres, +Genesis Gen 1 7 15 ingressae sunt ad NoŽ in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat spiritus vitae. +Genesis Gen 1 7 16 Et quae ingressa sunt, masculus et femina ex omni carne introierunt, sicut praeceperat ei Deus : et inclusit eum Dominus deforis.\ +Genesis Gen 1 7 17 Factumque est diluvium quadraginta diebus super terram : et multiplicatae sunt aquae, et elevaverunt arcam in sublime a terra. +Genesis Gen 1 7 18 Vehementer enim inundaverunt, et omnia repleverunt in superficie terrae : porro arca ferebatur super aquas. +Genesis Gen 1 7 19 Et aquae praevaluerunt nimis super terram : opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo. +Genesis Gen 1 7 20 Quindecim cubitis altior fuit aqua super montes, quos operuerat. +Genesis Gen 1 7 21 Consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram, volucrum, animantium, bestiarum, omniumque reptilium, quae reptant super terram : universi homines, +Genesis Gen 1 7 22 et cuncta, in quibus spiraculum vitae est in terra, mortua sunt. +Genesis Gen 1 7 23 Et delevit omnem substantiam quae erat super terram, ab homine usque ad pecus, tam reptile quam volucres caeli : et deleta sunt de terra. Remansit autem solus NoŽ, et qui cum eo erant in arca. +Genesis Gen 1 7 24 Obtinueruntque aquae terram centum quinquaginta diebus. +Genesis Gen 1 8 1 Recordatus autem Deus NoŽ, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quae erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutae sunt aquae. +Genesis Gen 1 8 2 Et clausi sunt fontes abyssi, et cataractae caeli : et prohibitae sunt pluviae de caelo. +Genesis Gen 1 8 3 Reversaeque sunt aquae de terra euntes et redeuntes : et cúperunt minui post centum quinquaginta dies. +Genesis Gen 1 8 4 Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeniae. +Genesis Gen 1 8 5 At vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem : decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium. +Genesis Gen 1 8 6 Cumque transissent quadraginta dies, aperiens NoŽ fenestram arcae, quam fecerat, dimisit corvum, +Genesis Gen 1 8 7 qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aquae super terram. +Genesis Gen 1 8 8 Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aquae super faciem terrae. +Genesis Gen 1 8 9 Quae cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam : aquae enim erant super universam terram : extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam. +Genesis Gen 1 8 10 Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca. +Genesis Gen 1 8 11 At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo : intellexit ergo NoŽ quod cessassent aquae super terram. +Genesis Gen 1 8 12 Expectavitque nihilominus septem alios dies : et emisit columbam, quae non est reversa ultra ad eum. +Genesis Gen 1 8 13 Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminutae sunt aquae super terram : et aperiens NoŽ tectum arcae, aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terrae. +Genesis Gen 1 8 14 Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra.\ +Genesis Gen 1 8 15 Locutus est autem Deus ad NoŽ, dicens : +Genesis Gen 1 8 16 Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum. +Genesis Gen 1 8 17 Cuncta animantia, quae sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, quae reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram : crescite et multiplicamini super eam. +Genesis Gen 1 8 18 Egressus est ergo NoŽ, et filii ejus : uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo. +Genesis Gen 1 8 19 Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia quae reptant super terram, secundum genus suum, egressa sunt de arca. +Genesis Gen 1 8 20 Aedificavit autem NoŽ altare Domino : et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit holocausta super altare. +Genesis Gen 1 8 21 Odoratusque est Dominus odorem suavitatis, et ait : Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines : sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia sua : non igitur ultra percutiam omnem animam viventem sicut feci. +Genesis Gen 1 8 22 Cunctis diebus terrae, sementis et messis, frigus et aestus, aestas et hiems, nox et dies non requiescent. +Genesis Gen 1 9 1 Benedixitque Deus NoŽ et filiis ejus. Et dixit ad eos : Crescite, et multiplicamini, et replete terram. +Genesis Gen 1 9 2 Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae, et super omnes volucres caeli, cum universis quae moventur super terram : omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt. +Genesis Gen 1 9 3 Et omne, quod movetur et vivit, erit vobis in cibum : quasi olera virentia tradidi vobis omnia. +Genesis Gen 1 9 4 Excepto, quod carnem cum sanguine non comedetis. +Genesis Gen 1 9 5 Sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum : et de manu hominis, de manu viri, et fratris ejus requiram animam hominis. +Genesis Gen 1 9 6 Quicumque effuderit humanum sanguinem, fundetur sanguis illius : ad imaginem quippe Dei factus est homo. +Genesis Gen 1 9 7 Vos autem crescite et multiplicamini, et ingredimini super terram, et implete eam.\ +Genesis Gen 1 9 8 Haec quoque dixit Deus ad NoŽ, et ad filios ejus cum eo : +Genesis Gen 1 9 9 Ecce ego statuam pactum meum vobiscum, et cum semine vestro post vos : +Genesis Gen 1 9 10 et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum, tam in volucribus quam in jumentis et pecudibus terrae cunctis, quae egressa sunt de arca, et universis bestiis terrae. +Genesis Gen 1 9 11 Statuam pactum meum vobiscum, et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit deinceps diluvium dissipans terram. +Genesis Gen 1 9 12 Dixitque Deus : Hoc signum fúderis quod do inter me et vos, et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum in generationes sempiternas : +Genesis Gen 1 9 13 arcum meum ponam in nubibus, et erit signum fúderis inter me et inter terram. +Genesis Gen 1 9 14 Cumque obduxero nubibus caelum, apparebit arcus meus in nubibus : +Genesis Gen 1 9 15 et recordabor fúderis mei vobiscum, et cum omni anima vivente quae carnem vegetat : et non erunt ultra aquae diluvii ad delendum universam carnem. +Genesis Gen 1 9 16 Eritque arcus in nubibus, et videbo illum, et recordabor fúderis sempiterni quod pactum est inter Deum et omnem animam viventem universae carnis quae est super terram. +Genesis Gen 1 9 17 Dixitque Deus ad NoŽ : Hoc erit signum fúderis, quod constitui inter me et omnem carnem super terram.\ +Genesis Gen 1 9 18 Erant ergo filii NoŽ, qui egressi sunt de arca, Sem, Cham et Japheth : porro Cham ipse est pater Chanaan. +Genesis Gen 1 9 19 Tres isti filii sunt NoŽ : et ab his disseminatum est omne genus hominum super universam terram. +Genesis Gen 1 9 20 Cúpitque NoŽ vir agricola exercere terram, et plantavit vineam. +Genesis Gen 1 9 21 Bibensque vinum inebriatus est, et nudatus in tabernaculo suo. +Genesis Gen 1 9 22 Quod cum vidisset Cham, pater Chanaan, verenda scilicet patris sui esse nudata, nuntiavit duobus fratribus suis foras. +Genesis Gen 1 9 23 At vero Sem et Japheth pallium imposuerunt humeris suis, et incedentes retrorsum, operuerunt verenda patris sui : faciesque eorum aversae erant, et patris virilia non viderunt. +Genesis Gen 1 9 24 Evigilans autem NoŽ ex vino, cum didicisset quae fecerat ei filius suus minor, +Genesis Gen 1 9 25 ait : [Maledictus Chanaan,/ servus servorum erit fratribus suis.] +Genesis Gen 1 9 26 Dixitque : [Benedictus Dominus Deus Sem,/ sit Chanaan servus ejus./ +Genesis Gen 1 9 27 Dilatet Deus Japheth, et habitet in tabernaculis Sem,/ sitque Chanaan servus ejus.] +Genesis Gen 1 9 28 Vixit autem NoŽ post diluvium trecentis quinquaginta annis. +Genesis Gen 1 9 29 Et impleti sunt omnes dies ejus nongentorum quinquaginta annorum : et mortuus est. +Genesis Gen 1 10 1 Hae sunt generationes filiorum NoŽ, Sem, Cham et Japheth : natique sunt eis filii post diluvium. +Genesis Gen 1 10 2 Filii Japheth : Gomer, et Magog, et Madai, et Javan, et Thubal, et Mosoch, et Thiras. +Genesis Gen 1 10 3 Porro filii Gomer : Ascenez et Riphath et Thogorma. +Genesis Gen 1 10 4 Filii autem Javan : Elisa et Tharsis, Cetthim et Dodanim. +Genesis Gen 1 10 5 Ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis, unusquisque secundum linguam suam et familias suas in nationibus suis.\ +Genesis Gen 1 10 6 Filii autem Cham : Chus, et Mesraim, et Phuth, et Chanaan. +Genesis Gen 1 10 7 Filii Chus : Saba, et Hevila, et Sabatha, et Regma, et Sabatacha. Filii Regma : Saba et Dadan. +Genesis Gen 1 10 8 Porro Chus genuit Nemrod : ipse cúpit esse potens in terra, +Genesis Gen 1 10 9 et erat robustus venator coram Domino. Ob hoc exivit proverbium : Quasi Nemrod robustus venator coram Domino. +Genesis Gen 1 10 10 Fuit autem principium regni ejus Babylon, et Arach et Achad, et Chalanne, in terra Sennaar. +Genesis Gen 1 10 11 De terra illa egressus est Assur, et aedificavit Niniven, et plateas civitatis, et Chale. +Genesis Gen 1 10 12 Resen quoque inter Niniven et Chale : haec est civitas magna. +Genesis Gen 1 10 13 At vero Mesraim genuit Ludim, et Anamim et Laabim, Nephthuim, +Genesis Gen 1 10 14 et Phetrusim, et Chasluim : de quibus egressi sunt Philisthiim et Caphtorim. +Genesis Gen 1 10 15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum. Hethaeum, +Genesis Gen 1 10 16 et Jebusaeum, et Amorrhaeum, Gergesaeum, +Genesis Gen 1 10 17 Hevaeum, et Aracaeum : Sinaeum, +Genesis Gen 1 10 18 et Aradium, Samaraeum, et Amathaeum : et post haec disseminati sunt populi Chananaeorum. +Genesis Gen 1 10 19 Factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam, donec ingrediaris Sodomam et Gomorrham, et Adamam, et Seboim usque Lesa. +Genesis Gen 1 10 20 Hi sunt filii Cham in cognationibus, et linguis, et generationibus, terrisque et gentibus suis.\ +Genesis Gen 1 10 21 De Sem quoque nati sunt, patre omnium filiorum Heber, fratre Japheth majore. +Genesis Gen 1 10 22 Filii Sem : Aelam, et Assur, et Arphaxad, et Lud, et Aram. +Genesis Gen 1 10 23 Filii Aram : Us, et Hul, et Gether, et Mes. +Genesis Gen 1 10 24 At vero Arphaxad genuit Sale, de quo ortus est Heber. +Genesis Gen 1 10 25 Natique sunt Heber filii duo : nomen uni Phaleg, eo quod in diebus ejus divisa sit terra : et nomen fratris ejus Jectan. +Genesis Gen 1 10 26 Qui Jectan genuit Elmodad, et Saleph, et Asarmoth, Jare, +Genesis Gen 1 10 27 et Aduram, et Uzal, et Decla, +Genesis Gen 1 10 28 et Ebal, et AbimaŽl, Saba, +Genesis Gen 1 10 29 et Ophir, et Hevila, et Jobab : omnes isti, filii Jectan. +Genesis Gen 1 10 30 Et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem. +Genesis Gen 1 10 31 Isti filii Sem secundum cognationes, et linguas, et regiones in gentibus suis. +Genesis Gen 1 10 32 Hae familiae NoŽ juxta populos et nationes suas. Ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium. +Genesis Gen 1 11 1 Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem. +Genesis Gen 1 11 2 Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo. +Genesis Gen 1 11 3 Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro caemento : +Genesis Gen 1 11 4 et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad caelum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras. +Genesis Gen 1 11 5 Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam aedificabant filii Adam, +Genesis Gen 1 11 6 et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : cúperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant. +Genesis Gen 1 11 7 Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui. +Genesis Gen 1 11 8 Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt aedificare civitatem. +Genesis Gen 1 11 9 Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universae terrae : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.\ +Genesis Gen 1 11 10 Hae sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium. +Genesis Gen 1 11 11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 12 Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale. +Genesis Gen 1 11 13 Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 14 Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber. +Genesis Gen 1 11 15 Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 16 Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg. +Genesis Gen 1 11 17 Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 18 Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu. +Genesis Gen 1 11 19 Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 20 Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug. +Genesis Gen 1 11 21 Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor. +Genesis Gen 1 11 23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 24 Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare. +Genesis Gen 1 11 25 Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias. +Genesis Gen 1 11 26 Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.\ +Genesis Gen 1 11 27 Hae sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot. +Genesis Gen 1 11 28 Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suae, in Ur Chaldaeorum. +Genesis Gen 1 11 29 Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchae, et patris Jeschae. +Genesis Gen 1 11 30 Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos. +Genesis Gen 1 11 31 Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldaeorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi. +Genesis Gen 1 11 32 Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran. +Genesis Gen 1 12 1 Dixit autem Dominus ad Abram : Egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi. +Genesis Gen 1 12 2 Faciamque te in gentem magnam, et benedicam tibi, et magnificabo nomen tuum, erisque benedictus. +Genesis Gen 1 12 3 Benedicam benedicentibus tibi, et maledicam maledicentibus tibi, atque in te benedicentur universae cognationes terrae. +Genesis Gen 1 12 4 Egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus, et ivit cum eo Lot : septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran. +Genesis Gen 1 12 5 Tulitque Sarai uxorem suam, et Lot filium fratris sui, universamque substantiam quam possederant, et animas quas fecerant in Haran : et egressi sunt ut irent in terram Chanaan. Cumque venissent in eam, +Genesis Gen 1 12 6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad convallem illustrem : Chananaeus autem tunc erat in terra. +Genesis Gen 1 12 7 Apparuit autem Dominus Abram, et dixit ei : Semini tuo dabo terram hanc. Qui aedificavit ibi altare Domino, qui apparuerat ei. +Genesis Gen 1 12 8 Et inde transgrediens ad montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi tabernaculum suum, ab occidente habens Bethel, et ab oriente Hai : aedificavit quoque ibi altare Domino, et invocavit nomen ejus. +Genesis Gen 1 12 9 Perrexitque Abram vadens, et ultra progrediens ad meridiem.\ +Genesis Gen 1 12 10 Facta est autem fames in terra : descenditque Abram in Aegyptum, ut peregrinaretur ibi : praevaluerat enim fames in terra. +Genesis Gen 1 12 11 Cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum, dixit Sarai uxori suae : Novi quod pulchra sis mulier : +Genesis Gen 1 12 12 et quod cum viderint te Aegyptii, dicturi sunt : Uxor ipsius est : et interficient me, et te reservabunt. +Genesis Gen 1 12 13 Dic ergo, obsecro te, quod soror mea sis : ut bene sit mihi propter te, et vivat anima mea ob gratiam tui. +Genesis Gen 1 12 14 Cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum, viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis. +Genesis Gen 1 12 15 Et nuntiaverunt principes Pharaoni, et laudaverunt eam apud illum : et sublata est mulier in domum Pharaonis. +Genesis Gen 1 12 16 Abram vero bene usi sunt propter illam : fueruntque ei oves et boves et asini, et servi et famulae, et asinae et cameli. +Genesis Gen 1 12 17 Flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis, et domum ejus, propter Sarai uxorem Abram. +Genesis Gen 1 12 18 Vocavitque Pharao Abram, et dixit ei : Quidnam est hoc quod fecisti mihi ? quare non indicasti quod uxor tua esset ? +Genesis Gen 1 12 19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tollerem eam mihi in uxorem ? Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, et vade. +Genesis Gen 1 12 20 Praecepitque Pharao super Abram viris : et deduxerunt eum, et uxorem illius, et omnia quae habebat. +Genesis Gen 1 13 1 Ascendit ergo Abram de Aegypto, ipse et uxor ejus, et omnia quae habebat, et Lot cum eo, ad australem plagam. +Genesis Gen 1 13 2 Erat autem dives valde in possessione auri et argenti. +Genesis Gen 1 13 3 Reversusque est per iter, quo venerat, a meridie in Bethel, usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Hai, +Genesis Gen 1 13 4 in loco altaris quod fecerat prius : et invocavit ibi nomen Domini. +Genesis Gen 1 13 5 Sed et Lot qui erat cum Abram, fuerunt greges ovium, et armenta, et tabernacula. +Genesis Gen 1 13 6 Nec poterat eos capere terra, ut habitarent simul : erat quippe substantia eorum multa, et nequibant habitare communiter. +Genesis Gen 1 13 7 Unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Lot. Eo autem tempore Chananaeus et Pherezaeus habitabant in terra illa. +Genesis Gen 1 13 8 Dixit ergo Abram ad Lot : Ne quaeso sit jurgium inter me et te, et inter pastores meos et pastores tuos : fratres enim sumus. +Genesis Gen 1 13 9 Ecce universa terra coram te est : recede a me, obsecro : si ad sinistram ieris, ego dexteram tenebo : si tu dexteram elegeris, ego ad sinistram pergam. +Genesis Gen 1 13 10 Elevatis itaque Lot oculis, vidit omnem circa regionem Jordanis, quae universa irrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorrham, sicut paradisus Domini, et sicut Aegyptus venientibus in Segor. +Genesis Gen 1 13 11 Elegitque sibi Lot regionem circa Jordanem, et recessit ab oriente : divisique sunt alterutrum a fratre suo. +Genesis Gen 1 13 12 Abram habitavit in terra Chanaan ; Lot vero moratus est in oppidis, quae erant circa Jordanem, et habitavit in Sodomis. +Genesis Gen 1 13 13 Homines autem Sodomitae pessimi erant, et peccatores coram Domino nimis.\ +Genesis Gen 1 13 14 Dixitque Dominus ad Abram, postquam divisus est ab eo Lot : Leva oculos tuos et vide a loco, in quo nunc es, ad aquilonem et meridiem, ad orientem et occidentem. +Genesis Gen 1 13 15 Omnem terram, quam conspicis, tibi dabo, et semini tuo usque in sempiternum. +Genesis Gen 1 13 16 Faciamque semen tuum sicut pulverem terrae : si quis potest hominum numerare pulverem terrae, semen quoque tuum numerare poterit. +Genesis Gen 1 13 17 Surge, et perambula terram in longitudine et in latitudine sua : quia tibi daturus sum eam. +Genesis Gen 1 13 18 Movens igitur tabernaculum suum Abram, venit, et habitavit juxta convallem Mambre, quae est in Hebron : aedificavitque ibi altare Domino. +Genesis Gen 1 14 1 Factum est autem in illo tempore, ut Amraphel rex Sennaar, et Arioch rex Ponti, et Chodorlahomor rex Elamitarum, et Thadal rex gentium +Genesis Gen 1 14 2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum, et contra Bersa regem Gomorrhae, et contra Sennaab regem Adamae, et contra Semeber regem Seboim, contraque regem Balae, ipsa est Segor. +Genesis Gen 1 14 3 Omnes hi convenerunt in vallem Silvestrem, quae nunc est mare salis. +Genesis Gen 1 14 4 Duodecim enim annis servierunt Chodorlahomor, et tertiodecimo anno recesserunt ab eo. +Genesis Gen 1 14 5 Igitur quartodecimo anno venit Chodorlahomor, et reges qui erant cum eo : percusseruntque Raphaim in Astarothcarnaim, et Zuzim cum eis, et Emim in Save Cariathaim, +Genesis Gen 1 14 6 et Chorraeos in montibus Seir, usque ad Campestria Pharan, quae est in solitudine. +Genesis Gen 1 14 7 Reversique sunt, et venerunt ad fontem Misphat, ipsa est Cades : et percusserunt omnem regionem Amalecitarum, et Amorrhaeum, qui habitabat in Asasonthamar. +Genesis Gen 1 14 8 Et egressi sunt rex Sodomorum, et rex Gomorrhae, rexque Adamae, et rex Seboim, necnon et rex Balae, quae est Segor : et direxerunt aciem contra eos in valle Silvestri : +Genesis Gen 1 14 9 scilicet adversus Chodorlahomor regem Elamitarum, et Thadal regem Gentium, et Amraphel regem Sennaar, et Arioch regem Ponti : quatuor reges adversus quinque. +Genesis Gen 1 14 10 Vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis. Itaque rex Sodomorum, et Gomorrhae, terga verterunt, cecideruntque ibi : et qui remanserant, fugerunt ad montem. +Genesis Gen 1 14 11 Tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrhae, et universa quae ad cibum pertinent, et abierunt : +Genesis Gen 1 14 12 necnon et Lot, et substantiam ejus, filium fratris Abram, qui habitabat in Sodomis.\ +Genesis Gen 1 14 13 Et ecce unus, qui evaserat, nuntiavit Abram Hebraeo, qui habitabat in convalle Mambre Amorrhaei, fratris Escol, et fratris Aner : hi enim pepigerant fúdus cum Abram. +Genesis Gen 1 14 14 Quod cum audisset Abram, captum videlicet Lot fratrem suum, numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo : et persecutus est usque Dan. +Genesis Gen 1 14 15 Et divisis sociis, irruit super eos nocte : percussitque eos, et persecutus est eos usque Hoba, quae est ad laevam Damasci. +Genesis Gen 1 14 16 Reduxitque omnem substantiam, et Lot fratrem suum cum substantia illius, mulieres quoque et populum. +Genesis Gen 1 14 17 Egressus est autem rex Sodomorum in occursum ejus postquam reversus est a caede Chodorlahomor, et regum qui cum eo erant in valle Save, quae est vallis regis.\ +Genesis Gen 1 14 18 At vero Melchisedech rex Salem, proferens panem et vinum, erat enim sacerdos Dei altissimi, +Genesis Gen 1 14 19 benedixit ei, et ait : Benedictus Abram Deo excelso, qui creavit caelum et terram : +Genesis Gen 1 14 20 et benedictus Deus excelsus, quo protegente, hostes in manibus tuis sunt. Et dedit ei decimas ex omnibus. +Genesis Gen 1 14 21 Dixit autem rex Sodomorum ad Abram : Da mihi animas, cetera tolle tibi. +Genesis Gen 1 14 22 Qui respondit ei : Levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae, +Genesis Gen 1 14 23 quod a filo subtegminis usque ad corigiam caligae, non accipiam ex omnibus quae tua sunt, ne dicas : Ego ditavi Abram : +Genesis Gen 1 14 24 exceptis his, quae comederunt juvenes, et partibus virorum, qui venerunt mecum, Aner, Escol et Mambre : isti accipient partes suas. +Genesis Gen 1 15 1 His itaque transactis, factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens : Noli timere, Abram : ego protector tuus sum, et merces tua magna nimis. +Genesis Gen 1 15 2 Dixitque Abram : Domine Deus, quid dabis mihi ? ego vadam absque liberis, et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer. +Genesis Gen 1 15 3 Addiditque Abram : Mihi autem non dedisti semen, et ecce vernaculus meus, haeres meus erit. +Genesis Gen 1 15 4 Statimque sermo Domini factus est ad eum, dicens : Non erit hic haeres tuus, sed qui egredietur de utero tuo, ipsum habebis haeredem. +Genesis Gen 1 15 5 Eduxitque eum foras, et ait illi : Suspice caelum, et numera stellas, si potes. Et dixit ei : Sic erit semen tuum. +Genesis Gen 1 15 6 Credidit Abram Deo, et reputatum est illi ad justitiam. +Genesis Gen 1 15 7 Dixitque ad eum : Ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldaeorum ut darem tibi terram istam, et possideres eam. +Genesis Gen 1 15 8 At ille ait : Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam ? +Genesis Gen 1 15 9 Et respondens Dominus : Sume, inquit, mihi vaccam triennem, et capram trimam, et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam. +Genesis Gen 1 15 10 Qui tollens universa haec, divisit ea per medium, et utrasque partes contra se altrinsecus posuit ; aves autem non divisit. +Genesis Gen 1 15 11 Descenderuntque volucres super cadavera, et abigebat eas Abram. +Genesis Gen 1 15 12 Cumque sol occumberet, sopor irruit super Abram, et horror magnus et tenebrosus invasit eum. +Genesis Gen 1 15 13 Dictumque est ad eum : Scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua, et subjicient eos servituti, et affligent quadringentis annis. +Genesis Gen 1 15 14 Verumtamen gentem, cui servituri sunt, ego judicabo : et post haec egredientur cum magna substantia. +Genesis Gen 1 15 15 Tu autem ibis ad patres tuos in pace, sepultus in senectute bona. +Genesis Gen 1 15 16 Generatione autem quarta revertentur huc : necdum enim completae sunt iniquitates Amorrhaeorum usque ad praesens tempus. +Genesis Gen 1 15 17 Cum ergo occubuisset sol, facta est caligo tenebrosa, et apparuit clibanus fumans, et lampas ignis transiens inter divisiones illas. +Genesis Gen 1 15 18 In illo die pepigit Dominus fúdus cum Abram, dicens : Semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum Euphraten, +Genesis Gen 1 15 19 Cinaeos, et Cenezaeos, Cedmonaeos, +Genesis Gen 1 15 20 et Hethaeos, et Pherezaeos, Raphaim quoque, +Genesis Gen 1 15 21 et Amorrhaeos, et Chananaeos, et Gergesaeos, et Jebusaeos. +Genesis Gen 1 16 1 Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos : sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar, +Genesis Gen 1 16 2 dixit marito suo : Ecce, conclusit me Dominus, ne parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret deprecanti, +Genesis Gen 1 16 3 tulit Agar aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare cúperant in terra Chanaan : et dedit eam viro suo uxorem. +Genesis Gen 1 16 4 Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit dominam suam. +Genesis Gen 1 16 5 Dixitque Sarai ad Abram : Inique agis contra me : ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quae videns quod conceperit, despectui me habet : judicet Dominus inter me et te. +Genesis Gen 1 16 6 Cui respondens Abram : Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit. +Genesis Gen 1 16 7 Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fontem aquae in solitudine, qui est in via Sur in deserto, +Genesis Gen 1 16 8 dixit ad illam : Agar ancilla Sarai, unde venis ? et quo vadis ? Quae respondit : A facie Sarai dominae meae ego fugio. +Genesis Gen 1 16 9 Dixitque ei angelus Domini : Revertere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius. +Genesis Gen 1 16 10 Et rursum : Multiplicans, inquit, multiplicabo semen tuum, et non numerabitur prae multitudine. +Genesis Gen 1 16 11 Ac deinceps : Ecce, ait, concepisti, et paries filium : vocabisque nomen ejus IsmaŽl, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam. +Genesis Gen 1 16 12 Hic erit ferus homo : manus ejus contra omnes, et manus omnium contra eum : et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula. +Genesis Gen 1 16 13 Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam : Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim : Profecto hic vidi posteriora videntis me. +Genesis Gen 1 16 14 Propterea appellavit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse est inter Cades et Barad. +Genesis Gen 1 16 15 Peperitque Agar Abrae filium : qui vocavit nomen ejus IsmaŽl. +Genesis Gen 1 16 16 Octoginta et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar IsmaŽlem. +Genesis Gen 1 17 1 Postquam vero nonaginta et novem annorum esse cúperat, apparuit ei Dominus, dixitque ad eum : Ego Deus omnipotens : ambula coram me, et esto perfectus. +Genesis Gen 1 17 2 Ponamque fúdus meum inter me et te, et multiplicabo te vehementer nimis. +Genesis Gen 1 17 3 Cecidit Abram pronus in faciem. +Genesis Gen 1 17 4 Dixitque ei Deus : Ego sum, et pactum meum tecum, erisque pater multarum gentium. +Genesis Gen 1 17 5 Nec ultra vocabitur nomen tuum Abram, sed appellaberis Abraham : quia patrem multarum gentium constitui te. +Genesis Gen 1 17 6 Faciamque te crescere vehementissime, et ponam te in gentibus, regesque ex te egredientur. +Genesis Gen 1 17 7 Et statuam pactum meum inter me et te, et inter semen tuum post te in generationibus suis, fúdere sempiterno : ut sim Deus tuus, et seminis tui post te. +Genesis Gen 1 17 8 Daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae, omnem terram Chanaan in possessionem aeternam, eroque Deus eorum.\ +Genesis Gen 1 17 9 Dixit iterum Deus ad Abraham : Et tu ergo custodies pactum meum, et semen tuum post te in generationibus suis. +Genesis Gen 1 17 10 Hoc est pactum meum quod observabitis inter me et vos, et semen tuum post te : circumcidetur ex vobis omne masculinum : +Genesis Gen 1 17 11 et circumcidetis carnem praeputii vestri, ut sit in signum fúderis inter me et vos. +Genesis Gen 1 17 12 Infans octo dierum circumcidetur in vobis, omne masculinum in generationibus vestris : tam vernaculus, quam emptitius circumcidetur, et quicumque non fuerit de stirpe vestra : +Genesis Gen 1 17 13 eritque pactum meum in carne vestra in fúdus aeternum. +Genesis Gen 1 17 14 Masculus, cujus praeputii caro circumcisa non fuerit, delebitur anima illa de populo suo : quia pactum meum irritum fecit.\ +Genesis Gen 1 17 15 Dixit quoque Deus ad Abraham : Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai, sed Saram. +Genesis Gen 1 17 16 Et benedicam ei, et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum : eritque in nationes, et reges populorum orientur ex eo. +Genesis Gen 1 17 17 Cecidit Abraham in faciem suam, et risit, dicens in corde suo : Putasne centenario nascetur filius ? et Sara nonagenaria pariet ? +Genesis Gen 1 17 18 Dixitque ad Deum : Utinam IsmaŽl vivat coram te. +Genesis Gen 1 17 19 Et ait Deus ad Abraham : Sara uxor tua pariet tibi filium, vocabisque nomen ejus Isaac, et constituam pactum meum illi in fúdus sempiternum, et semini ejus post eum. +Genesis Gen 1 17 20 Super IsmaŽl quoque exaudivi te : ecce, benedicam ei, et augebo, et multiplicabo eum valde : duodecim duces generabit, et faciam illum in gentem magnam. +Genesis Gen 1 17 21 Pactum vero meum statuam ad Isaac, quem pariet tibi Sara tempore isto in anno altero. +Genesis Gen 1 17 22 Cumque finitus esset sermo loquentis cum eo, ascendit Deus ab Abraham.\ +Genesis Gen 1 17 23 Tulit autem Abraham IsmaŽl filium suum, et omnes vernaculos domus suae, universosque quos emerat, cunctos mares ex omnibus viris domus suae : et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die, sicut praeceperat ei Deus. +Genesis Gen 1 17 24 Abraham nonaginta et novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui. +Genesis Gen 1 17 25 Et IsmaŽl filius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae. +Genesis Gen 1 17 26 Eadem die circumcisus est Abraham et IsmaŽl filius ejus : +Genesis Gen 1 17 27 et omnes viri domus illius, tam vernaculi, quam emptitii et alienigenae pariter circumcisi sunt. +Genesis Gen 1 18 1 Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei. +Genesis Gen 1 18 2 Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum : quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi, et adoravit in terram. +Genesis Gen 1 18 3 Et dixit : Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum : +Genesis Gen 1 18 4 sed afferam pauxillum aquae, et lavate pedes vestros, et requiescite sub arbore. +Genesis Gen 1 18 5 Ponamque buccellam panis, et confortate cor vestrum : postea transibitis : idcirco enim declinastis ad servum vestrum. Qui dixerunt : Fac ut locutus es. +Genesis Gen 1 18 6 Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram, dixitque ei : Accelera, tria sata similae commisce, et fac subcinericios panes. +Genesis Gen 1 18 7 Ipse vero ad armentum cucurrit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, deditque puero : qui festinavit et coxit illum. +Genesis Gen 1 18 8 Tulit quoque butyrum et lac, et vitulum quem coxerat, et posuit coram eis : ipse vero stabat juxta eos sub arbore.\ +Genesis Gen 1 18 9 Cumque comedissent, dixerunt ad eum : Ubi est Sara uxor tua ? Ille respondit : Ecce in tabernaculo est. +Genesis Gen 1 18 10 Cui dixit : Revertens veniam ad te tempore isto, vita comite, et habebit filium Sara uxor tua. Quo audito, Sara risit post ostium tabernaculi. +Genesis Gen 1 18 11 Erant autem ambo senes, provectaeque aetatis, et desierant Sarae fieri muliebria. +Genesis Gen 1 18 12 Quae risit occulte dicens : Postquam consenui, et dominus meus vetulus est, voluptati operam dabo ? +Genesis Gen 1 18 13 Dixit autem Dominus ad Abraham : Quare risit Sara, dicens : Num vere paritura sum anus ? +Genesis Gen 1 18 14 Numquid Deo quidquam est difficile ? juxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium. +Genesis Gen 1 18 15 Negavit Sara, dicens : Non risi, timore perterrita. Dominus autem : Non est, inquit, ita : sed risisti.\ +Genesis Gen 1 18 16 Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt oculos contra Sodomam : et Abraham simul gradiebatur, deducens eos. +Genesis Gen 1 18 17 Dixitque Dominus : Num celare potero Abraham quae gesturus sum : +Genesis Gen 1 18 18 cum futurus sit in gentem magnam, ac robustissimam, et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae ? +Genesis Gen 1 18 19 Scio enim quod praecepturus sit filiis suis, et domui suae post se ut custodiant viam Domini, et faciant judicium et justitiam : ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum. +Genesis Gen 1 18 20 Dixit itaque Dominus : Clamor Sodomorum et Gomorrhae multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis. +Genesis Gen 1 18 21 Descendam, et videbo utrum clamorem qui venit ad me, opere compleverint ; an non est ita, ut sciam. +Genesis Gen 1 18 22 Converteruntque se inde, et abierunt Sodomam : Abraham vero adhuc stabat coram Domino. +Genesis Gen 1 18 23 Et appropinquans ait : Numquid perdes justum cum impio ? +Genesis Gen 1 18 24 si fuerint quinquaginta justi in civitate, peribunt simul ? et non parces loco illi propter quinquaginta justos, si fuerint in eo ? +Genesis Gen 1 18 25 Absit a te ut rem hanc facias, et occidas justum cum impio, fiatque justus sicut impius, non est hoc tuum : qui judicas omnem terram, nequaquam facies judicium hoc. +Genesis Gen 1 18 26 Dixitque Dominus ad eum : Si invenero Sodomis quinquaginta justos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos. +Genesis Gen 1 18 27 Respondensque Abraham, ait : Quia semel cúpi, loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis. +Genesis Gen 1 18 28 Quid si minus quinquaginta justis quinque fuerint ? delebis, propter quadraginta quinque, universam urbem ? Et ait : Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque. +Genesis Gen 1 18 29 Rursumque locutus est ad eum : Sin autem quadraginta ibi inventi fuerint, quid facies ? Ait : Non percutiam propter quadraginta. +Genesis Gen 1 18 30 Ne quaeso, inquit, indigneris, Domine, si loquar : quid si ibi inventi fuerint triginta ? Respondit : Non faciam, si invenero ibi triginta. +Genesis Gen 1 18 31 Quia semel, ait, cúpi loquar ad Dominum meum : quid si ibi inventi fuerint viginti ? Ait : Non interficiam propter viginti. +Genesis Gen 1 18 32 Obsecro, inquit, ne irascaris, Domine, si loquar adhuc semel : quid si inventi fuerint ibi decem ? Et dixit : Non delebo propter decem. +Genesis Gen 1 18 33 Abiitque Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham : et ille reversus est in locum suum. +Genesis Gen 1 19 1 Veneruntque duo angeli Sodomam vespere, et sedente Lot in foribus civitatis. Qui cum vidisset eos, surrexit, et ivit obviam eis : adoravitque pronus in terram, +Genesis Gen 1 19 2 et dixit : Obsecro, domini, declinate in domum pueri vestri, et manete ibi : lavate pedes vestros, et mane proficiscemini in viam vestram. Qui dixerunt : Minime, sed in platea manebimus. +Genesis Gen 1 19 3 Compulit illos oppido ut diverterent ad eum : ingressisque domum illius fecit convivium, et coxit azyma, et comederunt. +Genesis Gen 1 19 4 Prius autem quam irent cubitum, viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem, omnis populus simul. +Genesis Gen 1 19 5 Vocaveruntque Lot, et dixerunt ei : Ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte ? educ illos huc, ut cognoscamus eos. +Genesis Gen 1 19 6 Egressus ad eos Lot, post tergum occludens ostium, ait : +Genesis Gen 1 19 7 Nolite, quaeso, fratres mei, nolite malum hoc facere. +Genesis Gen 1 19 8 Habeo duas filias, quae necdum cognoverunt virum : educam eas ad vos, et abutimini eis sicut vobis placuerit, dummodo viris istis nihil mali faciatis, quia ingressi sunt sub umbra culminis mei. +Genesis Gen 1 19 9 At illi dixerunt : Recede illuc. Et rursus : Ingressus es, inquiunt, ut advena ; numquid ut judices ? te ergo ipsum magis quam hos affligemus. Vimque faciebant Lot vehementissime : jamque prope erat ut effringerent fores. +Genesis Gen 1 19 10 Et ecce miserunt manum viri, et introduxerunt ad se Lot, clauseruntque ostium : +Genesis Gen 1 19 11 et eos, qui foris erant, percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum, ita ut ostium invenire non possent. +Genesis Gen 1 19 12 Dixerunt autem ad Lot : Habes hic quempiam tuorum ? generum, aut filios, aut filias, omnes, qui tui sunt, educ de urbe hac : +Genesis Gen 1 19 13 delebimus enim locum istum, eo quod increverit clamor eorum coram Domino, qui misit nos ut perdamus illos. +Genesis Gen 1 19 14 Egressus itaque Lot, locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias ejus, et dixit : Surgite, egredimini de loco isto : quia delebit Dominus civitatem hanc. Et visus est eis quasi ludens loqui.\ +Genesis Gen 1 19 15 Cumque esset mane, cogebant eum angeli, dicentes : Surge, tolle uxorem tuam, et duas filias quas habes : ne et tu pariter pereas in scelere civitatis. +Genesis Gen 1 19 16 Dissimulante illo, apprehenderunt manum ejus, et manum uxoris, ac duarum filiarum ejus, eo quod parceret Dominus illi. +Genesis Gen 1 19 17 Eduxeruntque eum, et posuerunt extra civitatem : ibique locuti sunt ad eum, dicentes : Salva animam tuam : noli respicere post tergum, nec stes in omni circa regione : sed in monte salvum te fac, ne et tu simul pereas. +Genesis Gen 1 19 18 Dixitque Lot ad eos : Quaeso, domine mi, +Genesis Gen 1 19 19 quia invenit servus tuus gratiam coram te, et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum, ut salvares animam meam, nec possum in monte salvari, ne forte apprehendat me malum, et moriar : +Genesis Gen 1 19 20 est civitas haec juxta, ad quam possum fugere, parva, et salvabor in ea : numquid non modica est, et vivet anima mea ? +Genesis Gen 1 19 21 Dixitque ad eum : Ecce etiam in hoc suscepi preces tuas, ut non subvertam urbem pro qua locutus es. +Genesis Gen 1 19 22 Festina, et salvare ibi : quia non potero facere quidquam donec ingrediaris illuc. Idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor. +Genesis Gen 1 19 23 Sol egressus est super terram, et Lot ingressus est Segor. +Genesis Gen 1 19 24 Igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorrham sulphur et ignem a Domino de caelo : +Genesis Gen 1 19 25 et subvertit civitates has, et omnem circa regionem, universos habitatores urbium, et cuncta terrae virentia. +Genesis Gen 1 19 26 Respiciensque uxor ejus post se, versa est in statuam salis. +Genesis Gen 1 19 27 Abraham autem consurgens mane, ubi steterat prius cum Domino, +Genesis Gen 1 19 28 intuitus est Sodomam et Gomorrham, et universam terram regionis illius : viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum. +Genesis Gen 1 19 29 Cum enim subverteret Deus civitates regionis illius, recordatus Abrahae, liberavit Lot de subversione urbium in quibus habitaverat.\ +Genesis Gen 1 19 30 Ascenditque Lot de Segor, et mansit in monte, duae quoque filiae ejus cum eo (timuerat enim manere in Segor) et mansit in spelunca ipse, et duae filiae ejus cum eo. +Genesis Gen 1 19 31 Dixitque major ad minorem : Pater noster senex est, et nullus virorum remansit in terra, qui possit ingredi ad nos juxta morem universae terrae. +Genesis Gen 1 19 32 Veni, inebriemus eum vino, dormiamusque cum eo, ut servare possimus ex patre nostro semen. +Genesis Gen 1 19 33 Dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa. Et ingressa est major, dormivitque cum patre ; at ille non sensit, nec quando accubuit filia, nec quando surrexit. +Genesis Gen 1 19 34 Altera quoque die dixit major ad minorem : Ecce dormivi heri cum patre meo, demus ei bibere vinum etiam hac nocte, et dormies cum eo, ut salvemus semen de patre nostro. +Genesis Gen 1 19 35 Dederunt etiam et illa nocte patri suo bibere vinum, ingressaque minor filia, dormivit cum eo : et ne tunc quidem sensit quando concubuerit, vel quando illa surrexerit. +Genesis Gen 1 19 36 Conceperunt ergo duae filiae Lot de patre suo. +Genesis Gen 1 19 37 Peperitque major filium, et vocavit nomen ejus Moab : ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem. +Genesis Gen 1 19 38 Minor quoque peperit filium, et vocavit nomen ejus Ammon, id est, Filius populi mei : ipse est pater Ammonitarum usque hodie. +Genesis Gen 1 20 1 Profectus inde Abraham in terram australem, habitavit inter Cades et Sur : et peregrinatus est in Geraris. +Genesis Gen 1 20 2 Dixitque de Sara uxore suo : Soror mea est. Misit ergo Abimelech rex Gerarae, et tulit eam. +Genesis Gen 1 20 3 Venit autem Deus ad Abimelech per somnium nocte, et ait illi : En morieris propter mulierem quam tulisti : habet enim virum. +Genesis Gen 1 20 4 Abimelech vero non tetigerat eam, et ait : Domine, num gentem ignorantem et justam interficies ? +Genesis Gen 1 20 5 nonne ipse dixit mihi : Soror mea est : et ipsa ait : Frater meus est ? In simplicitate cordis mei, et munditia manuum mearum feci hoc. +Genesis Gen 1 20 6 Dixitque ad eum Deus : Et ego scio quod simplici corde feceris : et ideo custodivi te ne peccares in me, et non dimisi ut tangeres eam. +Genesis Gen 1 20 7 Nunc ergo redde viro suo uxorem, quia propheta est : et orabit pro te, et vives : si autem nolueris reddere, scito quod morte morieris tu, et omnia quae tua sunt. +Genesis Gen 1 20 8 Statimque de nocte consurgens Abimelech, vocavit omnes servos suos : et locutus est universa verba haec in auribus eorum, timueruntque omnes viri valde. +Genesis Gen 1 20 9 Vocavit autem Abimelech etiam Abraham, et dixit ei : Quid fecisti nobis ? quid peccavimus in te, quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande ? quae non debuisti facere, fecisti nobis. +Genesis Gen 1 20 10 Rursumque expostulans, ait : Quid vidisti, ut hoc faceres ? +Genesis Gen 1 20 11 Respondit Abraham : Cogitavi mecum, dicens : Forsitan non est timor Dei in loco isto : et interficient me propter uxorem meam : +Genesis Gen 1 20 12 alias autem et vere soror mea est, filia patris mei, et non filia matris meae, et duxi eam in uxorem. +Genesis Gen 1 20 13 Postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei, dixi ad eam : Hanc misericordiam facies mecum : in omni loco, ad quem ingrediemur, dices quod frater tuus sim. +Genesis Gen 1 20 14 Tulit igitur Abimelech oves et boves, et servos et ancillas, et dedit Abraham : reddiditque illi Saram uxorem suam, +Genesis Gen 1 20 15 et ait : Terra coram vobis est, ubicumque tibi placuerit habita. +Genesis Gen 1 20 16 Sarae autem dixit : Ecce mille argenteos dedi fratri tuo, hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt, et quocumque perrexeris : mementoque te deprehensam. +Genesis Gen 1 20 17 Orante autem Abraham, sanavit Deus Abimelech et uxorem, ancillasque ejus, et pepererunt : +Genesis Gen 1 20 18 concluserat enim Dominus omnem vulvam domus Abimelech propter Saram uxorem Abrahae. +Genesis Gen 1 21 1 Visitavit autem Dominus Saram, sicut promiserat : et implevit quae locutus est. +Genesis Gen 1 21 2 Concepitque et peperit filium in senectute sua, tempore quo praedixerat ei Deus. +Genesis Gen 1 21 3 Vocavitque Abraham nomen filii sui, quem genuit ei Sara, Isaac : +Genesis Gen 1 21 4 et circumcidit eum octavo die, sicut praeceperat ei Deus, +Genesis Gen 1 21 5 cum centum esset annorum : hac quippe aetate patris, natus est Isaac. +Genesis Gen 1 21 6 Dixitque Sara : Risum fecit mihi Deus : quicumque audierit, corridebit mihi. +Genesis Gen 1 21 7 Rursumque ait : Quis auditurus crederet Abraham quod Sara lactaret filium, quem peperit ei jam seni ? +Genesis Gen 1 21 8 Crevit igitur puer, et ablactatus est : fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis ejus.\ +Genesis Gen 1 21 9 Cumque vidisset Sara filium Agar Aegyptiae ludentem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham : +Genesis Gen 1 21 10 Ejice ancillam hanc, et filium ejus : non enim erit haeres filius ancillae cum filio meo Isaac. +Genesis Gen 1 21 11 Dure accepit hoc Abraham pro filio suo. +Genesis Gen 1 21 12 Cui dixit Deus : Non tibi videatur asperum super puero, et super ancilla tua : omnia quae dixerit tibi Sara, audi vocem ejus : quia in Isaac vocabitur tibi semen. +Genesis Gen 1 21 13 Sed et filium ancillae faciam in gentem magnam, quia semen tuum est. +Genesis Gen 1 21 14 Surrexit itaque Abraham mane, et tollens panem et utrem aquae, imposuit scapulae ejus, tradiditque puerum, et dimisit eam. Quae cum abiisset, errabat in solitudine Bersabee. +Genesis Gen 1 21 15 Cumque consumpta esset aqua in utre, abjecit puerum subter unam arborum, quae ibi erant. +Genesis Gen 1 21 16 Et abiit, seditque e regione procul quantum potest arcus jacere : dixit enim : Non videbo morientem puerum : et sedens contra, levavit vocem suam et flevit. +Genesis Gen 1 21 17 Exaudivit autem Deus vocem pueri : vocavitque angelus Dei Agar de caelo, dicens : Quid agis Agar ? noli timere : exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est. +Genesis Gen 1 21 18 Surge, tolle puerum, et tene manum illius : quia in gentem magnam faciam eum. +Genesis Gen 1 21 19 Aperuitque oculos ejus Deus : quae videns puteum aquae, abiit, et implevit utrem, deditque puero bibere. +Genesis Gen 1 21 20 Et fuit cum eo : qui crevit, et moratus est in solitudine, factusque est juvenis sagittarius. +Genesis Gen 1 21 21 Habitavitque in deserto Pharan, et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti.\ +Genesis Gen 1 21 22 Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, ad Abraham : Deus tecum est in universis quae agis. +Genesis Gen 1 21 23 Jura ergo per Deum, ne noceas mihi, et posteris meis, stirpique meae : sed juxta misericordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terrae in qua versatus es advena. +Genesis Gen 1 21 24 Dixitque Abraham : Ego jurabo. +Genesis Gen 1 21 25 Et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerunt servi ejus. +Genesis Gen 1 21 26 Responditque Abimelech : Nescivi quis fecerit hanc rem : sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi praeter hodie. +Genesis Gen 1 21 27 Tulit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech : percusseruntque ambo fúdus. +Genesis Gen 1 21 28 Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum. +Genesis Gen 1 21 29 Cui dixit Abimelech : Quid sibi volunt septem agnae istae, quas stare fecisti seorsum ? +Genesis Gen 1 21 30 At ille : Septem, inquit, agnas accipies de manu mea : ut sint mihi in testimonium, quoniam ego fodi puteum istum. +Genesis Gen 1 21 31 Idcirco vocatus est locus ille Bersabee : quia ibi uterque juravit. +Genesis Gen 1 21 32 Et inierunt fúdus pro puteo juramenti. +Genesis Gen 1 21 33 Surrexit autem Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, reversique sunt in terram Palaestinorum. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee, et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni. +Genesis Gen 1 21 34 Et fuit colonus terrae Palaestinorum diebus multis. +Genesis Gen 1 22 1 Quae postquam gesta sunt, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum : Abraham, Abraham. At ille respondit : Adsum. +Genesis Gen 1 22 2 Ait illi : Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram visionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super unum montium quem monstravero tibi. +Genesis Gen 1 22 3 Igitur Abraham de nocte consurgens, stravit asinum suum, ducens secum duos juvenes, et Isaac filium suum : cumque concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum quem praeceperat ei Deus. +Genesis Gen 1 22 4 Die autem tertio, elevatis oculis, vidit locum procul : +Genesis Gen 1 22 5 dixitque ad pueros suos : Expectate hic cum asino : ego et puer illuc usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos. +Genesis Gen 1 22 6 Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit super Isaac filium suum : ipse vero portabat in manibus ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul, +Genesis Gen 1 22 7 dixit Isaac patri suo : Pater mi. At ille respondit : Quid vis, fili ? Ecce, inquit, ignis et ligna : ubi est victima holocausti ? +Genesis Gen 1 22 8 Dixit autem Abraham : Deus providebit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pariter. +Genesis Gen 1 22 9 Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus, in quo aedificavit altare, et desuper ligna composuit ; cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in altare super struem lignorum. +Genesis Gen 1 22 10 Extenditque manum, et arripuit gladium, ut immolaret filium suum. +Genesis Gen 1 22 11 Et ecce angelus Domini de caelo clamavit, dicens : Abraham, Abraham. Qui respondit : Adsum. +Genesis Gen 1 22 12 Dixitque ei : Non extendas manum tuam super puerum, neque facias illi quidquam : nunc cognovi quod times Deum, et non pepercisti unigenito filio tuo propter me. +Genesis Gen 1 22 13 Levavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arietem inter vepres haerentem cornibus, quem assumens obtulit holocaustum pro filio. +Genesis Gen 1 22 14 Appellavitque nomen loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur : In monte Dominus videbit.\ +Genesis Gen 1 22 15 Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo, dicens : +Genesis Gen 1 22 16 Per memetipsum juravi, dicit Dominus : quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me : +Genesis Gen 1 22 17 benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli, et velut arenam quae est in littore maris : possidebit semen tuum portas inimicorum suorum, +Genesis Gen 1 22 18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, quia obedisti voci meae. +Genesis Gen 1 22 19 Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque Bersabee simul, et habitavit ibi.\ +Genesis Gen 1 22 20 His ita gestis, nuntiatum est Abrahae quod Melcha quoque genuisset filios Nachor fratri suo : +Genesis Gen 1 22 21 Hus primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem Syrorum, +Genesis Gen 1 22 22 et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jedlaph, +Genesis Gen 1 22 23 ac Bathuel, de quo nata est Rebecca : octo istos genuit Melcha, Nachor fratri Abrahae. +Genesis Gen 1 22 24 Concubina vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et Thahas, et Maacha. +Genesis Gen 1 23 1 Vixit autem Sara centum viginti septem annis. +Genesis Gen 1 23 2 Et mortua est in civitate Arbee, quae est Hebron, in terra Chanaan : venitque Abraham ut plangeret et fleret eam. +Genesis Gen 1 23 3 Cumque surrexisset ab officio funeris, locutus est ad filios Heth, dicens : +Genesis Gen 1 23 4 Advena sum et peregrinus apud vos : date mihi jus sepulchri vobiscum, ut sepeliam mortuum meum. +Genesis Gen 1 23 5 Responderunt filii Heth, dicentes : +Genesis Gen 1 23 6 Audi nos, domine : princeps Dei es apud nos : in electis sepulchris nostris sepeli mortuum tuum, nullusque te prohibere poterit quin in monumento ejus sepelias mortuum tuum. +Genesis Gen 1 23 7 Surrexit Abraham, et adoravit populum terrae, filios videlicet Heth : +Genesis Gen 1 23 8 dixitque ad eos : Si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum, audite me, et intercedite pro me apud Ephron filium Seor : +Genesis Gen 1 23 9 ut det mihi speluncam duplicem, quam habet in extrema parte agri sui : pecunia digna tradat eam mihi coram vobis in possessionem sepulchri. +Genesis Gen 1 23 10 Habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth. Responditque Ephron ad Abraham, cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius, dicens : +Genesis Gen 1 23 11 Nequaquam ita fiat, domine mi, sed tu magis ausculta quod loquor. Agrum trado tibi, et speluncam quae in eo est, praesentibus filiis populi mei ; sepeli mortuum tuum. +Genesis Gen 1 23 12 Adoravit Abraham coram populo terrae. +Genesis Gen 1 23 13 Et locutus est ad Ephron circumstante plebe : Quaeso ut audias me : dabo pecuniam pro agro : suscipe eam, et sic sepeliam mortuum meum in eo. +Genesis Gen 1 23 14 Responditque Ephron : +Genesis Gen 1 23 15 Domine mi, audi me : terra, quam postulas, quadringentis siclis argenti valet : istud est pretium inter me et te : sed quantum est hoc ? sepeli mortuum tuum. +Genesis Gen 1 23 16 Quod cum audisset Abraham, appendit pecuniam, quam Ephron postulaverat, audientibus filiis Heth, quadringentos siclos argenti probatae monetae publicae. +Genesis Gen 1 23 17 Confirmatusque est ager quondam Ephronis, in quo erat spelunca duplex, respiciens Mambre, tam ipse, quam spelunca, et omnes arbores ejus in cunctis terminis ejus per circuitum, +Genesis Gen 1 23 18 Abrahae in possessionem, videntibus filiis Heth, et cunctis qui intrabant portam civitatis illius. +Genesis Gen 1 23 19 Atque ita sepelivit Abraham Saram uxorem suam in spelunca agri duplici, quae respiciebat Mambre. Haec est Hebron in terra Chanaan. +Genesis Gen 1 23 20 Et confirmatus est ager, et antrum quod erat in eo, Abrahae in possessionem monumenti a filiis Heth. +Genesis Gen 1 24 1 Erat autem Abraham senex, dierumque multorum : et Dominus in cunctis benedixerat ei. +Genesis Gen 1 24 2 Dixitque ad servum seniorem domus suae, qui praeerat omnibus quae habebat : Pone manum tuam subter femur meum, +Genesis Gen 1 24 3 ut adjurem te per Dominum Deum caeli et terrae, ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananaeorum, inter quos habito : +Genesis Gen 1 24 4 sed ad terram et cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac. +Genesis Gen 1 24 5 Respondit servus : Si noluerit mulier venire mecum in terram hanc, numquid reducere debeo filium tuum ad locum, de quo egressus es ? +Genesis Gen 1 24 6 Dixitque Abraham : Cave nequando reducas filium meum illuc. +Genesis Gen 1 24 7 Dominus Deus caeli, qui tulit me de domo patris mei, et de terra nativitatis meae, qui locutus est mihi, et juravit mihi, dicens : Semini tuo dabo terram hanc : ipse mittet angelum suum coram te, et accipies inde uxorem filio meo : +Genesis Gen 1 24 8 sin autem mulier noluerit sequi te, non teneberis juramento : filium meum tantum ne reducas illuc. +Genesis Gen 1 24 9 Posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui, et juravit illi super sermone hoc. +Genesis Gen 1 24 10 Tulitque decem camelos de grege domini sui, et abiit, ex omnibus bonis ejus portans secum, profectusque perrexit in Mesopotamiam ad urbem Nachor. +Genesis Gen 1 24 11 Cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum juxta puteum aquae vespere, tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, dixit : +Genesis Gen 1 24 12 Domine Deus domini mei Abraham, occurre, obsecro, mihi hodie, et fac misericordiam cum domino meo Abraham. +Genesis Gen 1 24 13 Ecce ego sto prope fontem aquae, et filiae habitatorum hujus civitatis egredientur ad hauriendam aquam. +Genesis Gen 1 24 14 Igitur puella, cui ego dixero : Inclina hydriam tuam ut bibam : et illa responderit : Bibe, quin et camelis tuis dabo potum : ipsa est quam praeparasti servo tuo Isaac : et per hoc intelligam quod feceris misericordiam cum domino meo. +Genesis Gen 1 24 15 Necdum intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egrediebatur, filia Bathuel, filii Melchae uxoris Nachor fratris Abraham, habens hydriam in scapula sua : +Genesis Gen 1 24 16 puella decora nimis, virgoque pulcherrima, et incognita viro : descenderat autem ad fontem, et impleverat hydriam, ac revertebatur. +Genesis Gen 1 24 17 Occurritque ei servus, et ait : Pauxillum aquae mihi ad bibendum praebe de hydria tua. +Genesis Gen 1 24 18 Quae respondit : Bibe, domine mi : celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam, et dedit ei potum. +Genesis Gen 1 24 19 Cumque ille bibisset, adjecit : Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant. +Genesis Gen 1 24 20 Effundensque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum ut hauriret aquam : et haustam omnibus camelis dedit. +Genesis Gen 1 24 21 Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus, an non. +Genesis Gen 1 24 22 Postquam autem biberunt cameli, protulit vir inaures aureas, appendentes siclos duos, et armillas totidem pondo siclorum decem. +Genesis Gen 1 24 23 Dixitque ad eam : Cujus es filia ? indica mihi, est in domo patris tui locus ad manendum ? +Genesis Gen 1 24 24 Quae respondit : Filia sum Bathuelis, filii Melchae, quem peperit ipsi Nachor. +Genesis Gen 1 24 25 Et addidit, dicens : Palearum quoque et fúni plurimum est apud nos, et locus spatiosus ad manendum. +Genesis Gen 1 24 26 Inclinavit se homo, et adoravit Dominum, +Genesis Gen 1 24 27 dicens : Benedictus Dominus Deus domini mei Abraham, qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo, et recto itinere me perduxit in domum fratris domini mei.\ +Genesis Gen 1 24 28 Cucurrit itaque puella, et nuntiavit in domum matris suae omnia quae audierat. +Genesis Gen 1 24 29 Habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad hominem, ubi erat fons. +Genesis Gen 1 24 30 Cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae, et audisset cuncta verba referentis : Haec locutus est mihi homo : venit ad virum qui stabat juxta camelos, et prope fontem aquae : +Genesis Gen 1 24 31 dixitque ad eum : Ingredere, benedicte Domini : cur foris stas ? praeparavi domum, et locum camelis. +Genesis Gen 1 24 32 Et introduxit eum in hospitium : ac destravit camelos, deditque paleas et fúnum, et aquam ad lavandos pedes ejus, et virorum qui venerant cum eo. +Genesis Gen 1 24 33 Et appositus est in conspectu ejus panis. Qui ait : Non comedam, donec loquar sermones meos. Respondit ei : Loquere. +Genesis Gen 1 24 34 At ille : Servus, inquit, Abraham sum : +Genesis Gen 1 24 35 et Dominus benedixit domino meo valde, magnificatusque est : et dedit ei oves et boves, argentum et aurum, servos et ancillas, camelos et asinos. +Genesis Gen 1 24 36 Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua, deditque illi omnia quae habuerat. +Genesis Gen 1 24 37 Et adjuravit me dominus meus, dicens : Non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananaeorum, in quorum terra habito : +Genesis Gen 1 24 38 sed ad domum patris mei perges, et de cognatione mea accipies uxorem filio meo. +Genesis Gen 1 24 39 Ego vero respondi domino meo : Quid si noluerit venire mecum mulier ? +Genesis Gen 1 24 40 Dominus, ait, in cujus conspectu ambulo, mittet angelum suum tecum, et diriget viam tuam : accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea, et de domo patris mei. +Genesis Gen 1 24 41 Innocens eris a maledictione mea, cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi. +Genesis Gen 1 24 42 Veni ergo hodie ad fontem aquae, et dixi : Domine Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, in qua nunc ambulo, +Genesis Gen 1 24 43 ecce sto juxta fontem aquae, et virgo, quae egredietur ad hauriendam aquam, audierit a me : Da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua : +Genesis Gen 1 24 44 et dixerit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis hauriam : ipsa est mulier, quam praeparavit Dominus filio domini mei. +Genesis Gen 1 24 45 Dumque haec tacitus mecum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria, quam portabat in scapula : descenditque ad fontem, et hausit aquam. Et aio ad eam : Da mihi paululum bibere. +Genesis Gen 1 24 46 Quae festinans deposuit hydriam de humero, et dixit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis tribuam potum. Bibi, et adaquavit camelos. +Genesis Gen 1 24 47 Interrogavique eam, et dixi : Cujus es filia ? Quae respondit : Filia Bathuelis sum, filii Nachor, quem peperit ei Melcha. Suspendi itaque inaures ad ornandam faciem ejus, et armillas posui in manibus ejus. +Genesis Gen 1 24 48 Pronusque adoravi Dominum, benedicens Domino Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio ejus. +Genesis Gen 1 24 49 Quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi : sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dextram, sive ad sinistram.\ +Genesis Gen 1 24 50 Responderuntque Laban et Bathuel : A Domino egressus est sermo : non possumus extra placitum ejus quidquam aliud loqui tecum. +Genesis Gen 1 24 51 En Rebecca coram te est, tolle eam, et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus. +Genesis Gen 1 24 52 Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum. +Genesis Gen 1 24 53 Prolatisque vasis argenteis, et aureis, ac vestibus, dedit ea Rebeccae pro munere : fratribus quoque ejus et matri dona obtulit. +Genesis Gen 1 24 54 Inito convivio, vescentes pariter et bibentes manserunt ibi. Surgens autem mane, locutus est puer : Dimitte me, ut vadam ad dominum meum. +Genesis Gen 1 24 55 Responderuntque fratres ejus et mater : Maneat puella saltem decem dies apud nos, et postea proficiscetur. +Genesis Gen 1 24 56 Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam : dimittite me ut pergam ad dominum meum. +Genesis Gen 1 24 57 Et dixerunt : Vocemus puellam, et quaeramus ipsius voluntatem. +Genesis Gen 1 24 58 Cumque vocata venisset, sciscitati sunt : Vis ire cum homine isto ? Quae ait : Vadam. +Genesis Gen 1 24 59 Dimiserunt ergo eam, et nutricem illius, servumque Abraham, et comites ejus, +Genesis Gen 1 24 60 imprecantes prospera sorori suae, atque dicentes : Soror nostra es, crescas in mille millia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum. +Genesis Gen 1 24 61 Igitur Rebecca et puellae illius, ascensis camelis, secutae sunt virum : qui festinus revertebatur ad dominum suum. +Genesis Gen 1 24 62 Eo autem tempore deambulabat Isaac per viam quae ducit ad puteum, cujus nomen est Viventis et videntis : habitabat enim in terra australi : +Genesis Gen 1 24 63 et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die : cumque elevasset oculos, vidit camelos venientes procul. +Genesis Gen 1 24 64 Rebecca quoque, conspecto Isaac, descendit de camelo, +Genesis Gen 1 24 65 et ait ad puerum : Quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis ? Dixitque ei : Ipse est dominus meus. At illa tollens cito pallium, operuit se. +Genesis Gen 1 24 66 Servus autem cuncta, quae gesserat, narravit Isaac. +Genesis Gen 1 24 67 Qui introduxit eam in tabernaculum Sarae matris suae, et accepit eam uxorem : et in tantum dilexit eam, ut dolorem, qui ex morte matris ejus acciderat, temperaret. +Genesis Gen 1 25 1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Ceturam : +Genesis Gen 1 25 2 quae peperit ei Zamran et Jecsan, et Madan, et Madian, et Jesboc, et Sue. +Genesis Gen 1 25 3 Jecsan quoque genuit Saba et Dadan. Filii Dadan fuerunt Assurim, et Latusim, et Loomin. +Genesis Gen 1 25 4 At vero ex Madian ortus est Epha, et Opher, et Henoch, et Abida, et Eldaa : omnes hi filii Ceturae. +Genesis Gen 1 25 5 Deditque Abraham cuncta quae possederat, Isaac : +Genesis Gen 1 25 6 filiis autem concubinarum largitus est munera, et separavit eos ab Isaac filio suo, dum adhuc ipse viveret, ad plagam orientalem. +Genesis Gen 1 25 7 Fuerunt autem dies vitae Abrahae, centum septuaginta quinque anni. +Genesis Gen 1 25 8 Et deficiens mortuus est in senectute bona, provectaeque aetatis et plenus dierum : congregatusque est ad populum suum. +Genesis Gen 1 25 9 Et sepelierunt eum Isaac et IsmaŽl filii sui in spelunca duplici, quae sita est in agro Ephron filii Seor Hethaei, e regione Mambre, +Genesis Gen 1 25 10 quem emerat a filiis Heth : ibi sepultus est ipse, et Sara uxor ejus. +Genesis Gen 1 25 11 Et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio ejus, qui habitabat juxta puteum nomine Viventis et videntis.\ +Genesis Gen 1 25 12 Hae sunt generationes IsmaŽl filii Abrahae, quem peperit ei Agar Aegyptia, famula Sarae : et +Genesis Gen 1 25 13 haec nomina filiorum ejus in vocabulis et generationibus suis. Primogenitus IsmaŽlis Nabaioth, deinde Cedar, et Adbeel, et Mabsam, +Genesis Gen 1 25 14 Masma quoque, et Duma, et Massa, +Genesis Gen 1 25 15 Hadar, et Thema, et Jethur, et Naphis, et Cedma. +Genesis Gen 1 25 16 Isti sunt filii IsmaŽlis : et haec nomina per castella et oppida eorum, duodecim principes tribuum suarum. +Genesis Gen 1 25 17 Et facti sunt anni vitae IsmaŽlis centum triginta septem, deficiensque mortuus est, et appositus ad populum suum. +Genesis Gen 1 25 18 Habitavit autem ab Hevila usque Sur, quae respicit Aegyptum introŽuntibus Assyrios ; coram cunctis fratribus suis obiit.\ +Genesis Gen 1 25 19 Hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham : Abraham genuit Isaac : +Genesis Gen 1 25 20 qui cum quadraginta esset annorum, duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuelis Syri de Mesopotamia, sororem Laban. +Genesis Gen 1 25 21 Deprecatusque est Isaac Dominum pro uxore sua, eo quod esset sterilis : qui exaudivit eum, et dedit conceptum Rebeccae. +Genesis Gen 1 25 22 Sed collidebantur in utero ejus parvuli ; quae ait : Si sic mihi futurum erat, quid necesse fuit concipere ? perrexitque ut consuleret Dominum. +Genesis Gen 1 25 23 Qui respondens ait : [Duae gentes sunt in utero tuo,/ et duo populi ex ventre tuo dividentur,/ populusque populum superabit,/ et major serviet minori.] +Genesis Gen 1 25 24 Jam tempus pariendi advenerat, et ecce gemini in utero ejus reperti sunt. +Genesis Gen 1 25 25 Qui prior egressus est, rufus erat, et totus in morem pellis hispidus : vocatumque est nomen ejus Esau. Protinus alter egrediens, plantam fratris tenebat manu : et idcirco appellavit eum Jacob. +Genesis Gen 1 25 26 Sexagenarius erat Isaac quando nati sunt ei parvuli. +Genesis Gen 1 25 27 Quibus adultis, factus est Esau vir gnarus venandi, et homo agricola : Jacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis. +Genesis Gen 1 25 28 Isaac amabat Esau, eo quod de venationibus illius vesceretur : et Rebecca diligebat Jacob. +Genesis Gen 1 25 29 Coxit autem Jacob pulmentum : ad quem cum venisset Esau de agro lassus, +Genesis Gen 1 25 30 ait : Da mihi de coctione hac rufa, quia oppido lassus sum. Quam ob causam vocatum est nomen ejus Edom. +Genesis Gen 1 25 31 Cui dixit Jacob : Vende mihi primogenita tua. +Genesis Gen 1 25 32 Ille respondit : En morior, quid mihi proderunt primogenita ? +Genesis Gen 1 25 33 Ait Jacob : Jura ergo mihi. Juravit ei Esau et vendidit primogenita. +Genesis Gen 1 25 34 Et sic, accepto pane et lentis edulio, comedit et bibit, et abiit, parvipendens quod primogenita vendidisset. +Genesis Gen 1 26 1 Orta autem fame super terram post eam sterilitatem, quae acciderat in diebus Abraham, abiit Isaac ad Abimelech regem Palaestinorum in Gerara. +Genesis Gen 1 26 2 Apparuitque ei Dominus, et ait : Ne descendas in Aegyptum, sed quiesce in terra quam dixero tibi, +Genesis Gen 1 26 3 et peregrinare in ea : eroque tecum, et benedicam tibi : tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has, complens juramentum quod spopondi Abraham patri tuo. +Genesis Gen 1 26 4 Et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli : daboque posteris tuis universas regiones has : et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, +Genesis Gen 1 26 5 eo quod obedierit Abraham voci meae, et custodierit praecepta et mandata mea, et caeremonias legesque servaverit. +Genesis Gen 1 26 6 Mansit itaque Isaac in Geraris.\ +Genesis Gen 1 26 7 Qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua, respondit : Soror mea est : timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata conjugio, reputans ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem. +Genesis Gen 1 26 8 Cumque pertransissent dies plurimi, et ibidem moraretur, prospiciens Abimelech rex Palaestinorum per fenestram, vidit eum jocantem cum Rebecca uxore sua. +Genesis Gen 1 26 9 Et accersito eo, ait : Perspicuum est quod uxor tua sit : cur mentitus es eam sororem tuam esse ? Respondit : Timui ne morerer propter eam. +Genesis Gen 1 26 10 Dixitque Abimelech : Quare imposuisti nobis ? potuit coire quispiam de populo cum uxore tua, et induxeras super nos grande peccatum. Praecepitque omni populo, dicens : +Genesis Gen 1 26 11 Qui tetigerit hominis hujus uxorem, morte morietur.\ +Genesis Gen 1 26 12 Sevit autem Isaac in terra illa, et invenit in ipso anno centuplum : benedixitque ei Dominus. +Genesis Gen 1 26 13 Et locupletatus est homo, et ibat proficiens atque succrescens, donec magnus vehementer effectus est : +Genesis Gen 1 26 14 habuit quoque possessiones ovium et armentorum, et familiae plurimum. Ob hoc invidentes ei Palaestini, +Genesis Gen 1 26 15 omnes puteos, quos foderant servi patris illius Abraham, illo tempore obstruxerunt, implentes humo : +Genesis Gen 1 26 16 in tantum, ut ipse Abimelech diceret ad Isaac : Recede a nobis, quoniam potentior nobis factus es valde. +Genesis Gen 1 26 17 Et ille discedens, ut veniret ad torrentem Gerarae, habitaretque ibi, +Genesis Gen 1 26 18 rursum fodit alios puteos, quos foderant servi patris sui Abraham, et quos, illo mortuo, olim obstruxerant Philisthiim : appellavitque eos eisdem nominibus quibus ante pater vocaverat. +Genesis Gen 1 26 19 Foderuntque in torrente, et repererunt aquam vivam. +Genesis Gen 1 26 20 Sed et ibi jurgium fuit pastorum Gerarae adversus pastores Isaac, dicentium : Nostra est aqua, quam ob rem nomen putei ex eo, quod acciderat, vocavit Calumniam. +Genesis Gen 1 26 21 Foderunt autem et alium : et pro illo quoque rixati sunt, appellavitque eum Inimicitias. +Genesis Gen 1 26 22 Profectus inde fodit alium puteum, pro quo non contenderunt : itaque vocavit nomen ejus Latitudo, dicens : Nunc dilatavit nos Dominus, et fecit crescere super terram.\ +Genesis Gen 1 26 23 Ascendit autem ex illo loco in Bersabee, +Genesis Gen 1 26 24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte, dicens : Ego sum Deus Abraham patris tui : noli timere, quia ego tecum sum : benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham. +Genesis Gen 1 26 25 Itaque aedificavit ibi altare : et invocato nomine Domini, extendit tabernaculum, praecepitque servis suis ut foderent puteum. +Genesis Gen 1 26 26 Ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech, et Ochozath amicus illius, et Phicol dux militum, +Genesis Gen 1 26 27 locutus est eis Isaac : Quid venistis ad me, hominem quem odistis, et expulistis a vobis ? +Genesis Gen 1 26 28 Qui responderunt : Vidimus tecum esse Dominum, et idcirco nos diximus : Sit juramentum inter nos, et ineamus fúdus, +Genesis Gen 1 26 29 ut non facias nobis quidquam mali, sicut et nos nihil tuorum attigimus, nec fecimus quod te laederet : sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini. +Genesis Gen 1 26 30 Fecit ergo eis convivium, et post cibum et potum +Genesis Gen 1 26 31 surgentes mane, juraverunt sibi mutuo : dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum. +Genesis Gen 1 26 32 Ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac annuntiantes ei de puteo, quem foderant, atque dicentes : Invenimus aquam. +Genesis Gen 1 26 33 Unde appellavit eum Abundantiam : et nomen urbi impositum est Bersabee, usque in praesentem diem. +Genesis Gen 1 26 34 Esau vero quadragenarius duxit uxores, Judith filiam Beeri Hethaei, et Basemath filiam Elon ejusdem loci : +Genesis Gen 1 26 35 quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae. +Genesis Gen 1 27 1 Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat : vocavitque Esau filium suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Qui respondit : Adsum. +Genesis Gen 1 27 2 Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis meae. +Genesis Gen 1 27 3 Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu aliquid apprehenderis, +Genesis Gen 1 27 4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat tibi anima mea antequam moriar. +Genesis Gen 1 27 5 Quod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem patris impleret, +Genesis Gen 1 27 6 dixit filio suo Jacob : Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei : +Genesis Gen 1 27 7 Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar. +Genesis Gen 1 27 8 Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis : +Genesis Gen 1 27 9 et pergens ad gregem, affer mihi duos haedos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur : +Genesis Gen 1 27 10 quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur. +Genesis Gen 1 27 11 Cui ille respondit : Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis : +Genesis Gen 1 27 12 si attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione. +Genesis Gen 1 27 13 Ad quem mater : In me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem meam, et pergens, affer quae dixi. +Genesis Gen 1 27 14 Abiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius. +Genesis Gen 1 27 15 Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum : +Genesis Gen 1 27 16 pelliculasque haedorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit : +Genesis Gen 1 27 17 deditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit. +Genesis Gen 1 27 18 Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ? +Genesis Gen 1 27 19 Dixitque Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut praecepisti mihi : surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua. +Genesis Gen 1 27 20 Rursumque Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam. +Genesis Gen 1 27 21 Dixitque Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non. +Genesis Gen 1 27 22 Accessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox Jacob est : sed manus, manus sunt Esau. +Genesis Gen 1 27 23 Et non cognovit eum, quia pilosae manus similitudinem majoris expresserant. Benedicens ergo illi, +Genesis Gen 1 27 24 ait : Tu es filius meus Esau ? Respondit : Ego sum. +Genesis Gen 1 27 25 At ille : Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto, +Genesis Gen 1 27 26 dixit ad eum : Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi. +Genesis Gen 1 27 27 Accessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait : [Ecce odor filii mei/ sicut odor agri pleni,/ cui benedixit Dominus./ +Genesis Gen 1 27 28 Det tibi Deus de rore caeli/ et de pinguedine terrae/ abundantiam frumenti et vini./ +Genesis Gen 1 27 29 Et serviant tibi populi,/ et adorent te tribus :/ esto dominus fratrum tuorum,/ et incurventur ante te filii matris tuae :/ qui maledixerit tibi, sit ille maledictus,/ et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur.]\ +Genesis Gen 1 27 30 Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob foras, venit Esau, +Genesis Gen 1 27 31 coctosque de venatione cibos intulit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua. +Genesis Gen 1 27 32 Dixitque illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum filius tuus primogenitus Esau. +Genesis Gen 1 27 33 Expavit Isaac stupore vehementi : et ultra quam credi potest admirans, ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus ? +Genesis Gen 1 27 34 Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno : et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi. +Genesis Gen 1 27 35 Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam. +Genesis Gen 1 27 36 At ille subjunxit : Juste vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem ? +Genesis Gen 1 27 37 Respondit Isaac : Dominum tuum illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius subjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post haec, fili mi, ultra quid faciam ? +Genesis Gen 1 27 38 Cui Esau : Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu magno fleret, +Genesis Gen 1 27 39 motus Isaac, dixit ad eum : [In pinguedine terrae,/ et in rore caeli desuper, +Genesis Gen 1 27 40 erit benedictio tua./ Vives in gladio, et fratri tuo servies :/ tempusque veniet, cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis.]\ +Genesis Gen 1 27 41 Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Venient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem meum. +Genesis Gen 1 27 42 Nuntiata sunt haec Rebeccae : quae mittens et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te. +Genesis Gen 1 27 43 Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran : +Genesis Gen 1 27 44 habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui, +Genesis Gen 1 27 45 et cesset indignatio ejus, obliviscaturque eorum quae fecisti in eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur utroque orbabor filio in uno die ? +Genesis Gen 1 27 46 Dixitque Rebecca ad Isaac : Taedet me vitae meae propter filias Heth : si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terrae, nolo vivere. +Genesis Gen 1 28 1 Vocavit itaque Isaac Jacob, et benedixit eum, praecepitque ei dicens : Noli accipere conjugem de genere Chanaan : +Genesis Gen 1 28 2 sed vade, et proficiscere in Mesopotamiam Syriae, ad domum Bathuel patris matris tuae, et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui. +Genesis Gen 1 28 3 Deus autem omnipotens benedicat tibi, et crescere te faciat, atque multiplicet, ut sis in turbas populorum. +Genesis Gen 1 28 4 Et det tibi benedictiones Abrahae, et semini tuo post te : ut possideas terram peregrinationis tuae, quam pollicitus est avo tuo. +Genesis Gen 1 28 5 Cumque dimisisset eum Isaac, profectus venit in Mesopotamiam Syriae ad Laban filium Bathuel Syri, fratrem Rebeccae matris suae. +Genesis Gen 1 28 6 Videns autem Esau quod benedixisset pater suus Jacob, et misisset eum in Mesopotamiam Syriae, ut inde uxorem duceret ; et quod post benedictionem praecepisset ei, dicens : Non accipies uxorem de filiabus Chanaan : +Genesis Gen 1 28 7 quodque obediens Jacob parentibus suis isset in Syriam : +Genesis Gen 1 28 8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus : +Genesis Gen 1 28 9 ivit ad IsmaŽlem, et duxit uxorem absque iis, quas prius habebat, Maheleth filiam IsmaŽl filii Abraham, sororem Nabaioth.\ +Genesis Gen 1 28 10 Igitur egressus Jacob de Bersabee, pergebat Haran. +Genesis Gen 1 28 11 Cumque venisset ad quemdam locum, et vellet in eo requiescere post solis occubitum, tulit de lapidibus qui jacebant, et supponens capiti suo, dormivit in eodem loco. +Genesis Gen 1 28 12 Viditque in somnis scalam stantem super terram, et cacumen illius tangens caelum : angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam, +Genesis Gen 1 28 13 et Dominum innixum scalae dicentem sibi : Ego sum Dominus Deus Abraham patris tui, et Deus Isaac : terram, in qua dormis, tibi dabo et semini tuo. +Genesis Gen 1 28 14 Eritque semen tuum quasi pulvis terrae : dilataberis ad occidentem, et orientem, et septentrionem, et meridiem : et benedicentur in te et in semine tuo cunctae tribus terrae. +Genesis Gen 1 28 15 Et ero custos tuus quocumque perrexeris, et reducam te in terram hanc : nec dimittam nisi complevero universa quae dixi. +Genesis Gen 1 28 16 Cumque evigilasset Jacob de somno, ait : Vere Dominus est in loco isto, et ego nesciebam. +Genesis Gen 1 28 17 Pavensque, Quam terribilis est, inquit, locus iste ! non est hic aliud nisi domus Dei, et porta caeli. +Genesis Gen 1 28 18 Surgens ergo Jacob mane, tulit lapidem quem supposuerat capiti suo, et erexit in titulum, fundens oleum desuper. +Genesis Gen 1 28 19 Appellavitque nomen urbis Bethel, quae prius Luza vocabatur. +Genesis Gen 1 28 20 Vovit etiam votum, dicens : Si fuerit Deus mecum, et custodierit me in via, per quam ego ambulo, et dederit mihi panem ad vescendum, et vestimentum ad induendum, +Genesis Gen 1 28 21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei : erit mihi Dominus in Deum, +Genesis Gen 1 28 22 et lapis iste, quem erexi in titulum, vocabitur Domus Dei : cunctorumque quae dederis mihi, decimas offeram tibi. +Genesis Gen 1 29 1 Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem. +Genesis Gen 1 29 2 Et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta eum : nam ex illo adaquabantur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur. +Genesis Gen 1 29 3 Morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei ponerent. +Genesis Gen 1 29 4 Dixitque ad pastores : Fratres, unde estis ? Qui responderunt : De Haran. +Genesis Gen 1 29 5 Quos interrogans, Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor ? Dixerunt : Novimus. +Genesis Gen 1 29 6 Sanusne est ? inquit. Valet, inquiunt : et ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo. +Genesis Gen 1 29 7 Dixitque Jacob : Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut reducantur ad caulas greges : date ante potum ovibus, et sic eas ad pastum reducite. +Genesis Gen 1 29 8 Qui responderunt : Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus greges. +Genesis Gen 1 29 9 Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum ovibus patris sui : nam gregem ipsa pascebat. +Genesis Gen 1 29 10 Quam cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, ovesque Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus claudebatur. +Genesis Gen 1 29 11 Et adaquato grege, osculatus est eam : et elevata voce flevit, +Genesis Gen 1 29 12 et indicavit ei quod frater esset patris sui, et filius Rebeccae : at illa festinans nuntiavit patri suo. +Genesis Gen 1 29 13 Qui cum audisset venisse Jacob filium sororis suae, cucurrit obviam ei : complexusque eum, et in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem causis itineris, +Genesis Gen 1 29 14 respondit : Os meum es, et caro mea. Et postquam impleti sunt dies mensis unius, +Genesis Gen 1 29 15 dixit ei : Num quia frater meus es, gratis servies mihi ? dic quid mercedis accipias.\ +Genesis Gen 1 29 16 Habebat vero duas filias : nomen majoris Lia, minor vero appellabatur Rachel. +Genesis Gen 1 29 17 Sed Lia lippis erat oculis : Rachel decora facie, et venusto aspectu. +Genesis Gen 1 29 18 Quam diligens Jacob, ait : Serviam tibi pro Rachel filia tua minore, septem annis. +Genesis Gen 1 29 19 Respondit Laban : Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro : mane apud me. +Genesis Gen 1 29 20 Servivit ergo Jacob pro Rachel septem annis : et videbantur illi pauci dies prae amoris magnitudine. +Genesis Gen 1 29 21 Dixitque ad Laban : Da mihi uxorem meam : quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam. +Genesis Gen 1 29 22 Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, fecit nuptias. +Genesis Gen 1 29 23 Et vespere Liam filiam suam introduxit ad eum, +Genesis Gen 1 29 24 dans ancillam filiae, Zelpham nomine. Ad quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto mane vidit Liam : +Genesis Gen 1 29 25 et dixit ad socerum suum : Quid est quod facere voluisti ? nonne pro Rachel servivi tibi ? quare imposuisti mihi ? +Genesis Gen 1 29 26 Respondit Laban : Non est in loco nostro consuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias. +Genesis Gen 1 29 27 Imple hebdomadam dierum hujus copulae : et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis. +Genesis Gen 1 29 28 Acquievit placito : et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem : +Genesis Gen 1 29 29 cui pater servam Balam tradiderat. +Genesis Gen 1 29 30 Tandemque potitus optatis nuptiis, amorem sequentis priori praetulit, serviens apud eum septem annis aliis.\ +Genesis Gen 1 29 31 Videns autem Dominus quod despiceret Liam, aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente. +Genesis Gen 1 29 32 Quae conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ruben, dicens : Vidit Dominus humilitatem meam : nunc amabit me vir meus. +Genesis Gen 1 29 33 Rursumque concepit et peperit filium, et ait : Quoniam audivit me Dominus haberi contemptui, dedit etiam istum mihi ; vocavitque nomen ejus Simeon. +Genesis Gen 1 29 34 Concepitque tertio, et genuit alium filium : dixitque : Nunc quoque copulabitur mihi maritus meus : eo quod pepererim ei tres filios : et idcirco appellavit nomen ejus Levi. +Genesis Gen 1 29 35 Quarto concepit, et peperit filium, et ait : Modo confitebor Domino, et ob hoc vocavit eum Judam : cessavitque parere. +Genesis Gen 1 30 1 Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suae, et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar. +Genesis Gen 1 30 2 Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ? +Genesis Gen 1 30 3 At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios. +Genesis Gen 1 30 4 Deditque illi Balam in conjugium : quae, +Genesis Gen 1 30 5 ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium. +Genesis Gen 1 30 6 Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan. +Genesis Gen 1 30 7 Rursumque Bala concipiens, peperit alterum, +Genesis Gen 1 30 8 pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali. +Genesis Gen 1 30 9 Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit. +Genesis Gen 1 30 10 Qua post conceptum edente filium, +Genesis Gen 1 30 11 dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad. +Genesis Gen 1 30 12 Peperit quoque Zelpha alterum. +Genesis Gen 1 30 13 Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser. +Genesis Gen 1 30 14 Egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liae detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandragoris filii tui. +Genesis Gen 1 30 15 Illa respondit : Parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui. +Genesis Gen 1 30 16 Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa. +Genesis Gen 1 30 17 Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum, +Genesis Gen 1 30 18 et ait : Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : appellavitque nomen ejus Issachar. +Genesis Gen 1 30 19 Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium, +Genesis Gen 1 30 20 et ait : Dotavit me Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon. +Genesis Gen 1 30 21 Post quem peperit filiam, nomine Dinam. +Genesis Gen 1 30 22 Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus. +Genesis Gen 1 30 23 Quae concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit Deus opprobrium meum. +Genesis Gen 1 30 24 Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum. +Genesis Gen 1 30 25 Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam. +Genesis Gen 1 30 26 Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi.\ +Genesis Gen 1 30 27 Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te : +Genesis Gen 1 30 28 constitue mercedem tuam quam dem tibi. +Genesis Gen 1 30 29 At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua. +Genesis Gen 1 30 30 Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae. +Genesis Gen 1 30 31 Dixitque Laban : Quid tibi dabo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua. +Genesis Gen 1 30 32 Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea. +Genesis Gen 1 30 33 Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia quae non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent. +Genesis Gen 1 30 34 Dixitque Laban : Gratum habeo quod petis. +Genesis Gen 1 30 35 Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum. +Genesis Gen 1 30 36 Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus. +Genesis Gen 1 30 37 Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque corticibus, in his, quae spoliata fuerant, candor apparuit : illa vero quae integra fuerant, viridia permanserunt : atque in hunc modum color effectus est varius. +Genesis Gen 1 30 38 Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent. +Genesis Gen 1 30 39 Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa. +Genesis Gen 1 30 40 Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem alba et nigra quaeque, Laban ; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus. +Genesis Gen 1 30 41 Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent : +Genesis Gen 1 30 42 quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea quae erant serotina, Laban : et quae primi temporis, Jacob. +Genesis Gen 1 30 43 Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos. +Genesis Gen 1 31 1 Postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium : Tulit Jacob omnia quae fuerunt patris nostri, et de illius facultate ditatus, factus est inclytus : +Genesis Gen 1 31 2 animadvertit quoque faciem Laban, quod non esset erga se sicut heri et nudiustertius, +Genesis Gen 1 31 3 maxime dicente sibi Domino : Revertere in terram patrum tuorum, et ad generationem tuam, eroque tecum. +Genesis Gen 1 31 4 Misit, et vocavit Rachel et Liam in agrum, ubi pascebat greges, +Genesis Gen 1 31 5 dixitque eis : Video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudiustertius : Deus autem patris mei fuit mecum. +Genesis Gen 1 31 6 Et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro. +Genesis Gen 1 31 7 Sed et pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus : et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi. +Genesis Gen 1 31 8 Si quando dixit : Variae erunt mercedes tuae : pariebant omnes oves varios fútus ; quando vero e contrario, ait : Alba quaeque accipies pro mercede : omnes greges alba pepererunt. +Genesis Gen 1 31 9 Tulitque Deus substantiam patris vestri, et dedit mihi. +Genesis Gen 1 31 10 Postquam enim conceptus ovium tempus advenerat, levavi oculos meos, et vidi in somnis ascendentes mares super feminas, varios et maculosos, et diversorum colorum. +Genesis Gen 1 31 11 Dixitque angelus Dei ad me in somnis : Jacob ? Et ego respondi : Adsum. +Genesis Gen 1 31 12 Qui ait : Leva oculos tuos, et vide universos masculos ascendentes super feminas, varios, maculosos, atque respersos. Vidi enim omnia quae fecit tibi Laban. +Genesis Gen 1 31 13 Ego sum Deus Bethel, ubi unxisti lapidem, et votum vovisti mihi. Nunc ergo surge, et egredere de terra hac, revertens in terram nativitatis tuae. +Genesis Gen 1 31 14 Responderuntque Rachel et Lia : Numquid habemus residui quidquam in facultatibus et haereditate domus patris nostri ? +Genesis Gen 1 31 15 nonne quasi alienas reputavit nos, et vendidit, comeditque pretium nostrum ? +Genesis Gen 1 31 16 Sed Deus tulit opes patris nostri, et eas tradidit nobis, ac filiis nostris : unde omnia quae praecepit tibi Deus, fac. +Genesis Gen 1 31 17 Surrexit itaque Jacob, et impositis liberis ac conjugibus suis super camelos, abiit. +Genesis Gen 1 31 18 Tulitque omnem substantiam suam, et greges, et quidquid in Mesopotamia acquisierat, pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan.\ +Genesis Gen 1 31 19 Eo tempore ierat Laban ad tondendas oves, et Rachel furata est idola patris sui. +Genesis Gen 1 31 20 Noluitque Jacob confiteri socero suo quod fugeret. +Genesis Gen 1 31 21 Cumque abiisset tam ipse quam omnia quae juris sui erant, et amne transmisso pergeret contra montem Galaad, +Genesis Gen 1 31 22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Jacob. +Genesis Gen 1 31 23 Qui, assumptis fratribus suis, persecutus est eum diebus septem : et comprehendit eum in monte Galaad. +Genesis Gen 1 31 24 Viditque in somnis dicentem sibi Deum : Cave ne quidquam aspere loquaris contra Jacob. +Genesis Gen 1 31 25 Jamque Jacob extenderat in monte tabernaculum : cumque ille consecutus fuisset eum cum fratribus suis, in eodem monte Galaad fixit tentorium. +Genesis Gen 1 31 26 Et dixit ad Jacob : Quare ita egisti, ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio ? +Genesis Gen 1 31 27 cur ignorante me fugere voluisti, nec indicare mihi, ut prosequerer te cum gaudio, et canticis, et tympanis, et citharis ? +Genesis Gen 1 31 28 Non es passus ut oscularer filios meos et filias : stulte operatus es : et nunc quidem +Genesis Gen 1 31 29 valet manus mea reddere tibi malum : sed Deus patris vestri heri dixit mihi : Cave ne loquaris contra Jacob quidquam durius. +Genesis Gen 1 31 30 Esto, ad tuos ire cupiebas, et desiderio erat tibi domus patris tui : cur furatus es deos meos ? +Genesis Gen 1 31 31 Respondit Jacob : Quod inscio te profectus sum, timui ne violenter auferres filias tuas. +Genesis Gen 1 31 32 Quod autem furti me arguis : apud quemcumque inveneris deos tuos, necetur coram fratribus nostris : scrutare, quidquid tuorum apud me inveneris, et aufer. Haec dicens, ignorabat quod Rachel furata esset idola. +Genesis Gen 1 31 33 Ingressus itaque Laban tabernaculum Jacob, et Liae, et utriusque famulae, non invenit. Cumque intrasset tentorium Rachelis, +Genesis Gen 1 31 34 illa festinans abscondit idola subter stramenta cameli, et sedit desuper : scrutantique omne tentorium, et nihil invenienti, +Genesis Gen 1 31 35 ait : Ne irascatur dominus meus quod coram te assurgere nequeo : quia juxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi : sic delusa sollicitudo quaerentis est. +Genesis Gen 1 31 36 Tumensque Jacob, cum jurgio ait : Quam ob culpam meam, et ob quod peccatum meum sic exarsisti post me, +Genesis Gen 1 31 37 et scrutatus es omnem supellectilem meam ? quid invenisti de cuncta substantia domus tuae ? pone hic coram fratribus meis, et fratribus tuis, et judicent inter me et te. +Genesis Gen 1 31 38 Idcirco viginti annis fui tecum ? oves tuae et caprae steriles non fuerunt, arietes gregis tui non comedi : +Genesis Gen 1 31 39 nec captum a bestia ostendi tibi, ego damnum omne reddebam : quidquid furto peribat, a me exigebas : +Genesis Gen 1 31 40 die noctuque aestu urebar, et gelu, fugiebatque somnus ab oculis meis. +Genesis Gen 1 31 41 Sicque per viginti annos in domo tua servivi tibi, quatuordecim pro filiabus, et sex pro gregibus tuis : immutasti quoque mercedem meam decem vicibus. +Genesis Gen 1 31 42 Nisi Deus patris mei Abraham, et timor Isaac affuisset mihi, forsitan modo nudum me dimisisses : afflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus, et arguit te heri.\ +Genesis Gen 1 31 43 Respondit ei Laban : Filiae meae et filii, et greges tui, et omnia quae cernis, mea sunt : quid possum facere filiis et nepotibus meis ? +Genesis Gen 1 31 44 Veni ergo, et ineamus fúdus, ut sit in testimonium inter me et te. +Genesis Gen 1 31 45 Tulit itaque Jacob lapidem, et erexit illum in titulum : +Genesis Gen 1 31 46 dixitque fratribus suis : Afferte lapides. Qui congregantes fecerunt tumulum, comederuntque super eum : +Genesis Gen 1 31 47 quem vocavit Laban Tumulum testis : et Jacob, Acervum testimonii, uterque juxta proprietatem linguae suae. +Genesis Gen 1 31 48 Dixitque Laban : Tumulus iste erit testis inter me et te hodie, et idcirco appellatum est nomen ejus Galaad, id est, Tumulus testis. +Genesis Gen 1 31 49 Intueatur et judicet Dominus inter nos quando recesserimus a nobis, +Genesis Gen 1 31 50 si afflixeris filias meas, et si introduxeris alias uxores super eas : nullus sermonis nostri testis est absque Deo, qui praesens respicit. +Genesis Gen 1 31 51 Dixitque rursus ad Jacob : En tumulus hic, et lapis quem erexi inter me et te, +Genesis Gen 1 31 52 testis erit : tumulus, inquam, iste et lapis sint in testimonium, si aut ego transiero illum pergens ad te, aut tu praeterieris, malum mihi cogitans. +Genesis Gen 1 31 53 Deus Abraham, et Deus Nachor, judicet inter nos, Deus patris eorum. Juravit ergo Jacob per timorem patris sui Isaac : +Genesis Gen 1 31 54 immolatisque victimis in monte, vocavit fratres suos ut ederent panem. Qui cum comedissent, manserunt ibi : +Genesis Gen 1 31 55 Laban vero de nocte consurgens, osculatus est filios, et filias suas, et benedixit illis : reversusque est in locum suum. +Genesis Gen 1 32 1 Jacob quoque abiit itinere quo cúperat : fueruntque ei obviam angeli Dei. +Genesis Gen 1 32 2 Quos cum vidisset, ait : Castra Dei sunt haec : et appellavit nomen loci illius Mahanaim, id est, Castra. +Genesis Gen 1 32 3 Misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir, in regionem Edom : +Genesis Gen 1 32 4 praecepitque eis, dicens : Sic loquimini domino meo Esau : Haec dicit frater tuus Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in praesentem diem. +Genesis Gen 1 32 5 Habeo boves, et asinos, et oves, et servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad dominum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo. +Genesis Gen 1 32 6 Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occursum cum quadringentis viris. +Genesis Gen 1 32 7 Timuit Jacob valde : et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas, +Genesis Gen 1 32 8 dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et percusserit eam, alia turma, quae relicta est, salvabitur. +Genesis Gen 1 32 9 Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere in terram tuam, et in locum nativitatis tuae, et benefaciam tibi : +Genesis Gen 1 32 10 minor sum cunctis miserationibus tuis, et veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis regredior. +Genesis Gen 1 32 11 Erue me de manu fratris mei Esau, quia valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem cum filiis. +Genesis Gen 1 32 12 Tu locutus es quod benefaceres mihi, et dilatares semen meum sicut arenam maris, quae prae multitudine numerari non potest. +Genesis Gen 1 32 13 Cumque dormisset ibi nocte illa, separavit de his quae habebat, munera Esau fratri suo, +Genesis Gen 1 32 14 capras ducentas, hircos viginti, oves ducentas, et arietes viginti, +Genesis Gen 1 32 15 camelos fútas cum pullis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, asinas viginti et pullos earum decem. +Genesis Gen 1 32 16 Et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges, dixitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter gregem et gregem. +Genesis Gen 1 32 17 Et praecepit priori, dicens : Si obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogaverit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt ista quae sequeris ? +Genesis Gen 1 32 18 respondebis : Servi tui Jacob, munera misit domino meo Esau, ipse quoque post nos venit. +Genesis Gen 1 32 19 Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum. +Genesis Gen 1 32 20 Et addetis : Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur. Dixit enim : Placabo illum muneribus quae praecedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur mihi. +Genesis Gen 1 32 21 Praecesserunt itaque munera ante eum, ipse vero mansit nocte illa in castris.\ +Genesis Gen 1 32 22 Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et transivit vadum Jaboc. +Genesis Gen 1 32 23 Traductisque omnibus quae ad se pertinebant, +Genesis Gen 1 32 24 mansit solus : et ecce vir luctabatur cum eo usque mane. +Genesis Gen 1 32 25 Qui cum videret quod eum superare non posset, tetigit nervum femoris ejus, et statim emarcuit. +Genesis Gen 1 32 26 Dixitque ad eum : Dimitte me : jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam te, nisi benedixeris mihi. +Genesis Gen 1 32 27 Ait ergo : Quod nomen est tibi ? Respondit : Jacob. +Genesis Gen 1 32 28 At ille : Nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, sed IsraŽl : quoniam si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra homines praevalebis ? +Genesis Gen 1 32 29 Interrogavit eum Jacob : Dic mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur quaeris nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco. +Genesis Gen 1 32 30 Vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea. +Genesis Gen 1 32 31 Ortusque est ei statim sol, postquam transgressus est Phanuel : ipse vero claudicabat pede. +Genesis Gen 1 32 32 Quam ob causam non comedunt nervum filii IsraŽl, qui emarcuit in femore Jacob, usque in praesentem diem : eo quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit. +Genesis Gen 1 33 1 Elevans autem Jacob oculos suos, vidit venientem Esau, et cum eo quadringentos viros : divisitque filios Liae et Rachel, ambarumque famularum : +Genesis Gen 1 33 2 et posuit utramque ancillam, et liberos earum, in principio : Liam vero, et filios ejus, in secundo loco : Rachel autem et Joseph novissimos. +Genesis Gen 1 33 3 Et ipse progrediens adoravit pronus in terram septies, donec appropinquaret frater ejus. +Genesis Gen 1 33 4 Currens itaque Esau obviam fratri suo, amplexatus est eum : stringensque collum ejus, et osculans flevit. +Genesis Gen 1 33 5 Levatisque oculis, vidit mulieres et parvulos earum, et ait : Quid sibi volunt isti ? et si ad te pertinent ? Respondit : Parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo. +Genesis Gen 1 33 6 Et appropinquantes ancillae et filii earum, incurvati sunt. +Genesis Gen 1 33 7 Accessit quoque Lia cum pueris suis : et cum similiter adorassent, extremi Joseph et Rachel adoraverunt. +Genesis Gen 1 33 8 Dixitque Esau : Quaenam sunt istae turmae quas obviam habui ? Respondit : Ut invenirem gratiam coram domino meo. +Genesis Gen 1 33 9 At ille ait : Habeo plurima, frater mi, sint tua tibi. +Genesis Gen 1 33 10 Dixitque Jacob : Noli ita, obsecro : sed si inveni gratiam in oculis tuis, accipe munusculum de manibus meis. Sic enim vidi faciem tuam, quasi viderim vultum Dei : esto mihi propitius, +Genesis Gen 1 33 11 et suscipe benedictionem quam attuli tibi, et quam donavit mihi Deus tribuens omnia. Vix fratre compellente, suscipiens, +Genesis Gen 1 33 12 ait : Gradiamur simul, eroque socius itineris tui. +Genesis Gen 1 33 13 Dixitque Jacob : Nosti, domine mi, quod parvulos habeam teneros, et oves, et boves fútas mecum : quas si plus in ambulando fecero laborare, morientur una die cuncti greges. +Genesis Gen 1 33 14 Praecedat dominus meus ante servum suum : et ego sequar paulatim vestigia ejus, sicut videro parvulos meos posse, donec veniam ad dominum meum in Seir. +Genesis Gen 1 33 15 Respondit Esau : Oro te, ut de populo qui mecum est, saltem socii remaneant viae tuae. Non est, inquit, necesse : hoc uno tantum indigeo, ut inveniam gratiam in conspectu tuo, domine mi. +Genesis Gen 1 33 16 Reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir. +Genesis Gen 1 33 17 Et Jacob venit in Socoth : ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Socoth, id est, Tabernacula. +Genesis Gen 1 33 18 Transivitque in Salem urbem Sichimorum, quae est in terra Chanaan, postquam reversus est de Mesopotamia Syriae : et habitavit juxta oppidum. +Genesis Gen 1 33 19 Emitque partem agri, in qua fixerat tabernacula, a filiis Hemor patris Sichem centum agnis. +Genesis Gen 1 33 20 Et erecto ibi altari, invocavit super illud fortissimum Deum IsraŽl. +Genesis Gen 1 34 1 Egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius. +Genesis Gen 1 34 2 Quam cum vidisset Sichem filius Hemor Hevaei, princeps terrae illius, adamavit eam : et rapuit, et dormivit cum illa, vi opprimens virginem. +Genesis Gen 1 34 3 Et conglutinata est anima ejus cum ea, tristemque delinivit blanditiis. +Genesis Gen 1 34 4 Et pergens ad Hemor patrem suum : Accipe, inquit, mihi puellam hanc conjugem. +Genesis Gen 1 34 5 Quod cum audisset Jacob absentibus filiis, et in pastu pecorum occupatis, siluit donec redirent.\ +Genesis Gen 1 34 6 Egresso autem Hemor patre Sichem ut loqueretur ad Jacob, +Genesis Gen 1 34 7 ecce filii ejus veniebant de agro : auditoque quod acciderat, irati sunt valde, eo quod fúdam rem operatus esset in IsraŽl et, violata filia Jacob, rem illicitam perpetrasset. +Genesis Gen 1 34 8 Locutus est itaque Hemor ad eos : Sichem filii mei adhaesit anima filiae vestrae : date eam illi uxorem : +Genesis Gen 1 34 9 et jungamus vicissim connubia : filias vestras tradite nobis, et filias nostras accipite, +Genesis Gen 1 34 10 et habitate nobiscum : terra in potestate vestra est : exercete, negotiamini, et possidete eam. +Genesis Gen 1 34 11 Sed et Sichem ad patrem et ad fratres ejus ait : Inveniam gratiam coram vobis : et quaecumque statueritis, dabo : +Genesis Gen 1 34 12 augete dotem, et munera postulate, et libenter tribuam quod petieritis : tantum date mihi puellam hanc uxorem. +Genesis Gen 1 34 13 Responderunt filii Jacob Sichem et patri ejus in dolo, saevientes ob stuprum sororis : +Genesis Gen 1 34 14 Non possumus facere quod petitis, nec dare sororem nostram homini incircumciso : quod illicitum et nefarium est apud nos. +Genesis Gen 1 34 15 Sed in hoc valebimus fúderari, si volueritis esse similes nostri, et circumcidatur in vobis omne masculini sexus ; +Genesis Gen 1 34 16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias vestras ac nostras : et habitabimus vobiscum, erimusque unus populus. +Genesis Gen 1 34 17 Si autem circumcidi nolueritis, tollemus filiam nostram, et recedemus. +Genesis Gen 1 34 18 Placuit oblatio eorum Hemor, et Sichem filio ejus, +Genesis Gen 1 34 19 nec distulit adolescens quin statim quod petebatur expleret : amabat enim puellam valde, et ipse erat inclytus in omni domo patris sui. +Genesis Gen 1 34 20 Ingressique portam urbis, locuti sunt ad populum : +Genesis Gen 1 34 21 Viri isti pacifici sunt, et volunt habitare nobiscum : negotientur in terra, et exerceant eam, quae spatiosa et lata cultoribus indiget : filias eorum accipiemus uxores, et nostras illis dabimus. +Genesis Gen 1 34 22 Unum est quo differtur tantum bonum : si circumcidamus masculos nostros, ritum gentis imitantes. +Genesis Gen 1 34 23 Et substantia eorum, et pecora, et cuncta quae possident, nostra erunt : tantum in hoc acquiescamus, et habitantes simul, unum efficiemus populum. +Genesis Gen 1 34 24 Assensique sunt omnes, circumcisis cunctis maribus.\ +Genesis Gen 1 34 25 Et ecce, die tertio, quando gravissimus vulnerum dolor est : arreptis duo filii Jacob, Simeon et Levi fratres Dinae, gladiis, ingressi sunt urbem confidenter : interfectisque omnibus masculis, +Genesis Gen 1 34 26 Hemor et Sichem pariter necaverunt, tollentes Dinam de domo Sichem sororem suam. +Genesis Gen 1 34 27 Quibus egressis, irruerunt super occisos ceteri filii Jacob : et depopulati sunt urbem in ultionem stupri. +Genesis Gen 1 34 28 Oves eorum, et armenta, et asinos, cunctaque vastantes quae in domibus et in agris erant, +Genesis Gen 1 34 29 parvulos quoque eorum et uxores duxerunt captivas. +Genesis Gen 1 34 30 Quibus patratis audacter, Jacob dixit ad Simeon et Levi : Turbastis me, et odiosum fecistis me Chananaeis, et Pherezaeis habitatoribus terrae hujus : nos pauci sumus ; illi congregati percutient me, et delebor ego, et domus mea. +Genesis Gen 1 34 31 Responderunt : Numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra ? +Genesis Gen 1 35 1 Interea locutus est Deus ad Jacob : Surge, et ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum. +Genesis Gen 1 35 2 Jacob vero convocata omni domo sua, ait : Abjicite deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, ac mutate vestimenta vestra. +Genesis Gen 1 35 3 Surgite, et ascendamus in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo : qui exaudivit me in die tribulationis meae, et socius fuit itineris mei. +Genesis Gen 1 35 4 Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, et inaures quae erant in auribus eorum : at ille infodit ea subter terebinthum, quae est post urbem Sichem. +Genesis Gen 1 35 5 Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per circuitum civitates, et non sunt ausi persequi recedentes. +Genesis Gen 1 35 6 Venit igitur Jacob Luzam, quae est in terra Chanaan, cognomento Bethel : ipse et omnis populus cum eo. +Genesis Gen 1 35 7 Aedificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci illius, Domus Dei : ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum. +Genesis Gen 1 35 8 Eodem tempore mortua est Debora nutrix Rebeccae, et sepulta est ad radices Bethel subter quercum : vocatumque est nomen loci illius, Quercus fletus. +Genesis Gen 1 35 9 Apparuit autem iterum Deus Jacob postquam reversus est de Mesopotamia Syriae, benedixitque ei +Genesis Gen 1 35 10 dicens : Non vocaberis ultra Jacob, sed IsraŽl erit nomen tuum. Et appellavit eum IsraŽl, +Genesis Gen 1 35 11 dixitque ei : Ego Deus omnipotens : cresce, et multiplicare : gentes et populi nationum ex te erunt, reges de lumbis tuis egredientur, +Genesis Gen 1 35 12 terramque quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te. +Genesis Gen 1 35 13 Et recessit ab eo. +Genesis Gen 1 35 14 Ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus fuerat ei Deus : libans super eum libamina, et effundens oleum : +Genesis Gen 1 35 15 vocansque nomen loci illius Bethel.\ +Genesis Gen 1 35 16 Egressus autem inde, venit verno tempore ad terram quae ducit Ephratam : in qua cum parturiret Rachel, +Genesis Gen 1 35 17 ob difficultatem partus periclitari cúpit. Dixitque ei obstetrix : Noli timere, quia et hunc habebis filium. +Genesis Gen 1 35 18 Egrediente autem anima prae dolore, et imminente jam morte, vocavit nomen filii sui Benomi, id est, Filius doloris mei : pater vero appellavit eum Benjamin, id est, Filius dextrae. +Genesis Gen 1 35 19 Mortua est ergo Rachel, et sepulta est in via quae ducit Ephratam, haec est Bethlehem. +Genesis Gen 1 35 20 Erexitque Jacob titulum super sepulchrum ejus : hic est titulus monumenti Rachel, usque in praesentem diem. +Genesis Gen 1 35 21 Egressus inde, fixit tabernaculum trans Turrem gregis. +Genesis Gen 1 35 22 Cumque habitaret in illa regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina patris sui : quod illum minime latuit. Erant autem filii Jacob duodecim. +Genesis Gen 1 35 23 Filii Liae : primogenitus Ruben, et Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon. +Genesis Gen 1 35 24 Filii Rachel : Joseph et Benjamin. +Genesis Gen 1 35 25 Filii Balae ancillae Rachelis : Dan et Nephthali. +Genesis Gen 1 35 26 Filii Zelphae ancillae Liae : Gad et Aser : hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei in Mesopotamia Syriae.\ +Genesis Gen 1 35 27 Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, civitatem Arbee, haec est Hebron, in qua peregrinatus est Abraham et Isaac. +Genesis Gen 1 35 28 Et completi sunt dies Isaac centum octoginta annorum. +Genesis Gen 1 35 29 Consumptusque aetate mortuus est : et appositus est populo suo senex et plenus dierum : et sepelierunt eum Esau et Jacob filii sui. +Genesis Gen 1 36 1 Hae sunt autem generationes Esau, ipse est Edom. +Genesis Gen 1 36 2 Esau accepit uxores de filiabus Chanaan : Ada filiam Elon Hethaei, et Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Hevaei : +Genesis Gen 1 36 3 Basemath quoque filiam IsmaŽl sororem Nabaioth. +Genesis Gen 1 36 4 Peperit autem Ada Eliphaz : Basemath genuit Rahuel : +Genesis Gen 1 36 5 Oolibama genuit Jehus et Ihelon et Core. Hi filii Esau qui nati sunt ei in terra Chanaan. +Genesis Gen 1 36 6 Tulit autem Esau uxores suas et filios et filias, et omnem animam domus suae, et substantiam, et pecora, et cuncta quae habere poterat in terra Chanaan : et abiit in alteram regionem, recessitque a fratre suo Jacob. +Genesis Gen 1 36 7 Divites enim erant valde, et simul habitare non poterant : nec sustinebat eos terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum. +Genesis Gen 1 36 8 Habitavitque Esau in monte Seir, ipse est Edom. +Genesis Gen 1 36 9 Hae autem sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir, +Genesis Gen 1 36 10 et haec nomina filiorum ejus : Eliphaz filius Ada uxoris Esau : Rahuel quoque filius Basemath uxoris ejus. +Genesis Gen 1 36 11 Fueruntque Eliphaz filii : Theman, Omar, Sepho, et Gatham, et Cenez. +Genesis Gen 1 36 12 Erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau : quae peperit ei Amalech. Hi sunt filii Ada uxoris Esau. +Genesis Gen 1 36 13 Filii autem Rahuel : Nahath et Zara, Samma et Meza : hi filii Basemath uxoris Esau. +Genesis Gen 1 36 14 Isti quoque erant filii Oolibama filiae Anae filiae Sebeon, uxoris Esau, quos genuit ei, Jehus et Ihelon et Core. +Genesis Gen 1 36 15 Hi duces filiorum Esau : filii Eliphaz primogeniti Esau : dux Theman, dux Omra, dux Sepho, dux Cenez, +Genesis Gen 1 36 16 dux Core, dux Gathan, dux Amalech. Hi filii Eliphaz in terra Edom, et hi filii Ada. +Genesis Gen 1 36 17 Hi quoque filii Rahuel filii Esau : dux Nahath, dux Zara, dux Samma, dux Meza : hi autem duces Rahuel in terra Edom : isti filii Basemath uxoris Esau. +Genesis Gen 1 36 18 Hi autem filii Oolibama uxoris Esau : dux Jehus, dux Ihelon, dux Core : hi duces Oolibama filiae Anae uxoris Esau. +Genesis Gen 1 36 19 Isti sunt filii Esau, et hi duces eorum : ipse est Edom. +Genesis Gen 1 36 20 Isti sunt filii Seir Horraei, habitatores terrae : Lotan, et Sobal, et Sebeon, et Ana, +Genesis Gen 1 36 21 et Dison, et Eser, et Disan : hi duces Horraei, filii Seir in terra Edom. +Genesis Gen 1 36 22 Facti sunt autem filii Lotan : Hori et Heman. Erat autem soror Lotan, Thamna. +Genesis Gen 1 36 23 Et isti filii Sobal : Alvan et Manahat et Ebal, et Sepho et Onam. +Genesis Gen 1 36 24 Et hi filii Sebeon : Aja et Ana. Iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudine, cum pasceret asinos Sebeon patris sui : +Genesis Gen 1 36 25 habuitque filium Dison, et filiam Oolibama. +Genesis Gen 1 36 26 Et isti filii Dison : Hamdan, et Eseban, et Jethram, et Charan. +Genesis Gen 1 36 27 Hi quoque filii Eser : Balaan, et Zavan, et Acan. +Genesis Gen 1 36 28 Habuit autem filios Disan : Hus et Aram. +Genesis Gen 1 36 29 Hi duces Horraeorum : dux Lotan, dux Sobal, dux Sebeon, dux Ana, +Genesis Gen 1 36 30 dux Dison, dux Eser, dux Disan : isti duces Horraeorum qui imperaverunt in terra Seir. +Genesis Gen 1 36 31 Reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem filii IsraŽl, fuerunt hi : +Genesis Gen 1 36 32 Bela filius Beor, nomenque urbis ejus Denaba. +Genesis Gen 1 36 33 Mortuus est autem Bela, et regnavit pro eo Jobab filius Zarae de Bosra. +Genesis Gen 1 36 34 Cumque mortuus esset Jobab, regnavit pro eo Husam de terra Themanorum. +Genesis Gen 1 36 35 Hoc quoque mortuo, regnavit pro eo Adad filius Badad, qui percussit Madian in regione Moab : et nomen urbis ejus Avith. +Genesis Gen 1 36 36 Cumque mortuus esset Adad, regnavit pro eo Semla de Masreca. +Genesis Gen 1 36 37 Hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rohoboth. +Genesis Gen 1 36 38 Cumque et hic obiisset, successit in regnum Balanan filius Achobor. +Genesis Gen 1 36 39 Isto quoque mortuo regnavit pro eo Adar, nomenque urbis ejus Phau : et appellabatur uxor ejus Meetabel, filia Matred filiae Mezaab. +Genesis Gen 1 36 40 Haec ergo nomina ducum Esau in cognationibus, et locis, et vocabulis suis : dux Thamna, dux Alva, dux Jetheth, +Genesis Gen 1 36 41 dux Oolibama, dux Ela, dux Phinon, +Genesis Gen 1 36 42 dux Cenez, dux Theman, dux Mabsar, +Genesis Gen 1 36 43 dux Magdiel, dux Hiram : hi duces Edom habitantes in terra imperii sui, ipse est Esau pater Idumaeorum. +Genesis Gen 1 37 1 Habitavit autem Jacob in terra Chanaan, in qua pater suus peregrinatus est. +Genesis Gen 1 37 2 Et hae sunt generationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum, pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et erat cum filiis Balae et Zelphae uxorum patris sui : accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo. +Genesis Gen 1 37 3 IsraŽl autem diligebat Joseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tunicam polymitam. +Genesis Gen 1 37 4 Videntes autem fratres ejus quod a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec poterant ei quidquam pacifice loqui. +Genesis Gen 1 37 5 Accidit quoque ut visum somnium referret fratribus suis : quae causa majoris odii seminarium fuit. +Genesis Gen 1 37 6 Dixitque ad eos : Audite somnium meum quod vidi : +Genesis Gen 1 37 7 putabam nos ligare manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum. +Genesis Gen 1 37 8 Responderunt fratres ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditioni tuae ? Haec ergo causa somniorum atque sermonum, invidiae et odii fomitem ministravit. +Genesis Gen 1 37 9 Aliud quoque vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim adorare me. +Genesis Gen 1 37 10 Quod cum patri suo, et fratribus retulisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram ? +Genesis Gen 1 37 11 Invidebant ei igitur fratres sui : pater vero rem tacitus considerabat.\ +Genesis Gen 1 37 12 Cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sichem, +Genesis Gen 1 37 13 dixit ad eum IsraŽl : Fratres tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. Quo respondente, +Genesis Gen 1 37 14 Praesto sum, ait ei : Vade, et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron, venit in Sichem : +Genesis Gen 1 37 15 invenitque eum vir errantem in agro, et interrogavit quid quaereret. +Genesis Gen 1 37 16 At ille respondit : Fratres meos quaero : indica mihi ubi pascant greges. +Genesis Gen 1 37 17 Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto : audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Perrexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in Dothain. +Genesis Gen 1 37 18 Qui cum vidissent eum procul, antequam accederet ad eos, cogitaverunt illum occidere : +Genesis Gen 1 37 19 et mutuo loquebantur : Ecce somniator venit : +Genesis Gen 1 37 20 venite, occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem : dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua. +Genesis Gen 1 37 21 Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, et dicebat : +Genesis Gen 1 37 22 Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, quae est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo. +Genesis Gen 1 37 23 Confestim igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tunica talari et polymita : +Genesis Gen 1 37 24 miseruntque eum in cisternam veterem, quae non habebat aquam. +Genesis Gen 1 37 25 Et sedentes ut comederent panem, viderunt IsmaŽlitas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in Aegyptum. +Genesis Gen 1 37 26 Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ? +Genesis Gen 1 37 27 melius est ut venundetur IsmaŽlitis, et manus nostrae non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius. +Genesis Gen 1 37 28 Et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum IsmaŽlitis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in Aegyptum. +Genesis Gen 1 37 29 Reversusque Ruben ad cisternam, non invenit puerum : +Genesis Gen 1 37 30 et scissis vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non comparet, et ego quo ibo ? +Genesis Gen 1 37 31 Tulerunt autem tunicam ejus, et in sanguine haedi, quem occiderant, tinxerunt : +Genesis Gen 1 37 32 mittentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc invenimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non. +Genesis Gen 1 37 33 Quam cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph. +Genesis Gen 1 37 34 Scissisque vestibus, indutus est cilicio, lugens filium suum multo tempore. +Genesis Gen 1 37 35 Congregatis autem cunctis liberis ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens in infernum. Et illo perseverante in fletu, +Genesis Gen 1 37 36 Madianitae vendiderunt Joseph in Aegypto Putiphari eunucho Pharaonis, magistro militum. +Genesis Gen 1 38 1 Eodem tempore, descendens Judas a fratribus suis, divertit ad virum Odollamitem, nomine Hiram. +Genesis Gen 1 38 2 Viditque ibi filiam hominis Chananaei, vocabulo Sue : et accepta uxore, ingressus est ad eam. +Genesis Gen 1 38 3 Quae concepit, et peperit filium, et vocavit nomen ejus Her. +Genesis Gen 1 38 4 Rursumque concepto fútu, natum filium vocavit Onan. +Genesis Gen 1 38 5 Tertium quoque peperit : quem appellavit Sela ; quo nato, parere ultra cessavit. +Genesis Gen 1 38 6 Dedit autem Judas uxorem primogenito suo Her, nomine Thamar. +Genesis Gen 1 38 7 Fuit quoque Her primogenitus Judae nequam in conspectu Domini : et ab eo occisus est. +Genesis Gen 1 38 8 Dixit ergo Judas ad Onan filium suum : Ingredere uxorem fratris tui, et sociare illi, ut suscites semen fratri tuo. +Genesis Gen 1 38 9 Ille sciens non sibi nasci filios, introiens ad uxorem fratris sui, semen fundebat in terram, ne liberi fratris nomine nascerentur. +Genesis Gen 1 38 10 Et idcirco percussit eum Dominus, quod rem detestabilem faceret. +Genesis Gen 1 38 11 Quam ob rem dixit Judas Thamar nurui suae : Esto vidua in domo patris tui, donec crescat Sela filius meus : timebat enim ne et ipse moreretur, sicut fratres ejus. Quae abiit, et habitavit in domo patris sui. +Genesis Gen 1 38 12 Evolutis autem multis diebus, mortua est filia Sue uxor Judae : qui, post luctum consolatione suscepta, ascendebat ad tonsores ovium suarum, ipse et Hiras opilio gregis Odollamites, in Thamnas. +Genesis Gen 1 38 13 Nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad tondendas oves. +Genesis Gen 1 38 14 Quae, depositis viduitatis vestibus, assumpsit theristrum : et mutato habitu, sedit in bivio itineris, quod ducit Thamnam : eo quod crevisset Sela, et non eum accepisset maritum. +Genesis Gen 1 38 15 Quam cum vidisset Judas, suspicatus est esse meretricem : operuerat enim vultum suum, ne agnosceretur. +Genesis Gen 1 38 16 Ingrediensque ad eam, ait : Dimitte me ut coŽam tecum : nesciebat enim quod nurus sua esset. Qua respondente : Quid dabis mihi ut fruaris concubitu meo ? +Genesis Gen 1 38 17 dixit : Mittam tibi haedum de gregibus. Rursumque illa dicente : Patiar quod vis, si dederis mihi arrhabonem, donec mittas quod polliceris. +Genesis Gen 1 38 18 Ait Judas : Quid tibi vis pro arrhabone dari ? Respondit : Annulum tuum, et armillam, et baculum quem manu tenes. Ad unum igitur coitum mulier concepit, +Genesis Gen 1 38 19 et surgens abiit : depositoque habitu quem sumpserat, induta est viduitatis vestibus. +Genesis Gen 1 38 20 Misit autem Judas haedum per pastorem suum Odollamitem, ut reciperet pignus quod dederat mulieri : qui cum non invenisset eam, +Genesis Gen 1 38 21 interrogavit homines loci illius : Ubi est mulier quae sedebat in bivio ? Respondentibus cunctis : Non fuit in loco ista meretrix. +Genesis Gen 1 38 22 Reversus est ad Judam, et dixit ei : Non inveni eam : sed et homines loci illius dixerunt mihi, numquam sedisse ibi scortum. +Genesis Gen 1 38 23 Ait Judas : Habeat sibi, certe mendacii arguere nos non potest, ego misi haedum quem promiseram : et tu non invenisti eam. +Genesis Gen 1 38 24 Ecce autem post tres menses nuntiaverunt Judae, dicentes : Fornicata est Thamar nurus tua, et videtur uterus illius intumescere. Dixitque Judas : Producite eam ut comburatur. +Genesis Gen 1 38 25 Quae cum duceretur ad púnam, misit ad socerum suum, dicens : De viro, cujus haec sunt, concepi : cognosce cujus sit annulus, et armilla, et baculus. +Genesis Gen 1 38 26 Qui, agnitis muneribus, ait : Justior me est : quia non tradidi eam Sela filio meo. Attamen ultra non cognovit eam. +Genesis Gen 1 38 27 Instante autem partu, apparuerunt gemini in utero : atque in ipsa effusione infantium unus protulit manum, in qua obstetrix ligavit coccinum, dicens : +Genesis Gen 1 38 28 Iste egredietur prior. +Genesis Gen 1 38 29 Illo vero retrahente manum, egressus est alter : dixitque mulier : Quare divisa est propter te maceria ? et ob hanc causam, vocavit nomen ejus Phares. +Genesis Gen 1 38 30 Postea egressus est frater ejus, in cujus manu erat coccinum : quem appellavit Zara. +Genesis Gen 1 39 1 Igitur Joseph ductus est in Aegyptum, emitque eum Putiphar eunuchus Pharaonis, princeps exercitus, vir aegyptius, de manu IsmaŽlitarum, a quibus perductus erat. +Genesis Gen 1 39 2 Fuitque Dominus cum eo, et erat vir in cunctis prospere agens : habitavitque in domo domini sui, +Genesis Gen 1 39 3 qui optime noverat Dominum esse cum eo, et omnia, quae gerebat, ab eo dirigi in manu illius. +Genesis Gen 1 39 4 Invenitque Joseph gratiam coram domino suo, et ministrabat ei : a quo praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum, et universa quae ei tradita fuerant : +Genesis Gen 1 39 5 benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Joseph, et multiplicavit tam in aedibus quam in agris cunctam ejus substantiam : +Genesis Gen 1 39 6 nec quidquam aliud noverat, nisi panem quo vescebatur. Erat autem Joseph pulchra facie, et decorus aspectu. +Genesis Gen 1 39 7 Post multos itaque dies injecit domina sua oculos suos in Joseph, et ait : Dormi mecum. +Genesis Gen 1 39 8 Qui nequaquam acquiescens operi nefario, dixit ad eam : Ecce dominus meus, omnibus mihi traditis, ignorat quid habeat in domo sua : +Genesis Gen 1 39 9 nec quidquam est quod non in mea sit potestate, vel non tradiderit mihi, praeter te, quae uxor ejus es : quomodo ergo possum hoc malum facere, et peccare in Deum meum ? +Genesis Gen 1 39 10 Hujuscemodi verbis per singulos dies, et mulier molesta erat adolescenti : et ille recusabat stuprum. +Genesis Gen 1 39 11 Accidit autem quadam die ut intraret Joseph domum, et operis quippiam absque arbitris faceret : +Genesis Gen 1 39 12 et illa, apprehensa lacinia vestimenti ejus, diceret : Dormi mecum. Qui relicto in manu ejus pallio fugit, et egressus est foras. +Genesis Gen 1 39 13 Cumque vidisset mulier vestem in manibus suis, et se esse contemptam, +Genesis Gen 1 39 14 vocavit ad se homines domus suae, et ait ad eos : En introduxit virum hebraeum, ut illuderet nobis : ingressus est ad me, ut coiret mecum : cumque ego succlamassem, +Genesis Gen 1 39 15 et audisset vocem meam, reliquit pallium quod tenebam, et fugit foras. +Genesis Gen 1 39 16 In argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti domum, +Genesis Gen 1 39 17 et ait : Ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti, ut illuderet mihi : +Genesis Gen 1 39 18 cumque audisset me clamare, reliquit pallium quod tenebam, et fugit foras. +Genesis Gen 1 39 19 His auditis dominus, et nimium credulus verbis conjugis, iratus est valde : +Genesis Gen 1 39 20 tradiditque Joseph in carcerem, ubi vincti regis custodiebantur, et erat ibi clausus.\ +Genesis Gen 1 39 21 Fuit autem Dominus cum Joseph, et misertus illius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris. +Genesis Gen 1 39 22 Qui tradidit in manu illius universos vinctos qui in custodia tenebantur : et quidquid fiebat, sub ipso erat. +Genesis Gen 1 39 23 Nec noverat aliquid, cunctis ei creditis : Dominus enim erat cum illo, et omnia opera ejus dirigebat. +Genesis Gen 1 40 1 His ita gestis, accidit ut peccarent duo eunuchi, pincerna regis Aegypti, et pistor, domino suo. +Genesis Gen 1 40 2 Iratusque contra eos Pharao (nam alter pincernis praeerat, alter pistoribus), +Genesis Gen 1 40 3 misit eos in carcerem principis militum, in quo erat vinctus et Joseph. +Genesis Gen 1 40 4 At custos carceris tradidit eos Joseph, qui et ministrabat eis : aliquantulum temporis fluxerat, et illi in custodia tenebantur. +Genesis Gen 1 40 5 Videruntque ambo somnium nocte una, juxta interpretationem congruam sibi : +Genesis Gen 1 40 6 ad quos cum introisset Joseph mane, et vidisset eos tristes, +Genesis Gen 1 40 7 sciscitatus est eos, dicens : Cur tristior est hodie solito facies vestra ? +Genesis Gen 1 40 8 Qui responderunt : Somnium vidimus, et non est qui interpretetur nobis. Dixitque ad eos Joseph : Numquid non Dei est interpretatio ? referte mihi quid videritis. +Genesis Gen 1 40 9 Narravit prior, praepositus pincernarum, somnium suum : Videbam coram me vitem, +Genesis Gen 1 40 10 in qua erant tres propagines, crescere paulatim in gemmas, et post flores uvas maturescere : +Genesis Gen 1 40 11 calicemque Pharaonis in manu mea : tuli ergo uvas, et expressi in calicem quem tenebam, et tradidi poculum Pharaoni. +Genesis Gen 1 40 12 Respondit Joseph : Haec est interpretatio somnii : tres propagines, tres adhuc dies sunt : +Genesis Gen 1 40 13 post quos recordabitur Pharao ministerii tui, et restituet te in gradum pristinum : dabisque ei calicem juxta officium tuum, sicut ante facere consueveras. +Genesis Gen 1 40 14 Tantum memento mei, cum bene tibi fuerit, et facias mecum misericordiam : ut suggeras Pharaoni ut educat me de isto carcere : +Genesis Gen 1 40 15 quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum, et hic innocens in lacum missus sum. +Genesis Gen 1 40 16 Videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset, ait : Et ego vidi somnium : quod tria canistra farinae haberem super caput meum : +Genesis Gen 1 40 17 et in uno canistro quod erat excelsius, portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria, avesque comedere ex eo. +Genesis Gen 1 40 18 Respondit Joseph : Haec est interpretatio somnii : tria canistra, tres adhuc dies sunt : +Genesis Gen 1 40 19 post quos auferet Pharao caput tuum, ac suspendet te in cruce, et lacerabunt volucres carnes tuas. +Genesis Gen 1 40 20 Exinde dies tertius natalitius Pharaonis erat : qui faciens grande convivium pueris suis, recordatus est inter epulas magistri pincernarum, et pistorum principis. +Genesis Gen 1 40 21 Restituitque alterum in locum suum, ut porrigeret ei poculum : +Genesis Gen 1 40 22 alterum suspendit in patibulo, ut conjectoris veritas probaretur. +Genesis Gen 1 40 23 Et tamen succedentibus prosperis, praepositus pincernarum oblitus est interpretis sui. +Genesis Gen 1 41 1 Post duos annos vidit Pharao somnium. Putabat se stare super fluvium, +Genesis Gen 1 41 2 de quo ascendebant septem boves, pulchrae et crassae nimis : et pascebantur in locis palustribus. +Genesis Gen 1 41 3 Aliae quoque septem emergebant de flumine, fúdae confectaeque macie : et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus : +Genesis Gen 1 41 4 devoraveruntque eas, quarum mira species et habitudo corporum erat. Expergefactus Pharao, +Genesis Gen 1 41 5 rursum dormivit, et vidit alterum somnium : septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque formosae : +Genesis Gen 1 41 6 aliae quoque totidem spicae tenues, et percussae uredine oriebantur, +Genesis Gen 1 41 7 devorantes omnium priorum pulchritudinem. Evigilans Pharao post quietem, +Genesis Gen 1 41 8 et facto mane, pavore perterritus, misit ad omnes conjectores Aegypti, cunctosque sapientes, et accersitis narravit somnium, nec erat qui interpretaretur. +Genesis Gen 1 41 9 Tunc demum reminiscens pincernarum magister, ait : Confiteor peccatum meum : +Genesis Gen 1 41 10 iratus rex servis suis, me et magistrum pistorum retrudi jussit in carcerem principis militum : +Genesis Gen 1 41 11 ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum. +Genesis Gen 1 41 12 Erat ibi puer hebraeus, ejusdem ducis militum famulus : cui narrantes somnia, +Genesis Gen 1 41 13 audivimus quidquid postea rei probavit eventus ; ego enim redditus sum officio meo, et ille suspensus est in cruce. +Genesis Gen 1 41 14 Protinus ad regis imperium eductum de carcere Joseph totonderunt : ac veste mutata obtulerunt ei. +Genesis Gen 1 41 15 Cui ille ait : Vidi somnia, nec est qui edisserat : quae audivi te sapientissime conjicere. +Genesis Gen 1 41 16 Respondit Joseph : Absque me Deus respondebit prospera Pharaoni. +Genesis Gen 1 41 17 Narravit ergo Pharao quod viderat : Putabam me stare super ripam fluminis, +Genesis Gen 1 41 18 et septem boves de amne conscendere, pulchras nimis, et obesis carnibus : quae in pastu paludis virecta carpebant. +Genesis Gen 1 41 19 Et ecce, has sequebantur aliae septem boves, in tantum deformes et macilentae, ut numquam tales in terra Aegypti viderim : +Genesis Gen 1 41 20 quae, devoratis et consumptis prioribus, +Genesis Gen 1 41 21 nullum saturitatis dedere vestigium : sed simili macie et squalore torpebant. Evigilans, rursus sopore depressus, +Genesis Gen 1 41 22 vidi somnium. Septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque pulcherrimae. +Genesis Gen 1 41 23 Aliae quoque septem tenues et percussae uredine, oriebantur e stipula : +Genesis Gen 1 41 24 quae priorum pulchritudinem devoraverunt. Narravi conjectoribus somnium, et nemo est qui edisserat. +Genesis Gen 1 41 25 Respondit Joseph : Somnium regis unum est : quae facturus est Deus, ostendit Pharaoni. +Genesis Gen 1 41 26 Septem boves pulchrae, et septem spicae plenae, septem ubertatis anni sunt : eamdemque vim somnii comprehendunt. +Genesis Gen 1 41 27 Septem quoque boves tenues atque macilentae, quae ascenderunt post eas, et septem spicae tenues, et vento urente percussae, septem anni venturae sunt famis. +Genesis Gen 1 41 28 Qui hoc ordine complebuntur : +Genesis Gen 1 41 29 ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti, +Genesis Gen 1 41 30 quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis, ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia : consumptura est enim fames omnem terram, +Genesis Gen 1 41 31 et ubertatis magnitudinem perditura est inopiae magnitudo. +Genesis Gen 1 41 32 Quod autem vidisti secundo ad eamdem rem pertinens somnium : firmitatis indicium est, eo quod fiat sermo Dei, et velocius impleatur. +Genesis Gen 1 41 33 Nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium, et praeficiat eum terrae Aegypti : +Genesis Gen 1 41 34 qui constituat praepositos per cunctas regiones : et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis, +Genesis Gen 1 41 35 qui jam nunc futuri sunt, congreget in horrea : et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur, serveturque in urbibus. +Genesis Gen 1 41 36 Et praeparetur futurae septem annorum fami, quae oppressura est Aegyptum, et non consumetur terra inopia. +Genesis Gen 1 41 37 Placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris ejus : +Genesis Gen 1 41 38 locutusque est ad eos : Num invenire poterimus talem virum, qui spiritu Dei plenus sit ? +Genesis Gen 1 41 39 Dixit ergo ad Joseph : Quia ostendit tibi Deus omnia quae locutus es, numquid sapientiorem et consimilem tui invenire potero ?\ +Genesis Gen 1 41 40 Tu eris super domum meam, et ad tui oris imperium cunctus populus obediet : uno tantum regni solio te praecedam. +Genesis Gen 1 41 41 Dixitque rursus Pharao ad Joseph : Ecce, constitui te super universam terram Aegypti. +Genesis Gen 1 41 42 Tulitque annulum de manu sua, et dedit eum in manu ejus : vestivitque eum stola byssina, et collo torquem auream circumposuit. +Genesis Gen 1 41 43 Fecitque eum ascendere super currum suum secundum, clamante praecone, ut omnes coram eo genu flecterent, et praepositum esse scirent universae terrae Aegypti. +Genesis Gen 1 41 44 Dixit quoque rex ad Joseph : Ego sum Pharao : absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti. +Genesis Gen 1 41 45 Vertitque nomen ejus, et vocavit eum, lingua aegyptiaca, Salvatorem mundi. Deditque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos. Egressus est itaque Joseph ad terram Aegypti +Genesis Gen 1 41 46 (triginta autem annorum erat quando stetit in conspectu regis Pharaonis), et circuivit omnes regiones Aegypti. +Genesis Gen 1 41 47 Venitque fertilitas septem annorum : et in manipulos redactae segetes congregatae sunt in horrea Aegypti. +Genesis Gen 1 41 48 Omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est. +Genesis Gen 1 41 49 Tantaque fuit abundantia tritici, ut arenae maris coaequaretur, et copia mensuram excederet. +Genesis Gen 1 41 50 Nati sunt autem Joseph filii duo antequam veniret fames : quos peperit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos. +Genesis Gen 1 41 51 Vocavitque nomen primogeniti Manasses, dicens : Oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum, et domus patris mei. +Genesis Gen 1 41 52 Nomen quoque secundi appellavit Ephraim, dicens : Crescere me fecit Deus in terra paupertatis meae. +Genesis Gen 1 41 53 Igitur transactis septem ubertatis annis, qui fuerant in Aegypto, +Genesis Gen 1 41 54 cúperunt venire septem anni inopiae, quos praedixerat Joseph : et in universo orbe fames praevaluit, in cuncta autem terra Aegypti panis erat. +Genesis Gen 1 41 55 Qua esuriente, clamavit populus ad Pharaonem, alimenta petens. Quibus ille respondit : Ite ad Joseph : et quidquid ipse vobis dixerit, facite. +Genesis Gen 1 41 56 Crescebat autem quotidie fames in omni terra : aperuitque Joseph universa horrea, et vendebat Aegyptiis : nam et illos oppresserat fames. +Genesis Gen 1 41 57 Omnesque provinciae veniebant in Aegyptum, ut emerent escas, et malum inopiae temperarent. +Genesis Gen 1 42 1 Audiens autem Jacob quod alimenta venderentur in Aegypto, dixit filiis suis : Quare negligitis ? +Genesis Gen 1 42 2 audivi quod triticum venundetur in Aegypto : descendite, et emite nobis necessaria, ut possimus vivere, et non consumamur inopia. +Genesis Gen 1 42 3 Descendentes igitur fratres Joseph decem, ut emerent frumenta in Aegypto, +Genesis Gen 1 42 4 Benjamin domi retento a Jacob, qui dixerat fratribus ejus : Ne forte in itinere quidquam patiatur mali : +Genesis Gen 1 42 5 ingressi sunt terram Aegypti cum aliis qui pergebant ad emendum. Erat autem fames in terra Chanaan. +Genesis Gen 1 42 6 Et Joseph erat princeps in terra Aegypti, atque ad ejus nutum frumenta populis vendebantur. Cumque adorassent eum fratres sui, +Genesis Gen 1 42 7 et agnovisset eos, quasi ad alienos durius loquebatur, interrogans eos : Unde venistis ? Qui responderunt : De terra Chanaan, ut emamus victui necessaria. +Genesis Gen 1 42 8 Et tamen fratres ipse cognoscens, non est cognitus ab eis. +Genesis Gen 1 42 9 Recordatusque somniorum, quae aliquando viderat, ait ad eos : Exploratores estis : ut videatis infirmiora terrae venistis. +Genesis Gen 1 42 10 Qui dixerunt : Non est ita, domine, sed servi tui venerunt ut emerent cibos. +Genesis Gen 1 42 11 Omnes filii unius viri sumus : pacifici venimus, nec quidquam famuli tui machinantur mali. +Genesis Gen 1 42 12 Quibus ille respondit : Aliter est : immunita terrae hujus considerare venistis. +Genesis Gen 1 42 13 At illi : Duodecim, inquiunt, servi tui, fratres sumus, filii viri unius in terra Chanaan : minimus cum patre nostro est, alius non est super. +Genesis Gen 1 42 14 Hoc est, ait, quod locutus sum : exploratores estis. +Genesis Gen 1 42 15 Jam nunc experimentum vestri capiam : per salutem Pharaonis non egrediemini hinc, donec veniat frater vester minimus. +Genesis Gen 1 42 16 Mittite ex vobis unum, et adducat eum : vos autem eritis in vinculis, donec probentur quae dixistis utrum vera an falsa sint : alioquin per salutem Pharaonis exploratores estis. +Genesis Gen 1 42 17 Tradidit ergo illos custodiae tribus diebus. +Genesis Gen 1 42 18 Die autem tertio eductis de carcere, ait : Facite quae dixi, et vivetis : Deum enim timeo. +Genesis Gen 1 42 19 Si pacifici estis, frater vester unus ligetur in carcere : vos autem abite, et ferte frumenta quae emistis, in domos vestras, +Genesis Gen 1 42 20 et fratrem vestrum minimum ad me adducite, ut possim vestros probare sermones, et non moriamini. Fecerunt ut dixerat, +Genesis Gen 1 42 21 et locuti sunt ad invicem : Merito haec patimur, quia peccavimus in fratrem nostrum, videntes angustiam animae illius, dum deprecaretur nos, et non audivimus : idcirco venit super nos ista tribulatio. +Genesis Gen 1 42 22 E quibus unus Ruben, ait : Numquid non dixi vobis : Nolite peccare in puerum : et non audistis me ? en sanguis ejus exquiritur. +Genesis Gen 1 42 23 Nesciebant autem quod intelligeret Joseph, eo quod per interpretem loqueretur ad eos. +Genesis Gen 1 42 24 Avertitque se parumper, et flevit : et reversus locutus est ad eos.\ +Genesis Gen 1 42 25 Tollensque Simeon, et ligans illis praesentibus, jussit ministris ut implerent eorum saccos tritico, et reponerent pecunias singulorum in sacculis suis, datis supra cibariis in viam : qui fecerunt ita. +Genesis Gen 1 42 26 At illi portantes frumenta in asinis suis, profecti sunt. +Genesis Gen 1 42 27 Apertoque unus sacco, ut daret jumento pabulum in diversorio, contemplatus pecuniam in ore sacculi, +Genesis Gen 1 42 28 dixit fratribus suis : Reddita est mihi pecunia, en habetur in sacco. Et obstupefacti, turbatique, mutuo dixerunt : Quidnam est hoc quod fecit nobis Deus ? +Genesis Gen 1 42 29 Veneruntque ad Jacob patrem suum in terram Chanaan, et narraverunt ei omnia quae accidissent sibi, dicentes : +Genesis Gen 1 42 30 Locutus est nobis dominus terrae dure, et putavit nos exploratores esse provinciae. +Genesis Gen 1 42 31 Cui respondimus : Pacifici sumus, nec ullas molimur insidias. +Genesis Gen 1 42 32 Duodecim fratres uno patre geniti sumus : unus non est super, minimus cum patre nostro est in terra Chanaan. +Genesis Gen 1 42 33 Qui ait nobis : Sic probabo quod pacifici sitis : fratrem vestrum unum dimittite apud me, et cibaria domibus vestris necessaria sumite, et abite, +Genesis Gen 1 42 34 fratremque vestrum minimum adducite ad me, ut sciam quod non sitis exploratores : et istum, qui tenetur in vinculis, recipere possitis : ac deinceps quae vultis, emendi habeatis licentiam. +Genesis Gen 1 42 35 His dictis, cum frumenta effunderent, singuli repererunt in ore saccorum ligatas pecunias, exterritisque simul omnibus, +Genesis Gen 1 42 36 dixit pater Jacob : Absque liberis me esse fecistis : Joseph non est super, Simeon tenetur in vinculis, et Benjamin auferetis : in me haec omnia mala reciderunt. +Genesis Gen 1 42 37 Cui respondit Ruben : Duos filios meos interfice, si non reduxero illum tibi : trade illum in manu mea, et ego eum tibi restituam. +Genesis Gen 1 42 38 At ille : Non descendet, inquit, filius meus vobiscum : frater ejus mortuus est, et ipse solus remansit : si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis, deducetis canos meos cum dolore ad inferos. +Genesis Gen 1 43 1 Interim fames omnem terram vehementer premebat. +Genesis Gen 1 43 2 Consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant, dixit Jacob ad filios suos : Revertimini, et emite nobis pauxillum escarum. +Genesis Gen 1 43 3 Respondit Judas : Denuntiavit nobis vir ille sub attestatione jurisjurandi, dicens : Non videbitis faciem meam, nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis vobiscum. +Genesis Gen 1 43 4 Si ergo vis eum mittere nobiscum, pergemus pariter, et ememus tibi necessaria : +Genesis Gen 1 43 5 sin autem non vis, non ibimus : vir enim, ut saepe diximus, denuntiavit nobis, dicens : Non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo. +Genesis Gen 1 43 6 Dixit eis IsraŽl : In meam hoc fecistis miseriam, ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem. +Genesis Gen 1 43 7 At illi responderunt : Interrogavit nos homo per ordinem nostram progeniem : si pater viveret : si haberemus fratrem : et nos respondimus ei consequenter juxta id quod fuerat sciscitatus : numquid scire poteramus quod dicturus esset : Adducite fratrem vestrum vobiscum ? +Genesis Gen 1 43 8 Judas quoque dixit patri suo : Mitte puerum mecum, ut proficiscamur, et possimus vivere : ne moriamur nos et parvuli nostri. +Genesis Gen 1 43 9 Ego suscipio puerum : de manu mea require illum : nisi reduxero, et reddidero eum tibi, ero peccati reus in te omni tempore. +Genesis Gen 1 43 10 Si non intercessisset dilatio, jam vice alter venissemus. +Genesis Gen 1 43 11 Igitur IsraŽl pater eorum dixit ad eos : Si sic necesse est, facite quod vultis : sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris, et deferte viro munera, modicum resinae, et mellis, et storacis, stactes, et terebinthi, et amygdalarum. +Genesis Gen 1 43 12 Pecuniam quoque duplicem ferte vobiscum : et illam, quam invenistis in sacculis, reportate, ne forte errore factum sit : +Genesis Gen 1 43 13 sed et fratrem vestrum tollite, et ite ad virum. +Genesis Gen 1 43 14 Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem : et remittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet, et hunc Benjamin : ego autem quasi orbatus absque liberis ero.\ +Genesis Gen 1 43 15 Tulerunt ergo viri munera, et pecuniam duplicem, et Benjamin : descenderuntque in Aegyptum, et steterunt coram Joseph. +Genesis Gen 1 43 16 Quos cum ille vidisset et Benjamin simul, praecepit dispensatori domus suae, dicens : Introduc viros domum, et occide victimas, et instrue convivium : quoniam mecum sunt comesturi meridie. +Genesis Gen 1 43 17 Fecit ille quod sibi fuerat imperatum, et introduxit viros domum. +Genesis Gen 1 43 18 Ibique exterriti, dixerunt mutuo : Propter pecuniam, quam retulimus prius in saccis nostris, introducti sumus : ut devolvat in nos calumniam, et violenter subjiciat servituti et nos, et asinos nostros. +Genesis Gen 1 43 19 Quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem domus, +Genesis Gen 1 43 20 locuti sunt : Oramus, domine, ut audias nos. Jam ante descendimus ut emeremus escas : +Genesis Gen 1 43 21 quibus emptis, cum venissemus ad diversorium, aperuimus saccos nostros, et invenimus pecuniam in ore saccorum : quam nunc eodem pondere reportavimus. +Genesis Gen 1 43 22 Sed et aliud attulimus argentum, ut emamus quae nobis necessaria sunt : non est in nostra conscientia quis posuerit eam in marsupiis nostris. +Genesis Gen 1 43 23 At ille respondit : Pax vobiscum, nolite timere : Deus vester, et Deus patris vestri, dedit vobis thesauros in saccis vestris : nam pecuniam, quam dedistis mihi, probatam ego habeo. Eduxitque ad eos Simeon. +Genesis Gen 1 43 24 Et introductis domum, attulit aquam, et laverunt pedes suos, deditque pabulum asinis eorum. +Genesis Gen 1 43 25 Illi vero parabant munera, donec ingrederetur Joseph meridie : audierant enim quod ibi comesturi essent panem. +Genesis Gen 1 43 26 Igitur ingressus est Joseph domum suam, obtuleruntque ei munera, tenentes in manibus suis : et adoraverunt proni in terram. +Genesis Gen 1 43 27 At ille, clementer resalutatis eis, interrogavit eos, dicens : Salvusne est pater vester senex, de quo dixeratis mihi ? adhuc vivit ? +Genesis Gen 1 43 28 Qui responderunt : Sospes est servus tuus pater noster, adhuc vivit. Et incurvati, adoraverunt eum. +Genesis Gen 1 43 29 Attollens autem Joseph oculos, vidit Benjamin fratrem suum uterinum, et ait : Iste est frater vester parvulus, de quo dixeratis mihi ? Et rursum : Deus, inquit, misereatur tui, fili mi. +Genesis Gen 1 43 30 Festinavitque, quia commota fuerant viscera ejus super fratre suo, et erumpebant lacrimae : et introiens cubiculum flevit. +Genesis Gen 1 43 31 Rursumque lota facie egressus, continuit se, et ait : Ponite panes. +Genesis Gen 1 43 32 Quibus appositis, seorsum Joseph, et seorsum fratribus, Aegyptiis quoque qui vescebantur simul, seorsum (illicitum est enim Aegyptiis comedere cum Hebraeis, et profanum putant hujuscemodi convivium) +Genesis Gen 1 43 33 sederunt coram eo, primogenitus juxta primogenita sua, et minimus juxta aetatem suam. Et mirabantur nimis, +Genesis Gen 1 43 34 sumptis partibus quas ab eo acceperant : majorque pars venit Benjamin, ita ut quinque partibus excederet. Biberuntque et inebriati sunt cum eo. +Genesis Gen 1 44 1 Praecepit autem Joseph dispensatori domus suae, dicens : Imple saccos eorum frumento, quantum possunt capere : et pone pecuniam singulorum in summitate sacci. +Genesis Gen 1 44 2 Scyphum autem meum argenteum, et pretium quod dedit tritici, pone in ore sacci junioris. Factumque est ita. +Genesis Gen 1 44 3 Et orto mane, dimissi sunt cum asinis suis. +Genesis Gen 1 44 4 Jamque urbem exierant, et processerant paululum : tunc Joseph accersito dispensatore domus, Surge, inquit, et persequere viros : et apprehensis dicito : Quare reddidistis malum pro bono ? +Genesis Gen 1 44 5 scyphus, quem furati estis, ipse est in quo bibit dominus meus, et in quo augurari solet : pessimam rem fecistis. +Genesis Gen 1 44 6 Fecit ille ut jusserat : et apprehensis per ordinem locutus est. +Genesis Gen 1 44 7 Qui responderunt : Quare sic loquitur dominus noster, ut servi tui tantum flagitii commiserint ? +Genesis Gen 1 44 8 pecuniam, quam invenimus in summitate saccorum, reportavimus ad te de terra Chanaan : et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum ? +Genesis Gen 1 44 9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris, moriatur, et nos erimus servi domini nostri. +Genesis Gen 1 44 10 Qui dixit eis : Fiat juxta vestram sententiam : apud quemcumque fuerit inventum, ipse sit servus meus, vos autem eritis innoxii. +Genesis Gen 1 44 11 Itaque festinato deponentes in terram saccos, aperuerunt singuli. +Genesis Gen 1 44 12 Quos scrutatus, incipiens a majore usque ad minimum, invenit scyphum in sacco Benjamin. +Genesis Gen 1 44 13 At illi, scissis vestibus, oneratisque rursum asinis, reversi sunt in oppidum. +Genesis Gen 1 44 14 Primusque Judas cum fratribus ingressus est ad Joseph (necdum enim de loco abierat) omnesque ante eum pariter in terram corruerunt. +Genesis Gen 1 44 15 Quibus ille ait : Cur sic agere voluistis ? an ignoratis quod non sit similis mei in augurandi scientia ? +Genesis Gen 1 44 16 Cui Judas : Quid respondebimus, inquit, domino meo ? vel quid loquemur, aut juste poterimus obtendere ? Deus invenit iniquitatem servorum tuorum : en omnes servi sumus domini mei, et nos, et apud quem inventus est scyphus. +Genesis Gen 1 44 17 Respondit Joseph : Absit a me ut sic agam : qui furatus est scyphum, ipse sit servus meus : vos autem abite liberi ad patrem vestrum. +Genesis Gen 1 44 18 Accedens autem propius Judas, confidenter ait : Oro, domine mi, loquatur servus tuus verbum in auribus tuis, et ne irascaris famulo tuo : tu es enim post Pharaonem +Genesis Gen 1 44 19 dominus meus. Interrogasti prius servos tuos : Habetis patrem aut fratrem ? +Genesis Gen 1 44 20 et nos respondimus tibi domino meo : Est nobis pater senex, et puer parvulus, qui in senectute illius natus est : cujus uterinus frater mortuus est : et ipsum solum habet mater sua, pater vero tenere diligit eum. +Genesis Gen 1 44 21 Dixistique servis tuis : Adducite eum ad me, et ponam oculos meos super illum. +Genesis Gen 1 44 22 Suggessimus domino meo : Non potest puer relinquere patrem suum : si enim illum dimiserit, morietur. +Genesis Gen 1 44 23 Et dixisti servis tuis : Nisi venerit frater vester minimus vobiscum, non videbitis amplius faciem meam. +Genesis Gen 1 44 24 Cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum, narravimus ei omnia quae locutus est dominus meus. +Genesis Gen 1 44 25 Et dixit pater noster : Revertimini, et emite nobis parum tritici. +Genesis Gen 1 44 26 Cui diximus : Ire non possumus : si frater noster minimus descenderit nobiscum, proficiscemur simul : alioquin illo absente, non audemus videre faciem viri. +Genesis Gen 1 44 27 Ad quae ille respondit : Vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea. +Genesis Gen 1 44 28 Egressus est unus, et dixistis : Bestia devoravit eum : et hucusque non comparet. +Genesis Gen 1 44 29 Si tuleritis et istum, et aliquid ei in via contigerit, deducetis canos meos cum múrore ad inferos. +Genesis Gen 1 44 30 Igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum, et puer defuerit (cum anima illius ex hujus anima pendeat), +Genesis Gen 1 44 31 videritque eum non esse nobiscum, morietur, et deducent famuli tui canos ejus cum dolore ad inferos. +Genesis Gen 1 44 32 Ego proprie servus tuus sim qui in meam hunc recepi fidem, et spopondi dicens : Nisi reduxero eum, peccati reus ero in patrem meum omni tempore. +Genesis Gen 1 44 33 Manebo itaque servus tuus pro puero in ministerio domini mei, et puer ascendat cum fratribus suis. +Genesis Gen 1 44 34 Non enim possum redire ad patrem meum, absente puero : ne calamitatis, quae oppressura est patrem meum, testis assistam. +Genesis Gen 1 45 1 Non se poterat ultra cohibere Joseph multis coram astantibus : unde praecepit ut egrederentur cuncti foras, et nullus interesset alienus agnitioni mutuae. +Genesis Gen 1 45 2 Elevavitque vocem cum fletu, quam audierunt Aegyptii, omnisque domus Pharaonis. +Genesis Gen 1 45 3 Et dixit fratribus suis : Ego sum Joseph : adhuc pater meus vivit ? Non poterant respondere fratres nimio terrore perterriti. +Genesis Gen 1 45 4 Ad quos ille clementer : Accedite, inquit, ad me. Et cum accessissent prope : Ego sum, ait, Joseph, frater vester, quem vendidistis in Aegyptum. +Genesis Gen 1 45 5 Nolite pavere, neque vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his regionibus : pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in Aegyptum. +Genesis Gen 1 45 6 Biennium est enim quod cúpit fames esse in terra : et adhuc quinque anni restant, quibus nec arari poterit, nec meti. +Genesis Gen 1 45 7 Praemisitque me Deus ut reservemini super terram, et escas ad vivendum habere possitis. +Genesis Gen 1 45 8 Non vestro consilio, sed Dei voluntate huc missus sum : qui fecit me quasi patrem Pharaonis, et dominum universae domus ejus, ac principem in omni terra Aegypti. +Genesis Gen 1 45 9 Festinate, et ascendite ad patrem meum, et dicetis ei : Haec mandat filius tuus Joseph : Deus fecit me dominum universae terrae Aegypti : descende ad me, ne moreris, +Genesis Gen 1 45 10 et habitabis in terra Gessen : erisque juxta me tu, et filii tui, et filii filiorum tuorum, oves tuae, et armenta tua, et universa quae possides : +Genesis Gen 1 45 11 ibique te pascam (adhuc enim quinque anni residui sunt famis) ne et tu pereas, et domus tua, et omnia quae possides. +Genesis Gen 1 45 12 En oculi vestri, et oculi fratris mei Benjamin, vident quod os meum loquatur ad vos. +Genesis Gen 1 45 13 Nuntiate patri meo universam gloriam meam, et cuncta quae vidistis in Aegypto : festinate, et adducite eum ad me. +Genesis Gen 1 45 14 Cumque amplexatus recidisset in collum Benjamin fratris sui, flevit : illo quoque similiter flente super collum ejus. +Genesis Gen 1 45 15 Osculatusque est Joseph omnes fratres suos, et ploravit super singulos : post quae ausi sunt loqui ad eum. +Genesis Gen 1 45 16 Auditumque est, et celebri sermone vulgatum in aula regis : Venerunt fratres Joseph : et gavisus est Pharao, atque omnis familia ejus. +Genesis Gen 1 45 17 Dixitque ad Joseph ut imperaret fratribus suis, dicens : Onerantes jumenta, ite in terram Chanaan, +Genesis Gen 1 45 18 et tollite inde patrem vestrum et cognationem, et venite ad me : et ego dabo vobis omnia bona Aegypti, ut comedatis medullam terrae. +Genesis Gen 1 45 19 Praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti, ad subvectionem parvulorum suorum ac conjugum : et dicito : Tollite patrem vestrum, et properate quantocius venientes. +Genesis Gen 1 45 20 Nec dimittatis quidquam de supellectili vestra : quia omnes opes Aegypti vestrae erunt.\ +Genesis Gen 1 45 21 Feceruntque filii IsraŽl ut eis mandatum fuerat. Quibus dedit Joseph plaustra, secundum Pharaonis imperium, et cibaria in itinere. +Genesis Gen 1 45 22 Singulis quoque proferri jussit binas stolas : Benjamin vero dedit trecentos argenteos cum quinque stolis optimis : +Genesis Gen 1 45 23 tantumdem pecuniae et vestium mittens patri suo, addens et asinos decem, qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti, et totidem asinas, triticum in itinere, panesque portantes. +Genesis Gen 1 45 24 Dimisit ergo fratres suos, et proficiscentibus ait : Ne irascamini in via. +Genesis Gen 1 45 25 Qui ascendentes ex Aegypto, venerunt in terram Chanaan ad patrem suum Jacob. +Genesis Gen 1 45 26 Et nuntiaverunt ei, dicentes : Joseph filius tuus vivit : et ipse dominatur in omni terra Aegypti. Quo audito Jacob, quasi de gravi somno evigilans, tamen non credebat eis. +Genesis Gen 1 45 27 Illi e contra referebant omnem ordinem rei. Cumque vidisset plaustra et universa quae miserat, revixit spiritus ejus, +Genesis Gen 1 45 28 et ait : Sufficit mihi si adhuc Joseph filius meus vivit : vadam, et videbo illum antequam moriar. +Genesis Gen 1 46 1 Profectusque IsraŽl cum omnibus quae habebat, venit ad Puteum juramenti : et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac, +Genesis Gen 1 46 2 audivit eum per visionem noctis vocantem se, et dicentem sibi : Jacob, Jacob. Cui respondit : Ecce adsum. +Genesis Gen 1 46 3 Ait illi Deus : Ego sum fortissimus Deus patris tui : noli timere, descende in Aegyptum, quia in gentem magnam faciam te ibi. +Genesis Gen 1 46 4 Ego descendam tecum illuc, et ego inde adducam te revertentem : Joseph quoque ponet manus suas super oculos tuos. +Genesis Gen 1 46 5 Surrexit autem Jacob a Puteo juramenti : tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem, +Genesis Gen 1 46 6 et omnia quae possederat in terra Chanaan : venitque in Aegyptum cum omni semine suo, +Genesis Gen 1 46 7 filii ejus, et nepotes, filiae, et cuncta simul progenies. +Genesis Gen 1 46 8 Haec sunt autem nomina filiorum IsraŽl, qui ingressi sunt in Aegyptum, ipse cum liberis suis. Primogenitus Ruben. +Genesis Gen 1 46 9 Filii Ruben : Henoch et Phallu et Hesron et Charmi. +Genesis Gen 1 46 10 Filii Simeon : Jamuel et Jamin et Ahod, et Jachin et Sohar, et Saul filius Chanaanitidis. +Genesis Gen 1 46 11 Filii Levi : Gerson et Caath et Merari. +Genesis Gen 1 46 12 Filii Juda : Her et Onan et Sela et Phares et Zara ; mortui sunt autem Her et Onan in terra Chanaan. Natique sunt filii Phares : Hesron et Hamul. +Genesis Gen 1 46 13 Filii Issachar : Thola et Phua et Job et Semron. +Genesis Gen 1 46 14 Filii Zabulon : Sared et Elon et Jahelel. +Genesis Gen 1 46 15 Hi filii Liae quos genuit in Mesopotamia Syriae cum Dina filia sua : omnes animae filiorum ejus et filiarum, triginta tres. +Genesis Gen 1 46 16 Filii Gad : Sephion et Haggi et Suni et Esebon et Heri et Arodi et Areli. +Genesis Gen 1 46 17 Filii Aser : Jamne et Jesua et Jessui et Beria, Sara quoque soror eorum. Filii Beria : Heber et Melchiel. +Genesis Gen 1 46 18 Hi filii Zelphae, quam dedit Laban Liae filiae suae : et hos genuit Jacob sedecim animas. +Genesis Gen 1 46 19 Filii Rachel uxoris Jacob : Joseph et Benjamin. +Genesis Gen 1 46 20 Natique sunt Joseph filii in terra Aegypti, quos genuit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos : Manasses et Ephraim. +Genesis Gen 1 46 21 Filii Benjamin : Bela et Bechor et Asbel et Gera et Naaman et Echi et Ros et Mophim et Ophim et Ared. +Genesis Gen 1 46 22 Hi filii Rachel quos genuit Jacob : omnes animae, quatuordecim. +Genesis Gen 1 46 23 Filii Dan : Husim. +Genesis Gen 1 46 24 Filii Nephthali : Jasiel et Guni et Jeser et Sallem. +Genesis Gen 1 46 25 Hi filii Balae, quam dedit Laban Racheli filiae suae : et hos genuit Jacob : omnes animae, septem. +Genesis Gen 1 46 26 Cunctae animae, quae ingressae sunt cum Jacob in Aegyptum, et egressae sunt de femore illius, absque uxoribus filiorum ejus, sexaginta sex. +Genesis Gen 1 46 27 Filii autem Joseph, qui nati sunt ei in terra Aegypti, animae duae. Omnes animae domus Jacob, quae ingressae sunt in Aegyptum, fuere septuaginta.\ +Genesis Gen 1 46 28 Misit autem Judam ante se ad Joseph, ut nuntiaret ei, et occurreret in Gessen. +Genesis Gen 1 46 29 Quo cum pervenisset, juncto Joseph curro suo, ascendit obviam patri suo ad eumdem locum : vidensque eum, irruit super collum ejus, et inter amplexus flevit. +Genesis Gen 1 46 30 Dixitque pater ad Joseph : Jam laetus moriar, quia vidi faciem tuam, et superstitem te relinquo. +Genesis Gen 1 46 31 At ille locutus est ad fratres suos, et ad omnem domum patris sui : Ascendam, et nuntiabo Pharaoni, dicamque ei : Fratres mei, et domus patris mei, qui erant in terra Chanaan, venerunt ad me : +Genesis Gen 1 46 32 et sunt viri pastores ovium, curamque habent alendorum gregum : pecora sua, et armenta, et omnia quae habere potuerunt, adduxerunt secum. +Genesis Gen 1 46 33 Cumque vocaverit vos, et dixerit : Quod est opus vestrum ? +Genesis Gen 1 46 34 respondebitis : Viri pastores sumus servi tui, ab infantia nostra usque in praesens, et nos et patres nostri. Haec autem dicetis, ut habitare possitis in terra Gessen : quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium. +Genesis Gen 1 47 1 Ingressus ergo Joseph nuntiavit Pharaoni, dicens : Pater meus et fratres, oves eorum et armenta, et cuncta quae possident, venerunt de terra Chanaan : et ecce consistunt in terra Gessen. +Genesis Gen 1 47 2 Extremos quoque fratrum suorum quinque viros constituit coram rege : +Genesis Gen 1 47 3 quos ille interrogavit : Quid habetis operis ? Responderunt : Pastores ovium sumus servi tui, et nos et patres nostri. +Genesis Gen 1 47 4 Ad peregrinandum in terra tua venimus : quoniam non est herba gregibus servorum tuorum, ingravescente fame in terra Chanaan : petimusque ut esse nos jubeas servos tuos in terra Gessen. +Genesis Gen 1 47 5 Dixit itaque rex ad Joseph : Pater tuus et fratres tui venerunt ad te. +Genesis Gen 1 47 6 Terra Aegypti in conspectu tuo est : in optimo loco fac eos habitare, et trade eis terram Gessen. Quod si nosti in eis esse viros industrios, constitue illos magistros pecorum meorum. +Genesis Gen 1 47 7 Post haec introduxit Joseph patrem suum ad regem, et statuit eum coram eo : qui benedicens illi, +Genesis Gen 1 47 8 et interrogatus ab eo : Quot sunt dies annorum vitae tuae ? +Genesis Gen 1 47 9 respondit : Dies peregrinationis meae centum triginta annorum sunt, parvi et mali, et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt. +Genesis Gen 1 47 10 Et benedicto rege, egressus est foras. +Genesis Gen 1 47 11 Joseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in optimo terrae loco, Ramesses, ut praeceperat Pharao. +Genesis Gen 1 47 12 Et alebat eos, omnemque domum patris sui, praebens cibaria singulis.\ +Genesis Gen 1 47 13 In toto enim orbe panis deerat, et oppresserat fames terram, maxime Aegypti et Chanaan. +Genesis Gen 1 47 14 E quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti, et intulit eam in aerarium regis. +Genesis Gen 1 47 15 Cumque defecisset emptoribus pretium, venit cuncta Aegyptus ad Joseph, dicens : Da nobis panes : quare morimur coram te, deficiente pecunia ? +Genesis Gen 1 47 16 Quibus ille respondit : Adducite pecora vestra, et dabo vobis pro eis cibos, si pretium non habetis. +Genesis Gen 1 47 17 Quae cum adduxissent, dedit eis alimenta pro equis, et ovibus, et bobus, et asinis : sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum. +Genesis Gen 1 47 18 Venerunt quoque anno secundo, et dixerunt ei : Non celabimus dominum nostrum quod deficiente pecunia, pecora simul defecerunt : nec clam te est, quod absque corporibus et terra nihil habeamus. +Genesis Gen 1 47 19 Cur ergo moriemur te vidente ? et nos et terra nostra tui erimus : eme nos in servitutem regiam, et praebe semina, ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem. +Genesis Gen 1 47 20 Emit igitur Joseph omnem terram Aegypti, vendentibus singulis possessiones suas prae magnitudine famis. Subjecitque eam Pharaoni, +Genesis Gen 1 47 21 et cunctos populos ejus a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos fines ejus, +Genesis Gen 1 47 22 praeter terram sacerdotum, quae a rege tradita fuerat eis : quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur, et idcirco non sunt compulsi vendere possessiones suas. +Genesis Gen 1 47 23 Dixit ergo Joseph ad populos : En ut cernitis, et vos et terram vestram Pharao possidet : accipite semina, et serite agros, +Genesis Gen 1 47 24 ut fruges habere possitis. Quintam partem regi dabitis : quatuor reliquas permitto vobis in sementem, et in cibum familiis et liberis vestris. +Genesis Gen 1 47 25 Qui responderunt : Salus nostra in manu tua est : respiciat nos tantum dominus noster, et laeti serviemus regi. +Genesis Gen 1 47 26 Ex eo tempore usque in praesentem diem, in universa terra Aegypti regibus quinta pars solvitur, et factum est quasi in legem, absque terra sacerdotali, quae libera ab hac conditione fuit.\ +Genesis Gen 1 47 27 Habitavit ergo IsraŽl in Aegypto, id est, in terra Gessen, et possedit eam : auctusque est, et multiplicatus nimis. +Genesis Gen 1 47 28 Et vixit in ea decem et septem annis : factique sunt omnes dies vitae illius, centum quadraginta septem annorum. +Genesis Gen 1 47 29 Cumque appropinquare cerneret diem mortis suae, vocavit filium suum Joseph, et dixit ad eum : Si inveni gratiam in conspectu tuo, pone manum tuam sub femore meo : et facies mihi misericordiam et veritatem, ut non sepelias me in Aegypto : +Genesis Gen 1 47 30 sed dormiam cum patribus meis, et auferas me de terra hac, condasque in sepulchro majorum meorum. Cui respondit Joseph : Ego faciam quod jussisti. +Genesis Gen 1 47 31 Et ille : Jura ergo, inquit, mihi. Quo jurante, adoravit IsraŽl Deum, conversus ad lectuli caput. +Genesis Gen 1 48 1 His ita transactis, nuntiatum est Joseph quod aegrotaret pater suus : qui, assumptis duobus filiis Manasse et Ephraim, ire perrexit. +Genesis Gen 1 48 2 Dictumque est seni : Ecce filius tuus Joseph venit ad te. Qui confortatus sedit in lectulo. +Genesis Gen 1 48 3 Et ingresso ad se ait : Deus omnipotens apparuit mihi in Luza, quae est in terra Chanaan : benedixitque mihi, +Genesis Gen 1 48 4 et ait : Ego te augebo et multiplicabo, et faciam te in turbas populorum : daboque tibi terram hanc, et semini tuo post te in possessionem sempiternam. +Genesis Gen 1 48 5 Duo ergo filii tui, qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc venirem ad te, mei erunt : Ephraim et Manasses, sicut Ruben et Simeon reputabuntur mihi. +Genesis Gen 1 48 6 Reliquos autem quos genueris post eos, tui erunt, et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis. +Genesis Gen 1 48 7 Mihi enim, quando veniebam de Mesopotamia, mortua est Rachel in terra Chanaan in ipso itinere, eratque vernum tempus : et ingrediebar Ephratam, et sepelivi eam juxta viam Ephratae, quae alio nomine appellatur Bethlehem. +Genesis Gen 1 48 8 Videns autem filios ejus dixit ad eum : Qui sunt isti ? +Genesis Gen 1 48 9 Respondit : Filii mei sunt, quos donavit mihi Deus in hoc loco. Adduc, inquit, eos ad me, ut benedicam illis. +Genesis Gen 1 48 10 Oculi enim IsraŽl caligabant prae nimia senectute, et clare videre non poterat. Applicitosque ad se, deosculatus et circumplexus eos, +Genesis Gen 1 48 11 dixit ad filium suum : Non sum fraudatus aspectu tuo : insuper ostendit mihi Deus semen tuum. +Genesis Gen 1 48 12 Cumque tulisset eos Joseph de gremio patris, adoravit pronus in terram. +Genesis Gen 1 48 13 Et posuit Ephraim ad dexteram suam, id est, ad sinistram IsraŽl : Manassen vero in sinistra sua, ad dexteram scilicet patris, applicuitque ambos ad eum. +Genesis Gen 1 48 14 Qui extendens manum dexteram, posuit super caput Ephraim minoris fratris : sinistram autem super caput Manasse qui major natu erat, commutans manus. +Genesis Gen 1 48 15 Benedixitque Jacob filiis Joseph, et ait : Deus, in cujus conspectu ambulaverunt patres mei Abraham, et Isaac ; Deus qui pascit me ab adolescentia mea usque in praesentem diem : +Genesis Gen 1 48 16 angelus, qui eruit me de cunctis malis, benedicat pueris istis : et invocetur super eos nomen meum, nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac, et crescant in multitudinem super terram. +Genesis Gen 1 48 17 Videns autem Joseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim, graviter accepit : et apprehensam manum patris levare conatus est de capite Ephraim, et transferre super caput Manasse. +Genesis Gen 1 48 18 Dixitque ad patrem : Non ita convenit, pater : quia hic est primogenitus, pone dexteram tuam super caput ejus. +Genesis Gen 1 48 19 Qui renuens, ait : Scio, fili mi, scio : et iste quidem erit in populos, et multiplicabitur : sed frater ejus minor, major erit illo : et semen illius crescet in gentes. +Genesis Gen 1 48 20 Benedixitque eis in tempore illo, dicens : In te benedicetur IsraŽl, atque dicetur : Faciat tibi Deus sicut Ephraim, et sicut Manasse. Constituitque Ephraim ante Manassen. +Genesis Gen 1 48 21 Et ait ad Joseph filium suum : En ego morior, et erit Deus vobiscum, reducetque vos ad terram patrum vestrorum. +Genesis Gen 1 48 22 Do tibi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Amorrhaei in gladio et arcu meo. +Genesis Gen 1 49 1 Vocavit autem Jacob filios suos, et ait eis : Congregamini, ut annuntiem quae ventura sunt vobis in diebus novissimis. +Genesis Gen 1 49 2 [Congregamini, et audite, filii Jacob,/ audite IsraŽl patrem vestrum :/ +Genesis Gen 1 49 3 Ruben, primogenitus meus,/ tu fortitudo mea, et principium doloris mei ;/ prior in donis, major in imperio./ +Genesis Gen 1 49 4 Effusus es sicut aqua, non crescas : quia ascendisti cubile patris tui,/ et maculasti stratum ejus./ +Genesis Gen 1 49 5 Simeon et Levi fratres/ vasa iniquitatis bellantia./ +Genesis Gen 1 49 6 In consilium eorum non veniat anima mea,/ et in cútu illorum non sit gloria mea :/ quia in furore suo occiderunt virum,/ et in voluntate sua suffoderunt murum./ +Genesis Gen 1 49 7 Maledictus furor eorum, quia pertinax :/ et indignatio eorum, quia dura :/ dividam eos in Jacob,/ et dispergam eos in IsraŽl./ +Genesis Gen 1 49 8 Juda, te laudabunt fratres tui :/ manus tua in cervicibus inimicorum tuorum,/ adorabunt te filii patris tui./ +Genesis Gen 1 49 9 Catulus leonis Juda :/ ad praedam, fili mi, ascendisti :/ requiescens accubuisti ut leo,/ et quasi leaena : quis suscitabit eum ?/ +Genesis Gen 1 49 10 Non auferetur sceptrum de Juda,/ et dux de femore ejus,/ donec veniat qui mittendus est,/ et ipse erit expectatio gentium./ +Genesis Gen 1 49 11 Ligans ad vineam pullum suum,/ et ad vitem, o fili mi, asinam suam,/ lavabit in vino stolam suam/ et in sanguine uvae pallium suum./ +Genesis Gen 1 49 12 Pulchriores sunt oculi ejus vino,/ et dentes ejus lacte candidiores./ +Genesis Gen 1 49 13 Zabulon in littore maris habitabit,/ et in statione navium/ pertingens usque ad Sidonem./ +Genesis Gen 1 49 14 Issachar asinus fortis/ accubans inter terminos./ +Genesis Gen 1 49 15 Vidit requiem, quod esset bona/ et terram, quod optima :/ et supposuit humerum suum ad portandum,/ factusque est tributis serviens./ +Genesis Gen 1 49 16 Dan judicabit populum suum/ sicut et alia tribus in IsraŽl./ +Genesis Gen 1 49 17 Fiat Dan coluber in via,/ cerastes in semita,/ mordens ungulas equi,/ ut cadat ascensor ejus retro./ +Genesis Gen 1 49 18 Salutare tuum expectabo, Domine./ +Genesis Gen 1 49 19 Gad, accinctus praeliabitur ante eum :/ et ipse accingetur retrorsum./ +Genesis Gen 1 49 20 Aser, pinguis panis ejus,/ et praebebit delicias regibus./ +Genesis Gen 1 49 21 Nephthali, cervus emissus,/ et dans eloquia pulchritudinis./ +Genesis Gen 1 49 22 Filius accrescens Joseph, filius accrescens et decorus aspectu :/ filiae discurrerunt super murum./ +Genesis Gen 1 49 23 Sed exasperaverunt eum et jurgati sunt,/ invideruntque illi habentes jacula./ +Genesis Gen 1 49 24 Sedit in forti arcus ejus,/ et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius/ per manus potentis Jacob :/ inde pastor egressus est, lapis IsraŽl./ +Genesis Gen 1 49 25 Deus patris tui erit adjutor tuus,/ et omnipotens benedicet tibi/ benedictionibus caeli desuper, benedictionibus abyssi jacentis deorsum,/ benedictionibus uberum et vulvae./ +Genesis Gen 1 49 26 Benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum ejus,/ donec veniret desiderium collium aeternorum :/ fiant in capite Joseph,/ et in vertice Nazaraei inter fratres suos./ +Genesis Gen 1 49 27 Benjamin lupus rapax,/ mane comedat praedam,/ et vespere dividet spolia.] +Genesis Gen 1 49 28 Omnes hi in tribubus IsraŽl duodecim : haec locutus est eis pater suus, benedixitque singulis benedictionibus propriis.\ +Genesis Gen 1 49 29 Et praecepit eis, dicens : Ego congregor ad populum meum : sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hethaei, +Genesis Gen 1 49 30 contra Mambre in terra Chanaan, quam emit Abraham cum agro ab Ephron Hethaeo in possessionem sepulchri. +Genesis Gen 1 49 31 Ibi sepelierunt eum, et Saram uxorem ejus : ibi sepultus est Isaac cum Rebecca conjuge sua : ibi et Lia condita jacet. +Genesis Gen 1 49 32 Finitisque mandatis quibus filios instruebat, collegit pedes suos super lectulum, et obiit : appositusque est ad populum suum. +Genesis Gen 1 50 1 Quod cernens Joseph, ruit super faciem patris, flens et deosculans eum. +Genesis Gen 1 50 2 Praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem. +Genesis Gen 1 50 3 Quibus jussa explentibus, transierunt quadraginta dies : iste quippe mos erat cadaverum conditorum : flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus. +Genesis Gen 1 50 4 Et expleto planctus tempore, locutus est Joseph ad familiam Pharaonis : Si inveni gratiam in conspectu vestro, loquimini in auribus Pharaonis : +Genesis Gen 1 50 5 eo quod pater meus adjuraverit me dicens : En morior : in sepulchro meo, quod fodi mihi in terra Chanaan, sepelies me. Ascendam igitur, et sepeliam patrem meum, ac revertar. +Genesis Gen 1 50 6 Dixitque ei Pharao : Ascende, et sepeli patrem tuum sicut adjuratus es. +Genesis Gen 1 50 7 Quo ascendente, ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis, cunctique majores natu terrae Aegypti : +Genesis Gen 1 50 8 domus Joseph cum fratribus suis, absque parvulis, et gregibus atque armentis, quae dereliquerant in terra Gessen. +Genesis Gen 1 50 9 Habuit quoque in comitatu currus et equites : et facta est turba non modica. +Genesis Gen 1 50 10 Veneruntque ad Aream Atad, quae sita est trans Jordanem : ubi celebrantes exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies. +Genesis Gen 1 50 11 Quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan, dixerunt : Planctus magnus est iste Aegyptiis. Et idcirco vocatum est nomen loci illius, Planctus Aegypti. +Genesis Gen 1 50 12 Fecerunt ergo filii Jacob sicut praeceperat eis : +Genesis Gen 1 50 13 et portantes eum in terram Chanaan, sepelierunt eum in spelunca duplici, quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hethaeo, contra faciem Mambre. +Genesis Gen 1 50 14 Reversusque est Joseph in Aegyptum cum fratribus suis, et omni comitatu, sepulto patre.\ +Genesis Gen 1 50 15 Quo mortuo, timentes fratres ejus, et mutuo colloquentes : Ne forte memor sit injuriae quam passus est, et reddat nobis omne malum quod fecimus, +Genesis Gen 1 50 16 mandaverunt ei dicentes : Pater tuus praecepit nobis antequam moreretur, +Genesis Gen 1 50 17 ut haec tibi verbis illius diceremus : Obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum, et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te : nos quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc. Quibus auditis flevit Joseph. +Genesis Gen 1 50 18 Veneruntque ad eum fratres sui : et proni adorantes in terram, dixerunt : Servi tui sumus. +Genesis Gen 1 50 19 Quibus ille respondit : Nolite timere : num Dei possumus resistere voluntati ? +Genesis Gen 1 50 20 Vos cogitastis de me malum : sed Deus vertit illud in bonum, ut exaltaret me, sicut in praesentiarum cernitis, et salvos faceret multos populos. +Genesis Gen 1 50 21 Nolite timere : ego pascam vos et parvulos vestros : consolatusque est eos, et blande ac leniter est locutus. +Genesis Gen 1 50 22 Et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui : vixitque centum decem annis. Et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem. Filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Joseph. +Genesis Gen 1 50 23 Quibus transactis, locutus est fratribus suis : Post mortem meam Deus visitabit vos, et ascendere vos faciet de terra ista ad terram quam juravit Abraham, Isaac et Jacob. +Genesis Gen 1 50 24 Cumque adjurasset eos atque dixisset : Deus visitabit vos, asportate ossa mea vobiscum de loco isto : +Genesis Gen 1 50 25 mortuus est, expletis centum decem vitae suae annis. Et conditus aromatibus, repositus est in loculo in Aegypto. +Exodus Exo 2 1 1 Haec sunt nomina filiorum IsraŽl qui ingressi sunt in Aegyptum cum Jacob : singuli cum domibus suis introierunt : +Exodus Exo 2 1 2 Ruben, Simeon, Levi, Judas, +Exodus Exo 2 1 3 Issachar, Zabulon et Benjamin, +Exodus Exo 2 1 4 Dan et Nephthali, Gad et Aser. +Exodus Exo 2 1 5 Erant igitur omnes animae eorum qui egressi sunt de femore Jacob, septuaginta : Joseph autem in Aegypto erat. +Exodus Exo 2 1 6 Quo mortuo, et universis fratribus ejus, omnique cognatione illa, +Exodus Exo 2 1 7 filii IsraŽl creverunt, et quasi germinantes multiplicati sunt : ac roborati nimis, impleverunt terram.\ +Exodus Exo 2 1 8 Surrexit interea rex novus super Aegyptum, qui ignorabat Joseph. +Exodus Exo 2 1 9 Et ait ad populum suum : Ecce, populus filiorum IsraŽl multus, et fortior nobis est. +Exodus Exo 2 1 10 Venite, sapienter opprimamus eum, ne forte multiplicetur : et si ingruerit contra nos bellum, addatur inimicis nostris, expugnatisque nobis egrediatur de terra. +Exodus Exo 2 1 11 Praeposuit itaque eis magistros operum, ut affligerent eos oneribus : aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni, Phithom et Ramesses. +Exodus Exo 2 1 12 Quantoque opprimebant eos, tanto magis multiplicabantur, et crescebant : +Exodus Exo 2 1 13 oderantque filios IsraŽl Aegyptii, et affligebant illudentes eis, +Exodus Exo 2 1 14 atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris, omnique famulatu, quo in terrae operibus premebantur. +Exodus Exo 2 1 15 Dixit autem rex Aegypti obstetricibus Hebraeorum, quarum una vocabatur Sephora, altera Phua, +Exodus Exo 2 1 16 praecipiens eis : Quando obstetricabitis Hebraeas, et partus tempus advenerit : si masculus fuerit, interficite eum : si femina, reservate. +Exodus Exo 2 1 17 Timuerunt autem obstetrices Deum, et non fecerunt juxta praeceptum regis Aegypti, sed conservabant mares. +Exodus Exo 2 1 18 Quibus ad se accersitis, rex ait : Quidnam est hoc quod facere voluistis, ut pueros servaretis ? +Exodus Exo 2 1 19 Quae responderunt : Non sunt Hebreae sicut aegyptiae mulieres : ipsae enim obstetricandi habent scientiam, et priusquam veniamus ad eas, pariunt. +Exodus Exo 2 1 20 Bene ergo fecit Deus obstetricibus : et crevit populus, confortatusque est nimis. +Exodus Exo 2 1 21 Et quia timuerunt obstetrices Deum, aedificavit eis domos. +Exodus Exo 2 1 22 Praecepit ergo Pharao omni populo suo, dicens : Quidquid masculini sexus natum fuerit, in flumen projicite : quidquid feminini, reservate. +Exodus Exo 2 2 1 Egressus est post haec vir de domo Levi : et accepit uxorem stirpis suae. +Exodus Exo 2 2 2 Quae concepit, et peperit filium : et videns eum elegantem, abscondit tribus mensibus. +Exodus Exo 2 2 3 Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice : posuitque intus infantulum, et exposuit eum in carecto ripae fluminis, +Exodus Exo 2 2 4 stante procul sorore ejus, et considerante eventum rei. +Exodus Exo 2 2 5 Ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine : et puellae ejus gradiebantur per crepidinem alvei. Quae cum vidisset fiscellam in papyrione, misit unam e famulabus suis : et allatam +Exodus Exo 2 2 6 aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, miserta ejus, ait : De infantibus Hebraeorum est hic. +Exodus Exo 2 2 7 Cui soror pueri : Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi mulierem hebraeam, quae nutrire possit infantulum ? +Exodus Exo 2 2 8 Respondit : Vade. Perrexit puella et vocavit matrem suam. +Exodus Exo 2 2 9 Ad quam locuta filia Pharaonis : Accipe, ait, puerum istum, et nutri mihi : ego dabo tibi mercedem tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum : adultumque tradidit filiae Pharaonis. +Exodus Exo 2 2 10 Quem illa adoptavit in locum filii, vocavitque nomen ejus Moyses, dicens : Quia de aqua tuli eum.\ +Exodus Exo 2 2 11 In diebus illis postquam creverat Moyses, egressus est ad fratres suos : viditque afflictionem eorum, et virum aegyptium percutientem quemdam de Hebraeis fratribus suis. +Exodus Exo 2 2 12 Cumque circumspexisset huc atque illuc, et nullum adesse vidisset, percussum Aegyptium abscondit sabulo. +Exodus Exo 2 2 13 Et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes : dixitque ei qui faciebat injuriam : Quare percutis proximum tuum ? +Exodus Exo 2 2 14 Qui respondit : Quis te constituit principem et judicem super nos ? num occidere me tu vis, sicut heri occidisti Aegyptium ? Timuit Moyses, et ait : Quomodo palam factum est verbum istud ?\ +Exodus Exo 2 2 15 Audivitque Pharao sermonem hunc, et quaerebat occidere Moysen : qui fugiens de conspectu ejus, moratus est in terra Madian, et sedit juxta puteum. +Exodus Exo 2 2 16 Erant autem sacerdoti Madian septem filiae, quae venerunt ad hauriendam aquam : et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui. +Exodus Exo 2 2 17 Supervenere pastores, et ejecerunt eas : surrexitque Moyses, et defensis puellis, adaquavit oves earum. +Exodus Exo 2 2 18 Quae cum revertissent ad Raguel patrem suum, dixit ad eas : Cur velocius venistis solito ? +Exodus Exo 2 2 19 Responderunt : Vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum : insuper et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus. +Exodus Exo 2 2 20 At ille : Ubi est ? inquit : quare dimisistis hominem ? vocate eum ut comedat panem. +Exodus Exo 2 2 21 Juravit ergo Moyses quod habitaret cum eo. Accepitque Sephoram filiam ejus uxorem : +Exodus Exo 2 2 22 quae peperit ei filium, quem vocavit Gersam, dicens : Advena fui in terra aliena. Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezer, dicens : Deus enim patris mei adjutor meus eripuit me de manu Pharaonis.\ +Exodus Exo 2 2 23 Post multum vero tempore mortuus est rex Aegypti : et ingemiscentes filii IsraŽl, propter opera vociferati sunt : ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus. +Exodus Exo 2 2 24 Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est fúderis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob. +Exodus Exo 2 2 25 Et respexit Dominus filios IsraŽl et cognovit eos. +Exodus Exo 2 3 1 Moyses autem pascebat oves Jethro soceri sui sacerdotis Madian : cumque minasset gregem ad interiora deserti, venit ad montem Dei Horeb. +Exodus Exo 2 3 2 Apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi : et videbat quod rubus arderet, et non combureretur. +Exodus Exo 2 3 3 Dixit ergo Moyses : Vadam, et videbo visionem hanc magnam, quare non comburatur rubus. +Exodus Exo 2 3 4 Cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum, vocavit eum de medio rubi, et ait : Moyses, Moyses. Qui respondit : Adsum. +Exodus Exo 2 3 5 At ille : Ne appropies, inquit, huc : solve calceamentum de pedibus tuis : locus enim, in quo stas, terra sancta est. +Exodus Exo 2 3 6 Et ait : Ego sum Deus patris tui, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob. Abscondit Moyses faciem suam : non enim audebat aspicere contra Deum. +Exodus Exo 2 3 7 Cui ait Dominus : Vidi afflictionem populi mei in Aegypto, et clamorem ejus audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus : +Exodus Exo 2 3 8 et sciens dolorem ejus, descendi ut liberem eum de manibus Aegyptiorum, et educam de terra illa in terram bonam, et spatiosam, in terram quae fluit lacte et melle, ad loca Chananaei et Hethaei, et Amorrhaei, et Pherezaei, et Hevaei, et Jebusaei. +Exodus Exo 2 3 9 Clamor ergo filiorum IsraŽl venit ad me : vidique afflictionem eorum, qua ab Aegyptiis opprimuntur. +Exodus Exo 2 3 10 Sed veni, et mittam te ad Pharaonem, ut educas populum meum, filios IsraŽl, de Aegypto.\ +Exodus Exo 2 3 11 Dixitque Moyses ad Deum : Quis sum ego ut vadam ad Pharaonem, et educam filios IsraŽl de Aegypto ? +Exodus Exo 2 3 12 Qui dixit ei : Ego ero tecum : et hoc habebis signum, quod miserim te : cum eduxeris populum meum de Aegypto, immolabis Deo super montem istum. +Exodus Exo 2 3 13 Ait Moyses ad Deum : Ecce ego vadam ad filios IsraŽl, et dicam eis : Deus patrum vestrorum misit me ad vos. Si dixerint mihi : Quod est nomen ejus ? quid dicam eis ? +Exodus Exo 2 3 14 Dixit Deus ad Moysen : Ego sum qui sum. Ait : Sic dices filiis IsraŽl : Qui est, misit me ad vos. +Exodus Exo 2 3 15 Dixitque iterum Deus ad Moysen : Haec dices filiis IsraŽl : Dominus Deus patrum vestrorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, misit me ad vos : hoc nomen mihi est in aeternum, et hoc memoriale meum in generationem et generationem. +Exodus Exo 2 3 16 Vade, et congrega seniores IsraŽl, et dices ad eos : Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, dicens : Visitans visitavi vos : et vidi omnia quae acciderunt vobis in Aegypto. +Exodus Exo 2 3 17 Et dixi ut educam vos de afflictione Aegypti in terram Chananaei, et Hethaei, et Amorrhaei, et Pherezaei, et Hevaei, et Jebusaei, ad terram fluentem lacte et melle. +Exodus Exo 2 3 18 Et audient vocem tuam : ingredierisque tu, et seniores IsraŽl, ad regem Aegypti, et dices ad eum : Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos : ibimus viam trium dierum in solitudinem, ut immolemus Domino Deo nostro. +Exodus Exo 2 3 19 Sed ego scio quod non dimittet vos rex Aegypti ut eatis nisi per manum validam. +Exodus Exo 2 3 20 Extendam enim manum meam, et percutiam Aegyptum in cunctis mirabilibus meis, quae facturus sum in medio eorum : post haec dimittet vos. +Exodus Exo 2 3 21 Daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis : et cum egrediemini, non exibitis vacui : +Exodus Exo 2 3 22 sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita sua, vasa argentea et aurea, ac vestes : ponetisque eas super filios et filias vestras, et spoliabitis Aegyptum. +Exodus Exo 2 4 1 Respondens Moyses ait : Non credent mihi, neque audient vocem meam, sed dicent : Non apparuit tibi Dominus. +Exodus Exo 2 4 2 Dixit ergo ad eum : Quid est quod tenes in manu tua ? Respondit : Virga. +Exodus Exo 2 4 3 Dixitque Dominus : Projice eam in terram. Projecit, et versa est in colubrum, ita ut fugeret Moyses. +Exodus Exo 2 4 4 Dixitque Dominus : Extende manum tuam, et apprehende caudam ejus. Extendit, et tenuit, versaque est in virgam. +Exodus Exo 2 4 5 Ut credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob. +Exodus Exo 2 4 6 Dixitque Dominus rursum : Mitte manum tuam in sinum tuum. Quam cum misisset in sinum, protulit leprosam instar nivis. +Exodus Exo 2 4 7 Retrahe, ait, manum tuam in sinum tuum. Retraxit, et protulit iterum, et erat similis carni reliquae. +Exodus Exo 2 4 8 Si non crediderint, inquit, tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent verbo signi sequentis. +Exodus Exo 2 4 9 Quod si nec duobus quidem his signis crediderint, neque audierint vocem tuam : sume aquam fluminis, et effunde eam super aridam, et quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem.\ +Exodus Exo 2 4 10 Ait Moyses : Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius : et ex quo locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris linguae sum. +Exodus Exo 2 4 11 Dixit Dominus ad eum : Quis fecit os hominis ? aut quis fabricatus est mutum et surdum, videntem et caecum ? nonne ego ? +Exodus Exo 2 4 12 Perge, igitur, et ego ero in ore tuo : doceboque te quid loquaris. +Exodus Exo 2 4 13 At ille : Obsecro, inquit, Domine, mitte quem missurus es. +Exodus Exo 2 4 14 Iratus Dominus in Moysen, ait : Aaron frater tuus Levites, scio quod eloquens sit : ecce ipse egreditur in occursum tuum, vidensque te laetabitur corde. +Exodus Exo 2 4 15 Loquere ad eum, et pone verba mea in ore ejus : et ego ero in ore tuo, et in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis. +Exodus Exo 2 4 16 Ipse loquetur pro te ad populum, et erit os tuum : tu autem eris ei in his quae ad Deum pertinent. +Exodus Exo 2 4 17 Virgam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus es signa. +Exodus Exo 2 4 18 Abiit Moyses, et reversus est ad Jethro socerum suum, dixitque ei : Vadam et revertar ad fratres meos in Aegyptum, ut videam si adhuc vivant. Cui ait Jethro : Vade in pace.\ +Exodus Exo 2 4 19 Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian : Vade, et revertere in Aegyptum, mortui sunt enim omnes qui quaerebant animam tuam. +Exodus Exo 2 4 20 Tulit ergo Moyses uxorem suam, et filios suos, et imposuit eos super asinum : reversusque est in Aegyptum, portans virgam Dei in manu sua. +Exodus Exo 2 4 21 Dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum : Vide ut omnia ostenta quae posui in manu tua, facias coram Pharaone : ego indurabo cor ejus, et non dimittet populum. +Exodus Exo 2 4 22 Dicesque ad eum : Haec dicit Dominus : Filius meus primogenitus IsraŽl. +Exodus Exo 2 4 23 Dixi tibi : Dimitte filium meum ut serviat mihi ; et noluisti dimittere eum : ecce ego interficiam filium tuum primogenitum. +Exodus Exo 2 4 24 Cumque esset in itinere, in diversorio occurrit ei Dominus, et volebat occidere eum. +Exodus Exo 2 4 25 Tulit idcirco Sephora acutissimam petram, et circumcidit praeputium filii sui, tetigitque pedes ejus, et ait : Sponsus sanguinum tu mihi es. +Exodus Exo 2 4 26 Et dimisit eum postquam dixerat : Sponsus sanguinum ob circumcisionem. +Exodus Exo 2 4 27 Dixit autem Dominus ad Aaron : Vade in occursum Moysi in desertum. Qui perrexit obviam ei in montem Dei, et osculatus est eum. +Exodus Exo 2 4 28 Narravitque Moyses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum, et signa quae mandaverat. +Exodus Exo 2 4 29 Veneruntque simul, et congregaverunt cunctos seniores filiorum IsraŽl. +Exodus Exo 2 4 30 Locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Moysen : et fecit signa coram populo, +Exodus Exo 2 4 31 et credidit populus. Audieruntque quod visitasset Dominus filios IsraŽl, et respexisset afflictionem illorum : et proni adoraverunt. +Exodus Exo 2 5 1 Post haec ingressi sunt Moyses et Aaron, et dixerunt Pharaoni : Haec dicit Dominus Deus IsraŽl : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto. +Exodus Exo 2 5 2 At ille respondit : Quis est Dominus, ut audiam vocem ejus, et dimittam IsraŽl ? nescio Dominum, et IsraŽl non dimittam. +Exodus Exo 2 5 3 Dixeruntque : Deus Hebraeorum vocavit nos, ut eamus viam trium dierum in solitudinem, et sacrificemus Domino Deo nostro : ne forte accidat nobis pestis aut gladius. +Exodus Exo 2 5 4 Ait ad eos rex Aegypti : Quare Moyses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ? ite ad onera vestra.\ +Exodus Exo 2 5 5 Dixitque Pharao : Multus est populus terrae : videtis quod turba succreverit : quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus ? +Exodus Exo 2 5 6 Praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi, dicens : +Exodus Exo 2 5 7 Nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres, sicut prius : sed ipsi vadant, et colligant stipulas. +Exodus Exo 2 5 8 Et mensuram laterum, quam prius faciebant, imponetis super eos, nec minuetis quidquam : vacant enim, et idcirco vociferantur, dicentes : Eamus, et sacrificemus Deo nostro. +Exodus Exo 2 5 9 Opprimantur operibus, et expleant ea : ut non acquiescant verbis mendacibus. +Exodus Exo 2 5 10 Igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum, dixerunt : Sic dicit Pharao : Non do vobis paleas : +Exodus Exo 2 5 11 ite, et colligite sicubi invenire poteritis, nec minuetur quidquam de opere vestro. +Exodus Exo 2 5 12 Dispersusque est populus per omnem terram Aegypti ad colligendas paleas. +Exodus Exo 2 5 13 Praefecti quoque operum instabant, dicentes : Complete opus vestrum quotidie, ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleae. +Exodus Exo 2 5 14 Flagellatique sunt qui praeerant operibus filiorum IsraŽl, ab exactoribus Pharaonis, dicentibus : Quare non impletis mensuram laterum sicut prius, nec heri, nec hodie ? +Exodus Exo 2 5 15 Veneruntque praepositi filiorum IsraŽl, et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes : Cur ita agis contra servos tuos ? +Exodus Exo 2 5 16 paleae non dantur nobis, et lateres similiter imperantur : en famuli tui flagellis caedimur, et injuste agitur contra populum tuum. +Exodus Exo 2 5 17 Qui ait : Vacatis otio, et idcirco dicitis : Eamus, et sacrificemus Domino. +Exodus Exo 2 5 18 Ite ergo, et operamini : paleae non dabuntur vobis, et reddetis consuetum numerum laterum. +Exodus Exo 2 5 19 Videbantque se praepositi filiorum IsraŽl in malo, eo quod diceretur eis : Non minuetur quidquam de lateribus per singulos dies. +Exodus Exo 2 5 20 Occurreruntque Moysi et Aaron, qui stabant ex adverso, egredientibus a Pharaone : +Exodus Exo 2 5 21 et dixerunt ad eos : Videat Dominus et judicet, quoniam fútere fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et praebuistis ei gladium, ut occideret nos. +Exodus Exo 2 5 22 Reversusque est Moyses ad Dominum, et ait : Domine, cur afflixisti populum istum ? quare misisti me ? +Exodus Exo 2 5 23 ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer in nomine tuo, afflixit populum tuum : et non liberasti eos. +Exodus Exo 2 6 1 Dixitque Dominus ad Moysen : Nunc videbis quae facturus sim Pharaoni : per manum enim fortem dimittet eos, et in manu robusta ejiciet illos de terra sua. +Exodus Exo 2 6 2 Locutusque est Dominus ad Moysen dicens : Ego Dominus +Exodus Exo 2 6 3 qui apparui Abraham, Isaac et Jacob in Deo omnipotente : et nomen meum Adonai non indicavi eis. +Exodus Exo 2 6 4 Pepigique fúdus cum eis, ut darem eis terram Chanaan, terram peregrinationis eorum, in qua fuerunt advenae. +Exodus Exo 2 6 5 Ego audivi gemitum filiorum IsraŽl, quo Aegyptii oppresserunt eos : et recordatus sum pacti mei. +Exodus Exo 2 6 6 Ideo dic filiis IsraŽl : Ego Dominus qui educam vos de ergastulo Aegyptiorum, et eruam de servitute, ac redimam in brachio excelso et judiciis magnis. +Exodus Exo 2 6 7 Et assumam vos mihi in populum, et ero vester Deus : et scietis quod ego sum Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum, +Exodus Exo 2 6 8 et induxerim in terram, super quam levavi manum meam ut darem eam Abraham, Isaac et Jacob : daboque illam vobis possidendam. Ego Dominus.\ +Exodus Exo 2 6 9 Narravit ergo Moyses omnia filiis IsraŽl : qui non acquieverunt ei propter angustiam spiritus, et opus durissimum. +Exodus Exo 2 6 10 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 6 11 Ingredere, et loquere ad Pharaonem regem Aegypti, ut dimittat filios IsraŽl de terra sua. +Exodus Exo 2 6 12 Respondit Moyses coram Domino : Ecce filii IsraŽl non audiunt me : et quomodo audiet Pharao, praesertim cum incircumcisus sim labiis ? +Exodus Exo 2 6 13 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, et dedit mandatum ad filios IsraŽl, et ad Pharaonem regem Aegypti ut educerent filios IsraŽl de terra Aegypti.\ +Exodus Exo 2 6 14 Isti sunt principes domorum per familias suas. Filii Ruben primogeniti IsraŽlis : Henoch et Phallu, Hesron et Charmi : +Exodus Exo 2 6 15 hae cognationes Ruben. Filii Simeon : Jamuel, et Jamin, et Ahod, et Jachin, et Soar, et Saul filius Chananitidis : hae progenies Simeon. +Exodus Exo 2 6 16 Et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas : Gerson, et Caath, et Merari. Anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem. +Exodus Exo 2 6 17 Filii Gerson : Lobni et Semei, per cognationes suas. +Exodus Exo 2 6 18 Filii Caath : Amram, et Isaar, et Hebron, et Oziel ; anni quoque vitae Caath, centum triginta tres. +Exodus Exo 2 6 19 Filii Merari : Moholi et Musi : hae cognationes Levi per familias suas. +Exodus Exo 2 6 20 Accepit autem Amram uxorem Jochabed patruelem suam : quae peperit ei Aaron et Moysen. Fueruntque anni vitae Amram, centum triginta septem. +Exodus Exo 2 6 21 Filii quoque Isaar : Core, et Nepheg, et Zechri. +Exodus Exo 2 6 22 Filii quoque Oziel : MisaŽl, et Elisaphan, et Sethri. +Exodus Exo 2 6 23 Accepit autem Aaron uxorem Elisabeth filiam Aminadab, sororem Nahason, quae peperit ei Nadab, et Abiu, et Eleazar, et Ithamar. +Exodus Exo 2 6 24 Filii quoque Core : Aser, et Elcana, et Abiasaph : hae sunt cognationes Coritarum. +Exodus Exo 2 6 25 At vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutiel : quae peperit ei Phinees. Hi sunt principes familiarum Leviticarum per cognationes suas. +Exodus Exo 2 6 26 Iste est Aaron et Moyses, quibus praecepit Dominus ut educerent filios IsraŽl de terra Aegypti per turmas suas. +Exodus Exo 2 6 27 Hi sunt, qui loquuntur ad Pharaonem regem Aegypti, ut educant filios IsraŽl de Aegypto : iste est Moyses et Aaron, +Exodus Exo 2 6 28 in die qua locutus est Dominus ad Moysen, in terra Aegypti.\ +Exodus Exo 2 6 29 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : Ego Dominus : loquere ad Pharaonem regem Aegypti, omnia quae ego loquor tibi. +Exodus Exo 2 6 30 Et ait Moyses coram Domino : En incircumcisus labiis sum, quomodo audiet me Pharao ? +Exodus Exo 2 7 1 Dixitque Dominus ad Moysen : Ecce constitui te Deum Pharaonis : et Aaron frater tuus erit propheta tuus. +Exodus Exo 2 7 2 Tu loqueris ei omnia quae mando tibi : et ille loquetur ad Pharaonem, ut dimittat filios IsraŽl de terra sua. +Exodus Exo 2 7 3 Sed ego indurabo cor ejus, et multiplicabo signa et ostenta mea in terra Aegypti, +Exodus Exo 2 7 4 et non audiet vos : immittamque manum meam super Aegyptum, et educam exercitum et populum meum filios IsraŽl de terra Aegypti per judicia maxima. +Exodus Exo 2 7 5 Et scient Aegyptii quia ego sum Dominus qui extenderim manum meam super Aegyptum, et eduxerim filios IsraŽl de medio eorum. +Exodus Exo 2 7 6 Fecit itaque Moyses et Aaron sicut praeceperat Dominus : ita egerunt. +Exodus Exo 2 7 7 Erat autem Moyses octoginta annorum, et Aaron octoginta trium, quando locuti sunt ad Pharaonem.\ +Exodus Exo 2 7 8 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : +Exodus Exo 2 7 9 Cum dixerit vobis Pharao, Ostendite signa : dices ad Aaron : Tolle virgam tuam, et projice eam coram Pharaone, ac vertetur in colubrum. +Exodus Exo 2 7 10 Ingressi itaque Moyses et Aaron ad Pharaonem, fecerunt sicut praeceperat Dominus : tulitque Aaron virgam coram Pharaone et servis ejus, quae versa est in colubrum. +Exodus Exo 2 7 11 Vocavit autem Pharao sapientes et maleficos : et fecerunt etiam ipsi per incantationes aegyptiacas et arcana quaedam similiter. +Exodus Exo 2 7 12 Projeceruntque singuli virgas suas, quae versae sunt in dracones : sed devoravit virga Aaron virgas eorum. +Exodus Exo 2 7 13 Induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut praeceperat Dominus.\ +Exodus Exo 2 7 14 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingravatum est cor Pharaonis : non vult dimittere populum. +Exodus Exo 2 7 15 Vade ad eum mane, ecce egredietur ad aquas : et stabis in occursum ejus super ripam fluminis : et virgam quae conversa est in draconem, tolles in manu tua. +Exodus Exo 2 7 16 Dicesque ad eum : Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te, dicens : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto : et usque ad praesens audire noluisti. +Exodus Exo 2 7 17 Haec igitur dicit Dominus : In hoc scies quod sim Dominus : ecce percutiam virga, quae in manu mea est, aquam fluminis, et vertetur in sanguinem. +Exodus Exo 2 7 18 Pisces quoque, qui sunt in fluvio, morientur, et computrescent aquae, et affligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis. +Exodus Exo 2 7 19 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Tolle virgam tuam, et extende manum tuam super aquas Aegypti, et super fluvios eorum, et rivos ac paludes, et omnes lacus aquarum, ut vertantur in sanguinem : et sit cruor in omni terra Aegypti, tam in ligneis vasis quam in saxeis. +Exodus Exo 2 7 20 Feceruntque Moyses et Aaron sicut praeceperat Dominus : et elevans virgam percussit aquam fluminis coram Pharaone et servis ejus : quae versa est in sanguinem. +Exodus Exo 2 7 21 Et pisces, qui erant in flumine, mortui sunt : computruitque fluvius, et non poterant Aegyptii bibere aquam fluminis, et fuit sanguis in tota terra Aegypti. +Exodus Exo 2 7 22 Feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis : et induratum est cor Pharaonis, nec audivit eos, sicut praeceperat Dominus. +Exodus Exo 2 7 23 Avertitque se, et ingressus est domum suam, nec apposuit cor etiam hac vice. +Exodus Exo 2 7 24 Foderunt autem omnes Aegyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent : non enim poterant bibere de aqua fluminis. +Exodus Exo 2 7 25 Impletique sunt septem dies, postquam percussit Dominus fluvium. +Exodus Exo 2 8 1 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum : Haec dicit Dominus : Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi : +Exodus Exo 2 8 2 sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis, +Exodus Exo 2 8 3 et ebulliet fluvius ranas : quae ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum : +Exodus Exo 2 8 4 et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ranae. +Exodus Exo 2 8 5 Dixitque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram Aegypti. +Exodus Exo 2 8 6 Et extendit Aaron manum super aquas Aegypti, et ascenderunt ranae, operueruntque terram Aegypti. +Exodus Exo 2 8 7 Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram Aegypti. +Exodus Exo 2 8 8 Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino. +Exodus Exo 2 8 9 Dixitque Moyses ad Pharaonem : Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ranae a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remaneant. +Exodus Exo 2 8 10 Qui respondit : Cras. At ille : Juxta, inquit, verbum tuum faciam : ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster. +Exodus Exo 2 8 11 Et recedent ranae a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remanebunt. +Exodus Exo 2 8 12 Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone : et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni. +Exodus Exo 2 8 13 Fecitque Dominus juxta verbum Moysi : et mortuae sunt ranae de domibus, et de villis, et de agris. +Exodus Exo 2 8 14 Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra. +Exodus Exo 2 8 15 Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut praeceperat Dominus.\ +Exodus Exo 2 8 16 Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere ad Aaron : Extende virgam tuam, et percute pulverem terrae : et sint sciniphes in universa terra Aegypti. +Exodus Exo 2 8 17 Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens : percussitque pulverem terrae, et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis : omnis pulvis terrae versus est in sciniphes per totam terram Aegypti. +Exodus Exo 2 8 18 Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt : erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis. +Exodus Exo 2 8 19 Et dixerunt malefici ad Pharaonem : Digitus Dei est hic ; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut praeceperat Dominus.\ +Exodus Exo 2 8 20 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Consurge diluculo, et sta coram Pharaone : egredietur enim ad aquas : et dices ad eum : Haec dicit Dominus : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi. +Exodus Exo 2 8 21 Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum : et implebuntur domus Aegyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint. +Exodus Exo 2 8 22 Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscae : et scias quoniam ego Dominus in medio terrae. +Exodus Exo 2 8 23 Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum : cras erit signum istud. +Exodus Exo 2 8 24 Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram Aegypti : corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis. +Exodus Exo 2 8 25 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis : Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac. +Exodus Exo 2 8 26 Et ait Moyses : Non potest ita fieri : abominationes enim Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro : quod si mactaverimus ea quae colunt Aegyptii coram eis, lapidibus nos obruent. +Exodus Exo 2 8 27 Viam trium dierum pergemus in solitudinem : et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut praecepit nobis. +Exodus Exo 2 8 28 Dixitque Pharao : Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto : verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me. +Exodus Exo 2 8 29 At ait Moyses : Egressus a te, orabo Dominum : et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras : verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino. +Exodus Exo 2 8 30 Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum. +Exodus Exo 2 8 31 Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus : non superfuit ne una quidem. +Exodus Exo 2 8 32 Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum. +Exodus Exo 2 9 1 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et loquere ad eum : Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi. +Exodus Exo 2 9 2 Quod si adhuc renuis, et retines eos, +Exodus Exo 2 9 3 ecce manus mea erit super agros tuos, et super equos, et asinos, et camelos, et boves, et oves, pestis valde gravis. +Exodus Exo 2 9 4 Et faciet Dominus mirabile inter possessiones IsraŽl et possessiones Aegyptiorum, ut nihil omnino pereat ex eis quae pertinent ad filios IsraŽl. +Exodus Exo 2 9 5 Constituitque Dominus tempus, dicens : Cras faciet Dominus verbum istud in terra. +Exodus Exo 2 9 6 Fecit ergo Dominus verbum hoc altera die : mortuaque sunt omnia animantia Aegyptiorum ; de animalibus vero filiorum IsraŽl, nihil omnino periit. +Exodus Exo 2 9 7 Et misit Pharao ad videndum : nec erat quidquam mortuum de his quae possidebat IsraŽl. Ingravatumque est cor Pharaonis, et non dimisit populum.\ +Exodus Exo 2 9 8 Et dixit Dominus ad Moysen et Aaron : Tollite plenas manus cineris de camino, et spargat illum Moyses in caelum coram Pharaone. +Exodus Exo 2 9 9 Sitque pulvis super omnem terram Aegypti : erunt enim in hominibus et jumentis ulcera, et vesicae turgentes in universa terra Aegypti. +Exodus Exo 2 9 10 Tuleruntque cinerem de camino, et steterunt coram Pharaone, et sparsit illum Moyses in caelum : factaque sunt ulcera vesicarum turgentium in hominibus et jumentis : +Exodus Exo 2 9 11 nec poterant malefici stare coram Moyse propter ulcera quae in illis erant, et in omni terra Aegypti. +Exodus Exo 2 9 12 Induravitque Dominus cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut locutus est Dominus ad Moysen.\ +Exodus Exo 2 9 13 Dixitque Dominus ad Moysen : Mane consurge, et sta coram Pharaone, et dices ad eum : Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi. +Exodus Exo 2 9 14 Quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum, et super servos tuos, et super populum tuum : ut scias quod non sit similis mei in omni terra. +Exodus Exo 2 9 15 Nunc enim extendens manum percutiam te, et populum tuum peste, peribisque de terra. +Exodus Exo 2 9 16 Idcirco autem posui te, ut ostendam in te fortitudinem meam, et narretur nomen meum in omni terra. +Exodus Exo 2 9 17 Adhuc retines populum meum, et non vis dimittere eum ? +Exodus Exo 2 9 18 En pluam cras hac ipsa hora grandinem multam nimis, qualis non fuit in Aegypto a die qua fundata est, usque in praesens tempus. +Exodus Exo 2 9 19 Mitte ergo jam nunc, et congrega jumenta tua, et omnia quae habes in agro : homines enim, et jumenta, et universa quae inventa fuerint foris, nec congregata de agris, cecideritque super ea grando, morientur. +Exodus Exo 2 9 20 Qui timuit verbum Domini de servis Pharaonis, facit confugere servos suos et jumenta in domos : +Exodus Exo 2 9 21 qui autem neglexit sermonem Domini, dimisit servos suos et jumenta in agris. +Exodus Exo 2 9 22 Et dixit Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in caelum, ut fiat grando in universa terra Aegypti super homines, et super jumenta, et super omnem herbam agri in terra Aegypti. +Exodus Exo 2 9 23 Extenditque Moyses virgam in caelum, et Dominus dedit tonitrua, et grandinem, ac discurrentia fulgura super terram : pluitque Dominus grandinem super terram Aegypti. +Exodus Exo 2 9 24 Et grando et ignis mista pariter ferebantur : tantaeque fuit magnitudinis, quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa condita est. +Exodus Exo 2 9 25 Et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum : cunctamque herbam agri percussit grando, et omne lignum regionis confregit. +Exodus Exo 2 9 26 Tantum in terra Gessen, ubi erant filii IsraŽl, grando non cecidit. +Exodus Exo 2 9 27 Misitque Pharao, et vocavit Moysen et Aaron, dicens ad eos : Peccavi etiam nunc : Dominus justus ; ego et populus meus, impii. +Exodus Exo 2 9 28 Orate Dominum ut desinant tonitrua Dei, et grando : ut dimittam vos, et nequaquam hic ultra maneatis. +Exodus Exo 2 9 29 Ait Moyses : Cum egressus fuero de urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessabunt tonitrua, et grando non erit, ut scias quia Domini est terra : +Exodus Exo 2 9 30 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum. +Exodus Exo 2 9 31 Linum ergo et hordeum laesum est, eo quod hordeum esset virens, et linum jam folliculos germinaret : +Exodus Exo 2 9 32 triticum autem et far non sunt laesa, quia serotina erant. +Exodus Exo 2 9 33 Egressusque Moyses a Pharaone ex urbe, tetendit manus ad Dominum : et cessaverunt tonitrua et grando, nec ultra stillavit pluvia super terram. +Exodus Exo 2 9 34 Videns autem Pharao quod cessasset pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum : +Exodus Exo 2 9 35 et ingravatum est cor ejus, et servorum illius, et induratum nimis : nec dimisit filios IsraŽl, sicut praeceperat Dominus per manum Moysi. +Exodus Exo 2 10 1 Et dixit Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem : ego enim induravi cor ejus, et servorum illius, ut faciam signa mea haec in eo : +Exodus Exo 2 10 2 et narres in auribus filii tui, et nepotum tuorum, quoties contriverim Aegyptios, et signa mea fecerim in eis : et sciatis quia ego Dominus. +Exodus Exo 2 10 3 Introierunt ergo Moyses et Aaron ad Pharaonem, et dixerunt ei : Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum : Usquequo non vis subjici mihi ? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi. +Exodus Exo 2 10 4 Sin autem resistis, et non vis dimittere eum : ecce ego inducam cras locustam in fines tuos : +Exodus Exo 2 10 5 quae operiat superficiem terrae, ne quidquam ejus appareat, sed comedatur quod residuum fuerit grandini : corrodet enim omnia ligna quae germinant in agris. +Exodus Exo 2 10 6 Et implebunt domos tuas, et servorum tuorum, et omnium Aegyptiorum, quantam non viderunt patres tui, et avi, ex quo orti sunt super terram, usque in praesentem diem. Avertitque se, et egressus est a Pharaone. +Exodus Exo 2 10 7 Dixerunt autem servi Pharaonis ad eum : Usquequo patiemur hoc scandalum ? dimitte homines, ut sacrificent Domino Deo suo ; nonne vides quod perierit Aegyptus ? +Exodus Exo 2 10 8 Revocaveruntque Moysen et Aaron ad Pharaonem : qui dixit eis : Ite, sacrificate Domino Deo vestro : quinam sunt qui ituri sunt ? +Exodus Exo 2 10 9 Ait Moyses : Cum parvulis nostris, et senioribus pergemus, cum filiis et filiabus, cum ovibus et armentis : est enim solemnitas Domini Dei nostri. +Exodus Exo 2 10 10 Et respondit Pharao : Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego dimittam vos, et parvulos vestros, cui dubium est quod pessime cogitetis ? +Exodus Exo 2 10 11 non fiet ita, sed ite tantum viri, et sacrificate Domino : hoc enim et ipsi petistis. Statimque ejecti sunt de conspectu Pharaonis. +Exodus Exo 2 10 12 Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super terram Aegypti ad locustam, ut ascendat super eam, et devoret omnem herbam quae residua fuerit grandini. +Exodus Exo 2 10 13 Et extendit Moyses virgam super terram Aegypti : et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et nocte : et mane facto, ventus urens levavit locustas. +Exodus Exo 2 10 14 Quae ascenderunt super universam terram Aegypti : et sederunt in cunctis finibus Aegyptiorum innumerabiles, quales ante illud tempus non fuerant, nec postea futurae sunt. +Exodus Exo 2 10 15 Operueruntque universam superficiem terrae, vastantes omnia. Devorata est igitur herba terrae, et quidquid pomorum in arboribus fuit, quae grando dimiserat : nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae, in cuncta Aegypto. +Exodus Exo 2 10 16 Quam ob rem festinus Pharao vocavit Moysen et Aaron, et dixit eis : Peccavi in Dominum Deum vestrum, et in vos. +Exodus Exo 2 10 17 Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice, et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat a me mortem istam. +Exodus Exo 2 10 18 Egressusque Moyses de conspectu Pharaonis, oravit Dominum. +Exodus Exo 2 10 19 Qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum, et arreptam locustam projecit in mare Rubrum : non remansit ne una quidem in cunctis finibus Aegypti. +Exodus Exo 2 10 20 Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios IsraŽl.\ +Exodus Exo 2 10 21 Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in caelum : et sint tenebrae super terram Aegypti tam densae, ut palpari queant. +Exodus Exo 2 10 22 Extenditque Moyses manum in caelum : et factae sunt tenebrae horribiles in universa terra Aegypti tribus diebus. +Exodus Exo 2 10 23 Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in quo erat : ubicumque autem habitabant filii IsraŽl, lux erat. +Exodus Exo 2 10 24 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Ite, sacrificate Domino : oves tantum vestrae et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum. +Exodus Exo 2 10 25 Ait Moyses : Hostias quoque et holocausta dabis nobis, quae offeramus Domino Deo nostro. +Exodus Exo 2 10 26 Cuncti greges pergent nobiscum ; non remanebit ex eis ungula : quae necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri : praesertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus. +Exodus Exo 2 10 27 Induravit autem Dominus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos. +Exodus Exo 2 10 28 Dixitque Pharao ad Moysen : Recede a me, et cave ne ultra videas faciem meam : quocumque die apparueris mihi, morieris. +Exodus Exo 2 10 29 Respondit Moyses : Ita fiet ut locutus es : non videbo ultra faciem tuam. +Exodus Exo 2 11 1 Et dixit Dominus ad Moysen : Adhuc una plaga tangam Pharaonem et Aegyptum, et post haec dimittet vos, et exire compellet. +Exodus Exo 2 11 2 Dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo, et mulier a vicina sua, vasa argentea et aurea. +Exodus Exo 2 11 3 Dabit autem Dominus gratiam populo suo coram Aegyptiis. Fuitque Moyses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharaonis et omni populo. +Exodus Exo 2 11 4 Et ait : Haec dicit Dominus : Media nocte egrediar in Aegyptum : +Exodus Exo 2 11 5 et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum, a primogenito Pharaonis, qui sedet in solio ejus, usque ad primogenitum ancillae quae est ad molam, et omnia primogenita jumentorum. +Exodus Exo 2 11 6 Eritque clamor magnus in universa terra Aegypti, qualis nec ante fuit, nec postea futurus est. +Exodus Exo 2 11 7 Apud omnes autem filios IsraŽl non mutiet canis ab homine usque ad pecus : ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et IsraŽl. +Exodus Exo 2 11 8 Descendentque omnes servi tui isti ad me, et adorabunt me, dicentes : Egredere tu, et omnis populus qui subjectus est tibi : post haec egrediemur. +Exodus Exo 2 11 9 Et exivit a Pharaone iratus nimis. Dixit autem Dominus ad Moysen : Non audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti. +Exodus Exo 2 11 10 Moyses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta, quae scripta sunt, coram Pharaone. Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios IsraŽl de terra sua. +Exodus Exo 2 12 1 Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in terra Aegypti : +Exodus Exo 2 12 2 Mensis iste, vobis principium mensium : primus erit in mensibus anni. +Exodus Exo 2 12 3 Loquimini ad universum cútum filiorum IsraŽl, et dicite eis : Decima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per familias et domos suas. +Exodus Exo 2 12 4 Sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet vicinum suum qui junctus est domui suae, juxta numerum animarum quae sufficere possunt ad esum agni. +Exodus Exo 2 12 5 Erit autem agnus absque macula, masculus, anniculus : juxta quem ritum tolletis et haedum. +Exodus Exo 2 12 6 Et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis hujus : immolabitque eum universa multitudo filiorum IsraŽl ad vesperam. +Exodus Exo 2 12 7 Et sument de sanguine ejus, ac ponent super utrumque postem, et in superliminaribus domorum, in quibus comedent illum. +Exodus Exo 2 12 8 Et edent carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lactucis agrestibus. +Exodus Exo 2 12 9 Non comedetis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni : caput cum pedibus ejus et intestinis vorabitis. +Exodus Exo 2 12 10 Nec remanebit quidquam ex eo usque mane ; si quid residuum fuerit, igne comburetis. +Exodus Exo 2 12 11 Sic autem comedetis illum : renes vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter : est enim Phase (id est, transitus) Domini.\ +Exodus Exo 2 12 12 Et transibo per terram Aegypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus : et in cunctis diis Aegypti faciam judicia. Ego Dominus. +Exodus Exo 2 12 13 Erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis : et videbo sanguinem, et transibo vos : nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Aegypti. +Exodus Exo 2 12 14 Habebitis autem hunc diem in monumentum : et celebrabitis eam solemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno. +Exodus Exo 2 12 15 Septem diebus azyma comedetis : in die primo non erit fermentum in domibus vestris : quicumque comederit fermentatum, peribit anima illa de IsraŽl, a primo die usque ad diem septimum. +Exodus Exo 2 12 16 Dies prima erit sancta atque solemnis, et dies septima eadem festivitate venerabilis : nihil operis facietis in eis, exceptis his, quae ad vescendum pertinent. +Exodus Exo 2 12 17 Et observabitis azyma : in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Aegypti, et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo. +Exodus Exo 2 12 18 Primo mense, quartadecima die mensis ad vesperam, comedetis azyma usque ad diem vigesimam primam ejusdem mensis ad vesperam. +Exodus Exo 2 12 19 Septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris : qui comederit fermentatum, peribit anima ejus de cútu IsraŽl, tam de advenis quam de indigenis terrae. +Exodus Exo 2 12 20 Omne fermentatum non comedetis : in cunctis habitaculis vestris edetis azyma. +Exodus Exo 2 12 21 Vocavit autem Moyses omnes seniores filiorum IsraŽl, et dixit ad eos : Ite tollentes animal per familias vestras, et immolate Phase. +Exodus Exo 2 12 22 Fasciculumque hyssopi tingite in sanguine qui est in limine, et aspergite ex eo superliminare, et utrumque postem : nullus vestrum egrediatur ostium domus suae usque mane. +Exodus Exo 2 12 23 Transibit enim Dominus percutiens Aegyptios : cumque viderit sanguinem in superliminari, et in utroque poste, transcendet ostium domus, et non sinet percussorem ingredi domos vestras et laedere. +Exodus Exo 2 12 24 Custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum. +Exodus Exo 2 12 25 Cumque introieritis terram, quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est, observabitis caeremonias istas. +Exodus Exo 2 12 26 Et cum dixerint vobis filii vestri : Quae est ista religio ? +Exodus Exo 2 12 27 Dicetis eis : Victima transitus Domini est, quando transivit super domos filiorum IsraŽl in Aegypto, percutiens Aegyptios, et domos nostras liberans. Incurvatusque populus adoravit. +Exodus Exo 2 12 28 Et egressi filii IsraŽl fecerunt sicut praeceperat Dominus Moysi et Aaron.\ +Exodus Exo 2 12 29 Factum est autem in noctis medio, percussit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti, a primogenito Pharaonis, qui in solio ejus sedebat, usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere, et omne primogenitum jumentorum. +Exodus Exo 2 12 30 Surrexitque Pharao nocte, et omnes servi ejus, cunctaque Aegyptus : et ortus est clamor magnus in Aegypto : neque enim erat domus in qua non jaceret mortuus.\ +Exodus Exo 2 12 31 Vocatisque Pharao Moyse et Aaron nocte, ait : Surgite et egredimini a populo meo, vos et filii IsraŽl : ite, immolate Domino sicut dicitis. +Exodus Exo 2 12 32 Oves vestras et armenta assumite ut petieratis, et abeuntes benedicite mihi. +Exodus Exo 2 12 33 Urgebantque Aegyptii populum de terra exire velociter, dicentes : Omnes moriemur. +Exodus Exo 2 12 34 Tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur : et ligans in palliis, posuit super humeros suos. +Exodus Exo 2 12 35 Feceruntque filii IsraŽl sicut praeceperat Moyses : et petierunt ab Aegyptiis vasa argentea et aurea, vestemque plurimam. +Exodus Exo 2 12 36 Dominus autem dedit gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent eis : et spoliaverunt Aegyptios.\ +Exodus Exo 2 12 37 Profectique sunt filii IsraŽl de Ramesse in Socoth, sexcenta fere millia peditum virorum, absque parvulis. +Exodus Exo 2 12 38 Sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis, oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis. +Exodus Exo 2 12 39 Coxeruntque farinam, quam dudum de Aegypto conspersam tulerant : et fecerunt subcinericios panes azymos : neque enim poterant fermentari, cogentibus exire Aegyptiis, et nullam facere sinentibus moram : nec pulmenti quidquam occurrerat praeparare. +Exodus Exo 2 12 40 Habitatio autem filiorum IsraŽl qua manserunt in Aegypto, fuit quadringentorum triginta annorum. +Exodus Exo 2 12 41 Quibus expletis, eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 12 42 Nox ista est observabilis Domini, quando eduxit eos de terra Aegypti : hanc observare debent omnes filii IsraŽl in generationibus suis.\ +Exodus Exo 2 12 43 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Haec est religio Phase : omnis alienigena non comedet ex eo. +Exodus Exo 2 12 44 Omnis autem servus emptitius circumcidetur, et sic comedet. +Exodus Exo 2 12 45 Advena et mercenarius non edent ex eo. +Exodus Exo 2 12 46 In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus ejus foras, nec os illius confringetis. +Exodus Exo 2 12 47 Omnis cútus filiorum IsraŽl faciet illud. +Exodus Exo 2 12 48 Quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam, et facere Phase Domini, circumcidetur prius omne masculinum ejus, et tunc rite celebrabit : eritque sicut indigena terrae : si quis autem circumcisus non fuerit, non vescetur ex eo. +Exodus Exo 2 12 49 Eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos. +Exodus Exo 2 12 50 Feceruntque omnes filii IsraŽl sicut praeceperat Dominus Moysi et Aaron. +Exodus Exo 2 12 51 Et eadem die eduxit Dominus filios IsraŽl de terra Aegypti per turmas suas. +Exodus Exo 2 13 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 13 2 Sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis IsraŽl, tam de hominibus quam de jumentis : mea sunt enim omnia. +Exodus Exo 2 13 3 Et ait Moyses ad populum : Mementote diei hujus in qua egressi estis de Aegypto et de domo servitutis, quoniam in manu forti eduxit vos Dominus de loco isto : ut non comedatis fermentatum panem. +Exodus Exo 2 13 4 Hodie egredimini mense novarum frugum. +Exodus Exo 2 13 5 Cumque introduxerit te Dominus in terram Chananaei, et Hethaei, et Amorrhaei, et Hevaei, et Jebusaei, quam juravit patribus tuis ut daret tibi, terram fluentem lacte et melle, celebrabis hunc morem sacrorum mense isto. +Exodus Exo 2 13 6 Septem diebus vesceris azymis : et in die septimo erit solemnitas Domini. +Exodus Exo 2 13 7 Azyma comedetis septem diebus : non apparebit apud te aliquid fermentatum, nec in cunctis finibus tuis. +Exodus Exo 2 13 8 Narrabisque filio tuo in die illo, dicens : Hoc est quod fecit mihi Dominus quando egressus sum de Aegypto. +Exodus Exo 2 13 9 Et erit quasi signum in manu tua, et quasi monimentum ante oculos tuos : et ut lex Domini semper sit in ore tuo, in manu enim forti eduxit te Dominus de Aegypto. +Exodus Exo 2 13 10 Custodies hujuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies. +Exodus Exo 2 13 11 Cumque introduxerit te Dominus in terram Chananaei, sicut juravit tibi et patribus tuis, et dederit tibi eam : +Exodus Exo 2 13 12 separabis omne quod aperit vulvam Domino, et quod primitivum est in pecoribus tuis : quidquid habueris masculini sexus, consecrabis Domino. +Exodus Exo 2 13 13 Primogenitum asini mutabis ove : quod si non redemeris, interficies. Omne autem primogenitum hominis de filiis tuis, pretio redimes. +Exodus Exo 2 13 14 Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid est hoc ? respondebis ei : In manu forti eduxit nos Dominus de terra Aegypti, de domo servitutis. +Exodus Exo 2 13 15 Nam cum induratus esset Pharao, et nollet nos dimittere, occidit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti, a primogenito hominis usque ad primogenitum jumentorum : idcirco immolo Domino omne quod aperit vulvam masculini sexus, et omnia primogenita filiorum meorum redimo. +Exodus Exo 2 13 16 Erit igitur quasi signum in manu tua, et quasi appensum quid, ob recordationem, inter oculos tuos : eo quod in manu forti eduxit nos Dominus de Aegypto.\ +Exodus Exo 2 13 17 Igitur cum emisisset Pharao populum, non eos duxit Deus per viam terrae Philisthiim quae vicina est : reputans ne forte púniteret eum, si vidisset adversum se bella consurgere, et reverteretur in Aegyptum. +Exodus Exo 2 13 18 Sed circumduxit per viam deserti, quae est juxta mare Rubrum : et armati ascenderunt filii IsraŽl de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 13 19 Tulit quoque Moyses ossa Joseph secum : eo quod adjurasset filios IsraŽl, dicens : Visitabit vos Deus ; efferte ossa mea hinc vobiscum. +Exodus Exo 2 13 20 Profectique de Socoth castrametati sunt in Etham, in extremis finibus solitudinis. +Exodus Exo 2 13 21 Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in columna nubis, et per noctem in columna ignis : ut dux esset itineris utroque tempore. +Exodus Exo 2 13 22 Numquam defuit columna nubis per diem, nec columna ignis per noctem, coram populo. +Exodus Exo 2 14 1 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 14 2 Loquere filiis IsraŽl : Reversi castrametentur e regione Phihahiroth, quae est inter Magdalum et mare contra Beelsephon : in conspectu ejus castra ponetis super mare. +Exodus Exo 2 14 3 Dicturusque est Pharao super filiis IsraŽl : Coarctati sunt in terra ; conclusit eos desertum. +Exodus Exo 2 14 4 Et indurabo cor ejus, ac persequetur vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus ; scientque Aegyptii quia ego sum Dominus. Feceruntque ita.\ +Exodus Exo 2 14 5 Et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus : immutatumque est cor Pharaonis et servorum ejus super populo, et dixerunt : Quid voluimus facere ut dimitteremus IsraŽl, ne serviret nobis ? +Exodus Exo 2 14 6 Junxit ergo currum, et omnem populum suum assumpsit secum. +Exodus Exo 2 14 7 Tulitque sexcentos currus electos, et quidquid in Aegypto curruum fuit : et duces totius exercitus. +Exodus Exo 2 14 8 Induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti, et persecutus est filios IsraŽl : at illi egressi sunt in manu excelsa. +Exodus Exo 2 14 9 Cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium, repererunt eos in castris super mare : omnis equitatus et currus Pharaonis, et universus exercitus, erant in Phihahiroth contra Beelsephon. +Exodus Exo 2 14 10 Cumque appropinquasset Pharao, levantes filii IsraŽl oculos, viderunt Aegyptios post se, et timuerunt valde : clamaveruntque ad Dominum, +Exodus Exo 2 14 11 et dixerunt ad Moysen : Forsitan non erant sepulchra in Aegypto, ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine : quid hoc facere voluisti, ut educeres nos ex Aegypto ? +Exodus Exo 2 14 12 nonne iste est sermo, quem loquebamur ad te in Aegypto, dicentes : Recede a nobis, ut serviamus Aegyptiis ? multo enim melius erat servire eis, quam mori in solitudine. +Exodus Exo 2 14 13 Et ait Moyses ad populum : Nolite timere : state, et videte magnalia Domini quae facturus est hodie : Aegyptios enim, quos nunc videtis, nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum. +Exodus Exo 2 14 14 Dominus pugnabit pro vobis, et vos tacebitis. +Exodus Exo 2 14 15 Dixitque Dominus ad Moysen : Quid clamas ad me ? loquere filiis IsraŽl ut proficiscantur. +Exodus Exo 2 14 16 Tu autem eleva virgam tuam, et extende manum tuam super mare, et divide illud : ut gradiantur filii IsraŽl in medio mari per siccum. +Exodus Exo 2 14 17 Ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus, et in curribus et in equitibus illius. +Exodus Exo 2 14 18 Et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone, et in curribus atque in equitibus ejus. +Exodus Exo 2 14 19 Tollensque se angelus Dei, qui praecedebat castra IsraŽl, abiit post eos : et cum eo pariter columna nubis, priora dimittens, post tergum +Exodus Exo 2 14 20 stetit, inter castra Aegyptiorum et castra IsraŽl : et erat nubes tenebrosa, et illuminans noctem, ita ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent. +Exodus Exo 2 14 21 Cumque extendisset Moyses manum super mare, abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte, et vertit in siccum : divisaque est aqua. +Exodus Exo 2 14 22 Et ingressi sunt filii IsraŽl per medium sicci maris : erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et laeva. +Exodus Exo 2 14 23 Persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos, et omnis equitatus Pharaonis, currus ejus et equites per medium maris. +Exodus Exo 2 14 24 Jamque advenerat vigilia matutina, et ecce respiciens Dominus super castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis, interfecit exercitum eorum, +Exodus Exo 2 14 25 et subvertit rotas curruum, ferebanturque in profundum. Dixerunt ergo Aegyptii : Fugiamus IsraŽlem : Dominus enim pugnat pro eis contra nos. +Exodus Exo 2 14 26 Et ait Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super mare, ut revertantur aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum. +Exodus Exo 2 14 27 Cumque extendisset Moyses manum contra mare, reversum est primo diluculo ad priorem locum : fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae, et involvit eos Dominus in mediis fluctibus. +Exodus Exo 2 14 28 Reversaeque sunt aquae, et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis, qui sequentes ingressi fuerant mare : nec unus quidem superfuit ex eis. +Exodus Exo 2 14 29 Filii autem IsraŽl perrexerunt per medium sicci maris, et aquae eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris : +Exodus Exo 2 14 30 liberavitque Dominus in die illa IsraŽl de manu Aegyptiorum. +Exodus Exo 2 14 31 Et viderunt Aegyptios mortuos super littus maris, et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos : timuitque populus Dominum, et crediderunt Domino, et Moysi servo ejus. +Exodus Exo 2 15 1 Tunc cecinit Moyses et filii IsraŽl carmen hoc Domino, et dixerunt : [Cantemus Domino : gloriose enim magnificatus est,/ equum et ascensorem dejecit in mare./ +Exodus Exo 2 15 2 Fortitudo mea, et laus mea Dominus,/ et factus est mihi in salutem :/ iste Deus meus, et glorificabo eum :/ Deus patris mei, et exaltabo eum./ +Exodus Exo 2 15 3 Dominus quasi vir pugnator,/ Omnipotens nomen ejus,/ +Exodus Exo 2 15 4 currus Pharaonis et exercitum ejus projecit in mare :/ electi principes ejus submersi sunt in mari Rubro./ +Exodus Exo 2 15 5 Abyssi operuerunt eos ;/ descenderunt in profundum quasi lapis./ +Exodus Exo 2 15 6 Dextera tua, Domine, magnificata est in fortitudine :/ dextera tua, Domine, percussit inimicum./ +Exodus Exo 2 15 7 Et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios tuos :/ misisti iram tuam, quae devoravit eos sicut stipulam./ +Exodus Exo 2 15 8 Et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae :/ stetit unda fluens, congregata sunt abyssi in medio mari./ +Exodus Exo 2 15 9 Dixit inimicus : Persequar et comprehendam,/ dividam spolia, implebitur anima mea :/ evaginabo gladium meum, interficiet eos manus mea./ +Exodus Exo 2 15 10 Flavit spiritus tuus, et operuit eos mare :/ submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus./ +Exodus Exo 2 15 11 Quis similis tui in fortibus, Domine ?/ quis similis tui, magnificus in sanctitate,/ terribilis atque laudabilis, faciens mirabilia ?/ +Exodus Exo 2 15 12 Extendisti manum tuam, et devoravit eos terra./ +Exodus Exo 2 15 13 Dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti :/ et portasti eum in fortitudine tua, ad habitaculum sanctum tuum./ +Exodus Exo 2 15 14 Ascenderunt populi, et irati sunt :/ dolores obtinuerunt habitatores Philisthiim./ +Exodus Exo 2 15 15 Tunc conturbati sunt principes Edom,/ robustos Moab obtinuit tremor :/ obriguerunt omnes habitatores Chanaan./ +Exodus Exo 2 15 16 Irruat super eos formido et pavor, in magnitudine brachii tui :/ fiant immobiles quasi lapis,/ donec pertranseat populus tuus, Domine,/ donec pertranseat populus tuus iste, quem possedisti./ +Exodus Exo 2 15 17 Introduces eos, et plantabis in monte haereditatis tuae,/ firmissimo habitaculo tuo quod operatus es, Domine :/ sanctuarium tuum, Domine, quod firmaverunt manus tuae./ +Exodus Exo 2 15 18 Dominus regnabit in aeternum et ultra./ +Exodus Exo 2 15 19 Ingressus est enim eques Pharao/ cum curribus et equitibus ejus in mare :/ et reduxit super eos Dominus/ aquas maris :/ filii autem IsraŽl ambulaverunt per siccum in medio ejus.] +Exodus Exo 2 15 20 Sumpsit ergo Maria prophetissa, soror Aaron, tympanum in manu sua : egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris, +Exodus Exo 2 15 21 quibus praecinebat, dicens : [Cantemus Domino, gloriose enim magnificatus est :/ equum et ascensorem ejus dejecit in mare.]\ +Exodus Exo 2 15 22 Tulit autem Moyses IsraŽl de mari Rubro, et egressi sunt in desertum Sur : ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem, et non inveniebant aquam. +Exodus Exo 2 15 23 Et venerunt in Mara, nec poterant bibere aquas de Mara, eo quod essent amarae : unde et congruum loco nomen imposuit, vocans illum Mara, id est, amaritudinem. +Exodus Exo 2 15 24 Et murmuravit populus contra Moysen, dicens : Quid bibemus ? +Exodus Exo 2 15 25 At ille clamavit ad Dominum, qui ostendit ei lignum : quod cum misisset in aquas, in dulcedinem versae sunt : ibi constituit ei praecepta, atque judicia, et ibi tentavit eum, +Exodus Exo 2 15 26 dicens : Si audieris vocem Domini Dei tui, et quod rectum est coram eo feceris, et obedieris mandatis ejus, custodierisque omnia praecepta illius, cunctum languorem, quem posui in Aegypto, non inducam super te : ego enim Dominus sanator tuus. +Exodus Exo 2 15 27 Venerunt autem in Elim filii IsraŽl, ubi erant duodecim fontes aquarum, et septuaginta palmae : et castrametati sunt juxta aquas. +Exodus Exo 2 16 1 Profectique sunt de Elim, et venit omnis multitudo filiorum IsraŽl in desertum Sin, quod est inter Elim et Sinai, quintodecimo die mensis secundi, postquam egressi sunt de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 16 2 Et murmuravit omnis congregatio filiorum IsraŽl contra Moysen et Aaron in solitudine. +Exodus Exo 2 16 3 Dixeruntque filii IsraŽl ad eos : Utinam mortui essemus per manum Domini in terra Aegypti, quando sedebamus super ollas carnium, et comedebamus panem in saturitate : cur eduxistis nos in desertum istud, ut occideretis omnem multitudinem fame ? +Exodus Exo 2 16 4 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ecce ego pluam vobis panes de caelo : egrediatur populus, et colligat quae sufficiunt per singulos dies : ut tentem eum utrum ambulet in lege mea, an non. +Exodus Exo 2 16 5 Die autem sexto parent quod inferant : et sit duplum quam colligere solebant per singulos dies. +Exodus Exo 2 16 6 Dixeruntque Moyses et Aaron ad omnes filios IsraŽl : Vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra Aegypti, +Exodus Exo 2 16 7 et mane videbitis gloriam Domini : audivit enim murmur vestrum contra Dominum : nos vero quid sumus, quia mussitastis contra nos ? +Exodus Exo 2 16 8 Et ait Moyses : Dabit vobis Dominus vespere carnes edere, et mane panes in saturitate : eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis contra eum : nos enim quid sumus ? nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum. +Exodus Exo 2 16 9 Dixit quoque Moyses ad Aaron : Dic universae congregationi filiorum IsraŽl : Accedite coram Domino : audivit enim murmur vestrum. +Exodus Exo 2 16 10 Cumque loqueretur Aaron ad omnem cútum filiorum IsraŽl, respexerunt ad solitudinem : et ecce gloria Domini apparuit in nube. +Exodus Exo 2 16 11 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 16 12 Audivi murmurationes filiorum IsraŽl. Loquere ad eos : Vespere comedetis carnes, et mane saturabimini panibus : scietisque quod ego sum Dominus Deus vester. +Exodus Exo 2 16 13 Factum est ergo vespere, et ascendens coturnix, cooperuit castra : mane quoque ros jacuit per circuitum castrorum. +Exodus Exo 2 16 14 Cumque operuisset superficiem terrae, apparuit in solitudine minutum, et quasi pilo tusum in similitudinem pruinae super terram. +Exodus Exo 2 16 15 Quod cum vidissent filii IsraŽl, dixerunt ad invicem : Manhu ? quod significat : Quid est hoc ? ignorabant enim quid esset. Quibus ait Moyses : Iste est panis quem Dominus dedit vobis ad vescendum. +Exodus Exo 2 16 16 Hic est sermo, quem praecepit Dominus : Colligat unusquisque ex eo quantum sufficit ad vescendum : gomor per singula capita, juxta numerum animarum vestrarum quae habitant in tabernaculo sic tolletis. +Exodus Exo 2 16 17 Feceruntque ita filii IsraŽl : et collegerunt, alius plus, alius minus. +Exodus Exo 2 16 18 Et mensi sunt ad mensuram gomor : nec qui plus collegerat, habuit amplius : nec qui minus paraverat, reperit minus : sed singuli juxta id quod edere poterant, congregaverunt. +Exodus Exo 2 16 19 Dixitque Moyses ad eos : Nullus relinquat ex eo in mane. +Exodus Exo 2 16 20 Qui non audierunt eum, sed dimiserunt quidam ex eis usque mane, et scatere cúpit vermibus, atque computruit : et iratus est contra eos Moyses.\ +Exodus Exo 2 16 21 Colligebant autem mane singuli, quantum sufficere poterat ad vescendum : cumque incaluisset sol, liquefiebat. +Exodus Exo 2 16 22 In die autem sexta collegerunt cibos duplices, id est, duo gomor per singulos homines : venerunt autem omnes principes multitudinis, et narraverunt Moysi. +Exodus Exo 2 16 23 Qui ait eis : Hoc est quod locutus est Dominus : Requies sabbati sanctificata est Domino cras : quodcumque operandum est, facite, et quae coquenda sunt coquite : quidquid autem reliquum fuerit, reponite usque in mane. +Exodus Exo 2 16 24 Feceruntque ita ut praeceperat Moyses, et non computruit, neque vermis inventus est in eo. +Exodus Exo 2 16 25 Dixitque Moyses : Comedite illud hodie, quia sabbatum est Domini : non invenietur hodie in agro. +Exodus Exo 2 16 26 Sex diebus colligite : in die autem septimo sabbatum est Domini, idcirco non invenietur. +Exodus Exo 2 16 27 Venitque septima dies : et egressi de populo ut colligerent, non invenerunt. +Exodus Exo 2 16 28 Dixit autem Dominus ad Moysen : Usquequo non vultis custodire mandata mea et legem meam ? +Exodus Exo 2 16 29 videte quod Dominus dederit vobis sabbatum, et propter hoc die sexta tribuit vobis cibos duplices : maneat unusquisque apud semetipsum ; nullus egrediatur de loco suo die septimo. +Exodus Exo 2 16 30 Et sabbatizavit populus die septimo. +Exodus Exo 2 16 31 Appellavitque domus IsraŽl nomen ejus Man : quod erat quasi semen coriandri album, gustusque ejus quasi similae cum melle. +Exodus Exo 2 16 32 Dixit autem Moyses : Iste est sermo, quem praecepit Dominus : Imple gomor ex eo, et custodiatur in futuras retro generationes : ut noverint panem, quo alui vos in solitudine, quando educti estis de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 16 33 Dixitque Moyses ad Aaron : Sume vas unum, et mitte ibi man, quantum potest capere gomor, et repone coram Domino ad servandum in generationes vestras, +Exodus Exo 2 16 34 sicut praecepit Dominus Moysi. Posuitque illud Aaron in tabernaculo reservandum. +Exodus Exo 2 16 35 Filii autem IsraŽl comederunt man quadraginta annis, donec venirent in terram habitabilem : hoc cibo aliti sunt, usquequo tangerent fines terrae Chanaan. +Exodus Exo 2 16 36 Gomor autem decima pars est ephi. +Exodus Exo 2 17 1 Igitur profecta omnis multitudo filiorum IsraŽl de deserto Sin per mansiones suas, juxta sermonem Domini, castrametati sunt in Raphidim, ubi non erat aqua ad bibendum populo. +Exodus Exo 2 17 2 Qui jurgatus contra Moysen, ait : Da nobis aquam, ut bibamus. Quibus respondit Moyses : Quid jurgamini contra me ? cur tentatis Dominum ? +Exodus Exo 2 17 3 Sitivit ergo ibi populus prae aquae penuria, et murmuravit contra Moysen, dicens : Cur fecisti nos exire de Aegypto, ut occideres nos, et liberos nostros, ac jumenta siti ? +Exodus Exo 2 17 4 Clamavit autem Moyses ad Dominum, dicens : Quid faciam populo huic ? adhuc paululum, et lapidabit me. +Exodus Exo 2 17 5 Et ait Dominus ad Moysen : Antecede populum, et sume tecum de senioribus IsraŽl : et virgam qua percussisti fluvium, tolle in manu tua, et vade. +Exodus Exo 2 17 6 En ego stabo ibi coram te, supra petram Horeb : percutiesque petram, et exibit ex ea aqua, ut bibat populus. Fecit Moyses ita coram senioribus IsraŽl : +Exodus Exo 2 17 7 et vocavit nomen loci illius, Tentatio, propter jurgium filiorum IsraŽl, et quia tentaverunt Dominum, dicentes : Estne Dominus in nobis, an non ?\ +Exodus Exo 2 17 8 Venit autem Amalec, et pugnabat contra IsraŽl in Raphidim. +Exodus Exo 2 17 9 Dixitque Moyses ad Josue : Elige viros : et egressus, pugna contra Amalec : cras ego stabo in vertice collis, habens virgam Dei in manu mea. +Exodus Exo 2 17 10 Fecit Josue ut locutus erat Moyses, et pugnavit contra Amalec : Moyses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis. +Exodus Exo 2 17 11 Cumque levaret Moyses manus, vincebat IsraŽl : sin autem paululum remisisset, superabat Amalec. +Exodus Exo 2 17 12 Manus autem Moysi erant graves : sumentes igitur lapidem, posuerunt subter eum, in quo sedit : Aaron autem et Hur sustentabant manus ejus ex utraque parte. Et factum est ut manus illius non lassarentur usque ad occasum solis. +Exodus Exo 2 17 13 Fugavitque Josue Amalec, et populum ejus in ore gladii. +Exodus Exo 2 17 14 Dixit autem Dominus ad Moysen : Scribe hoc ob monimentum in libro, et trade auribus Josue : delebo enim memoriam Amalec sub caelo. +Exodus Exo 2 17 15 Aedificavitque Moyses altare : et vocavit nomen ejus, Dominus exaltatio mea, dicens : +Exodus Exo 2 17 16 Quia manus solii Domini, et bellum Domini erit contra Amalec, a generatione in generationem. +Exodus Exo 2 18 1 Cumque audisset Jethro, sacerdos Madian, cognatus Moysi, omnia quae fecerat Deus Moysi, et IsraŽli populo suo, et quod eduxisset Dominus IsraŽl de Aegypto, +Exodus Exo 2 18 2 tulit Sephoram uxorem Moysi quam remiserat, +Exodus Exo 2 18 3 et duos filios ejus : quorum unus vocabatur Gersam, dicente patre : Advena fui in terra aliena ; +Exodus Exo 2 18 4 alter vero Eliezer : Deus enim, ait, patris mei adjutor meus, et eruit me de gladio Pharaonis. +Exodus Exo 2 18 5 Venit ergo Jethro cognatus Moysi, et filii ejus, et uxor ejus ad Moysen in desertum, ubi erat castrametatus juxta montem Dei. +Exodus Exo 2 18 6 Et mandavit Moysi, dicens : Ego Jethro cognatus tuus venio ad te, et uxor tua, et duo filii cum ea. +Exodus Exo 2 18 7 Qui egressus in occursum cognati sui, adoravit, et osculatus est eum : salutaveruntque se mutuo verbis pacificis. Cumque intrasset tabernaculum, +Exodus Exo 2 18 8 narravit Moyses cognato suo cuncta quae fecerat Dominus Pharaoni et Aegyptiis propter IsraŽl : universumque laborem, qui accidisset eis in itinere, et quod liberaverat eos Dominus. +Exodus Exo 2 18 9 Laetatusque est Jethro super omnibus bonis, quae fecerat Dominus IsraŽli, eo quod eruisset eum de manu Aegyptiorum. +Exodus Exo 2 18 10 Et ait : Benedictus Dominus, qui liberavit vos de manu Aegyptiorum, et de manu Pharaonis ; qui eruit populum suum de manu Aegypti. +Exodus Exo 2 18 11 Nunc cognovi, quia magnus Dominus super omnes deos : eo quod superbe egerint contra illos. +Exodus Exo 2 18 12 Obtulit ergo Jethro cognatus Moysi holocausta et hostias Deo : veneruntque Aaron et omnes seniores IsraŽl, ut comederent panem cum eo coram Deo.\ +Exodus Exo 2 18 13 Altera autem die sedit Moyses ut judicaret populum, qui assistebat Moysi a mane usque ad vesperam. +Exodus Exo 2 18 14 Quod cum vidisset cognatus ejus, omnia scilicet quae agebat in populo, ait : Quid est hoc quod facis in plebe ? cur solus sedes, et omnis populus praestolatur de mane usque ad vesperam ? +Exodus Exo 2 18 15 Cui respondit Moyses : Venit ad me populus quaerens sententiam Dei : +Exodus Exo 2 18 16 cumque acciderit eis aliqua disceptatio, veniunt ad me ut judicem inter eos, et ostendam praecepta Dei, et leges ejus. +Exodus Exo 2 18 17 At ille : Non bonam, inquit, rem facis. +Exodus Exo 2 18 18 Stulto labore consumeris et tu, et populus iste qui tecum est : ultra vires tuas est negotium ; solus illud non poteris sustinere. +Exodus Exo 2 18 19 Sed audi verba mea atque consilia, et erit Deus tecum. Esto tu populo in his quae ad Deum pertinent, ut referas quae dicuntur ad eum : +Exodus Exo 2 18 20 ostendasque populo caeremonias et ritum colendi, viamque per quam ingredi debeant, et opus quod facere debeant. +Exodus Exo 2 18 21 Provide autem de omni plebe viros potentes, et timentes Deum, in quibus sit veritas, et qui oderint avaritiam, et constitue ex eis tribunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos, +Exodus Exo 2 18 22 qui judicent populum omni tempore : quidquid autem majus fuerit, referant ad te, et ipsi minora tantummodo judicent : leviusque sit tibi, partito in alios onere. +Exodus Exo 2 18 23 Si hoc feceris, implebis imperium Dei, et praecepta ejus poteris sustentare : et omnis hic populus revertetur ad loca sua cum pace. +Exodus Exo 2 18 24 Quibus auditis, Moyses fecit omnia quae ille suggesserat. +Exodus Exo 2 18 25 Et electis viris strenuis de cuncto IsraŽl, constituit eos principes populi, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos. +Exodus Exo 2 18 26 Qui judicabant plebem omni tempore : quidquid autem gravius erat, referebant ad eum, faciliora tantummodo judicantes. +Exodus Exo 2 18 27 Dimisitque cognatum suum : qui reversus abiit in terram suam. +Exodus Exo 2 19 1 Mense tertio egressionis IsraŽl de terra Aegypti, in die hac venerunt in solitudinem Sinai. +Exodus Exo 2 19 2 Nam profecti de Raphidim, et pervenientes usque in desertum Sinai, castrametati sunt in eodem loco, ibique IsraŽl fixit tentoria e regione montis.\ +Exodus Exo 2 19 3 Moyses autem ascendit ad Deum : vocavitque eum Dominus de monte, et ait : Haec dices domui Jacob, et annuntiabis filiis IsraŽl : +Exodus Exo 2 19 4 Vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis, quomodo portaverim vos super alas aquilarum, et assumpserim mihi. +Exodus Exo 2 19 5 Si ergo audieritis vocem meam, et custodieritis pactum meum, eritis mihi in peculium de cunctis populis : mea est enim omnis terra : +Exodus Exo 2 19 6 et vos eritis mihi in regnum sacerdotale, et gens sancta. Haec sunt verba quae loqueris ad filios IsraŽl. +Exodus Exo 2 19 7 Venit Moyses : et convocatis majoribus natu populi, exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus. +Exodus Exo 2 19 8 Responditque omnis populus simul : Cuncta quae locutus est Dominus, faciemus. Cumque retulisset Moyses verba populi ad Dominum, +Exodus Exo 2 19 9 ait ei Dominus : Jam nunc veniam ad te in caligine nubis, ut audiat me populus loquentem ad te, et credat tibi in perpetuum. Nuntiavit ergo Moyses verba populi ad Dominum.\ +Exodus Exo 2 19 10 Qui dixit ei : Vade ad populum, et sanctifica illos hodie, et cras, laventque vestimenta sua. +Exodus Exo 2 19 11 Et sint parati in diem tertium : in die enim tertia descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai. +Exodus Exo 2 19 12 Constituesque terminos populo per circuitum, et dices ad eos : Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius : omnis qui tetigerit montem, morte morietur. +Exodus Exo 2 19 13 Manus non tanget eum, sed lapidibus opprimetur, aut confodietur jaculis : sive jumentum fuerit, sive homo, non vivet : cum cúperit clangere buccina, tunc ascendant in montem. +Exodus Exo 2 19 14 Descenditque Moyses de monte ad populum, et sanctificavit eum. Cumque lavissent vestimenta sua, +Exodus Exo 2 19 15 ait ad eos : Estote parati in diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris.\ +Exodus Exo 2 19 16 Jamque advenerat tertius dies, et mane inclaruerat : et ecce cúperunt audiri tonitrua, ac micare fulgura, et nubes densissima operire montem, clangorque buccinae vehementius perstrepebat : et timuit populus qui erat in castris. +Exodus Exo 2 19 17 Cumque eduxisset eos Moyses in occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radices montis. +Exodus Exo 2 19 18 Totus autem mons Sinai fumabat, eo quod descendisset Dominus super eum in igne : et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace, eratque omnis mons terribilis. +Exodus Exo 2 19 19 Et sonitus buccinae paulatim crescebat in majus, et prolixius tendebatur : Moyses loquebatur, et Deus respondebat ei. +Exodus Exo 2 19 20 Descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moysen in cacumen ejus. Quo cum ascendisset, +Exodus Exo 2 19 21 dixit ad eum : Descende, et contestare populum : ne forte velit transcendere terminos ad videndum Dominum, et pereat ex eis plurima multitudo. +Exodus Exo 2 19 22 Sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat eos. +Exodus Exo 2 19 23 Dixitque Moyses ad Dominum : Non poterit vulgus ascendere in montem Sinai : tu enim testificatus es, et jussisti, dicens : Pone terminos circa montem, et sanctifica illum. +Exodus Exo 2 19 24 Cui ait Dominus : Vade, descende : ascendesque tu, et Aaron tecum : sacerdotes autem et populus ne transeant terminos, nec ascendant ad Dominum, ne forte interficiat illos. +Exodus Exo 2 19 25 Descenditque Moyses ad populum, et omnia narravit eis. +Exodus Exo 2 20 1 Locutusque est Dominus cunctos sermones hos : +Exodus Exo 2 20 2 Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis. +Exodus Exo 2 20 3 Non habebis deos alienos coram me. +Exodus Exo 2 20 4 Non facies tibi sculptile, neque omnem similitudinem quae est in caelo desuper, et quae in terra deorsum, nec eorum quae sunt in aquis sub terra. +Exodus Exo 2 20 5 Non adorabis ea, neque coles : ego sum Dominus Deus tuus fortis, zelotes, visitans iniquitatem patrum in filios, in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me : +Exodus Exo 2 20 6 et faciens misericordiam in millia his qui diligunt me, et custodiunt praecepta mea. +Exodus Exo 2 20 7 Non assumes nomen Domini Dei tui in vanum : nec enim habebit insontem Dominus eum qui assumpserit nomen Domini Dei sui frustra. +Exodus Exo 2 20 8 Memento ut diem sabbati sanctifices. +Exodus Exo 2 20 9 Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua. +Exodus Exo 2 20 10 Septimo autem die sabbatum Domini Dei tui est : non facies omne opus in eo, tu, et filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, jumentum tuum, et advena qui est intra portas tuas. +Exodus Exo 2 20 11 Sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram, et mare, et omnia quae in eis sunt, et requievit in die septimo : idcirco benedixit Dominus diei sabbati, et sanctificavit eum. +Exodus Exo 2 20 12 Honora patrem tuum et matrem tuam, ut sis longaevus super terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi. +Exodus Exo 2 20 13 Non occides. +Exodus Exo 2 20 14 Non múchaberis. +Exodus Exo 2 20 15 Non furtum facies. +Exodus Exo 2 20 16 Non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium. +Exodus Exo 2 20 17 Non concupisces domum proximi tui, nec desiderabis uxorem ejus, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, nec omnia quae illius sunt.\ +Exodus Exo 2 20 18 Cunctus autem populus videbat voces et lampades, et sonitum buccinae, montemque fumantem : et perterriti ac pavore concussi, steterunt procul, +Exodus Exo 2 20 19 dicentes Moysi : Loquere tu nobis, et audiemus : non loquatur nobis Dominus, ne forte moriamur. +Exodus Exo 2 20 20 Et ait Moyses ad populum : Nolite timere : ut enim probaret vos venit Deus, et ut terror illius esset in vobis, et non peccaretis. +Exodus Exo 2 20 21 Stetitque populus de longe. Moyses autem accessit ad caliginem in qua erat Deus.\ +Exodus Exo 2 20 22 Dixit praeterea Dominus ad Moysen : Haec dices filiis IsraŽl : Vos vidistis quod de caelo locutus sim vobis. +Exodus Exo 2 20 23 Non facietis deos argenteos, nec deos aureos facietis vobis. +Exodus Exo 2 20 24 Altare de terra facietis mihi, et offeretis super eo holocausta et pacifica vestra, oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis mei : veniam ad te, et benedicam tibi. +Exodus Exo 2 20 25 Quod si altare lapideum feceris mihi, non aedificabis illud de sectis lapidibus : si enim levaveris cultrum super eo, polluetur. +Exodus Exo 2 20 26 Non ascendes per gradus ad altare meum, ne reveletur turpitudo tua. +Exodus Exo 2 21 1 Haec sunt judicia quae propones eis. +Exodus Exo 2 21 2 Si emeris servum hebraeum, sex annis serviet tibi : in septimo egredietur liber gratis. +Exodus Exo 2 21 3 Cum quali veste intraverit, cum tali exeat : si habens uxorem, et uxor egredietur simul. +Exodus Exo 2 21 4 Sin autem dominus dederit illi uxorem, et pepererit filios et filias : mulier et liberi ejus erunt domini sui, ipse vero exibit cum vestitu suo. +Exodus Exo 2 21 5 Quod si dixerit servus : Diligo dominum meum et uxorem ac liberos ; non egrediar liber : +Exodus Exo 2 21 6 offeret eum dominus diis, et applicabitur ad ostium et postes, perforabitque aurem ejus subula : et erit ei servus in saeculum. +Exodus Exo 2 21 7 Si quis vendiderit filiam suam in famulam, non egredietur sicut ancillae exire consueverunt. +Exodus Exo 2 21 8 Si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerat, dimittet eam : populo autem alieno vendendi non habebit potestatem, si spreverit eam. +Exodus Exo 2 21 9 Sin autem filio suo desponderit eam, juxta morem filiarum faciet illi. +Exodus Exo 2 21 10 Quod si alteram ei acceperit, providebit puellae nuptias, et vestimenta, et pretium pudicitiae non negabit. +Exodus Exo 2 21 11 Si tria ista non fecerit, egredietur gratis absque pecunia.\ +Exodus Exo 2 21 12 Qui percusserit hominem volens occidere, morte moriatur. +Exodus Exo 2 21 13 Qui autem non est insidiatus, sed Deus illum tradidit in manus ejus, constituam tibi locum in quem fugere debeat. +Exodus Exo 2 21 14 Si quis per industriam occiderit proximum suum, et per insidias : ab altari meo evelles eum, ut moriatur. +Exodus Exo 2 21 15 Qui percusserit patrem suum aut matrem, morte moriatur. +Exodus Exo 2 21 16 Qui furatus fuerit hominem, et vendiderit eum, convictus noxae, morte moriatur. +Exodus Exo 2 21 17 Qui maledixerit patri suo, vel matri, morte moriatur.\ +Exodus Exo 2 21 18 Si rixati fuerint viri, et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno, et ille mortuus non fuerit, sed jacuerit in lectulo : +Exodus Exo 2 21 19 si surrexerit, et ambulaverit foris super baculum suum, innocens erit qui percusserit, ita tamen ut operas ejus et impensas in medicos restituat. +Exodus Exo 2 21 20 Qui percusserit servum suum, vel ancillam virga, et mortui fuerint in manibus ejus, criminis reus erit. +Exodus Exo 2 21 21 Sin autem uno die vel duobus supervixerit, non subjacebit púnae, quia pecunia illius est. +Exodus Exo 2 21 22 Si rixati fuerint viri, et percusserit quis mulierem praegnantem, et abortivum quidem fecerit, sed ipsa vixerit : subjacebit damno quantum maritus mulieris expetierit, et arbitri judicaverint. +Exodus Exo 2 21 23 Sin autem mors ejus fuerit subsecuta, reddet animam pro anima, +Exodus Exo 2 21 24 oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede, +Exodus Exo 2 21 25 adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, livorem pro livore. +Exodus Exo 2 21 26 Si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae, et luscos eos fecerit, dimittet eos liberos pro oculo quem eruit. +Exodus Exo 2 21 27 Dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae, similiter dimittet eos liberos.\ +Exodus Exo 2 21 28 Si bos cornu percusserit virum aut mulierem, et mortui fuerint, lapidibus obruetur : et non comedentur carnes ejus, dominus quoque bovis innocens erit. +Exodus Exo 2 21 29 Quod si bos cornupeta fuerit ab heri et nudiustertius, et contestati sunt dominum ejus, nec recluserit eum, occideritque virum aut mulierem : et bos lapidibus obruetur, et dominum ejus occident. +Exodus Exo 2 21 30 Quod si pretium fuerit ei impositum, dabit pro anima sua quidquid fuerit postulatus. +Exodus Exo 2 21 31 Filium quoque et filiam si cornu percusserit, simili sententiae subjacebit. +Exodus Exo 2 21 32 Si servum ancillamque invaserit, triginta siclos argenti domino dabit, bos vero lapidibus opprimetur. +Exodus Exo 2 21 33 Si quis aperuerit cisternam, et foderit, et non operuerit eam, cecideritque bos aut asinus in eam, +Exodus Exo 2 21 34 reddet dominus cisternae pretium jumentorum : quod autem mortuum est, ipsius erit. +Exodus Exo 2 21 35 Si bos alienus bovem alterius vulneraverit, et ille mortuus fuerit : vendent bovem vivum, et divident pretium, cadaver autem mortui inter se dispertient. +Exodus Exo 2 21 36 Sin autem sciebat quod bos cornupeta esset ab heri et nudiustertius, et non custodivit eum dominus suus : reddet bovem pro bove, et cadaver integrum accipiet. +Exodus Exo 2 22 1 Si quis furatus fuerit bovem aut ovem, et occiderit vel vendiderit : quinque boves pro uno bove restituet, et quatuor oves pro una ove. +Exodus Exo 2 22 2 Si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus, et accepto vulnere mortuus fuerit, percussor non erit reus sanguinis. +Exodus Exo 2 22 3 Quod si orto sole hoc fecerit, homicidium perpetravit, et ipse morietur. Si non habuerit quod pro furto reddat, ipse venundabitur. +Exodus Exo 2 22 4 Si inventum fuerit apud eum quod furatus est, vivens : sive bos, sive asinus, sive ovis, duplum restituet.\ +Exodus Exo 2 22 5 Si laeserit quispiam agrum vel vineam, et dimiserit jumentum suum ut depascatur aliena : quidquid optimum habuerit in agro suo, vel in vinea, pro damni aestimatione restituet. +Exodus Exo 2 22 6 Si egressus ignis invenerit spinas, et comprehenderit acervos frugum, sive stantes segetes in agris, reddet damnum qui ignem succenderit. +Exodus Exo 2 22 7 Si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam, et ab eo, qui susceperat, furto ablata fuerint : si invenitur fur, duplum reddet : +Exodus Exo 2 22 8 si latet fur, dominus domus applicabitur ad deos, et jurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui, +Exodus Exo 2 22 9 ad perpetrandam fraudem, tam in bove quam in asino, et ove ac vestimento, et quidquid damnum inferre potest : ad deos utriusque causa perveniet, et si illi judicaverint, duplum restituet proximo suo. +Exodus Exo 2 22 10 Si quis commendaverit proximo suo asinum, bovem, ovem, et omne jumentum ad custodiam, et mortuum fuerit, aut debilitatum, vel captum ab hostibus, nullusque hoc viderit : +Exodus Exo 2 22 11 jusjurandum erit in medio, quod non extenderit manum ad rem proximi sui : suscipietque dominus juramentum, et ille reddere non cogetur. +Exodus Exo 2 22 12 Quod si furto ablatum fuerit, restituet damnum domino ; +Exodus Exo 2 22 13 si comestum a bestia, deferat ad eum quod occisum est, et non restituet. +Exodus Exo 2 22 14 Qui a proximo suo quidquam horum mutuo postulaverit, et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente, reddere compelletur. +Exodus Exo 2 22 15 Quod si impraesentiarum dominus fuerit, non restituet, maxime si conductum venerat pro mercede operis sui.\ +Exodus Exo 2 22 16 Si seduxerit quis virginem necdum desponsatam, dormieritque cum ea : dotabit eam, et habebit eam uxorem. +Exodus Exo 2 22 17 Si pater virginis dare noluerit, reddet pecuniam juxta modum dotis, quam virgines accipere consueverunt. +Exodus Exo 2 22 18 Maleficos non patieris vivere. +Exodus Exo 2 22 19 Qui coierit cum jumento, morte moriatur. +Exodus Exo 2 22 20 Qui immolat diis, occidetur, praeterquam Domino soli.\ +Exodus Exo 2 22 21 Advenam non contristabis, neque affliges eum : advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti. +Exodus Exo 2 22 22 Viduae et pupillo non nocebitis. +Exodus Exo 2 22 23 Si laeseritis eos, vociferabuntur ad me, et ego audiam clamorem eorum : +Exodus Exo 2 22 24 et indignabitur furor meus, percutiamque vos gladio, et erunt uxores vestrae viduae, et filii vestri pupilli. +Exodus Exo 2 22 25 Si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum, non urgebis eum quasi exactor, nec usuris opprimes. +Exodus Exo 2 22 26 Si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum, ante solis occasum reddes ei. +Exodus Exo 2 22 27 Ipsum enim est solum, quo operitur, indumentum carnis ejus, nec habet aliud in quo dormiat : si clamaverit ad me, exaudiam eum, quia misericors sum. +Exodus Exo 2 22 28 Diis non detrahes, et principi populi tui non maledices.\ +Exodus Exo 2 22 29 Decimas tuas et primitias tuas non tardabis reddere : primogenitum filiorum tuorum dabis mihi. +Exodus Exo 2 22 30 De bobus quoque, et ovibus similiter facies : septem diebus sit cum matre sua, die octava reddes illum mihi. +Exodus Exo 2 22 31 Viri sancti eritis mihi : carnem, quae a bestiis fuerit praegustata, non comedetis, sed projicietis canibus. +Exodus Exo 2 23 1 Non suscipies vocem mendacii, nec junges manum tuam ut pro impio dicas falsum testimonium. +Exodus Exo 2 23 2 Non sequeris turbam ad faciendum malum : nec in judicio, plurimorum acquiesces sententiae, ut a vero devies. +Exodus Exo 2 23 3 Pauperis quoque non misereberis in judicio. +Exodus Exo 2 23 4 Si occurreris bovi inimici tui, aut asino erranti, reduc ad eum. +Exodus Exo 2 23 5 Si videris asinum odientis te jacere sub onere, non pertransibis, sed sublevabis cum eo. +Exodus Exo 2 23 6 Non declinabis in judicium pauperis. +Exodus Exo 2 23 7 Mendacium fugies. Insontem et justum non occides : quia aversor impium. +Exodus Exo 2 23 8 Nec accipies munera, quae etiam excaecant prudentes, et subvertunt verba justorum. +Exodus Exo 2 23 9 Peregrino molestus non eris. Scitis enim advenarum animas : quia et ipsi peregrini fuistis in terra Aegypti.\ +Exodus Exo 2 23 10 Sex annis seminabis terram tuam, et congregabis fruges ejus : +Exodus Exo 2 23 11 anno autem septimo dimittes eam, et requiescere facies, ut comedant pauperes populi tui : et quidquid reliquum fuerit, edant bestiae agri : ita facies in vinea et in oliveto tuo. +Exodus Exo 2 23 12 Sex diebus operaberis : septimo die cessabis, ut requiescat bos et asinus tuus, et refrigeretur filius ancillae tuae, et advena. +Exodus Exo 2 23 13 Omnia quae dixi vobis, custodite. Et per nomen externorum deorum non jurabitis, neque audietur ex ore vestro.\ +Exodus Exo 2 23 14 Tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis. +Exodus Exo 2 23 15 Solemnitatem azymorum custodies. Septem diebus comedes azyma, sicut praecepi tibi, tempore mensis novorum, quando egressus es de Aegypto : non apparebis in conspectu meo vacuus. +Exodus Exo 2 23 16 Et solemnitatem messis primitivorum operis tui, quaecumque seminaveris in agro : solemnitatem quoque in exitu anni, quando congregaveris omnes fruges tuas de agro. +Exodus Exo 2 23 17 Ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo tuo. +Exodus Exo 2 23 18 Non immolabis super fermento sanguinem victimae meae, nec remanebit adeps solemnitatis meae usque mane. +Exodus Exo 2 23 19 Primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui. Non coques haedum in lacte matris suae.\ +Exodus Exo 2 23 20 Ecce ego mittam angelum meum, qui praecedat te, et custodiat in via, et introducat in locum quem paravi. +Exodus Exo 2 23 21 Observa eum, et audi vocem ejus, nec contemnendum putes : quia non dimittet cum peccaveris, et est nomen meum in illo. +Exodus Exo 2 23 22 Quod si audieris vocem ejus, et feceris omnia quae loquor, inimicus ero inimicis tuis, et affligam affligentes te.\ +Exodus Exo 2 23 23 Praecedetque te angelus meus, et introducet te ad Amorrhaeum, et Hethaeum, et Pherezaeum, Chananaeumque, et Hevaeum, et Jebusaeum, quos ego conteram. +Exodus Exo 2 23 24 Non adorabis deos eorum, nec coles eos : non facies opera eorum, sed destrues eos, et confringes statuas eorum. +Exodus Exo 2 23 25 Servietisque Domino Deo vestro, ut benedicam panibus tuis et aquis, et auferam infirmitatem de medio tui. +Exodus Exo 2 23 26 Non erit infúcunda, nec sterilis in terra tua : numerum dierum tuorum implebo. +Exodus Exo 2 23 27 Terrorem meum mittam in praecursum tuum, et occidam omnem populum, ad quem ingredieris : cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga vertam : +Exodus Exo 2 23 28 emittens crabrones prius, qui fugabunt Hevaeum, et Chananaeum, et Hethaeum, antequam introŽas. +Exodus Exo 2 23 29 Non ejiciam eos a facie tua anno uno : ne terra in solitudinem redigatur, et crescant contra te bestiae. +Exodus Exo 2 23 30 Paulatim expellam eos de conspectu tuo, donec augearis, et possideas terram. +Exodus Exo 2 23 31 Ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palaestinorum, et a deserto usque ad fluvium : tradam in manibus vestris habitatores terrae, et ejiciam eos de conspectu vestro. +Exodus Exo 2 23 32 Non inibis cum eis fúdus, nec cum diis eorum. +Exodus Exo 2 23 33 Non habitent in terra tua, ne forte peccare te faciant in me, si servieris diis eorum : quod tibi certe erit in scandalum. +Exodus Exo 2 24 1 Moysi quoque dixit : Ascende ad Dominum tu, et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta senes ex IsraŽl, et adorabitis procul. +Exodus Exo 2 24 2 Solusque Moyses ascendet ad Dominum, et illi non appropinquabunt : nec populus ascendet cum eo. +Exodus Exo 2 24 3 Venit ergo Moyses et narravit plebi omnia verba Domini, atque judicia : responditque omnis populus una voce : Omnia verba Domini, quae locutus est, faciemus. +Exodus Exo 2 24 4 Scripsit autem Moyses universos sermones Domini : et mane consurgens, aedificavit altare ad radices montis, et duodecim titulos per duodecim tribus IsraŽl. +Exodus Exo 2 24 5 Misitque juvenes de filiis IsraŽl, et obtulerunt holocausta, immolaveruntque victimas pacificas Domino, vitulos. +Exodus Exo 2 24 6 Tulit itaque Moyses dimidiam partem sanguinis, et misit in crateras : partem autem residuam fudit super altare. +Exodus Exo 2 24 7 Assumensque volumen fúderis, legit audiente populo : qui dixerunt : Omnia quae locutus est Dominus, faciemus, et erimus obedientes. +Exodus Exo 2 24 8 Ille vero sumptum sanguinem respersit in populum, et ait : Hic est sanguis fúderis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his.\ +Exodus Exo 2 24 9 Ascenderuntque Moyses et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta de senioribus IsraŽl : +Exodus Exo 2 24 10 et viderunt Deum IsraŽl : et sub pedibus ejus quasi opus lapidis sapphirini, et quasi caelum, cum serenum est. +Exodus Exo 2 24 11 Nec super eos qui procul recesserant de filiis IsraŽl, misit manum suam, videruntque Deum, et comederunt, ac biberunt. +Exodus Exo 2 24 12 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ascende ad me in montem, et esto ibi : daboque tibi tabulas lapideas, et legem, ac mandata quae scripsi : ut doceas eos. +Exodus Exo 2 24 13 Surrexerunt Moyses et Josue minister ejus : ascendensque Moyses in montem Dei, +Exodus Exo 2 24 14 senioribus ait : Expectate hic donec revertamur ad vos. Habetis Aaron et Hur vobiscum : si quid natum fuerit quaestionis, referetis ad eos. +Exodus Exo 2 24 15 Cumque ascendisset Moyses, operuit nubes montem, +Exodus Exo 2 24 16 et habitavit gloria Domini super Sinai, tegens illum nube sex diebus : septimo autem die vocavit eum de medio caliginis. +Exodus Exo 2 24 17 Erat autem species gloriae Domini quasi ignis ardens super verticem montis in conspectu filiorum IsraŽl. +Exodus Exo 2 24 18 Ingressusque Moyses medium nebulae, ascendit in montem : et fuit ibi quadraginta diebus, et quadraginta noctibus. +Exodus Exo 2 25 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 25 2 Loquere filiis IsraŽl, ut tollant mihi primitias : ab omni homine qui offeret ultroneus, accipietis eas. +Exodus Exo 2 25 3 Haec sunt autem quae accipere debeatis : aurum, et argentum, et aes, +Exodus Exo 2 25 4 hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum, pilos caprarum, +Exodus Exo 2 25 5 et pelles arietum rubricatas, pellesque janthinas, et ligna setim : +Exodus Exo 2 25 6 oleum ad luminaria concinnanda : aromata in unguentum, et thymiamata boni odoris : +Exodus Exo 2 25 7 lapides onychinos, et gemmas ad ornandum ephod, ac rationale. +Exodus Exo 2 25 8 Facientque mihi sanctuarium, et habitabo in medio eorum : +Exodus Exo 2 25 9 juxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi, et omnium vasorum in cultum ejus.\ Sicque facietis illud : +Exodus Exo 2 25 10 arcam de lignis setim compingite, cujus longitudo habeat duos et semis cubitos : latitudo, cubitum et dimidium : altitudo, cubitum similiter ac semissem. +Exodus Exo 2 25 11 Et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris : faciesque supra, coronam auream per circuitum : +Exodus Exo 2 25 12 et quatuor circulos aureos, quos pones per quatuor arcae angulos : duo circuli sint in latere uno, et duo in altero. +Exodus Exo 2 25 13 Facies quoque vectes de lignis setim, et operies eos auro. +Exodus Exo 2 25 14 Inducesque per circulos qui sunt in arcae lateribus, ut portetur in eis : +Exodus Exo 2 25 15 qui semper erunt in circulis, nec umquam extrahentur ab eis. +Exodus Exo 2 25 16 Ponesque in arca testificationem quam dabo tibi. +Exodus Exo 2 25 17 Facies et propitiatorium de auro mundissimo : duos cubitos et dimidium tenebit longitudo ejus, et cubitum ac semissem latitudo. +Exodus Exo 2 25 18 Duos quoque cherubim aureos et productiles facies, ex utraque parte oraculi. +Exodus Exo 2 25 19 Cherub unus sit in latere uno, et alter in altero. +Exodus Exo 2 25 20 Utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas, et operientes oraculum, respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operienda est arca, +Exodus Exo 2 25 21 in qua pones testimonium quod dabo tibi. +Exodus Exo 2 25 22 Inde praecipiam, et loquar ad te supra propitiatorium, ac de medio duorum cherubim, qui erunt super arcam testimonii, cuncta quae mandabo per te filiis IsraŽl.\ +Exodus Exo 2 25 23 Facies et mensam de lignis setim, habentem duos cubitos longitudinis, et in latitudine cubitum, et in altitudine cubitum et semissem. +Exodus Exo 2 25 24 Et inaurabis eam auro purissimo : faciesque illi labium aureum per circuitum, +Exodus Exo 2 25 25 et ipsi labio coronam interrasilem altam quatuor digitis : et super illam, alteram coronam aureolam. +Exodus Exo 2 25 26 Quatuor quoque circulos aureos praeparabis, et pones eis in quatuor angulis ejusdem mensae per singulos pedes. +Exodus Exo 2 25 27 Subter coronam erunt circuli aurei, ut mittantur vectes per eos, et possit mensa portari. +Exodus Exo 2 25 28 Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et circumdabis auro ad subvehendam mensam. +Exodus Exo 2 25 29 Parabis et acetabula, ac phialas, thuribula, et cyathos, in quibus offerenda sunt libamina, ex auro purissimo. +Exodus Exo 2 25 30 Et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper.\ +Exodus Exo 2 25 31 Facies et candelabrum ductile de auro mundissimo, hastile ejus, et calamos, scyphos, et sphaerulas, ac lilia ex ipso procedentia. +Exodus Exo 2 25 32 Sex calami egredientur de lateribus, tres ex uno latere, et tres ex altero. +Exodus Exo 2 25 33 Tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos, sphaerulaque simul, et lilium : et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero, sphaerulaque simul et lilium. Hoc erit opus sex calamorum, qui producendi sunt de hastili : +Exodus Exo 2 25 34 in ipso autem candelabro erunt quatuor scyphi in nucis modum, sphaerulaeque per singulos, et lilia. +Exodus Exo 2 25 35 Sphaerulae sub duobus calamis per tria loca, qui simul sex fiunt procedentes de hastili uno. +Exodus Exo 2 25 36 Et sphaerulae igitur et calami ex ipso erunt, universa ductilia de auro purissimo. +Exodus Exo 2 25 37 Facies et lucernas septem, et pones eas super candelabrum, ut luceant ex adverso. +Exodus Exo 2 25 38 Emunctoria quoque, et ubi quae emuncta sunt extinguantur, fiant de auro purissimo. +Exodus Exo 2 25 39 Omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri purissimi. +Exodus Exo 2 25 40 Inspice, et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est. +Exodus Exo 2 26 1 Tabernaculum vero ita facies : decem cortinas de bysso retorta, et hyacintho, ac purpura, coccoque bis tincto, variatas opere plumario facies. +Exodus Exo 2 26 2 Longitudo cortinae unius habebit viginti octo cubitos : latitudo, quatuor cubitorum erit. Unius mensurae fient universa tentoria. +Exodus Exo 2 26 3 Quinque cortinae sibi jungentur mutuo, et aliae quinque nexu simili cohaerebunt. +Exodus Exo 2 26 4 Ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum, ut possint invicem copulari. +Exodus Exo 2 26 5 Quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte, ita insertas ut ansa contra ansam veniat, et altera alteri possit aptari. +Exodus Exo 2 26 6 Facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela jungenda sunt, ut unum tabernaculum fiat. +Exodus Exo 2 26 7 Facies et saga cilicina undecim, ad operiendum tectum tabernaculi. +Exodus Exo 2 26 8 Longitudo sagi unius habebit triginta cubitos, et latitudo, quatuor : aequa erit mensura sagorum omnium. +Exodus Exo 2 26 9 E quibus quinque junges seorsum, et sex sibi mutuo copulabis, ita ut sextum sagum in fronte tecti duplices. +Exodus Exo 2 26 10 Facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius, ut conjungi cum altero queat, et quinquaginta ansas in ora sagi alterius, ut cum altero copuletur. +Exodus Exo 2 26 11 Facies et quinquaginta fibulas aeneas quibus jungantur ansae, ut unum ex omnibus operimentum fiat. +Exodus Exo 2 26 12 Quod autem superfuerit in sagis quae parantur tecto, id est unum sagum quod amplius est, ex medietate ejus operies posteriora tabernaculi. +Exodus Exo 2 26 13 Et cubitus ex una parte pendebit, et alter ex altera qui plus est in sagorum longitudine, utrumque latus tabernaculi protegens. +Exodus Exo 2 26 14 Facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis : et super hoc rursum aliud operimentum de janthinis pellibus. +Exodus Exo 2 26 15 Facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setim, +Exodus Exo 2 26 16 quae singulae denos cubitos in longitudine habeant, et in latitudine singulos ac semissem. +Exodus Exo 2 26 17 In lateribus tabulae, duae incastraturae fient, quibus tabula alteri tabulae connectatur : atque in hunc modum cunctae tabulae parabuntur. +Exodus Exo 2 26 18 Quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum. +Exodus Exo 2 26 19 Quibus quadraginta bases argenteas fundes, ut binae bases singulis tabulis per duos angulos subjiciantur. +Exodus Exo 2 26 20 In latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem, viginti tabulae erunt, +Exodus Exo 2 26 21 quadraginta habentes bases argenteas, binae bases singulis tabulis supponentur. +Exodus Exo 2 26 22 Ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas, +Exodus Exo 2 26 23 et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi. +Exodus Exo 2 26 24 Eruntque conjunctae a deorsum usque sursum, et una omnes compago retinebit. Duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt, similis junctura servabitur. +Exodus Exo 2 26 25 Et erunt simul tabulae octo, bases earum argenteae sedecim, duabus basibus per unam tabulam supputatis. +Exodus Exo 2 26 26 Facies et vectes de lignis setim quinque ad continendas tabulas in uno latere tabernaculi, +Exodus Exo 2 26 27 et quinque alios in altero, et ejusdem numeri ad occidentalem plagam : +Exodus Exo 2 26 28 qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum. +Exodus Exo 2 26 29 Ipsas quoque tabulas deaurabis, et fundes in eis annulos aureos per quos vectes tabulata contineant : quos operies laminis aureis. +Exodus Exo 2 26 30 Et eriges tabernaculum juxta exemplar quod tibi in monte monstratum est.\ +Exodus Exo 2 26 31 Facies et velum de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumario et pulchra varietate contextum : +Exodus Exo 2 26 32 quod appendes ante quatuor columnas de lignis setim, quae ipsae quidem deauratae erunt, et habebunt capita aurea, sed bases argenteas. +Exodus Exo 2 26 33 Inseretur autem velum per circulos, intra quod pones arcam testimonii, quo et sanctuarium, et sanctuarii sanctuaria dividentur. +Exodus Exo 2 26 34 Pones et propitiatorium super arcam testimonii in Sancto sanctorum, +Exodus Exo 2 26 35 mensamque extra velum, et contra mensam candelabrum in latere tabernaculi meridiano : mensa enim stabit in parte aquilonis. +Exodus Exo 2 26 36 Facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumarii. +Exodus Exo 2 26 37 Et quinque columnas deaurabis lignorum setim, ante quas ducetur tentorium : quarum erunt capita aurea, et bases aeneae. +Exodus Exo 2 27 1 Facies et altare de lignis setim, quod habebit quinque cubitus in longitudine, et totidem in latitudine, id est, quadrum, et tres cubitos in altitudine. +Exodus Exo 2 27 2 Cornua autem per quatuor angulos ex ipso erunt : et operies illud aere. +Exodus Exo 2 27 3 Faciesque in usus ejus lebetes ad suscipiendos cineres, et forcipes atque fuscinulas, et ignium receptacula ; omnia vasa ex aere fabricabis. +Exodus Exo 2 27 4 Craticulamque in modum retis aeneam : per cujus quatuor angulos erunt quatuor annuli aenei. +Exodus Exo 2 27 5 Quos pones subter arulam altaris : eritque craticula usque ad altaris medium. +Exodus Exo 2 27 6 Facies et vectes altaris de lignis setim duos, quos operies laminis aeneis : +Exodus Exo 2 27 7 et induces per circulos, eruntque ex utroque latere altaris ad portandum. +Exodus Exo 2 27 8 Non solidum, sed inane et cavum intrinsecus facies illud, sicut tibi in monte monstratum est.\ +Exodus Exo 2 27 9 Facies et atrium tabernaculi, in cujus australi plaga contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta : centum cubitos unum latus tenebit in longitudine. +Exodus Exo 2 27 10 Et columnas viginti cum basibus totidem aeneis, quae capita cum caelaturis suis habebunt argentea. +Exodus Exo 2 27 11 Similiter et in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum, columnae viginti, et bases aeneae ejusdem numeri, et capita earum cum caelaturis suis argentea. +Exodus Exo 2 27 12 In latitudine vero atrii, quod respicit ad occidentem, erunt tentoria per quinquaginta cubitos, et columnae decem, basesque totidem. +Exodus Exo 2 27 13 In ea quoque atrii latitudine, quae respicit ad orientem, quinquaginta cubiti erunt. +Exodus Exo 2 27 14 In quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur, columnaeque tres et bases totidem : +Exodus Exo 2 27 15 et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim, columnae tres, et bases totidem. +Exodus Exo 2 27 16 In introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumarii : columnas habebit quatuor, cum basibus totidem. +Exodus Exo 2 27 17 Omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenteis laminis, capitibus argenteis, et basibus aeneis. +Exodus Exo 2 27 18 In longitudine occupabit atrium cubitos centum, in latitudine quinquaginta, altitudo quinque cubitorum erit : fietque de bysso retorta, et habebit bases aeneas. +Exodus Exo 2 27 19 Cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caeremonias, tam paxillos ejus quam atrii, ex aere facies. +Exodus Exo 2 27 20 Praecipe filiis IsraŽl ut afferant tibi oleum de arboribus olivarum purissimum, piloque contusum, ut ardeat lucerna semper +Exodus Exo 2 27 21 in tabernaculo testimonii, extra velum quod oppansum est testimonio. Et collocabunt eam Aaron et filii ejus, ut usque mane luceat coram Domino. Perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis IsraŽl. +Exodus Exo 2 28 1 Applica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum IsraŽl, ut sacerdotio fungantur mihi : Aaron, Nadab, et Abiu, Eleazar, et Ithamar. +Exodus Exo 2 28 2 Faciesque vestem sanctam Aaron fratri tuo in gloriam et decorem. +Exodus Exo 2 28 3 Et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae, ut faciant vestes Aaron, in quibus sanctificatus ministret mihi. +Exodus Exo 2 28 4 Haec autem erunt vestimenta quae faciet : rationale et superhumerale, tunicam et lineam strictam, cidarim et balteum. Facient vestimenta sancta fratri tuo Aaron et filiis ejus, ut sacerdotio fungantur mihi. +Exodus Exo 2 28 5 Accipientque aurum, et hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum.\ +Exodus Exo 2 28 6 Facient autem superhumerale de auro et hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere polymito. +Exodus Exo 2 28 7 Duas oras junctas habebit in utroque latere summitatum, ut in unum redeant. +Exodus Exo 2 28 8 Ipsa quoque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta. +Exodus Exo 2 28 9 Sumesque duos lapides onychinos, et sculpes in eis nomina filiorum IsraŽl : +Exodus Exo 2 28 10 sex nomina in lapide uno, et sex reliqua in altero, juxta ordinem nativitatis eorum. +Exodus Exo 2 28 11 Opere sculptoris et caelatura gemmarii, sculpes eos nominibus filiorum IsraŽl, inclusos auro atque circumdatos : +Exodus Exo 2 28 12 et pones in utroque latere superhumeralis, memoriale filiis IsraŽl. Portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque humerum, ob recordationem. +Exodus Exo 2 28 13 Facies et uncinos ex auro, +Exodus Exo 2 28 14 et duas catenulas ex auro purissimo sibi invicem cohaerentes, quas inseres uncinis.\ +Exodus Exo 2 28 15 Rationale quoque judicii facies opere polymito juxta texturam superhumeralis, ex auro, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta. +Exodus Exo 2 28 16 Quadrangulum erit et duplex : mensuram palmi habebit tam in longitudine quam in latitudine. +Exodus Exo 2 28 17 Ponesque in eo quatuor ordines lapidum : in primo versu erit lapis sardius, et topazius, et smaragdus : +Exodus Exo 2 28 18 in secundo carbunculus, sapphirus, et jaspis : +Exodus Exo 2 28 19 in tertio ligurius, achates, et amethystus : +Exodus Exo 2 28 20 in quarto chrysolithus, onychinus, et beryllus. Inclusi auro erunt per ordines suos. +Exodus Exo 2 28 21 Habebuntque nomina filiorum IsraŽl : duodecim nominibus caelabuntur, singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus. +Exodus Exo 2 28 22 Facies in rationali catenas sibi invicem cohaerentes ex auro purissimo, +Exodus Exo 2 28 23 et duos annulos aureos, quos pones in utraque rationalis summitate : +Exodus Exo 2 28 24 catenasque aureas junges annulis, qui sunt in marginibus ejus, +Exodus Exo 2 28 25 et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere superhumeralis quod rationale respicit. +Exodus Exo 2 28 26 Facies et duos annulos aureos, quos pones in summitatibus rationalis, in oris, quae e regione sunt superhumeralis, et posteriora ejus aspiciunt. +Exodus Exo 2 28 27 Necnon et alios duos annulos aureos, qui ponendi sunt in utroque latere superhumeralis deorsum, quod respicit contra faciem juncturae inferioris, ut aptari possit cum superhumerali, +Exodus Exo 2 28 28 et stringatur rationale annulis suis cum annulis superhumeralis vitta hyacinthina, ut maneat junctura fabrefacta, et a se invicem rationale et superhumerale nequeant separari. +Exodus Exo 2 28 29 Portabitque Aaron nomina filiorum IsraŽl in rationali judicii super pectus suum, quando ingredietur Sanctuarium, memoriale coram Domino in aeternum. +Exodus Exo 2 28 30 Pones autem in rationali judicii Doctrinam et Veritatem, quae erunt in pectore Aaron, quando ingredietur coram Domino : et gestabit judicium filiorum IsraŽl in pectore suo, in conspectu Domini semper.\ +Exodus Exo 2 28 31 Facies et tunicam superhumeralis totam hyacinthinam, +Exodus Exo 2 28 32 in cujus medio supra erit capitium, et ora per gyrum ejus textilis, sicut fieri solet in extremis vestium partibus, ne facile rumpatur. +Exodus Exo 2 28 33 Deorsum vero, ad pedes ejusdem tunicae, per circuitum, quasi mala punica facies, ex hyacintho, et purpura, et cocco bis tincto, mistis in medio tintinnabulis, +Exodus Exo 2 28 34 ita ut tintinnabulum sit aureum et malum punicum : rursumque tintinnabulum aliud aureum et malum punicum. +Exodus Exo 2 28 35 Et vestietur ea Aaron in officio ministerii, ut audiatur sonitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini, et non moriatur.\ +Exodus Exo 2 28 36 Facies et laminam de auro purissimo, in qua sculpes opere caelatoris, Sanctum Domino. +Exodus Exo 2 28 37 Ligabisque eam vitta hyacinthina, et erit super tiaram, +Exodus Exo 2 28 38 imminens fronti pontificis. Portabitque Aaron iniquitates eorum, quae obtulerunt et sanctificaverunt filii IsraŽl, in cunctis muneribus et donariis suis. Erit autem lamina semper in fronte ejus, ut placatus sit eis Dominus. +Exodus Exo 2 28 39 Stringesque tunicam bysso, et tiaram byssinam facies, et balteum opere plumarii.\ +Exodus Exo 2 28 40 Porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et decorem : +Exodus Exo 2 28 41 vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios ejus cum eo. Et cunctorum consecrabis manus, sanctificabisque illos, ut sacerdotio fungantur mihi. +Exodus Exo 2 28 42 Facies et feminalia linea, ut operiant carnem turpitudinis suae, a renibus usque ad femora : +Exodus Exo 2 28 43 et utentur eis Aaron et filii ejus quando ingredientur tabernaculum testimonii, vel quando appropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario, ne iniquitatis rei moriantur. Legitimum sempiternum erit Aaron, et semini ejus post eum. +Exodus Exo 2 29 1 Sed et hoc facies, ut mihi in sacerdotio consecrentur. Tolle vitulum de armento, et arietes duos immaculatos, +Exodus Exo 2 29 2 panesque azymos, et crustulam absque fermento, quae conspersa sit oleo, lagana quoque azyma oleo lita : de simila triticea cuncta facies. +Exodus Exo 2 29 3 Et posita in canistro offeres : vitulum autem et duos arietes. +Exodus Exo 2 29 4 Et Aaron ac filios ejus applicabis ad ostium tabernaculi testimonii. Cumque laveris patrem cum filiis suis aqua, +Exodus Exo 2 29 5 indues Aaron vestimentis suis, id est, linea et tunica, et superhumerali et rationali, quod constringes balteo. +Exodus Exo 2 29 6 Et pones tiaram in capite ejus, et laminam sanctam super tiaram, +Exodus Exo 2 29 7 et oleum unctionis fundes super caput ejus : atque hoc ritu consecrabitur. +Exodus Exo 2 29 8 Filios quoque illius applicabis, et indues tunicis lineis, cingesque balteo, +Exodus Exo 2 29 9 Aaron scilicet et liberos ejus, et impones eis mitras : eruntque sacerdotes mihi religione perpetua. Postquam initiaveris manus eorum, +Exodus Exo 2 29 10 applicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii. Imponentque Aaron et filii ejus manus super caput illius, +Exodus Exo 2 29 11 et mactabis eum in conspectu Domini, juxta ostium tabernaculi testimonii. +Exodus Exo 2 29 12 Sumptumque de sanguine vituli, pones super cornua altaris digito tuo, reliquum autem sanguinem fundes juxta basim ejus. +Exodus Exo 2 29 13 Sumes et adipem totum qui operit intestina, et reticulum jecoris, ac duos renes, et adipem qui super eos est, et offeres incensum super altare : +Exodus Exo 2 29 14 carnes vero vituli et corium et fimum combures foris extra castra, eo quod pro peccato sit.\ +Exodus Exo 2 29 15 Unum quoque arietem sumes, super cujus caput ponent Aaron et filii ejus manus. +Exodus Exo 2 29 16 Quem cum mactaveris, tolles de sanguine ejus, et fundes circa altare. +Exodus Exo 2 29 17 Ipsum autem arietem secabis in frustra : lotaque intestina ejus ac pedes, pones super concisas carnes, et super caput illius. +Exodus Exo 2 29 18 Et offeres totum arietem in incensum super altare : oblatio est Domino, odor suavissimus victimae Domini.\ +Exodus Exo 2 29 19 Tolles quoque arietem alterum, super cujus caput Aaron et filii ejus ponent manus. +Exodus Exo 2 29 20 Quem cum immolaveris, sumes de sanguine ejus, et pones super extremum auriculae dextrae Aaron et filiorum ejus, et super pollices manus eorum ac pedis dextri, fundesque sanguinem super altare per circuitum. +Exodus Exo 2 29 21 Cumque tuleris de sanguine qui est super altare, et de oleo unctionis, asperges Aaron et vestes ejus, filios et vestimenta eorum. Consecratisque ipsis et vestibus, +Exodus Exo 2 29 22 tolles adipem de ariete, et caudam et arvinam, quae operit vitalia, ac reticulum jecoris, et duos renes, atque adipem, qui super eos est, armumque dextrum, eo quod sit aries consecrationis : +Exodus Exo 2 29 23 tortamque panis unius, crustulam conspersam oleo, laganum de canistro azymorum, quod positum est in conspectu Domini : +Exodus Exo 2 29 24 ponesque omnia super manus Aaron et filiorum ejus, et sanctificabis eos elevans coram Domino. +Exodus Exo 2 29 25 Suscipiesque universa de manibus eorum : et incendes super altare in holocaustum, odorem suavissimum in conspectu Domini, quia oblatio ejus est. +Exodus Exo 2 29 26 Sumes quoque pectusculum de ariete, quo initiatus est Aaron, sanctificabisque illud elevatum coram Domino, et cedet in partem tuam. +Exodus Exo 2 29 27 Sanctificabisque et pectusculum consecratum, et armum quem de ariete separasti, +Exodus Exo 2 29 28 quo initiatus est Aaron et filii ejus, cedentque in partem Aaron et filiorum ejus jure perpetuo a filiis IsraŽl : quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino.\ +Exodus Exo 2 29 29 Vestem autem sanctam, qua utetur Aaron, habebunt filii ejus post eum, ut ungantur in ea, et consecrantur manus eorum. +Exodus Exo 2 29 30 Septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis ejus, et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario.\ +Exodus Exo 2 29 31 Arietem autem consecrationis tolles, et coques carnes ejus in loco sancto : +Exodus Exo 2 29 32 quibus vescetur Aaron et filii ejus. Panes quoque, qui sunt in canistro, in vestibulo tabernaculi testimonii comedent, +Exodus Exo 2 29 33 ut sit placabile sacrificium, et sanctificentur offerentium manus. Alienigena non vescetur ex eis, quia sancti sunt. +Exodus Exo 2 29 34 Quod si remanserit de carnibus consecratis, sive de panibus usque mane, combures reliquias igni : non comedentur, quia sanctificata sunt.\ +Exodus Exo 2 29 35 Omnia, quae praecepi tibi, facies super Aaron et filiis ejus. Septem diebus consecrabis manus eorum : +Exodus Exo 2 29 36 et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum. Mundabisque altare cum immolaveris expiationis hostiam, et unges illud in sanctificationem. +Exodus Exo 2 29 37 Septem diebus expiabis altare, et sanctificabis, et erit Sanctum sanctorum : omnis, qui tetigerit illud, sanctificabitur.\ +Exodus Exo 2 29 38 Hoc est quod facies in altari : agnos anniculos duos per singulos dies jugiter, +Exodus Exo 2 29 39 unum agnum mane, et alterum vespere, +Exodus Exo 2 29 40 decimam partem similae conspersae oleo tuso, quod habeat mensuram quartam partem hin, et vinum ad libandum ejusdem mensurae in agno uno. +Exodus Exo 2 29 41 Alterum vero agnum offeres ad vesperam juxta ritum matutinae oblationis, et juxta ea quae diximus, in odorem suavitatis : +Exodus Exo 2 29 42 sacrificium est Domino, oblatione perpetua in generationes vestras, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ubi constituam ut loquar ad te. +Exodus Exo 2 29 43 Ibique praecipiam filiis IsraŽl, et sanctificabitur altare in gloria mea. +Exodus Exo 2 29 44 Sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari, et Aaron cum filiis suis, ut sacerdotio fungantur mihi. +Exodus Exo 2 29 45 Et habitabo in medio filiorum IsraŽl, eroque eis Deus, +Exodus Exo 2 29 46 et scient quia ego Dominus Deus eorum, qui eduxi eos de terra Aegypti, ut manerem inter illos, ego Dominus Deus ipsorum. +Exodus Exo 2 30 1 Facies quoque altare ad adolendum thymiama, de lignis setim, +Exodus Exo 2 30 2 habens cubitum longitudinis, et alterum latitudinis, id est, quadrangulum, et duos cubitos in altitudine. Cornua ex ipso procedent. +Exodus Exo 2 30 3 Vestiesque illud auro purissimo, tam craticulam ejus, quam parietes per circuitum, et cornua. Faciesque ei coronam aureolam per gyrum, +Exodus Exo 2 30 4 et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et altare portetur. +Exodus Exo 2 30 5 Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et inaurabis. +Exodus Exo 2 30 6 Ponesque altare contra velum, quod ante arcum pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium, ubi loquar tibi. +Exodus Exo 2 30 7 Et adolebit incensum super eo Aaron, suave fragrans, mane. Quando componet lucernas, incendet illud : +Exodus Exo 2 30 8 et quando collocabit eas ad vesperum, uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras. +Exodus Exo 2 30 9 Non offeretis super eo thymiama compositionis alterius, nec oblationem, et victimam, nec libabitis libamina. +Exodus Exo 2 30 10 Et deprecabitur Aaron super cornua ejus semel per annum, in sanguine quod oblatum est pro peccato, et placabit super eo in generationibus vestris. Sanctum sanctorum erit Domino.\ +Exodus Exo 2 30 11 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 30 12 Quando tuleris summam filiorum IsraŽl juxta numerum, dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino, et non erit plaga in eis, cum fuerint recensiti. +Exodus Exo 2 30 13 Hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen, dimidium sicli juxta mensuram templi (siclus viginti obolos habet) ; media pars sicli offeretur Domino. +Exodus Exo 2 30 14 Qui habetur in numero, a viginti annis et supra, dabit pretium. +Exodus Exo 2 30 15 Dives non addet ad medium sicli, et pauper nihil minuet. +Exodus Exo 2 30 16 Susceptamque pecuniam, quae collata est a filiis IsraŽl, trades in usus tabernaculi testimonii, ut sit monimentum eorum coram Domino, et propitietur animabus eorum.\ +Exodus Exo 2 30 17 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 30 18 Facies et labrum aeneum cum basi sua ad lavandum : ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare. Et missa aqua, +Exodus Exo 2 30 19 lavabunt in ea Aaron et filii ejus manus suas ac pedes, +Exodus Exo 2 30 20 quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii, et quando accessuri sunt ad altare, ut offerant in eo thymiama Domino, +Exodus Exo 2 30 21 ne forte moriantur ; legitimum sempiternum erit ipsi, et semini ejus per successiones.\ +Exodus Exo 2 30 22 Locutusque est Dominus ad Moysen, +Exodus Exo 2 30 23 dicens : Sume tibi aromata, primae myrrhae et electae quingentos siclos, et cinnamomi medium, id est, ducentos quinquaginta siclos, calami similiter ducentos quinquaginta, +Exodus Exo 2 30 24 casiae autem quingentos siclos, in pondere sanctuarii, olei de olivetis mensuram hin : +Exodus Exo 2 30 25 faciesque unctionis oleum sanctum, unguentum compositum opere unguentarii, +Exodus Exo 2 30 26 et unges ex eo tabernaculum testimonii, et arcam testamenti, +Exodus Exo 2 30 27 mensamque cum vasis suis, et candelabrum, et utensilia ejus, altaria thymiamatis, +Exodus Exo 2 30 28 et holocausti, et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinet. +Exodus Exo 2 30 29 Sanctificabisque omnia, et erunt Sancta sanctorum ; qui tetigerit ea, sanctificabitur. +Exodus Exo 2 30 30 Aaron et filios ejus unges, sanctificabisque eos, ut sacerdotio fungantur mihi. +Exodus Exo 2 30 31 Filiis quoque IsraŽl dices : Hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in generationes vestras. +Exodus Exo 2 30 32 Caro hominis non ungetur ex eo, et juxta compositionem ejus non facietis aliud, quia sanctificatum est, et sanctum erit vobis. +Exodus Exo 2 30 33 Homo quicumque tale composuerit, et dederit ex eo alieno, exterminabitur de populo suo. +Exodus Exo 2 30 34 Dixitque Dominus ad Moysen : Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum ; aequalis ponderis erunt omnia : +Exodus Exo 2 30 35 faciesque thymiama compositum opere unguentarii, mistum diligenter, et purum, et sanctificatione dignissimum. +Exodus Exo 2 30 36 Cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis, pones ex eo coram tabernaculo testimonii, in quo loco apparebo tibi. Sanctum sanctorum erit vobis thymiama. +Exodus Exo 2 30 37 Talem compositionem non facietis in usus vestros, quia sanctum est Domino. +Exodus Exo 2 30 38 Homo quicumque fecerit simile, ut odore illius perfruatur, peribit de populis suis. +Exodus Exo 2 31 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 31 2 Ecce, vocavi ex nomine Beseleel filium Uri filii Hur de tribu Juda, +Exodus Exo 2 31 3 et implevi spiritu Dei, sapientia, et intelligentia et scientia in omni opere, +Exodus Exo 2 31 4 ad excogitandum quidquid fabrefieri potest ex auro, et argento, et aere, +Exodus Exo 2 31 5 marmore, et gemmis, et diversitate lignorum. +Exodus Exo 2 31 6 Dedique ei socium Ooliab filium Achisamech de tribu Dan. Et in corde omnis eruditi posui sapientiam : ut faciant cuncta quae praecepi tibi, +Exodus Exo 2 31 7 tabernaculum fúderis, et arcam testimonii, et propitiatorium, quod super eam est, et cuncta vasa tabernaculi, +Exodus Exo 2 31 8 mensamque et vasa ejus, candelabrum purissimum cum vasis suis, et altaris thymiamatis, +Exodus Exo 2 31 9 et holocausti, et omnia vasa eorum, labrum cum basi sua, +Exodus Exo 2 31 10 vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti, et filiis ejus, ut fungantur officio suo in sacris : +Exodus Exo 2 31 11 oleum unctionis, et thymiama aromatum in sanctuario, omnia quae praecepi tibi, facient.\ +Exodus Exo 2 31 12 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 31 13 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Videte ut sabbatum meum custodiatis : quia signum est inter me et vos in generationibus vestris : ut sciatis quia ego Dominus, qui sanctifico vos. +Exodus Exo 2 31 14 Custodite sabbatum meum, sanctum est enim vobis : qui polluerit illud, morte morietur ; qui fecerit in eo opus, peribit anima illius de medio populi sui. +Exodus Exo 2 31 15 Sex diebus facietis opus : in die septimo sabbatum est, requies sancta Domino ; omnis qui fecerit opus in hac die, morietur. +Exodus Exo 2 31 16 Custodiant filii IsraŽl sabbatum, et celebrent illud in generationibus suis. Pactum est sempiternum +Exodus Exo 2 31 17 inter me et filios IsraŽl, signumque perpetuum ; sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram, et in septimo ab opere cessavit. +Exodus Exo 2 31 18 Deditque Dominus Moysi, completis hujuscemodi sermonibus in monte Sinai, duas tabulas testimonii lapideas, scriptas digito Dei. +Exodus Exo 2 32 1 Videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moyses, congregatus adversus Aaron, dixit : Surge, fac nobis deos, qui nos praecedant : Moysi enim huic viro, qui nos eduxit de terra Aegypti, ignoramus quid acciderit. +Exodus Exo 2 32 2 Dixitque ad eos Aaron : Tollite inaures aureas de uxorum, filiorumque et filiarum vestrarum auribus, et afferte ad me. +Exodus Exo 2 32 3 Fecitque populus quae jusserat, deferens inaures ad Aaron. +Exodus Exo 2 32 4 Quas cum ille accepisset, formavit opere fusorio, et fecit ex eis vitulum conflatilem : dixeruntque : Hi sunt dii tui IsraŽl, qui te eduxerunt de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 32 5 Quod cum vidisset Aaron, aedificavit altare coram eo, et praeconis voce clamavit dicens : Cras solemnitas Domini est. +Exodus Exo 2 32 6 Surgentesque mane, obtulerunt holocausta, et hostias pacificas, et sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere.\ +Exodus Exo 2 32 7 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : Vade, descende : peccavit populus tuus, quem eduxisti de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 32 8 Recesserunt cito de via, quam ostendisti eis : feceruntque sibi vitulum conflatilem, et adoraverunt, atque immolantes ei hostias, dixerunt : Isti sunt dii tui IsraŽl, qui te eduxerunt de terra Aegypti. +Exodus Exo 2 32 9 Rursumque ait Dominus ad Moysen : Cerno quod populus iste durae cervicis sit : +Exodus Exo 2 32 10 dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos, faciamque te in gentem magnam. +Exodus Exo 2 32 11 Moyses autem orabat Dominum Deum suum, dicens : Cur, Domine, irascitur furor tuus contra populum tuum, quem eduxisti de terra Aegypti, in fortitudine magna, et in manu robusta ? +Exodus Exo 2 32 12 Ne quaeso dicant Aegyptii : Callide eduxit eos, ut interficeret in montibus, et deleret e terra : quiescat ira tua, et esto placabilis super nequitia populi tui. +Exodus Exo 2 32 13 Recordare Abraham, Isaac, et IsraŽl servorum tuorum, quibus jurasti per temetipsum, dicens : Multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli ; et universam terram hanc, de qua locutus sum, dabo semini vestro, et possidebitis eam semper. +Exodus Exo 2 32 14 Placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum.\ +Exodus Exo 2 32 15 Et reversus est Moyses de monte, portans duas tabulas testimonii in manu sua, scriptas ex utraque parte, +Exodus Exo 2 32 16 et factas opere Dei : scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis. +Exodus Exo 2 32 17 Audiens autem Josue tumultum populi vociferantis, dixit ad Moysen : Ululatus pugnae auditur in castris. +Exodus Exo 2 32 18 Qui respondit : Non est clamor adhortantium ad pugnam, neque vociferatio compellentium ad fugam : sed vocem cantantium ego audio. +Exodus Exo 2 32 19 Cumque appropinquasset ad castra, vidit vitulum, et choros : iratusque valde, projecit de manu tabulas, et confregit eas ad radicem montis : +Exodus Exo 2 32 20 arripiensque vitulum quem fecerant, combussit, et contrivit usque ad pulverem, quem sparsit in aquam, et dedit ex eo potum filiis IsraŽl. +Exodus Exo 2 32 21 Dixitque ad Aaron : Quid tibi fecit hic populus, ut induceres super eum peccatum maximum ? +Exodus Exo 2 32 22 Cui ille respondit : Ne indignetur dominus meus : tu enim nosti populum istum, quod pronus sit ad malum : +Exodus Exo 2 32 23 dixerunt mihi : Fac nobis deos, qui nos praecedant : huic enim Moysi, qui nos eduxit de terra Aegypti, nescimus quid acciderit. +Exodus Exo 2 32 24 Quibus ego dixi : Quis vestrum habet aurum ? Tulerunt, et dederunt mihi : et projeci illud in ignem, egressusque est hic vitulus.\ +Exodus Exo 2 32 25 Videns ergo Moyses populum quod esset nudatus (spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis, et inter hostes nudum constituerat), +Exodus Exo 2 32 26 et stans in porta castrorum, ait : Si quis est Domini, jungatur mihi. Congregatique sunt ad eum omnes filii Levi : +Exodus Exo 2 32 27 quibus ait : Haec dicit Dominus Deus IsraŽl : Ponat vir gladium super femur suum : ite, et redite de porta usque ad portam per medium castrorum, et occidat unusquisque fratrem, et amicum, et proximum suum. +Exodus Exo 2 32 28 Feceruntque filii Levi juxta sermonem Moysi, cecideruntque in die illa quasi viginti tria millia hominum. +Exodus Exo 2 32 29 Et ait Moyses : Consecrastis manus vestras hodie Domino, unusquisque in filio, et in fratre suo, ut detur vobis benedictio. +Exodus Exo 2 32 30 Facto autem altero die, locutus est Moyses ad populum : Peccastis peccatum maximum : ascendam ad Dominum, si quomodo quivero eum deprecari pro scelere vestro. +Exodus Exo 2 32 31 Reversusque ad Dominum, ait : Obsecro, peccavit populus iste peccatum maximum, feceruntque sibi deos aureos : aut dimitte eis hanc noxam, +Exodus Exo 2 32 32 aut si non facis, dele me de libro tuo quem scripsisti. +Exodus Exo 2 32 33 Cui respondit Dominus : Qui peccaverit mihi, delebo eum de libro meo : +Exodus Exo 2 32 34 tu autem vade, et duc populum istum quo locutus sum tibi : angelus meus praecedet te. Ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum. +Exodus Exo 2 32 35 Percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli, quem fecerat Aaron. +Exodus Exo 2 33 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : Vade, ascende de loco isto tu, et populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti, in terram quam juravi Abraham, Isaac et Jacob, dicens : Semini tuo dabo eam : +Exodus Exo 2 33 2 et mittam praecursorem tui angelum, ut ejiciam Chananaeum, et Amorrhaeum, et Hethaeum, et Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum, +Exodus Exo 2 33 3 et intres in terram fluentem lacte et melle. Non enim ascendam tecum, quia populus durae cervicis es : ne forte disperdam te in via. +Exodus Exo 2 33 4 Audiensque populus sermonem hunc pessimum, luxit : et nullus ex more indutus est cultu suo. +Exodus Exo 2 33 5 Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere filiis IsraŽl : Populus durae cervicis es : semel ascendam in medio tui, et delebo te. Jam nunc depone ornatum tuum, ut sciam quid faciam tibi. +Exodus Exo 2 33 6 Deposuerunt ergo filii IsraŽl ornatum suum a monte Horeb.\ +Exodus Exo 2 33 7 Moyses quoque tollens tabernaculum, tetendit extra castra procul, vocavitque nomen ejus, Tabernaculum fúderis. Et omnis populus, qui habebat aliquam quaestionem, egrediebatur ad tabernaculum fúderis, extra castra. +Exodus Exo 2 33 8 Cumque egrederetur Moyses ad tabernaculum, surgebat universa plebs, et stabat unusquisque in ostio papilionis sui, aspiciebantque tergum Moysi, donec ingrederetur tentorium. +Exodus Exo 2 33 9 Ingresso autem illo tabernaculum fúderis, descendebat columna nubis, et stabat ad ostium, loquebaturque cum Moyse, +Exodus Exo 2 33 10 cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi. Stabantque ipsi, et adorabant per fores tabernaculorum suorum. +Exodus Exo 2 33 11 Loquebatur autem Dominus ad Moysen facie ad faciem, sicut solet loqui homo ad amicum suum. Cumque ille reverteretur in castra, minister ejus Josue filius Nun, puer, non recedebat de tabernaculo.\ +Exodus Exo 2 33 12 Dixit autem Moyses ad Dominum : Praecipis ut educam populum istum : et non indicas mihi quem missurus es mecum, praesertim cum dixeris : Novi te ex nomine, et invenisti gratiam coram me. +Exodus Exo 2 33 13 Si ergo inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi faciem tuam, ut sciam te, et inveniam gratiam ante oculos tuos : respice populum tuum gentem hanc. +Exodus Exo 2 33 14 Dixitque Dominus : Facies mea praecedet te, et requiem dabo tibi. +Exodus Exo 2 33 15 Et ait Moyses : Si non tu ipse praecedas, ne educas nos de loco isto. +Exodus Exo 2 33 16 In quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo, nisi ambulaveris nobiscum, ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram ? +Exodus Exo 2 33 17 Dixit autem Dominus ad Moysen : Et verbum istud, quod locutus es, faciam : invenisti enim gratiam coram me, et teipsum novi ex nomine.\ +Exodus Exo 2 33 18 Qui ait : Ostende mihi gloriam tuam. +Exodus Exo 2 33 19 Respondit : Ego ostendam omne bonum tibi, et vocabo in nomine Domini coram te : et miserebor cui voluero, et clemens ero in quem mihi placuerit. +Exodus Exo 2 33 20 Rursumque ait : Non poteris videre faciem meam : non enim videbit me homo et vivet. +Exodus Exo 2 33 21 Et iterum : Ecce, inquit, est locus apud me, et stabis supra petram. +Exodus Exo 2 33 22 Cumque transibit gloria mea, ponam te in foramine petrae, et protegam dextera mea, donec transeam : +Exodus Exo 2 33 23 tollamque manum meam, et videbis posteriora mea : faciem autem meam videre non poteris. +Exodus Exo 2 34 1 Ac deinceps : Praecide, ait, tibi duas tabulas lapideas instar priorum, et scribam super eas verba, quae habuerunt tabulae quas fregisti. +Exodus Exo 2 34 2 Esto paratus mane, ut ascendas statim in montem Sinai, stabisque mecum super verticem montis. +Exodus Exo 2 34 3 Nullus ascendat tecum, nec videatur quispiam per totum montem : boves quoque et oves non pascantur e contra. +Exodus Exo 2 34 4 Excidit ergo duas tabulas lapideas, quales antea fuerant : et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai, sicut praeceperat ei Dominus, portans secum tabulas. +Exodus Exo 2 34 5 Cumque descendisset Dominus per nubem, stetit Moyses cum eo, invocans nomen Domini. +Exodus Exo 2 34 6 Quo transeunte coram eo, ait : Dominator Domine Deus, misericors et clemens, patiens et multae miserationis, ac verax, +Exodus Exo 2 34 7 qui custodis misericordiam in millia ; qui aufers iniquitatem, et scelera, atque peccata, nullusque apud te per se innocens est ; qui reddis iniquitatem patrum filiis, ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem. +Exodus Exo 2 34 8 Festinusque Moyses, curvatus est pronus in terram, et adorans +Exodus Exo 2 34 9 ait : Si inveni gratiam in conspectu tuo, Domine, obsecro ut gradiaris nobiscum (populus enim durae cervicis est) et auferas iniquitates nostras atque peccata, nosque possideas.\ +Exodus Exo 2 34 10 Respondit Dominus : Ego inibo pactum videntibus cunctis : signa faciam quae numquam visa sunt super terram, nec in ullis gentibus, ut cernat populus iste, in cujus es medio, opus Domini terribile quod facturus sum. +Exodus Exo 2 34 11 Observa cuncta quae hodie mando tibi : ego ipse ejiciam ante faciem tuam Amorrhaeum, et Chananaeum, et Hethaeum, Pherezaeum quoque, et Hevaeum, et Jebusaeum. +Exodus Exo 2 34 12 Cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius jungas amicitias, quae sint tibi in ruinam : +Exodus Exo 2 34 13 sed aras eorum destrue, confringe statuas, lucosque succide : +Exodus Exo 2 34 14 noli adorare deum alienum. Dominus zelotes nomen ejus ; Deus est aemulator. +Exodus Exo 2 34 15 Ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum : ne, cum fornicati fuerint cum diis suis, et adoraverint simulacra eorum, vocet te quispiam ut comedas de immolatis. +Exodus Exo 2 34 16 Nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis : ne, postquam ipsae fuerint fornicatae, fornicari faciant et filios tuos in deos suos. +Exodus Exo 2 34 17 Deos conflatiles non facies tibi. +Exodus Exo 2 34 18 Solemnitatem azymorum custodies. Septem diebus vesceris azymis, sicut praecepi tibi, in tempore mensis novorum : mense enim verni temporis egressus es de Aegypto. +Exodus Exo 2 34 19 Omne quod aperit vulvam generis masculini, meum erit. De cunctis animantibus, tam de bobus, quam de ovibus, meum erit. +Exodus Exo 2 34 20 Primogenitum asini redimes ove : sin autem nec pretium pro eo dederis, occidetur. Primogenitum filiorum tuorum redimes : nec apparebis in conspectu meo vacuus. +Exodus Exo 2 34 21 Sex diebus operaberis ; die septimo cessabis arare et metere. +Exodus Exo 2 34 22 Solemnitatem hebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae triticeae, et solemnitatem, quando redeunte anni tempore cuncta conduntur. +Exodus Exo 2 34 23 Tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domini Dei IsraŽl. +Exodus Exo 2 34 24 Cum enim tulero gentes a facie tua, et dilatavero terminos tuos, nullus insidiabitur terrae tuae, ascendente te, et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno. +Exodus Exo 2 34 25 Non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae : neque residebit mane de victima solemnitatis Phase. +Exodus Exo 2 34 26 Primitias frugum terrae tuae offeres in domo Domini Dei tui. Non coques haedum in lacte matris suae. +Exodus Exo 2 34 27 Dixitque Dominus ad Moysen : Scribe tibi verba haec, quibus et tecum et cum IsraŽl pepigi fúdus.\ +Exodus Exo 2 34 28 Fuit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes : panem non comedit, et aquam non bibit, et scripsit in tabulis verba fúderis decem. +Exodus Exo 2 34 29 Cumque descenderet Moyses de monte Sinai, tenebat duas tabulas testimonii, et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Domini. +Exodus Exo 2 34 30 Videntes autem Aaron et filii IsraŽl cornutam Moysi faciem, timuerunt prope accedere. +Exodus Exo 2 34 31 Vocatique ab eo, reversi sunt tam Aaron, quam principes synagogae. Et postquam locutus est ad eos, +Exodus Exo 2 34 32 venerunt ad eum etiam omnes filii IsraŽl : quibus praecepit cuncta quae audierat a Domino in monte Sinai. +Exodus Exo 2 34 33 Impletisque sermonibus, posuit velamen super faciem suam. +Exodus Exo 2 34 34 Quod ingressus ad Dominum, et loquens cum eo, auferebat donec exiret, et tunc loquebatur ad filios IsraŽl omnia quae sibi fuerant imperata. +Exodus Exo 2 34 35 Qui videbant faciem egredientis Moysi esse cornutam, sed operiebat ille rursus faciem suam, siquando loquebatur ad eos. +Exodus Exo 2 35 1 Igitur congregata omni turba filiorum IsraŽl, dixit ad eos : Haec sunt quae jussit Dominus fieri. +Exodus Exo 2 35 2 Sex diebus facietis opus : septimus dies erit vobis sanctus, sabbatum, et requies Domini : qui fecerit opus in eo, occidetur. +Exodus Exo 2 35 3 Non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati. +Exodus Exo 2 35 4 Et ait Moyses ad omnem catervam filiorum IsraŽl : Iste est sermo quem praecepit Dominus, dicens : +Exodus Exo 2 35 5 Separate apud vos primitias Domino. Omnis voluntarius et prono animo offerat eas Domino : aurum et argentum, et aes, +Exodus Exo 2 35 6 hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum, pilos caprarum, +Exodus Exo 2 35 7 pellesque arietum rubricatas, et janthinas, ligna setim, +Exodus Exo 2 35 8 et oleum ad luminaria concinnanda, et ut conficiatur unguentum, et thymiama suavissimum, +Exodus Exo 2 35 9 lapides onychinos, et gemmas ad ornatum superhumeralis et rationalis. +Exodus Exo 2 35 10 Quisque vestrum sapiens est, veniat, et faciat quod Dominus imperavit : +Exodus Exo 2 35 11 tabernaculum scilicet, et tectum ejus, atque operimentum, annulos, et tabulata cum vectibus, paxillos, et bases : +Exodus Exo 2 35 12 arcam et vectes, propitiatorium, et velum, quod ante illud oppanditur : +Exodus Exo 2 35 13 mensam cum vectibus et vasis, et propositionis panibus : +Exodus Exo 2 35 14 candelabrum ad luminaria sustentanda, vasa illius et lucernas, et oleum ad nutrimenta ignium : +Exodus Exo 2 35 15 altare thymiamatis, et vectes, et oleum unctionis et thymiama ex aromatibus : tentorium ad ostium tabernaculi : +Exodus Exo 2 35 16 altare holocausti, et craticulam ejus aeneam cum vectibus et vasis suis : labrum et basim ejus : +Exodus Exo 2 35 17 cortinas atrii cum columnis et basibus, tentorium in foribus vestibuli, +Exodus Exo 2 35 18 paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis : +Exodus Exo 2 35 19 vestimenta, quorum usus est in ministerio sanctuarii, vestes Aaron pontificis ac filiorum ejus, ut sacerdotio fungantur mihi. +Exodus Exo 2 35 20 Egressaque omnis multitudo filiorum IsraŽl de conspectu Moysi, +Exodus Exo 2 35 21 obtulerunt mente promptissima atque devota primitias Domino, ad faciendum opus tabernaculi testimonii. Quidquid ad cultum et ad vestes sanctas necessarium erat, +Exodus Exo 2 35 22 viri cum mulieribus praebuerunt, armillas et inaures, annulos et dextralia : omne vas aureum in donaria Domini separatum est. +Exodus Exo 2 35 23 Si quis habebat hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, byssum et pilos caprarum, pelles arietum rubricatas, et janthinas, +Exodus Exo 2 35 24 argenti, aerisque metalla, obtulerunt Domino, lignaque setim in varios usus. +Exodus Exo 2 35 25 Sed et mulieres doctae, quae neverant, dederunt hyacinthum, purpuram, et vermiculum, ac byssum, +Exodus Exo 2 35 26 et pilos caprarum, sponte propria cuncta tribuentes. +Exodus Exo 2 35 27 Principes vero obtulerunt lapides onychinos, et gemmas ad superhumerale et rationale, +Exodus Exo 2 35 28 aromataque et oleum ad luminaria concinnanda, et ad praeparandum unguentum, ac thymiama odoris suavissimi componendum. +Exodus Exo 2 35 29 Omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria, ut fierent opera, quae jusserat Dominus per manum Moysi. Cuncti filii IsraŽl voluntaria Domino dedicaverunt.\ +Exodus Exo 2 35 30 Dixitque Moyses ad filios IsraŽl : Ecce, vocavit Dominus ex nomine Beseleel filium Uri, filii Hur de tribu Juda, +Exodus Exo 2 35 31 implevitque eum spiritu Dei, sapientia et intelligentia, et scientia et omni doctrina, +Exodus Exo 2 35 32 ad excogitandum, et faciendum opus in auro, et argento, et aere, +Exodus Exo 2 35 33 sculpendisque lapidibus, et opere carpentario, quidquid fabre adinveniri potest, +Exodus Exo 2 35 34 dedit in corde ejus : Ooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan : +Exodus Exo 2 35 35 ambos erudivit sapientia, ut faciant opera abietarii, polymitarii, ac plumarii, de hyacintho ac purpura, coccoque bis tincto, et bysso, et texant omnia, ac nova quaeque reperiant. +Exodus Exo 2 36 1 Fecit ergo Beseleel, et Ooliab, et omnis vir sapiens, quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum, ut scirent fabre operari quae in usus sanctuarii necessaria sunt, et quae praecepit Dominus. +Exodus Exo 2 36 2 Cumque vocasset eos Moyses et omnem eruditum virum, cui dederat Dominus sapientiam, et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus, +Exodus Exo 2 36 3 tradidit eis universa donaria filiorum IsraŽl. Qui cum instarent operi, quotidie mane vota populus offerebat. +Exodus Exo 2 36 4 Unde artifices venire compulsi, +Exodus Exo 2 36 5 dixerunt Moysi : Plus offert populus quam necessarium est. +Exodus Exo 2 36 6 Jussit ergo Moyses praeconis voce cantari : Nec vir, nec mulier quidquam offerat ultra in opere sanctuarii. Sicque cessatum est a muneribus offerendis, +Exodus Exo 2 36 7 eo quod oblata sufficerent et superabundarent.\ +Exodus Exo 2 36 8 Feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi, cortinas decem de bysso retorta, et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, opere vario, et arte polymita : +Exodus Exo 2 36 9 quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos, et in latitudine quatuor ; una mensura erat omnium cortinarum. +Exodus Exo 2 36 10 Conjunxitque cortinas quinque, alteram alteri, et alias quinque sibi invicem copulavit. +Exodus Exo 2 36 11 Fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere, et in ora cortinae alterius similiter, +Exodus Exo 2 36 12 ut contra se invicem venirent ansae, et mutuo jungerentur. +Exodus Exo 2 36 13 Unde et quinquaginta fudit circulos aureos, qui morderent cortinarum ansas, et fieret unum tabernaculum. +Exodus Exo 2 36 14 Fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi : +Exodus Exo 2 36 15 unum sagum in longitudine habebat cubitos triginta, et in latitudine cubitos quatuor : unius mensurae erant omnia saga : +Exodus Exo 2 36 16 quorum quinque junxit seorsum, et sex alia separatim. +Exodus Exo 2 36 17 Fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius, et quinquaginta in ora sagi alterius, ut sibi invicem jungerentur. +Exodus Exo 2 36 18 Et fibulas aeneas quinquaginta, quibus necteretur tectum, ut unum pallium ex omnibus sagis fieret. +Exodus Exo 2 36 19 Fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis : aliudque desuper velamentum de pellibus janthinis. +Exodus Exo 2 36 20 Fecit et tabulas tabernaculi de lignis setim stantes. +Exodus Exo 2 36 21 Decem cubitorum erat longitudo tabulae unius : et unum ac semis cubitum latitudo retinebat. +Exodus Exo 2 36 22 Binae incastraturae erant per singulas tabulas, ut altera alteri jungeretur. Sic fecit in omnibus tabernaculi tabulis. +Exodus Exo 2 36 23 E quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum, +Exodus Exo 2 36 24 cum quadraginta basibus argenteis. Duae bases sub una tabula ponebantur ex utraque parte angulorum, ubi incastraturae laterum in angulis terminantur. +Exodus Exo 2 36 25 Ad plagam quoque tabernaculi, quae respicit ad aquilonem, fecit viginti tabulas, +Exodus Exo 2 36 26 cum quadraginta basibus argenteis, duas bases per singulas tabulas. +Exodus Exo 2 36 27 Contra occidentem vero, id est, ad eam partem tabernaculi quae mare respicit, fecit sex tabulas, +Exodus Exo 2 36 28 et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro : +Exodus Exo 2 36 29 quae junctae erant a deorsum usque sursum, et in unam compaginem pariter ferebantur. Ita fecit ex utraque parte per angulos : +Exodus Exo 2 36 30 ut octo essent simul tabulae, et haberent bases argenteas sedecim, binas scilicet bases sub singulis tabulis. +Exodus Exo 2 36 31 Fecit et vectes de lignis setim, quinque ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi, +Exodus Exo 2 36 32 et quinque alios ad alterius lateris coaptandas tabulas : et extra hos, quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare. +Exodus Exo 2 36 33 Fecit quoque vectem alium, qui per medias tabulas ab angulo usque ad angulum perveniret. +Exodus Exo 2 36 34 Ipsa autem tabulata deauravit, fusis basibus earum argenteis. Et circulos eorum fecit aureos, per quos vectes induci possent : quos et ipsos laminis aureis operuit. +Exodus Exo 2 36 35 Fecit et velum de hyacintho, et purpura, vermiculo, ac bysso retorta, opere polymitario, varium atque distinctum : +Exodus Exo 2 36 36 et quatuor columnas de lignis setim, quas cum capitibus deauravit, fusis basibus earum argenteis. +Exodus Exo 2 36 37 Fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho, purpura, vermiculo, byssoque retorta, opere plumarii : +Exodus Exo 2 36 38 et columnas quinque cum capitibus suis, quas operuit auro, basesque earum fudit aeneas. +Exodus Exo 2 37 1 Fecit autem Beseleel et arcam de lignis setim, habentem duos semis cubitos in longitudine, et cubitum ac semissem in latitudine, altitudo quoque unius cubiti fuit et dimidii : vestivitque eam auro purissimo intus ac foris. +Exodus Exo 2 37 2 Et fecit illi coronam auream per gyrum, +Exodus Exo 2 37 3 conflans quatuor annulos aureos per quatuor angulos ejus : duos annulos in latere uno, et duos in altero. +Exodus Exo 2 37 4 Vectes quoque fecit de lignis setim, quos vestivit auro, +Exodus Exo 2 37 5 et quos misit in annulos, qui erant in lateribus arcae ad portandum eam. +Exodus Exo 2 37 6 Fecit et propitiatorium, id est, oraculum, de auro mundissimo, duorum cubitorum et dimidii in longitudine, et cubiti ac semis in latitudine. +Exodus Exo 2 37 7 Duos etiam cherubim ex auro ductili, quos posuit ex utraque parte propitiatorii : +Exodus Exo 2 37 8 cherub unum in summitate unius partis, et cherub alterum in summitate partis alterius : duos cherubim in singulis summitatibus propitiatorii, +Exodus Exo 2 37 9 extendentes alas, et tegentes propitiatorium, seque mutuo et illud respicientes.\ +Exodus Exo 2 37 10 Fecit et mensam de lignis setim in longitudine duorum cubitorum, et in latitudine unius cubiti, quae habebat in altitudine cubitum ac semissem. +Exodus Exo 2 37 11 Circumdeditque eam auro mundissimo, et fecit illi labium aureum per gyrum, +Exodus Exo 2 37 12 ipsique labio coronam auream interrasilem quatuor digitorum, et super eamdem, alteram coronam auream. +Exodus Exo 2 37 13 Fudit et quatuor circulos aureos, quos posuit in quatuor angulis per singulos pedes mensae +Exodus Exo 2 37 14 contra coronam : misitque in eos vectes, ut possit mensa portari. +Exodus Exo 2 37 15 Ipsos quoque vectes fecit de lignis setim, et circumdedit eos auro. +Exodus Exo 2 37 16 Et vasa ad diversos usus mensae, acetabula, phialas, et cyathos, et thuribula, ex auro puro, in quibus offerenda sunt libamina.\ +Exodus Exo 2 37 17 Fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo, de cujus vecte calami, scyphi, sphaerulaeque, ac lilia procedebant : +Exodus Exo 2 37 18 sex in utroque latere, tres calami ex parte una, et tres ex altera : +Exodus Exo 2 37 19 tres scyphi in nucis modum per calamos singulos, sphaerulaeque simul et lilia : et tres scyphi instar nucis in calamo altero, sphaerulaeque simul et lilia. Aequum erat opus sex calamorum, qui procedebant de stipite candelabri. +Exodus Exo 2 37 20 In ipso autem vecte erant quatuor scyphi in nucis modum, sphaerulaeque per singulos simul et lilia : +Exodus Exo 2 37 21 et sphaerulae sub duobus calamis per loca tria, qui simul sex fiunt calami procedentes de vecte uno. +Exodus Exo 2 37 22 Et sphaerulae igitur, et calami ex ipso erant, universa ductilia ex auro purissimo. +Exodus Exo 2 37 23 Fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis, et vasa ubi ea, quae emuncta sunt, extinguantur, de auro mundissimo. +Exodus Exo 2 37 24 Talentum auri appendebat candelabrum cum omnibus vasis suis.\ +Exodus Exo 2 37 25 Fecit et altare thymiamatis de lignis setim, per quadrum singulos habens cubitos, et in altitudine duos : e cujus angulis procedebant cornua. +Exodus Exo 2 37 26 Vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus. +Exodus Exo 2 37 27 Fecitque ei coronam aureolam per gyrum, et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et possit altare portari. +Exodus Exo 2 37 28 Ipsos autem vectes fecit de lignis setim, et operuit laminis aureis. +Exodus Exo 2 37 29 Composuit et oleum ad sanctificationis unguentum, et thymiama de aromatibus mundissimis opere pigmentarii. +Exodus Exo 2 38 1 Fecit et altare holocausti de lignis setim, quinque cubitorum per quadrum, et trium in altitudine : +Exodus Exo 2 38 2 cujus cornua de angulis procedebant, operuitque illum laminis aeneis. +Exodus Exo 2 38 3 Et in usus ejus paravit ex aere vasa diversa, lebetes, forcipes, fuscinulas, uncinos, et ignium receptacula. +Exodus Exo 2 38 4 Craticulamque ejus in modum retis fecit aeneam, et subter eam in altaris medio arulam, +Exodus Exo 2 38 5 fusis quatuor annulis per totidem retiaculi summitates, ad immittendos vectes ad portandum : +Exodus Exo 2 38 6 quos et ipsos fecit de lignis setim, et operuit laminis aeneis : +Exodus Exo 2 38 7 induxitque in circulos, qui in lateribus altaris eminebant. Ipsum autem altare non erat solidum, sed cavum ex tabulis, et intus vacuum.\ +Exodus Exo 2 38 8 Fecit et labrum aeneum cum basi sua de speculis mulierum, quae excubabant in ostio tabernaculi. +Exodus Exo 2 38 9 Fecit et atrium, in cujus australi plaga erant tentoria de bysso retorta, cubitorum centum, +Exodus Exo 2 38 10 columnae aeneae viginti cum basibus suis, capita columnarum, et tota operis caelatura, argentea. +Exodus Exo 2 38 11 Aeque ad septentrionalem plagam tentoria columnae, basesque et capita columnarum ejusdem mensurae, et operis ac metalli, erant. +Exodus Exo 2 38 12 In ea vero plaga, quae ad occidentem respicit, fuerunt tentoria cubitorum quinquaginta, columnae decem cum basibus suis aeneae, et capita columnarum, et tota operis caelatura, argentea. +Exodus Exo 2 38 13 Porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria : +Exodus Exo 2 38 14 e quibus, quindecim cubitos columnarum trium, cum basibus suis, unum tenebat latus : +Exodus Exo 2 38 15 et in parte altera (quia inter utraque introitum tabernaculi fecit) quindecim aeque cubitorum erant tentoria, columnaeque tres, et bases totidem. +Exodus Exo 2 38 16 Cuncta atrii tentoria byssus retorta texuerat. +Exodus Exo 2 38 17 Bases columnarum fuere aeneae, capita autem earum cum cunctis caelaturis suis argentea : sed et ipsas columnas atrii vestivit argento. +Exodus Exo 2 38 18 Et in introitu ejus opere plumario fecit tentorium ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac bysso retorta, quod habebat viginti cubitos in longitudine, altitudo vero quinque cubitorum erat juxta mensuram, quam cuncta atrii tentoria habebant. +Exodus Exo 2 38 19 Columnae autem in ingressu fuere quatuor cum basibus aeneis, capitaque earum et caelaturae argenteae. +Exodus Exo 2 38 20 Paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos.\ +Exodus Exo 2 38 21 Haec sunt instrumenta tabernaculi testimonii, quae enumerata sunt juxta praeceptum Moysi in caeremoniis Levitarum per manum Ithamar filii Aaron sacerdotis : +Exodus Exo 2 38 22 quae Beseleel filius Uri filii Hur de tribu Juda, Domino per Moysen jubente, compleverat, +Exodus Exo 2 38 23 juncto sibi socio Ooliab filio Achisamech de tribu Dan : qui et ipse artifex lignorum egregius fuit, et polymitarius atque plumarius ex hyacintho, purpura, vermiculo et bysso. +Exodus Exo 2 38 24 Omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii, et quod oblatum est in donariis, viginti novem talentorum fuit, et septingentorum triginta siclorum ad mensuram sanctuarii. +Exodus Exo 2 38 25 Oblatum est autem ab his qui transierunt ad numerum a viginti annis et supra, de sexcentis tribus millibus et quingentis quinquaginta armatorum. +Exodus Exo 2 38 26 Fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases sanctuarii, et introitus, ubi velum pendet. +Exodus Exo 2 38 27 Centum bases factae sunt de talentis centum, singulis talentis per bases singulas supputatis. +Exodus Exo 2 38 28 De mille autem septingentis et septuaginta quinque, fecit capita columnarum, quas et ipsas vestivit argento. +Exodus Exo 2 38 29 Aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo millia, et quadringenti supra sicli, +Exodus Exo 2 38 30 ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii, et altare aeneum cum craticula sua, omniaque vasa quae ad usum ejus pertinent, +Exodus Exo 2 38 31 et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu ejus, et paxilli tabernaculi atque atrii per gyrum. +Exodus Exo 2 39 1 De hyacintho vero et purpura, vermiculo ac bysso, fecit vestes, quibus indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis, sicut praecepit Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 2 Fecit igitur superhumerale de auro, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, +Exodus Exo 2 39 3 opere polymitario : inciditque bracteas aureas, et extenuavit in fila, ut possent torqueri cum priorum colorum subtegmine, +Exodus Exo 2 39 4 duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum, +Exodus Exo 2 39 5 et balteum ex eisdem coloribus, sicut praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 6 Paravit et duos lapides onychinos, astrictos et inclusos auro, et sculptos arte gemmaria nominibus filiorum IsraŽl : +Exodus Exo 2 39 7 posuitque eos in lateribus superhumeralis in monimentum filiorum IsraŽl, sicut praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 8 Fecit et rationale opere polymito juxta opus superhumeralis, ex auro, hyacintho, purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta : +Exodus Exo 2 39 9 quadrangulum, duplex, mensurae palmi. +Exodus Exo 2 39 10 Et posuit in eo gemmarum ordines quatuor. In primo versu erat sardius, topazius, smaragdus. +Exodus Exo 2 39 11 In secundo, carbunculus, sapphirus, et jaspis. +Exodus Exo 2 39 12 In tertio, ligurius, achates, et amethystus. +Exodus Exo 2 39 13 In quarto, chrysolithus, onychinus, et beryllus, circumdati et inclusi auro per ordines suos. +Exodus Exo 2 39 14 Ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum IsraŽl, singuli per nomina singulorum. +Exodus Exo 2 39 15 Fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem cohaerentes, de auro purissimo : +Exodus Exo 2 39 16 et duos uncinos, totidemque annulos aureos. Porro annulos posuerunt in utroque latere rationalis, +Exodus Exo 2 39 17 e quibus penderent duae catenae aureae, quas inseruerunt uncinis, qui in superhumeralis angulis eminebant. +Exodus Exo 2 39 18 Haec et ante et retro ita conveniebant sibi, ut superhumerale et rationale mutuo necterentur, +Exodus Exo 2 39 19 stricta ad balteum et annulis fortius copulata, quos jungebat vitta hyacinthina, ne laxa fluerent, et a se invicem moverentur, sicut praecepit Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 20 Feceruntque quoque tunicam superhumeralis totam hyacinthinam, +Exodus Exo 2 39 21 et capitium in superiori parte contra medium, oramque per gyrum capitii textilem : +Exodus Exo 2 39 22 deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac bysso retorta : +Exodus Exo 2 39 23 et tintinnabula de auro purissimo, quae posuerunt inter malogranata, in extrema parte tunicae per gyrum : +Exodus Exo 2 39 24 tintinnabulum autem aureum, et malum punicum, quibus ornatus incedebat pontifex quando ministerio fungebatur, sicut praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 25 Fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis ejus : +Exodus Exo 2 39 26 et mitras cum coronulis suis ex bysso : +Exodus Exo 2 39 27 feminalia quoque linea, byssina : +Exodus Exo 2 39 28 cingulum vero de bysso retorta, hyacintho, purpura, ac vermiculo bis tincto, arte plumaria, sicut praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 29 Fecerunt et laminam sacrae venerationis de auro purissimo, scripseruntque in ea opere gemmario, Sanctum Domini : +Exodus Exo 2 39 30 et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina, sicut praeceperat Dominus Moysi.\ +Exodus Exo 2 39 31 Perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii : feceruntque filii IsraŽl cuncta quae praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 39 32 Et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem, annulos, tabulas, vectes, columnas ac bases, +Exodus Exo 2 39 33 opertorium de pellibus arietum rubricatis, et aliud operimentum de janthinis pellibus, +Exodus Exo 2 39 34 velum ; arcam, vectes, propitiatorium, +Exodus Exo 2 39 35 mensam cum vasis suis et propositionis panibus ; +Exodus Exo 2 39 36 candelabrum, lucernas, et utensilia earum cum oleo ; +Exodus Exo 2 39 37 altare aureum, et unguentum, et thymiama ex aromatibus, +Exodus Exo 2 39 38 et tentorium in introitu tabernaculi ; +Exodus Exo 2 39 39 altare aeneum, retiaculum, vectes, et vasa ejus omnia ; labrum cum basi sua ; tentoria atrii, et columnas cum basibus suis ; +Exodus Exo 2 39 40 tentorium in introitu atrii, funiculosque illius et paxillos. Nihil ex vasis defuit, quae in ministerium tabernaculi, et in tectum fúderis jussa sunt fieri. +Exodus Exo 2 39 41 Vestes quoque, quibus sacerdotes utuntur in sanctuario, Aaron scilicet et filii ejus, +Exodus Exo 2 39 42 obtulerunt filii IsraŽl, sicut praeceperat Dominus. +Exodus Exo 2 39 43 Quae postquam Moyses cuncta vidit completa, benedixit eis. +Exodus Exo 2 40 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Exodus Exo 2 40 2 Mense primo, prima die mensis, eriges tabernaculum testimonii, +Exodus Exo 2 40 3 et pones in eo arcam, dimittesque ante illam velum : +Exodus Exo 2 40 4 et illata mensa, pones super eam quae rite praecepta sunt. Candelabrum stabit cum lucernis suis, +Exodus Exo 2 40 5 et altare aureum, in quo adoletur incensum, coram arca testimonii. Tentorium in introitu tabernaculi pones, +Exodus Exo 2 40 6 et ante illud altare holocausti : +Exodus Exo 2 40 7 labrum inter altare et tabernaculum, quod implebis aqua. +Exodus Exo 2 40 8 Circumdabisque atrium tentoriis, et ingressum ejus. +Exodus Exo 2 40 9 Et assumpto unctionis oleo unges tabernaculum cum vasis suis, ut sanctificentur : +Exodus Exo 2 40 10 altare holocausti et omnia vasa ejus, +Exodus Exo 2 40 11 labrum cum basi sua : omnia unctionis oleo consecrabis, ut sint Sancta sanctorum. +Exodus Exo 2 40 12 Applicabisque Aaron et filios ejus ad fores tabernaculi testimonii, et lotos aqua +Exodus Exo 2 40 13 indues sanctis vestibus, ut ministrent mihi, et unctio eorum in sacerdotium sempiternum proficiat. +Exodus Exo 2 40 14 Fecitque Moyses omnia quae praeceperat Dominus. +Exodus Exo 2 40 15 Igitur mense primo anni secundi, prima die mensis, collocatum est tabernaculum. +Exodus Exo 2 40 16 Erexitque Moyses illud, et posuit tabulas ac bases et vectes, statuitque columnas, +Exodus Exo 2 40 17 et expandit tectum super tabernaculum, imposito desuper operimento, sicut Dominus imperaverat. +Exodus Exo 2 40 18 Posuit et testimonium in arca, subditis infra vectibus, et oraculum desuper. +Exodus Exo 2 40 19 Cumque intulisset arcam in tabernaculum, appendit ante eam velum ut expleret Domini jussionem. +Exodus Exo 2 40 20 Posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem extra velum, +Exodus Exo 2 40 21 ordinatis coram propositionis panibus, sicut praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 40 22 Posuit et candelabrum in tabernaculo testimonii e regione mensae in parte australi, +Exodus Exo 2 40 23 locatis per ordinem lucernis, juxta praeceptum Domini. +Exodus Exo 2 40 24 Posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum, +Exodus Exo 2 40 25 et adolevit super eo incensum aromatum, sicut jusserat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 40 26 Posuit et tentorium in introitu tabernaculi testimonii, +Exodus Exo 2 40 27 et altare holocausti in vestibulo testimonii, offerens in eo holocaustum, et sacrificia, ut Dominus imperaverat. +Exodus Exo 2 40 28 Labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare, implens illud aqua. +Exodus Exo 2 40 29 Laveruntque Moyses et Aaron ac filii ejus manus suas et pedes, +Exodus Exo 2 40 30 cum ingrederentur tectum fúderis, et accederent ad altare, sicut praeceperat Dominus Moysi. +Exodus Exo 2 40 31 Erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris, ducto in introitu ejus tentorio.\ Postquam omnia perfecta sunt, +Exodus Exo 2 40 32 operuit nubes tabernaculum testimonii, et gloria Domini implevit illud. +Exodus Exo 2 40 33 Nec poterat Moyses ingredi tectum fúderis, nube operiente omnia, et majestate Domini coruscante, quia cuncta nubes operuerat. +Exodus Exo 2 40 34 Siquando nubes tabernaculum deserebat, proficiscebantur filii IsraŽl per turmas suas : +Exodus Exo 2 40 35 si pendebat desuper, manebant in eodem loco. +Exodus Exo 2 40 36 Nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo, et ignis in nocte, videntibus cunctis populis IsraŽl per cunctas mansiones suas. +Leviticus Lev 3 1 1 Vocavit autem Moysen, et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii, dicens : +Leviticus Lev 3 1 2 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Homo, qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus, id est, de bobus et ovibus offerens victimas, +Leviticus Lev 3 1 3 si holocaustum fuerit ejus oblatio, ac de armento : masculum immaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii, ad placandum sibi Dominum : +Leviticus Lev 3 1 4 ponetque manum super caput hostiae, et acceptabilis erit, atque in expiationem ejus proficiens. +Leviticus Lev 3 1 5 Immolabitque vitulum coram Domino, et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem ejus, fundentes per altaris circuitum, quod est ante ostium tabernaculi : +Leviticus Lev 3 1 6 detractaque pelle hostiae, artus in frusta concident. +Leviticus Lev 3 1 7 Et subjicient in altari ignem, strue lignorum ante composita : +Leviticus Lev 3 1 8 et membra quae sunt caesa, desuper ordinantes, caput videlicet, et cuncta quae adhaerent jecori, +Leviticus Lev 3 1 9 intestinis et pedibus lotis aqua : adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino. +Leviticus Lev 3 1 10 Quod si de pecoribus oblatio est, de ovibus sive de capris holocaustum, masculum absque macula offeret : +Leviticus Lev 3 1 11 immolabitque ad latus altaris, quod respicit ad aquilonem, coram Domino : sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum : +Leviticus Lev 3 1 12 dividentque membra, caput, et omnia quae adhaerent jecori, et ponent super ligna, quibus subjiciendus est ignis : +Leviticus Lev 3 1 13 intestina vero et pedes lavabunt aqua. Et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino. +Leviticus Lev 3 1 14 Si autem de avibus, holocausti oblatio fuerit Domino, de turturibus, aut pullis columbae, +Leviticus Lev 3 1 15 offeret eam sacerdos ad altare : et retorto ad collum capite, ac rupto vulneris loco, decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris : +Leviticus Lev 3 1 16 vesiculam vero gutturis, et plumas projiciet prope altare ad orientalem plagam, in loco in quo cineres effundi solent, +Leviticus Lev 3 1 17 confringetque ascellas ejus, et non secabit, neque ferro dividet eam, et adolebit super altare, lignis igne supposito. Holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino. +Leviticus Lev 3 2 1 Anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino, simila erit ejus oblatio ; fundetque super eam oleum, et ponet thus, +Leviticus Lev 3 2 2 ac deferet ad filios Aaron sacerdotes : quorum unus tollet pugillum plenum similae et olei, ac totum thus, et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino. +Leviticus Lev 3 2 3 Quod autem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini. +Leviticus Lev 3 2 4 Cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano : de simila, panes scilicet absque fermento, conspersos oleo, et lagana azyma oleo lita. +Leviticus Lev 3 2 5 Si oblatio tua fuerit de sartagine, similae conspersae oleo et absque fermento, +Leviticus Lev 3 2 6 divides eam minutatim, et fundes super eam oleum. +Leviticus Lev 3 2 7 Sin autem de craticula fuerit sacrificium, aeque simila oleo conspergetur : +Leviticus Lev 3 2 8 quam offerens Domino, trades manibus sacerdotis. +Leviticus Lev 3 2 9 Qui cum obtulerit eam, tollet memoriale de sacrificio, et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino : +Leviticus Lev 3 2 10 quidquid autem reliquum est, erit Aaron, et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini. +Leviticus Lev 3 2 11 Omnis oblatio quae offeretur Domino, absque fermento fiet, nec quidquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domino. +Leviticus Lev 3 2 12 Primitias tantum eorum offeretis ac munera : super altare vero non imponentur in odorem suavitatis. +Leviticus Lev 3 2 13 Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies, nec auferes sal fúderis Dei tui de sacrificio tuo : in omni oblatione tua offeres sal. +Leviticus Lev 3 2 14 Si autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem farris, et sic offeres primitias tuas Domino, +Leviticus Lev 3 2 15 fundens supra oleum, et thus imponens, quia oblatio Domini est : +Leviticus Lev 3 2 16 de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti, et olei, ac totum thus. +Leviticus Lev 3 3 1 Quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio, et de bobus voluerit offerre, marem sive feminam, immaculata offeret coram Domino. +Leviticus Lev 3 3 2 Ponetque manum super caput victimae suae, quae immolabitur in introitu tabernaculi testimonii, fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per altaris circuitum. +Leviticus Lev 3 3 3 Et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domino, adipem qui operit vitalia, et quidquid pinguedinis est intrinsecus : +Leviticus Lev 3 3 4 duos renes cum adipe quo teguntur ilia, et reticulum jecoris cum renunculis. +Leviticus Lev 3 3 5 Adolebuntque ea super altare in holocaustum, lignis igne supposito, in oblationem suavissimi odoris Domino. +Leviticus Lev 3 3 6 Si vero de ovibus fuerit ejus oblatio et pacificorum hostia, sive masculum obtulerit, sive feminam, immaculata erunt. +Leviticus Lev 3 3 7 Si agnum obtulerit coram Domino, +Leviticus Lev 3 3 8 ponet manum suam super caput victimae suae : quae immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii : fundentque filii Aaron sanguinem ejus per circuitum altaris. +Leviticus Lev 3 3 9 Et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino : adipem et caudam totam +Leviticus Lev 3 3 10 cum renibus, et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia, et utrumque renunculum cum adipe qui est juxta ilia, reticulumque jecoris cum renunculis. +Leviticus Lev 3 3 11 Et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini. +Leviticus Lev 3 3 12 Si capra fuerit ejus oblatio, et obtulerit eam Domino, +Leviticus Lev 3 3 13 ponet manum suam super caput ejus : immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii, et fundent filii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum. +Leviticus Lev 3 3 14 Tollentque ex ea in pastum ignis dominici, adipem qui operit ventrem, et qui tegit universa vitalia : +Leviticus Lev 3 3 15 duos renunculos cum reticulo, quod est super eos juxta ilia, et arvinam jecoris cum renunculis : +Leviticus Lev 3 3 16 adolebitque ea super altare sacerdos in alimoniam ignis, et suavissimi odoris. Omnis adeps, Domini erit +Leviticus Lev 3 3 17 jure perpetuo in generationibus, et cunctis habitaculis vestris : nec sanguinem nec adipem omnino comedetis. +Leviticus Lev 3 4 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 4 2 Loquere filiis IsraŽl : Anima, quae peccaverit per ignorantiam, et de universis mandatis Domini, quae praecepit ut non fierent, quippiam fecerit : +Leviticus Lev 3 4 3 si sacerdos, qui unctus est, peccaverit, delinquere faciens populum, offeret pro peccato suo vitulum immaculatum Domino : +Leviticus Lev 3 4 4 et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ponetque manum super caput ejus, et immolabit eum Domino. +Leviticus Lev 3 4 5 Hauriet quoque de sanguine vituli, inferens illum in tabernaculum testimonii. +Leviticus Lev 3 4 6 Cumque intinxerit digitum in sanguine, asperget eo septies coram Domino contra velum sanctuarii. +Leviticus Lev 3 4 7 Ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi Domino, quod est in tabernaculo testimonii : omnem autem reliquum sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi. +Leviticus Lev 3 4 8 Et adipem vituli auferet pro peccato, tam eum qui vitalia operit quam omnia quae intrinsecus sunt : +Leviticus Lev 3 4 9 duos renunculos et reticulum quod est super eos juxta ilia, et adipem jecoris cum renunculis, +Leviticus Lev 3 4 10 sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum : et adolebit ea super altare holocausti. +Leviticus Lev 3 4 11 Pellem vero et omnes carnes, cum capite et pedibus et intestinis et fimo, +Leviticus Lev 3 4 12 et reliquo corpore, efferet extra castra in locum mundum, ubi cineres effundi solent : incendetque ea super lignorum struem, quae in loco effusorum cinerum cremabuntur.\ +Leviticus Lev 3 4 13 Quod si omnis turba IsraŽl ignoraverit, et per imperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est, +Leviticus Lev 3 4 14 et postea intellexerit peccatum suum, offeret pro peccato suo vitulum, adducetque eum ad ostium tabernaculi. +Leviticus Lev 3 4 15 Et ponent seniores populi manus super caput ejus coram Domino. Immolatoque vitulo in conspectu Domini, +Leviticus Lev 3 4 16 inferet sacerdos, qui unctus est, de sanguine ejus in tabernaculum testimonii, +Leviticus Lev 3 4 17 tincto digito aspergens septies contra velum. +Leviticus Lev 3 4 18 Ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris, quod est coram Domino in tabernaculo testimonii : reliquum autem sanguinem fundet juxta basim altaris holocaustorum, quod est in ostio tabernaculi testimonii. +Leviticus Lev 3 4 19 Omnemque ejus adipem tollet, et adolebit super altare : +Leviticus Lev 3 4 20 sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius : et rogante pro eis sacerdote, propitius erit eis Dominus. +Leviticus Lev 3 4 21 Ipsum autem vitulum efferet extra castra, atque comburet sicut et priorem vitulum : quia est pro peccato multitudinis.\ +Leviticus Lev 3 4 22 Si peccaverit princeps, et fecerit unum e pluribus per ignorantiam, quod Domini lege prohibetur : +Leviticus Lev 3 4 23 et postea intellexerit peccatum suum, offeret hostiam Domino, hircum de capris immaculatum. +Leviticus Lev 3 4 24 Ponetque manum suam super caput ejus : cumque immolaverit eum loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino, quia pro peccato est, +Leviticus Lev 3 4 25 tinget sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato, tangens cornua altaris holocausti, et reliquum fundens ad basim ejus. +Leviticus Lev 3 4 26 Adipem vero adolebit supra, sicut in victimis pacificorum fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.\ +Leviticus Lev 3 4 27 Quod si peccaverit anima per ignorantiam, de populo terrae, ut faciat quidquam de his, quae Domini lege prohibentur, atque delinquat, +Leviticus Lev 3 4 28 et cognoverit peccatum suum, offeret capram immaculatam. +Leviticus Lev 3 4 29 Ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est, et immolabit eam in loco holocausti. +Leviticus Lev 3 4 30 Tolletque sacerdos de sanguine in digito suo : et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus. +Leviticus Lev 3 4 31 Omnem autem adipem auferens, sicut auferri solet de victimis pacificorum, adolebit super altare in odorem suavitatis Domino : rogabitque pro eo, et dimittetur ei. +Leviticus Lev 3 4 32 Sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato, ovem scilicet immaculatam : +Leviticus Lev 3 4 33 ponet manum super caput ejus, et immolabit eam in loco ubi solent caedi holocaustorum hostiae. +Leviticus Lev 3 4 34 Sumetque sacerdos de sanguine ejus digito suo, et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus. +Leviticus Lev 3 4 35 Omnem quoque adipem auferens, sicut auferri solet adeps arietis, qui immolatur pro pacificis, cremabit super altare in incensum Domini : rogabitque pro eo, et pro peccato ejus, et dimittetur ei. +Leviticus Lev 3 5 1 Si peccaverit anima, et audierit vocem jurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit, aut conscius est : nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam. +Leviticus Lev 3 5 2 Anima quae tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud reptile : et oblita fuerit immunditiae suae, rea est, et deliquit : +Leviticus Lev 3 5 3 et si tetigerit quidquam de immunditia hominis juxta omnem impuritatem, qua pollui solet, oblitaque cognoverit postea, subjacebit delicto.\ +Leviticus Lev 3 5 4 Anima, quae juraverit, et protulerit labiis suis, ut vel male quid faceret, vel bene, et idipsum juramento et sermone firmaverit, oblitaque postea intellexerit delictum suum, +Leviticus Lev 3 5 5 agat púnitentiam pro peccato, +Leviticus Lev 3 5 6 et offerat de gregibus agnam sive capram, orabitque pro ea sacerdos et pro peccato ejus. +Leviticus Lev 3 5 7 Sin autem non potuerit offerre pecus, offerat duos turtures, vel duos pullos columbarum Domino, unum pro peccato, et alterum in holocaustum, +Leviticus Lev 3 5 8 dabitque eos sacerdoti : qui primum offerens pro peccato, retorquebit caput ejus ad pennulas, ita ut collo haereat, et non penitus abrumpatur. +Leviticus Lev 3 5 9 Et asperget de sanguine ejus parietem altaris ; quidquid autem reliquum fuerit, faciet distillare ad fundamentum ejus, quia pro peccato est. +Leviticus Lev 3 5 10 Alterum vero adolebit in holocaustum, ut fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato ejus, et dimittetur ei. +Leviticus Lev 3 5 11 Quod si non quiverit manus ejus duos offerre turtures, aut duos pullos columbarum, offeret pro peccato suo similae partem ephi decimam : non mittet in eam oleum, nec thuris aliquid imponet, quia pro peccato est. +Leviticus Lev 3 5 12 Tradetque eam sacerdoti : qui plenum ex ea pugillum hauriens, cremabit super altare in monimentum ejus qui obtulerit, +Leviticus Lev 3 5 13 rogans pro illo et expians : reliquam vero partem ipse habebit in munere.\ +Leviticus Lev 3 5 14 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 5 15 Anima si praevaricans caeremonias, per errorem, in his quae Domino sunt sanctificata, peccaverit, offeret pro delicto suo arietem immaculatum de gregibus, qui emi potest duobus siclis, juxta pondus sanctuarii : +Leviticus Lev 3 5 16 ipsumque quod intulit damni restituet, et quintam partem ponet supra, tradens sacerdoti, qui rogabit pro eo offerens arietem, et dimittetur ei. +Leviticus Lev 3 5 17 Anima si peccaverit per ignorantiam, feceritque unum ex his quae Domini lege prohibentur, et peccati rea intellexerit iniquitatem suam, +Leviticus Lev 3 5 18 offeret arietem immaculatum de gregibus sacerdoti, juxta mensuram aestimationemque peccati : qui orabit pro eo, quia nesciens fecerit : et dimittetur ei, +Leviticus Lev 3 5 19 quia per errorem deliquit in Dominum. +Leviticus Lev 3 6 1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 6 2 Anima quae peccaverit, et contempto Domino, negaverit proximo suo depositum quod fidei ejus creditum fuerat, vel vi aliquid extorserit, aut calumniam fecerit, +Leviticus Lev 3 6 3 sive rem perditam invenerit, et inficians insuper pejeraverit, et quodlibet aliud ex pluribus fecerit, in quibus solent peccare homines, +Leviticus Lev 3 6 4 convicta delicti, +Leviticus Lev 3 6 5 reddet omnia, quae per fraudem voluit obtinere, integra, et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat. +Leviticus Lev 3 6 6 Pro peccato autem suo offeret arietem immaculatum de grege, et dabit eum sacerdoti, juxta aestimationem mensuramque delicti : +Leviticus Lev 3 6 7 qui rogabit pro eo coram Domino, et dimittetur illi pro singulis quae faciendo peccavit.\ +Leviticus Lev 3 6 8 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 6 9 Praecipe Aaron et filiis ejus : Haec est lex holocausti : cremabitur in altari tota nocte usque mane : ignis ex eodem altari erit. +Leviticus Lev 3 6 10 Vestietur tunica sacerdos et feminalibus lineis : tolletque cineres, quos vorans ignis exussit, et ponens juxta altare, +Leviticus Lev 3 6 11 spoliabitur prioribus vestimentis, indutusque aliis, efferret eos extra castra, et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet. +Leviticus Lev 3 6 12 Ignis autem in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos subjiciens ligna mane per singulos dies, et imposito holocausto, desuper adolebit adipes pacificorum. +Leviticus Lev 3 6 13 Ignis est iste perpetuus, qui numquam deficiet in altari. +Leviticus Lev 3 6 14 Haec est lex sacrificii et libamentorum, quae offerent filii Aaron coram Domino, et coram altari. +Leviticus Lev 3 6 15 Tollet sacerdos pugillum similae, quae conspersa est oleo, et totum thus, quod super similam positum est : adolebitque illud in altari in monimentum odoris suavissimi Domino : +Leviticus Lev 3 6 16 reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis, absque fermento : et comedet in loco sancto atrii tabernaculi. +Leviticus Lev 3 6 17 Ideo autem non fermentabitur, quia pars ejus in Domini offertur incensum. Sanctum sanctorum erit, sicut pro peccato atque delicto. +Leviticus Lev 3 6 18 Mares tantum stirpis Aaron comedent illud. Legitimum ac sempiternum erit in generationibus vestris de sacrificiis Domini : omnis qui tetigerit illa, sanctificabitur. +Leviticus Lev 3 6 19 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 6 20 Haec est oblatio Aaron, et filiorum ejus, quam offerre debent Domino in die unctionis suae. Decimam partem ephi offerent similae in sacrificio sempiterno, medium ejus mane, et medium ejus vespere : +Leviticus Lev 3 6 21 quae in sartagine oleo conspersa frigetur. Offeret autem eam calidam in odorem suavissimum Domino +Leviticus Lev 3 6 22 sacerdos, qui jure patri successerit, et tota cremabitur in altari. +Leviticus Lev 3 6 23 Omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur, nec quisquam comedet ex eo.\ +Leviticus Lev 3 6 24 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 6 25 Loquere Aaron et filiis ejus : Ista est lex hostiae pro peccato : in loco ubi offertur holocaustum, immolabitur coram Domino. Sanctum sanctorum est. +Leviticus Lev 3 6 26 Sacerdos, qui offert, comedet eam in loco sancto, in atrio tabernaculi. +Leviticus Lev 3 6 27 Quidquid tetigerit carnes ejus, sanctificabitur. Si de sanguine illius vestis fuerit aspersa, lavabitur in loco sancto. +Leviticus Lev 3 6 28 Vas autem fictile, in quo cocta est, confringetur ; quod si vas aeneum fuerit, defricabitur, et lavabitur aqua. +Leviticus Lev 3 6 29 Omnis masculus de genere sacerdotali vescetur de carnibus ejus, quia Sanctum sanctorum est. +Leviticus Lev 3 6 30 Hostia enim quae caeditur pro peccato, cujus sanguis infertur in tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario, non comedetur, sed comburetur igni. +Leviticus Lev 3 7 1 Haec quoque lex hostiae pro delicto, Sancta sanctorum est : +Leviticus Lev 3 7 2 idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto : sanguis ejus per gyrum altaris fundetur. +Leviticus Lev 3 7 3 Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia : +Leviticus Lev 3 7 4 duos renunculos, et pinguedinem quae juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis. +Leviticus Lev 3 7 5 Et adolebit ea sacerdos super altare : incensum est Domini pro delicto. +Leviticus Lev 3 7 6 Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est. +Leviticus Lev 3 7 7 Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hostiae lex una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit. +Leviticus Lev 3 7 8 Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus. +Leviticus Lev 3 7 9 Et omne sacrificium similae, quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine praeparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur : +Leviticus Lev 3 7 10 sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura aequa per singulos dividetur.\ +Leviticus Lev 3 7 11 Haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino. +Leviticus Lev 3 7 12 Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas : +Leviticus Lev 3 7 13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, quae immolatur pro pacificis : +Leviticus Lev 3 7 14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hostiae sanguinem, +Leviticus Lev 3 7 15 cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane. +Leviticus Lev 3 7 16 Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est : +Leviticus Lev 3 7 17 quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet. +Leviticus Lev 3 7 18 Si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin potius quaecumque anima tali se edulio contaminaverit, praevaricationis rea erit. +Leviticus Lev 3 7 19 Caro, quae aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni : qui fuerit mundus, vescetur ex ea. +Leviticus Lev 3 7 20 Anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum, quae oblata est Domino, peribit de populis suis. +Leviticus Lev 3 7 21 Et quae tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei quae polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.\ +Leviticus Lev 3 7 22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 7 23 Loquere filiis IsraŽl : Adipem ovis, et bovis, et caprae non comedetis. +Leviticus Lev 3 7 24 Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus. +Leviticus Lev 3 7 25 Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo. +Leviticus Lev 3 7 26 Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus. +Leviticus Lev 3 7 27 Omnis anima, quae ederit sanguinem, peribit de populis suis.\ +Leviticus Lev 3 7 28 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 7 29 Loquere filiis IsraŽl, dicens : Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus. +Leviticus Lev 3 7 30 Tenebit manibus adipem hostiae, et pectusculum : cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti, +Leviticus Lev 3 7 31 qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus. +Leviticus Lev 3 7 32 Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis. +Leviticus Lev 3 7 33 Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua. +Leviticus Lev 3 7 34 Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis IsraŽl de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo IsraŽl. +Leviticus Lev 3 7 35 Haec est unctio Aaron et filiorum ejus in caeremoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur, +Leviticus Lev 3 7 36 et quae praecepit eis dari Dominus a filiis IsraŽl religione perpetua in generationibus suis. +Leviticus Lev 3 7 37 Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis, +Leviticus Lev 3 7 38 quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandabit filiis IsraŽl ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai. +Leviticus Lev 3 8 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 8 2 Tolle Aaron cum filiis suis, vestes eorum, et unctionis oleum, vitulum pro peccato, duos arietes, canistrum cum azymis : +Leviticus Lev 3 8 3 et congregabis omnem cútum ad ostium tabernaculi. +Leviticus Lev 3 8 4 Fecit Moyses ut Dominus imperaverat. Congregataque omni turba ante fores tabernaculi, +Leviticus Lev 3 8 5 ait : Iste est sermo, quem jussit Dominus fieri. +Leviticus Lev 3 8 6 Statimque obtulit Aaron et filios ejus. Cumque lavisset eos, +Leviticus Lev 3 8 7 vestivit pontificem subucula linea, accingens eum balteo, et induens eum tunica hyacinthina, et desuper humerale imposuit, +Leviticus Lev 3 8 8 quod astringens cingulo aptavit rationali, in quo erat Doctrina et Veritas. +Leviticus Lev 3 8 9 Cidari quoque texit caput : et super eam, contra frontem, posuit laminam auream consecratam in sanctificatione, sicut praeceperat ei Dominus. +Leviticus Lev 3 8 10 Tulit et unctionis oleum, quo linivit tabernaculum cum omni supellectili sua. +Leviticus Lev 3 8 11 Cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus, unxit illud, et omnia vasa ejus, labrumque cum basi sua sanctificavit oleo. +Leviticus Lev 3 8 12 Quod fundens super caput Aaron, unxit eum, et consecravit : +Leviticus Lev 3 8 13 filios quoque ejus oblatos vestivit tunicis lineis, et cinxit balteis, imposuitque mitras, ut jusserat Dominus.\ +Leviticus Lev 3 8 14 Obtulit et vitulum pro peccato : cumque super caput ejus posuisset Aaron et filii ejus manus suas, +Leviticus Lev 3 8 15 immolavit eum, hauriens sanguinem, et tincto digito, tetigit cornua altaris per gyrum : quo expiato et sanctificato, fudit reliquum sanguinem ad fundamenta ejus. +Leviticus Lev 3 8 16 Adipem vero qui erat super vitalia, et reticulum jecoris, duosque renunculos, cum arvinulis suis, adolevit super altare : +Leviticus Lev 3 8 17 vitulum cum pelle, et carnibus, et fimo, cremans extra castra, sicut praeceperat Dominus. +Leviticus Lev 3 8 18 Obtulit et arietem in holocaustum : super cujus caput cum imposuissent Aaron et filii ejus manus suas, +Leviticus Lev 3 8 19 immolavit eum, et fudit sanguinem ejus per circuitum altaris. +Leviticus Lev 3 8 20 Ipsumque arietem in frusta concidens, caput ejus, et artus, et adipem adolevit igni, +Leviticus Lev 3 8 21 lotis prius intestinis et pedibus : totumque simul arietem incendit super altare, eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino, sicut praeceperat ei. +Leviticus Lev 3 8 22 Obtulit et arietem secundum in consecratione sacerdotum, posueruntque super caput ejus Aaron et filii ejus manus suas : +Leviticus Lev 3 8 23 quem cum immolasset Moyses, sumens de sanguine ejus, tetigit extremum auriculae dextrae Aaron, et pollicem manus ejus dextrae, similiter et pedis. +Leviticus Lev 3 8 24 Obtulit et filios Aaron : cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculae singulorum dextrae, et pollices manus ac pedis dextri, reliquum fudit super altare per circuitum : +Leviticus Lev 3 8 25 adipem vero, et caudam, omnemque pinguedinem quae operit intestina, reticulumque jecoris, et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit.\ +Leviticus Lev 3 8 26 Tollens autem de canistro azymorum, quod erat coram Domino, panem absque fermento, et collyridam conspersam oleo, laganumque, posuit super adipes, et armum dextrum, +Leviticus Lev 3 8 27 tradens simul omnia Aaron et filiis ejus. Qui postquam levaverunt ea coram Domino, +Leviticus Lev 3 8 28 rursum suscepta de manibus eorum, adolevit super altare holocausti, eo quod consecrationis esset oblatio, in odorem suavitatis, sacrificii Domino. +Leviticus Lev 3 8 29 Tulitque pectusculum, elevans illud coram Domino, de ariete consecrationis in partem suam, sicut praeceperat ei Dominus.\ +Leviticus Lev 3 8 30 Assumensque unguentum, et sanguinem qui erat in altari, aspersit super Aaron et vestimenta ejus, et super filios illius ac vestes eorum. +Leviticus Lev 3 8 31 Cumque sanctificasset eos in vestitu suo, praecepit eis, dicens : Coquite carnes ante fores tabernaculi, et ibi comedite eas ; panes quoque consecrationis edite, qui positi sunt in canistro, sicut praecepit mihi Dominus, dicens : Aaron et filii ejus comedent eos : +Leviticus Lev 3 8 32 quidquid autem reliquum fuerit de carne et panibus, ignis absumet. +Leviticus Lev 3 8 33 De ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus, usque ad diem quo complebitur tempus consecrationis vestrae ; septem enim diebus finitur consecratio : +Leviticus Lev 3 8 34 sicut et impraesentiarum factum est, ut ritus sacrificii compleretur. +Leviticus Lev 3 8 35 Die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini, ne moriamini : sic enim mihi praeceptum est. +Leviticus Lev 3 8 36 Feceruntque Aaron et filii ejus cuncta quae locutus est Dominus per manum Moysi. +Leviticus Lev 3 9 1 Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et filios ejus, ac majores natu IsraŽl, dixitque ad Aaron : +Leviticus Lev 3 9 2 Tolle de armento vitulum pro peccato, et arietem in holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino. +Leviticus Lev 3 9 3 Et ad filios IsraŽl loqueris : Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, anniculos, et sine macula in holocaustum, +Leviticus Lev 3 9 4 bovem et arietem pro pacificis : et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes : hodie enim Dominus apparebit vobis. +Leviticus Lev 3 9 5 Tulerunt ergo cuncta quae jusserat Moyses ad ostium tabernaculi : ubi cum omnis multitudo astaret, +Leviticus Lev 3 9 6 ait Moyses : Iste est sermo, quem praecepit Dominus : facite, et apparebit vobis gloria ejus. +Leviticus Lev 3 9 7 Et dixit ad Aaron : Accede ad altare, et immola pro peccato tuo : offer holocaustum, et deprecare pro te et pro populo : cumque mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut praecepit Dominus.\ +Leviticus Lev 3 9 8 Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vitulum pro peccato suo : +Leviticus Lev 3 9 9 cujus sanguinem obtulerunt ei filii sui : in quo tingens digitum, tetigit cornua altaris, et fudit residuum ad basim ejus. +Leviticus Lev 3 9 10 Adipemque, et renunculos, ac reticulum jecoris, quae sunt pro peccato, adolevit super altare, sicut praeceperat Dominus Moysi : +Leviticus Lev 3 9 11 carnes vero et pellem ejus extra castra combussit igni. +Leviticus Lev 3 9 12 Immolavit et holocausti victimam : obtuleruntque ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per altaris circuitum. +Leviticus Lev 3 9 13 Ipsam etiam hostiam in frusta concisam, cum capite et membris singulis obtulerunt ; quae omnia super altare cremavit igni, +Leviticus Lev 3 9 14 lotis aqua prius intestinis et pedibus.\ +Leviticus Lev 3 9 15 Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum : expiatoque altari, +Leviticus Lev 3 9 16 fecit holocaustum, +Leviticus Lev 3 9 17 addens in sacrificio libamenta, quae pariter offeruntur, et adolens ea super altare, absque caeremoniis holocausti matutini. +Leviticus Lev 3 9 18 Immolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi : obtuleruntque ei filii sui sanguinem, quem fudit super altare in circuitum. +Leviticus Lev 3 9 19 Adipem autem bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum jecoris, +Leviticus Lev 3 9 20 posuerunt super pectora : cumque cremati essent adipes super altare, +Leviticus Lev 3 9 21 pectora eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut praeceperat Moyses.\ +Leviticus Lev 3 9 22 Et extendens manus ad populum, benedixit ei. Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et pacificis, descendit. +Leviticus Lev 3 9 23 Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, benedixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni multitudini : +Leviticus Lev 3 9 24 et ecce egressus ignis a Domino, devoravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. Quod cum vidissent turbae, laudaverunt Dominum, ruentes in facies suas. +Leviticus Lev 3 10 1 Arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron thuribulis, posuerunt ignem, et incensum desuper, offerentes coram Domino ignem alienum : quod eis praeceptum non erat. +Leviticus Lev 3 10 2 Egressusque ignis a Domino, devoravit eos, et mortui sunt coram Domino. +Leviticus Lev 3 10 3 Dixitque Moyses ad Aaron : Hoc est quod locutus est Dominus : Sanctificabor in iis qui appropinquant mihi, et in conspectu omnis populi glorificabor. Quod audiens tacuit Aaron. +Leviticus Lev 3 10 4 Vocatis autem Moyses MisaŽle et Elisaphan filiis Oziel, patrui Aaron, ait ad eos : Ite, et tollite fratres vestros de conspectu sanctuarii, et asportate extra castra. +Leviticus Lev 3 10 5 Confestimque pergentes, tulerunt eos sicut jacebant, vestitos lineis tunicis, et ejecerunt foras, ut sibi fuerat imperatum. +Leviticus Lev 3 10 6 Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus : Capita vestra nolite nudare, et vestimenta nolite scindere, ne forte moriamini, et super omnem cútum oriatur indignatio. Fratres vestri, et omnis domus IsraŽl, plangant incendium quod Dominus suscitavit : +Leviticus Lev 3 10 7 vos autem non egrediemini fores tabernaculi, alioquin peribitis : oleum quippe sanctae unctionis est super vos. Qui fecerunt omnia juxta praeceptum Moysi. +Leviticus Lev 3 10 8 Dixit quoque Dominus ad Aaron : +Leviticus Lev 3 10 9 Vinum, et omne quod inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando intratis in tabernaculum testimonii, ne moriamini : quia praeceptum sempiternum est in generationes vestras : +Leviticus Lev 3 10 10 et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum, inter pollutum et mundum ; +Leviticus Lev 3 10 11 doceatisque filios IsraŽl omnia legitima mea quae locutus est Dominus ad eos per manum Moysi.\ +Leviticus Lev 3 10 12 Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus, qui erant residui : Tollite sacrificium, quod remansit de oblatione Domini, et comedite illud absque fermento juxta altare, quia Sanctum sanctorum est. +Leviticus Lev 3 10 13 Comedetis autem in loco sancto : quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini, sicut praeceptum est mihi. +Leviticus Lev 3 10 14 Pectusculum quoque quod oblatum est, et armum qui separatus est, edetis in loco mundissimo tu et filii tui, et filiae tuae tecum : tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum IsraŽl : +Leviticus Lev 3 10 15 eo quod armum et pectus, et adipes qui cremantur in altari, elevaverunt coram Domino, et pertineant ad te, et ad filios tuos, lege perpetua, sicut praecepit Dominus. +Leviticus Lev 3 10 16 Inter haec, hircum, qui oblatus fuerat pro peccato, cum quaereret Moyses, exustum reperit : iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron, qui remanserant, ait : +Leviticus Lev 3 10 17 Cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto, quae Sancta sanctorum est, et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis, et rogetis pro ea in conspectu Domini, +Leviticus Lev 3 10 18 praesertim cum de sanguine illius non sit illatum intra sancta, et comedere debueritis eam in Sanctuario, sicut praeceptum est mihi ? +Leviticus Lev 3 10 19 Respondit Aaron : Oblata est hodie victima pro peccato, et holocaustum coram Domino : mihi autem accidit quod vides ; quomodo potui comedere eam, aut placere Domino in caeremoniis mente lugubri ? +Leviticus Lev 3 10 20 Quod cum audisset Moyses, recepit satisfactionem. +Leviticus Lev 3 11 1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Leviticus Lev 3 11 2 Dicite filiis IsraŽl : Haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis animantibus terrae : +Leviticus Lev 3 11 3 omne quod habet divisam ungulam, et ruminat in pecoribus, comedetis. +Leviticus Lev 3 11 4 Quidquid autem ruminat quidem, et habet ungulam, sed non dividit eam, sicut camelus et cetera, non comedetis illud, et inter immunda reputabitis. +Leviticus Lev 3 11 5 Chúrogryllus qui ruminat, ungulamque non dividit, immundus est. +Leviticus Lev 3 11 6 Lepus quoque : nam et ipse ruminat, sed ungulam non dividit. +Leviticus Lev 3 11 7 Et sus : qui cum ungulam dividat, non ruminat. +Leviticus Lev 3 11 8 Horum carnibus non vescemini, nec cadavera contingetis, quia immunda sunt vobis.\ +Leviticus Lev 3 11 9 Haec sunt quae gignuntur in aquis, et vesci licitum est : omne quod habet pinnulas et squamas, tam in mari quam in fluminibus et stagnis, comedetis. +Leviticus Lev 3 11 10 Quidquid autem pinnulas et squamas non habet, eorum quae in aquis moventur et vivunt, abominabile vobis, +Leviticus Lev 3 11 11 execrandumque erit : carnes eorum non comedetis, et morticina vitabitis. +Leviticus Lev 3 11 12 Cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis, polluta erunt.\ +Leviticus Lev 3 11 13 Haec sunt quae de avibus comedere non debetis, et vitanda sunt vobis : aquilam, et gryphem, et haliaeetum, +Leviticus Lev 3 11 14 et milvum ac vulturem juxta genus suum, +Leviticus Lev 3 11 15 et omne corvini generis in similitudinem suam, +Leviticus Lev 3 11 16 struthionem, et noctuam, et larum, et accipitrem juxta genus suum : +Leviticus Lev 3 11 17 bubonem, et mergulum, et ibin, +Leviticus Lev 3 11 18 et cygnum, et onocrotalum, et porphyrionem, +Leviticus Lev 3 11 19 herodionem, et charadrion juxta genus suum, upupam quoque, et vespertilionem.\ +Leviticus Lev 3 11 20 Omne de volucribus quod graditur super quatuor pedes, abominabile erit vobis. +Leviticus Lev 3 11 21 Quidquid autem ambulat quidem super quatuor pedes, sed habet longiora retro crura, per quae salit super terram, +Leviticus Lev 3 11 22 comedere debetis, ut est bruchus in genere suo, et attacus atque ophiomachus, ac locusta, singula juxta genus suum. +Leviticus Lev 3 11 23 Quidquid autem ex volucribus quatuor tantum habet pedes, execrabile erit vobis : +Leviticus Lev 3 11 24 et quicumque morticina eorum tetigerit, polluetur, et erit immundus usque ad vesperum : +Leviticus Lev 3 11 25 et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad occasum solis. +Leviticus Lev 3 11 26 Omne animal quod habet quidem ungulam, sed non dividit eam, nec ruminat, immundum erit : et qui tetigerit illud, contaminabitur. +Leviticus Lev 3 11 27 Quod ambulat super manus ex cunctis animantibus, quae incedunt quadrupedia, immundum erit : qui tetigerit morticina eorum, polluetur usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 11 28 Et qui portaverit hujuscemodi cadavera, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum : quia omnia haec immunda sunt vobis. +Leviticus Lev 3 11 29 Haec quoque inter polluta reputabuntur de his quae moventur in terra, mustela et mus et crocodilus, singula juxta genus suum, +Leviticus Lev 3 11 30 mygale, et chamaeleon, et stellio, et lacerta, et talpa.\ +Leviticus Lev 3 11 31 Omnia haec immunda sunt. Qui tetigerit morticina eorum, immundus erit usque ad vesperum : +Leviticus Lev 3 11 32 et super quod ceciderit quidquam de morticinis eorum, polluetur, tam vas ligneum et vestimentum, quam pelles et cilicia : et in quocumque fit opus, tingentur aqua, et polluta erunt usque ad vesperum, et sic postea mundabuntur. +Leviticus Lev 3 11 33 Vas autem fictile, in quod horum quidquam intro cecidit, polluetur, et idcirco frangendum est. +Leviticus Lev 3 11 34 Omnis cibus, quem comedetis, si fusa fuerit super eum aqua, immundus erit : et omne liquens quod bibitur de universo vase, immundum erit. +Leviticus Lev 3 11 35 Et quidquid de morticinis hujuscemodi ceciderit super illud, immundum erit : sive clibani, sive chytropodes, destruentur, et immundi erunt. +Leviticus Lev 3 11 36 Fontes vero et cisternae, et omnis aquarum congregatio munda erit. Qui morticinum eorum tetigerit, polluetur. +Leviticus Lev 3 11 37 Si ceciderit super sementem, non polluet eam. +Leviticus Lev 3 11 38 Si autem quispiam aqua sementem perfuderit, et postea morticinis tacta fuerit, illico polluetur. +Leviticus Lev 3 11 39 Si mortuum fuerit animal, quod licet vobis comedere, qui cadaver ejus tetigerit, immundus erit usque ad vesperum : +Leviticus Lev 3 11 40 et qui comederit ex eo quippiam, sive portaverit, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 11 41 Omne quod reptat super terram, abominabile erit, nec assumetur in cibum. +Leviticus Lev 3 11 42 Quidquid super pectus quadrupes graditur, et multos habet pedes, sive per humum trahitur, non comedetis, quia abominabile est. +Leviticus Lev 3 11 43 Nolite contaminare animas vestras, nec tangatis quidquam eorum, ne immundi sitis. +Leviticus Lev 3 11 44 Ego enim sum Dominus Deus vester : sancti estote, quia ego sanctus sum. Ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram. +Leviticus Lev 3 11 45 Ego enim sum Dominus, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut essem vobis in Deum. Sancti eritis, quia ego sanctus sum. +Leviticus Lev 3 11 46 Ista est lex animantium ac volucrum, et omnis animae viventis, quae movetur in aqua, et reptat in terra, +Leviticus Lev 3 11 47 ut differentias noveritis mundi et immundi, et sciatis quid comedere et quid respuere debeatis. +Leviticus Lev 3 12 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 12 2 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Mulier, si suscepto semine pepererit masculum, immunda erit septem diebus juxta dies separationis menstruae. +Leviticus Lev 3 12 3 Et die octavo circumcidetur infantulus : +Leviticus Lev 3 12 4 ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis suae. Omne sanctum non tanget, nec ingredietur in sanctuarium, donec impleantur dies purificationis suae. +Leviticus Lev 3 12 5 Sin autem feminam pepererit, immunda erit duabus hebdomadibus juxta ritum fluxus menstrui, et sexaginta sex diebus manebit in sanguine purificationis suae. +Leviticus Lev 3 12 6 Cumque expleti fuerint dies purificationis suae, pro filio sive pro filia, deferet agnum anniculum in holocaustum, et pullum columbae sive turturem pro peccato, ad ostium tabernaculi testimonii, et tradet sacerdoti, +Leviticus Lev 3 12 7 qui offeret illa coram Domino, et orabit pro ea, et sic mundabitur a profluvio sanguinis sui : ista est lex parientis masculum aut feminam. +Leviticus Lev 3 12 8 Quod si non invenerit manus ejus, nec potuerit offerre agnum, sumet duos turtures vel duos pullos columbarum, unum in holocaustum, et alterum pro peccato : orabitque pro ea sacerdos, et sic mundabitur. +Leviticus Lev 3 13 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, et Aaron, dicens : +Leviticus Lev 3 13 2 Homo, in cujus cute et carne ortus fuerit diversus color, sive pustula, aut quasi lucens quippiam, id est, plaga leprae, adducetur ad Aaron sacerdotem, vel ad unum quemlibet filiorum ejus. +Leviticus Lev 3 13 3 Qui cum viderit lepram in cute, et pilos in album mutatos colorem, ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua : plaga leprae est, et ad arbitrium ejus separabitur.\ +Leviticus Lev 3 13 4 Sin autem lucens candor fuerit in cute, nec humilior carne reliqua, et pili coloris pristini, recludet eum sacerdos septem diebus : +Leviticus Lev 3 13 5 et considerabit die septimo : et si quidem lepra ultra non creverit, nec transierit in cute priores terminos, rursum recludet eum septem diebus aliis. +Leviticus Lev 3 13 6 Et die septimo contemplabitur : si obscurior fuerit lepra, et non creverit in cute, mundabit eum, quia scabies est : lavabitque homo vestimenta sua, et mundus erit. +Leviticus Lev 3 13 7 Quod si postquam a sacerdote visus est, et redditus munditiae, iterum lepra creverit : adducetur ad eum, +Leviticus Lev 3 13 8 et immunditiae condemnabitur.\ +Leviticus Lev 3 13 9 Plaga leprae si fuerit in homine, adducetur ad sacerdotem, +Leviticus Lev 3 13 10 et videbit eum. Cumque color albus in cute fuerit, et capillorum mutaverit aspectum, ipsa quoque caro viva apparuerit : +Leviticus Lev 3 13 11 lepra vetustissima judicabitur, atque inolita cuti. Contaminabit itaque eum sacerdos, et non recludet, quia perspicuae immunditiae est. +Leviticus Lev 3 13 12 Sin autem effloruerit discurrens lepra in cute, et operuerit omnem cutem a capite usque ad pedes, quidquid sub aspectum oculorum cadit, +Leviticus Lev 3 13 13 considerabit eum sacerdos, et teneri lepra mundissima judicabit : eo quod omnis in candorem versa sit, et idcirco homo mundus erit. +Leviticus Lev 3 13 14 Quando vero caro vivens in eo apparuerit, +Leviticus Lev 3 13 15 tunc sacerdotis judicio polluetur, et inter immundos reputabitur : caro enim viva, si lepra aspergitur, immunda est. +Leviticus Lev 3 13 16 Quod si rursum versa fuerit in alborem, et totum hominem operuerit, +Leviticus Lev 3 13 17 considerabit eum sacerdos, et mundum esse decernet.\ +Leviticus Lev 3 13 18 Caro autem et cutis in qua ulcus natum est, et sanatum, +Leviticus Lev 3 13 19 et in loco ulceris cicatrix alba apparuerit, sive subrufa, adducetur homo ad sacerdotem. +Leviticus Lev 3 13 20 Qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua, et pilos versos in candorem, contaminabit eum : plaga enim leprae orta est in ulcere. +Leviticus Lev 3 13 21 Quod si pilus coloris est pristini, et cicatrix subobscura, et vicina carne non est humilior, recludet eum septem diebus : +Leviticus Lev 3 13 22 et si quidem creverit, adjudicabit eum leprae ; +Leviticus Lev 3 13 23 sin autem steterit in loco suo, ulceris est cicatrix, et homo mundus erit.\ +Leviticus Lev 3 13 24 Caro autem et cutis, quam ignis exusserit, et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem, +Leviticus Lev 3 13 25 considerabit eam sacerdos : et ecce versa est in alborem, et locus ejus reliqua cute est humilior, contaminabit eum, quia plaga leprae in cicatrice orta est. +Leviticus Lev 3 13 26 Quod si pilorum color non fuerit immutatus, nec humilior plaga carne reliqua, et ipsa leprae species fuerit subobscura, recludet eum septem diebus, +Leviticus Lev 3 13 27 et die septimo contemplabitur : si creverit in cute lepra, contaminabit eum. +Leviticus Lev 3 13 28 Sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus, plaga combustionis est, et idcirco mundabitur, quia cicatrix est combusturae.\ +Leviticus Lev 3 13 29 Vir, sive mulier, in cujus capite vel barba germinaverit lepra, videbit eos sacerdos. +Leviticus Lev 3 13 30 Et si quidem humilior fuerit locus carne reliqua, et capillus flavus, solitoque subtilior, contaminabit eos, quia lepra capitis ac barbae est. +Leviticus Lev 3 13 31 Sin autem viderit locum maculae aequalem vicinae carni, et capillum nigrum : recludet eum septem diebus, +Leviticus Lev 3 13 32 et die septimo intuebitur. Si non creverit macula, et capillus sui coloris est, et locus plagae carni reliquae aequalis : +Leviticus Lev 3 13 33 radetur homo absque loco maculae, et includetur septem diebus aliis. +Leviticus Lev 3 13 34 Si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo, nec humilior carne reliqua, mundabit eum : lotisque vestibus suis, mundus erit. +Leviticus Lev 3 13 35 Sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute, +Leviticus Lev 3 13 36 non quaeret amplius utrum capillus in flavum colorem sit immutatus, quia aperte immundus est. +Leviticus Lev 3 13 37 Porro si steterit macula, et capilli nigri fuerint, noverit hominem sanatum esse, et confidenter eum pronuntiet mundum.\ +Leviticus Lev 3 13 38 Vir, sive mulier, in cujus cute candor apparuerit, +Leviticus Lev 3 13 39 intuebitur eos sacerdos. Si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute, sciat non esse lepram, sed maculam coloris candidi, et hominem mundum.\ +Leviticus Lev 3 13 40 Vir, de cujus capite capilli fluunt, calvus et mundus est : +Leviticus Lev 3 13 41 et si a fronte ceciderint pili, recalvaster et mundus est. +Leviticus Lev 3 13 42 Sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus, +Leviticus Lev 3 13 43 et hoc sacerdos viderit, condemnabit eum haud dubiae leprae, quae orta est in calvitio. +Leviticus Lev 3 13 44 Quicumque ergo maculatus fuerit lepra, et separatus est ad arbitrium sacerdotis, +Leviticus Lev 3 13 45 habebit vestimenta dissuta, caput nudum, os veste contectum, contaminatum ac sordidum se clamabit. +Leviticus Lev 3 13 46 Omni tempore quo leprosus est et immundus, solus habitabit extra castra.\ +Leviticus Lev 3 13 47 Vestis lanea sive linea, quae lepram habuerit, +Leviticus Lev 3 13 48 in stamine atque subtegmine, aut certe pellis, vel quidquid ex pelle confectum est, +Leviticus Lev 3 13 49 si alba vel rufa macula fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacerdoti : +Leviticus Lev 3 13 50 qui consideratam recludet septem diebus : +Leviticus Lev 3 13 51 et die septimo rursus aspiciens, si deprehenderit crevisse, lepra perseverans est : pollutum judicabit vestimentum, et omne in quo fuerit inventa : +Leviticus Lev 3 13 52 et idcirco comburetur flammis. +Leviticus Lev 3 13 53 Quod si eam viderit non crevisse, +Leviticus Lev 3 13 54 praecipiet, et lavabunt id in quo lepra est, recludetque illud septem diebus aliis. +Leviticus Lev 3 13 55 Et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam, nec tamen crevisse lepram, immundum judicabit, et igne comburet, eo quod infusa sit in superficie vestimenti, vel per totum, lepra. +Leviticus Lev 3 13 56 Sin autem obscurior fuerit locus leprae, postquam vestis est lota, abrumpet eum, et a solido dividet. +Leviticus Lev 3 13 57 Quod si ultra apparuerit in his locis, quae prius immaculata erant, lepra volatilis et vaga, debet igne comburi. +Leviticus Lev 3 13 58 Si cessaverit, lavabit aqua ea, quae pura sunt, secundo, et munda erunt. +Leviticus Lev 3 13 59 Ista est lex leprae vestimenti lanei et linei, staminis, atque subtegminis, omnisque supellectilis pelliceae, quomodo mundari debeat, vel contaminari. +Leviticus Lev 3 14 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 14 2 Hic est ritus leprosi, quando mundandus est. Adducetur ad sacerdotem : +Leviticus Lev 3 14 3 qui egressus de castris, cum invenerit lepram esse mundatam, +Leviticus Lev 3 14 4 praecipiet ei, qui purificatur, ut offerat duos passeres vivos pro se, quibus vesci licitum est, et lignum cedrinum, vermiculumque et hyssopum. +Leviticus Lev 3 14 5 Et unum ex passeribus immolari jubebit in vase fictili super aquas viventes : +Leviticus Lev 3 14 6 alium autem vivum cum ligno cedrino, et cocco et hyssopo, tinget in sanguine passeris immolati, +Leviticus Lev 3 14 7 quo asperget illum, qui mundandus est, septies, ut jure purgetur : et dimittet passerem vivum, ut in agrum avolet. +Leviticus Lev 3 14 8 Cumque laverit homo vestimenta sua, radet omnes pilos corporis, et lavabitur aqua : purificatusque ingredietur castra, ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus, +Leviticus Lev 3 14 9 et die septimo radet capillos capitis, barbamque et supercilia, ac totius corporis pilos. Et lotis rursum vestibus et corpore, +Leviticus Lev 3 14 10 die octavo assumet duos agnos immaculatos, et ovem anniculam absque macula, et tres decimas similae in sacrificium, quae conspersa sit oleo, et seorsum olei sextarium. +Leviticus Lev 3 14 11 Cumque sacerdos purificans hominem, statuerit eum, et haec omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii, +Leviticus Lev 3 14 12 tollet agnum et offeret eum pro delicto, oleique sextarium : et oblatis ante Dominum omnibus, +Leviticus Lev 3 14 13 immolabit agnum, ubi solet immolari hostia pro peccato, et holocaustum, id est, in loco sancto. Sicut enim pro peccato, ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia : Sancta sanctorum est. +Leviticus Lev 3 14 14 Assumensque sacerdos de sanguine hostiae, quae immolata est pro delicto, ponet super extremum auriculae dextrae ejus qui mundatur, et super pollices manus dextrae et pedis : +Leviticus Lev 3 14 15 et de olei sextario mittet in manum suam sinistram, +Leviticus Lev 3 14 16 tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram Domino septies. +Leviticus Lev 3 14 17 Quod autem reliquum est olei in laeva manu, fundet super extremum auriculae dextrae ejus qui mundatur, et super pollices manus ac pedis dextri, et super sanguinem qui effusus est pro delicto, +Leviticus Lev 3 14 18 et super caput ejus. +Leviticus Lev 3 14 19 Rogabitque pro eo coram Domino, et faciet sacrificium pro peccato : tunc immolabit holocaustum, +Leviticus Lev 3 14 20 et ponet illud in altari cum libamentis suis, et homo rite mundabitur.\ +Leviticus Lev 3 14 21 Quod si pauper est, et non potest manus ejus invenire quae dicta sunt pro delicto, assumet agnum ad oblationem, ut roget pro eo sacerdos, decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium, et olei sextarium, +Leviticus Lev 3 14 22 duosque turtures sive duos pullos columbae, quorum unus sit pro peccato, et alter in holocaustum : +Leviticus Lev 3 14 23 offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino. +Leviticus Lev 3 14 24 Qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei, levabit simul : +Leviticus Lev 3 14 25 immolatoque agno, de sanguine ejus ponet super extremum auriculae dextrae illius qui mundatur, et super pollices manus ejus ac pedis dextri : +Leviticus Lev 3 14 26 olei vero partem mittet in manum suam sinistram, +Leviticus Lev 3 14 27 in quo tingens digitum dextrae manus asperget septies coram Domino : +Leviticus Lev 3 14 28 tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur, et pollices manus ac pedis dextri, in loco sanguinis qui effusus est pro delicto : +Leviticus Lev 3 14 29 reliquam autem partem olei, quae est in sinistra manu, mittet super caput purificati, ut placet pro eo Dominum : +Leviticus Lev 3 14 30 et turturem sive pullum columbae offeret, +Leviticus Lev 3 14 31 unum pro delicto, et alterum in holocaustum cum libamentis suis. +Leviticus Lev 3 14 32 Hoc est sacrificium leprosi, qui habere non potest omnia in emundationem sui.\ +Leviticus Lev 3 14 33 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Leviticus Lev 3 14 34 Cum ingressi fueritis terram Chanaan, quam ego dabo vobis in possessionem, si fuerit plaga leprae in aedibus, +Leviticus Lev 3 14 35 ibit cujus est domus, nuntians sacerdoti, et dicet : Quasi plaga leprae videtur mihi esse in domo mea. +Leviticus Lev 3 14 36 At ille praecipiet ut efferant universa de domo, priusquam ingrediatur eam, et videat utrum leprosa sit, ne immunda fiant omnia quae in domo sunt. Intrabitque postea ut consideret lepram domus : +Leviticus Lev 3 14 37 et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes, et humiliores superficie reliqua, +Leviticus Lev 3 14 38 egredietur ostium domus, et statim claudet illam septem diebus. +Leviticus Lev 3 14 39 Reversusque die septimo, considerabit eam : si invenerit crevisse lepram, +Leviticus Lev 3 14 40 jubebit erui lapides in quibus lepra est, et projici eos extra civitatem in locum immundum : +Leviticus Lev 3 14 41 domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum, et spargi pulverem rasurae extra urbem in locum immundum, +Leviticus Lev 3 14 42 lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint, et luto alio liniri domum. +Leviticus Lev 3 14 43 Sin autem postquam eruti sunt lapides, et pulvis erasus, et alia terra lita, +Leviticus Lev 3 14 44 ingressus sacerdos viderit reversam lepram, et parietes respersos maculis, lepra est perseverans, et immunda domus : +Leviticus Lev 3 14 45 quam statim destruent, et lapides ejus ac ligna, atque universum pulverem projicient extra oppidum in locum immundum. +Leviticus Lev 3 14 46 Qui intraverit domum quando clausa est, immundus erit usque ad vesperum : +Leviticus Lev 3 14 47 et qui dormierit in ea, et comederit quippiam, lavabit vestimenta sua.\ +Leviticus Lev 3 14 48 Quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo, postquam denuo lita fuerit, purificabit eam reddita sanitate : +Leviticus Lev 3 14 49 et in purificationem ejus sumet duos passeres, lignumque cedrinum, et vermiculum atque hyssopum : +Leviticus Lev 3 14 50 et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas, +Leviticus Lev 3 14 51 tollet lignum cedrinum, et hyssopum, et coccum, et passerem vivum, et tinget omnia in sanguine passeris immolati, atque in aquis viventibus, et asperget domum septies, +Leviticus Lev 3 14 52 purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus, et in passere vivo, lignoque cedrino et hyssopo atque vermiculo. +Leviticus Lev 3 14 53 Cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere, orabit pro domo, et jure mundabitur. +Leviticus Lev 3 14 54 Ista est lex omnis leprae et percussurae, +Leviticus Lev 3 14 55 leprae vestium et domorum, +Leviticus Lev 3 14 56 cicatricis et erumpentium papularum, lucentis maculae, et in varias species, coloribus immutatis, +Leviticus Lev 3 14 57 ut possit sciri quo tempore mundum quid, vel immundum sit. +Leviticus Lev 3 15 1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Leviticus Lev 3 15 2 Loquimini filiis IsraŽl, et dicite eis : Vir, qui patitur fluxum seminis, immundus erit. +Leviticus Lev 3 15 3 Et tunc judicabitur huic vitio subjacere, cum per singula momenta adhaeserit carni ejus, atque concreverit fúdus humor. +Leviticus Lev 3 15 4 Omne stratum, in quo dormierit, immundum erit, et ubicumque sederit. +Leviticus Lev 3 15 5 Si quis hominum tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua, et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 6 Si sederit ubi ille sederat, et ipse lavabit vestimenta sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 7 Qui tetigerit carnem ejus, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 8 Si salivam hujuscemodi homo jecerit super eum qui mundus est, lavabit vestimenta sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 9 Sagma, super quo sederit, immundum erit : +Leviticus Lev 3 15 10 et quidquid sub eo fuerit, qui fluxum seminis patitur, pollutum erit usque ad vesperum. Qui portaverit horum aliquid, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 11 Omnis, quem tetigerit qui talis est, non lotis ante manibus, lavabit vestimenta sua, et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 12 Vas fictile quod tetigerit confringetur : vas autem ligneum lavabitur aqua.\ +Leviticus Lev 3 15 13 Si sanatus fuerit qui hujuscemodi sustinet passionem, numerabit septem dies post emundationem sui, et lotis vestibus et toto corpore in aquis viventibus, erit mundus. +Leviticus Lev 3 15 14 Die autem octavo sumet duos turtures, aut duos pullos columbae, et veniet in conspectum Domini ad ostium tabernaculi testimonii, dabitque eos sacerdoti : +Leviticus Lev 3 15 15 qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum : rogabitque pro eo coram Domino, ut emundetur a fluxi seminis sui. +Leviticus Lev 3 15 16 Vir de quo egreditur semen coitus, lavabit aqua omne corpus suum : et immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 17 Vestem et pellem, quam habuerit, lavabit aqua, et immunda erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 18 Mulier, cum qua coierit, lavabitur aqua, et immunda erit usque ad vesperum.\ +Leviticus Lev 3 15 19 Mulier, quae redeunte mense patitur fluxum sanguinis, septem diebus separabitur. +Leviticus Lev 3 15 20 Omnis qui tetigerit eam, immundus erit usque ad vesperum : +Leviticus Lev 3 15 21 et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae, polluetur. +Leviticus Lev 3 15 22 Qui tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 23 Omne vas, super quo illa sederit, quisquis attigerit, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, pollutus erit usque ad vesperum. +Leviticus Lev 3 15 24 Si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis, immundus erit septem diebus : et omne stratum, in quo dormierit, polluetur. +Leviticus Lev 3 15 25 Mulier, quae patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore menstruali, vel quae post menstruum sanguinem fluere non cessat, quamdiu subjacet huic passioni, immunda erit quasi sit in tempore menstruo. +Leviticus Lev 3 15 26 Omne stratum, in quo dormierit, et vas in quo sederit, pollutum erit. +Leviticus Lev 3 15 27 Quicumque tetigerit ea, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperam. +Leviticus Lev 3 15 28 Si steterit sanguis, et fluere cessaverit, numerabit septem dies purificationis suae : +Leviticus Lev 3 15 29 et die octavo offeret pro se sacerdoti duos turtures, aut duos pullos columbarum, ad ostium tabernaculi testimonii : +Leviticus Lev 3 15 30 qui unum faciet pro peccato, et alterum in holocaustum, rogabitque pro ea coram Domino, et pro fluxu immunditiae ejus. +Leviticus Lev 3 15 31 Docebitis ergo filios IsraŽl ut caveant immunditiam, et non moriantur in sordibus suis, cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos. +Leviticus Lev 3 15 32 Ista est lex ejus, qui patitur fluxum seminis, et qui polluitur coitu, +Leviticus Lev 3 15 33 et quae menstruis temporibus separatur, vel quae jugi fluit sanguine, et hominis qui dormierit cum ea. +Leviticus Lev 3 16 1 Locutusque est Dominus ad Moysen post mortem duorum filiorum Aaron, quando offerentes ignem alienum interfecti sunt : +Leviticus Lev 3 16 2 et praecepit ei, dicens : Loquere ad Aaron fratrem tuum, ne omni tempore ingrediatur sanctuarium, quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca, ut non moriatur (quia in nube apparebo super oraculum), +Leviticus Lev 3 16 3 nisi haec ante fecerit : vitulum pro peccato offeret, et arietem in holocaustum. +Leviticus Lev 3 16 4 Tunica linea vestietur, feminalibus lineis verenda celabit : accingetur zona linea, cidarim lineam imponet capiti : haec enim vestimenta sunt sancta : quibus cunctis, cum lotus fuerit, induetur. +Leviticus Lev 3 16 5 Suscipietque ab universa multitudine filiorum IsraŽl duos hircos pro peccato, et unum arietem in holocaustum. +Leviticus Lev 3 16 6 Cumque obtulerit vitulum, et oraverit pro se et pro domo sua, +Leviticus Lev 3 16 7 duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii : +Leviticus Lev 3 16 8 mittensque super utrumque sortem, unam Domino, alteram capro emissario : +Leviticus Lev 3 16 9 cujus exierit sors Domino, offeret illum pro peccato : +Leviticus Lev 3 16 10 cujus autem in caprum emissarium, statuet eum vivum coram Domino, ut fundat preces super eo, et emittat eum in solitudinem.\ +Leviticus Lev 3 16 11 His rite celebratis, offeret vitulum, et rogans pro se, et pro domo sua, immolabit eum : +Leviticus Lev 3 16 12 assumptoque thuribulo, quod de prunis altaris impleverit, et hauriens manu compositum thymiama in incensum, ultra velum intrabit in sancta : +Leviticus Lev 3 16 13 ut, positis super ignem aromatibus, nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est supra testimonium, et non moriatur. +Leviticus Lev 3 16 14 Tollet quoque de sanguine vituli, et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem.\ +Leviticus Lev 3 16 15 Cumque mactaverit hircum pro peccato populi, inferet sanguinem ejus intra velum, sicut praeceptum est de sanguine vituli, ut aspergat e regione oraculi, +Leviticus Lev 3 16 16 et expiet sanctuarium ab immunditiis filiorum IsraŽl, et a praevaricationibus eorum, cunctisque peccatis. Juxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii, quod fixum est inter eos, in medio sordium habitationis eorum. +Leviticus Lev 3 16 17 Nullus hominum sit in tabernaculo, quando pontifex sanctuarium ingreditur, ut roget pro se, et pro domo sua, et pro universo cútu IsraŽl, donec egrediatur. +Leviticus Lev 3 16 18 Cum autem exierit ad altare quod coram Domino est, oret pro se, et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua ejus per gyrum : +Leviticus Lev 3 16 19 aspergensque digito septies, expiet, et sanctificet illud ab immunditiis filiorum IsraŽl.\ +Leviticus Lev 3 16 20 Postquam emundaverit sanctuarium, et tabernaculum, et altare, tunc offerat hircum viventem : +Leviticus Lev 3 16 21 et posita utraque manu super caput ejus, confiteatur omnes iniquitates filiorum IsraŽl, et universa delicta atque peccata eorum : quae imprecans capiti ejus, emittet illum per hominem paratum, in desertum. +Leviticus Lev 3 16 22 Cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam, et dimissus fuerit in deserto, +Leviticus Lev 3 16 23 revertetur Aaron in tabernaculum testimonii, et depositis vestibus, quibus prius indutus erat, cum intraret sanctuarium, relictisque ibi, +Leviticus Lev 3 16 24 lavabit carnem suam in loco sancto, indueturque vestibus suis. Et postquam egressus obtulerit holocaustum suum, ac plebis, rogabit tam pro se quam pro populo : +Leviticus Lev 3 16 25 et adipem, qui oblatus est pro peccatis, adolebit super altare. +Leviticus Lev 3 16 26 Ille vero, qui dimiserit caprum emissarium, lavabit vestimenta sua, et corpus aqua, et sic ingredietur in castra. +Leviticus Lev 3 16 27 Vitulum autem, et hircum, qui pro peccato fuerant immolati, et quorum sanguis illatus est in sanctuarium, ut expiatio compleretur, asportabunt foras castra, et comburent igni tam pelles quam carnes eorum, ac fimum : +Leviticus Lev 3 16 28 et quicumque combusserit ea, lavabit vestimenta sua et carnem aqua, et sic ingredietur in castra.\ +Leviticus Lev 3 16 29 Eritque vobis hoc legitimum sempiternum : mense septimo, decima die mensis, affligetis animas vestras, nullumque opus facietis, sive indigena, sive advena qui peregrinatur inter vos. +Leviticus Lev 3 16 30 In hac die expiatio erit vestri, atque mundatio ab omnibus peccatis vestris : coram Domino mundabimini. +Leviticus Lev 3 16 31 Sabbatum enim requietionis est, et affligetis animas vestras religione perpetua. +Leviticus Lev 3 16 32 Expiabit autem sacerdos, qui unctus fuerit, et cujus manus initiatae sunt ut sacerdotio fungatur pro patre suo : indueturque stola linea et vestibus sanctis, +Leviticus Lev 3 16 33 et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare, sacerdotes quoque et universum populum. +Leviticus Lev 3 16 34 Eritque vobis hoc legitimum sempiternum, ut oretis pro filiis IsraŽl, et pro cunctis peccatis eorum semel in anno. Fecit igitur sicut praeceperat Dominus Moysi. +Leviticus Lev 3 17 1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 17 2 Loquere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis IsraŽl, dicens ad eos : Iste est sermo quem mandavit Dominus, dicens : +Leviticus Lev 3 17 3 Homo quilibet de domo IsraŽl, si occiderit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra castra, +Leviticus Lev 3 17 4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino, sanguinis reus erit : quasi si sanguinem fuderit, sic peribit de medio populi sui. +Leviticus Lev 3 17 5 Ideo sacerdoti offerre debent filii IsraŽl hostias suas, quas occident in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Domino. +Leviticus Lev 3 17 6 Fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino : +Leviticus Lev 3 17 7 et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus, cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum. +Leviticus Lev 3 17 8 Et ad ipsos dices : Homo de domo IsraŽl, et de advenis qui peregrinantur apud vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam, +Leviticus Lev 3 17 9 et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut offeratur Domino, interibit de populo suo.\ +Leviticus Lev 3 17 10 Homo quilibet de domo IsraŽl et de advenis qui peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, obfirmabo faciem meam contra animam illius, et disperdam eam de populo suo, +Leviticus Lev 3 17 11 quia anima carnis in sanguine est : et ego dedi illum vobis, ut super altare in eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro animae piaculo sit. +Leviticus Lev 3 17 12 Idcirco dixi filiis IsraŽl : Omnis anima ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui peregrinantur apud vos. +Leviticus Lev 3 17 13 Homo quicumque de filiis IsraŽl, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, quibus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat illum terra. +Leviticus Lev 3 17 14 Anima enim omnis carnis in sanguine est : unde dixi filiis IsraŽl : Sanguinem universae carnis non comedetis, quia anima carnis in sanguine est : et quicumque comederit illum, interibit. +Leviticus Lev 3 17 15 Anima, quae comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de indigenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad vesperum : et hoc ordine mundus fiet. +Leviticus Lev 3 17 16 Quod si non laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem suam. +Leviticus Lev 3 18 1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 18 2 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Ego Dominus Deus vester : +Leviticus Lev 3 18 3 juxta consuetudinem terrae Aegypti, in qua habitastis, non facietis : et juxta morem regionis Chanaan, ad quam ego introducturus sum vos, non agetis, nec in legitimis eorum ambulabitis. +Leviticus Lev 3 18 4 Facietis judicia mea, et praecepta mea servabitis, et ambulabitis in eis. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 18 5 Custodite leges meas atque judicia, quae faciens homo, vivet in eis. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 18 6 Omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet, ut revelet turpitudinem ejus. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 18 7 Turpitudinem patris tui et turpitudinem matris tuae non discooperies : mater tua est : non revelabis turpitudinem ejus. +Leviticus Lev 3 18 8 Turpitudinem uxoris patris tui non discooperies : turpitudo enim patris tui est. +Leviticus Lev 3 18 9 Turpitudinem sororis tuae ex patre sive ex matre, quae domi vel foris genita est, non revelabis. +Leviticus Lev 3 18 10 Turpitudinem filiae filii tui vel neptis ex filia non revelabis : quia turpitudo tua est. +Leviticus Lev 3 18 11 Turpitudinem filiae uxoris patris tui, quam peperit patri tuo, et est soror tua, non revelabis. +Leviticus Lev 3 18 12 Turpitudinem sororis patris tui non discooperies : quia caro est patris tui. +Leviticus Lev 3 18 13 Turpitudinem sororis matris tuae non revelabis, eo quod caro sit matris tuae. +Leviticus Lev 3 18 14 Turpitudinem patrui tui non revelabis, nec accedes ad uxorem ejus, quae tibi affinitate conjungitur. +Leviticus Lev 3 18 15 Turpitudinem nurus tuae non revelabis, quia uxor filii tui est : nec discooperies ignominiam ejus. +Leviticus Lev 3 18 16 Turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis : quia turpitudo fratris tui est. +Leviticus Lev 3 18 17 Turpitudinem uxoris tuae et filiae ejus non revelabis. Filiam filii ejus, et filiam filiae illius non sumes, ut reveles ignominiam ejus : quia caro illius sunt, et talis coitus incestus est. +Leviticus Lev 3 18 18 Sororem uxoris tuae in pellicatum illius non accipies, nec revelabis turpitudinem ejus adhuc illa vivente.\ +Leviticus Lev 3 18 19 Ad mulierem quae patitur menstrua non accedes, nec revelabis fúditatem ejus. +Leviticus Lev 3 18 20 Cum uxore proximi tui non coibis, nec seminis commistione maculaberis. +Leviticus Lev 3 18 21 De semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 18 22 Cum masculo non commiscearis coitu femineo, quia abominatio est. +Leviticus Lev 3 18 23 Cum omni pecore non coibis, nec maculaberis cum eo. Mulier non succumbet jumento, nec miscebitur ei, quia scelus est. +Leviticus Lev 3 18 24 Nec polluamini in omnibus his quibus contaminatae sunt universae gentes, quas ego ejiciam ante conspectum vestrum, +Leviticus Lev 3 18 25 et quibus polluta est terra : cujus ego scelera visitabo, ut evomat habitatores suos. +Leviticus Lev 3 18 26 Custodite legitima mea atque judicia, et non faciatis ex omnibus abominationibus istis, tam indigena quam colonus qui peregrinantur apud vos. +Leviticus Lev 3 18 27 Omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante vos, et polluerunt eam. +Leviticus Lev 3 18 28 Cavete ergo ne et vos similiter evomat, cum paria feceritis, sicut evomuit gentem, quae fuit ante vos. +Leviticus Lev 3 18 29 Omnis anima, quae fecerit de abominationibus his quippiam, peribit de medio populi sui. +Leviticus Lev 3 18 30 Custodite mandata mea. Nolite facere quae fecerunt hi qui fuerunt ante vos, et ne polluamini in eis. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 19 2 Loquere ad omnem cútum filiorum IsraŽl, et dices ad eos : Sancti estote, quia ego sanctus sum, Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 3 Unusquisque patrem suum, et matrem suam timeat. Sabbata mea custodite. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 4 Nolite converti ad idola, nec deos conflatiles faciatis vobis. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 5 Si immolaveritis hostiam pacificorum Domino, ut sit placabilis, +Leviticus Lev 3 19 6 eo die quo fuerit immolata, comedetis eam, et die altero : quidquid autem residuum fuerit in diem tertium, igne comburetis. +Leviticus Lev 3 19 7 Si quis post biduum comederit ex ea, profanus erit, et impietatis reus : +Leviticus Lev 3 19 8 portabitque iniquitatem suam, quia sanctum Domini polluit, et peribit anima illa de populo suo.\ +Leviticus Lev 3 19 9 Cumque messueris segetes terrae tuae, non tondebis usque ad solum superficiem terrae, nec remanentes spicas colliges, +Leviticus Lev 3 19 10 neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis : sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 11 Non facietis furtum. Non mentiemini, nec decipiet unusquisque proximum suum. +Leviticus Lev 3 19 12 Non perjurabis in nomine meo, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 19 13 Non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum. Non morabitur opus mercenarii tui apud te usque mane. +Leviticus Lev 3 19 14 Non maledices surdo, nec coram caeco pones offendiculum : sed timebis Dominum Deum tuum, quia ego sum Dominus. +Leviticus Lev 3 19 15 Non facies quod iniquum est, nec injuste judicabis. Non consideres personam pauperis, nec honores vultum potentis. Juste judica proximo tuo. +Leviticus Lev 3 19 16 Non eris criminator, nec susurro in populo. Non stabis contra sanguinem proximi tui. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 19 17 Non oderis fratrem tuum in corde tuo, sed publice argue eum, ne habeas super illo peccatum. +Leviticus Lev 3 19 18 Non quaeras ultionem, nec memor eris injuriae civium tuorum. Diliges amicum tuum sicut teipsum. Ego Dominus.\ +Leviticus Lev 3 19 19 Leges meas custodite. Jumentum tuum non facies coire cum alterius generis animantibus. Agrum tuum non seres diverso semine. Veste, quae ex duobus texta est, non indueris. +Leviticus Lev 3 19 20 Homo, si dormierit cum muliere coitu seminis, quae sit ancilla etiam nubilis, et tamen pretio non redempta, nec libertate donata : vapulabunt ambo, et non morientur, quia non fuit libera. +Leviticus Lev 3 19 21 Pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii arietem : +Leviticus Lev 3 19 22 orabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus coram Domino, et repropitiabitur ei, dimitteturque peccatum. +Leviticus Lev 3 19 23 Quando ingressi fueritis terram, et plantaveritis in ea ligna pomifera, auferetis praeputia eorum : poma, quae germinant, immunda erunt vobis, nec edetis ex eis. +Leviticus Lev 3 19 24 Quarto autem anno omnis fructus eorum sanctificabitur, laudabilis Domino. +Leviticus Lev 3 19 25 Quinto autem anno comedetis fructus, congregantes poma, quae proferunt. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 26 Non comedetis cum sanguine. Non augurabimini, nec observabitis somnia. +Leviticus Lev 3 19 27 Neque in rotundum attondebitis comam, nec radetis barbam. +Leviticus Lev 3 19 28 Et super mortuo non incidetis carnem vestram, neque figuras aliquas aut stigmata facietis vobis. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 19 29 Ne prostituas filiam tuam, ne contaminetur terra et impleatur piaculo. +Leviticus Lev 3 19 30 Sabbata mea custodite, et sanctuarium meum metuite. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 19 31 Non declinetis ad magos, nec ab ariolis aliquid sciscitemini, ut polluamini per eos. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 19 32 Coram cano capite consurge, et honora personam senis : et time Dominum Deum tuum. Ego sum Dominus.\ +Leviticus Lev 3 19 33 Si habitaverit advena in terra vestra, et moratus fuerit inter vos, non exprobretis ei : +Leviticus Lev 3 19 34 sed sit inter vos quasi indigena, et diligetis eum quasi vosmetipsos : fuistis enim et vos advenae in terra Aegypti. Ego Dominus Deus vester.\ +Leviticus Lev 3 19 35 Nolite facere iniquum aliquid in judicio, in regula, in pondere, in mensura. +Leviticus Lev 3 19 36 Statera justa, et aequa sint pondera, justus modius, aequusque sextarius. Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti. +Leviticus Lev 3 19 37 Custodite omnia praecepta mea, et universa judicia, et facite ea. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 20 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 20 2 Haec loqueris filiis IsraŽl : Homo de filiis IsraŽl, et de advenis qui habitant in IsraŽl, si quis dederit de semine suo idolo Moloch, morte moriatur : populus terrae lapidabit eum. +Leviticus Lev 3 20 3 Et ego ponam faciem meam contra illum : succidamque eum de medio populi sui, eo quod dederit de semine suo Moloch, et contaminaverit sanctuarium meum, ac polluerit nomen sanctum meum. +Leviticus Lev 3 20 4 Quod si negligens populus terrae, et quasi parvipendens imperium meum, dimiserit hominem qui dedit de semine suo Moloch, nec voluerit eum occidere : +Leviticus Lev 3 20 5 ponam faciem meam super hominem illum, et super cognationem ejus, succidamque et ipsum, et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Moloch, de medio populi sui. +Leviticus Lev 3 20 6 Anima, quae declinaverit ad magos et ariolos, et fornicata fuerit cum eis, ponam faciem meam contra eam, et interficiam illam de medio populi sui. +Leviticus Lev 3 20 7 Sanctificamini et estote sancti, quia ego sum Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 20 8 Custodite praecepta mea, et facite ea : ego Dominus qui sanctifico vos. +Leviticus Lev 3 20 9 Qui maledixerit patri suo, aut matri, morte moriatur : patri matrique maledixit : sanguis ejus sit super eum.\ +Leviticus Lev 3 20 10 Si múchatus quis fuerit cum uxore alterius, et adulterium perpetraverit cum conjuge proximi sui, morte moriantur et múchus et adultera. +Leviticus Lev 3 20 11 Qui dormierit cum noverca sua, et revelaverit ignominiam patris sui, morte moriantur ambo : sanguis eorum sit super eos. +Leviticus Lev 3 20 12 Si quis dormierit cum nuru sua, uterque moriatur, quia scelus operati sunt : sanguis eorum sit super eos. +Leviticus Lev 3 20 13 Qui dormierit cum masculo coitu femineo, uterque operatus est nefas : morte moriantur : sit sanguis eorum super eos. +Leviticus Lev 3 20 14 Qui supra uxorem filiam, duxerit matrem ejus, scelus operatus est : vivus ardebit cum eis, nec permanebit tantum nefas in medio vestri. +Leviticus Lev 3 20 15 Qui cum jumento et pecore coierit, morte moriatur : pecus quoque occidite. +Leviticus Lev 3 20 16 Mulier, quae succubuerit cuilibet jumento, simul interficietur cum eo : sanguis eorum sit super eos. +Leviticus Lev 3 20 17 Qui acceperit sororem suam filiam patris sui, vel filiam matris suae, et viderit turpitudinem ejus, illaque conspexerit fratris ignominiam, nefariam rem operati sunt : occidentur in conspectu populi sui, eo quod turpitudinem suam mutuo revelaverint, et portabunt iniquitatem suam. +Leviticus Lev 3 20 18 Qui coierit cum muliere in fluxu menstruo, et revelaverit turpitudinem ejus, ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui, interficientur ambo de medio populi sui. +Leviticus Lev 3 20 19 Turpitudinem materterae et amitae tuae non discooperies : qui hoc fecerit, ignominiam carnis suae nudavit ; portabunt ambo iniquitatem suam. +Leviticus Lev 3 20 20 Qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui, et revelaverit ignominiam cognationis suae, portabunt ambo peccatum suum : absque liberis morientur. +Leviticus Lev 3 20 21 Qui duxerit uxorem fratris sui, rem facit illicitam : turpitudinem fratris sui revelavit : absque liberis erunt.\ +Leviticus Lev 3 20 22 Custodite leges meas, atque judicia, et facite ea : ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi. +Leviticus Lev 3 20 23 Nolite ambulare in legitimis nationum, quas ego expulsurus sum ante vos. Omnia enim haec fecerunt, et abominatus sum eas. +Leviticus Lev 3 20 24 Vobis autem loquor. Possidete terram eorum, quam dabo vobis in haereditatem, terram fluentem lacte et melle. Ego Dominus Deus vester, qui separavi vos a ceteris populis. +Leviticus Lev 3 20 25 Separate ergo et vos jumentum mundum ab immundo, et avem mundam ab immunda : ne polluatis animas vestras in pecore, et avibus, et cunctis quae moventur in terra, et quae vobis ostendi esse polluta. +Leviticus Lev 3 20 26 Eritis mihi sancti, quia sanctus sum ego Dominus, et separavi vos a ceteris populis, ut essetis mei. +Leviticus Lev 3 20 27 Vir, sive mulier, in quibus pythonicus, vel divinationis fuerit spiritus, morte moriantur : lapidibus obruent eos : sanguis eorum sit super illos. +Leviticus Lev 3 21 1 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Loquere ad sacerdotes filios Aaron, et dices ad eos : Ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum, +Leviticus Lev 3 21 2 nisi tantum in consanguineis, ac propinquis, id est, super patre et matre, et filio, et filia, fratre quoque, +Leviticus Lev 3 21 3 et sorore virgine quae non est nupta viro : +Leviticus Lev 3 21 4 sed nec in principe populi sui contaminabitur. +Leviticus Lev 3 21 5 Non radent caput, nec barbam, neque in carnibus suis facient incisuras. +Leviticus Lev 3 21 6 Sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen ejus : incensum enim Domini, et panes Dei sui offerunt, et ideo sancti erunt. +Leviticus Lev 3 21 7 Scortum et vile prostibulum non ducent uxorem, nec eam quae repudiata est a marito : quia consecrati sunt Deo suo, +Leviticus Lev 3 21 8 et panes propositionis offerunt. Sint ergo sancti, quia et ego sanctus sum, Dominus qui sanctifico eos. +Leviticus Lev 3 21 9 Sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro, et violaverit nomen patris sui, flammis exuretur.\ +Leviticus Lev 3 21 10 Pontifex, id est, sacerdos maximus inter fratres suos, super cujus caput fusum est unctionis oleum, et cujus manus in sacerdotio consecratae sunt, vestitusque est sanctis vestibus, caput suum non discooperiet, vestimenta non scindet : +Leviticus Lev 3 21 11 et ad omnem mortuum non ingredietur omnino : super patre quoque suo et matre non contaminabitur. +Leviticus Lev 3 21 12 Nec egredietur de sanctis, ne polluat sanctuarium Domini, quia oleum sanctae unctionis Dei sui super eum est. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 21 13 Virginem ducet uxorem : +Leviticus Lev 3 21 14 viduam autem et repudiatam, et sordidam, atque meretricem non accipiet, sed puellam de populo suo : +Leviticus Lev 3 21 15 ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suae : quia ego Dominus, qui sanctifico eum. +Leviticus Lev 3 21 16 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 21 17 Loquere ad Aaron : Homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam, non offeret panes Deo suo, +Leviticus Lev 3 21 18 nec accedet ad ministerium ejus : si caecus fuerit, si claudus, si parvo vel grandi, vel torto naso, +Leviticus Lev 3 21 19 si fracto pede, si manu, +Leviticus Lev 3 21 20 si gibbus, si lippus, si albuginem habens in oculo, si jugem scabiem, si impetiginem in corpore, vel herniosus. +Leviticus Lev 3 21 21 Omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis, non accedet offerre hostias Domino, nec panes Deo suo : +Leviticus Lev 3 21 22 vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario, +Leviticus Lev 3 21 23 ita dumtaxat, ut intra velum non ingrediatur, nec accedat ad altare, quia maculam habet, et contaminare non debet sanctuarium meum. Ego Dominus qui sanctifico eos. +Leviticus Lev 3 21 24 Locutus est ergo Moyses ad Aaron, et ad filios ejus, et ad omnem IsraŽl cuncta quae fuerant sibi imperata. +Leviticus Lev 3 22 1 Locutus quoque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 22 2 Loquere ad Aaron et ad filios ejus, ut caveant ab his quae consecrata sunt filiorum IsraŽl, et non contaminent nomen sanctificatorum mihi, quae ipsi offerunt. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 22 3 Dic ad eos, et ad posteros eorum : Omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea quae consecrata sunt, et quae obtulerunt filii IsraŽl Domino, in quo est immunditia, peribit coram Domino. Ego sum Dominus. +Leviticus Lev 3 22 4 Homo de semine Aaron, qui fuerit leprosus, aut patiens fluxum seminis, non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi, donec sanetur. Qui tetigerit immundum super mortuo, et ex quo egreditur semen quasi coitus, +Leviticus Lev 3 22 5 et qui tangit reptile, et quodlibet immundum cujus tactus est sordidus, +Leviticus Lev 3 22 6 immundus erit usque ad vesperum, et non vescetur his quae sanctificata sunt : sed cum laverit carnem suam aqua, +Leviticus Lev 3 22 7 et occubuerit sol, tunc mundatus vescetur de sanctificatis, quia cibus illius est. +Leviticus Lev 3 22 8 Morticinum et captum a bestia non comedent, nec polluentur in eis. Ego sum Dominus. +Leviticus Lev 3 22 9 Custodiant praecepta mea, ut non subjaceant peccato, et moriantur in sanctuario, cum polluerint illud. Ego Dominus qui sanctifico eos. +Leviticus Lev 3 22 10 Omnis alienigena non comedet de sanctificatis ; inquilinus sacerdotis et mercenarius non vescentur ex eis. +Leviticus Lev 3 22 11 Quem autem sacerdos emerit, et qui vernaculus domus ejus fuerit, his comedent ex eis. +Leviticus Lev 3 22 12 Si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit, de his quae sanctificata sunt, et de primitiis non vescetur. +Leviticus Lev 3 22 13 Sin autem vidua, vel repudiata, et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui : sicut puella consueverat, aletur cibis patris sui. Omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem. +Leviticus Lev 3 22 14 Qui comederit de sanctificatis per ignorantiam, addet quintam partem cum eo quod comedit, et dabit sacerdoti in sanctuarium. +Leviticus Lev 3 22 15 Nec contaminabunt sanctificata filiorum IsraŽl, quae offerunt Domino : +Leviticus Lev 3 22 16 ne forte sustineant iniquitatem delicti sui, cum sanctificata comederint. Ego Dominus qui sanctifico eos.\ +Leviticus Lev 3 22 17 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 22 18 Loquere ad Aaron et filios ejus, et ad omnes filios IsraŽl, dicesque ad eos : Homo de domo IsraŽl, et de advenis qui habitant apud vos, qui obtulerit oblationem suam, vel vota solvens, vel sponte offerens, quidquid illud obtulerit in holocaustum Domini, +Leviticus Lev 3 22 19 ut offeratur per vos, masculus immaculatus erit ex bobus, et ovibus, et ex capris : +Leviticus Lev 3 22 20 si maculam habuerit, non offeretis, neque erit acceptabile. +Leviticus Lev 3 22 21 Homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino, vel vota solvens, vel sponte offerens, tam de bobus quam de ovibus, immaculatum offeret ut acceptabile sit : omnis macula non erit in eo. +Leviticus Lev 3 22 22 Si caecum fuerit, si fractum, si cicatricem habens, si papulas, aut scabiem, aut impetiginem : non offeretis ea Domino, nec adolebitis ex eis super altare Domini. +Leviticus Lev 3 22 23 Bovem et ovem, aure et cauda amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex eis solvi non potest. +Leviticus Lev 3 22 24 Omne animal, quod vel contritis, vel tusis, vel sectis ablatisque testiculis est, non offeretis Domino, et in terra vestra hoc omnino ne faciatis. +Leviticus Lev 3 22 25 De manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro, et quidquid aliud dare voluerit, quia corrupta, et maculata sunt omnia : non suscipietis ea. +Leviticus Lev 3 22 26 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 22 27 Bos, ovis et capra, cum genita fuerint, septem diebus erunt sub ubere matris suae : die autem octavo, et deinceps, offerri poterunt Domino. +Leviticus Lev 3 22 28 Sive illa bos, sive ovis, non immolabuntur una die cum fútibus suis. +Leviticus Lev 3 22 29 Si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino, ut possit esse placabilis, +Leviticus Lev 3 22 30 eodem die comedetis eam : non remanebit quidquam in mane alterius diei. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 22 31 Custodite mandata mea, et facite ea. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 22 32 Ne polluatis nomen meum sanctum, ut sanctificer in medio filiorum IsraŽl. Ego Dominus qui sanctifico vos, +Leviticus Lev 3 22 33 et eduxi de terra Aegypti, ut essem vobis in Deum. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 23 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 23 2 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Hae sunt feriae Domini, quas vocabitis sanctas. +Leviticus Lev 3 23 3 Sex diebus facietis opus : dies septimus, quia sabbati requies est, vocabitur sanctus : omne opus non facietis in eo : sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris. +Leviticus Lev 3 23 4 Hae sunt ergo feriae Domini sanctae, quas celebrare debetis temporibus suis.\ +Leviticus Lev 3 23 5 Mense primo, quartadecima die mensis ad vesperum, Phase Domini est : +Leviticus Lev 3 23 6 et quintadecima die mensis hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem diebus azyma comedetis. +Leviticus Lev 3 23 7 Dies primus erit vobis celeberrimus, sanctusque : omne opus servile non facietis in eo, +Leviticus Lev 3 23 8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanctior : nullumque servile opus facietis in eo. +Leviticus Lev 3 23 9 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 23 10 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram, quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis manipulos spicarum, primitias messis vestrae, ad sacerdotem : +Leviticus Lev 3 23 11 qui elevabit fasciculum coram Domino, ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanctificabit illum. +Leviticus Lev 3 23 12 Atque in eodem die quo manipulus consecratur, caedetur agnus immaculatus anniculus in holocaustum Domini. +Leviticus Lev 3 23 13 Et libamenta offerentur cum eo, duae decimae similae conspersae oleo in incensum Domini, odoremque suavissimum : liba quoque vini, quarta pars hin. +Leviticus Lev 3 23 14 Panem, et polentam, et pultes non comedetis ex segete, usque ad diem qua offeretis ex ea Deo vestro. Praeceptum est sempiternum in generationibus, cunctisque habitaculis vestris.\ +Leviticus Lev 3 23 15 Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas, +Leviticus Lev 3 23 16 usque ad alteram diem expletionis hebdomadae septimae, id est, quinquaginta dies : et sic offeretis sacrificium novum Domino +Leviticus Lev 3 23 17 ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae, quos coquetis in primitias Domini. +Leviticus Lev 3 23 18 Offeretisque cum panibus septem agnos immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis, in odorem suavissimum Domini. +Leviticus Lev 3 23 19 Facietis et hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias pacificorum. +Leviticus Lev 3 23 20 Cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum ejus. +Leviticus Lev 3 23 21 Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque sanctissimum : omne opus servile non facietis in eo. Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et generationibus vestris. +Leviticus Lev 3 23 22 Postquam autem messueritis segetem terrae vestrae, nec secabitis eam usque ad solum, nec remanentes spicas colligetis : sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus vester.\ +Leviticus Lev 3 23 23 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 23 24 Loquere filiis IsraŽl : Mense septimo, prima die mensis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tubis, et vocabitur sanctum : +Leviticus Lev 3 23 25 omne opus servile non facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino.\ +Leviticus Lev 3 23 26 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 23 27 Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum erit celeberrimus, et vocabitur sanctus : affligetisque animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domino. +Leviticus Lev 3 23 28 Omne opus servile non facietis in tempore diei hujus : quia dies propitiationis est, ut propitietur vobis Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 23 29 Omnis anima, quae afflicta non fuerit die hac, peribit de populis suis : +Leviticus Lev 3 23 30 et quae operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo. +Leviticus Lev 3 23 31 Nihil ergo operis facietis in eo : legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus, et habitationibus vestris. +Leviticus Lev 3 23 32 Sabbatum requietionis est, et affligetis animas vestras die nono mensis : a vespera usque ad vesperam celebrabitis sabbata vestra.\ +Leviticus Lev 3 23 33 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 23 34 Loquere filiis IsraŽl : A quintodecimo die mensis hujus septimi, erunt feriae tabernaculorum septem diebus Domino. +Leviticus Lev 3 23 35 Dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus : omne opus servile non facietis in eo. +Leviticus Lev 3 23 36 Et septem diebus offeretis holocausta Domino. Dies quoque octavus erit celeberrimus, atque sanctissimus, et offeretis holocaustum Domino : est enim cútus atque collectae : omne opus servile non facietis in eo. +Leviticus Lev 3 23 37 Hae sunt feriae Domini, quas vocabitis celeberrimas atque sanctissimas, offeretisque in eis oblationes Domino, holocausta et libamenta juxta ritum uniuscujusque diei : +Leviticus Lev 3 23 38 exceptis sabbatis Domini, donisque vestris, et quae offeretis ex voto, vel quae sponte tribuetis Domino. +Leviticus Lev 3 23 39 A quintodecimo ergo die mensis septimi, quando congregaveritis omnes fructus terrae vestrae, celebrabitis ferias Domini septem diebus : die primo et die octavo erit sabbatum, id est, requies. +Leviticus Lev 3 23 40 Sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae, spatulasque palmarum, et ramos ligni densarum frondium, et salices de torrente, et laetabimini coram Domino Deo vestro. +Leviticus Lev 3 23 41 Celebrabitisque solemnitatem ejus septem diebus per annum : legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Mense septimo festa celebrabitis, +Leviticus Lev 3 23 42 et habitabitis in umbraculis septem diebus : omnis, qui de genere est IsraŽl, manebit in tabernaculis, +Leviticus Lev 3 23 43 ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios IsraŽl, cum educerem eos de terra Aegypti. Ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 23 44 Locutusque est Moyses super solemnitatibus Domini ad filios IsraŽl. +Leviticus Lev 3 24 1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 24 2 Praecipe filiis IsraŽl, ut afferant tibi oleum de olivis purissimum, ac lucidum, ad concinnandas lucernas jugiter, +Leviticus Lev 3 24 3 extra velum testimonii in tabernaculo fúderis. Ponetque eas Aaron a vespere usque ad mane coram Domino, cultu rituque perpetuo in generationibus vestris. +Leviticus Lev 3 24 4 Super candelabrum mundissimum ponentur semper in conspectu Domini. +Leviticus Lev 3 24 5 Accipies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes, qui singuli habebunt duas decimas : +Leviticus Lev 3 24 6 quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues : +Leviticus Lev 3 24 7 et pones super eos thus lucidissimum, ut sit panis in monimentum oblationis Domini. +Leviticus Lev 3 24 8 Per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis IsraŽl fúdere sempiterno : +Leviticus Lev 3 24 9 eruntque Aaron et filiorum ejus, ut comedant eos in loco sancto : quia Sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini jure perpetuo.\ +Leviticus Lev 3 24 10 Ecce autem egressus filius mulieris IsraŽlitidis, quem pepererat de viro aegyptio inter filios IsraŽl, jurgatus est in castris cum viro IsraŽlita. +Leviticus Lev 3 24 11 Cumque blasphemasset nomen, et maledixisset ei, adductus est ad Moysen. (Vocabatur autem mater ejus Salumith, filia Dabri de tribu Dan.) +Leviticus Lev 3 24 12 Miseruntque eum in carcerem, donec nossent quid juberet Dominus. +Leviticus Lev 3 24 13 Qui locutus est ad Moysen, +Leviticus Lev 3 24 14 dicens : Educ blasphemum extra castra, et ponant omnes qui audierunt, manus suas super caput ejus, et lapidet eum populus universus. +Leviticus Lev 3 24 15 Et ad filios IsraŽl loqueris : Homo, qui maledixerit Deo suo, portabit peccatum suum ; +Leviticus Lev 3 24 16 et qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur : lapidibus opprimet eum omnis multitudo, sive ille civis, sive peregrinus fuerit. Qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur.\ +Leviticus Lev 3 24 17 Qui percusserit, et occiderit hominem, morte moriatur. +Leviticus Lev 3 24 18 Qui percusserit animal, reddet vicarium, id est, animam pro anima. +Leviticus Lev 3 24 19 Qui irrogaverit maculam cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiet ei : +Leviticus Lev 3 24 20 fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet : qualem inflixerit maculam, talem sustinere cogetur. +Leviticus Lev 3 24 21 Qui percusserit jumentum, reddet aliud. Qui percusserit hominem, punietur. +Leviticus Lev 3 24 22 Aequum judicium sit inter vos, sive peregrinus, sive civis peccaverit : quia ego sum Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 24 23 Locutusque est Moyses ad filios IsraŽl : et eduxerunt eum, qui blasphemaverat, extra castra, ac lapidibus oppresserunt. Feceruntque filii IsraŽl sicut praeceperat Dominus Moysi. +Leviticus Lev 3 25 1 Locutusque est Dominus ad Moysen in monte Sinai, dicens : +Leviticus Lev 3 25 2 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, sabbatizes sabbatum Domino. +Leviticus Lev 3 25 3 Sex annis seres agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam, colligesque fructus ejus : +Leviticus Lev 3 25 4 septimo autem anno sabbatum erit terrae, requietionis Domini : agrum non seres, et vineam non putabis. +Leviticus Lev 3 25 5 Quae sponte gignet humus, non metes : et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam : annus enim requietionis terrae est : +Leviticus Lev 3 25 6 sed erunt vobis in cibum, tibi et servo tuo, ancillae et mercenario tuo, et advenae qui peregrinantur apud te : +Leviticus Lev 3 25 7 jumentis tuis et pecoribus, omnia quae nascuntur praebebunt cibum.\ +Leviticus Lev 3 25 8 Numerabis quoque tibi septem hebdomadas annorum, id est, septies septem, quae simul faciunt annos quadraginta novem : +Leviticus Lev 3 25 9 et clanges buccina mense septimo, decima die mensis, propitiationis tempore, in universa terra vestra. +Leviticus Lev 3 25 10 Sanctificabisque annum quinquagesimum, et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terrae tuae : ipse est enim jubilaeus. Revertetur homo ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam : +Leviticus Lev 3 25 11 quia jubilaeus est, et quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia, et primitias vindemiae non colligetis, +Leviticus Lev 3 25 12 ob sanctificationem jubilaei : sed statim oblata comedetis.\ +Leviticus Lev 3 25 13 Anno jubilaei, redient omnes ad possessiones suas. +Leviticus Lev 3 25 14 Quando vendes quippiam civi tuo, vel emes ab eo, ne contristes fratrem tuum, sed juxta numerum annorum jubilaei emes ab eo, +Leviticus Lev 3 25 15 et juxta supputationem frugum vendet tibi. +Leviticus Lev 3 25 16 Quanto plures anni remanserint post jubilaeum, tanto crescet et pretium : et quanto minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio constabit : tempus enim frugum vendet tibi. +Leviticus Lev 3 25 17 Nolite affligere contribules vestros, sed timeat unusquisque Deum suum, quia ego Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 25 18 Facite praecepta mea, et judicia custodite, et implete ea : ut habitare possitis in terra absque ullo pavore, +Leviticus Lev 3 25 19 et gignat vobis humus fructus suos, quibus vescamini usque ad saturitatem, nullius impetum formidantes. +Leviticus Lev 3 25 20 Quod si dixeritis : Quid comedemus anno septimo, si non severimus, neque collegerimus fruges nostras ? +Leviticus Lev 3 25 21 dabo benedictionem meam vobis anno sexto, et faciet fructus trium annorum : +Leviticus Lev 3 25 22 seretisque anno octavo, et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum : donec nova nascantur, edetis vetera. +Leviticus Lev 3 25 23 Terra quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos advenae et coloni mei estis : +Leviticus Lev 3 25 24 unde cuncta regio possessionis vestrae sub redemptionis conditione vendetur. +Leviticus Lev 3 25 25 Si attenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam, et voluerit propinquus ejus, potest redimere quod ille vendiderat. +Leviticus Lev 3 25 26 Sin autem non habuerit proximum, et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire, +Leviticus Lev 3 25 27 computabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit : et quod reliquum est, reddet emptori, sicque recipiet possessionem suam. +Leviticus Lev 3 25 28 Quod si non invenerit manus ejus ut reddat pretium, habebit emptor quod emerat, usque ad annum jubilaeum. In ipso enim omnis venditio redibit ad dominum et ad possessorem pristinum. +Leviticus Lev 3 25 29 Qui vendiderit domum intra urbis muros, habebit licentiam redimendi, donec unus impleatur annus. +Leviticus Lev 3 25 30 Si non redemerit, et anni circulus fuerit evolutus, emptor possidebit eam, et posteri ejus in perpetuum, et redimi non poterit, etiam in jubilaeo. +Leviticus Lev 3 25 31 Sin autem in villa domus, quae muros non habet, agrorum jure vendetur : si ante redempta non fuerit, in jubilaeo revertetur ad dominum. +Leviticus Lev 3 25 32 Aedes Levitarum quae in urbibus sunt, semper possunt redimi : +Leviticus Lev 3 25 33 si redemptae non fuerint, in jubilaeo revertentur ad dominos, quia domus urbium Levitarum pro possessionibus sunt inter filios IsraŽl. +Leviticus Lev 3 25 34 Suburbana autem eorum non veneant, quia possessio sempiterna est.\ +Leviticus Lev 3 25 35 Si attenuatus fuerit frater tuus, et infirmus manu, et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et vixerit tecum, +Leviticus Lev 3 25 36 ne accipias usuras ab eo, nec amplius quam dedisti : time Deum tuum, ut vivere possit frater tuus apud te. +Leviticus Lev 3 25 37 Pecuniam tuam non dabis ei ad usuram, et frugum superabundantiam non exiges. +Leviticus Lev 3 25 38 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut darem vobis terram Chanaan, et essem vester Deus.\ +Leviticus Lev 3 25 39 Si paupertate compulsus vendiderit se tibi frater tuus, non eum opprimes servitute famulorum, +Leviticus Lev 3 25 40 sed quasi mercenarius et colonus erit : usque ad annum jubilaeum operabitur apud te, +Leviticus Lev 3 25 41 et postea egredietur cum liberis suis, et revertetur ad cognationem, ad possessionem patrum suorum. +Leviticus Lev 3 25 42 Mei enim servi sunt, et ego eduxi eos de terra Aegypti : non veneant conditione servorum : +Leviticus Lev 3 25 43 ne affligas eum per potentiam, sed metuito Deum tuum. +Leviticus Lev 3 25 44 Servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt : +Leviticus Lev 3 25 45 et de advenis qui peregrinantur apud vos, vel qui ex his nati fuerint in terra vestra, hos habebitis famulos : +Leviticus Lev 3 25 46 et haereditario jure transmittetis ad posteros, ac possidebitis in aeternum : fratres autem vestros filios IsraŽl ne opprimatis per potentiam. +Leviticus Lev 3 25 47 Si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini, et attenuatus frater tuus vendiderit se ei, aut cuiquam de stirpe ejus : +Leviticus Lev 3 25 48 post venditionem potest redimi. Qui voluerit ex fratribus suis, redimet eum, +Leviticus Lev 3 25 49 et patruus, et patruelis, et consanguineus, et affinis. Sin autem et ipse potuerit, redimet se, +Leviticus Lev 3 25 50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum jubilaeum : et pecunia, qua venditus fuerat, juxta annorum numerum, et rationem mercenarii supputata. +Leviticus Lev 3 25 51 Si plures fuerint anni qui remanent usque ad jubilaeum, secundum hos reddet et pretium : +Leviticus Lev 3 25 52 si pauci, ponet rationem cum eo juxta annorum numerum, et reddet emptori quod reliquum est annorum, +Leviticus Lev 3 25 53 quibus ante servivit mercedibus imputatis : non affliget eum violenter in conspectu tuo. +Leviticus Lev 3 25 54 Quod si per haec redimi non potuerit, anno jubilaeo egredietur cum liberis suis. +Leviticus Lev 3 25 55 Mei enim sunt servi filii IsraŽl, quos eduxi de terra Aegypti. +Leviticus Lev 3 26 1 Ego Dominus Deus vester : non facietis vobis idolum, et sculptile, nec titulos erigetis, nec insignem lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum. Ego enim sum Dominus Deus vester. +Leviticus Lev 3 26 2 Custodite sabbata mea, et pavete ad sanctuarium meum. Ego Dominus. +Leviticus Lev 3 26 3 Si in praeceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis, et feceritis ea, dabo vobis pluvias temporibus suis, +Leviticus Lev 3 26 4 et terra gignet germen suum, et pomis arbores replebuntur. +Leviticus Lev 3 26 5 Apprehendet messium tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem : et comedetis panem vestrum in saturitate, et absque pavore habitabitis in terra vestra. +Leviticus Lev 3 26 6 Dabo pacem in finibus vestris : dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros. +Leviticus Lev 3 26 7 Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis. +Leviticus Lev 3 26 8 Persequentur quinque de vestris centum alienos, et centum de vobis decem millia : cadent inimici vestri gladio in conspectu vestro. +Leviticus Lev 3 26 9 Respiciam vos, et crescere faciam : multiplicabimini, et firmabo pactum meum vobiscum. +Leviticus Lev 3 26 10 Comedetis vetustissima veterum, et vetera novis supervenientibus projicietis. +Leviticus Lev 3 26 11 Ponam tabernaculum meum in medio vestri, et non abjiciet vos anima mea. +Leviticus Lev 3 26 12 Ambulabo inter vos, et ero Deus vester, vosque eritis populus meus. +Leviticus Lev 3 26 13 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegyptiorum, ne serviretis eis : et qui confregi catenas cervicum vestrarum, ut incederetis erecti.\ +Leviticus Lev 3 26 14 Quod si non audieritis me, nec feceritis omnia mandata mea, +Leviticus Lev 3 26 15 si spreveritis leges meas, et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea quae a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum : +Leviticus Lev 3 26 16 ego quoque haec faciam vobis : visitabo vos velociter in egestate, et ardore, qui conficiat oculos vestros, et consumat animas vestras. Frustra seretis sementem, quae ab hostibus devorabitur. +Leviticus Lev 3 26 17 Ponam faciem meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris, et subjiciemini his qui oderunt vos : fugietis, nemine persequente. +Leviticus Lev 3 26 18 Sin autem nec sic obedieritis mihi, addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra, +Leviticus Lev 3 26 19 et conteram superbiam duritiae vestrae. Daboque vobis caelum desuper sicut ferrum, et terram aeneam. +Leviticus Lev 3 26 20 Consumetur incassum labor vester, non proferet terra germen, nec arbores poma praebebunt. +Leviticus Lev 3 26 21 Si ambulaveritis ex adverso mihi, nec volueritis audire me, addam plagas vestras in septuplum propter peccata vestra : +Leviticus Lev 3 26 22 immittamque in vos bestias agri, quae consumant vos, et pecora vestra, et ad paucitatem cuncta redigant, desertaeque fiant viae vestrae. +Leviticus Lev 3 26 23 Quod si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambulaveritis ex adverso mihi : +Leviticus Lev 3 26 24 ego quoque contra vos adversus incedam, et percutiam vos septies propter peccata vestra, +Leviticus Lev 3 26 25 inducamque super vos gladium ultorem fúderis mei. Cumque confugeritis in urbes, mittam pestilentiam in medio vestri, et trademini in manibus hostium, +Leviticus Lev 3 26 26 postquam confregero baculum panis vestri : ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes, et reddant eos ad pondus : et comedetis, et non saturabimini.\ +Leviticus Lev 3 26 27 Sin autem nec per haec audieritis me, sed ambulaveritis contra me : +Leviticus Lev 3 26 28 et ego incedam adversus vos in furore contrario, et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra : +Leviticus Lev 3 26 29 ita ut comedatis carnes filiorum vestrorum et filiarum vestrarum. +Leviticus Lev 3 26 30 Destruam excelsa vestra, et simulacra confringam. Cadetis inter ruinas idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima mea, +Leviticus Lev 3 26 31 in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem, et deserta faciam sanctuaria vestra, nec recipiam ultra odorem suavissimum. +Leviticus Lev 3 26 32 Disperdamque terram vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, cum habitatores illius fuerint. +Leviticus Lev 3 26 33 Vos autem dispergam in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque terra vestra deserta, et civitates vestrae dirutae. +Leviticus Lev 3 26 34 Tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae : quando fueritis +Leviticus Lev 3 26 35 in terra hostili, sabbatizabit, et requiescet in sabbatis solitudinis suae, eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea. +Leviticus Lev 3 26 36 Et qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium, terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium : cadent, nullo persequente, +Leviticus Lev 3 26 37 et corruent singuli super fratres suos, quasi bella fugientes, nemo vestrum inimicis audebit resistere. +Leviticus Lev 3 26 38 Peribitis inter gentes, et hostilis vos terra consumet. +Leviticus Lev 3 26 39 Quod si et de iis aliqui remanserint, tabescent in iniquitatibus suis, in terra inimicorum suorum, et propter peccata patrum suorum et sua affligentur : +Leviticus Lev 3 26 40 donec confiteantur iniquitates suas, et majorum suorum, quibus praevaricati sunt in me, et ambulaverunt ex adverso mihi. +Leviticus Lev 3 26 41 Ambulabo igitur et ego contra eos, et inducam illos in terram hostilem, donec erubescat incircumcisa mens eorum : tunc orabunt pro impietatibus suis.\ +Leviticus Lev 3 26 42 Et recordabor fúderis mei, quod pepigi cum Jacob, et Isaac, et Abraham. Terrae quoque memor ero : +Leviticus Lev 3 26 43 quae cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sabbatis suis, patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero rogabunt pro peccatis suis, eo quod abjecerint judicia mea, et leges meas despexerint. +Leviticus Lev 3 26 44 Et tamen etiam cum essent in terra hostili, non penitus abjeci eos, neque sic despexi ut consumerentur, et irritum facerent pactum meum cum eis. Ego enim sum Dominus Deus eorum, +Leviticus Lev 3 26 45 et recordabor fúderis mei pristini, quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium, ut essem Deus eorum. Ego Dominus.\ Haec sunt judicia atque praecepta et leges quas dedit Dominus inter se et filios IsraŽl in monte Sinai per manum Moysi. +Leviticus Lev 3 27 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Leviticus Lev 3 27 2 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Homo qui votum fecerit, et spoponderit Deo animam suam, sub aestimatione dabit pretium. +Leviticus Lev 3 27 3 Si fuerit masculus a vigesimo anno usque ad sexagesimum annum, dabit quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii : +Leviticus Lev 3 27 4 si mulier, triginta. +Leviticus Lev 3 27 5 A quinto autem anno usque ad vigesimum, masculus dabit viginti siclos : femina, decem. +Leviticus Lev 3 27 6 Ab uno mense usque ad annum quintum, pro masculo dabuntur quinque sicli : pro femina, tres. +Leviticus Lev 3 27 7 Sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos : femina, decem. +Leviticus Lev 3 27 8 Si pauper fuerit, et aestimationem reddere non valebit, stabit coram sacerdote : et quantum ille aestimaverit, et viderit eum posse reddere, tantum dabit.\ +Leviticus Lev 3 27 9 Animal autem, quod immolari potest Domino, si quis voverit, sanctum erit, +Leviticus Lev 3 27 10 et mutari non poterit, id est, nec melius malo, nec pejus bono : quod si mutaverit, et ipsum quod mutatum est, et illud pro quo mutatum est, consecratum erit Domino. +Leviticus Lev 3 27 11 Animal immundum, quod immolari Domino non potest, si quis voverit, adducetur ante sacerdotem : +Leviticus Lev 3 27 12 qui judicans utrum bonum an malum sit, statuet pretium. +Leviticus Lev 3 27 13 Quod si dare voluerit is qui offert, addet supra aestimationem quintam partem.\ +Leviticus Lev 3 27 14 Homo si voverit domum suam, et sanctificaverit Domino, considerabit eam sacerdos utrum bona an mala sit, et juxta pretium, quod ab eo fuerit constitutum, venundabitur : +Leviticus Lev 3 27 15 sin autem ille qui voverat, voluerit redimere eam, dabit quintam partem aestimationis supra, et habebit domum. +Leviticus Lev 3 27 16 Quod si agrum possessionis suae voverit, et consecraverit Domino, juxta mensuram sementis aestimabitur pretium : si triginta modiis hordei seritur terra, quinquaginta siclis venundetur argenti. +Leviticus Lev 3 27 17 Si statim ab anno incipientis jubilaei voverit agrum, quanto valere potest, tanto aestimabitur. +Leviticus Lev 3 27 18 Sin autem post aliquantum temporis, supputabit sacerdos pecuniam juxta annorum, qui reliqui sunt, numerum usque ad jubilaeum, et detrahetur ex pretio. +Leviticus Lev 3 27 19 Quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat, addet quintam partem aestimatae pecuniae, et possidebit eum. +Leviticus Lev 3 27 20 Sin autem noluerit redimere, sed alteri cuilibet fuerit venundatus, ultra eum qui voverat redimere non poterit. +Leviticus Lev 3 27 21 Quia cum jubilaei venerit dies, sanctificatus erit Domino, et possessio consecrata ad jus pertinet sacerdotum. +Leviticus Lev 3 27 22 Si ager emptus est, et non de possessione majorum sanctificatus fuerit Domino, +Leviticus Lev 3 27 23 supputabit sacerdos juxta annorum numerum usque ad jubilaeum, pretium : et dabit ille qui voverat eum, Domino. +Leviticus Lev 3 27 24 In jubilaeo autem revertetur ad priorem dominum, qui vendiderat eum, et habuerat in sorte possessionis suae. +Leviticus Lev 3 27 25 Omnis aestimatio siclo sanctuarii ponderabitur. Siclus viginti obolos habet.\ +Leviticus Lev 3 27 26 Primogenita, quae ad Dominum pertinent, nemo sanctificare poterit et vovere : sive bos, sive ovis fuerit, Domini sunt. +Leviticus Lev 3 27 27 Quod si immundum est animal, redimet qui obtulit, juxta aestimationem tuam, et addet quintam partem pretii : si redimere noluerit, vendetur alteri quantocumque a te fuerit aestimatum. +Leviticus Lev 3 27 28 Omne quod Domino consecratur, sive homo fuerit, sive animal, sive ager, non vendetur, nec redimi poterit. Quidquid semel fuerit consecratum, Sanctum sanctorum erit Domino : +Leviticus Lev 3 27 29 et omnis consecratio, quae offertur ab homine, non redimetur, sed morte morietur.\ +Leviticus Lev 3 27 30 Omnes decimae terrae, sive de frugibus, sive de pomis arborum, Domini sunt, et illi sanctificantur. +Leviticus Lev 3 27 31 Si quis autem voluerit redimere decimas suas, addet quintam partem earum. +Leviticus Lev 3 27 32 Omnium decimarum bovis et ovis et caprae, quae sub pastoris virga transeunt, quidquid decimum venerit, sanctificabitur Domino. +Leviticus Lev 3 27 33 Non eligetur nec bonum nec malum, nec altero commutabitur, si quis mutaverit : et quod mutatum est, et pro quo mutatum est, sanctificabitur Domino, et non redimetur.\ +Leviticus Lev 3 27 34 Haec sunt praecepta, quae mandavit Dominus Moysi ad filios IsraŽl in monte Sinai. +Numbers Num 4 1 1 Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Sinai in tabernaculo fúderis, prima die mensis secundi, anno altero egressionis eorum ex Aegypto, dicens : +Numbers Num 4 1 2 Tollite summam universae congregationis filiorum IsraŽl per cognationes et domos suas, et nomina singulorum, quidquid sexus est masculini +Numbers Num 4 1 3 a vigesimo anno et supra, omnium virorum fortium ex IsraŽl, et numerabitis eos per turmas suas, tu et Aaron. +Numbers Num 4 1 4 Eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis, +Numbers Num 4 1 5 quorum ista sunt nomina : de Ruben, Elisur, filius Sedeur ; +Numbers Num 4 1 6 de Simeon, Salamiel filius Surisaddai ; +Numbers Num 4 1 7 de Juda, Nahasson filius Aminadab ; +Numbers Num 4 1 8 de Issachar, NathanaŽl filius Suar ; +Numbers Num 4 1 9 de Zabulon, Eliab filius Helon ; +Numbers Num 4 1 10 filiorum autem Joseph, de Ephraim, Elisama filius Ammiud ; de Manasse, Gamaliel filius Phadassur ; +Numbers Num 4 1 11 de Benjamin, Abidan filius Gedeonis ; +Numbers Num 4 1 12 de Dan, Ahiezer filius Ammisaddai ; +Numbers Num 4 1 13 de Aser, Phegiel filius Ochran ; +Numbers Num 4 1 14 de Gad, Eliasaph filius Duel ; +Numbers Num 4 1 15 de Nephthali, Ahira filius Enan. +Numbers Num 4 1 16 Hi nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas, et capita exercitus IsraŽl, +Numbers Num 4 1 17 quos tulerunt Moyses et Aaron cum omni vulgi multitudine : +Numbers Num 4 1 18 et congregaverunt primo die mensis secundi, recensentes eos per cognationes, et domos, ac familias, et capita, et nomina singulorum a vigesimo anno et supra, +Numbers Num 4 1 19 sicut praeceperat Dominus Moysi. Numeratique sunt in deserto Sinai.\ +Numbers Num 4 1 20 De Ruben primogenito IsraŽlis per generationes et familias ac domos suas, et nomina capitum singulorum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium ad bellum, +Numbers Num 4 1 21 quadraginta sex millia quingenti. +Numbers Num 4 1 22 De filiis Simeon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium ad bellum, +Numbers Num 4 1 23 quinquaginta novem millia trecenti. +Numbers Num 4 1 24 De filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra, omnes qui ad bella procederent, +Numbers Num 4 1 25 quadraginta quinque millia sexcenti quinquaginta. +Numbers Num 4 1 26 De filiis Juda per generationes et familias ac domos cognationum suarum, per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 27 recensiti sunt septuaginta quatuor millia sexcenti. +Numbers Num 4 1 28 De filiis Issachar, per generationes et familias ac domos cognationum suarum, per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui ad bella procederent, +Numbers Num 4 1 29 recensiti sunt quinquaginta quatuor millia quadringenti. +Numbers Num 4 1 30 De filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 31 quinquaginta septem millia quadringenti. +Numbers Num 4 1 32 De filiis Joseph, filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 33 quadraginta millia quingenti. +Numbers Num 4 1 34 Porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 35 triginta duo millia ducenti. +Numbers Num 4 1 36 De filiis Benjamin per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 37 triginta quinque millia quadringenti. +Numbers Num 4 1 38 De filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 39 sexaginta duo millia septingenti. +Numbers Num 4 1 40 De filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 41 quadraginta millia et mille quingenti. +Numbers Num 4 1 42 De filiis Nephthali per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 43 quinquaginta tria millia quadringenti.\ +Numbers Num 4 1 44 Hi sunt, quos numeraverunt Moyses et Aaron, et duodecim principes IsraŽl, singulos per domos cognationum suarum. +Numbers Num 4 1 45 Fueruntque omnis numerus filiorum IsraŽl per domos et familias suas a vigesimo anno et supra, qui poterant ad bella procedere, +Numbers Num 4 1 46 sexcenta tria millia virorum quingenti quinquaginta.\ +Numbers Num 4 1 47 Levitae autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis. +Numbers Num 4 1 48 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 1 49 Tribum Levi noli numerare, neque pones summam eorum cum filiis IsraŽl : +Numbers Num 4 1 50 sed constitue eos super tabernaculum testimonii et cuncta vasa ejus, et quidquid ad caeremonias pertinet. Ipsi portabunt tabernaculum et omnia utensilia ejus : et erunt in ministerio, ac per gyrum tabernaculi metabuntur. +Numbers Num 4 1 51 Cum proficiscendum fuerit, deponent Levitae tabernaculum ; cum castrametandum, erigent. Quisquis externorum accesserit, occidetur. +Numbers Num 4 1 52 Metabuntur autem castra filii IsraŽl unusquisque per turmas et cuneos atque exercitum suum. +Numbers Num 4 1 53 Porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria, ne fiat indignatio super multitudinem filiorum IsraŽl, et excubabunt in custodiis tabernaculi testimonii. +Numbers Num 4 1 54 Fecerunt ergo filii IsraŽl juxta omnia quae praeceperat Dominus Moysi. +Numbers Num 4 2 1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Numbers Num 4 2 2 Singuli per turmas, signa, atque vexilla, et domos cognationum suarum, castrametabuntur filii IsraŽl, per gyrum tabernaculi fúderis. +Numbers Num 4 2 3 Ad orientem Judas figet tentoria per turmas exercitus sui : eritque princeps filiorum ejus Nahasson filius Aminadab. +Numbers Num 4 2 4 Et omnis de stirpe ejus summa pugnantium, septuaginta quatuor millia sexcenti. +Numbers Num 4 2 5 Juxta eum castrametati sunt de tribu Issachar, quorum princeps fuit NathanaŽl filius Suar. +Numbers Num 4 2 6 Et omnis numerus pugnatorum ejus quinquaginta quatuor millia quadringenti. +Numbers Num 4 2 7 In tribu Zabulon princeps fuit Eliab filius Helon. +Numbers Num 4 2 8 Omnis de stirpe ejus exercitus pugnatorum, quinquaginta septem millia quadringenti. +Numbers Num 4 2 9 Universi qui in castris Judae enumerati sunt, fuerunt centum octoginta sex millia quadringenti : et per turmas suas primi egredientur.\ +Numbers Num 4 2 10 In castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur filius Sedeur. +Numbers Num 4 2 11 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quadraginta sex millia quingenti. +Numbers Num 4 2 12 Juxta eum castrametati sunt de tribu Simeon : quorum princeps fuit Salamiel filius Surisaddai. +Numbers Num 4 2 13 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quinquaginta novem millia trecenti. +Numbers Num 4 2 14 In tribu Gad princeps fuit Eliasaph filius Duel. +Numbers Num 4 2 15 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta quinque millia sexcenti quinquaginta. +Numbers Num 4 2 16 Omnes qui recensiti sunt in castris Ruben, centum quinquaginta millia et mille quadringenti quinquaginta per turmas suas : in secundo loco proficiscentur. +Numbers Num 4 2 17 Levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum, et turmas eorum : quomodo erigetur, ita et deponetur. Singuli per loca et ordines suos proficiscentur.\ +Numbers Num 4 2 18 Ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim, quorum princeps fuit Elisama filius Ammiud. +Numbers Num 4 2 19 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia quingenti. +Numbers Num 4 2 20 Et cum eis tribus filiorum Manasse, quorum princeps fuit Gamaliel filius Phadassur. +Numbers Num 4 2 21 Cunctusque exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, triginta duo millia ducenti. +Numbers Num 4 2 22 In tribu filiorum Benjamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis. +Numbers Num 4 2 23 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui recensiti sunt, triginta quinque millia quadringenti. +Numbers Num 4 2 24 Omnes qui numerati sunt in castris Ephraim, centum octo millia centum per turmas suas : tertii proficiscentur.\ +Numbers Num 4 2 25 Ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan : quorum princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai. +Numbers Num 4 2 26 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, sexaginta duo millia septingenti. +Numbers Num 4 2 27 Juxta eum fixere tentoria de tribu Aser : quorum princeps fuit Phegiel filius Ochran. +Numbers Num 4 2 28 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia et mille quingenti. +Numbers Num 4 2 29 De tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan. +Numbers Num 4 2 30 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, quinquaginta tria millia quadringenti. +Numbers Num 4 2 31 Omnes qui numerati sunt in castris Dan, fuerunt centum quinquaginta septem millia sexcenti : et novissimi proficiscentur.\ +Numbers Num 4 2 32 Hic numerus filiorum IsraŽl, per domos cognationum suarum et turmas divisi exercitus, sexcenta tria millia quingenti quinquaginta. +Numbers Num 4 2 33 Levitae autem non sunt numerati inter filios IsraŽl : sic enim praeceperat Dominus Moysi. +Numbers Num 4 2 34 Feceruntque filii IsraŽl juxta omnia quae mandaverat Dominus. Castrametati sunt per turmas suas, et profecti per familias ac domos patrum suorum. +Numbers Num 4 3 1 Hae sunt generationes Aaron et Moysi in die qua locutus est Dominus ad Moysen in monte Sinai. +Numbers Num 4 3 2 Et haec nomina filiorum Aaron : primogenitus ejus Nadab, deinde Abiu, et Eleazar, et Ithamar. +Numbers Num 4 3 3 Haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt, et quorum repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur. +Numbers Num 4 3 4 Mortui sunt enim Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu Domini in deserto Sinai, absque liberis : functique sunt sacerdotio Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo. +Numbers Num 4 3 5 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 3 6 Applica tribum Levi, et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut ministrent ei, et excubent, +Numbers Num 4 3 7 et observent quidquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo testimonii, +Numbers Num 4 3 8 et custodiant vasa tabernaculi, servientes in ministerio ejus. +Numbers Num 4 3 9 Dabisque dono Levitas +Numbers Num 4 3 10 Aaron et filiis ejus, quibus traditi sunt a filiis IsraŽl. Aaron autem et filios ejus constitues super cultum sacerdotii. Externus, qui ad ministrandum accesserit, morietur. +Numbers Num 4 3 11 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 3 12 Ego tuli Levitas a filiis IsraŽl pro omni primogenito, qui aperit vulvam in filiis IsraŽl, eruntque Levitae mei. +Numbers Num 4 3 13 Meum est enim omne primogenitum : ex quo percussi primogenitos in terra Aegypti, sanctificavi mihi quidquid primum nascitur in IsraŽl : ab homine usque ad pecus, mei sunt. Ego Dominus. +Numbers Num 4 3 14 Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Sinai, dicens : +Numbers Num 4 3 15 Numera filios Levi per domos patrum suorum et familias, omnem masculum ab uno mense et supra. +Numbers Num 4 3 16 Numeravit Moyses, ut praeceperat Dominus, +Numbers Num 4 3 17 et inventi sunt filii Levi per nomina sua, Gerson et Caath et Merari. +Numbers Num 4 3 18 Filii Gerson : Lebni et Semei. +Numbers Num 4 3 19 Filii Caath : Amram et Jesaar, Hebron et Oziel. +Numbers Num 4 3 20 Filii Merari : Moholi et Musi. +Numbers Num 4 3 21 De Gerson fuere familiae duae, Lebnitica, et Semeitica : +Numbers Num 4 3 22 quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra, septem millia quingenti. +Numbers Num 4 3 23 Hi post tabernaculum metabuntur ad occidentem, +Numbers Num 4 3 24 sub principe Eliasaph filio LaŽl. +Numbers Num 4 3 25 Et habebunt excubias in tabernaculo fúderis, +Numbers Num 4 3 26 ipsum tabernaculum et operimentum ejus, tentorium quod trahitur ante fores tecti fúderis, et cortinas atrii : tentorium quoque quod appenditur in introitu atrii tabernaculi, et quidquid ad ritum altaris pertinet, funes tabernaculi et omnia utensilia ejus. +Numbers Num 4 3 27 Cognatio Caath habebit populos Amramitas et Jesaaritas et Hebronitas et Ozielitas. Hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua. +Numbers Num 4 3 28 Omnes generis masculini ab uno mense et supra, octo millia sexcenti habebunt excubias sanctuarii, +Numbers Num 4 3 29 et castrametabuntur ad meridianam plagam. +Numbers Num 4 3 30 Princepsque eorum erit Elisaphan filius Oziel : +Numbers Num 4 3 31 et custodient arcam, mensamque et candelabrum, altaria et vasa sanctuarii, in quibus ministratur, et velum, cunctamque hujuscemodi supellectilem. +Numbers Num 4 3 32 Princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis, erit super excubitores custodiae sanctuarii. +Numbers Num 4 3 33 At vero de Merari erunt populi Moholitae et Musitae recensiti per nomina sua : +Numbers Num 4 3 34 omnes generis masculini ab uno mense et supra, sex millia ducenti. +Numbers Num 4 3 35 Princeps eorum Suriel filius Abihaiel : in plaga septentrionali castrametabuntur. +Numbers Num 4 3 36 Erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes, et columnae ac bases earum, et omnia quae ad cultum hujuscemodi pertinent : +Numbers Num 4 3 37 columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis, et paxilli cum funibus. +Numbers Num 4 3 38 Castrametabuntur ante tabernaculum fúderis, id est, ad orientalem plagam, Moyses et Aaron cum filiis suis, habentes custodiam sanctuarii in medio filiorum IsraŽl. Quisquis alienus accesserit, morietur. +Numbers Num 4 3 39 Omnes Levitae, quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta praeceptum Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra, fuerunt viginti duo millia.\ +Numbers Num 4 3 40 Et ait Dominus ad Moysen : Numera primogenitos sexus masculini de filiis IsraŽl ab uno mense et supra, et habebis summam eorum. +Numbers Num 4 3 41 Tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum IsraŽl : ego sum Dominus : et pecora eorum pro universis primogenitis pecorum filiorum IsraŽl. +Numbers Num 4 3 42 Recensuit Moyses, sicut praeceperat Dominus, primogenitos filiorum IsraŽl : +Numbers Num 4 3 43 et fuerunt masculi per nomina sua, a mense uno et supra, viginti duo millia ducenti septuaginta tres. +Numbers Num 4 3 44 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 3 45 Tolle Levitas pro primogenitis filiorum IsraŽl, et pecora Levitarum pro pecoribus eorum, eruntque Levitae mei. Ego sum Dominus. +Numbers Num 4 3 46 In pretio autem ducentorum septuaginta trium, qui excedunt numerum Levitarum de primogenitis filiorum IsraŽl, +Numbers Num 4 3 47 accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii (siclus habet viginti obolos) : +Numbers Num 4 3 48 dabisque pecuniam Aaron et filiis ejus pretium eorum qui supra sunt. +Numbers Num 4 3 49 Tulit igitur Moyses pecuniam eorum, qui fuerant amplius, et quos redemerant a Levitis, +Numbers Num 4 3 50 pro primogenitis filiorum IsraŽl, mille trecentorum sexaginta quinque siclorum juxta pondus sanctuarii : +Numbers Num 4 3 51 et dedit eam Aaron et filiis ejus juxta verbum quod praeceperat sibi Dominus. +Numbers Num 4 4 1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Numbers Num 4 4 2 Tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias suas, +Numbers Num 4 4 3 a trigesimo anno et supra, usque ad quinquagesimum annum, omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo fúderis. +Numbers Num 4 4 4 Hic est cultus filiorum Caath : tabernaculum fúderis, et Sanctum sanctorum +Numbers Num 4 4 5 ingredientur Aaron et filii ejus, quando movenda sunt castra, et deponent velum quod pendet ante fores, involventque eo arcam testimonii, +Numbers Num 4 4 6 et operient rursum velamine janthinarum pellium, extendentque desuper pallium totum hyacinthinum, et inducent vectes. +Numbers Num 4 4 7 Mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio, et ponent cum ea thuribula et mortariola, cyathos et crateras ad liba fundenda : panes semper in ea erunt : +Numbers Num 4 4 8 extendentque desuper pallium coccineum, quod rursum operient velamento janthinarum pellium, et inducent vectes. +Numbers Num 4 4 9 Sument et pallium hyacinthinum, quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei, quae ad concinnandas lucernas necessaria sunt : +Numbers Num 4 4 10 et super omnia ponent operimentum janthinarum pellium, et inducent vectes. +Numbers Num 4 4 11 Necnon et altare aureum involvent hyacinthino vestimento, et extendent desuper operimentum janthinarum pellium, inducentque vectes. +Numbers Num 4 4 12 Omnia vasa, quibus ministratur in sanctuario, involvent hyacinthino pallio, et extendent desuper operimentum janthinarum pellium, inducentque vectes. +Numbers Num 4 4 13 Sed et altare mundabunt cinere, et involvent illud purpureo vestimento, +Numbers Num 4 4 14 ponentque cum eo omnia vasa, quibus in ministerio ejus utuntur, id est, ignium receptacula, fuscinulas ac tridentes, uncinos et batilla. Cuncta vasa altaris operient simul velamine janthinarum pellium, et inducent vectes. +Numbers Num 4 4 15 Cumque involverint Aaron et filii ejus sanctuarium et omnia vasa ejus in commotione castrorum, tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta : et non tangent vasa sanctuarii, ne moriantur. Ista sunt onera filiorum Caath in tabernaculo fúderis : +Numbers Num 4 4 16 super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis, ad cujus curam pertinet oleum ad concinnandas lucernas, et compositionis incensum, et sacrificium, quod semper offertur, et oleum unctionis, et quidquid ad cultum tabernaculi pertinet, omniumque vasorum, quae in sanctuario sunt. +Numbers Num 4 4 17 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Numbers Num 4 4 18 Nolite perdere populum Caath de medio Levitarum : +Numbers Num 4 4 19 sed hoc facite eis, ut vivant, et non moriantur, si tetigerint Sancta sanctorum. Aaron et filii ejus intrabunt, ipsique disponent opera singulorum, et divident quid portare quis debeat. +Numbers Num 4 4 20 Alii nulla curiositate videant quae sunt in sanctuario priusquam involvantur, alioquin morientur. +Numbers Num 4 4 21 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 4 22 Tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et cognationes suas, +Numbers Num 4 4 23 a triginta annis et supra, usque ad annos quinquaginta. Numera omnes qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo fúderis. +Numbers Num 4 4 24 Hoc est officium familiae Gersonitarum, +Numbers Num 4 4 25 ut portent cortinas tabernaculi et tectum fúderis, operimentum aliud, et super omnia velamen janthinum tentoriumque quod pendet in introitu tabernaculi fúderis, +Numbers Num 4 4 26 cortinas atrii, et velum in introitu quod est ante tabernaculum. Omnia quae ad altare pertinent, funiculos, et vasa ministerii, +Numbers Num 4 4 27 jubente Aaron et filiis ejus, portabunt filii Gerson : et scient singuli cui debeant oneri mancipari. +Numbers Num 4 4 28 Hic est cultus familiae Gersonitarum in tabernaculo fúderis, eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis. +Numbers Num 4 4 29 Filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis, +Numbers Num 4 4 30 a triginta annis et supra, usque ad annos quinquaginta, omnes qui ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum fúderis testimonii. +Numbers Num 4 4 31 Haec sunt onera eorum : portabunt tabulas tabernaculi et vectes ejus, columnas ac bases earum, +Numbers Num 4 4 32 columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus suis. Omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient, sicque portabunt. +Numbers Num 4 4 33 Hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo fúderis : eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis. +Numbers Num 4 4 34 Recensuerunt igitur Moyses et Aaron et principes synagogae filios Caath per cognationes et domos patrum suorum, +Numbers Num 4 4 35 a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi fúderis : +Numbers Num 4 4 36 et inventi sunt duo millia septingenti quinquaginta. +Numbers Num 4 4 37 Hic est numerus populi Caath qui intrant tabernaculum fúderis : hos numeravit Moyses et Aaron juxta sermonem Domini per manum Moysi. +Numbers Num 4 4 38 Numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum, +Numbers Num 4 4 39 a triginta annos et supra, usque ad quinquagesimum annum, omnes qui ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo fúderis : +Numbers Num 4 4 40 et inventi sunt duo millia sexcenti triginta. +Numbers Num 4 4 41 Hic est populus Gersonitarum, quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta verbum Domini. +Numbers Num 4 4 42 Numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum, +Numbers Num 4 4 43 a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi fúderis : +Numbers Num 4 4 44 et inventi sunt tria millia ducenti. +Numbers Num 4 4 45 Hic est numerus filiorum Merari, quos recensuerunt Moyses et Aaron juxta imperium Domini per manum Moysi. +Numbers Num 4 4 46 Omnes qui recensiti sunt de Levitis, et quos recenseri fecit ad nomen Moyses et Aaron, et principes IsraŽl per cognationes et domos patrum suorum, +Numbers Num 4 4 47 a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, ingredientes ad ministerium tabernaculi, et onera portanda, +Numbers Num 4 4 48 fuerunt simul octo millia quingenti octoginta. +Numbers Num 4 4 49 Juxta verbum Domini recensuit eos Moyses, unumquemque juxta officium et onera sua, sicut praeceperat ei Dominus. +Numbers Num 4 5 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 5 2 Praecipe filiis IsraŽl, ut ejiciant de castris omnem leprosum, et qui semine fluit, pollutusque est super mortuo : +Numbers Num 4 5 3 tam masculum quam feminam ejicite de castris, ne contaminent ea cum habitaverint vobiscum. +Numbers Num 4 5 4 Feceruntque ita filii IsraŽl, et ejecerunt eos extra castra, sicut locutus erat Dominus Moysi. +Numbers Num 4 5 5 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 5 6 Loquere ad filios IsraŽl : Vir, sive mulier, cum fecerint ex omnibus peccatis, quae solent hominibus accidere, et per negligentiam transgressi fuerint mandatum Domini, atque deliquerint, +Numbers Num 4 5 7 confitebuntur peccatum suum, et reddent ipsum caput, quintamque partem desuper, ei in quem peccaverint. +Numbers Num 4 5 8 Sin autem non fuerit qui recipiat, dabunt Domino, et erit sacerdotis, excepto ariete, qui offertur pro expiatione, ut sit placabilis hostia. +Numbers Num 4 5 9 Omnes quoque primitiae, quas offerunt filii IsraŽl, ad sacerdotem pertinent : +Numbers Num 4 5 10 et quidquid in sanctuarium offertur a singulis, et traditur manibus sacerdotis, ipsius erit.\ +Numbers Num 4 5 11 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 5 12 Loquere ad filios IsraŽl, et dices ad eos : Vir cujus uxor erraverit, maritumque contemnens +Numbers Num 4 5 13 dormierit cum altero viro, et hoc maritus deprehendere non quiverit, sed latet adulterium, et testibus argui non potest, quia non est inventa in stupro : +Numbers Num 4 5 14 si spiritus zelotypiae concitaverit virum contra uxorem suam, quae vel polluta est, vel falsa suspicione appetitur : +Numbers Num 4 5 15 adducet eam ad sacerdotem, et offeret oblationem pro illa, decimam partem sati farinae hordeaceae : non fundet super eam oleum, nec imponet thus : quia sacrificium zelotypiae est, et oblatio investigans adulterium. +Numbers Num 4 5 16 Offeret igitur eam sacerdos, et statuet coram Domino, +Numbers Num 4 5 17 assumetque aquam sanctam in vase fictili, et pauxillum terrae de pavimento tabernaculi mittet in eam. +Numbers Num 4 5 18 Cumque steterit mulier in conspectu Domini, discooperiet caput ejus, et ponet super manus illius sacrificium recordationis, et oblationem zelotypiae : ipse autem tenebit aquas amarissimas, in quibus cum execratione maledicta congessit. +Numbers Num 4 5 19 Adjurabitque eam, et dicet : Si non dormivit vir alienus tecum, et si non polluta es deserto mariti thoro, non te nocebunt aquae istae amarissimae, in quas maledicta congessi. +Numbers Num 4 5 20 Sin autem declinasti a viro tuo, atque polluta es, et concubuisti cum altero viro : +Numbers Num 4 5 21 his maledictionibus subjacebis : det te Dominus in maledictionem, exemplumque cunctorum in populo suo : putrescere faciat femur tuum, et tumens uterus tuus disrumpatur. +Numbers Num 4 5 22 Ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum, et utero tumescente putrescat femur. Et respondebit mulier : Amen, amen. +Numbers Num 4 5 23 Scribetque sacerdos in libello ista maledicta, et delebit ea aquis amarissimis, in quas maledicta congessit, +Numbers Num 4 5 24 et dabit ei bibere. Quas cum exhauserit, +Numbers Num 4 5 25 tollet sacerdos de manu ejus sacrificium zelotypiae, et elevabit illud coram Domino, imponetque illud super altare, ita dumtaxat ut prius : +Numbers Num 4 5 26 pugillum sacrificii tollat de eo, quod offertur, et incendat super altare : et sic potum det mulieri aquas amarissimas. +Numbers Num 4 5 27 Quas cum biberit, si polluta est, et contempto viro adulterii rea, pertransibunt eam aquae maledictionis, et inflato ventre, computrescet femur : eritque mulier in maledictionem, et in exemplum omni populo. +Numbers Num 4 5 28 Quod si polluta non fuerit, erit innoxia, et faciet liberos. +Numbers Num 4 5 29 Ista est lex zelotypiae. Si declinaverit mulier a viro suo, et si polluta fuerit, +Numbers Num 4 5 30 maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu Domini, et fecerit ei sacerdos juxta omnia quae scripta sunt : +Numbers Num 4 5 31 maritus absque culpa erit, et illa recipiet iniquitatem suam. +Numbers Num 4 6 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 6 2 Loquere ad filios IsraŽl, et dices ad eos : Vir, sive mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare : +Numbers Num 4 6 3 a vino, et omni quod inebriare potest, abstinebunt. Acetum ex vino, et ex qualibet alia potione, et quidquid de uva exprimitur, non bibent : uvas recentes siccasque non comedent +Numbers Num 4 6 4 cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur : quidquid ex vinea esse potest, ab uva passa usque ad acinum non comedent. +Numbers Num 4 6 5 Omni tempore separationis suae novacula non transibit per caput ejus usque ad completum diem, quo Domino consecratur. Sanctus erit, crescente caesarie capitis ejus. +Numbers Num 4 6 6 Omni tempore consecrationis suae, super mortuum non ingredietur, +Numbers Num 4 6 7 nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur, quia consecratio Dei sui super caput ejus est. +Numbers Num 4 6 8 Omnibus diebus separationis suae sanctus erit Domino. +Numbers Num 4 6 9 Sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo, polluetur caput consecrationis ejus : quod radet illico in eadem die purgationis suae, et rursum septima. +Numbers Num 4 6 10 In octava autem die offeret duos turtures, vel duos pullos columbae sacerdoti in introitu fúderis testimonii. +Numbers Num 4 6 11 Facietque sacerdos unum pro peccato, et alterum in holocaustum, et deprecabitur pro eo, quia peccavit super mortuo : sanctificabitque caput ejus in die illo : +Numbers Num 4 6 12 et consecrabit Domino dies separationis illius, offerens agnum anniculum pro peccato : ita tamen ut dies priores irriti fiant, quoniam polluta est sanctificatio ejus. +Numbers Num 4 6 13 Ista est lex consecrationis. Cum dies, quos ex voto decreverat, complebuntur, adducet eum ad ostium tabernaculi fúderis, +Numbers Num 4 6 14 et offeret oblationes ejus Domino, agnum anniculum immaculatum in holocaustum, et ovem anniculam immaculatam pro peccato, et arietem immaculatum, hostiam pacificam, +Numbers Num 4 6 15 canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sint oleo, et lagana absque fermento uncta oleo, ac libamina singulorum : +Numbers Num 4 6 16 quae offeret sacerdos coram Domino, et faciet tam pro peccato, quam in holocaustum. +Numbers Num 4 6 17 Arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino, offerens simul canistrum azymorum, et libamenta quae ex more debentur. +Numbers Num 4 6 18 Tunc radetur nazaraeus ante ostium tabernaculi fúderis caesarie consecrationis suae : tolletque capillos ejus, et ponet super ignem, qui est suppositus sacrificio pacificorum : +Numbers Num 4 6 19 et armum coctum arietis, tortamque absque fermento unam de canistro, et laganum azymum unum, et tradet in manus nazaraei, postquam rasum fuerit caput ejus. +Numbers Num 4 6 20 Susceptaque rursum ab eo, elevabit in conspectu Domini : et sanctificata sacerdotis erunt, sicut pectusculum, quod separari jussum est, et femur. Post haec, potest bibere nazaraeus vinum. +Numbers Num 4 6 21 Ista est lex nazaraei, cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis suae, exceptis his, quae invenerit manus ejus : juxta quod mente devoverat, ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae.\ +Numbers Num 4 6 22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 6 23 Loquere Aaron et filiis ejus : Sic benedicetis filiis IsraŽl, et dicetis eis : +Numbers Num 4 6 24 Benedicat tibi Dominus, et custodiat te. +Numbers Num 4 6 25 Ostendat Dominus faciem suam tibi, et misereatur tui. +Numbers Num 4 6 26 Convertat Dominus vultum suum ad te, et det tibi pacem. +Numbers Num 4 6 27 Invocabuntque nomen meum super filios IsraŽl, et ego benedicam eis. +Numbers Num 4 7 1 Factum est autem in die qua complevit Moyses tabernaculum, et erexit illud, unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis, altare similiter et omnia vasa ejus : +Numbers Num 4 7 2 obtulerunt principes IsraŽl et capita familiarum, qui erant per singulas tribus, praefectique eorum, qui numerati fuerant, +Numbers Num 4 7 3 munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bobus. Unum plaustrum obtulere duo duces, et unum bovem singuli, obtuleruntque ea in conspectu tabernaculi. +Numbers Num 4 7 4 Ait autem Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 7 5 Suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi, et trades ea Levitis juxta ordinem ministerii sui. +Numbers Num 4 7 6 Itaque cum suscepisset Moyses plaustra et boves, tradidit eos Levitis. +Numbers Num 4 7 7 Duo plaustra et quatuor boves dedit filiis Gerson, juxta id quod habebant necessarium. +Numbers Num 4 7 8 Quatuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum suum, sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis. +Numbers Num 4 7 9 Filiis autem Caath non dedit plaustra et boves : quia in sanctuario serviunt, et onera propriis portant humeris.\ +Numbers Num 4 7 10 Igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris, die qua unctum est, oblationem suam ante altare. +Numbers Num 4 7 11 Dixitque Dominus ad Moysen : Singuli duces per singulos dies offerant munera in dedicationem altaris. +Numbers Num 4 7 12 Primo die obtulit oblationem suam Nahasson filius Aminadab de tribu Juda : +Numbers Num 4 7 13 fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum, phiala argentea habens septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium : +Numbers Num 4 7 14 mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso : +Numbers Num 4 7 15 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 16 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 17 et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec est oblatio Nahasson filii Aminadab. +Numbers Num 4 7 18 Secundo die obtulit NathanaŽl filius Suar, dux de tribu Issachar, +Numbers Num 4 7 19 acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium : +Numbers Num 4 7 20 mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso : +Numbers Num 4 7 21 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 22 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 23 et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio NathanaŽl filii Suar. +Numbers Num 4 7 24 Tertio die princeps filiorum Zabulon, Eliab filius Helon, +Numbers Num 4 7 25 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium : +Numbers Num 4 7 26 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 27 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 28 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 29 et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec est oblatio Eliab filii Helon. +Numbers Num 4 7 30 Die quarto princeps filiorum Ruben, Elisur filius Sedeur, +Numbers Num 4 7 31 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 32 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 33 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 34 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 35 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Elisur filii Sedeur. +Numbers Num 4 7 36 Die quinto princeps filiorum Simeon, Salamiel filius Surisaddai, +Numbers Num 4 7 37 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 38 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 39 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 40 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 41 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Salamiel filii Surisaddai. +Numbers Num 4 7 42 Die sexto princeps filiorum Gad, Eliasaph filius Duel, +Numbers Num 4 7 43 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 44 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 45 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 46 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 47 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Eliasaph filii Duel. +Numbers Num 4 7 48 Die septimo princeps filiorum Ephraim, Elisama filius Ammiud, +Numbers Num 4 7 49 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 50 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 51 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 52 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 53 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Elisama filii Ammiud. +Numbers Num 4 7 54 Die octavo, princeps filiorum Manasse, Gamaliel filius Phadassur, +Numbers Num 4 7 55 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 56 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 57 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 58 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 59 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Gamaliel filii Phadassur. +Numbers Num 4 7 60 Die nono princeps filiorum Benjamin, Abidan filius Gedeonis, +Numbers Num 4 7 61 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 62 et mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 63 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 64 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 65 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis. +Numbers Num 4 7 66 Die decimo princeps filiorum Dan, Ahiezer filius Ammisaddai, +Numbers Num 4 7 67 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 68 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 69 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 70 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 71 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Ahiezer filii Ammisaddai. +Numbers Num 4 7 72 Die undecimo princeps filiorum Aser, Phegiel filius Ochran, +Numbers Num 4 7 73 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum : +Numbers Num 4 7 74 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 75 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 76 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 77 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Phegiel filii Ochran. +Numbers Num 4 7 78 Die duodecimo princeps filiorum Nephthali, Ahira filius Enan, +Numbers Num 4 7 79 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila oleo conspersa in sacrificum : +Numbers Num 4 7 80 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso : +Numbers Num 4 7 81 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum : +Numbers Num 4 7 82 hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 7 83 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. Haec fuit oblatio Ahira filii Enan.\ +Numbers Num 4 7 84 Haec in dedicatione altaris oblata sunt a principibus IsraŽl, in die qua consecratum est : acetabula argentea duodecim : phialae argenteae duodecim : mortariola aurea duodecim : +Numbers Num 4 7 85 ita ut centum triginta siclos argenti haberet unum acetabulum, et septuaginta siclos haberet una phiala : id est, in commune vasorum omnium ex argento sicli duo millia quadringenti, pondere sanctuarii : +Numbers Num 4 7 86 mortariola aurea duodecim plena incenso, denos siclos appendentia pondere sanctuarii : id est, simul auri sicli centum viginti : +Numbers Num 4 7 87 boves de armento in holocaustum duodecim, arietes duodecim, agni anniculi duodecim, et libamenta eorum : hirci duodecim pro peccato. +Numbers Num 4 7 88 In hostias pacificorum, boves viginti quatuor, arietes sexaginta, hirci sexaginta, agni anniculi sexaginta. Haec oblata sunt in dedicatione altaris, quando unctum est. +Numbers Num 4 7 89 Cumque ingrederetur Moyses tabernaculum fúderis, ut consuleret oraculum, audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos cherubim, unde et loquebatur ei. +Numbers Num 4 8 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 8 2 Loquere Aaron, et dices ad eum : Cum posueris septem lucernas, candelabrum in australi parte erigatur. Hoc igitur praecipe ut lucernae contra boream e regione respiciant ad mensam panum propositionis, contra eam partem, quam candelabrum respicit, lucere debebunt. +Numbers Num 4 8 3 Fecitque Aaron, et imposuit lucernas super candelabrum, ut praeceperat Dominus Moysi. +Numbers Num 4 8 4 Haec autem erat factura candelabri, ex auro ductili, tam medius stipes, quam cuncta quae ex utroque calamorum latere nascebantur : juxta exemplum quod ostendit Dominus Moysi, ita operatus est candelabrum.\ +Numbers Num 4 8 5 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 8 6 Tolle Levitas de medio filiorum IsraŽl, et purificabis eos +Numbers Num 4 8 7 juxta hunc ritum : aspergantur aqua lustrationis, et radant omnes pilos carnis suae. Cumque laverint vestimenta sua, et mundati fuerint, +Numbers Num 4 8 8 tollent bovem de armentis, et libamentum ejus similam oleo conspersam : bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato : +Numbers Num 4 8 9 et applicabis Levitas coram tabernaculo fúderis, convocata omni multitudine filiorum IsraŽl. +Numbers Num 4 8 10 Cumque Levitae fuerint coram Domino, ponent filii IsraŽl manus suas super eos. +Numbers Num 4 8 11 Et offeret Aaron Levitas, munus in conspectu Domini a filiis IsraŽl, ut serviant in ministerio ejus. +Numbers Num 4 8 12 Levitae quoque ponent manus suas super capita boum, e quibus unum facies pro peccato, et alterum in holocaustum Domini, ut depreceris pro eis. +Numbers Num 4 8 13 Statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum ejus, et consecrabis oblatos Domino, +Numbers Num 4 8 14 ac separabis de medio filiorum IsraŽl, ut sint mei. +Numbers Num 4 8 15 Et postea ingredientur tabernaculum fúderis, ut serviant mihi. Sicque purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini : quoniam dono donati sunt mihi a filiis IsraŽl. +Numbers Num 4 8 16 Pro primogenitis quae aperiunt omnem vulvam in IsraŽl, accepi eos. +Numbers Num 4 8 17 Mea sunt enim omnia primogenita filiorum IsraŽl, tam ex hominibus quam ex jumentis. Ex die quo percussi omne primogenitum in terra Aegypti, sanctificavi eos mihi : +Numbers Num 4 8 18 et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum IsraŽl, +Numbers Num 4 8 19 tradidique eos dono Aaron et filiis ejus de medio populi, ut serviant mihi pro IsraŽl in tabernaculo fúderis, et orent pro eis ne sit in populo plaga, si ausi fuerint accedere ad sanctuarium. +Numbers Num 4 8 20 Feceruntque Moyses et Aaron et omnis multitudo filiorum IsraŽl super Levitas quae praeceperat Dominus Moysi : +Numbers Num 4 8 21 purificatique sunt, et laverunt vestimenta sua. Elevavitque eos Aaron in conspectu Domini, et oravit pro eis, +Numbers Num 4 8 22 ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum fúderis coram Aaron et filiis ejus. Sicut praeceperat Dominus Moysi de Levitis, ita factum est. +Numbers Num 4 8 23 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 8 24 Haec est lex Levitarum : a viginti quinque annis et supra, ingredientur ut ministrent in tabernaculo fúderis. +Numbers Num 4 8 25 Cumque quinquagesimum annum aetatis impleverint, servire cessabunt, +Numbers Num 4 8 26 eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo fúderis, ut custodiant quae sibi fuerunt commendata : opera autem ipsa non faciant. Sic dispones Levitis in custodiis suis. +Numbers Num 4 9 1 Locutus est Dominus ad Moysen in deserto Sinai anno secundo, postquam egressi sunt de terra Aegypti, mense primo, dicens : +Numbers Num 4 9 2 Faciant filii IsraŽl Phase in tempore suo, +Numbers Num 4 9 3 quartadecima die mensis hujus ad vesperam, juxta omnes caeremonias et justificationes ejus. +Numbers Num 4 9 4 Praecepitque Moyses filiis IsraŽl ut facerent Phase. +Numbers Num 4 9 5 Qui fecerunt tempore suo, quartadecima die mensis ad vesperam, in monte Sinai. Juxta omnia quae mandaverat Dominus Moysi, fecerunt filii IsraŽl. +Numbers Num 4 9 6 Ecce autem quidam immundi super anima hominis, qui non poterant facere Phase in die illo, accedentes ad Moysen et Aaron, +Numbers Num 4 9 7 dixerunt eis : Immundi sumus super anima hominis : quare fraudamur ut non valeamus oblationem offerre Domino in tempore suo inter filios IsraŽl ? +Numbers Num 4 9 8 Quibus respondit Moyses : State ut consulam quid praecipiat Dominus de vobis. +Numbers Num 4 9 9 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 9 10 Loquere filiis IsraŽl : Homo, qui fuerit immundus super anima, sive in via procul in gente vestra, faciat Phase Domino +Numbers Num 4 9 11 in mense secundo, quartadecima die mensis ad vesperam. Cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud : +Numbers Num 4 9 12 non relinquent ex eo quippiam usque mane, et os ejus non confringent : omnem ritum Phase observabunt. +Numbers Num 4 9 13 Si quis autem et mundus est, et in itinere non fuit, et tamen non fecit Phase, exterminabitur anima illa de populis suis, quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo : peccatum suum ipse portabit. +Numbers Num 4 9 14 Peregrinus quoque et advena si fuerint apud vos, facient Phase Domino juxta caeremonias et justificationes ejus. Praeceptum idem erit apud vos tam advenae quam indigenae.\ +Numbers Num 4 9 15 Igitur die qua erectum est tabernaculum, operuit illud nubes. A vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane. +Numbers Num 4 9 16 Sic fiebat jugiter : per diem operiebat illud nubes, et per noctem quasi species ignis. +Numbers Num 4 9 17 Cumque ablata fuisset nubes, quae tabernaculum protegebat, tunc proficiscebantur filii IsraŽl : et in loco ubi stetisset nubes, ibi castrametabantur. +Numbers Num 4 9 18 Ad imperium Domini proficiscebantur, et ad imperium illius figebant tabernaculum. Cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum, manebant in eodem loco : +Numbers Num 4 9 19 et si evenisset ut multo tempore maneret super illud, erant filii IsraŽl in excubiis Domini, et non proficiscebantur +Numbers Num 4 9 20 quot diebus fuisset nubes super tabernaculum. Ad imperium Domini erigebant tentoria, et ad imperium illius deponebant. +Numbers Num 4 9 21 Si fuisset nubes a vespere usque mane, et statim diluculo tabernaculum reliquisset, proficiscebantur : et si post diem et noctem recessisset, dissipabant tentoria. +Numbers Num 4 9 22 Si vero biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum, manebant filii IsraŽl in eodem loco, et non proficiscebantur : statim autem ut recessisset, movebant castra. +Numbers Num 4 9 23 Per verbum Domini figebant tentoria, et per verbum illius proficiscebantur : erantque in excubiis Domini juxta imperium ejus per manum Moysi. +Numbers Num 4 10 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 10 2 Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus convocare possis multitudinem quando movenda sunt castra. +Numbers Num 4 10 3 Cumque increpueris tubis, congregabitur ad te omnis turba ad ostium tabernaculi fúderis. +Numbers Num 4 10 4 Si semel clangueris, venient ad te principes, et capita multitudinis IsraŽl. +Numbers Num 4 10 5 Si autem prolixior atque concisus clangor increpuerit, movebunt castra primi qui sunt ad orientalem plagam. +Numbers Num 4 10 6 In secundo autem sonitu et pari ululatu tubae, levabunt tentoria qui habitant ad meridiem ; et juxta hunc modum reliqui facient, ululantibus tubis in profectionem. +Numbers Num 4 10 7 Quando autem congregandus est populus, simplex tubarum clangor erit, et non concise ululabunt. +Numbers Num 4 10 8 Filii autem Aaron sacerdotes clangent tubis : eritque hoc legitimum sempiternum in generationibus vestris. +Numbers Num 4 10 9 Si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos, clangetis ululantibus tubis, et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro, ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum. +Numbers Num 4 10 10 Siquando habebitis epulum, et dies festos, et calendas, canetis tubis super holocaustis, et pacificis victimis, ut sint vobis in recordationem Dei vestri. Ego Dominus Deus vester.\ +Numbers Num 4 10 11 Anno secundo, mense secundo, vigesima die mensis, elevata est nubes de tabernaculo fúderis : +Numbers Num 4 10 12 profectique sunt filii IsraŽl per turmas suas de deserto Sinai, et recubuit nubes in solitudine Pharan. +Numbers Num 4 10 13 Moveruntque castra primi juxta imperium Domini in manu Moysi. +Numbers Num 4 10 14 Filii Juda per turmas suas : quorum princeps erat Nahasson filius Aminadab. +Numbers Num 4 10 15 In tribu filiorum Issachar fuit princeps NathanaŽl filius Suar. +Numbers Num 4 10 16 In tribu Zabulon erat princeps Eliab filius Helon. +Numbers Num 4 10 17 Depositumque est tabernaculum, quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari. +Numbers Num 4 10 18 Profectique sunt et filii Ruben, per turmas et ordinem suum : quorum princeps erat Helisur filius Sedeur. +Numbers Num 4 10 19 In tribu autem filiorum Simeon, princeps fuit Salamiel filius Surisaddai. +Numbers Num 4 10 20 Porro in tribu Gad erat princeps Eliasaph filius Duel. +Numbers Num 4 10 21 Profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium. Tamdiu tabernaculum portabatur, donec venirent ad erectionis locum. +Numbers Num 4 10 22 Moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas, in quorum exercitu princeps erat Elisama filius Ammiud. +Numbers Num 4 10 23 In tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamaliel filius Phadassur. +Numbers Num 4 10 24 Et in tribu Benjamin erat dux Abidan filius Gedeonis. +Numbers Num 4 10 25 Novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas, in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai. +Numbers Num 4 10 26 In tribu autem filiorum Aser erat princeps Phegiel filius Ochran. +Numbers Num 4 10 27 Et in tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan. +Numbers Num 4 10 28 Haec sunt castra, et profectiones filiorum IsraŽl per turmas suas quando egrediebantur.\ +Numbers Num 4 10 29 Dixitque Moyses Hobab filio Raguel Madianitae, cognato suo : Proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis : veni nobiscum, ut benefaciamus tibi, quia Dominus bona promisit IsraŽli. +Numbers Num 4 10 30 Cui ille respondit : Non vadam tecum, sed revertar in terram meam, in qua natus sum. +Numbers Num 4 10 31 Et ille : Noli, inquit, nos relinquere : tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus, et eris ductor noster. +Numbers Num 4 10 32 Cumque nobiscum veneris, quidquid optimum fuerit ex opibus, quas nobis traditurus est Dominus, dabimus tibi. +Numbers Num 4 10 33 Profecti sunt ergo de monte Domini viam trium dierum, arcaque fúderis Domini praecedebat eos, per dies tres providens castrorum locum. +Numbers Num 4 10 34 Nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent. +Numbers Num 4 10 35 Cumque elevaretur arca, dicebat Moyses : Surge, Domine, et dissipentur inimici tui, et fugiant qui oderunt te, a facie tua. +Numbers Num 4 10 36 Cum autem deponeretur, aiebat : Revertere, Domine, ad multitudinem exercitus IsraŽl. +Numbers Num 4 11 1 Interea ortum est murmur populi, quasi dolentium pro labore, contra Dominum. Quod cum audisset Dominus, iratus est. Et accensus in eos ignis Domini, devoravit extremam castrorum partem. +Numbers Num 4 11 2 Cumque clamasset populus ad Moysen, oravit Moyses ad Dominum, et absorptus est ignis. +Numbers Num 4 11 3 Vocavitque nomen loci illius, Incensio : eo quod incensus fuisset contra eos ignis Domini. +Numbers Num 4 11 4 Vulgus quippe promiscuum, quod ascenderat cum eis, flagravit desiderio, sedens et flens, junctis sibi pariter filiis IsraŽl, et ait : Quis dabit nobis ad vescendum carnes ? +Numbers Num 4 11 5 recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis : in mentem nobis veniunt cucumeres, et pepones, porrique, et caepe, et allia. +Numbers Num 4 11 6 Anima nostra arida est : nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man. +Numbers Num 4 11 7 Erat autem man quasi semen coriandri, coloris bdellii. +Numbers Num 4 11 8 Circuibatque populus, et colligens illud, frangebat mola, sive terebat in mortario, coquens in olla, et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati. +Numbers Num 4 11 9 Cumque descenderet nocte super castra ros, descendebat pariter et man.\ +Numbers Num 4 11 10 Audivit ergo Moyses flentem populum per familias, singulos per ostia tentorii sui. Iratusque est furor Domini valde : sed et Moysi intoleranda res visa est, +Numbers Num 4 11 11 et ait ad Dominum : Cur afflixisti servum tuum ? quare non invenio gratiam coram te ? et cur imposuisti pondus universi populi hujus super me ? +Numbers Num 4 11 12 Numquid ego concepi omnem hanc multitudinem, vel genui eam, ut dicas mihi : Porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum, et defer in terram, pro qua jurasti patribus eorum ? +Numbers Num 4 11 13 Unde mihi carnes ut dem tantae multitudini ? flent contra me, dicentes : Da nobis carnes ut comedamus. +Numbers Num 4 11 14 Non possum solus sustinere omnem hunc populum, quia gravis est mihi. +Numbers Num 4 11 15 Sin aliter tibi videtur, obsecro ut interficias me, et inveniam gratiam in oculis tuis, ne tantis afficiar malis.\ +Numbers Num 4 11 16 Et dixit Dominus ad Moysen : Congrega mihi septuaginta viros de senibus IsraŽl, quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri : et duces eos ad ostium tabernaculi fúderis, faciesque ibi stare tecum, +Numbers Num 4 11 17 ut descendam et loquar tibi : et auferam de spiritu tuo, tradamque eis, ut sustentent tecum onus populi, et non tu solus graveris. +Numbers Num 4 11 18 Populo quoque dices : Sanctificamini (cras comedetis carnes : ego enim audivi vos dicere : Quis dabit nobis escas carnium ? bene nobis erat in Aegypto), ut det vobis Dominus carnes, et comedatis : +Numbers Num 4 11 19 non uno die, nec duobus, vel quinque aut decem, nec viginti quidem, +Numbers Num 4 11 20 sed usque ad mensem dierum, donec exeat per nares vestras, et vertatur in nauseam, eo quod repuleritis Dominum, qui in medio vestri est, et fleveritis coram eo, dicentes : Quare egressi sumus ex Aegypto ? +Numbers Num 4 11 21 Et ait Moyses : Sexcenta millia peditum hujus populi sunt : et tu dicis : Dabo eis esum carnium mense integro ? +Numbers Num 4 11 22 numquid ovium et boum multitudo caedetur, ut possit sufficere ad cibum ? vel omnes pisces maris in unum congregabuntur, ut eos satient ? +Numbers Num 4 11 23 Cui respondit Dominus : Numquid manus Domini invalida est ? jam nunc videbis utrum meus sermo opere compleatur. +Numbers Num 4 11 24 Venit igitur Moyses, et narravit populo verba Domini, congregans septuaginta viros de senibus IsraŽl, quos stare fecit circa tabernaculum. +Numbers Num 4 11 25 Descenditque Dominus per nubem, et locutus est ad eum, auferens de spiritu qui erat in Moyse, et dans septuaginta viris. Cumque requievisset in eis spiritus, prophetaverunt, nec ultra cessaverunt. +Numbers Num 4 11 26 Remanserat autem in castris duo viri, quorum unus vocabatur Eldad, et alter Medad, super quos requievit spiritus. Nam et ipsi descripti fuerant, et non exierant ad tabernaculum. +Numbers Num 4 11 27 Cumque prophetarent in castris, cucurrit puer, et nuntiavit Moysi, dicens : Eldad et Medad prophetant in castris. +Numbers Num 4 11 28 Statim Josue filius Nun, minister Moysi, et electus e pluribus, ait : Domine mi Moyses, prohibe eos. +Numbers Num 4 11 29 At ille : Quid, inquit aemularis pro me ? quis tribuat ut omnis populus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum ? +Numbers Num 4 11 30 Reversusque est Moyses, et majores natu IsraŽl in castra.\ +Numbers Num 4 11 31 Ventus autem egrediens a Domino, arreptans trans mare coturnices detulit, et demisit in castra itinere quantum uno die confici potest, ex omni parte castrorum per circuitum, volabantque in aŽre duobus cubitis altitudine super terram. +Numbers Num 4 11 32 Surgens ergo populus toto die illo, et nocte, ac die altero, congregavit coturnicum : qui parum, decem coros : et siccaverunt eas per gyrum castrorum. +Numbers Num 4 11 33 Adhuc carnes erant in dentibus eorum, nec defecerat hujuscemodi cibus : et ecce furor Domini concitatus in populum, percussit eum plaga magna nimis. +Numbers Num 4 11 34 Vocatusque est ille locus, Sepulchra concupiscentiae : ibi enim sepelierunt populum qui desideraverat. Egressi autem de Sepulchris concupiscentiae, venerunt in Haseroth, et manserunt ibi. +Numbers Num 4 12 1 Locutaque est Maria et Aaron contra Moysen propter uxorem ejus Aethiopissam, +Numbers Num 4 12 2 et dixerunt : Num per solum Moysen locutus est Dominus ? nonne et nobis similiter est locutus ? Quod cum audisset Dominus +Numbers Num 4 12 3 (erat enim Moyses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in terra), +Numbers Num 4 12 4 statim locutus est ad eum, et ad Aaron et Mariam : Egredimini vos tantum tres ad tabernaculum fúderis. Cumque fuissent egressi, +Numbers Num 4 12 5 descendit Dominus in columna nubis, et stetit in introitu tabernaculi, vocans Aaron et Mariam. Qui cum issent, +Numbers Num 4 12 6 dixit ad eos : Audite sermones meos : si quis fuerit inter vos propheta Domini, in visione apparebo ei, vel per somnium loquar ad illum. +Numbers Num 4 12 7 At non talis servus meus Moyses, qui in omni domo mea fidelissimus est : +Numbers Num 4 12 8 ore enim ad os loquor ei : et palam, et non per aenigmata et figuras Dominum videt. Quare ergo non timuistis detrahere servo meo Moysi ?\ +Numbers Num 4 12 9 Iratusque contra eos, abiit : +Numbers Num 4 12 10 nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum : et ecce Maria apparuit candens lepra quasi nix. Cumque respexisset eam Aaron, et vidisset perfusam lepra, +Numbers Num 4 12 11 ait ad Moysen : Obsecro, domine mi, ne imponas nobis hoc peccatum quod stulte commisimus, +Numbers Num 4 12 12 ne fiat haec quasi mortua, et ut abortivum quod projicitur de vulva matris suae : ecce jam medium carnis ejus devoratum est a lepra. +Numbers Num 4 12 13 Clamavitque Moyses ad Dominum, dicens : Deus, obsecro, sana eam. +Numbers Num 4 12 14 Cui respondit Dominus : Si pater ejus spuisset in faciem illius, nonne debuerat saltem septem diebus rubore suffundi ? separetur septem diebus extra castra, et postea revocabitur. +Numbers Num 4 12 15 Exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus : et populus non est motus de loco illo, donec revocata est Maria. +Numbers Num 4 13 1 Profectusque est populus de Haseroth, fixis tentoriis in deserto Pharan. +Numbers Num 4 13 2 Ibique locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 13 3 Mitte viros, qui considerent terram Chanaan, quam daturus sum filiis IsraŽl, singulos de singulis tribubus, ex principibus. +Numbers Num 4 13 4 Fecit Moyses quod Dominus imperaverat, de deserto Pharan mittens principes viros, quorum ista sunt nomina. +Numbers Num 4 13 5 De tribu Ruben, Sammua filium Zechur. +Numbers Num 4 13 6 De tribu Simeon, Saphat filium Huri. +Numbers Num 4 13 7 De tribu Juda, Caleb filium Jephone. +Numbers Num 4 13 8 De tribu Issachar, Igal filium Joseph. +Numbers Num 4 13 9 De tribu Ephraim, Osee filium Nun. +Numbers Num 4 13 10 De tribu Benjamin, Phalti filium Raphu. +Numbers Num 4 13 11 De tribu Zabulon, Geddiel filium Sodi. +Numbers Num 4 13 12 De tribu Joseph, sceptri Manasse, Gaddi filium Susi. +Numbers Num 4 13 13 De tribu Dan, Ammiel filium Gemalli. +Numbers Num 4 13 14 De tribu Aser, Sthur filium MichaŽl. +Numbers Num 4 13 15 De tribu Nephthali, Nahabi filium Vapsi. +Numbers Num 4 13 16 De tribu Gad, Guel filium Machi. +Numbers Num 4 13 17 Haec sunt nomina virorum, quos misit Moyses ad considerandam terram : vocavitque Osee filium Nun, Josue.\ +Numbers Num 4 13 18 Misit ergo eos Moyses ad considerandam terram Chanaan, et dixit ad eos : Ascendite per meridianam plagam. Cumque veneritis ad montes, +Numbers Num 4 13 19 considerate terram, qualis sit : et populum qui habitator est ejus, utrum fortis sit an infirmus : si pauci numero an plures : +Numbers Num 4 13 20 ipsa terra, bona an mala : urbes quales, muratae an absque muris : +Numbers Num 4 13 21 humus, pinguis an sterilis, nemorosa an absque arboribus. Confortamini, et afferte nobis de fructibus terrae. Erat autem tempus quando jam praecoquae uvae vesci possunt. +Numbers Num 4 13 22 Cumque ascendissent, exploraverunt terram a deserto Sin, usque Rohob intrantibus Emath. +Numbers Num 4 13 23 Ascenderuntque ad meridiem, et venerunt in Hebron, ubi erant Achiman et Sisai et Tholmai filii Enac : nam Hebron septem annis ante Tanim urbem Aegypti condita est. +Numbers Num 4 13 24 Pergentesque usque ad Torrentem botri, absciderunt palmitem cum uva sua, quem portaverunt in vecte duo viri. De malis quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt : +Numbers Num 4 13 25 qui appellatus est Nehelescol, id est Torrens botri, eo quod botrum portassent inde filii IsraŽl.\ +Numbers Num 4 13 26 Reversique exploratores terrae post quadraginta dies, omni regione circuita, +Numbers Num 4 13 27 venerunt ad Moysen et Aaron et ad omnem cútum filiorum IsraŽl in desertum Pharan, quod est in Cades. Locutique eis et omni multitudini ostenderunt fructus terrae : +Numbers Num 4 13 28 et narraverunt, dicentes : Venimus in terram, ad quam misisti nos, quae revera fluit lacte et melle, ut ex his fructibus cognosci potest : +Numbers Num 4 13 29 sed cultores fortissimos habet, et urbes grandes atque muratas. Stirpem Enac vidimus ibi. +Numbers Num 4 13 30 Amalec habitat in meridie, Hethaeus et Jebusaeus et Amorrhaeus in montanis : Chananaeus vero moratur juxta mare et circa fluenta Jordanis. +Numbers Num 4 13 31 Inter haec Caleb compescens murmur populi, qui oriebatur contra Moysen, ait : Ascendamus, et possideamus terram, quoniam poterimus obtinere eam. +Numbers Num 4 13 32 Alii vero, qui fuerant cum eo, dicebant : Nequaquam ad hunc populum valemus ascendere, quia fortior nobis est. +Numbers Num 4 13 33 Detraxeruntque terrae, quam inspexerant, apud filios IsraŽl, dicentes : Terra, quam lustravimus, devorat habitatores suos : populus, quem aspeximus, procerae staturae est. +Numbers Num 4 13 34 Ibi vidimus monstra quaedam filiorum Enac de genere giganteo : quibus comparati, quasi locustae videbamur. +Numbers Num 4 14 1 Igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa, +Numbers Num 4 14 2 et murmurati sunt contra Moysen et Aaron cuncti filii IsraŽl, dicentes : +Numbers Num 4 14 3 Utinam mortui essemus in Aegypto : et in hac vasta solitudine utinam pereamus, et non inducat nos Dominus in terram istam, ne cadamus gladio, et uxores ac liberi nostri ducantur captivi. Nonne melius est reverti in Aegyptum ? +Numbers Num 4 14 4 Dixeruntque alter ad alterum : Constituamus nobis ducem, et revertamur in Aegyptum. +Numbers Num 4 14 5 Quo audito, Moyses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum IsraŽl. +Numbers Num 4 14 6 At vero Josue filius Nun et Caleb filius Jephone, qui et ipsi lustraverant terram, sciderunt vestimenta sua, +Numbers Num 4 14 7 et ad omnem multitudinem filiorum IsraŽl locuti sunt : Terra, quam circuivimus, valde bona est. +Numbers Num 4 14 8 Si propitius fuerit Dominus, inducet nos in eam, et tradet humum lacte et melle manantem. +Numbers Num 4 14 9 Nolite rebelles esse contra Dominum : neque timeatis populum terrae hujus, quia sicut panem ita eos possumus devorare. Recessit ab eis omne praesidium : Dominus nobiscum est, nolite metuere. +Numbers Num 4 14 10 Cumque clamaret omnis multitudo, et lapidibus eos vellet opprimere, apparuit gloria Domini super tectum fúderis cunctis filiis IsraŽl.\ +Numbers Num 4 14 11 Et dixit Dominus ad Moysen : Usquequo detrahet mihi populus iste ? quousque non credent mihi, in omnibus signis quae feci coram eis ? +Numbers Num 4 14 12 Feriam igitur eos pestilentia, atque consumam : te autem faciam principem super gentem magnam, et fortiorem quam haec est. +Numbers Num 4 14 13 Et ait Moyses ad Dominum : Ut audiant Aegyptii, de quorum medio eduxisti populum istum, +Numbers Num 4 14 14 et habitatores terrae hujus, qui audierunt quod tu, Domine, in populo isto sis, et facie videaris ad faciem, et nubes tua protegat illos, et in columna nubis praecedas eos per diem, et in columna ignis per noctem : +Numbers Num 4 14 15 quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem, et dicant : +Numbers Num 4 14 16 Non poterat introducere populum in terram pro qua juraverat : idcirco occidit eos in solitudine ? +Numbers Num 4 14 17 Magnificetur ergo fortitudo Domini sicut jurasti, dicens : +Numbers Num 4 14 18 Dominus patiens et multae misericordiae, auferens iniquitatem et scelera, nullumque innoxium derelinquens, qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem. +Numbers Num 4 14 19 Dimitte, obsecro, peccatum populi hujus secundum magnitudinem misericordiae tuae, sicut propitius fuisti egredientibus de Aegypto usque ad locum istum. +Numbers Num 4 14 20 Dixitque Dominus : Dimisi juxta verbum tuum. +Numbers Num 4 14 21 Vivo ego : et implebitur gloria Domini universa terra. +Numbers Num 4 14 22 Attamen omnes homines qui viderunt majestatem meam, et signa quae feci in Aegypto et in solitudine, et tentaverunt me jam per decem vices, nec obedierunt voci meae, +Numbers Num 4 14 23 non videbunt terram pro qua juravi patribus eorum, nec quisquam ex illis qui detraxit mihi, intuebitur eam. +Numbers Num 4 14 24 Servum meum Caleb, qui plenus alio spiritu secutus est me, inducam in terram hanc, quam circuivit ; et semen ejus possidebit eam. +Numbers Num 4 14 25 Quoniam Amalecites et Chananaeus habitant in vallibus. Cras movete castra, et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri. +Numbers Num 4 14 26 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Numbers Num 4 14 27 Usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me ? querelas filiorum IsraŽl audivi. +Numbers Num 4 14 28 Dic ergo eis : Vivo ego, ait Dominus : sicut locuti estis audiente me, sic faciam vobis. +Numbers Num 4 14 29 In solitudine hac jacebunt cadavera vestra. Omnes qui numerati estis a viginti annis et supra, et murmurastis contra me, +Numbers Num 4 14 30 non intrabitis terram, super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem, praeter Caleb filium Jephone, et Josue filium Nun. +Numbers Num 4 14 31 Parvulos autem vestros, de quibus dixistis quod praedae hostibus forent, introducam, ut videant terram, quae vobis displicuit. +Numbers Num 4 14 32 Vestra cadavera jacebunt in solitudine. +Numbers Num 4 14 33 Filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta, et portabunt fornicationem vestram, donec consumantur cadavera patrum in deserto, +Numbers Num 4 14 34 juxta numerum quadraginta dierum, quibus considerastis terram : annus pro die imputabitur. Et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras, et scietis ultionem meam : +Numbers Num 4 14 35 quoniam sicut locutus sum, ita faciam omni multitudini huic pessimae, quae consurrexit adversum me : in solitudine hac deficiet, et morietur. +Numbers Num 4 14 36 Igitur omnes viri, quos miserat Moyses ad contemplandam terram, et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem, detrahentes terrae quod esset mala, +Numbers Num 4 14 37 mortui sunt atque percussi in conspectu Domini. +Numbers Num 4 14 38 Josue autem filius Nun, et Caleb filius Jephone, vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram.\ +Numbers Num 4 14 39 Locutusque est Moyses universa verba haec ad omnes filios IsraŽl, et luxit populus nimis. +Numbers Num 4 14 40 Et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis, atque dixerunt : Parati sumus ascendere ad locum, de quo Dominus locutus est : quia peccavimus. +Numbers Num 4 14 41 Quibus Moyses : Cur, inquit, transgredimini verbum Domini, quod vobis non cedet in prosperum ? +Numbers Num 4 14 42 nolite ascendere : non enim est Dominus vobiscum : ne corruatis coram inimicis vestris. +Numbers Num 4 14 43 Amalecites et Chananaeus ante vos sunt, quorum gladio corruetis, eo quod nolueritis acquiescere Domino : nec erit Dominus vobiscum. +Numbers Num 4 14 44 At illi contenebrati ascenderunt in verticem montis. Arca autem testamenti Domini et Moyses non recesserunt de castris. +Numbers Num 4 14 45 Descenditque Amalecites et Chananaeus, qui habitabat in monte : et percutiens eos atque concidens, persecutus est eos usque Horma. +Numbers Num 4 15 1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 15 2 Loquere ad filios IsraŽl, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestrae, quam ego dabo vobis, +Numbers Num 4 15 3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus : +Numbers Num 4 15 4 offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similae, decimam partem ephi, conspersae oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin : +Numbers Num 4 15 5 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensurae dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos +Numbers Num 4 15 6 et arietes erit sacrificium similae duarum decimarum, quae conspersa sit oleo tertiae partis hin : +Numbers Num 4 15 7 et vinum ad libamentum tertiae partis ejusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino. +Numbers Num 4 15 8 Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas, +Numbers Num 4 15 9 dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo, quod habeat medium mensurae hin : +Numbers Num 4 15 10 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino. +Numbers Num 4 15 11 Sic facies +Numbers Num 4 15 12 per singulos boves et arietis et agnos et haedos. +Numbers Num 4 15 13 Tam indigenae quam peregrini +Numbers Num 4 15 14 eodem ritu offerent sacrificia. +Numbers Num 4 15 15 Unum praeceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terrae.\ +Numbers Num 4 15 16 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 15 17 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : +Numbers Num 4 15 18 Cum veneritis in terram, quam dabo vobis, +Numbers Num 4 15 19 et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino +Numbers Num 4 15 20 de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis, +Numbers Num 4 15 21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.\ +Numbers Num 4 15 22 Quod si per ignorantiam praeterieritis quidquam horum, quae locutus est Dominus ad Moysen, +Numbers Num 4 15 23 et mandavit per eum ad vos, a die qua cúpit jubere et ultra, +Numbers Num 4 15 24 oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificum ejus ac liba, ut caeremoniae postulant, hircumque pro peccato : +Numbers Num 4 15 25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum IsraŽl, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo : +Numbers Num 4 15 26 et dimittetur universae plebi filiorum IsraŽl, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam. +Numbers Num 4 15 27 Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo : +Numbers Num 4 15 28 et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi. +Numbers Num 4 15 29 Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes. +Numbers Num 4 15 30 Anima vero, quae per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo : +Numbers Num 4 15 31 verbum enim Domini contempsit, et praeceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.\ +Numbers Num 4 15 32 Factum est autem, cum essent filii IsraŽl in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati, +Numbers Num 4 15 33 obtulerunt eum Moysi et Aaron et universae multitudini. +Numbers Num 4 15 34 Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent. +Numbers Num 4 15 35 Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra. +Numbers Num 4 15 36 Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut praeceperat Dominus.\ +Numbers Num 4 15 37 Dixit quoque Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 15 38 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas : +Numbers Num 4 15 39 quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes, +Numbers Num 4 15 40 sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo. +Numbers Num 4 15 41 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut essem Deus vester. +Numbers Num 4 16 1 Ecce autem Core filius Isaar, filii Caath, filii Levi, et Dathan atque Abiron filii Eliab, Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben, +Numbers Num 4 16 2 surrexerunt contra Moysen, aliique filiorum IsraŽl ducenti quinquaginta viri proceres synagogae, et qui tempore concilii per nomina vocabantur. +Numbers Num 4 16 3 Cumque stetissent adversum Moysen et Aaron, dixerunt : Sufficiat vobis, quia omnis multitudo sanctorum est, et in ipsis est Dominus : cur elevamini super populum Domini ? +Numbers Num 4 16 4 Quod cum audisset Moyses, cecidit pronus in faciem : +Numbers Num 4 16 5 locutusque ad Core et ad omnem multitudinem : Mane, inquit, notum faciet Dominus qui ad se pertineant, et sanctos applicabit sibi : et quos elegerit, appropinquabunt ei. +Numbers Num 4 16 6 Hoc igitur facite : tollat unusquisque thuribula sua, tu Core, et omne concilium tuum : +Numbers Num 4 16 7 et hausto cras igne, ponite desuper thymiama coram Domino : et quemcumque elegerit, ipse erit sanctus : multum erigimini filii Levi. +Numbers Num 4 16 8 Dixitque rursum ad Core : Audite, filii Levi : +Numbers Num 4 16 9 num parum vobis est quod separavit vos Deus IsraŽl ab omni populo, et junxit sibi, ut serviretis ei in cultu tabernaculi, et staretis coram frequentia populi, et ministraretis ei ? +Numbers Num 4 16 10 idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi, ut vobis etiam sacerdotium vindicetis, +Numbers Num 4 16 11 et omnis globus tuus stet contra Dominum ? quid est enim Aaron ut murmuretis contra eum ?\ +Numbers Num 4 16 12 Misit ergo Moyses ut vocaret Dathan et Abiron filios Eliab. Qui responderunt : Non venimus. +Numbers Num 4 16 13 Numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra, quae lacte et melle manabat, ut occideres in deserto, nisi et dominatus fueris nostri ? +Numbers Num 4 16 14 Revera induxisti nos in terram, quae fluit rivis lactis et mellis, et dedisti nobis possessiones agrorum et vinearum : an et oculos nostros vis eruere ? non venimus. +Numbers Num 4 16 15 Iratusque Moyses valde, ait ad Dominum : Ne respicias sacrificia eorum : tu scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis, nec afflixerim quempiam eorum.\ +Numbers Num 4 16 16 Dixitque ad Core : Tu, et omnis congregatio tua, state seorsum coram Domino, et Aaron die crastino separatim. +Numbers Num 4 16 17 Tollite singuli thuribula vestra, et ponite super ea incensum, offerentes Domino ducenta quinquaginta thuribula : Aaron quoque teneat thuribulum suum. +Numbers Num 4 16 18 Quod cum fecissent, stantibus Moyses et Aaron, +Numbers Num 4 16 19 et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium tabernaculi, apparuit cunctis gloria Domini. +Numbers Num 4 16 20 Locutusque Dominus ad Moysen et Aaron, ait : +Numbers Num 4 16 21 Separamini de medio congregationis hujus, ut eos repente disperdam. +Numbers Num 4 16 22 Qui ceciderunt proni in faciem, atque dixerunt : Fortissime Deus spirituum universae carnis, num uno peccante, contra omnes ira tua desaeviet ? +Numbers Num 4 16 23 Et ait Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 16 24 Praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et Abiron.\ +Numbers Num 4 16 25 Surrexitque Moyses, et abiit ad Dathan et Abiron : et sequentibus eum senioribus IsraŽl, +Numbers Num 4 16 26 dixit ad turbam : Recedite a tabernaculis hominum impiorum, et nolite tangere quae ad eos pertinent, ne involvamini in peccatis eorum. +Numbers Num 4 16 27 Cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum, Dathan et Abiron egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis, omnique frequentia. +Numbers Num 4 16 28 Et ait Moyses : In hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa quae cernitis, et non ex proprio ea corde protulerim : +Numbers Num 4 16 29 si consueta hominum morte interierint, et visitaverit eos plaga, qua et ceteri visitari solent, non misit me Dominus : +Numbers Num 4 16 30 sin autem novam rem fecerit Dominus, ut aperiens terra os suum deglutiat eos et omnia quae ad illos pertinent, descenderintque viventes in infernum, scietis quod blasphemaverint Dominum.\ +Numbers Num 4 16 31 Confestim igitur ut cessavit loqui, dirupta est terra sub pedibus eorum : +Numbers Num 4 16 32 et aperiens os suum, devoravit illos cum tabernaculis suis et universa substantia eorum, +Numbers Num 4 16 33 descenderuntque vivi in infernum operti humo, et perierunt de medio multitudinis. +Numbers Num 4 16 34 At vero omnis IsraŽl, qui stabat per gyrum, fugit ad clamorem pereuntium, dicens : Ne forte et nos terra deglutiat. +Numbers Num 4 16 35 Sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros, qui offerebant incensum. +Numbers Num 4 16 36 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 16 37 Praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdoti ut tollat thuribula quae jacent in incendio, et ignem huc illucque dispergat : quoniam sanctificata sunt +Numbers Num 4 16 38 in mortibus peccatorum : producatque ea in laminas, et affigat altari, eo quod oblatum sit in eis incensum Domino, et sanctificata sint, ut cernant ea pro signo et monimento filii IsraŽl. +Numbers Num 4 16 39 Tulit ergo Eleazar sacerdos thuribula aenea, in quibus obtulerant hi quos incendium devoravit, et produxit ea in laminas, affigens altari : +Numbers Num 4 16 40 ut haberent postea filii IsraŽl, quibus commonerentur ne quis accedat alienigena, et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum Domino, ne patiatur sicut passus est Core, et omnis congregatio ejus, loquente Domino ad Moysen.\ +Numbers Num 4 16 41 Murmuravit autem omnis multitudo filiorum IsraŽl sequenti die contra Moysen et Aaron, dicens : Vos interfecistis populum Domini. +Numbers Num 4 16 42 Cumque oriretur seditio, et tumultus incresceret, +Numbers Num 4 16 43 Moyses et Aaron fugerunt ad tabernaculum fúderis. Quod, postquam ingressi sunt, operuit nubes, et apparuit gloria Domini. +Numbers Num 4 16 44 Dixitque Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 16 45 Recedite de medio hujus multitudinis, etiam nunc delebo eos. Cumque jacerent in terra, +Numbers Num 4 16 46 dixit Moyses ad Aaron : Tolle thuribulum, et hausto igne de altari, mitte incensum desuper, pergens cito ad populum, ut roges pro eis : jam enim egressa est ira a Domino, et plaga desaevit. +Numbers Num 4 16 47 Quod cum fecisset Aaron, et cucurrisset ad mediam multitudinem, quam jam vastabat incendium, obtulit thymiama : +Numbers Num 4 16 48 et stans inter mortuos ac viventes, pro populo deprecatus est, et plaga cessavit. +Numbers Num 4 16 49 Fuerunt autem qui percussi sunt, quatuordecim millia hominum, et septingenti, absque his qui perierant in seditione Core. +Numbers Num 4 16 50 Reversusque est Aaron ad Moysen ad ostium tabernaculi fúderis postquam quievit interitus. +Numbers Num 4 17 1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 17 2 Loquere ad filios IsraŽl, et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas, a cunctis principibus tribuum, virgas duodecim, et uniuscujusque nomen superscribes virgae suae. +Numbers Num 4 17 3 Nomen autem Aaron erit in tribu Levi, et una virga cunctas seorsum familias continebit : +Numbers Num 4 17 4 ponesque eas in tabernaculo fúderis coram testimonio, ubi loquar ad te. +Numbers Num 4 17 5 Quem ex his elegero, germinabit virga ejus : et cohibebo a me querimonias filiorum IsraŽl, quibus contra vos murmurant. +Numbers Num 4 17 6 Locutusque est Moyses ad filios IsraŽl : et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus : fueruntque virgae duodecim absque virga Aaron. +Numbers Num 4 17 7 Quas cum posuisset Moyses coram Domino in tabernaculo testimonii, +Numbers Num 4 17 8 sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi : et turgentibus gemmis eruperant flores, qui, foliis dilatatis, in amygdalas deformati sunt. +Numbers Num 4 17 9 Protulit ergo Moyses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios IsraŽl : videruntque, et receperunt singuli virgas suas. +Numbers Num 4 17 10 Dixitque Dominus ad Moysen : Refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii, ut servetur ibi in signum rebellium filiorum IsraŽl, et quiescant querelae eorum a me, ne moriantur. +Numbers Num 4 17 11 Fecitque Moyses sicut praeceperat Dominus. +Numbers Num 4 17 12 Dixerunt autem filii IsraŽl ad Moysen : Ecce consumpti sumus, omnes perivimus. +Numbers Num 4 17 13 Quicumque accedit ad tabernaculum Domini, moritur. Num usque ad internecionem cuncti delendi sumus ? +Numbers Num 4 18 1 Dixitque Dominus ad Aaron : Tu, et filii tui, et domus patris tui tecum, portabitis iniquitatem sanctuarii : et tu et filii tui simul sustinebitis peccata sacerdotii vestri. +Numbers Num 4 18 2 Sed et fratres tuos de tribu Levi, et sceptrum patris tui sume tecum, praestoque sint, et ministrent tibi : tu autem et filii tui ministrabitis in tabernaculo testimonii. +Numbers Num 4 18 3 Excubabuntque Levitae ad praecepta tua, et ad cuncta opera tabernaculi : ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et ad altare non accedant, ne et illi moriantur, et vos pereatis simul. +Numbers Num 4 18 4 Sint autem tecum, et excubent in custodiis tabernaculi, et in omnibus caeremoniis ejus. Alienigena non miscebitur vobis. +Numbers Num 4 18 5 Excubate in custodia sanctuarii, et in ministerio altaris : ne oriatur indignatio super filios IsraŽl. +Numbers Num 4 18 6 Ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum IsraŽl, et tradidi donum Domino, ut serviant in ministeriis tabernaculi ejus. +Numbers Num 4 18 7 Tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum : et omnia quae ad cultum altaris pertinent, et intra velum sunt, per sacerdotes administrabuntur : si quis externus accesserit, occidetur.\ +Numbers Num 4 18 8 Locutusque est Dominus ad Aaron : Ecce dedi tibi custodiam primitiarum mearum. Omnia quae sanctificantur a filiis IsraŽl, tradidi tibi et filiis tuis pro officio sacerdotali legitima sempiterna. +Numbers Num 4 18 9 Haec ergo accipies de his, quae sanctificantur et oblata sunt Domino. Omnis oblatio, et sacrificium, et quidquid pro peccato atque delicto redditur mihi, et cedit in Sancta sanctorum, tuum erit, et filiorum tuorum. +Numbers Num 4 18 10 In sanctuario comedes illud : mares tantum edent ex eo, quia consecratum est tibi. +Numbers Num 4 18 11 Primitias autem, quas voverint et obtulerint filii IsraŽl, tibi dedi, et filiis tuis, ac filiabus tuis, jure perpetuo : qui mundus est in domo tua, vescetur eis. +Numbers Num 4 18 12 Omnem medullam olei, et vini, ac frumenti, quidquid offerunt primitiarum Domino, tibi dedi. +Numbers Num 4 18 13 Universa frugum initia, quas gignit humus, et Domino deportantur, cedent in usus tuos : qui mundus est in domo tua, vescetur eis. +Numbers Num 4 18 14 Omne quod ex voto reddiderint filii IsraŽl, tuum erit. +Numbers Num 4 18 15 Quidquid primum erumpit e vulva cunctae carnis, quam offerunt Domino, sive ex hominibus, sive de pecoribus fuerit, tui juris erit : ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias, et omne animal quod immundum est redimi facias, +Numbers Num 4 18 16 cujus redemptio erit post unum mensem, siclis argenti quinque, pondere sanctuarii. Siclus viginti obolos habet. +Numbers Num 4 18 17 Primogenitum autem bovis, et ovis, et caprae, non facies redimi, quia sanctificata sunt Domino. Sanguinem tantum eorum fundes super altare, et adipes adolebis in suavissimum odorem Domino. +Numbers Num 4 18 18 Carnes vero in usum tuum cedent, sicut pectusculum consecratum, et armus dexter : tua erunt. +Numbers Num 4 18 19 Omnes primitias sanctuarii, quas offerunt filii IsraŽl Domino, tibi dedi, et filiis, ac filiabus tuis, jure perpetuo. Pactum salis est sempiternum coram Domino, tibi ac filiis tuis.\ +Numbers Num 4 18 20 Dixitque Dominus ad Aaron : In terra eorum nihil possidebitis, nec habebitis partem inter eos : ego pars et haereditas tua in medio filiorum IsraŽl. +Numbers Num 4 18 21 Filiis autem Levi dedi omnes decimas IsraŽlis in possessionem, pro ministerio, quo serviunt mihi in tabernaculo fúderis : +Numbers Num 4 18 22 ut non accedant ultra filii IsraŽl ad tabernaculum, nec committant peccatum mortiferum, +Numbers Num 4 18 23 solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus, et portantibus peccata populi. Legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Nihil aliud possidebunt, +Numbers Num 4 18 24 decimarum oblatione contenti, quas in usus eorum et necessaria separavi.\ +Numbers Num 4 18 25 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 18 26 Praecipe Levitis, atque denuntia : Cum acceperitis a filiis IsraŽl decimas, quas dedi vobis, primitias earum offerte Domino, id est, decimam partem decimae, +Numbers Num 4 18 27 ut reputetur vobis in oblationem primitivorum, tam de areis quam de torcularibus : +Numbers Num 4 18 28 et universis quorum accipitis primitias, offerte Domino, et date Aaron sacerdoti. +Numbers Num 4 18 29 Omnia quae offeretis ex decimis, et in donaria Domini separabitis, optima et electa erunt. +Numbers Num 4 18 30 Dicesque ad eos : Si praeclara et meliora quaeque obtuleritis ex decimis, reputabitur vobis quasi de area, et torculari dederitis primitias : +Numbers Num 4 18 31 et comedetis eas in omnibus locis vestris, tam vos quam familiae vestrae : quia pretium est pro ministerio, quo servitis in tabernaculo testimonii. +Numbers Num 4 18 32 Et non peccabitis super hoc, egregia vobis et pinguia reservantes, ne polluatis oblationes filiorum IsraŽl, et moriamini. +Numbers Num 4 19 1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens : +Numbers Num 4 19 2 Ista est religio victimae, quam constituit Dominus. Praecipe filiis IsraŽl, ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae, in qua nulla sit macula, nec portaverit jugum : +Numbers Num 4 19 3 tradetisque eam Eleazaro sacerdoti, qui eductam extra castra, immolabit in conspectu omnium : +Numbers Num 4 19 4 et tingens digitum in sanguine ejus, asperget contra fores tabernaculi septem vicibus, +Numbers Num 4 19 5 comburetque eam cunctis videntibus, tam pelle et carnibus ejus quam sanguine et fimo flammae traditis. +Numbers Num 4 19 6 Lignum quoque cedrinum, et hyssopum, coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam, quae vaccam vorat. +Numbers Num 4 19 7 Et tunc demum, lotis vestibus et corpore suo, ingredietur in castra, commaculatusque erit usque ad vesperum. +Numbers Num 4 19 8 Sed et ille qui combusserit eam, lavabit vestimenta sua et corpus, et immundus erit usque ad vesperum. +Numbers Num 4 19 9 Colliget autem vir mundus cineres vaccae, et effundet eos extra castra in loco purissimo, ut sint multitudini filiorum IsraŽl in custodiam, et in aquam aspersionis : quia pro peccato vacca combusta est. +Numbers Num 4 19 10 Cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua, immundus erit usque ad vesperum. Habebunt hoc filii IsraŽl, et advenae qui habitant inter eos, sanctum jure perpetuo.\ +Numbers Num 4 19 11 Qui tetigerit cadaver hominis, et propter hoc septem diebus fuerit immundus, +Numbers Num 4 19 12 aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo, et sic mundabitur. Si die tertio aspersus non fuerit, septimo non poterit emundari. +Numbers Num 4 19 13 Omnis qui tetigerit humanae animae morticinum, et aspersus hac commistione non fuerit, polluet tabernaculum Domini et peribit ex IsraŽl : quia aqua expiationis non est aspersus, immundus erit, et manebit spurcitia ejus super eum. +Numbers Num 4 19 14 Ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo : omnes qui ingrediuntur tentorium illius, et universa vasa quae ibi sunt, polluta erunt septem diebus. +Numbers Num 4 19 15 Vas, quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper, immundum erit. +Numbers Num 4 19 16 Si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis, aut per se mortui, sive os illius, vel sepulchrum, immundus erit septem diebus. +Numbers Num 4 19 17 Tollentque de cineribus combustionis atque peccati, et mittent aquas vivas super eos in vas : +Numbers Num 4 19 18 in quibus cum homo mundus tinxerit hyssopum, asperget ex eo omne tentorium, et cunctam supellectilem, et homines hujuscemodi contagione pollutos : +Numbers Num 4 19 19 atque hoc modo mundus lustrabit immundum tertio et septimo die : expiatusque die septimo, lavabit et se et vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum. +Numbers Num 4 19 20 Si quis hoc ritu non fuerit expiatus, peribit anima illius de medio ecclesiae : quia sanctuarium Domini polluit, et non est aqua lustrationis aspersus. +Numbers Num 4 19 21 Erit hoc praeceptum legitimum sempiternum. Ipse quoque qui aspergit aquas, lavabit vestimenta sua. Omnis qui tetigerit aquas expiationis, immundus erit usque ad vesperum. +Numbers Num 4 19 22 Quidquid tetigerit immundus, immundum faciet : et anima, quae horum quippiam tetigerit, immunda erit usque ad vesperum. +Numbers Num 4 20 1 Veneruntque filii IsraŽl et omnis multitudo in desertum Sin, mense primo, et mansit populus in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem loco. +Numbers Num 4 20 2 Cumque indigeret aqua populus, convenerunt adversum Moysen et Aaron : +Numbers Num 4 20 3 et versi in seditionem, dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros coram Domino. +Numbers Num 4 20 4 Cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ? +Numbers Num 4 20 5 quare nos fecistis ascendere de Aegypto, et adduxistis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper et aquam non habet ad bibendum ? +Numbers Num 4 20 6 Ingressusque Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum fúderis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi clamorem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fontem aquae vivae, ut satiati, cesset murmuratio eorum. Et apparuit gloria Domini super eos.\ +Numbers Num 4 20 7 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 20 8 Tolle virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis multitudo et jumenta ejus. +Numbers Num 4 20 9 Tulit igitur Moyses virgam, quae erat in conspectu Domini, sicut praeceperat ei, +Numbers Num 4 20 10 congregata multitudine ante petram : dixitque eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac vobis aquam poterimus ejicere ? +Numbers Num 4 20 11 Cumque elevasset Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egressae sunt aquae largissimae, ita ut populus biberet et jumenta. +Numbers Num 4 20 12 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis IsraŽl, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis. +Numbers Num 4 20 13 Haec est aqua contradictionis, ubi jurgati sunt filii IsraŽl contra Dominum, et sanctificatus est in eis.\ +Numbers Num 4 20 14 Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem Edom, qui dicerent : Haec mandat frater tuus IsraŽl : Nosti omnem laborem qui apprehendit nos, +Numbers Num 4 20 15 quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum, et habitaverimus ibi multo tempore, afflixerintque nos Aegyptii, et patres nostros : +Numbers Num 4 20 16 et quomodo clamaverimus ad Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui eduxerit nos de Aegypto. Ecce in urbe Cades, quae est in extremis finibus tuis, positi, +Numbers Num 4 20 17 obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros, nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis : sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad sinistram declinantes, donec transeamus terminos tuos. +Numbers Num 4 20 18 Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin armatus occurram tibi. +Numbers Num 4 20 19 Dixeruntque filii IsraŽl : Per tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas, nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus. +Numbers Num 4 20 20 At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus est obvius, cum infinita multitudo, et manu forti, +Numbers Num 4 20 21 nec voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo IsraŽl.\ +Numbers Num 4 20 22 Cumque castra movissent de Cades, venerunt in montem Hor, qui est in finibus terrae Edom : +Numbers Num 4 20 23 ubi locutus est Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 20 24 Pergat, inquit, Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram, quam dedi filiis IsraŽl, eo quod incredulus fuerit ori meo, ad aquas contradictionis. +Numbers Num 4 20 25 Tolle Aaron et filium ejus cum eo, et duces eos in montem Hor. +Numbers Num 4 20 26 Cumque nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi. +Numbers Num 4 20 27 Fecit Moyses ut praeceperat Dominus : et ascenderunt in montem Hor coram omni multitudine. +Numbers Num 4 20 28 Cumque Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum filium ejus. +Numbers Num 4 20 29 Illo mortuo in montis supercilio, descendit cum Eleazaro. +Numbers Num 4 20 30 Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas. +Numbers Num 4 21 1 Quod cum audisset Chananaeus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet IsraŽl per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo praedam. +Numbers Num 4 21 2 At IsraŽl voto se Domino obligans, ait : Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus. +Numbers Num 4 21 3 Exaudivitque Dominus preces IsraŽl, et tradidit Chananaeum, quem ille interfecit subversis urbibus ejus : et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema.\ +Numbers Num 4 21 4 Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quae ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et taedere cúpit populum itineris ac laboris : +Numbers Num 4 21 5 locutusque contra Deum et Moysen, ait : Cur eduxisti nos de Aegypto, ut moreremur in solitudine ? deest panis, non sunt aquae : anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo. +Numbers Num 4 21 6 Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum, +Numbers Num 4 21 7 venerunt ad Moysen, atque dixerunt : Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te : ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo, +Numbers Num 4 21 8 et locutus est Dominus ad eum : Fac serpentem aeneum, et pone eum pro signo : qui percussus aspexerit eum, vivet. +Numbers Num 4 21 9 Fecit ergo Moyses serpentem aeneum, et posuit eum pro signo : quem cum percussi aspicerent, sanabantur.\ +Numbers Num 4 21 10 Profectique filii IsraŽl castrametati sunt in Oboth. +Numbers Num 4 21 11 Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine quae respicit Moab contra orientalem plagam. +Numbers Num 4 21 12 Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared. +Numbers Num 4 21 13 Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, quae est in deserto, et prominet in finibus Amorrhaei. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrhaeos. +Numbers Num 4 21 14 Unde dicitur in libro bellorum Domini : [Sicut fecit in mari Rubro,/ sic faciet in torrentibus Arnon./ +Numbers Num 4 21 15 Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar,/ et recumberent in finibus Moabitarum.] +Numbers Num 4 21 16 Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen : Congrega populum, et dabo ei aquam. +Numbers Num 4 21 17 Tunc cecinit IsraŽl carmen istud : [Ascendat puteus.] Concinebant : +Numbers Num 4 21 18 [Puteus, quem foderunt principes/ et paraverunt duces multitudinis/ in datore legis, et in baculis suis.] De solitudine, Matthana. +Numbers Num 4 21 19 De Matthana in Nahaliel : de Nahaliel in Bamoth. +Numbers Num 4 21 20 De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum.\ +Numbers Num 4 21 21 Misit autem IsraŽl nuntios ad Sehon regem Amorrhaeorum, dicens : +Numbers Num 4 21 22 Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam : non declinabimus in agros et vineas ; non bibemus aquas ex puteis : via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos. +Numbers Num 4 21 23 Qui concedere noluit ut transiret IsraŽl per fines suos : quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum. +Numbers Num 4 21 24 A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon : quia forti praesidio tenebantur termini Ammonitarum. +Numbers Num 4 21 25 Tulit ergo IsraŽl omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhaei, in Hesebon scilicet, et viculis ejus. +Numbers Num 4 21 26 Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrhaei, qui pugnavit contra regem Moab : et tulit omnem terram, quae ditionis illius fuerat usque Arnon. +Numbers Num 4 21 27 Idcirco dicitur in proverbio : [Venite in Hesebon : aedificetur, et construatur civitas Sehon :/ +Numbers Num 4 21 28 ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon,/ et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon./ +Numbers Num 4 21 29 Vae tibi Moab ; peristi popule Chamos./ Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrhaeorum Sehon./ +Numbers Num 4 21 30 Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon :/ lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.] +Numbers Num 4 21 31 Habitavit itaque IsraŽl in terra Amorrhaei.\ +Numbers Num 4 21 32 Misitque Moyses qui explorarent Jazer : cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores. +Numbers Num 4 21 33 Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai. +Numbers Num 4 21 34 Dixitque Dominus ad Moysen : Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus : faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrhaeorum habitatori Hesebon. +Numbers Num 4 21 35 Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius. +Numbers Num 4 22 1 Profectique castrametati sunt in campestribus Moab, ubi trans Jordanem Jericho sita est. +Numbers Num 4 22 2 Videns autem Balac filius Sephor omnia quae fecerat IsraŽl Amorrhaeo, +Numbers Num 4 22 3 et quod pertimuissent eum Moabitae, et impetum ejus ferre non possent, +Numbers Num 4 22 4 dixit ad majores natu Madian : Ita delebit hic populus omnes, qui in nostris finibus commorantur, quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere. Ipse erat eo tempore rex in Moab. +Numbers Num 4 22 5 Misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum, qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon, ut vocarent eum, et dicerent : Ecce egressus est populus ex Aegypto, qui operuit superficiem terrae, sedens contra me. +Numbers Num 4 22 6 Veni igitur, et maledic populo huic, quia fortior me est : si quomodo possim percutere et ejicere eum de terra mea. Novi enim quod benedictus sit cui benedixeris, et maledictus in quem maledicta congesseris. +Numbers Num 4 22 7 Perrexeruntque seniores Moab, et majores natu Madian, habentes divinationis pretium in manibus. Cumque venissent ad Balaam, et narrassent ei omnia verba Balac, +Numbers Num 4 22 8 ille respondit : Manete hic nocte, et respondebo quidquid mihi dixerit Dominus. Manentibus illis apud Balaam, venit Deus, et ait ad eum : +Numbers Num 4 22 9 Quid sibi volunt homines isti apud te ? +Numbers Num 4 22 10 Respondit : Balac filius Sephor rex Moabitarum misit ad me, +Numbers Num 4 22 11 dicens : Ecce populus qui egressus est de Aegypto, operuit superficiem terrae : veni, et maledic ei, si quomodo possim pugnans abigere eum. +Numbers Num 4 22 12 Dixitque Deus ad Balaam : Noli ire cum eis, neque maledicas populo : quia benedictus est. +Numbers Num 4 22 13 Qui mane consurgens dixit ad principes : Ite in terram vestram, quia prohibuit me Dominus venire vobiscum. +Numbers Num 4 22 14 Reversi principes dixerunt ad Balac : Noluit Balaam venire nobiscum.\ +Numbers Num 4 22 15 Rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat, misit. +Numbers Num 4 22 16 Qui cum venissent ad Balaam, dixerunt : Sic dicit Balac filius Sephor : Ne cuncteris venire ad me : +Numbers Num 4 22 17 paratus sum honorare te, et quidquid volueris, dabo tibi : veni, et maledic populo isti. +Numbers Num 4 22 18 Respondit Balaam : Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero immutare verbum Domini Dei mei, ut vel plus, vel minus loquar. +Numbers Num 4 22 19 Obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte, et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus. +Numbers Num 4 22 20 Venit ergo Deus ad Balaam nocte, et ait ei : Si vocare te venerunt homines isti, surge, et vade cum eis : ita dumtaxat, ut quod tibi praecepero, facias. +Numbers Num 4 22 21 Surrexit Balaam mane, et strata asina sua profectus est cum eis.\ +Numbers Num 4 22 22 Et iratus est Deus. Stetitque angelus Domini in via contra Balaam, qui insidebat asinae, et duos pueros habebat secum. +Numbers Num 4 22 23 Cernens asina angelum stantem in via, evaginato gladio, avertit se de itinere, et ibat per agrum. Quam cum verberaret Balaam, et vellet ad semitam reducere, +Numbers Num 4 22 24 stetit angelus in angustiis duarum maceriarum, quibus vineae cingebantur. +Numbers Num 4 22 25 Quem videns asina, junxit se parieti, et attrivit sedentis pedem. At ille iterum verberabat eam : +Numbers Num 4 22 26 et nihilominus angelus ad locum angustum transiens, ubi nec ad dexteram, nec ad sinistram poterat deviare, obvius stetit. +Numbers Num 4 22 27 Cumque vidisset asina stantem angelum, concidit sub pedibus sedentis : qui iratus, vehementius caedebat fuste latera ejus. +Numbers Num 4 22 28 Aperuitque Dominus os asinae, et locuta est : Quid feci tibi ? cur percutis me ecce jam tertio ? +Numbers Num 4 22 29 Respondit Balaam : Quia commeruisti, et illusisti mihi : utinam haberem gladium, ut te percuterem ! +Numbers Num 4 22 30 Dixit asina : Nonne animal tuum sum, cui semper sedere consuevisti usque in praesentem diem ? dic quid simile umquam fecerim tibi. At ille ait : Numquam. +Numbers Num 4 22 31 Protinus aperuit Dominus oculos Balaam, et vidit angelum stantem in via, evaginato gladio, adoravitque eum pronus in terram. +Numbers Num 4 22 32 Cui angelus : Cur, inquit, tertio verberas asinam tuam ? ego veni ut adversarer tibi, quia perversa est via tua, mihique contraria : +Numbers Num 4 22 33 et nisi asina declinasset de via, dans locum resistenti, te occidissem, et illa viveret.\ +Numbers Num 4 22 34 Dixit Balaam : Peccavi, nesciens quod tu stares contra me : et nunc si displicet tibi ut vadam, revertar. +Numbers Num 4 22 35 Ait angelus : Vade cum istis, et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris. Ivit igitur cum principibus. +Numbers Num 4 22 36 Quod cum audisset Balac, egressus est in occursum ejus in oppido Moabitarum, quod situm est in extremis finibus Arnon. +Numbers Num 4 22 37 Dixitque ad Balaam : Misi nuntios ut vocarent te : cur non statim venisti ad me ? an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo ? +Numbers Num 4 22 38 Cui ille respondit : Ecce adsum : numquid loqui potero aliud, nisi quod Deus posuerit in ore meo ? +Numbers Num 4 22 39 Perrexerunt ergo simul, et venerunt in urbem, quae in extremis regni ejus finibus erat. +Numbers Num 4 22 40 Cumque occidisset Balac boves et oves, misit ad Balaam, et principes qui cum eo erant, munera. +Numbers Num 4 22 41 Mane autem facto, duxit eum ad excelsa Baal, et intuitus est extremam partem populi. +Numbers Num 4 23 1 Dixitque Balaam ad Balac : Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. +Numbers Num 4 23 2 Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram. +Numbers Num 4 23 3 Dixitque Balaam ad Balac : Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi. +Numbers Num 4 23 4 Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam : Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper. +Numbers Num 4 23 5 Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait : Revertere ad Balac, et haec loqueris. +Numbers Num 4 23 6 Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum : +Numbers Num 4 23 7 assumptaque parabola sua, dixit : [De Aram adduxit me Balac/ rex Moabitarum, de montibus orientis :/ Veni, inquit, et maledic Jacob ;/ propera, et detestare IsraŽl./ +Numbers Num 4 23 8 Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus ?/ qua ratione detester, quem Dominus non detestatur ?/ +Numbers Num 4 23 9 De summis silicibus videbo eum,/ et de collibus considerabo illum./ Populus solus habitabit,/ et inter gentes non reputabitur./ +Numbers Num 4 23 10 Quis dinumerare possit pulverem Jacob,/ et nosse numerum stirpis IsraŽl ?/ Moriatur anima mea morte justorum,/ et fiant novissima mea horum similia.]\ +Numbers Num 4 23 11 Dixitque Balac ad Balaam : Quid est hoc quod agis ? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis. +Numbers Num 4 23 12 Cui ille respondit : Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus ? +Numbers Num 4 23 13 Dixit ergo Balac : Veni mecum in alterum locum unde partem IsraŽl videas, et totum videre non possis : inde maledicito ei. +Numbers Num 4 23 14 Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, aedificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete, +Numbers Num 4 23 15 dixit ad Balac : Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam. +Numbers Num 4 23 16 Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait : Revertere ad Balac, et haec loqueris ei. +Numbers Num 4 23 17 Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac : Quid, inquit, locutus est Dominus ? +Numbers Num 4 23 18 At ille, assumpta parabola sua, ait : [Sta, Balac, et ausculta ; audi, fili Sephor :/ +Numbers Num 4 23 19 non est Deus quasi homo, ut mentiatur,/ nec ut filius hominis, ut mutetur./ Dixit ergo, et non faciet ?/ locutus est, et non implebit ?/ +Numbers Num 4 23 20 Ad benedicendum adductus sum :/ benedictionem prohibere non valeo./ +Numbers Num 4 23 21 Non est idolum in Jacob,/ nec videtur simulacrum in IsraŽl./ Dominus Deus ejus cum eo est,/ et clangor victoriae regis in illo./ +Numbers Num 4 23 22 Deus eduxit illum de Aegypto,/ cujus fortitudo similis est rhinocerotis./ +Numbers Num 4 23 23 Non est augurium in Jacob,/ nec divinatio in IsraŽl :/ temporibus suis dicetur Jacob et IsraŽli quid operatus sit Deus./ +Numbers Num 4 23 24 Ecce populus ut leaena consurget,/ et quasi leo erigetur :/ non accubabit donec devoret praedam,/ et occisorum sanguinem bibat.]\ +Numbers Num 4 23 25 Dixitque Balac ad Balaam : Nec maledicas ei, nec benedicas. +Numbers Num 4 23 26 Et ille ait : Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem ? +Numbers Num 4 23 27 Et ait Balac ad eum : Veni, et ducam te ad alium locum : si forte placeat Deo ut inde maledicas eis. +Numbers Num 4 23 28 Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem, +Numbers Num 4 23 29 dixit ei Balaam : Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. +Numbers Num 4 23 30 Fecit Balac ut Balaam dixerat : imposuitque vitulos et arietes per singulas aras. +Numbers Num 4 24 1 Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret IsraŽli, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium quaereret : sed dirigens contra desertum vultum suum, +Numbers Num 4 24 2 et elevans oculos, vidit IsraŽl in tentoriis commorantem per tribus suas : et irruente in se spiritu Dei, +Numbers Num 4 24 3 assumpta parabola, ait : [Dixit Balaam filius Beor :/ dixit homo, cujus obturatus est oculus :/ +Numbers Num 4 24 4 dixit auditor sermonum Dei,/ qui visionem Omnipotentis intuitus est,/ qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus :/ +Numbers Num 4 24 5 Quam pulchra tabernacula tua, Jacob,/ et tentoria tua, IsraŽl !/ +Numbers Num 4 24 6 ut valles nemorosae,/ ut horti juxta fluvios irrigui,/ ut tabernacula quae fixit Dominus,/ quasi cedri prope aquas./ +Numbers Num 4 24 7 Fluet aqua de situla ejus,/ et semen illius erit in aquas multas./ Tolletur propter Agag, rex ejus,/ et auferetur regnum illius./ +Numbers Num 4 24 8 Deus eduxit illum de Aegypto,/ cujus fortitudo similis est rhinocerotis./ Devorabunt gentes hostes illius,/ ossaque eorum confringent, et perforabunt sagittis./ +Numbers Num 4 24 9 Accubans dormivit ut leo,/ et quasi leaena, quam suscitare nullus audebit./ Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus :/ qui maledixerit, in maledictione reputabitur.]\ +Numbers Num 4 24 10 Iratusque Balac contra Balaam, complosis manibus ait : Ad maledicendum inimicis meis vocavi te, quibus e contrario tertio benedixisti : +Numbers Num 4 24 11 revertere ad locum tuum. Decreveram quidem magnifice honorare te, sed Dominus privavit te honore disposito. +Numbers Num 4 24 12 Respondit Balaam ad Balac : Nonne nuntiis tuis, quos misisti ad me, dixi : +Numbers Num 4 24 13 Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero praeterire sermonem Domini Dei mei, ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo : sed quidquid Dominus dixerit, hoc loquar ? +Numbers Num 4 24 14 verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus populo huic faciat extremo tempore. +Numbers Num 4 24 15 Sumpta igitur parabola, rursum ait : [Dixit Balaam filius Beor :/ dixit homo, cujus obturatus est oculus :/ +Numbers Num 4 24 16 dixit auditor sermonum Dei,/ qui novit doctrinam Altissimi,/ et visiones Omnipotentis videt,/ qui cadens apertos habet oculos :/ +Numbers Num 4 24 17 Videbo eum, sed non modo :/ intuebor illum, sed non prope./ Orietur stella ex Jacob,/ et consurget virga de IsraŽl :/ et percutiet duces Moab,/ vastabitque omnes filios Seth./ +Numbers Num 4 24 18 Et erit Idumaea possessio ejus :/ haereditas Seir cedet inimicis suis :/ IsraŽl vero fortiter aget./ +Numbers Num 4 24 19 De Jacob erit qui dominetur,/ et perdat reliquias civitatis./] +Numbers Num 4 24 20 Cumque vidisset Amalec, assumens parabolam, ait : [Principium gentium Amalec,/ cujus extrema perdentur.] +Numbers Num 4 24 21 Vidit quoque Cinaeum : et assumpta parabola, ait : [Robustum quidem est habitaculum tuum :/ sed si in petra posueris nidum tuum,/ +Numbers Num 4 24 22 et fueris electus de stirpe Cin,/ quamdiu poteris permanere ? Assur enim capiet te.] +Numbers Num 4 24 23 Assumptaque parabola iterum locutus est : [Heu ! quis victurus est,/ quando ista faciet Deus ?/ +Numbers Num 4 24 24 Venient in trieribus de Italia :/ superabunt Assyrios, vastabuntque Hebraeos, et ad extremum etiam ipsi peribunt.] +Numbers Num 4 24 25 Surrexitque Balaam, et reversus est in locum suum : Balac quoque via, qua venerat, rediit. +Numbers Num 4 25 1 Morabatur autem eo tempore IsraŽl in Settim, et fornicatus est populus cum filiabus Moab, +Numbers Num 4 25 2 quae vocaverunt eos ad sacrificia sua. At ille comederunt et adoraverunt deos earum. +Numbers Num 4 25 3 Initiatusque est IsraŽl Beelphegor : et iratus Dominus, +Numbers Num 4 25 4 ait ad Moysen : Tolle cunctos principes populi, et suspende eos contra solem in patibulis, ut avertatur furor meus ab IsraŽl. +Numbers Num 4 25 5 Dixitque Moyses ad judices IsraŽl : Occidat unusquisque proximos suos, qui initiati sunt Beelphegor. +Numbers Num 4 25 6 Et ecce unus de filiis IsraŽl intravit coram fratribus suis ad scortum Madianitidem, vidente Moyse, et omni turba filiorum IsraŽl, qui flebant ante fores tabernaculi.\ +Numbers Num 4 25 7 Quod cum vidisset Phinees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis, surrexit de medio multitudinis, et arrepto pugione, +Numbers Num 4 25 8 ingressus est post virum IsraŽlitem in lupanar, et perfodit ambos simul, virum scilicet et mulierem in locis genitalibus. Cessavitque plaga a filiis IsraŽl : +Numbers Num 4 25 9 et occisi sunt viginti quatuor millia hominum. +Numbers Num 4 25 10 Dixitque Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 25 11 Phinees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a filiis IsraŽl : quia zelo meo commotus est contra eos, ut non ipse delerem filios IsraŽl in zelo meo. +Numbers Num 4 25 12 Idcirco loquere ad eum : Ecce do ei pacem fúderis mei, +Numbers Num 4 25 13 et erit tam ipsi quam semini ejus pactum sacerdotii sempiternum : quia zelatus est pro Deo suo, et expiavit scelus filiorum IsraŽl. +Numbers Num 4 25 14 Erat autem nomen viri IsraŽlitae, qui occisus est cum Madianitide, Zambri filius Salu, dux de cognatione et tribu Simeonis. +Numbers Num 4 25 15 Porro mulier Madianitis, quae pariter interfecta est, vocabatur Cozbi filia Sur principis nobilissimi Madianitarum. +Numbers Num 4 25 16 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 25 17 Hostes vos sentiant Madianitae, et percutite eos : +Numbers Num 4 25 18 quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos, et decepere insidiis per idolum Phogor, et Cozbi filiam ducis Madian sororem suam, quae percussa est in die plagae pro sacrilegio Phogor. +Numbers Num 4 26 1 Postquam noxiorum sanguis effusus est, dixit Dominus ad Moysen et Eleazarum filium Aaron sacerdotem : +Numbers Num 4 26 2 Numerate omnem summam filiorum IsraŽl a viginti annis et supra, per domos et cognationes suas, cunctos qui possunt ad bella procedere. +Numbers Num 4 26 3 Locuti sunt itaque Moyses et Eleazar sacerdos, in campestribus Moab super Jordanem contra Jericho, ad eos qui erant +Numbers Num 4 26 4 a viginti annis et supra, sicut Dominus imperaverat, quorum iste est numerus. +Numbers Num 4 26 5 Ruben primogenitus IsraŽl : hujus filius, Henoch, a quo familia Henochitarum : et Phallu, a quo familia Phalluitarum : +Numbers Num 4 26 6 et Hesron, a quo familia Hesronitarum : et Charmi, a quo familia Charmitarum. +Numbers Num 4 26 7 Hae sunt familiae de stirpe Ruben : quarum numerus inventus est quadraginta tria millia, et septingenti triginta. +Numbers Num 4 26 8 Filius Phallu, Eliab : +Numbers Num 4 26 9 hujus filii, Namuel et Dathan et Abiron : isti sunt Dathan et Abiron principes populi, qui surrexerunt contra Moysen et Aaron in seditione Core, quando adversus Dominum rebellaverunt : +Numbers Num 4 26 10 et aperiens terra os suum devoravit Core, morientibus plurimis, quando combussit ignis ducentos quinquaginta viros. Et factum est grande miraculum, +Numbers Num 4 26 11 ut, Core pereunte, filii illius non perirent. +Numbers Num 4 26 12 Filii Simeon per cognationes suas : Namuel, ab hoc familia Namuelitarum : Jamin, ab hoc familia Jaminitarum : Jachin, ab hoc familia Jachinitarum : +Numbers Num 4 26 13 Zare, ab hoc familia Zareitarum : Saul, ab hoc familia Saulitarum. +Numbers Num 4 26 14 Hae sunt familiae de stirpe Simeon, quarum omnis numerus fuit viginti duo millia ducenti. +Numbers Num 4 26 15 Filii Gad per cognationes suas : Sephon, ab hoc familia Sephonitarum : Aggi, ab hoc familia Aggitarum : Suni, ab hoc familia Sunitarum : +Numbers Num 4 26 16 Ozni, ab hoc familia Oznitarum : Her, ab hoc familia Heritarum : +Numbers Num 4 26 17 Arod, ab hoc familia Aroditarum : Ariel, ab hoc familia Arielitarum. +Numbers Num 4 26 18 Istae sunt familiae Gad, quarum omnis numerus fuit quadraginta millia quingenti. +Numbers Num 4 26 19 Filii Juda, Her et Onan, qui ambo mortui sunt in terra Chanaan. +Numbers Num 4 26 20 Fueruntque filii Juda per cognationes suas : Sela, a quo familia Selaitarum : Phares, a quo familia Pharesitarum : Zare, a quo familia Zareitarum. +Numbers Num 4 26 21 Porro filii Phares : Hesron, a quo familia Hesronitarum : et Hamul, a quo familia Hamulitarum. +Numbers Num 4 26 22 Istae sunt familiae Juda, quarum omnis numerus fuit septuaginta sex millia quingenti. +Numbers Num 4 26 23 Filii Issachar per cognationes suas : Thola, a quo familia Tholaitarum : Phua, a quo familia Phuaitarum : +Numbers Num 4 26 24 Jasub, a quo familia Jasubitarum : Semran, a quo familia Semranitarum. +Numbers Num 4 26 25 Hae sunt cognationes Issachar, quarum numerus fuit sexaginta quatuor millia trecenti. +Numbers Num 4 26 26 Filii Zabulon per cognationes suas : Sared, a quo familia Sareditarum : Elon, a quo familia Elonitarum : Jalel, a quo familia Jalelitarum. +Numbers Num 4 26 27 Hae sunt cognationes Zabulon, quarum numerus fuit sexaginta millia quingenti. +Numbers Num 4 26 28 Filii Joseph per cognationes suas, Manasse et Ephraim. +Numbers Num 4 26 29 De Manasse ortus est Machir, a quo familia Machiritarum. Machir genuit Galaad, a quo familia Galaaditarum. +Numbers Num 4 26 30 Galaad habuit filios : Jezer, a quo familia Jezeritarum : et Helec, a quo familia Helecitarum : +Numbers Num 4 26 31 et Asriel, a quo familia Asrielitarum : et Sechem, a quo familia Sechemitarum : +Numbers Num 4 26 32 et Semida, a quo familia Semidaitarum : et Hepher, a quo familia Hepheritarum. +Numbers Num 4 26 33 Fuit autem Hepher pater Salphaad, qui filios non habebat, sed tantum filias : quarum ista sunt nomina : Maala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa. +Numbers Num 4 26 34 Hae sunt familiae Manasse, et numerus earum quinquaginta duo millia septingenti. +Numbers Num 4 26 35 Filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt hi : Suthala, a quo familia Suthalaitarum : Becher, a quo familia Becheritarum : Thehen, a quo familia Thehenitarum. +Numbers Num 4 26 36 Porro filius Suthala fuit Heran, a quo familia Heranitarum. +Numbers Num 4 26 37 Hae sunt cognationes filiorum Ephraim : quarum numerus fuit triginta duo millia quingenti. +Numbers Num 4 26 38 Isti sunt filii Joseph per familias suas. Filii Benjamin in cognationibus suis : Bela, a quo familia Belaitarum : Asbel, a quo familia Asbelitarum : Ahiram, a quo familia Ahiramitarum : +Numbers Num 4 26 39 Supham, a quo familia Suphamitarum : Hupham, a quo familia Huphamitarum. +Numbers Num 4 26 40 Filii Bela : Hered, et NoŽman. De Hered, familia Hereditarum : de NoŽman, familia NoŽmanitarum. +Numbers Num 4 26 41 Hi sunt filii Benjamin per cognationes suas : quorum numerus fuit quadraginta quinque millia sexcenti. +Numbers Num 4 26 42 Filii Dan per cognationes suas : Suham, a quo familia Suhamitarum. Hae sunt cognationes Dan per familias suas. +Numbers Num 4 26 43 Omnes fuere Suhamitae, quorum numerus erat sexaginta quatuor millia quadringenti. +Numbers Num 4 26 44 Filii Aser per cognationes suas : Jemna, a quo familia Jemnaitarum : Jessui, a quo familia Jessuitarum : Brie, a quo familia Brieitarum. +Numbers Num 4 26 45 Filii Brie : Heber, a quo familia Heberitarum : et Melchiel, a quo familia Melchielitarum. +Numbers Num 4 26 46 Nomen autem filiae Aser fuit Sara. +Numbers Num 4 26 47 Hae cognationes filiorum Aser, et numerus eorum quinquaginta tria millia quadringenti. +Numbers Num 4 26 48 Filii Nephthali per cognationes suas : Jesiel, a quo familia Jesielitarum : Guni, a quo familia Gunitarum : +Numbers Num 4 26 49 Jeser, a quo familia Jeseritarum : Sellem, a quo familia Sellemitarum. +Numbers Num 4 26 50 Hae sunt cognationes filiorum Nephthali per familias suas : quorum numerus quadraginta quinque millia quadringenti. +Numbers Num 4 26 51 Ista est summa filiorum IsraŽl, qui recensiti sunt, sexcenta millia, et mille septingenti triginta. +Numbers Num 4 26 52 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 26 53 Istis dividetur terra juxta numerum vocabulorum in possessiones suas. +Numbers Num 4 26 54 Pluribus majorem partem dabis, et paucioribus minorem : singulis, sicut nunc recensiti sunt, tradetur possessio : +Numbers Num 4 26 55 ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis. +Numbers Num 4 26 56 Quidquid sorte contigerit, hoc vel plures accipiant, vel pauciores.\ +Numbers Num 4 26 57 Hic quoque est numerus filiorum Levi per familias suas : Gerson, a quo familia Gersonitarum : Caath, a quo familia Caathitarum : Merari, a quo familia Meraritarum. +Numbers Num 4 26 58 Hae sunt familiae Levi : familia Lobni, familia Hebroni, familia Moholi, familia Musi, familia Core. At vero Caath genuit Amram : +Numbers Num 4 26 59 qui habuit uxorem Jochabed filiam Levi, quae nata est ei in Aegypto. Haec genuit Amram viro suo filios, Aaron, et Moysen, et Mariam sororem eorum. +Numbers Num 4 26 60 De Aaron orti sunt Nadab et Abiu, et Eleazar et Ithamar : +Numbers Num 4 26 61 quorum Nadab et Abiu mortui sunt, cum obtulissent ignem alienum coram Domino. +Numbers Num 4 26 62 Fueruntque omnes qui numerati sunt, viginti tria millia generis masculini ab uno mense et supra : quia non sunt recensiti inter filios IsraŽl, nec eis cum ceteris data possessio est. +Numbers Num 4 26 63 Hic est numerus filiorum IsraŽl, qui descripti sunt a Moyse et Eleazaro sacerdote, in campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho : +Numbers Num 4 26 64 inter quos, nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Moyse et Aaron in deserto Sinai : +Numbers Num 4 26 65 praedixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine. Nullusque remansit ex eis, nisi Caleb filius Jephone, et Josue filius Nun. +Numbers Num 4 27 1 Accesserunt autem filiae Salphaad, filii Hepher, filii Galaad, filii Machir, filii Manasse, qui fuit filius Joseph : quarum sunt nomina, Maala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa. +Numbers Num 4 27 2 Steteruntque coram Moyse et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus populi ad ostium tabernaculi fúderis, atque dixerunt : +Numbers Num 4 27 3 Pater noster mortuus est in deserto, nec fuit in seditione, quae concitata est contra Dominum sub Core, sed in peccato suo mortuus est : hic non habuit mares filios. Cur tollitur nomen illius de familia sua, quia non habuit filium ? date nobis possessionem inter cognatos patris nostri. +Numbers Num 4 27 4 Retulitque Moyses causam earum ad judicium Domini. +Numbers Num 4 27 5 Qui dixit ad eum : +Numbers Num 4 27 6 Justam rem postulant filiae Salphaad : da eis possessionem inter cognatos patris sui, et ei in haereditatem succedant. +Numbers Num 4 27 7 Ad filios autem IsraŽl loqueris haec : +Numbers Num 4 27 8 Homo cum mortuus fuerit absque filio, ad filiam ejus transibit haereditas. +Numbers Num 4 27 9 Si filiam non habuerit, habebit successores fratres suos. +Numbers Num 4 27 10 Quod si et fratres non fuerint, dabitis haereditatem fratribus patris ejus. +Numbers Num 4 27 11 Sin autem nec patruos habuerit, dabitur haereditas his qui ei proximi sunt. Eritque hoc filiis IsraŽl sanctum lege perpetua, sicut praecepit Dominus Moysi.\ +Numbers Num 4 27 12 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ascende in montem istum Abarim, et contemplare inde terram, quam daturus sum filiis IsraŽl. +Numbers Num 4 27 13 Cumque videris eam, ibis et tu ad populum tuum, sicut ivit frater tuus Aaron : +Numbers Num 4 27 14 quia offendistis me in deserto Sin in contradictione multitudinis, nec sanctificare me voluistis coram ea super aquas. Hae sunt aquae contradictionis in Cades deserti Sin. +Numbers Num 4 27 15 Cui respondit Moyses : +Numbers Num 4 27 16 Provideat Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem, qui sit super multitudinem hanc : +Numbers Num 4 27 17 et possit exire et intrare ante eos, et educere eos vel introducere : ne sit populus Domini sicut oves absque pastore. +Numbers Num 4 27 18 Dixitque Dominus ad eum : Tolle Josue filium Nun, virum in quo est spiritus, et pone manum tuam super eum. +Numbers Num 4 27 19 Qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine : +Numbers Num 4 27 20 et dabis ei praecepta cunctis videntibus, et partem gloriae tuae, ut audiat eum omnis synagoga filiorum IsraŽl. +Numbers Num 4 27 21 Pro hoc, si quid agendum erit, Eleazar sacerdos consulet Dominum. Ad verbum ejus egredietur et ingredietur ipse, et omnes filii IsraŽl cum eo, et cetera multitudo. +Numbers Num 4 27 22 Fecit Moyses ut praeceperat Dominus : cumque tulisset Josue, statuit eum coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi. +Numbers Num 4 27 23 Et impositis capiti ejus manibus, cuncta replicavit quae mandaverat Dominus. +Numbers Num 4 28 1 Dixit quoque Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 28 2 Praecipe filiis IsraŽl, et dices ad eos : Oblationem meam et panes, et incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua. +Numbers Num 4 28 3 Haec sunt sacrificia quae offerre debetis : agnos anniculos immaculatos duos quotidie in holocaustum sempiternum : +Numbers Num 4 28 4 unum offeretis mane, et alterum ad vesperum : +Numbers Num 4 28 5 decimam partem ephi similae, quae conspersa sit oleo purissimo, et habeat quartam partem hin. +Numbers Num 4 28 6 Holocaustum juge est quod obtulistis in monte Sinai in odorem suavissimum incensi Domini. +Numbers Num 4 28 7 Et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario Domini. +Numbers Num 4 28 8 Alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam juxta omnem ritum sacrificii matutini, et libamentorum ejus, oblationem suavissimi odoris Domino. +Numbers Num 4 28 9 Die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos immaculatos, et duas decimas similae oleo conspersae in sacrificio, et liba : +Numbers Num 4 28 10 quae rite funduntur per singula sabbata in holocaustum sempiternum. +Numbers Num 4 28 11 In calendis autem offeretis holocaustum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anniculos septem immaculatos, +Numbers Num 4 28 12 et tres decimas similae oleo conspersae in sacrificio per singulos vitulos : et duas decimas similae oleo conspersae per singulos arietes : +Numbers Num 4 28 13 et decimam decimae similae ex oleo in sacrificio per agnos singulos : holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino. +Numbers Num 4 28 14 Libamenta autem vini, quae per singulas fundenda sunt victimas, ista erunt : media pars hin per singulos vitulos, tertia per arietem, quarta per agnum. Hoc erit holocaustum per omnes menses, qui sibi anno vertente succedunt. +Numbers Num 4 28 15 Hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in holocaustum sempiternum cum libamentis suis. +Numbers Num 4 28 16 Mense autem primo, quartadecima die mensis, Phase Domini erit, +Numbers Num 4 28 17 et quintadecima die solemnitas : septem diebus vescentur azymis. +Numbers Num 4 28 18 Quarum dies prima venerabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea. +Numbers Num 4 28 19 Offeretisque incensum holocaustum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem : +Numbers Num 4 28 20 et sacrificia singulorum ex simila quae conspersa sit oleo, tres decimas per singulos vitulos, et duas decimas per arietem, +Numbers Num 4 28 21 et decimam decimae per agnos singulos, id est, per septem agnos. +Numbers Num 4 28 22 Et hircum pro peccato unum, ut expietur pro vobis, +Numbers Num 4 28 23 praeter holocaustum matutinum, quod semper offeretis. +Numbers Num 4 28 24 Ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis, et in odorem suavissimum Domino, qui surget de holocausto, et de libationibus singulorum. +Numbers Num 4 28 25 Dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis : omne opus servile non facietis in eo. +Numbers Num 4 28 26 Dies etiam primitivorum, quando offeretis novas fruges Domino, expletis hebdomadibus, venerabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea. +Numbers Num 4 28 27 Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, et agnos anniculos immaculatos septem : +Numbers Num 4 28 28 atque in sacrificiis eorum, similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos, per arietes duas, +Numbers Num 4 28 29 per agnos decimam decimae, qui simul sunt agni septem. Hircum quoque, +Numbers Num 4 28 30 qui mactatur pro expiatione : praeter holocaustum sempiternum et liba ejus. +Numbers Num 4 28 31 Immaculata offeretis omnia cum libationibus suis. +Numbers Num 4 29 1 Mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis. Omne opus servile non facietis in ea, quia dies clangoris est et tubarum. +Numbers Num 4 29 2 Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulum de armento unum, arietem unum, et agnos anniculos immaculatos septem : +Numbers Num 4 29 3 et in sacrificiis eorum, similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem, +Numbers Num 4 29 4 unam decimam per agnum, qui simul sunt agni septem : +Numbers Num 4 29 5 et hircum pro peccato, qui offertur in expiationem populi, +Numbers Num 4 29 6 praeter holocaustum calendarum cum sacrificiis suis, et holocaustum sempiternum cum libationibus solitis : eisdem caeremoniis offeretis in odorem suavissimum incensum Domino. +Numbers Num 4 29 7 Decima quoque dies mensis hujus septimi erit vobis sancta atque venerabilis, et affligetis animas vestras : omne opus servile non facietis in ea. +Numbers Num 4 29 8 Offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum, vitulum de armento unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem : +Numbers Num 4 29 9 et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem, +Numbers Num 4 29 10 decimam decimae per agnos singulos, qui sunt simul agni septem : +Numbers Num 4 29 11 et hircum pro peccato, absque his quae offerri pro delicto solent in expiationem, et holocaustum sempiternum, cum sacrificio et libaminibus eorum. +Numbers Num 4 29 12 Quintadecima vero die mensis septimi, quae vobis sancta erit atque venerabilis, omne opus servile non facietis in ea, sed celebrabitis solemnitatem Domino septem diebus. +Numbers Num 4 29 13 Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulos de armento tredecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 14 et in libamentis eorum, similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos, qui sunt simul vituli tredecim, et duas decimas arieti uno, id est, simul arietibus duobus, +Numbers Num 4 29 15 et decimam decimae agnis singulis, qui sunt simul agni quatuordecim : +Numbers Num 4 29 16 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, et sacrificio, et libamine ejus. +Numbers Num 4 29 17 In die altero offeretis vitulos de armento duodecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 18 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 19 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libamine ejus. +Numbers Num 4 29 20 Die tertio offeretis vitulos undecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 21 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 22 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libamine ejus. +Numbers Num 4 29 23 Die quarto offeretis vitulos decem, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 24 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 25 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. +Numbers Num 4 29 26 Die quinto offeretis vitulos novem, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 27 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 28 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. +Numbers Num 4 29 29 Die sexto offeretis vitulos octo, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 30 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 31 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. +Numbers Num 4 29 32 Die septimo offeretis vitulos septem, et arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim : +Numbers Num 4 29 33 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 34 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. +Numbers Num 4 29 35 Die octavo, qui est celeberrimus, omne opus servile non facietis, +Numbers Num 4 29 36 offerentes holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulum unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem : +Numbers Num 4 29 37 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis : +Numbers Num 4 29 38 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine. +Numbers Num 4 29 39 Haec offeretis Domino in solemnitatibus vestris : praeter vota et oblationes spontaneas in holocausto, in sacrificio, in libamine, et in hostiis pacificis. +Numbers Num 4 30 1 Narravitque Moyses filiis IsraŽl omnia quae ei Dominus imperarat. +Numbers Num 4 30 2 Et locutus est ad principes tribuum filiorum IsraŽl : Iste est sermo quem praecepit Dominus : +Numbers Num 4 30 3 Si quis virorum votum Domino voverit, aut se constrinxerit juramento : non faciet irritum verbum suum, sed omne quod promisit, implebit. +Numbers Num 4 30 4 Mulier si quippiam voverit, et se constrinxerit juramento, quae est in domo patris sui, et in aetate adhuc puellari : si cognoverit pater votum quod pollicita est, et juramentum quo obligavit animam suam, et tacuerit, voti rea erit : +Numbers Num 4 30 5 quidquid pollicita est, et juravit, opere complebit. +Numbers Num 4 30 6 Sin autem statim ut audierit, contradixerit pater : et vota et juramenta ejus irrita erunt, nec obnoxia tenebitur sponsioni, eo quod contradixerit pater. +Numbers Num 4 30 7 Si maritum habuerit, et voverit aliquid, et semel de ore ejus verbum egrediens animam ejus obligaverit juramento : +Numbers Num 4 30 8 quo die audierit vir, et non contradixerit, voti rea erit, reddetque quodcumque promiserat. +Numbers Num 4 30 9 Sin autem audiens statim contradixerit, et irritas fecerit pollicitationes ejus, verbaque quibus obstrinxerat animam suam, propitius erit ei Dominus. +Numbers Num 4 30 10 Vidua et repudiata quidquid voverint, reddent. +Numbers Num 4 30 11 Uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et juramento, +Numbers Num 4 30 12 si audierit vir, et tacuerit, nec contradixerit sponsioni, reddet quodcumque promiserat. +Numbers Num 4 30 13 Sin autem extemplo contradixerit, non tenebitur promissionis rea : quia maritus contradixit, et Dominus ei propitius erit. +Numbers Num 4 30 14 Si voverit, et juramento se constrinxerit, ut per jejunium, vel ceterarum rerum abstinentiam affligat animam suam, in arbitrio viri erit ut faciat, sive non faciat. +Numbers Num 4 30 15 Quod si audiens vir tacuerit, et in alteram diem distulerit sententiam, quidquid voverat atque promiserat, reddet : quia statim ut audivit, tacuit. +Numbers Num 4 30 16 Sin autem contradixerit postquam rescivit, portabit ipse iniquitatem ejus. +Numbers Num 4 30 17 Istae sunt leges, quas constituit Dominus Moysi inter virum et uxorem, inter patrem et filiam, quae in puellari adhuc aetate est, vel quae manet in parentis domo. +Numbers Num 4 31 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 31 2 Ulciscere prius filios IsraŽl de Madianitis, et sic colligeris ad populum tuum. +Numbers Num 4 31 3 Statimque Moyses : Armate, inquit, ex vobis viros ad pugnam, qui possint ultionem Domini expetere de Madianitis. +Numbers Num 4 31 4 Mille viri de singulis tribubus eligantur ex IsraŽl qui mittantur ad bellum. +Numbers Num 4 31 5 Dederuntque millenos de singulis tribubus, id est, duodecim millia expeditorum ad pugnam : +Numbers Num 4 31 6 quos misit Moyses cum Phinees filio Eleazari sacerdotis, vasa quoque sancta, et tubas ad clangendum tradidit ei. +Numbers Num 4 31 7 Cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent, omnes mares occiderunt, +Numbers Num 4 31 8 et reges eorum, Evi, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe, quinque principes gentis : Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio. +Numbers Num 4 31 9 Ceperuntque mulieres eorum, et parvulos, omniaque pecora, et cunctam supellectilem : quidquid habere potuerant depopulati sunt : +Numbers Num 4 31 10 tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit. +Numbers Num 4 31 11 Et tulerunt praedam, et universa quae ceperant tam ex hominibus quam ex jumentis, +Numbers Num 4 31 12 et adduxerunt ad Moysen, et Eleazarum sacerdotem, et ad omnem multitudinem filiorum IsraŽl : reliqua autem utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab juxta Jordanem contra Jericho.\ +Numbers Num 4 31 13 Egressi sunt autem Moyses et Eleazar sacerdos, et omnes principes synagogae, in occursum eorum extra castra. +Numbers Num 4 31 14 Iratusque Moyses principibus exercitus, tribunis, et centurionibus qui venerant de bello, +Numbers Num 4 31 15 ait : Cur feminas reservastis ? +Numbers Num 4 31 16 nonne istae sunt, quae deceperunt filios IsraŽl ad suggestionem Balaam, et praevaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor, unde et percussus est populus ? +Numbers Num 4 31 17 ergo cunctos interficite quidquid est generis masculini, etiam in parvulis : et mulieres, quae noverunt viros in coitu, jugulate : +Numbers Num 4 31 18 puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis : +Numbers Num 4 31 19 et manete extra castra septem diebus. Qui occiderit hominem, vel occisum tetigerit, lustrabitur die tertio et septimo. +Numbers Num 4 31 20 Et de omni praeda, sive vestimentum fuerit, sive vas, et aliquid in utensilia praeparatum, de caprarum pellibus, et pilis, et ligno, expiabitur.\ +Numbers Num 4 31 21 Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus, qui pugnaverunt, sic locutus est : Hoc est praeceptum legis, quod mandavit Dominus Moysi : +Numbers Num 4 31 22 aurum, et argentum, et aes, et ferrum, et plumbum, et stannum, +Numbers Num 4 31 23 et omne, quod potest transire per flammas, igne purgabitur : quidquid autem ignem non potest sustinere, aqua expiationis sanctificabitur : +Numbers Num 4 31 24 et lavabitis vestimenta vestra die septimo, et purificati postea castra intrabitis. +Numbers Num 4 31 25 Dixit quoque Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 31 26 Tollite summam eorum quae capta sunt, ab homine usque ad pecus, tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi : +Numbers Num 4 31 27 dividesque ex aequo praedam inter eos qui pugnaverunt egressique sunt ad bellum, et inter omnem reliquam multitudinem. +Numbers Num 4 31 28 Et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello, unam animam de quingentis, tam ex hominibus quam ex bobus et asinis et ovibus, +Numbers Num 4 31 29 et dabis eam Eleazaro sacerdoti, quia primitiae Domini sunt. +Numbers Num 4 31 30 Ex media quoque parte filiorum IsraŽl accipies quinquagesimum caput hominum, et boum, et asinorum, et ovium, cunctorum animantium, et dabis ea Levitis, qui excubant in custodiis tabernaculi Domini.\ +Numbers Num 4 31 31 Feceruntque Moyses et Eleazar sicut praeceperat Dominus. +Numbers Num 4 31 32 Fuit autem praeda, quam exercitus ceperat, ovium sexcenta septuaginta quinque millia, +Numbers Num 4 31 33 boum septuaginta duo millia, +Numbers Num 4 31 34 asinorum sexaginta millia et mille : +Numbers Num 4 31 35 animae hominum sexus feminei, quae non cognoverant viros, triginta duo millia. +Numbers Num 4 31 36 Dataque est media pars his qui in praelio fuerant, ovium trecenta triginta septem millia quingentae : +Numbers Num 4 31 37 e quibus in partem Domini supputatae sunt oves sexcentae septuaginta quinque : +Numbers Num 4 31 38 et de bobus triginta sex millibus, boves septuaginta et duo : +Numbers Num 4 31 39 de asinis triginta millibus quingentis, asini sexaginta unus : +Numbers Num 4 31 40 de animabus hominum sedecim millibus, cesserunt in partem Domini triginta duae animae. +Numbers Num 4 31 41 Tradiditque Moyses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti, sicut fuerat ei imperatum, +Numbers Num 4 31 42 ex media parte filiorum IsraŽl, quam separaverat his qui in praelio fuerant. +Numbers Num 4 31 43 De media vero parte, quae contigerat reliquae multitudini, id est, de ovibus trecentis triginta septem millibus quingentis, +Numbers Num 4 31 44 et de bobus triginta sex millibus, +Numbers Num 4 31 45 et de asinis triginta millibus quingentis, +Numbers Num 4 31 46 et de hominibus sedecim millibus, +Numbers Num 4 31 47 tulit Moyses quinquagesimum caput, et dedit Levitis, qui excubabant in tabernaculo Domini, sicut praeceperat Dominus.\ +Numbers Num 4 31 48 Cumque accessissent principes exercitus ad Moysen, et tribuni, centurionesque, dixerunt : +Numbers Num 4 31 49 Nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum, quos habuimus sub manu nostra : et ne unus quidem defuit. +Numbers Num 4 31 50 Ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in praeda auri potuimus invenire, periscelides et armillas, annulos et dextralia, ac muraenulas, ut depreceris pro nobis Dominum. +Numbers Num 4 31 51 Susceperuntque Moyses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus, +Numbers Num 4 31 52 pondo sedecim millia septingentos quinquaginta siclos, a tribunis et centurionibus. +Numbers Num 4 31 53 Unusquisque enim quod in praeda rapuerat, suum erat. +Numbers Num 4 31 54 Et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii, in monimentum filiorum IsraŽl coram Domino. +Numbers Num 4 32 1 Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras, +Numbers Num 4 32 2 venerunt ad Moysen, et ad Elezarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt : +Numbers Num 4 32 3 Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon, +Numbers Num 4 32 4 terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum IsraŽl, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima, +Numbers Num 4 32 5 precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem. +Numbers Num 4 32 6 Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ? +Numbers Num 4 32 7 cur subvertitis mentes filiorum IsraŽl, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ? +Numbers Num 4 32 8 Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ? +Numbers Num 4 32 9 cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum IsraŽl, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit. +Numbers Num 4 32 10 Qui iratus juravit, dicens : +Numbers Num 4 32 11 Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me, +Numbers Num 4 32 12 praeter Caleb filium Jephone Cenezaeum, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam. +Numbers Num 4 32 13 Iratusque Dominus adversum IsraŽl, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, quae fecerat malum in conspectu ejus. +Numbers Num 4 32 14 Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra IsraŽl. +Numbers Num 4 32 15 Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium. +Numbers Num 4 32 16 At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas : +Numbers Num 4 32 17 nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad praelium ante filios IsraŽl, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias. +Numbers Num 4 32 18 Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii IsraŽl haereditatem suam : +Numbers Num 4 32 19 nec quidquam quaeremus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.\ +Numbers Num 4 32 20 Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam : +Numbers Num 4 32 21 et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos, +Numbers Num 4 32 22 et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud IsraŽl, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino. +Numbers Num 4 32 23 Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos. +Numbers Num 4 32 24 Aedificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete. +Numbers Num 4 32 25 Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster. +Numbers Num 4 32 26 Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad : +Numbers Num 4 32 27 nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris. +Numbers Num 4 32 28 Praecepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus IsraŽl, et dixit ad eos : +Numbers Num 4 32 29 Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem. +Numbers Num 4 32 30 Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca. +Numbers Num 4 32 31 Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus : +Numbers Num 4 32 32 ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.\ +Numbers Num 4 32 33 Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidiae tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrhaei, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum. +Numbers Num 4 32 34 Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et AroŽr, +Numbers Num 4 32 35 et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa, +Numbers Num 4 32 36 et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis. +Numbers Num 4 32 37 Filii vero Ruben aedificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim, +Numbers Num 4 32 38 et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt. +Numbers Num 4 32 39 Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrhaeo habitatore ejus. +Numbers Num 4 32 40 Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea. +Numbers Num 4 32 41 Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair. +Numbers Num 4 32 42 Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe. +Numbers Num 4 33 1 Hae sunt mansiones filiorum IsraŽl, qui egressi sunt de Aegypto per turmas suas in manu Moysi et Aaron, +Numbers Num 4 33 2 quas descripsit Moyses juxta castrorum loca, quae Domini jussione mutabant. +Numbers Num 4 33 3 Profecti igitur de Ramesse mense primo, quintadecima die mensis primi, altera die Phase, filii IsraŽl in manu excelsa, videntibus cunctis Aegyptiis, +Numbers Num 4 33 4 et sepelientibus primogenitos, quos percusserat Dominus (nam et in diis eorum exercuerat ultionem), +Numbers Num 4 33 5 castrametati sunt in Soccoth. +Numbers Num 4 33 6 Et de Soccoth venerunt in Etham, quae est in extremis finibus solitudinis. +Numbers Num 4 33 7 Inde egressi venerunt contra Phihahiroth, quae respicit Beelsephon, et castrametati sunt ante Magdalum. +Numbers Num 4 33 8 Profectique de Phihahiroth, transierunt per medium mare in solitudinem : et ambulantes tribus diebus per desertum Etham, castrametati sunt in Mara. +Numbers Num 4 33 9 Profectique de Mara, venerunt in Elim, ubi erant duodecim fontes aquarum, et palmae septuaginta : ibique castrametati sunt. +Numbers Num 4 33 10 Sed et inde egressi, fixerunt tentoria super mare Rubrum. Profectique de mari Rubro, +Numbers Num 4 33 11 castrametati sunt in deserto Sin. +Numbers Num 4 33 12 Unde egressi, venerunt in Daphca. +Numbers Num 4 33 13 Profectique de Daphca, castrametati sunt in Alus. +Numbers Num 4 33 14 Egressique de Alus, in Raphidim fixere tentoria, ubi populo defuit aqua ad bibendum. +Numbers Num 4 33 15 Profectique de Raphidim, castrametati sunt in deserto Sinai. +Numbers Num 4 33 16 Sed et de solitudine Sinai egressi, venerunt ad sepulchra concupiscentiae. +Numbers Num 4 33 17 Profectique de sepulchris concupiscentiae, castrametati sunt in Haseroth. +Numbers Num 4 33 18 Et de Haseroth venerunt in Rethma. +Numbers Num 4 33 19 Profectique de Rethma, castrametati sunt in Remmomphares. +Numbers Num 4 33 20 Unde egressi venerunt in Lebna. +Numbers Num 4 33 21 De Lebna castrametati sunt in Ressa. +Numbers Num 4 33 22 Egressique de Ressa, venerunt in Ceelatha. +Numbers Num 4 33 23 Unde profecti, castrametati sunt in monte Sepher. +Numbers Num 4 33 24 Egressi de monte Sepher, venerunt in Arada. +Numbers Num 4 33 25 Inde proficiscentes, castrametati sunt in Maceloth. +Numbers Num 4 33 26 Profectique de Maceloth, venerunt in Thahath. +Numbers Num 4 33 27 De Thahath, castrametati sunt in Thare. +Numbers Num 4 33 28 Unde egressi, fixere tentoria in Methca. +Numbers Num 4 33 29 Et de Methca, castrametati sunt in Hesmona. +Numbers Num 4 33 30 Profectique de Hesmona, venerunt in Moseroth. +Numbers Num 4 33 31 Et de Moseroth, castrametati sunt in Benejaacan. +Numbers Num 4 33 32 Profectique de Benejaacan, venerunt in montem Gadgad. +Numbers Num 4 33 33 Unde profecti, castrametati sunt in Jetebatha. +Numbers Num 4 33 34 Et de Jetebatha venerunt in Hebrona. +Numbers Num 4 33 35 Egressique de Hebrona, castrametati sunt in Asiongaber. +Numbers Num 4 33 36 Inde profecti, venerunt in desertum Sin, haec est Cades. +Numbers Num 4 33 37 Egressique de Cades, castrametati sunt in monte Hor, in extremis finibus terrae Edom. +Numbers Num 4 33 38 Ascenditque Aaron sacerdos in montem Hor jubente Domino : et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum IsraŽl ex Aegypto, mense quinto, prima die mensis, +Numbers Num 4 33 39 cum esset annorum centum viginti trium. +Numbers Num 4 33 40 Audivitque Chananaeus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, in terram Chanaan venisse filios IsraŽl. +Numbers Num 4 33 41 Et profecti de monte Hor, castrametati sunt in Salmona. +Numbers Num 4 33 42 Unde egressi, venerunt in Phunon. +Numbers Num 4 33 43 Profectique de Phunon, castrametati sunt in Oboth. +Numbers Num 4 33 44 Et de Oboth venerunt in Ijeabarim, quae est in finibus Moabitarum. +Numbers Num 4 33 45 Profectique de Ijeabarim, fixere tentoria in Dibongad. +Numbers Num 4 33 46 Unde egressi, castrametati sunt in Helmondeblathaim. +Numbers Num 4 33 47 Egressique de Helmondeblathaim, venerunt ad montes Abarim contra Nabo. +Numbers Num 4 33 48 Profectique de montibus Abarim, transierunt ad campestria Moab, supra Jordanem, contra Jericho. +Numbers Num 4 33 49 Ibique castrametati sunt de Bethsimoth usque ad Abelsatim in planioribus locis Moabitarum.\ +Numbers Num 4 33 50 Ubi locutus est Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 33 51 Praecipe filiis IsraŽl, et dic ad eos : Quando transieritis Jordanem, intrantes terram Chanaan, +Numbers Num 4 33 52 disperdite cunctos habitatores terrae illius : confringite titulos, et statuas comminuite, atque omnia excelsa vastate, +Numbers Num 4 33 53 mundantes terram, et habitantes in ea. Ego enim dedi vobis illam in possessionem, +Numbers Num 4 33 54 quam dividetis vobis sorte. Pluribus dabitis latiorem, et paucis angustiorem. Singulis ut sors ceciderit, ita tribuetur haereditas. Per tribus et familias possessio dividetur. +Numbers Num 4 33 55 Sin autem nolueritis interficere habitatores terrae : qui remanserint, erunt vobis quasi clavi in oculis, et lanceae in lateribus, et adversabuntur vobis in terra habitationis vestrae : +Numbers Num 4 33 56 et quidquid illis cogitaveram facere, vobis faciam. +Numbers Num 4 34 1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : +Numbers Num 4 34 2 Praecipe filiis IsraŽl, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram Chanaan, et in possessionem vobis sorte ceciderit, his finibus terminabitur. +Numbers Num 4 34 3 Pars meridiana incipiet a solitudine Sin, quae est juxta Edom : et habebit terminos contra orientem mare salsissimum. +Numbers Num 4 34 4 Qui circuibunt australem plagam per ascensum Scorpionis, ita ut transeant in Senna, et perveniant a meridie usque ad Cadesbarne, unde egredientur confinia ad villam nomine Adar, et tendent usque ad Asemona. +Numbers Num 4 34 5 Ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Aegypti, et maris magni littore finietur. +Numbers Num 4 34 6 Plaga autem occidentalis a mari magno incipiet, et ipso fine claudetur. +Numbers Num 4 34 7 Porro ad septentrionalem plagam a mari magno termini incipient, pervenientes usque ad montem altissimum, +Numbers Num 4 34 8 a quo venient in Emath usque ad terminos Sedada : +Numbers Num 4 34 9 ibuntque confinia usque ad Zephrona, et villam Enan. Hi erunt termini in parte aquilonis. +Numbers Num 4 34 10 Inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Enan usque Sephama, +Numbers Num 4 34 11 et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem Daphnim : inde pervenient contra orientem ad mare Cenereth, +Numbers Num 4 34 12 et tendent usque ad Jordanem, et ad ultimum salsissimo claudentur mari. Hanc habebitis terram per fines suos in circuitu.\ +Numbers Num 4 34 13 Praecepitque Moyses filiis IsraŽl, dicens : Haec erit terra, quam possidebitis sorte, et quam jussit Dominus dari novem tribubus, et dimidiae tribui. +Numbers Num 4 34 14 Tribus enim filiorum Ruben per familias suas, et tribus filiorum Gad juxta cognationum numerum, media quoque tribus Manasse, +Numbers Num 4 34 15 id est, duae semis tribus, acceperunt partem suam trans Jordanem contra Jericho ad orientalem plagam. +Numbers Num 4 34 16 Et ait Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 34 17 Haec sunt nomina virorum qui terram vobis divident, Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun, +Numbers Num 4 34 18 et singuli principes de tribubus singulis, +Numbers Num 4 34 19 quorum ista sunt vocabula. De tribu Juda, Caleb filius Jephone. +Numbers Num 4 34 20 De tribu Simeon, Samuel filius Ammiud. +Numbers Num 4 34 21 De tribu Benjamin, Elidad filius Chaselon. +Numbers Num 4 34 22 De tribu filiorum Dan, Bocci filius Jogli. +Numbers Num 4 34 23 Filiorum Joseph de tribu Manasse, Hanniel filius Ephod. +Numbers Num 4 34 24 De tribu Ephraim, Camuel filius Sephthan. +Numbers Num 4 34 25 De tribu Zabulon, Elisaphan filius Pharnach. +Numbers Num 4 34 26 De tribu Issachar, dux Phaltiel filius Ozan. +Numbers Num 4 34 27 De tribu Aser, Ahiud filius Salomi. +Numbers Num 4 34 28 De tribu Nephthali, PhedaŽl filius Ammiud. +Numbers Num 4 34 29 Hi sunt, quibus praecepit Dominus ut dividerent filiis IsraŽl terram Chanaan. +Numbers Num 4 35 1 Haec quoque locutus est Dominus ad Moysen in campestribus Moab supra Jordanem, contra Jericho : +Numbers Num 4 35 2 Praecipe filiis IsraŽl ut dent Levitis de possessionibus suis +Numbers Num 4 35 3 urbes ad habitandum, et suburbana earum per circuitum : ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint pecoribus ac jumentis : +Numbers Num 4 35 4 quae a muris civitatum forinsecus, per circuitum, mille passuum spatio tendentur. +Numbers Num 4 35 5 Contra orientem duo millia erunt cubiti, et contra meridiem similiter erunt duo millia : ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem mensura erit, et septentrionalis plaga aequali termino finietur, eruntque urbes in medio, et foris suburbana. +Numbers Num 4 35 6 De ipsis autem oppidis, quae Levitis dabitis, sex erunt in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem : et exceptis his, alia quadraginta duo oppida, +Numbers Num 4 35 7 id est, simul quadraginta octo cum suburbanis suis. +Numbers Num 4 35 8 Ipsaeque urbes, quae dabuntur de possessionibus filiorum IsraŽl, ab his qui plus habent, plures auferentur : et qui minus, pauciores : singuli juxta mensuram haereditatis suae dabunt oppida Levitis.\ +Numbers Num 4 35 9 Ait Dominus ad Moysen : +Numbers Num 4 35 10 Loquere filiis IsraŽl, et dices ad eos : Quando transgressi fueritis Jordanem in terram Chanaan, +Numbers Num 4 35 11 decernite quae urbes esse debeant in praesidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fuderint : +Numbers Num 4 35 12 in quibus cum fuerit profugus, cognatus occisi non poterit eum occidere, donec stet in conspectu multitudinis, et causa illius judicetur. +Numbers Num 4 35 13 De ipsis autem urbibus, quae ad fugitivorum subsidia separantur, +Numbers Num 4 35 14 tres erunt trans Jordanem, et tres in terra Chanaan, +Numbers Num 4 35 15 tam filiis IsraŽl quam advenis atque peregrinis, ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit. +Numbers Num 4 35 16 Si quis ferro percusserit, et mortuus fuerit qui percussus est, reus erit homicidii, et ipse morietur. +Numbers Num 4 35 17 Si lapidem jecerit, et ictus occubuerit, similiter punietur. +Numbers Num 4 35 18 Si ligno percussus interierit, percussoris sanguine vindicabitur. +Numbers Num 4 35 19 Propinquus occisi, homicidam interficiet : statim ut apprehenderit eum, interficiet. +Numbers Num 4 35 20 Si per odium quis hominem impulerit, vel jecerit quippiam in eum per insidias : +Numbers Num 4 35 21 aut cum esset inimicus, manu percusserit, et ille mortuus fuerit : percussor homicidii reus erit : cognatus occisi statim ut invenerit eum, jugulabit. +Numbers Num 4 35 22 Quod si fortuitu, et absque odio +Numbers Num 4 35 23 et inimicitiis quidquam horum fecerit, +Numbers Num 4 35 24 et hoc audiente populo fuerit comprobatum, atque inter percussorem et propinquum sanguinis quaestio ventilata : +Numbers Num 4 35 25 liberabitur innocens de ultoris manu, et reducetur per sententiam in urbem, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moriatur. +Numbers Num 4 35 26 Si interfector extra fines urbium, quae exulibus deputatae sunt, +Numbers Num 4 35 27 fuerit inventus, et percussus ab eo qui ultor est sanguinis : absque noxa erit qui eum occiderit. +Numbers Num 4 35 28 Debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere. Postquam autem ille obierit, homicida revertetur in terram suam. +Numbers Num 4 35 29 Haec sempiterna erunt, et legitima in cunctis habitationibus vestris.\ +Numbers Num 4 35 30 Homicida sub testibus punietur : ad unius testimonium nullus condemnabitur. +Numbers Num 4 35 31 Non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis, statim et ipse morietur. +Numbers Num 4 35 32 Exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt, +Numbers Num 4 35 33 ne polluatis terram habitationis vestrae, quae insontium cruore maculatur : nec aliter expiari potest, nisi per ejus sanguinem, qui alterius sanguinem fuderit. +Numbers Num 4 35 34 Atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum. Ego enim sum Dominus qui habito inter filios IsraŽl. +Numbers Num 4 36 1 Accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii Manasse, de stirpe filiorum Joseph : locutique sunt Moysi coram principibus IsraŽl, atque dixerunt : +Numbers Num 4 36 2 Tibi domino nostro praecepit Dominus ut terram sorte divideres filiis IsraŽl, et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam patri : +Numbers Num 4 36 3 quas si alterius tribus homines uxores acceperint, sequetur possessio sua, et translata ad aliam tribum, de nostra haereditate minuetur. +Numbers Num 4 36 4 Atque ita fiet, ut cum jubilaeus, id est, quinquagesimus annus remissionis advenerit, confundatur sortium distributio, et aliorum possessio ad alios transeat. +Numbers Num 4 36 5 Respondit Moyses filiis IsraŽl, et Domino praecipiente ait : Recte tribus filiorum Joseph locuta est. +Numbers Num 4 36 6 Et haec lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est : nubant quibus volunt, tantum ut suae tribus hominibus : +Numbers Num 4 36 7 ne commisceatur possessio filiorum IsraŽl de tribu in tribum. Omnes enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua : +Numbers Num 4 36 8 et cunctae feminae de eadem tribu maritos accipient : ut haereditas permaneat in familiis, +Numbers Num 4 36 9 nec sibi misceantur tribus, sed ita maneant +Numbers Num 4 36 10 ut a Domino separatae sunt. Feceruntque filiae Salphaad ut fuerat imperatum : +Numbers Num 4 36 11 et nupserunt Maala, et Thersa, et Hegla, et Melcha, et Noa, filiis patrui sui +Numbers Num 4 36 12 de familia Manasse, qui fuit filius Joseph : et possessio, quae illis fuerat attributa, mansit in tribu et familia patris earum. +Numbers Num 4 36 13 Haec sunt mandata atque judicia, quae mandavit Dominus per manum Moysi ad filios IsraŽl, in campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho. +Deuteronomy Deu 5 1 1 Haec sunt verba quae locutus est Moyses ad omnem IsraŽl trans Jordanem in solitudine campestri, contra mare Rubrum, inter Pharan et Tophel et Laban et Haseroth, ubi auri est plurimum : +Deuteronomy Deu 5 1 2 undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque ad Cadesbarne. +Deuteronomy Deu 5 1 3 Quadragesimo anno, undecimo mense, prima die mensis, locutus est Moyses ad filios IsraŽl omnia quae praeceperat illi Dominus, ut diceret eis, +Deuteronomy Deu 5 1 4 postquam percussit Sehon regem Amorrhaeorum, qui habitabat in Hesebon, et Og regem Basan, qui mansit in Astaroth, et in Edrai, +Deuteronomy Deu 5 1 5 trans Jordanem in terra Moab. Cúpitque Moyses explanare legem, et dicere :\ +Deuteronomy Deu 5 1 6 Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb, dicens : Sufficit vobis quod in hoc monte mansistis : +Deuteronomy Deu 5 1 7 revertimini, et venite ad montem Amorrhaeorum, et ad cetera quae ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem, et juxta littus maris, terram Chananaeorum, et Libani usque ad flumen magnum Euphraten. +Deuteronomy Deu 5 1 8 En, inquit, tradidi vobis : ingredimini et possidete eam, super qua juravit Dominus patribus vestris Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret illam eis, et semini eorum post eos.\ +Deuteronomy Deu 5 1 9 Dixique vobis illo in tempore : +Deuteronomy Deu 5 1 10 Non possum solus sustinere vos : quia Dominus Deus vester multiplicavit vos, et estis hodie sicut stellae caeli, plurimi. +Deuteronomy Deu 5 1 11 (Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa millia, et benedicat vobis sicut locutus est.) +Deuteronomy Deu 5 1 12 Non valeo solus negotia vestra sustinere, et pondus ac jurgia. +Deuteronomy Deu 5 1 13 Date ex vobis viros sapientes et gnaros, et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris, ut ponam eos vobis principes. +Deuteronomy Deu 5 1 14 Tunc respondistis mihi : Bona res est, quam vis facere. +Deuteronomy Deu 5 1 15 Tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles, et constitui eos principes, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios ac decanos, qui docerent vos singula. +Deuteronomy Deu 5 1 16 Praecepique eis, dicens : Audite illos, et quod justum est judicate : sive civis sit ille, sive peregrinus. +Deuteronomy Deu 5 1 17 Nulla erit distantia personarum : ita parvum audietis ut magnum, nec accipietis cujusquam personam, quia Dei judicium est. Quod si difficile vobis visum aliquid fuerit, referte ad me, et ego audiam. +Deuteronomy Deu 5 1 18 Praecepique omnia quae facere deberetis.\ +Deuteronomy Deu 5 1 19 Profecti autem de Horeb, transivimus per eremum terribilem et maximam, quam vidistis, per viam montis Amorrhaei, sicut praeceperat Dominus Deus noster nobis. Cumque venissemus in Cadesbarne, +Deuteronomy Deu 5 1 20 dixi vobis : Venistis ad montem Amorrhaei, quem Dominus Deus noster daturus est nobis : +Deuteronomy Deu 5 1 21 vide terram, quam Dominus Deus tuus dat tibi : ascende et posside eam, sicut locutus est Dominus Deus noster patribus tuis : noli timere, nec quidquam paveas. +Deuteronomy Deu 5 1 22 Et accessistis ad me omnes, atque dixistis : Mittamus viros qui considerent terram : et renuntient per quod iter debeamus ascendere, et ad quas pergere civitates. +Deuteronomy Deu 5 1 23 Cumque mihi sermo placuisset, misi ex vobis duodecim viros, singulos de tribubus suis. +Deuteronomy Deu 5 1 24 Qui cum perrexissent, et ascendissent in montana, venerunt usque ad Vallem botri : et considerata terra, +Deuteronomy Deu 5 1 25 sumentes de fructibus ejus, ut ostenderent ubertatem, attulerunt ad nos, atque dixerunt : Bona est terra, quam Dominus Deus noster daturus est nobis.\ +Deuteronomy Deu 5 1 26 Et noluistis ascendere, sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri, +Deuteronomy Deu 5 1 27 murmurastis in tabernaculis vestris, atque dixistis : Odit nos Dominus, et idcirco eduxit nos de terra Aegypti, ut traderet nos in manu Amorrhaei, atque deleret. +Deuteronomy Deu 5 1 28 Quo ascendemus ? nuntii terruerunt cor nostrum, dicentes : Maxima multitudo est, et nobis statura procerior ; urbes magnae, et ad caelum usque munitae : filios Enacim vidimus ibi. +Deuteronomy Deu 5 1 29 Et dixi vobis : Nolite metuere, nec timeatis eos : +Deuteronomy Deu 5 1 30 Dominus Deus, qui ductor est vester, pro vobis ipse pugnabit, sicut fecit in Aegypto cunctis videntibus. +Deuteronomy Deu 5 1 31 Et in solitudine (ipse vidisti) portavit te Dominus Deus tuus, ut solet homo gestare parvulum filium suum, in omni via per quam ambulastis, donec veniretis ad locum istum. +Deuteronomy Deu 5 1 32 Et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro, +Deuteronomy Deu 5 1 33 qui praecessit vos in via, et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis, nocte ostendens vobis iter per ignem, et die per columnam nubis.\ +Deuteronomy Deu 5 1 34 Cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum, iratus juravit, et ait : +Deuteronomy Deu 5 1 35 Non videbit quispiam de hominibus generationis hujus pessimae terram bonam, quam sub juramento pollicitus sum patribus vestris, +Deuteronomy Deu 5 1 36 praeter Caleb filium Jephone : ipse enim videbit eam, et ipsi dabo terram, quam calcavit, et filiis ejus, quia secutus est Dominum. +Deuteronomy Deu 5 1 37 Nec miranda indignatio in populum, cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit : Nec tu ingredieris illuc : +Deuteronomy Deu 5 1 38 sed Josue filius Nun minister tuus, ipse intrabit pro te. Hunc exhortare et robora, et ipse sorte terram dividet IsraŽli. +Deuteronomy Deu 5 1 39 Parvuli vestri, de quibus dixistis quod captivi ducerentur, et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam, ipsi ingredientur : et ipsis dabo terram, et possidebunt eam. +Deuteronomy Deu 5 1 40 Vos autem revertimini, et abite in solitudinem per viam maris Rubri.\ +Deuteronomy Deu 5 1 41 Et respondistis mihi : Peccavimus Domino : ascendemus et pugnabimus, sicut praecepit Dominus Deus noster. Cumque instructi armis pergeretis in montem, +Deuteronomy Deu 5 1 42 ait mihi Dominus : Dic ad eos : Nolite ascendere, neque pugnetis : non enim sum vobiscum : ne cadatis coram inimicis vestris. +Deuteronomy Deu 5 1 43 Locutus sum, et non audistis : sed adversantes imperio Domini, et tumentes superbia, ascendistis in montem. +Deuteronomy Deu 5 1 44 Itaque egressus Amorrhaeus, qui habitabat in montibus, et obviam veniens, persecutus est vos, sicut solent apes persequi : et cecidit de Seir usque Horma. +Deuteronomy Deu 5 1 45 Cumque reversi ploraretis coram Domino, non audivit vos, nec voci vestrae voluit acquiescere. +Deuteronomy Deu 5 1 46 Sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore. +Deuteronomy Deu 5 2 1 Profectique inde, venimus in solitudinem, quae ducit ad mare Rubrum, sicut mihi dixerat Dominus : et circuivimus montem Seir longo tempore. +Deuteronomy Deu 5 2 2 Dixitque Dominus ad me : +Deuteronomy Deu 5 2 3 Sufficit vobis circuire montem istum : ite contra aquilonem : +Deuteronomy Deu 5 2 4 et populo praecipe, dicens : Transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau, qui habitant in Seir, et timebunt vos. +Deuteronomy Deu 5 2 5 Videte ergo diligenter ne moveamini contra eos. Neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium, quia in possessionem Esau dedi montem Seir. +Deuteronomy Deu 5 2 6 Cibos emetis ab eis pecunia, et comedetis : aquam emptam haurietis, et bibetis. +Deuteronomy Deu 5 2 7 Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum : novit iter tuum, quomodo transieris solitudinem hanc magnam, per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus, et nihil tibi defuit. +Deuteronomy Deu 5 2 8 Cumque transissemus fratres nostros filios Esau, qui habitabant in Seir, per viam campestrem de Elath, et de Asiongaber, venimus ad iter quod ducit in desertum Moab.\ +Deuteronomy Deu 5 2 9 Dixitque Dominus ad me : Non pugnes contra Moabitas, nec ineas adversus eos praelium : non enim dabo tibi quidquam de terra eorum, quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem. +Deuteronomy Deu 5 2 10 Emim primi fuerunt habitatores ejus, populus magnus, et validus, et tam excelsus ut de Enacim stirpe, +Deuteronomy Deu 5 2 11 quasi gigantes crederentur, et essent similes filiorum Enacim. Denique Moabitae appellant eos Emim. +Deuteronomy Deu 5 2 12 In Seir autem prius habitaverunt Horrhaei : quibus expulsis atque deletis, habitaverunt filii Esau, sicut fecit IsraŽl in terra possessionis suae, quam dedit illi Dominus. +Deuteronomy Deu 5 2 13 Surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared, venimus ad eum. +Deuteronomy Deu 5 2 14 Tempus autem, quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared, triginta et octo annorum fuit : donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris, sicut juraverat Dominus : +Deuteronomy Deu 5 2 15 cujus manus fuit adversum eos, ut interirent de castrorum medio.\ +Deuteronomy Deu 5 2 16 Postquam autem universi ceciderunt pugnatores, +Deuteronomy Deu 5 2 17 locutus est Dominus ad me, dicens : +Deuteronomy Deu 5 2 18 Tu transibis hodie terminos Moab, urbem nomine Ar : +Deuteronomy Deu 5 2 19 et accedens in vicina filiorum Ammon, cave ne pugnes contra eos, nec movearis ad praelium : non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon, quia filiis Loth dedi eam in possessionem. +Deuteronomy Deu 5 2 20 Terra gigantum reputata est : et in ipsa olim habitaverunt gigantes, quos Ammonitae vocant Zomzommim, +Deuteronomy Deu 5 2 21 populus magnus, et multus, et procerae longitudinis, sicut Enacim, quos delevit Dominus a facie eorum : et fecit illos habitare pro eis, +Deuteronomy Deu 5 2 22 sicut fecerat filiis Esau, qui habitant in Seir, delens Horrhaeos, et terram eorum illis tradens, quam possident usque in praesens. +Deuteronomy Deu 5 2 23 Hevaeos quoque, qui habitabant in Haserim usque Gazan, Cappadoces expulerunt : qui egressi de Cappadocia deleverunt eos, et habitaverunt pro illis. +Deuteronomy Deu 5 2 24 Surgite, et transite torrentem Arnon : ecce tradidi in manu tua Sehon regem Hesebon Amorrhaeum, et terram ejus incipe possidere, et committe adversus eum praelium. +Deuteronomy Deu 5 2 25 Hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos, qui habitant sub omni caelo : ut audito nomine tuo paveant, et in morem parturientium contremiscant, et dolore teneantur.\ +Deuteronomy Deu 5 2 26 Misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Sehon regem Hesebon verbis pacificis, dicens : +Deuteronomy Deu 5 2 27 Transibimus per terram tuam : publica gradiemur via ; non declinabimus neque ad dexteram, neque ad sinistram. +Deuteronomy Deu 5 2 28 Alimenta pretio vende nobis, ut vescamur : aquam pecunia tribue, et sic bibemus. Tantum est ut nobis concedas transitum, +Deuteronomy Deu 5 2 29 sicut fecerunt filii Esau, qui habitant in Seir, et Moabitae, qui morantur in Ar : donec veniamus ad Jordanem, et transeamus ad terram, quam Dominus Deus noster daturus est nobis. +Deuteronomy Deu 5 2 30 Noluitque Sehon rex Hesebon dare nobis transitum : quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum ejus, et obfirmaverat cor illius, ut traderetur in manus tuas, sicut nunc vides. +Deuteronomy Deu 5 2 31 Dixitque Dominus ad me : Ecce cúpi tibi tradere Sehon, et terram ejus : incipe possidere eam. +Deuteronomy Deu 5 2 32 Egressusque est Sehon obviam nobis cum omni populo suo ad praelium in Jasa. +Deuteronomy Deu 5 2 33 Et tradidit eum Dominus Deus noster nobis : percussimusque eum cum filiis suis et omni populo suo. +Deuteronomy Deu 5 2 34 Cunctasque urbes in tempore illo cepimus, interfectis habitatoribus earum, viris ac mulieribus et parvulis : non reliquimus in eis quidquam, +Deuteronomy Deu 5 2 35 absque jumentis, quae in partem venere praedantium : et spoliis urbium, quas cepimus +Deuteronomy Deu 5 2 36 ab AroŽr, quae est super ripam torrentis Arnon, oppido quod in valle situm est, usque Galaad. Non fuit vicus et civitas, quae nostras effugeret manus : omnes tradidit Dominus Deus noster nobis, +Deuteronomy Deu 5 2 37 absque terra filiorum Ammon, ad quam non accessimus : et cunctis quae adjacent torrenti Jeboc, et urbibus montanis, universisque locis, a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster. +Deuteronomy Deu 5 3 1 Itaque conversi ascendimus per iter Basan : egressusque est Og rex Basan in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai. +Deuteronomy Deu 5 3 2 Dixitque Dominus ad me : Ne timeas eum : quia in manu tua traditus est cum omni populo ac terra sua : faciesque ei sicut fecisti Sehon regi Amorrhaeorum, qui habitavit in Hesebon. +Deuteronomy Deu 5 3 3 Tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan, et universum populum ejus : percussimusque eos usque ad internecionem, +Deuteronomy Deu 5 3 4 vastantes cunctas civitates illius uno tempore. Non fuit oppidum, quod nos effugeret : sexaginta urbes, omnem regionem Argob regni Og in Basan. +Deuteronomy Deu 5 3 5 Cunctae urbes erant munitae muris altissimis, portisque et vectibus, absque oppidis innumeris, quae non habebant muros. +Deuteronomy Deu 5 3 6 Et delevimus eos, sicut feceramus Sehon regi Hesebon, disperdentes omnem civitatem, virosque ac mulieres et parvulos : +Deuteronomy Deu 5 3 7 jumenta autem et spolia urbium diripuimus. +Deuteronomy Deu 5 3 8 Tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorrhaeorum, qui erant trans Jordanem : a torrente Arnon usque ad montem Hermon, +Deuteronomy Deu 5 3 9 quem Sidonii Sarion vocant, et Amorrhaei Sanir : +Deuteronomy Deu 5 3 10 omnes civitates, quae sitae sunt in planitie, et universam terram Galaad et Basan usque ad Selcha, et Edrai civitates regni Og in Basan. +Deuteronomy Deu 5 3 11 Solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum. Monstratur lectus ejus ferreus, qui est in Rabbath filiorum Ammon, novem cubitos habens longitudinis, et quatuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus.\ +Deuteronomy Deu 5 3 12 Terramque possedimus tempore illo ab AroŽr, quae est super ripam torrentis Arnon, usque ad mediam partem montis Galaad : et civitates illius dedi Ruben et Gad. +Deuteronomy Deu 5 3 13 Reliquam autem partem Galaad, et omnem Basan regni Og, tradidi mediae tribui Manasse, omnem regionem Argob : cunctaque Basan vocatur Terra gigantum. +Deuteronomy Deu 5 3 14 Jair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gessuri et Machati. Vocavitque ex nomine suo Basan, Havoth Jair, id est, Villas Jair, usque in praesentem diem. +Deuteronomy Deu 5 3 15 Machir quoque dedi Galaad. +Deuteronomy Deu 5 3 16 Et tribubus Ruben et Gad dedi de terra Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis, et confinium usque ad torrentem Jeboc, qui est terminus filiorum Ammon : +Deuteronomy Deu 5 3 17 et planitiem solitudinis, atque Jordanem, et terminos Cenereth usque ad mare deserti, quod est salsissimum, ad radices montis Phasga contra orientem. +Deuteronomy Deu 5 3 18 Praecepique vobis in tempore illo, dicens : Dominus Deus vester dat vobis terram hanc in haereditatem : expediti praecedite fratres vestros filios IsraŽl omnes viri robusti, +Deuteronomy Deu 5 3 19 absque uxoribus, et parvulis, atque jumentis. Novi enim quod plura habeatis pecora, et in urbibus remanere debebunt, quas tradidi vobis, +Deuteronomy Deu 5 3 20 donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris, sicut vobis tribuit : et possideant ipsi etiam terram, quam daturus est eis trans Jordanem : tunc revertetur unusquisque in possessionem suam, quam dedi vobis.\ +Deuteronomy Deu 5 3 21 Josue quoque in tempore illo praecepi, dicens : Oculi tui viderunt quae fecit Dominus Deus vester duobus his regibus : sic faciet omnibus regnis, ad quae transiturus es. +Deuteronomy Deu 5 3 22 Ne timeas eos : Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis. +Deuteronomy Deu 5 3 23 Precatusque sum Dominum in tempore illo, dicens : +Deuteronomy Deu 5 3 24 Domine Deus, tu cúpisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam, manumque fortissimam : neque enim est alius deus vel in caelo, vel in terra, qui possit facere opera tua, et comparari fortitudini tuae. +Deuteronomy Deu 5 3 25 Transibo igitur, et videbo terram hanc optimam trans Jordanem, et montem istum egregium, et Libanum. +Deuteronomy Deu 5 3 26 Iratusque est Dominus mihi propter vos, nec exaudivit me, sed dixit mihi : Sufficit tibi : nequaquam ultra loquaris de hac re ad me. +Deuteronomy Deu 5 3 27 Ascende cacumen Phasgae, et oculos tuos circumfer ad occidentem, et ad aquilonem, austrumque et orientem, et aspice ; nec enim transibis Jordanem istum. +Deuteronomy Deu 5 3 28 Praecipe Josue, et corrobora eum atque conforta : quia ipse praecedet populum istum, et dividet eis terram quam visurus es. +Deuteronomy Deu 5 3 29 Mansimusque in valle contra fanum Phogor. +Deuteronomy Deu 5 4 1 Et nunc, IsraŽl, audi praecepta et judicia, quae ego doceo te : ut faciens ea, vivas, et ingrediens possideas terram, quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis. +Deuteronomy Deu 5 4 2 Non addetis ad verbum, quod vobis loquor, nec auferetis ex eo : custodite mandata Domini Dei vestri, quae ego praecipio vobis. +Deuteronomy Deu 5 4 3 Oculi vestri viderunt omnia quae fecit Dominus contra Beelphegor, quomodo contriverit omnes cultores ejus de medio vestri. +Deuteronomy Deu 5 4 4 Vos autem qui adhaeretis Domino Deo vestro, vivitis universi usque in praesentem diem. +Deuteronomy Deu 5 4 5 Scitis quod docuerim vos praecepta atque justitias, sicut mandavit mihi Dominus Deus meus : sic facietis ea in terra, quam possessuri estis : +Deuteronomy Deu 5 4 6 et observabitis et implebitis opere. Haec est enim vestra sapientia, et intellectus coram populis, ut audientes universa praecepta haec, dicant : En populus sapiens et intelligens, gens magna. +Deuteronomy Deu 5 4 7 Nec est alia natio tam grandis, quae habeat deos appropinquantes sibi, sicut Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris. +Deuteronomy Deu 5 4 8 Quae est enim alia gens sic inclyta, ut habeat caeremonias, justaque judicia, et universam legem, quam ego proponam hodie ante oculos vestros ?\ +Deuteronomy Deu 5 4 9 Custodi igitur temetipsum, et animam tuam sollicite. Ne obliviscaris verborum, quae viderunt oculi tui, et ne excidant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae. Docebis ea filios ac nepotes tuos, +Deuteronomy Deu 5 4 10 a die in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb, quando Dominus locutus est mihi, dicens : Congrega ad me populum, ut audiant sermones meos, et discant timere me omni tempore quo vivunt in terra, doceantque filios suos. +Deuteronomy Deu 5 4 11 Et accessistis ad radices montis, qui ardebat usque ad caelum : erantque in eo tenebrae, et nubes, et caligo. +Deuteronomy Deu 5 4 12 Locutusque est Dominus ad vos de medio ignis. Vocem verborum ejus audistis, et formam penitus non vidistis. +Deuteronomy Deu 5 4 13 Et ostendit vobis pactum suum, quod praecepit ut faceretis, et decem verba, quae scripsit in duabus tabulis lapideis. +Deuteronomy Deu 5 4 14 Mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caeremonias et judicia, quae facere deberetis in terra, quam possessuri estis. +Deuteronomy Deu 5 4 15 Custodite igitur sollicite animas vestras. Non vidistis aliquam similitudinem in die, qua locutus est vobis Dominus in Horeb de medio ignis : +Deuteronomy Deu 5 4 16 ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem, aut imaginem masculi vel feminae : +Deuteronomy Deu 5 4 17 similitudinem omnium jumentorum, quae sunt super terram, vel avium sub caelo volantium, +Deuteronomy Deu 5 4 18 atque reptilium, quae moventur in terra, sive piscium qui sub terra morantur in aquis : +Deuteronomy Deu 5 4 19 ne forte elevatis oculis ad caelum, videas solem et lunam, et omnia astra caeli, et errore deceptus adores ea, et colas quae creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus, quae sub caelo sunt. +Deuteronomy Deu 5 4 20 Vos autem tulit Dominus, et eduxit de fornace ferrea Aegypti, ut haberet populum haereditarium, sicut est in praesenti die.\ +Deuteronomy Deu 5 4 21 Iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros, et juravit ut non transirem Jordanem, nec ingrederer terram optimam, quam daturus est vobis. +Deuteronomy Deu 5 4 22 Ecce morior in hac humo ; non transibo Jordanem : vos transibitis, et possidebitis terram egregiam. +Deuteronomy Deu 5 4 23 Cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui, quod pepigit tecum, et facias tibi sculptam similitudinem eorum, quae fieri Dominus prohibuit : +Deuteronomy Deu 5 4 24 quia Dominus Deus tuus ignis consumens est, Deus aemulator. +Deuteronomy Deu 5 4 25 Si genueritis filios ac nepotes, et morati fueritis in terra, deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem, patrantes malum coram Domino Deo vestro, ut eum ad iracundiam provocetis : +Deuteronomy Deu 5 4 26 testes invoco hodie caelum et terram, cito perituros vos esse de terra, quam transito Jordane possessuri estis : non habitabitis in ea longo tempore, sed delebit vos Dominus, +Deuteronomy Deu 5 4 27 atque disperget in omnes gentes, et remanebitis pauci in nationibus, ad quas vos ducturus est Dominus. +Deuteronomy Deu 5 4 28 Ibique servietis diis, qui hominum manu fabricati sunt, ligno et lapidi qui non vident, nec audiunt, nec comedunt, nec odorantur. +Deuteronomy Deu 5 4 29 Cumque quaesieris ibi Dominum Deum tuum, invenies eum : si tamen toto corde quaesieris, et tota tribulatione animae tuae. +Deuteronomy Deu 5 4 30 Postquam te invenerint omnia quae praedicta sunt, novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum, et audies vocem ejus. +Deuteronomy Deu 5 4 31 Quia Deus misericors Dominus Deus tuus est : non dimittet te, nec omnino delebit, neque obliviscetur pacti, in quo juravit patribus tuis.\ +Deuteronomy Deu 5 4 32 Interroga de diebus antiquis, qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus hominem super terram, a summo caelo usque ad summum ejus, si facta est aliquando hujuscemodi res, aut umquam cognitum est, +Deuteronomy Deu 5 4 33 ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis, sicut tu audisti, et vixisti : +Deuteronomy Deu 5 4 34 si fecit Deus ut ingrederetur, et tolleret sibi gentem de medio nationum, per tentationes, signa atque portenta, per pugnam et robustam manum, extentumque brachium, et horribiles visiones juxta omnia quae fecit pro vobis Dominus Deus vester in Aegypto, videntibus oculis tuis : +Deuteronomy Deu 5 4 35 ut scires quoniam Dominus ipse est Deus, et non est alius praeter eum. +Deuteronomy Deu 5 4 36 De caelo te fecit audire vocem suam, ut doceret te, et in terra ostendit tibi ignem suum maximum, et audisti verba illius de medio ignis : +Deuteronomy Deu 5 4 37 quia dilexit patres tuos, et elegit semen eorum post eos. Eduxitque te praecedens in virtute sua magna ex Aegypto, +Deuteronomy Deu 5 4 38 ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo : et introduceret te, daretque tibi terram earum in possessionem, sicut cernis in praesenti die. +Deuteronomy Deu 5 4 39 Scito ergo hodie, et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in caelo sursum, et in terra deorsum, et non sit alius. +Deuteronomy Deu 5 4 40 Custodi praecepta ejus atque mandata, quae ego praecipio tibi : ut bene sit tibi, et filiis tuis post te, et permaneas multo tempore super terram, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi.\ +Deuteronomy Deu 5 4 41 Tunc separavit Moyses tres civitates trans Jordanem ad orientalem plagam, +Deuteronomy Deu 5 4 42 ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum, nec sibi fuerit inimicus ante unum et alterum diem, et ad harum aliquam urbium possit evadere : +Deuteronomy Deu 5 4 43 Bosor in solitudine, quae sita est in terra campestri de tribu Ruben : et Ramoth in Galaad, quae est in tribu Gad : et Golan in Basan, quae est in tribu Manasse.\ +Deuteronomy Deu 5 4 44 Ista est lex, quam proposuit Moyses coram filiis IsraŽl : +Deuteronomy Deu 5 4 45 et haec testimonia et caeremoniae atque judicia, quae locutus est ad filios IsraŽl, quando egressi sunt de Aegypto, +Deuteronomy Deu 5 4 46 trans Jordanem in valle contra fanum Phogor in terra Sehon regis Amorrhaei, qui habitavit in Hesebon, quem percussit Moyses. Filii quoque IsraŽl egressi ex Aegypto +Deuteronomy Deu 5 4 47 possederunt terram ejus, et terram Og regis Basan, duorum regum Amorrhaeorum, qui erant trans Jordanem ad solis ortum : +Deuteronomy Deu 5 4 48 ab AroŽr, quae sita est super ripam torrentis Arnon, usque ad montem Sion, qui est et Hermon, +Deuteronomy Deu 5 4 49 omnem planitiem trans Jordanem ad orientalem plagam, usque ad mare solitudinis, et usque ad radices montis Phasga. +Deuteronomy Deu 5 5 1 Vocavitque Moyses omnem IsraŽlem, et dixit ad eum : Audi, IsraŽl, caeremonias atque judicia, quae ego loquor in auribus vestris hodie : discite ea, et opere complete. +Deuteronomy Deu 5 5 2 Dominus Deus noster pepigit nobiscum fúdus in Horeb. +Deuteronomy Deu 5 5 3 Non cum patribus nostris iniit pactum, sed nobiscum qui in praesentiarum sumus, et vivimus. +Deuteronomy Deu 5 5 4 Facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis. +Deuteronomy Deu 5 5 5 Ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo, ut annuntiarem vobis verba ejus : timuistis enim ignem, et non ascendistis in montem. Et ait : +Deuteronomy Deu 5 5 6 Ego Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis. +Deuteronomy Deu 5 5 7 Non habebis deos alienos in conspectu meo. +Deuteronomy Deu 5 5 8 Non facies tibi sculptile, nec similitudinem omnium, quae in caelo sunt desuper, et quae in terra deorsum, et quae versantur in aquis sub terra. +Deuteronomy Deu 5 5 9 Non adorabis ea, et non coles. Ego enim sum Dominus Deus tuus : Deus aemulator, reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me : +Deuteronomy Deu 5 5 10 et faciens misericordiam in multa millia diligentibus me, et custodientibus praecepta mea. +Deuteronomy Deu 5 5 11 Non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra : quia non erit impunitus qui super re vana nomen ejus assumpserit. +Deuteronomy Deu 5 5 12 Observa diem sabbati, ut sanctifices eum, sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus. +Deuteronomy Deu 5 5 13 Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua. +Deuteronomy Deu 5 5 14 Septimus dies sabbati est, id est, requies Domini Dei tui. Non facies in eo quidquam operis tu, et filius tuus, et filia, servus et ancilla, et bos, et asinus, et omne jumentum tuum, et peregrinus qui est intra portas tuas : ut requiescat servus tuus, et ancilla tua, sicut et tu. +Deuteronomy Deu 5 5 15 Memento quod et ipse servieris in Aegypto, et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti, et brachio extento. Idcirco praecepit tibi ut observares diem sabbati. +Deuteronomy Deu 5 5 16 Honora patrem tuum et matrem, sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus, ut longo vivas tempore, et bene sit tibi in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi. +Deuteronomy Deu 5 5 17 Non occides, +Deuteronomy Deu 5 5 18 neque múchaberis, +Deuteronomy Deu 5 5 19 furtumque non facies : +Deuteronomy Deu 5 5 20 nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium. +Deuteronomy Deu 5 5 21 Non concupisces uxorem proximi tui : non domum, non agrum, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, et universa quae illius sunt. +Deuteronomy Deu 5 5 22 Haec verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis, et caliginis, voce magna, nihil addens amplius : et scripsit ea in duabus tabulis lapideis, quas tradidit mihi.\ +Deuteronomy Deu 5 5 23 Vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum, et montem ardere vidistis, accessistis ad me omnes principes tribuum et majores natu, atque dixistis : +Deuteronomy Deu 5 5 24 Ecce ostendit nobis Dominus Deus noster majestatem et magnitudinem suam : vocem ejus audivimus de medio ignis, et probavimus hodie, quod loquente Deo cum homine, vixerit homo. +Deuteronomy Deu 5 5 25 Cur ergo moriemur, et devorabit nos ignis hic maximus ? si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri, moriemur. +Deuteronomy Deu 5 5 26 Quid est omnis caro, ut audiat vocem Dei viventis, qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus, et possit vivere ? +Deuteronomy Deu 5 5 27 Tu magis accede : et audi cuncta quae dixerit Dominus Deus noster tibi : loquerisque ad nos, et nos audientes faciemus ea.\ +Deuteronomy Deu 5 5 28 Quod cum audisset Dominus, ait ad me : Audivi vocem verborum populi hujus quae locuti sunt tibi : bene omnia sunt locuti. +Deuteronomy Deu 5 5 29 Quis det talem eos habere mentem, ut timeant me, et custodiant universa mandata mea in omni tempore, ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum ? +Deuteronomy Deu 5 5 30 Vade et dic eis : Revertimini in tentoria vestra. +Deuteronomy Deu 5 5 31 Tu vero hic sta mecum, et loquar tibi omnia mandata mea, et caeremonias atque judicia : quae docebis eos, ut faciant ea in terra, quam dabo illis in possessionem. +Deuteronomy Deu 5 5 32 Custodite igitur et facite quae praecepit Dominus Deus vobis : non declinabitis neque ad dexteram, neque ad sinistram : +Deuteronomy Deu 5 5 33 sed per viam, quam praecepit Dominus Deus vester, ambulabitis, ut vivatis, et bene sit vobis, et protelentur dies in terra possessionis vestrae. +Deuteronomy Deu 5 6 1 Haec sunt praecepta, et caeremoniae, atque judicia, quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos, et faciatis ea in terra, ad quam transgredimini possidendam : +Deuteronomy Deu 5 6 2 ut timeas Dominum Deum tuum, et custodias omnia mandata et praecepta ejus, quae ego praecipio tibi, et filiis, ac nepotibus tuis, cunctis diebus vitae tuae, ut prolongentur dies tui. +Deuteronomy Deu 5 6 3 Audi, IsraŽl, et observa ut facias quae praecepit tibi Dominus, et bene sit tibi, et multipliceris amplius, sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem. +Deuteronomy Deu 5 6 4 Audi, IsraŽl : Dominus Deus noster, Dominus unus est. +Deuteronomy Deu 5 6 5 Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota fortitudine tua. +Deuteronomy Deu 5 6 6 Eruntque verba haec, quae ego praecipio tibi hodie, in corde tuo : +Deuteronomy Deu 5 6 7 et narrabis ea filiis tuis, et meditaberis in eis sedens in domo tua, et ambulans in itinere, dormiens atque consurgens. +Deuteronomy Deu 5 6 8 Et ligabis ea quasi signum in manu tua, eruntque et movebuntur inter oculos tuos, +Deuteronomy Deu 5 6 9 scribesque ea in limine, et ostiis domus tuae.\ +Deuteronomy Deu 5 6 10 Cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, pro qua juravit patribus tuis Abraham, Isaac, et Jacob, et dederit tibi civitates magnas et optimas, quas non aedificasti, +Deuteronomy Deu 5 6 11 domos plenas cunctarum opum, quas non exstruxisti, cisternas, quas non fodisti, vineta et oliveta, quae non plantasti, +Deuteronomy Deu 5 6 12 et comederis, et saturatus fueris : +Deuteronomy Deu 5 6 13 cave diligenter ne obliviscaris Domini, qui eduxit te de terra Aegypti, de domo servitutis. Dominum Deum tuum timebis, et illi soli servies, ac per nomen illius jurabis. +Deuteronomy Deu 5 6 14 Non ibitis post deos alienos cunctarum gentium, quae in circuitu vestro sunt : +Deuteronomy Deu 5 6 15 quoniam Deus aemulator Dominus Deus tuus in medio tui : nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te, et auferat te de superficie terrae. +Deuteronomy Deu 5 6 16 Non tentabis Dominum Deum tuum, sicut tentasti in loco tentationis. +Deuteronomy Deu 5 6 17 Custodi praecepta Domini Dei tui, ac testimonia et caeremonias, quas praecepit tibi : +Deuteronomy Deu 5 6 18 et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini, ut bene sit tibi : et ingressus possideas terram optimam, de qua juravit Dominus patribus tuis, +Deuteronomy Deu 5 6 19 ut deleret omnes inimicos tuos coram te, sicut locutus est.\ +Deuteronomy Deu 5 6 20 Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid sibi volunt testimonia haec, et caeremoniae, atque judicia, quae praecepit Dominus Deus noster nobis ? +Deuteronomy Deu 5 6 21 dices ei : Servi eramus Pharaonis in Aegypto, et eduxit nos Dominus de Aegypto in manu forti : +Deuteronomy Deu 5 6 22 fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Aegypto contra Pharaonem, et omnem domum illius in conspectu nostro, +Deuteronomy Deu 5 6 23 et eduxit nos inde, ut introductis daret terram, super qua juravit patribus nostris. +Deuteronomy Deu 5 6 24 Praecepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima haec, et timeamus Dominum Deum nostrum, ut bene sit nobis cunctis diebus vitae nostrae, sicut est hodie. +Deuteronomy Deu 5 6 25 Eritque nostri misericors, si custodierimus et fecerimus omnia praecepta ejus coram Domino Deo nostro, sicut mandavit nobis. +Deuteronomy Deu 5 7 1 Cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, quam possessurus ingrederis, et deleverit gentes multas coram te, Hethaeum, et Gergezaeum, et Amorrhaeum, Chananaeum, et Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum, septem gentes multo majoris numeri quam tu es, et robustiores te : +Deuteronomy Deu 5 7 2 tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi, percuties eas usque ad internecionem. Non inibis cum eis fúdus, nec misereberis earum, +Deuteronomy Deu 5 7 3 neque sociabis cum eis conjugia. Filiam tuam non dabis filio ejus, nec filiam illius accipies filio tuo : +Deuteronomy Deu 5 7 4 quia seducet filium tuum, ne sequatur me, et ut magis serviat diis alienis : irasceturque furor Domini, et delebit te cito. +Deuteronomy Deu 5 7 5 Quin potius haec facietis eis : aras eorum subvertite, et confringite statuas, lucosque succidite, et sculptilia comburite : +Deuteronomy Deu 5 7 6 quia populus sanctus es Domino Deo tuo.\ Te elegit Dominus Deus tuus, ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis, qui sunt super terram. +Deuteronomy Deu 5 7 7 Non quia cunctas gentes numero vincebatis, vobis junctus est Dominus, et elegit vos, cum omnibus sitis populis pauciores : +Deuteronomy Deu 5 7 8 sed quia dilexit vos Dominus, et custodivit juramentum, quod juravit patribus vestris : eduxitque vos in manu forti, et redemit de domo servitutis, de manu Pharaonis regis Aegypti. +Deuteronomy Deu 5 7 9 Et scies, quia Dominus Deus tuus, ipse est Deus fortis et fidelis, custodiens pactum et misericordiam diligentibus se, et his qui custodiunt praecepta ejus in mille generationes : +Deuteronomy Deu 5 7 10 et reddens odientibus se statim, ita ut disperdat eos, et ultra non differat, protinus eis restituens quod merentur. +Deuteronomy Deu 5 7 11 Custodi ergo praecepta et caeremonias atque judicia, quae ego mando tibi hodie ut facias.\ +Deuteronomy Deu 5 7 12 Si postquam audieris haec judicia, custodieris ea, et feceris, custodiet et Dominus Deus tuus pactum tibi, et misericordiam quam juravit patribus tuis : +Deuteronomy Deu 5 7 13 et diliget te, ac multiplicabit, benedicetque fructui ventris tui, et fructui terrae tuae, frumento tuo, atque vindemiae, oleo, et armentis, gregibus ovium tuarum super terram, pro qua juravit patribus tuis ut daret eam tibi. +Deuteronomy Deu 5 7 14 Benedictus eris inter omnes populos. Non erit apud te sterilis utriusque sexus, tam in hominibus quam in gregibus tuis. +Deuteronomy Deu 5 7 15 Auferet Dominus a te omnem languorem : et infirmitates Aegypti pessimas, quas novisti, non inferet tibi, sed cunctis hostibus tuis. +Deuteronomy Deu 5 7 16 Devorabis omnes populos, quos Dominus Deus tuus daturus est tibi. Non parcet eis oculus tuus, nec servies diis eorum, ne sint in ruinam tui.\ +Deuteronomy Deu 5 7 17 Si dixeris in corde tuo : Plures sunt gentes istae quam ego : quomodo potero delere eas ? +Deuteronomy Deu 5 7 18 noli metuere, sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis Aegyptiis, +Deuteronomy Deu 5 7 19 plagas maximas, quas viderunt oculi tui, et signa atque portenta, manumque robustam, et extentum brachium, ut educeret te Dominus Deus tuus : sic faciet cunctis populis, quos metuis. +Deuteronomy Deu 5 7 20 Insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos, donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint, et latere potuerint. +Deuteronomy Deu 5 7 21 Non timebis eos, quia Dominus Deus tuus in medio tui est, Deus magnus et terribilis : +Deuteronomy Deu 5 7 22 ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes. Non poteris eas delere pariter : ne forte multiplicentur contra te bestiae terrae. +Deuteronomy Deu 5 7 23 Dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : et interficiet illos, donec penitus deleantur. +Deuteronomy Deu 5 7 24 Tradetque reges eorum in manus tuas, et disperdes nomina eorum sub caelo : nullus poterit resistere tibi, donec conteras eos. +Deuteronomy Deu 5 7 25 Sculptilia eorum igne combures : non concupisces argentum et aurum, de quibus facta sunt, neque assumes ex eis tibi quidquam, ne offendas, propterea quia abominatio est Domini tui : +Deuteronomy Deu 5 7 26 nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis, quia anathema est. +Deuteronomy Deu 5 8 1 Omne mandatum, quod ego praecipio tibi hodie, cave diligenter ut facias, ut possitis vivere, et multiplicemini, ingressique possideatis terram, pro qua juravit Dominus patribus vestris. +Deuteronomy Deu 5 8 2 Et recordaberis cuncti itineris, per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum, ut affligeret te, atque tentaret, et nota fierent quae in tuo animo versabantur, utrum custodires mandata illius, an non. +Deuteronomy Deu 5 8 3 Afflixit te penuria, et dedit tibi cibum manna, quod ignorabas tu et patres tui : ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo, sed in omni verbo quod egreditur de ore Dei. +Deuteronomy Deu 5 8 4 Vestimentum tuum, quo operiebaris, nequaquam vetustate defecit, et pes tuus non est subtritus, en quadragesimus annus est : +Deuteronomy Deu 5 8 5 ut recogites in corde tuo, quia sicut erudit filium suum homo, sic Dominus Deus tuus erudivit te, +Deuteronomy Deu 5 8 6 ut custodias mandata Domini Dei tui, et ambules in viis ejus, et timeas eum. +Deuteronomy Deu 5 8 7 Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam, terram rivorum, aquarumque et fontium, in cujus campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi : +Deuteronomy Deu 5 8 8 terram frumenti, hordei ac vinearum, in qua ficus, et malogranata, et oliveta nascuntur : terram olei ac mellis, +Deuteronomy Deu 5 8 9 ubi absque ulla penuria comedes panem tuum, et rerum omnium abundantia perfrueris : cujus lapides ferrum sunt, et de montibus ejus aeris metalla fodiuntur : +Deuteronomy Deu 5 8 10 ut cum comederis, et satiatus fueris, benedicas Domino Deo tuo pro terra optima, quam dedit tibi.\ +Deuteronomy Deu 5 8 11 Observa, et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui, et negligas mandata ejus atque judicia et caeremonias, quas ego praecipio tibi hodie : +Deuteronomy Deu 5 8 12 ne postquam comederis et satiatus fueris, domos pulchras aedificaveris, et habitaveris in eis, +Deuteronomy Deu 5 8 13 habuerisque armenta boum, et ovium greges, argenti et auri, cunctarumque rerum copiam, +Deuteronomy Deu 5 8 14 elevetur cor tuum, et non reminiscaris Domini Dei tui, qui eduxit te de terra Aegypti, de domo servitutis, +Deuteronomy Deu 5 8 15 et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili, in qua erat serpens flatu adurens, et scorpio, ac dipsas, et nullae omnino aquae : qui eduxit rivos de petra durissima, +Deuteronomy Deu 5 8 16 et cibavit te manna in solitudine, quod nescierunt patres tui. Et postquam afflixit ac probavit, ad extremum misertus est tui, +Deuteronomy Deu 5 8 17 ne diceres in corde tuo : Fortitudo mea, et robur manus meae, haec mihi omnia praestiterunt : +Deuteronomy Deu 5 8 18 sed recorderis Domini Dei tui, quod ipse vires tibi praebuerit, ut impleret pactum suum, super quo juravit patribus tuis, sicut praesens indicat dies. +Deuteronomy Deu 5 8 19 Sin autem oblitus Domini Dei tui, secutus fueris deos alienos, coluerisque illos et adoraveris : ecce nunc praedico tibi quod omnino dispereas. +Deuteronomy Deu 5 8 20 Sicut gentes, quas delevit Dominus in introitu tuo, ita et vos peribitis, si inobedientes fueritis voci Domini Dei vestri. +Deuteronomy Deu 5 9 1 Audi, IsraŽl : tu transgredieris hodie Jordanem, ut possideas nationes maximas et fortiores te, civitates ingentes, et ad caelum usque muratas, +Deuteronomy Deu 5 9 2 populum magnum atque sublimem, filios Enacim, quos ipse vidisti et audisti, quibus nullus potest ex adverso resistere. +Deuteronomy Deu 5 9 3 Scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te, ignis devorans atque consumens, qui conterat eos, et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter, sicut locutus est tibi : +Deuteronomy Deu 5 9 4 ne dicas in corde tuo, cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : Propter justitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc possiderem, cum propter impietates suas istae deletae sint nationes. +Deuteronomy Deu 5 9 5 Neque enim propter justitias tuas, et aequitatem cordis tui ingredieris, ut possideas terras earum : sed quia illae egerunt impie, introŽunte te deletae sunt : et ut compleret verbum suum Dominus, quod sub juramento pollicitus est patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob. +Deuteronomy Deu 5 9 6 Scito ergo quod non propter justitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem, cum durissimae cervicis sis populus.\ +Deuteronomy Deu 5 9 7 Memento, et ne obliviscaris, quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine. Ex eo die, quo egressus es ex Aegypto usque ad locum istum, semper adversum Dominum contendisti. +Deuteronomy Deu 5 9 8 Nam et in Horeb provocasti eum, et iratus delere te voluit, +Deuteronomy Deu 5 9 9 quando ascendi in montem, ut acciperem tabulas lapideas, tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus : et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus, panem non comedens, et aquam non bibens. +Deuteronomy Deu 5 9 10 Deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei, et continentes omnia verba quae vobis locutus est in monte de medio ignis, quando concio populi congregata est. +Deuteronomy Deu 5 9 11 Cumque transissent quadraginta dies, et totidem noctes, dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas, tabulas fúderis, +Deuteronomy Deu 5 9 12 dixitque mihi : Surge, et descende hinc cito : quia populus tuus, quem eduxisti de Aegypto, deseruerunt velociter viam, quam demonstrasti eis, feceruntque sibi conflatile. +Deuteronomy Deu 5 9 13 Rursumque ait Dominus ad me : Cerno quod populus iste durae cervicis sit : +Deuteronomy Deu 5 9 14 dimitte me ut conteram eum, et deleam nomen ejus de sub caelo, et constituam te super gentem, quae hac major et fortior sit.\ +Deuteronomy Deu 5 9 15 Cumque de monte ardente descenderem, et duas tabulas fúderis utraque tenerem manu, +Deuteronomy Deu 5 9 16 vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro, et fecisse vobis vitulum conflatilem, ac deseruisse velociter viam ejus, quam vobis ostenderat : +Deuteronomy Deu 5 9 17 projeci tabulas de manibus meis, confregique eas in conspectu vestro. +Deuteronomy Deu 5 9 18 Et procidi ante Dominum sicut prius, quadraginta diebus et noctibus panem non comedens, et aquam non bibens, propter omnia peccata vestra quae gessistis contra Dominum, et eum ad iracundiam provocastis : +Deuteronomy Deu 5 9 19 timui enim indignationem et iram illius, qua adversum vos concitatus, delere vos voluit. Et exaudivit me Dominus etiam hac vice. +Deuteronomy Deu 5 9 20 Adversum Aaron quoque vehementer iratus, voluit eum conterere, et pro illo similiter deprecatus sum. +Deuteronomy Deu 5 9 21 Peccatum autem vestrum quod feceratis, id est, vitulum, arripiens, igne combussi, et in frusta comminuens, omninoque in pulverem redigens, projeci in torrentem, qui de monte descendit. +Deuteronomy Deu 5 9 22 In incendio quoque, et in tentatione, et in Sepulchris concupiscentiae provocastis Dominum : +Deuteronomy Deu 5 9 23 et quando misit vos de Cadesbarne, dicens : Ascendite, et possidete terram, quam dedi vobis, et contempsistis imperium Domini Dei vestri, et non credidistis ei, neque vocem ejus audire voluistis : +Deuteronomy Deu 5 9 24 sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos cúpi. +Deuteronomy Deu 5 9 25 Et jacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus, quibus eum suppliciter deprecabar, ne deleret vos ut fuerat comminatus : +Deuteronomy Deu 5 9 26 et orans dixi : Domine Deus, ne disperdas populum tuum, et haereditatem tuam, quam redemisti in magnitudine tua, quos eduxisti de Aegypto in manu forti. +Deuteronomy Deu 5 9 27 Recordare servorum tuorum Abraham, Isaac, et Jacob : ne aspicias duritiam populi hujus, et impietatem atque peccatum : +Deuteronomy Deu 5 9 28 ne forte dicant habitatores terrae, de qua eduxisti nos : Non poterat Dominus introducere eos in terram, quam pollicitus est eis, et oderat illos : idcirco eduxit, ut interficeret eos in solitudine : +Deuteronomy Deu 5 9 29 qui sunt populus tuus et haereditas tua, quos eduxisti in fortitudine tua magna, et in brachio tuo extento. +Deuteronomy Deu 5 10 1 In tempore illo dixit Dominus ad me : Dola tibi duas tabulas lapideas, sicut priores fuerunt, et ascende ad me in montem : faciesque arcam ligneam, +Deuteronomy Deu 5 10 2 et scribam in tabulis verba quae fuerunt in his qui ante confregisti : ponesque eas in arca. +Deuteronomy Deu 5 10 3 Feci igitur arcam de lignis setim. Cumque dolassem duas tabulas lapideas instar priorum, ascendi in montem, habens eas in manibus. +Deuteronomy Deu 5 10 4 Scripsitque in tabulis, juxta id quod prius scripserat, verba decem, quae locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis, quando populus congregatus est : et dedit eas mihi. +Deuteronomy Deu 5 10 5 Reversusque de monte, descendi, et posui tabulas in arcam, quam feceram, quae hucusque ibi sunt, sicut mihi praecepit Dominus. +Deuteronomy Deu 5 10 6 Filii autem IsraŽl moverunt castra ex Beroth filiorum Jacan in Mosera, ubi Aaron mortuus ac sepultus est, pro quo sacerdotio functus est Eleazar filius ejus. +Deuteronomy Deu 5 10 7 Inde venerunt in Gadgad : de quo loco profecti, castrametati sunt in Jetebatha, in terra aquarum atque torrentium.\ +Deuteronomy Deu 5 10 8 Eo tempore separavit tribum Levi, ut portaret arcam fúderis Domini, et staret coram eo in ministerio, ac benediceret in nomine illius usque in praesentem diem. +Deuteronomy Deu 5 10 9 Quam ob rem non habuit Levi partem, neque possessionem cum fratribus suis : quia ipse Dominus possessio ejus est, sicut promisit ei Dominus Deus tuus. +Deuteronomy Deu 5 10 10 Ego autem steti in monte, sicut prius, quadraginta diebus ac noctibus : exaudivitque me Dominus etiam hac vice, et te perdere noluit. +Deuteronomy Deu 5 10 11 Dixitque mihi : Vade, et praecede populum, ut ingrediatur, et possideat terram, quam juravi patribus eorum ut traderem eis.\ +Deuteronomy Deu 5 10 12 Et nunc IsraŽl, quid Dominus Deus tuus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo, et in tota anima tua : +Deuteronomy Deu 5 10 13 custodiasque mandata Domini, et caeremonias ejus, quas ego hodie praecipio tibi, ut bene sit tibi ? +Deuteronomy Deu 5 10 14 En Domini Dei tui caelum est, et caelum caeli, terra, et omnia quae in ea sunt : +Deuteronomy Deu 5 10 15 et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus, et amavit eos, elegitque semen eorum post eos, id est, vos, de cunctis gentibus, sicut hodie comprobatur. +Deuteronomy Deu 5 10 16 Circumcidite igitur praeputium cordis vestri, et cervicem vestram ne induretis amplius : +Deuteronomy Deu 5 10 17 quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum, et Dominus dominantium, Deus magnus, et potens, et terribilis, qui personam non accipit, nec munera. +Deuteronomy Deu 5 10 18 Facit judicium pupillo et viduae ; amat peregrinum, et dat ei victum atque vestitum. +Deuteronomy Deu 5 10 19 Et vos ergo amate peregrinos, quia et ipsi fuistis advenae in terra Aegypti. +Deuteronomy Deu 5 10 20 Dominum Deum tuum timebis, et ei soli servies : ipsi adhaerebis, jurabisque in nomine illius. +Deuteronomy Deu 5 10 21 Ipse est laus tua, et Deus tuus, qui fecit tibi haec magnalia et terribilia, quae viderunt oculi tui. +Deuteronomy Deu 5 10 22 In septuaginta animabus descenderunt patres tui in Aegyptum, et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra caeli. +Deuteronomy Deu 5 11 1 Ama itaque Dominum Deum tuum, et observa praecepta ejus et caeremonias, judicia atque mandata, omni tempore. +Deuteronomy Deu 5 11 2 Cognoscite hodie quae ignorant filii vestri, qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri, magnalia ejus et robustam manum, extentumque brachium, +Deuteronomy Deu 5 11 3 signa et opera quae fecit in medio Aegypti Pharaoni regi, et universae terrae ejus, +Deuteronomy Deu 5 11 4 omnique exercitui Aegyptiorum, et equis ac curribus : quomodo operuerint eos aquae maris Rubri, cum vos persequerentur, et deleverit eos Dominus usque in praesentem diem : +Deuteronomy Deu 5 11 5 vobisque quae fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum : +Deuteronomy Deu 5 11 6 et Dathan atque Abiron filiis Eliab, qui fuit filius Ruben : quos aperto ore suo terra absorbuit, cum domibus et tabernaculis, et universa substantia eorum, quam habebant in medio IsraŽl.\ +Deuteronomy Deu 5 11 7 Oculi vestri viderunt opera Domini magna quae fecit, +Deuteronomy Deu 5 11 8 ut custodiatis universa mandata illius, quae ego hodie praecipio vobis, et possitis introire, et possidere terram, ad quam ingredimini, +Deuteronomy Deu 5 11 9 multoque in ea vivatis tempore : quam sub juramento pollicitus est Dominus patribus vestris, et semini eorum, lacte et melle manantem. +Deuteronomy Deu 5 11 10 Terra enim, ad quam ingrederis possidendam, non est sicut terra Aegypti, de qua existi, ubi jacto semine in hortorum morem aquae ducuntur irriguae : +Deuteronomy Deu 5 11 11 sed montuosa est et campestris, de caelo expectans pluvias, +Deuteronomy Deu 5 11 12 quam Dominus Deus tuus semper invisit, et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem ejus. +Deuteronomy Deu 5 11 13 Si ergo obedieritis mandatis meis, quae ego hodie praecipio vobis, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et serviatis ei in toto corde vestro, et in tota anima vestra : +Deuteronomy Deu 5 11 14 dabit pluviam terrae vestrae temporaneam et serotinam, ut colligatis frumentum, et vinum, et oleum, +Deuteronomy Deu 5 11 15 fúnumque ex agris ad pascenda jumenta, et ut ipsi comedatis ac saturemini. +Deuteronomy Deu 5 11 16 Cavete ne forte decipiatur cor vestrum, et recedatis a Domino, serviatisque diis alienis, et adoretis eos : +Deuteronomy Deu 5 11 17 iratusque Dominus claudat caelum, et pluviae non descendant, nec terra det germen suum, pereatisque velociter de terra optima, quam Dominus daturus est vobis. +Deuteronomy Deu 5 11 18 Ponite haec verba mea in cordibus et in animis vestris, et suspendite ea pro signo in manibus, et inter oculos vestros collocate. +Deuteronomy Deu 5 11 19 Docete filios vestros ut illa meditentur : quando sederis in domo tua, et ambulaveris in via, et accubueris atque surrexeris. +Deuteronomy Deu 5 11 20 Scribes ea super postes et januas domus tuae, +Deuteronomy Deu 5 11 21 ut multiplicentur dies tui, et filiorum tuorum in terra, quam juravit Dominus patribus tuis, ut daret eis quamdiu caelum imminet terrae.\ +Deuteronomy Deu 5 11 22 Si enim custodieritis mandata quae ego praecipio vobis, et feceritis ea, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et ambuletis in omnibus viis ejus, adhaerentes ei, +Deuteronomy Deu 5 11 23 disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram, et possidebitis eas, quae majores et fortiores vobis sunt. +Deuteronomy Deu 5 11 24 Omnis locus, quem calcaverit pes vester, vester erit. A deserto, et a Libano, a flumine magno Euphrate usque ad mare occidentale erunt termini vestri. +Deuteronomy Deu 5 11 25 Nullus stabit contra vos : terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis, sicut locutus est vobis. +Deuteronomy Deu 5 11 26 En propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem : +Deuteronomy Deu 5 11 27 benedictionem, si obedieritis mandatis Domini Dei vestri, quae ego hodie praecipio vobis : +Deuteronomy Deu 5 11 28 maledictionem, si non obedieritis mandatis Domini Dei vestri, sed recesseritis de via, quam ego nunc ostendo vobis, et ambulaveritis post deos alienos, quos ignoratis. +Deuteronomy Deu 5 11 29 Cum vero introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, ad quam pergis habitandam, pones benedictionem super montem Garizim, maledictionem super montem Hebal : +Deuteronomy Deu 5 11 30 qui sunt trans Jordanem, post viam quae vergit ad solis occubitum in terra Chananaei, qui habitat in campestribus contra Galgalam, quae est juxta vallem tendentem et intrantem procul. +Deuteronomy Deu 5 11 31 Vos enim transibitis Jordanem, ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut habeatis et possideatis illam. +Deuteronomy Deu 5 11 32 Videte ergo ut impleatis caeremonias atque judicia, quae ego hodie ponam in conspectu vestro. +Deuteronomy Deu 5 12 1 Haec sunt praecepta atque judicia, quae facere debetis in terra, quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi, ut possideas eam cunctis diebus, quibus super humum gradieris. +Deuteronomy Deu 5 12 2 Subvertite omnia loca, in quibus coluerunt gentes, quas possessuri estis, deos suos super montes excelsos, et colles, et subter omne lignum frondosum. +Deuteronomy Deu 5 12 3 Dissipate aras eorum, et confringite statuas : lucos igne comburite, et idola comminuite : disperdite nomina eorum de locis illis. +Deuteronomy Deu 5 12 4 Non facietis ita Domino Deo vestro : +Deuteronomy Deu 5 12 5 sed ad locum, quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris, ut ponat nomen suum ibi, et habitet in eo, venietis : +Deuteronomy Deu 5 12 6 et offeretis in loco illo holocausta et victimas vestras, decimas et primitias manuum vestrarum, et vota atque donaria, primogenita boum et ovium. +Deuteronomy Deu 5 12 7 Et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri : ac laetabimini in cunctis, ad quae miseritis manum vos et domus vestrae, in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester. +Deuteronomy Deu 5 12 8 Non facietis ibi quae nos hic facimus hodie, singuli quod sibi rectum videtur : +Deuteronomy Deu 5 12 9 neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem, et possessionem, quam Dominus Deus vester daturus est vobis. +Deuteronomy Deu 5 12 10 Transibitis Jordanem, et habitabitis in terra, quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum : et absque ullo timore habitetis +Deuteronomy Deu 5 12 11 in loco, quem elegerit Dominus Deus vester, ut sit nomen ejus in eo : illuc omnia, quae praecipio, conferetis, holocausta, et hostias, ac decimas, et primitias manuum vestrarum : et quidquid praecipuum est in muneribus, quae vovebitis Domino. +Deuteronomy Deu 5 12 12 Ibi epulabimini coram Domino Deo vestro, vos et filii ac filiae vestrae, famuli et famulae, atque Levites qui in urbibus vestris commoratur : neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos. +Deuteronomy Deu 5 12 13 Cave ne offeras holocausta tua in omni loco, quem videris : +Deuteronomy Deu 5 12 14 sed in eo, quem elegerit Dominus, in una tribuum tuarum offeres hostias, et facies quaecumque praecipio tibi.\ +Deuteronomy Deu 5 12 15 Sin autem comedere volueris, et te esus carnium delectaverit, occide, comede juxta benedictionem Domini Dei tui, quam dedit tibi in urbibus tuis : sive immundum fuerit, hoc est, maculatum et debile : sive mundum, hoc est, integrum et sine macula, quod offerri licet, sicut capream et cervum, comedes : +Deuteronomy Deu 5 12 16 absque esu dumtaxat sanguinis, quem super terram quasi aquam effundes. +Deuteronomy Deu 5 12 17 Non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti, et vini, et olei tui, primogenita armentorum et pecorum, et omnia quae voveris, et sponte offerre volueris, et primitias manuum tuarum : +Deuteronomy Deu 5 12 18 sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco, quem elegerit Dominus Deus tuus, tu et filius tuus, et filia tua, et servus et famula, atque Levites qui manet in urbibus tuis : et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quae extenderis manum tuam. +Deuteronomy Deu 5 12 19 Cave ne derelinquas Levitem in omni tempore quo versaris in terra. +Deuteronomy Deu 5 12 20 Quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut locutus est tibi, et volueris vesci carnibus, quas desiderat anima tua : +Deuteronomy Deu 5 12 21 locus autem, quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen ejus ibi, si procul fuerit, occides de armentis et pecoribus, quae habueris, sicut praecepi tibi, et comedes in oppidis tuis, ut tibi placet. +Deuteronomy Deu 5 12 22 Sicut comeditur caprea et cervus, ita vesceris eis : et mundus et immundus in commune vescentur. +Deuteronomy Deu 5 12 23 Hoc solum cave, ne sanguinem comedas : sanguis enim eorum pro anima est, et idcirco non debes animam comedere cum carnibus : +Deuteronomy Deu 5 12 24 sed super terram fundes quasi aquam, +Deuteronomy Deu 5 12 25 ut bene sit tibi et filiis tuis post te, cum feceris quod placet in conspectu Domini. +Deuteronomy Deu 5 12 26 Quae autem sanctificaveris, et voveris Domino, tolles, et venies ad locum, quem elegerit Dominus : +Deuteronomy Deu 5 12 27 et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui : sanguinem hostiarum fundes in altari ; carnibus autem ipse vesceris. +Deuteronomy Deu 5 12 28 Observa et audi omnia quae ego praecipio tibi, ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum, cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui. +Deuteronomy Deu 5 12 29 Quando disperdiderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes, ad quas ingredieris possidendas, et possederis eas, atque habitaveris in terra earum : +Deuteronomy Deu 5 12 30 cave ne imiteris eas, postquam te fuerint introŽunte subversae, et requiras caeremonias earum, dicens : Sicut coluerunt gentes istae deos suos, ita et ego colam. +Deuteronomy Deu 5 12 31 Non facies similiter Domino Deo tuo. Omnes enim abominationes, quas aversatur Dominus, fecerunt diis suis, offerentes filios et filias, et comburentes igni. +Deuteronomy Deu 5 12 32 Quod praecipio tibi, hoc tantum facito Domino : nec addas quidquam, nec minuas. +Deuteronomy Deu 5 13 1 Si surrexerit in medio tui prophetes, aut qui somnium vidisse se dicat, et praedixerit signum atque portentum, +Deuteronomy Deu 5 13 2 et evenerit quod locutus est, et dixerit tibi : Eamus, et sequamur deos alienos quos ignoras, et serviamus eis : +Deuteronomy Deu 5 13 3 non audies verba prophetae illius aut somniatoris : quia tentat vos Dominus Deus vester, ut palam fiat utrum diligatis eum an non, in toto corde, et in tota anima vestra. +Deuteronomy Deu 5 13 4 Dominum Deum vestrum sequimini, et ipsum timete, et mandata illius custodite, et audite vocem ejus : ipsi servietis, et ipsi adhaerebitis. +Deuteronomy Deu 5 13 5 Propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur : quia locutus est ut vos averteret a Domino Deo vestro, qui eduxit vos de terra Aegypti, et redemit vos de domo servitutis : ut errare te faceret de via, quam tibi praecepit Dominus Deus tuus : et auferes malum de medio tui. +Deuteronomy Deu 5 13 6 Si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tuae, aut filius tuus vel filia, sive uxor quae est in sinu tuo, aut amicus, quem diligis ut animam tuam, clam dicens : Eamus, et serviamus diis alienis, quos ignoras tu, et patres tui, +Deuteronomy Deu 5 13 7 cunctarum in circuitu gentium, quae juxta vel procul sunt, ab initio usque ad finem terrae, +Deuteronomy Deu 5 13 8 non acquiescas ei, nec audias, neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes eum, +Deuteronomy Deu 5 13 9 sed statim interficies : sit primum manus tua super eum, et postea omnis populus mittat manum. +Deuteronomy Deu 5 13 10 Lapidibus obrutus necabitur : quia voluit te abstrahere a Domino Deo tuo, qui eduxit te de terra Aegypti, de domo servitutis : +Deuteronomy Deu 5 13 11 ut omnis IsraŽl audiens timeat, et nequaquam ultra faciat quippiam hujus rei simile.\ +Deuteronomy Deu 5 13 12 Si audieris in una urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus dabit tibi ad habitandum, dicentes aliquos : +Deuteronomy Deu 5 13 13 Egressi sunt filii Belial de medio tui, et averterunt habitatores urbis suae, atque dixerunt : Eamus, et serviamus diis alienis quos ignoratis : +Deuteronomy Deu 5 13 14 quaere sollicite et diligenter, rei veritate perspecta, si inveneris certum esse quod dicitur, et abominationem hanc opere perpetratam, +Deuteronomy Deu 5 13 15 statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii, et delebis eam ac omnia quae in illa sunt, usque ad pecora. +Deuteronomy Deu 5 13 16 Quidquid etiam supellectilis fuerit, congregabis in medio platearum ejus, et cum ipsa civitate succendes, ita ut universa consumas Domino Deo tuo, et sit tumulus sempiternus. Non aedificabitur amplius, +Deuteronomy Deu 5 13 17 et non adhaerebit de illo anathemate quidquam in manu tua : ut avertatur Dominus ab ira furoris sui, et misereatur tui, multiplicetque te sicut juravit patribus tuis, +Deuteronomy Deu 5 13 18 quando audieris vocem Domini Dei tui custodiens omnia praecepta ejus, quae ego praecipio tibi hodie, ut facias quod placitum est in conspectu Domini Dei tui. +Deuteronomy Deu 5 14 1 Filii estote Domini Dei vestri : non vos incidetis, nec facietis calvitium super mortuo : +Deuteronomy Deu 5 14 2 quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo, et te elegit ut sis ei in populum peculiarem de cunctis gentibus, quae sunt super terram. +Deuteronomy Deu 5 14 3 Ne comedatis quae immunda sunt. +Deuteronomy Deu 5 14 4 Hoc est animal quod comedere debetis : bovem, et ovem, et capram, +Deuteronomy Deu 5 14 5 cervum et capream, bubalum, tragelaphum, pygargum, orygem, camelopardalum. +Deuteronomy Deu 5 14 6 Omne animal, quod in duas partes findit ungulam, et ruminat, comedetis. +Deuteronomy Deu 5 14 7 De his autem, quae ruminant, et ungulam non findunt, comedere non debetis, ut camelum, leporem, chúrogryllum : haec, quia ruminant et non dividunt ungulam, immunda erunt vobis. +Deuteronomy Deu 5 14 8 Sus quoque, quoniam dividat ungulam et non ruminat, immunda erit. Carnibus eorum non vescemini, et cadavera non tangetis. +Deuteronomy Deu 5 14 9 Haec comedetis ex omnibus quae morantur in aquis : quae habent pinnulas et squamas, comedite : +Deuteronomy Deu 5 14 10 quae absque pinnulis et squamis sunt, ne comedatis, quia immunda sunt. +Deuteronomy Deu 5 14 11 Omnes aves mundas comedite. +Deuteronomy Deu 5 14 12 Immundas ne comedatis : aquilam scilicet, et gryphem, et haliaeetum, +Deuteronomy Deu 5 14 13 ixion et vulturem ac milvum juxta genus suum : +Deuteronomy Deu 5 14 14 et omne corvini generis, +Deuteronomy Deu 5 14 15 et struthionem, ac noctuam, et larum, atque accipitrem juxta genus suum : +Deuteronomy Deu 5 14 16 herodium ac cygnum, et ibin, +Deuteronomy Deu 5 14 17 ac mergulum, porphyrionem, et nycticoracem, +Deuteronomy Deu 5 14 18 onocrotalum, et charadrium, singula in genere suo : upupam quoque et vespertilionem. +Deuteronomy Deu 5 14 19 Et omne quod reptat et pennulas habet, immundum erit, et non comedetur. +Deuteronomy Deu 5 14 20 Omne quod mundum est, comedite. +Deuteronomy Deu 5 14 21 Quidquid autem morticinum est, ne vescamini ex eo. Peregrino, qui intra portas tuas est, da ut comedat, aut vende ei : quia tu populus sanctus Domini Dei tui es. Non coques haedum in lacte matris suae.\ +Deuteronomy Deu 5 14 22 Decimam partem separabis de cunctis fructibus tuis qui nascuntur in terra per annos singulos, +Deuteronomy Deu 5 14 23 et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit, ut in eo nomen illius invocetur, decimam frumenti tui, et vini, et olei, et primogenita de armentis et ovibus tuis : ut discas timere Dominum Deum tuum omni tempore. +Deuteronomy Deu 5 14 24 Cum autem longior fuerit via, et locus quem elegerit Dominus Deus tuus, tibique benedixerit, nec potueris ad eum haec cuncta portare, +Deuteronomy Deu 5 14 25 vendes omnia, et in pretium rediges, portabisque manu tua, et proficisceris ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus : +Deuteronomy Deu 5 14 26 et emes ex eadem pecunia quidquid tibi placuerit, sive ex armentis, sive ex ovibus, vinum quoque et siceram, et omne quod desiderat anima tua : et comedes coram Domino Deo tuo, et epulaberis tu et domus tua : +Deuteronomy Deu 5 14 27 et Levites qui intra portas tuas est, cave ne derelinquas eum, quia non habet aliam partem in possessione tua. +Deuteronomy Deu 5 14 28 Anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus quae nascuntur tibi eo tempore, et repones intra januas tuas. +Deuteronomy Deu 5 14 29 Venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum, et peregrinus ac pupillus et vidua, qui intra portas tuas sunt, et comedent et saturabuntur : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum quae feceris. +Deuteronomy Deu 5 15 1 Septimo anno facies remissionem, +Deuteronomy Deu 5 15 2 quae hoc ordine celebrabitur. Cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac fratre suo, repetere non poterit, quia annus remissionis est Domini. +Deuteronomy Deu 5 15 3 A peregrino et advena exiges : civem et propinquum repetendi non habebis potestatem. +Deuteronomy Deu 5 15 4 Et omnino indigens et mendicus non erit inter vos : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in terra, quam traditurus est tibi in possessionem. +Deuteronomy Deu 5 15 5 Si tamen audieris vocem Domini Dei tui, et custodieris universa quae jussit, et quae ego hodie praecipio tibi, benedicet tibi, ut pollicitus est. +Deuteronomy Deu 5 15 6 Fúnerabis gentibus multis, et ipse a nullo accipies mutuum. Dominaberis nationibus plurimis, et tui nemo dominabitur.\ +Deuteronomy Deu 5 15 7 Si unus de fratribus tuis, qui morantur intra portas civitatis tuae in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, ad paupertatem venerit, non obdurabis cor tuum, nec contrahes manum, +Deuteronomy Deu 5 15 8 sed aperies eam pauperi, et dabis mutuum, quo eum indigere perspexeris. +Deuteronomy Deu 5 15 9 Cave ne forte subrepat tibi impia cogitatio, et dicas in corde tuo : Appropinquat septimus annus remissionis : et avertas oculos tuos a paupere fratre tuo, nolens ei quod postulat mutuum commodare : ne clamet contra te ad Dominum, et fiat tibi in peccatum. +Deuteronomy Deu 5 15 10 Sed dabis ei : nec ages quippiam callide in ejus necessitatibus sublevandis, ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore, et in cunctis ad quae manum miseris. +Deuteronomy Deu 5 15 11 Non deerunt pauperes in terra habitationis tuae : idcirco ego praecipio tibi, ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi, qui tecum versatur in terra.\ +Deuteronomy Deu 5 15 12 Cum tibi venditus fuerit frater tuus Hebraeus aut Hebraea, et sex annis servierit tibi, in septimo anno dimittes eum liberum : +Deuteronomy Deu 5 15 13 et quem libertate donaveris, nequaquam vacuum abire patieris : +Deuteronomy Deu 5 15 14 sed dabis viaticum de gregibus, et de area, et torculari tuo, quibus Dominus Deus tuus benedixerit tibi. +Deuteronomy Deu 5 15 15 Memento quod et ipse servieris in terra Aegypti, et liberaverit te Dominus Deus tuus, et idcirco ego nunc praecipio tibi. +Deuteronomy Deu 5 15 16 Sin autem dixerit : Nolo egredi : eo quod diligat te, et domum tuam, et bene sibi apud te esse sentiat : +Deuteronomy Deu 5 15 17 assumes subulam, et perforabis aurem ejus in janua domus tuae, et serviet tibi usque in aeternum. Ancillae quoque similiter facies. +Deuteronomy Deu 5 15 18 Non avertas ab eis oculos tuos, quando dimiseris eos liberos, quoniam juxta mercedem mercenarii per sex annos servivit tibi : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus quae agis.\ +Deuteronomy Deu 5 15 19 De primogenitis, quae nascuntur in armentis, et in ovibus tuis, quidquid est sexus masculini, sanctificabis Domino Deo tuo. Non operaberis in primogenito bovis, et non tondebis primogenita ovium. +Deuteronomy Deu 5 15 20 In conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco quem elegerit Dominus, tu et domus tua. +Deuteronomy Deu 5 15 21 Sin autem habuerit maculam, vel claudum fuerit, vel caecum, aut in aliqua parte deforme vel debile, non immolabitur Domino Deo tuo : +Deuteronomy Deu 5 15 22 sed intra portas urbis tuae comedes illud : tam mundus quam immundus similiter vescentur eis, quasi caprea et cervo. +Deuteronomy Deu 5 15 23 Hoc solum observabis, ut sanguinem eorum non comedas, sed effundes in terram quasi aquam. +Deuteronomy Deu 5 16 1 Observa mensem novarum frugum, et verni primum temporis, ut facias Phase Domino Deo tuo : quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de Aegypto nocte. +Deuteronomy Deu 5 16 2 Immolabisque Phase Domino Deo tuo de ovibus, et de bobus, in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi. +Deuteronomy Deu 5 16 3 Non comedes in eo panem fermentatum : septem diebus comedes absque fermento afflictionis panem, quoniam in pavore egressus es de Aegypto : ut memineris diei egressionis tuae de Aegypto, omnibus diebus vitae tuae. +Deuteronomy Deu 5 16 4 Non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus, et non remanebit de carnibus ejus, quod immolatum est vespere in die primo, usque mane. +Deuteronomy Deu 5 16 5 Non poteris immolare Phase in qualibet urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus daturus est tibi, +Deuteronomy Deu 5 16 6 sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi : immolabis Phase vespere ad solis occasum, quando egressus es de Aegypto. +Deuteronomy Deu 5 16 7 Et coques, et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, maneque consurgens vades in tabernacula tua. +Deuteronomy Deu 5 16 8 Sex diebus comedes azyma : et in die septima, quia collecta est Domini Dei tui, non facies opus.\ +Deuteronomy Deu 5 16 9 Septem hebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem miseris. +Deuteronomy Deu 5 16 10 Et celebrabis diem festum hebdomadarum Domino Deo tuo, oblationem spontaneam manus tuae, quam offeres juxta benedictionem Domini Dei tui : +Deuteronomy Deu 5 16 11 et epulaberis coram Domino Deo tuo, tu, filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, et Levites qui est intra portas tuas, advena ac pupillus et vidua, qui morantur vobiscum : in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi. +Deuteronomy Deu 5 16 12 Et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto : custodiesque ac facies quae praecepta sunt.\ +Deuteronomy Deu 5 16 13 Solemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies, quando collegeris de area et torculari fruges tuas : +Deuteronomy Deu 5 16 14 et epulaberis in festivitate tua, tu, filius tuus et filia, servus tuus et ancilla, Levites quoque et advena, pupillus et vidua qui intra portas tuas sunt. +Deuteronomy Deu 5 16 15 Septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus : benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis, et in omni opere manuum tuarum, erisque in laetitia. +Deuteronomy Deu 5 16 16 Tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit : in solemnitate azymorum, in solemnitate hebdomadarum, et in solemnitate tabernaculorum. Non apparebit ante Dominum vacuus : +Deuteronomy Deu 5 16 17 sed offeret unusquisque secundum quod habuerit juxta benedictionem Domini Dei sui, quam dederit ei.\ +Deuteronomy Deu 5 16 18 Judices et magistros constitues in omnibus portis tuis, quas Dominus Deus tuus dederit tibi, per singulas tribus tuas : ut judicent populum justo judicio, +Deuteronomy Deu 5 16 19 nec in alteram partem declinent. Non accipies personam, nec munera : quia munera excaecant oculos sapientum, et mutant verba justorum. +Deuteronomy Deu 5 16 20 Juste quod justum est persequeris : ut vivas, et possideas terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.\ +Deuteronomy Deu 5 16 21 Non plantabis lucum, et omnem arborem juxta altare Domini Dei tui. +Deuteronomy Deu 5 16 22 Nec facies tibi, neque constitues statuam : quae odit Dominus Deus tuus. +Deuteronomy Deu 5 17 1 Non immolabis Domino Deo tuo ovem, et bovem, in quo est macula, aut quippiam vitii : quia abominatio est Domino Deo tuo. +Deuteronomy Deu 5 17 2 Cum reperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum, quas Dominus Deus tuus dabit tibi, vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui, et transgrediantur pactum illius, +Deuteronomy Deu 5 17 3 ut vadant et servant diis alienis, et adorent eos, solem et lunam, et omnem militiam caeli, quae non praecepi : +Deuteronomy Deu 5 17 4 et hoc tibi fuerit nuntiatum, audiensque inquisieris diligenter et verum esse repereris, et abominatio facta est in IsraŽl : +Deuteronomy Deu 5 17 5 educes virum ac mulierem, qui rem sceleratissimam perpetrarunt, ad portas civitatis tuae, et lapidibus obruentur. +Deuteronomy Deu 5 17 6 In ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur. Nemo occidatur, uno contra se dicente testimonium. +Deuteronomy Deu 5 17 7 Manus testium prima interficiet eum, et manus reliqui populi extrema mittetur : ut auferas malum de medio tui.\ +Deuteronomy Deu 5 17 8 Si difficile et ambiguum apud te judicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem, causam et causam, lepram et lepram : et judicum intra portas tuas videris verba variari : surge, et ascende ad locum, quem elegerit Dominus Deus tuus. +Deuteronomy Deu 5 17 9 Veniesque ad sacerdotes Levitici generis, et ad judicem qui fuerit illo tempore : quaeresque ab eis, qui indicabunt tibi judicii veritatem. +Deuteronomy Deu 5 17 10 Et facies quodcumque dixerint qui praesunt loco quem elegerit Dominus, et docuerint te +Deuteronomy Deu 5 17 11 juxta legem ejus, sequerisque sententiam eorum, nec declinabis ad dexteram neque ad sinistram. +Deuteronomy Deu 5 17 12 Qui autem superbierit, nolens obedire sacerdotis imperio, qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo, et decreto judicis, morietur homo ille, et auferes malum de IsraŽl : +Deuteronomy Deu 5 17 13 cunctusque populus audiens timebit, ut nullus deinceps intumescat superbia.\ +Deuteronomy Deu 5 17 14 Cum ingressus fueris terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, et possederis eam, habitaverisque in illa, et dixeris : Constituam super me regem, sicut habent omnes per circuitum nationes : +Deuteronomy Deu 5 17 15 eum constitues, quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum tuorum. Non poteris alterius gentis hominem regem facere, qui non sit frater tuus. +Deuteronomy Deu 5 17 16 Cumque fuerit constitutus, non multiplicabit sibi equos, nec reducet populum in Aegyptum, equitatus numero sublevatus, praesertim cum Dominus praeceperit vobis ut nequaquam amplius per eamdem viam revertamini. +Deuteronomy Deu 5 17 17 Non habebit uxores plurimas, quae alliciant animum ejus, neque argenti et auri immensa pondera. +Deuteronomy Deu 5 17 18 Postquam autem sederit in solio regni sui, describet sibi Deuteronomium legis hujus in volumine, accipiens exemplar a sacerdotibus Leviticae tribus, +Deuteronomy Deu 5 17 19 et habebit secum, legetque illud omnibus diebus vitae suae, ut discat timere Dominum Deum suum, et custodire verba et caeremonias ejus, quae in lege praecepta sunt. +Deuteronomy Deu 5 17 20 Nec elevetur cor ejus in superbiam super fratres suos, neque declinet in partem dexteram vel sinistram, ut longo tempore regnet ipse et filii ejus super IsraŽl. +Deuteronomy Deu 5 18 1 Non habebunt sacerdotes et Levitae, et omnes qui de eadem tribu sunt, partem et haereditatem cum reliquo IsraŽl, quia sacrificia Domini, et oblationes ejus comedent, +Deuteronomy Deu 5 18 2 et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum : Dominus enim ipse est haereditas eorum, sicut locutus est illis. +Deuteronomy Deu 5 18 3 Hoc erit judicium sacerdotum a populo, et ab his qui offerunt victimas : sive bovem, sive ovem immolaverint, dabunt sacerdoti armum ac ventriculum : +Deuteronomy Deu 5 18 4 primitias frumenti, vini, et olei, et lanarum partem ex ovium tonsione. +Deuteronomy Deu 5 18 5 Ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis, ut stet, et ministret nomini Domini, ipse, et filii ejus in sempiternum. +Deuteronomy Deu 5 18 6 Si exierit Levites ex una urbium tuarum ex omni IsraŽl in qua habitat, et voluerit venire, desiderans locum quem elegerit Dominus, +Deuteronomy Deu 5 18 7 ministrabit in nomine Domini Dei sui, sicut omnes fratres ejus Levitae, qui stabunt eo tempore coram Domino. +Deuteronomy Deu 5 18 8 Partem ciborum eamdem accipiet, quam et ceteri : excepto eo, quod in urbe sua ex paterna ei successione debetur.\ +Deuteronomy Deu 5 18 9 Quando ingressus fueris terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, cave ne imitari velis abominationes illarum gentium. +Deuteronomy Deu 5 18 10 Nec inveniatur in te qui lustret filium suum, aut filiam, ducens per ignem : aut qui ariolos sciscitetur, et observet somnia atque auguria, nec sit maleficus, +Deuteronomy Deu 5 18 11 nec incantator, nec qui pythones consulat, nec divinos, aut quaerat a mortuis veritatem. +Deuteronomy Deu 5 18 12 Omnia enim haec abominatur Dominus, et propter istiusmodi scelera delebit eos in introitu tuo. +Deuteronomy Deu 5 18 13 Perfectus eris, et absque macula cum Domino Deo tuo. +Deuteronomy Deu 5 18 14 Gentes istae, quarum possidebis terram, augures et divinos audiunt : tu autem a Domino Deo tuo aliter institutus es. +Deuteronomy Deu 5 18 15 Prophetam de gente tua et de fratribus tuis, sicut me, suscitabit tibi Dominus Deus tuus : ipsum audies, +Deuteronomy Deu 5 18 16 ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb, quando concio congregata est, atque dixisti : Ultra non audiam vocem Domini Dei mei, et ignem hunc maximum amplius non videbo, ne moriar. +Deuteronomy Deu 5 18 17 Et ait Dominus mihi : Bene omnia sunt locuti. +Deuteronomy Deu 5 18 18 Prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui : et ponam verba mea in ore ejus, loqueturque ad eos omnia quae praecepero illi. +Deuteronomy Deu 5 18 19 Qui autem verba ejus, quae loquetur in nomine meo, audire noluerit, ego ultor existam. +Deuteronomy Deu 5 18 20 Propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo, quae ego non praecepi illi ut diceret, aut ex nomine alienorum deorum, interficietur. +Deuteronomy Deu 5 18 21 Quod si tacita cogitatione responderis : Quomodo possum intelligere verbum, quod Dominus non est locutus ? +Deuteronomy Deu 5 18 22 hoc habebis signum : quod in nomine Domini propheta ille praedixerit, et non evenerit : hoc Dominus non est locutus, sed per tumorem animi sui propheta confinxit : et idcirco non timebis eum. +Deuteronomy Deu 5 19 1 Cum disperdiderit Dominus Deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ejus et in aedibus : +Deuteronomy Deu 5 19 2 tres civitates separabis tibi in medio terrae, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem, +Deuteronomy Deu 5 19 3 sternens diligenter viam : et in tres aequaliter partes totam terrae tuae provinciam divides : ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est, quo possit evadere. +Deuteronomy Deu 5 19 4 Haec erit lex homicidae fugientis, cujus vita servanda est : qui percusserit proximum suum nesciens, et qui heri et nudiustertius nullum contra eum odium habuisse comprobatur : +Deuteronomy Deu 5 19 5 sed abiisse cum eo simpliciter in silvam ad ligna caedenda, et in succisione lignorum securis fugerit manu, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit, et occiderit : hic ad unam supradictarum urbium confugiet, et vivet : +Deuteronomy Deu 5 19 6 ne forsitan proximus ejus, cujus effusus est sanguis, dolore stimulatus, persequatur, et apprehendat eum si longior via fuerit, et percutiat animam ejus, qui non est reus mortis : quia nullum contra eum, qui occisus est, odium prius habuisse monstratur. +Deuteronomy Deu 5 19 7 Idcirco praecipio tibi, ut tres civitates aequalis inter se spatii dividas. +Deuteronomy Deu 5 19 8 Cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut juravit patribus tuis, et dederit tibi cunctam terram, quam eis pollicitus est +Deuteronomy Deu 5 19 9 (si tamen custodieris mandata ejus, et feceris, quae hodie praecipio tibi, ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus omni tempore), addes tibi tres alias civitates, et supradictarum trium urbium numerum duplicabis : +Deuteronomy Deu 5 19 10 ut non effundatur sanguis innoxius in medio terrae, quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam, ne sis sanguinis reus. +Deuteronomy Deu 5 19 11 Si quis autem, odio habens proximum suum, insidiatus fuerit vitae ejus, surgensque percusserit illum, et mortuus fuerit, fugeritque ad unam de supradictis urbibus, +Deuteronomy Deu 5 19 12 mittent seniores civitatis illius, et arripient eum de loco effugii, tradentque in manu proximi, cujus sanguis effusus est, et morietur. +Deuteronomy Deu 5 19 13 Non miseraberis ejus, et auferes innoxium sanguinem de IsraŽl, ut bene sit tibi. +Deuteronomy Deu 5 19 14 Non assumes, et transferes terminos proximi tui, quos fixerunt priores in possessione tua, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam.\ +Deuteronomy Deu 5 19 15 Non stabit testis unus contra aliquem, quidquid illud peccati, et facinoris fuerit : sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum. +Deuteronomy Deu 5 19 16 Si steterit testis mendax contra hominem, accusans eum praevaricationis, +Deuteronomy Deu 5 19 17 stabunt ambo, quorum causa est, ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus illis. +Deuteronomy Deu 5 19 18 Cumque diligentissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium, +Deuteronomy Deu 5 19 19 reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui : +Deuteronomy Deu 5 19 20 ut audientes ceteri timorem habeant, et nequaquam talia audeant facere. +Deuteronomy Deu 5 19 21 Non misereberis ejus, sed animam pro anima, oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede exiges. +Deuteronomy Deu 5 20 1 Si exieris ad bellum contra hostes tuos, et videris equitatus et currus, et majorem quam tu habeas adversarii exercitus multitudinem, non timebis eos : quia Dominus Deus tuus tecum est, qui eduxit te de terra Aegypti. +Deuteronomy Deu 5 20 2 Appropinquante autem jam praelio, stabit sacerdos ante aciem, et sic loquetur ad populum : +Deuteronomy Deu 5 20 3 Audi, IsraŽl : vos hodie contra inimicos vestros pugnam committitis : non pertimescat cor vestrum, nolite metuere, nolite cedere, nec formidetis eos : +Deuteronomy Deu 5 20 4 quia Dominus Deus vester in medio vestri est, et pro vobis contra adversarios dimicabit, ut eruat vos de periculo. +Deuteronomy Deu 5 20 5 Duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt : Quis est homo qui aedificavit domum novam, et non dedicavit eam ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius dedicet eam. +Deuteronomy Deu 5 20 6 Quis est homo qui plantavit vineam, et necdum fecit eam esse communem, de qua vesci omnibus liceat ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius homo ejus fungatur officio. +Deuteronomy Deu 5 20 7 Quis est homo, qui despondit uxorem, et non accepit eam ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius homo accipiat eam. +Deuteronomy Deu 5 20 8 His dictis addent reliqua, et loquentur ad populum : Quis est homo formidolosus, et corde pavido ? vadat, et revertatur in domum suam, ne pavere faciat corda fratrum suorum, sicut ipse timore perterritus est. +Deuteronomy Deu 5 20 9 Cumque siluerint duces exercitus, et finem loquendi fecerint, unusquisque suos ad bellandum cuneos praeparabit.\ +Deuteronomy Deu 5 20 10 Siquando accesseris ad expugnandam civitatem, offeres ei primum pacem. +Deuteronomy Deu 5 20 11 Si receperit, et aperuerit tibi portas, cunctus populus, qui in ea est, salvabitur, et serviet tibi sub tributo. +Deuteronomy Deu 5 20 12 Sin autem fúdus inire noluerit, et cúperit contra te bellum, oppugnabis eam. +Deuteronomy Deu 5 20 13 Cumque tradiderit Dominus Deus tuus illam in manu tua, percuties omne quod in ea generis masculini est, in ore gladii, +Deuteronomy Deu 5 20 14 absque mulieribus et infantibus, jumentis et ceteris quae in civitate sunt. Omnem praedam exercitui divides, et comedes de spoliis hostium tuorum, quae Dominus Deus tuus dederit tibi. +Deuteronomy Deu 5 20 15 Sic facies cunctis civitatibus, quae a te procul valde sunt, et non sunt de his urbibus, quas in possessionem accepturus es. +Deuteronomy Deu 5 20 16 De his autem civitatibus, quae dabuntur tibi, nullum omnino permittes vivere : +Deuteronomy Deu 5 20 17 sed interficies in ore gladii, Hethaeum videlicet, et Amorrhaeum, et Chananaeum, Pherezaeum, et Hevaeum, et Jebusaeum, sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus : +Deuteronomy Deu 5 20 18 ne forte doceant vos facere cunctas abominationes, quas ipsi operati sunt diis suis, et peccetis in Dominum Deum vestrum. +Deuteronomy Deu 5 20 19 Quando obsederis civitatem multo tempore, et munitionibus circumdederis ut expugnes eam, non succides arbores, de quibus vesci potest, nec securibus per circuitum debes vastare regionem : quoniam lignum est, et non homo, nec potest bellantium contra te augere numerum. +Deuteronomy Deu 5 20 20 Si qua autem ligna non sunt pomifera, sed agrestia, et in ceteros apta usus, succide, et instrue machinas, donec capias civitatem, quae contra te dimicat. +Deuteronomy Deu 5 21 1 Quando inventum fuerit in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, hominis cadaver occisi, et ignorabitur caedis reus, +Deuteronomy Deu 5 21 2 egredientur majores natu, et judices tui, et metientur a loco cadaveris singularum per circuitum spatia civitatum : +Deuteronomy Deu 5 21 3 et quam viciniorem ceteris esse perspexerint, seniores civitatis illius tollent vitulam de armento, quae non traxit jugum, nec terram scidit vomere, +Deuteronomy Deu 5 21 4 et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam, quae numquam arata est, nec sementem recepit : et caedent in ea cervices vitulae : +Deuteronomy Deu 5 21 5 accedentque sacerdotes filii Levi, quos elegerit Dominus Deus tuus ut ministrent ei, et benedicant in nomine ejus, et ad verbum eorum omne negotium, et quidquid mundum, vel immundum est, judicetur. +Deuteronomy Deu 5 21 6 Et venient majores natu civitatis illius ad interfectum, lavabuntque manus suas super vitulam, quae in valle percussa est, +Deuteronomy Deu 5 21 7 et dicent : Manus nostrae non effuderunt sanguinem hunc, nec oculi viderunt : +Deuteronomy Deu 5 21 8 propitius esto populo tuo IsraŽl, quem redemisti, Domine, et ne reputes sanguinem innocentem in medio populi tui IsraŽl. Et auferetur ab eis reatus sanguinis : +Deuteronomy Deu 5 21 9 tu autem alienus eris ab innocentis cruore, qui fusus est, cum feceris quod praecepit Dominus.\ +Deuteronomy Deu 5 21 10 Si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos, et tradiderit eos Dominus Deus tuus in manu tua, captivosque duxeris, +Deuteronomy Deu 5 21 11 et videris in numero captivorum mulierem pulchram, et adamaveris eam, voluerisque habere uxorem, +Deuteronomy Deu 5 21 12 introduces eam in domum tuam : quae radet caesariem, et circumcidet ungues, +Deuteronomy Deu 5 21 13 et deponet vestem, in qua capta est : sedensque in domo tua, flebit patrem et matrem suam uno mense : et postea intrabis ad eam, dormiesque cum illa, et erit uxor tua. +Deuteronomy Deu 5 21 14 Si autem postea non sederit animo tuo, dimittes eam liberam, nec vendere poteris pecunia, nec opprimere per potentiam : quia humiliasti eam.\ +Deuteronomy Deu 5 21 15 Si habuerit homo uxores duas, unam dilectam, et alteram odiosam, genuerintque ex eo liberos, et fuerit filius odiosae primogenitus, +Deuteronomy Deu 5 21 16 volueritque substantiam inter filios suos dividere, non poterit filium dilectae facere primogenitum, et praeferre filio odiosae : +Deuteronomy Deu 5 21 17 sed filium odiosae agnoscet primogenitum, dabitque ei de his quae habuerit cuncta duplicia : iste est enim principium liberorum ejus, et huic debentur primogenita.\ +Deuteronomy Deu 5 21 18 Si genuerit homo filium contumacem et protervum, qui non audiat patris aut matris imperium, et coŽrcitus obedire contempserit : +Deuteronomy Deu 5 21 19 apprehendent eum, et ducent ad seniores civitatis illius, et ad portam judicii, +Deuteronomy Deu 5 21 20 dicentque ad eos : Filius noster iste protervus et contumax est : monita nostra audire contemnit, comessationibus vacat, et luxuriae atque conviviis : +Deuteronomy Deu 5 21 21 lapidibus eum obruet populus civitatis, et morietur, ut auferatis malum de medio vestri, et universus IsraŽl audiens pertimescat.\ +Deuteronomy Deu 5 21 22 Quando peccaverit homo quod morte plectendum est, et adjudicatus morti appensus fuerit in patibulo : +Deuteronomy Deu 5 21 23 non permanebit cadaver ejus in ligno, sed in eadem die sepelietur : quia maledictus a Deo est qui pendet in ligno : et nequaquam contaminabis terram tuam, quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem. +Deuteronomy Deu 5 22 1 Non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et praeteribis : sed reduces fratri tuo, +Deuteronomy Deu 5 22 2 etiamsi non est propinquus frater tuus, nec nosti eum : duces in domum tuam, et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus, et recipiat. +Deuteronomy Deu 5 22 3 Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, quae perierit : si inveneris eam, ne negligas quasi alienam. +Deuteronomy Deu 5 22 4 Si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via, non despicies, sed sublevabis cum eo.\ +Deuteronomy Deu 5 22 5 Non induetur mulier veste virili, nec vir utetur veste feminea : abominabilis enim apud Deum est qui facit haec. +Deuteronomy Deu 5 22 6 Si ambulans per viam, in arbore vel in terra nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem : non tenebis eam cum filiis, +Deuteronomy Deu 5 22 7 sed abire patieris, captos tenens filios : ut bene sit tibi, et longo vivas tempore. +Deuteronomy Deu 5 22 8 Cum aedificaveris domum novam, facies murum tecti per circuitum : ne effundatur sanguis in domo tua, et sis reus labente alio, et in praeceps ruente. +Deuteronomy Deu 5 22 9 Non seres vineam tuam altero semine : ne et sementis quam sevisti, et quae nascuntur ex vinea, pariter sanctificentur. +Deuteronomy Deu 5 22 10 Non arabis in bove simul et asino. +Deuteronomy Deu 5 22 11 Non indueris vestimento, quod ex lana linoque contextum est. +Deuteronomy Deu 5 22 12 Funiculos in fimbriis facies per quatuor angulos pallii tui, quo operieris.\ +Deuteronomy Deu 5 22 13 Si duxerit vir uxorem, et postea odio habuerit eam, +Deuteronomy Deu 5 22 14 quaesieritque occasiones quibus dimittat eam, objiciens ei nomen pessimum, et dixerit : Uxorem hanc accepi, et ingressus ad eam non inveni virginem : +Deuteronomy Deu 5 22 15 tollent eam pater et mater ejus, et ferent secum signa virginitatis ejus ad seniores urbis qui in porta sunt : +Deuteronomy Deu 5 22 16 et dicet pater : Filiam meam dedi huic uxorem : quam quia odit, +Deuteronomy Deu 5 22 17 imponit ei nomen pessimum, ut dicat : Non inveni filiam tuam virginem : et ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae. Expandent vestimentum coram senioribus civitatis : +Deuteronomy Deu 5 22 18 apprehendentque senes urbis illius virum, et verberabunt illum, +Deuteronomy Deu 5 22 19 condemnantes insuper centum siclis argenti, quos dabit patri puellae, quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem IsraŽl : habebitque eam uxorem, et non poterit dimittere eam omnibus diebus vitae suae. +Deuteronomy Deu 5 22 20 Quod si verum est quod objicit, et non est in puella inventa virginitas, +Deuteronomy Deu 5 22 21 ejicient eam extra fores domus patris sui, et lapidibus obruent viri civitatis illius, et morietur : quoniam fecit nefas in IsraŽl, ut fornicaretur in domo patris sui : et auferes malum de medio tui. +Deuteronomy Deu 5 22 22 Si dormierit vir cum uxore alterius, uterque morietur, id est, adulter et adultera : et auferes malum de IsraŽl.\ +Deuteronomy Deu 5 22 23 Si puellam virginem desponderit vir, et invenerit eam aliquis in civitate, et concubuerit cum ea, +Deuteronomy Deu 5 22 24 educes utrumque ad portam civitatis illius, et lapidibus obruentur : puella, quia non clamavit, cum esset in civitate : vir, quia humiliavit uxorem proximi sui : et auferes malum de medio tui. +Deuteronomy Deu 5 22 25 Sin autem in agro repererit vir puellam, quae desponsata est, et apprehendens concubuerit cum ea, ipse morietur solus : +Deuteronomy Deu 5 22 26 puella nihil patietur, nec est rea mortis : quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum, et occidit animam ejus, ita et puella perpessa est. +Deuteronomy Deu 5 22 27 Sola erat in agro : clamavit, et nullus affuit qui liberaret eam. +Deuteronomy Deu 5 22 28 Si invenerit vir puellam virginem, quae non habet sponsum, et apprehendens concubuerit cum illa, et res ad judicium venerit : +Deuteronomy Deu 5 22 29 dabit qui dormivit cum ea, patri puellae quinquaginta siclos argenti, et habebit eam uxorem, quia humiliavit illam : non poterit dimittere eam cunctis diebus vitae suae. +Deuteronomy Deu 5 22 30 Non accipiet homo uxorem patris sui, nec revelabit operimentum ejus. +Deuteronomy Deu 5 23 1 Non intravit eunuchus, attritis vel amputatis testiculis et abscisso veretro, ecclesiam Domini. +Deuteronomy Deu 5 23 2 Non ingredietur mamzer, hoc est, de scorto natus, in ecclesiam Domini, usque ad decimam generationem. +Deuteronomy Deu 5 23 3 Ammonites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in aeternum : +Deuteronomy Deu 5 23 4 quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Aegypto : et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamia Syriae, ut malediceret tibi : +Deuteronomy Deu 5 23 5 et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam, vertitque maledictionem ejus in benedictionem tuam, eo quod diligeret te. +Deuteronomy Deu 5 23 6 Non facies cum eis pacem, nec quaeras eis bona cunctis diebus vitae tuae in sempiternum. +Deuteronomy Deu 5 23 7 Non abominaberis Idumaeum, quia frater tuus est : nec Aegyptium, quia advena fuisti in terra ejus. +Deuteronomy Deu 5 23 8 Qui nati fuerint ex eis, tertia generatione intrabunt in ecclesiam Domini.\ +Deuteronomy Deu 5 23 9 Quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam, custodies te ab omni re mala. +Deuteronomy Deu 5 23 10 Si fuerit inter vos homo, qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra, +Deuteronomy Deu 5 23 11 et non revertetur, priusquam ad vesperam lavetur aqua : et post solis occasum regredietur in castra. +Deuteronomy Deu 5 23 12 Habebis locum extra castra, ad quem egrediaris ad requisita naturae, +Deuteronomy Deu 5 23 13 gerens paxillum in balteo : cumque sederis, fodies per circuitum, et egesta humo operies +Deuteronomy Deu 5 23 14 quo revelatus es : Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum, ut eruat te, et tradat tibi inimicos tuos : et sint castra tua sancta, et nihil in eis appareat fúditatis, ne derelinquat te.\ +Deuteronomy Deu 5 23 15 Non trades servum domino suo, qui ad te confugerit. +Deuteronomy Deu 5 23 16 Habitabit tecum in loco, qui ei placuerit, et in una urbium tuarum requiescet : ne contristes eum. +Deuteronomy Deu 5 23 17 Non erit meretrix de filiabus IsraŽl, nec scortator de filiis IsraŽl. +Deuteronomy Deu 5 23 18 Non offeres mercedem prostibuli, nec pretium canis in domo Domini Dei tui, quidquid illud est quod voveris : quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum. +Deuteronomy Deu 5 23 19 Non fúnerabis fratri tuo ad usuram pecuniam, nec fruges, nec quamlibet aliam rem : +Deuteronomy Deu 5 23 20 sed alieno. Fratri autem tuo absque usura id quo indiget, commodabis : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra, ad quam ingredieris possidendam. +Deuteronomy Deu 5 23 21 Cum votum voveris Domino Deo tuo, non tardabis reddere : quia requiret illud Dominus Deus tuus, et si moratus fueris, reputabitur tibi in peccatum. +Deuteronomy Deu 5 23 22 Si nolueris polliceri, absque peccato eris. +Deuteronomy Deu 5 23 23 Quod autem semel egressum est de labiis tuis, observabis, et facies sicut promisisti Domino Deo tuo, et propria voluntate et ore tuo locutus es. +Deuteronomy Deu 5 23 24 Ingressus vineam proximi tui, comede uvas, quantum tibi placuerit : foras autem ne efferas tecum. +Deuteronomy Deu 5 23 25 Si intraveris in segetem amici tui, franges spicas, et manu conteres : falce autem non metes. +Deuteronomy Deu 5 24 1 Si acceperit homo uxorem, et habuerit eam, et non invenerit gratiam ante oculos ejus propter aliquam fúditatem : scribet libellum repudii, et dabit in manu illius, et dimittet eam de domo sua. +Deuteronomy Deu 5 24 2 Cumque egressa alterum maritum duxerit, +Deuteronomy Deu 5 24 3 et ille quoque oderit eam, dederitque ei libellum repudii, et dimiserit de domo sua, vel certe mortuus fuerit : +Deuteronomy Deu 5 24 4 non poterit prior maritus recipere eam in uxorem : quia polluta est, et abominabilis facta est coram Domino : ne peccare facias terram tuam, quam Dominus Deus tuus tradiderit tibi possidendam.\ +Deuteronomy Deu 5 24 5 Cum acceperit homo nuper uxorem, non procedet ad bellum, nec ei quippiam necessitatis injungetur publicae, sed vacabit absque culpa domi suae, ut uno anno laetetur cum uxore sua. +Deuteronomy Deu 5 24 6 Non accipies loco pignoris inferiorem, et superiorem molam : quia animam suam opposuit tibi. +Deuteronomy Deu 5 24 7 Si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis IsraŽl, et vendito eo acceperit pretium, interficietur, et auferes malum de medio tui. +Deuteronomy Deu 5 24 8 Observa diligenter ne incurras plagam leprae, sed facies quaecumque docuerint te sacerdotes Levitici generis, juxta id quod praecepi eis, et imple sollicite. +Deuteronomy Deu 5 24 9 Mementote quae fecerit Dominus Deus vester Mariae in via cum egrederemini de Aegypto. +Deuteronomy Deu 5 24 10 Cum repetes a proximo tuo rem aliquam, quam debet tibi, non ingredieris domum ejus ut pignus auferas : +Deuteronomy Deu 5 24 11 sed stabis foris, et ille tibi proferet quod habuerit. +Deuteronomy Deu 5 24 12 Sin autem pauper est, non pernoctabit apud te pignus, +Deuteronomy Deu 5 24 13 sed statim reddes ei ante solis occasum : ut dormiens in vestimento suo, benedicat tibi, et habeas justitiam coram Domino Deo tuo. +Deuteronomy Deu 5 24 14 Non negabis mercedem indigentis, et pauperis fratris tui, sive advenae, qui tecum moratur in terra, et intra portas tuas est : +Deuteronomy Deu 5 24 15 sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum, quia pauper est, et ex eo sustentat animam suam : ne clamet contra te ad Dominum, et reputetur tibi in peccatum. +Deuteronomy Deu 5 24 16 Non occidentur patres pro filiis, nec filii pro patribus, sed unusquisque pro peccato suo morietur.\ +Deuteronomy Deu 5 24 17 Non pervertes judicium advenae et pupilli, nec auferes pignoris loco viduae vestimentum. +Deuteronomy Deu 5 24 18 Memento quod servieris in Aegypto, et eruerit te Dominus Deus tuus inde. Idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem. +Deuteronomy Deu 5 24 19 Quando messueris segetem in agro tuo, et oblitus manipulum reliqueris, non reverteris, ut tollas illum : sed advenam, et pupillum, et viduam auferre patieris, ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum tuarum. +Deuteronomy Deu 5 24 20 Si fruges collegeris olivarum, quidquid remanserit in arboribus, non reverteris ut colligas : sed relinques advenae, pupillo, ac viduae. +Deuteronomy Deu 5 24 21 Si vindemiaveris vineam tuam, non colliges remanentes racemos : sed cedent in usus advenae, pupilli, ac viduae. +Deuteronomy Deu 5 24 22 Memento quod et tu servieris in Aegypto, et idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem. +Deuteronomy Deu 5 25 1 Si fuerit causa inter aliquos, et interpellaverint judices : quem justum esse perspexerint, illi justitiae palmam dabunt : quem impium, condemnabunt impietatis. +Deuteronomy Deu 5 25 2 Sin autem eum, qui peccavit, dignum viderint plagis : prosternent, et coram se facient verberari. Pro mensura peccati erit et plagarum modus : +Deuteronomy Deu 5 25 3 ita dumtaxat, ut quadragenarium numerum non excedant : ne fúde laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus. +Deuteronomy Deu 5 25 4 Non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas.\ +Deuteronomy Deu 5 25 5 Qu